Ang 469

ਇਹ ਭਾਤ ਕਹੈ ਰਨੁ ਮੈ ਸਿਗਰੇ ਮੁਖਿ ਕਾਲ ਕੇ ਜਾਇ ਬਚੇ ਅਬ ਹੀ ॥

eeh bhaat kahai ran mai sigare mukh kaal ke jai bache ab hee ||

When the king reached the abode of gods, all the warriors became pleased and said, “We are all saved from the mouth of Kal (death),”

ਸਸਿ ਭਾਨੁ ਧਨਾਧਿਪ ਰੁਦ੍ਰ ਬਿਰੰਚ ਸਬੈ ਹਰਿ ਤੀਰ ਗਏ ਜਬ ਹੀ ॥

sas bhaan dhanaadhip rudhr bira(n)ch sabai har teer ge jab hee ||

ਹਰਖੇ ਬਰਖੇ ਨਭ ਤੇ ਸੁਰ ਫੂਲ ਸੁ ਜੀਤ ਕੀ ਬੰਬ ਬਜੀ ਤਬ ਹੀ ॥੧੭੧੭॥

harakhe barakhe nabh te sur fool su jeet kee ba(n)b bajee tab hee ||1717||

When Chandra, Surya, Kuber, Rudra, Brahma etc. reached the abode of the Lord, the gods showered flowers from the sky and blew the horn of victory.1717.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਜੁਧ ਪ੍ਰਬੰਧੇ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਬਧਹਿ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare judh praba(n)dhe khaRag si(n)gh badheh dhiaai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Killing of Kharag Singh in Warfare” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਕੋਪ ਕੀਓ ਮੁਸਲੀ ਅਰਿ ਬੀਰ ਤਬੈ ਸੰਗ ਤੀਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥

tau hee lau kop keeo musalee ar beer tabai sa(n)g teer prahaare ||

Till that time, in great fury, Balram discharged his arrows and killed many enemies

ਐਚਿ ਲੀਏ ਇਕ ਬਾਰ ਹੀ ਬੈਰਨ ਪ੍ਰਾਨ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਭੂ ਪਰ ਡਾਰੇ ॥

aaich le'ee ik baar hee bairan praan binaa kar bhoo par ddaare ||

Pulling his bow he made many enemies lifeless and threw them on the ground

ਏਕ ਬਲੀ ਗਹਿ ਹਾਥਨ ਸੋ ਛਿਤ ਪੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਫਿਰਾਇ ਪਛਾਰੇ ॥

ek balee geh haathan so chhit pai kar kop firai pachhaare ||

He caught some of the mighty ones with his hands and knocked them down on the earth

ਜੀਵਤ ਜੋਊ ਬਚੇ ਬਲ ਤੇ ਰਨ ਤ੍ਯਾਗ ਸੋਊ ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੭੧੮॥

jeevat jouoo bache bal te ran tayaag souoo nirap teer sidhaare ||1718||

Those who survived from amongst them with their strength, they abandoned the war-arena and came before Jarasandh.1718.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਰਾਸੰਧਿ ਪੈ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥

jaraasa(n)dh pai jai pukaare ||

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਰਨ ਭੀਤਰ ਮਾਰੇ ॥

khaRag si(n)gh ran bheetar maare ||

Coming before Jarasandh, they said, “Kharag Singh has been killed in the war"

ਇਉ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਬੈਨਾ ॥

eiau sun kai tin ke mukh bainaa ||

ਰਿਸਿ ਕੇ ਸੰਗ ਅਰੁਨ ਭਏ ਨੈਨਾ ॥੧੭੧੯॥

ris ke sa(n)g arun bhe nainaa ||1719||

Listening to their talk, his eyes became red with ire.1719.

ਅਪੁਨੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸਬੈ ਬੁਲਾਏ ॥

apune ma(n)tree sabai bulaae ||

ਤਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਪਤਿ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥

tin prat bhoopat bachan sunaae ||

He called all his ministers and said,

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਜੂਝੇ ਰਨ ਮਾਹੀ ॥

khaRag si(n)gh joojhe ran maahee ||

ਅਉਰ ਸੁਭਟ ਕੋ ਤਿਹ ਸਮ ਨਾਹੀ ॥੧੭੨੦॥

aaur subhaT ko teh sam naahee ||1720||

“Kharag Singh has been killed in the battlefield and there is no other warrior like him.1720.

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਸੋ ਸੂਰੋ ਨਾਹੀ ॥

khaRag si(n)gh so sooro naahee ||

ਤਿਹ ਸਮ ਜਾਇ ਲਰੈ ਰਨ ਮਾਹੀ ॥

teh sam jai larai ran maahee ||

“There is no other warrior like Kharag Singh, who can fight like him

ਅਬ ਤੁਮ ਕਹੋ ਕਉਨ ਬਿਧਿ ਕੀਜੈ ॥

ab tum kaho kaun bidh keejai ||

ਕਉਨ ਸੁਭਟ ਕੋ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥੧੭੨੧॥

kaun subhaT ko aais dheejai ||1721||

Now you may tell me what should be done, and who should now be ordered to go?”1721.

ਜਰਾਸੰਧਿ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਬਾਚ ॥

jaraasa(n)dh nirap so ma(n)tree baach ||

Speech of the ministers addressed to Jarasandh:

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਤਬ ਬੋਲਿਓ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਮਤਿ ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੇ ਤੀਰ ॥

tab bolio ma(n)tree sumat jaraasa(n)dh ke teer ||

Now the minister, Sumati by name, spoke to the king Jarasandh,

ਸਾਝ ਪਰੀ ਹੈ ਅਬ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕਉਨ ਲਰੈ ਰਨਿ ਬੀਰ ॥੧੭੨੨॥

saajh paree hai ab nirapat kaun larai ran beer ||1722||

“Now it is evening, who will fight at this time?”1722.

ਉਤ ਰਾਜਾ ਚੁਪ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਮੰਤ੍ਰਿ ਕਹੀ ਜਬ ਗਾਥ ॥

aut raajaa chup hoi rahio ma(n)tr kahee jab gaath ||

ਇਤ ਮੁਸਲੀਧਰ ਤਹ ਗਯੋ ਜਹਾ ਹੁਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥੧੭੨੩॥

eit musaleedhar teh gayo jahaa hute birajanaath ||1723||

On that side, listening to the minister, the king sat down silently and on this side Balram reached there where Krishna was sitting.1723.

ਮੁਸਲੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥

musalee baach kaanreh so ||

Speech of Balram addressed to Krishna:

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਕ੍ਰਿਪਾਸਿੰਧ ਇਹ ਕਉਨ ਸੁਤ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਜਿਹ ਨਾਮ ॥

kirapaasi(n)dh ieh kaun sut khaRag si(n)gh jeh naam ||

ਐਸੋ ਅਪੁਨੀ ਬੈਸ ਮੈ ਨਹਿ ਦੇਖਿਓ ਬਲ ਧਾਮ ॥੧੭੨੪॥

aaiso apunee bais mai neh dhekhio bal dhaam ||1724||

“O the ocean of mercy! who was this king Kharag Singh? I have not seen till now such a powerful hero.1724.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਾ ਤੇ ਯਾ ਕੀ ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸੋ ॥

taa te yaa kee kathaa prakaaso ||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੋ ਭਰਮੁ ਬਿਨਾਸੋ ॥

mere man ko bharam binaaso ||

“Therefore telling me his episode, remove the illusion of my mind

ਐਸੀ ਬਿਧਿ ਸੋ ਬਲਿ ਜਬ ਕਹਿਓ ॥

aaisee bidh so bal jab kahio ||

ਸੁਨਿ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸਨਿ ਮੋਨ ਹ੍ਵੈ ਰਹਿਓ ॥੧੭੨੫॥

sun sree kirasan mon havai rahio ||1725||

” When Balram said this, Krishna listening to him, remained silent.1725.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥

kaanreh baach ||

Speech of Krishna:

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਪੁਨਿ ਬੋਲਿਓ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕ੍ਰਿਪਾਵੰਤ ਹ੍ਵੈ ਬੰਧੁ ਸਿਉ ॥

pun bolio birajanaath kirapaava(n)t havai ba(n)dh siau ||

ਸੁਨਿ ਬਲਿ ਯਾ ਕੀ ਗਾਥ ਜਨਮ ਕਥਾ ਭੂਪਤਿ ਕਹੋ ॥੧੭੨੬॥

sun bal yaa kee gaath janam kathaa bhoopat kaho ||1726||

Then Krishna gracefully said to his brother, “O Balram! now I relate the story of the birth of the king, listen to it,1726

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਖਟਮੁਖ ਰਮਾ ਗਨੇਸ ਪੁਨਿ ਸਿੰਗੀ ਰਿਖਿ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ॥

khaTamukh ramaa ganes pun si(n)gee rikh ghan sayaam ||

ਆਦਿ ਬਰਨ ਬਿਧਿ ਪੰਚ ਲੈ ਧਰਿਓ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਨਾਮ ॥੧੭੨੭॥

aadh baran bidh pa(n)ch lai dhario khaRag si(n)gh naam ||1727||

“Kartikeya (the six-faced), Rama, Ganesh, Shringi and Ghanshyam taking the first letters of these names, he was named Kharag Singh.1727.

ਖੜਗ ਰਮਯ ਤਨ ਗਰਮਿਤਾ ਸਿੰਘ ਨਾਦ ਘਮਸਾਨ ॥

khaRag ramay tan garamitaa si(n)gh naadh ghamasaan ||

ਪੰਚ ਬਰਨ ਕੋ ਗੁਨ ਲੀਓ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਬਲਵਾਨ ॥੧੭੨੮॥

pa(n)ch baran ko gun leeo ieh bhoopat balavaan ||1728||

ਛਪੈ ਛੰਦ ॥

chhapai chha(n)dh ||

CHHAPAI

ਖਰਗ ਸਕਤਿ ਸਵਿਤਾਤ ਦਈ ਤਿਹ ਹੇਤ ਜੀਤ ਅਤਿ ॥

kharag sakat savitaat dhiee teh het jeet at ||

“Shiva gave him the sword of victory in the war