Ang 467

ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਬੀਚ ਕਹਿਯੋ ਪ੍ਰਭਿ ਤੋ ਸਮ ਰਾਜ ਨ ਕੋਊ ਬਨਾਯੋ ॥

chaudheh lokan beech kahiyo prabh to sam raaj na kouoo banaayo ||

“O king! there is no other king like you in all the fourteen worlds, this has been said by the Lord

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬੀਰਨ ਕੀ ਮਨਿ ਤੈ ਸੁ ਭਲੋ ਕੀਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

taahee te beeran kee man tai su bhalo keeyo sayaam so judh machaayo ||

“Therefore you have waged your dreadful war with Krishna like heroes

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮੁਨਿ ਕੀ ਬਤੀਆ ਸੁਨਿ ਭੂਪ ਘਨੋ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੧੬੯੩॥

sayaam kahai mun kee bateeaa sun bhoop ghano man mai sukh paayo ||1693||

” Hearing the words of the sage, the king was extremely pleased in his mind.1693.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਅਭਿਬੰਦਨ ਭੂਪਤਿ ਕੀਯੋ ਨਾਰਦ ਕੋ ਪਹਿਚਾਨਿ ॥

abhiba(n)dhan bhoopat keeyo naaradh ko pahichaan ||

Recognising Narada, the king gave a ceremonious welcome to the sage

ਮੁਨਿਪਤਿ ਇਹ ਉਪਦੇਸ ਦੀਆ ਜੁਧ ਕਰੋ ਬਲਵਾਨ ॥੧੬੯੪॥

munipat ieh upadhes dheeaa judh karo balavaan ||1694||

Then Narada instructed the king about waging the war.1694.

ਇਤ ਭੂਪਤਿ ਨਾਰਦ ਮਿਲੇ ਪ੍ਰੇਮੁ ਭਗਤਿ ਕੀ ਖਾਨ ॥

eit bhoopat naaradh mile prem bhagat kee khaan ||

ਉਤ ਮਹੇਸ ਚਲਿ ਤਹ ਗਏ ਜਹ ਠਾਢੇ ਭਗਵਾਨ ॥੧੬੯੫॥

aut mahes chal teh ge jeh Thaadde bhagavaan ||1695||

On this side, the king as king of devotion met Narada and on that side Shiva reached there, where Krishna was standing.1695.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਇਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮਨਿ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥

eite rudhr man ma(n)tr bichaario ||

ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੇ ਨਿਕਟਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥

sree jadhupat ke nikaT uchaario ||

ਅਬ ਹੀ ਮ੍ਰਿਤਹਿ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥

ab hee mriteh aais dheejai ||

ਤਬ ਇਹ ਭੂਪ ਮਾਰਿ ਕੈ ਲੀਜੈ ॥੧੬੯੬॥

tab ieh bhoop maar kai leejai ||1696||

Reflecting in his mind, Shiva said to Krishna, “Commend death now to kill the king.1696.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਸਰ ਅਪਨੇ ਮੈ ਮ੍ਰਿਤੁ ਧਰਿ ਇਹ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਉਪਾਇ ॥

sar apane mai mrit dhar ieh tum karahu upai ||

ਅਬ ਕਸਿ ਕੈ ਧਨੁ ਛਾਡੀਏ ਭੂਲੇ ਬਡਿ ਅਨਿਆਇ ॥੧੬੯੭॥

ab kas kai dhan chhaadde'ee bhoole badd aniaai ||1697||

“Take the step of getting Death seated in your arrow and pulling the bow, discharge the arrow so that this king may forget doing all acts of injustice.”1697.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਸੋਈ ਕਾਮ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੀਨੋ ॥

soiee kaam sayaam joo keeno ||

ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਸੋ ਸਿਵ ਜੂ ਕਹਿ ਦੀਨੋ ॥

jeh bidh so siv joo keh dheeno ||

Krishna acted according to the suggestion of Shiva

ਤਬ ਚਿਤਵਨ ਹਰਿ ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਕੀਯੋ ॥

tab chitavan har mirat ko keeyo ||

ਮੀਚ ਆਇ ਕੈ ਦਰਸਨੁ ਦੀਯੋ ॥੧੬੯੮॥

meech aai kai dharasan dheeyo ||1698||

Krishna thought of death and the god of death manifested himself.1698.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਕਹਿਓ ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੂ ਮੋ ਸਰ ਮੈ ਕਰ ਬਾਸੁ ॥

kahio mirat ko kirasan joo mo sar mai kar baas ||

ਅਬ ਛਾਡਤ ਹੋ ਸਤ੍ਰ ਪੈ ਜਾਇ ਕਰਹੁ ਤਿਹ ਨਾਸੁ ॥੧੬੯੯॥

ab chhaaddat ho satr pai jai karahu teh naas ||1699||

Krishna said to the god of death, “Abide in my arrow and on my discharging the arrow, you may destroy the enemy.”1699.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੇਵ ਬਧੂਨ ਕੈ ਨੈਨ ਕਟਾਛ ਬਿਲੋਕਤ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥

dhev badhoon kai nain kaTaachh bilokat hee nirap chit lubhaayo ||

The king was allured by the side-glances of the heavenly damseld

ਨਾਰਦ ਬ੍ਰਹਮ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲ ਕੈ ਰਨ ਮੈ ਸੰਗਿ ਬਾਤਨ ਕੇ ਉਰਝਾਯੋ ॥

naaradh braham dhuhoo(n) mil kai ran mai sa(n)g baatan ke urajhaayo ||

On this side Narada and Brahma together engrossed the king in their talk

ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ਲਖਿ ਘਾਤ ਭਲੀ ਅਰਿ ਮਾਰਨ ਕੋ ਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥

sayaam tabai lakh ghaat bhalee ar maaran ko mirat baan chalaayo ||

ਮੰਤ੍ਰਨਿ ਕੇ ਬਲ ਸੋ ਛਲ ਸੋ ਤਬ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੦॥

ma(n)tran ke bal so chhal so tab bhoopat ko sir kaaT giraayo ||1700||

At the same time, seeing a good opportunity, Krishna discharged his death-arrow and with the force of mantras deceptively caused the head of the king to fall down.1700.

ਜਦਿਪਿ ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਨ ਹਟਿਓ ਗਹਿ ਕੇਸਨਿ ਤੇ ਹਰਿ ਓਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥

jadhip sees kaTio na haTio geh kesan te har or chalaayo ||

Though the head of the king was cut, but still he remained stable and catching his head from his hair, he threw it towards Krishna

ਮਾਨਹੁ ਪ੍ਰਾਨ ਚਲਿਯੋ ਦਿਵਿ ਆਨਨ ਕਾਜ ਬਿਦਾ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਪੈ ਆਯੋ ॥

maanahu praan chaliyo dhiv aanan kaaj bidhaa birajaraaj pai aayo ||

It seemed as if his pranas (vital force) had reached Krishna in order to bid farewell to him

ਸੋ ਸਿਰੁ ਲਾਗ ਗਯੋ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰਿ ਮੂਰਛ ਹ੍ਵੈ ਪਗੁ ਨ ਠਹਰਾਯੋ ॥

so sir laag gayo har ke ur moorachh havai pag na Thaharaayo ||

That head hit Krishna and he could not keep standing

ਦੇਖਹੁ ਪਉਰਖ ਭੂਪ ਕੇ ਮੁੰਡ ਕੋ ਸ੍ਯੰਦਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੁ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੧॥

dhekhahu paurakh bhoop ke mu(n)dd ko saya(n)dhan te prabh bhoom giraayo ||1701||

He fell down unconscious, see the bravery of the head of the king, on being hit by it, the Lord (Krishna) fell down from his chariot on the earth.1701.

ਭੂਪਤ ਜੈਸੋ ਸੁ ਪੌਰਖ ਕੀਨੋ ਹੈ ਤੈਸੀ ਕਰੀ ਨ ਕਿਸੀ ਕਰਨੀ ॥

bhoopat jaiso su pauarakh keeno hai taisee karee na kisee karanee ||

ਲਖਿ ਜਛਨਿ ਕਿਨਰੀ ਰੀਝ ਰਹੀ ਨਭ ਮੈ ਸਭ ਦੇਵਨ ਕੀ ਘਰਨੀ ॥

lakh jachhan kinaree reejh rahee nabh mai sabh dhevan kee gharanee ||

The king Kharag Singh exhibited extraordinary bravery, seeing which the women of Yakshas, Kinnars and gods are allured

ਮ੍ਰਿਦ ਬਾਜਤ ਬੀਨ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਮੁਚੰਗ ਲੀਏ ਉਤਰੀ ਧਰਨੀ ॥

miradh baajat been miradha(n)g upa(n)g mucha(n)g le'ee utaree dharanee ||

ਨਭ ਨਾਚਤ ਗਾਵਤ ਰੀਝਿ ਰਿਝਾਵਤ ਯੌ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਬਰਨੀ ॥੧੭੦੨॥

nabh naachat gaavat reejh rijhaavat yau upamaa kab ne baranee ||1702||

They descended on the earth playing on their musical instruments like lyres, drums etc., and all are showing their pleasure by dancing and singing and making others pleased.1702.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਨਭ ਤੇ ਉਤਰੀ ਸੁੰਦਰੀ ਸਕਲ ਲੀਏ ਸੁਰ ਸਾਜ ॥

nabh te utaree su(n)dharee sakal le'ee sur saaj ||

ਕਵਨ ਹੇਤ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿ ਭੂਪਤਿ ਬਰਬੇ ਕਾਜ ॥੧੭੦੩॥

kavan het kab sayaam keh bhoopat barabe kaaj ||1703||

The beautiful damsels came down from the sky aft3er embellishing themselves and the poet says that the objects of their coming was to wed the king.1703.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮੁੰਡ ਬਿਨਾ ਤਬ ਰੁੰਡ ਸੁ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥

mu(n)dd binaa tab ru(n)dd su bhoopat ko chit mai at kop baddaayo ||

ਦ੍ਵਾਦਸ ਭਾਨੁ ਜੁ ਠਾਢੇ ਹੁਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਧਾਯੋ ॥

dhavaiaadhas bhaanu ju Thaadde hute kab sayaam kahai teh uoopar dhaayo ||

The headless king was extremely enraged in his mind and advanced towards the twelve Suryas

ਭਾਜਿ ਗਏ ਕਰਿ ਤ੍ਰਾਸ ਸੋਊ ਸਿਵ ਠਾਢੋ ਰਹਿਯੋ ਤਿਹ ਊਪਰ ਆਯੋ ॥

bhaaj ge kar traas souoo siv Thaaddo rahiyo teh uoopar aayo ||

They all ran away from that place, but Shiva kept standing there and fell upon him

ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬੀਰ ਮਹਾ ਰਨਧੀਰ ਚਟਾਕਿ ਚਪੇਟ ਦੈ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੭੦੪॥

so nirap beer mahaa ranadheer chaTaak chapeT dhai bhoom giraayo ||1704||

But that mightly one caused Shiva to fall on the ground with his blow.1704.

ਏਕਨ ਮਾਰਿ ਚਪੇਟਨ ਸਿਉ ਅਰੁ ਏਕਨ ਕੋ ਧਮਕਾਰ ਗਿਰਾਵੈ ॥

ekan maar chapeTan siau ar ekan ko dhamakaar giraavai ||

Someone fell with his blow and someone with the thumping of that blow

ਚੀਰ ਕੈ ਏਕਨਿ ਡਾਰਿ ਦਏ ਗਹਿ ਏਕਨ ਕੋ ਨਭਿ ਓਰਿ ਚਲਾਵੈ ॥

cheer kai ekan ddaar dhe geh ekan ko nabh or chalaavai ||

He ripped and threw someone towards the sky

ਬਾਜ ਸਿਉ ਬਾਜਨ ਲੈ ਰਥ ਸਿਉ ਰਥ ਅਉ ਗਜ ਸਿਉ ਗਜਰਾਜ ਬਜਾਵੈ ॥

baaj siau baajan lai rath siau rath aau gaj siau gajaraaj bajaavai ||

He caused the horses to collide with horses, the chariots to collide with chariots and the elephants to collide with the elephants