Ang 446

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕੋਪ ਕੀਏ ਸਬ ਸਸਤ੍ਰ ਲੀਏ ਕਰ ਮੈ ਮਿਲ ਕੈ ਤਿਹ ਪੈ ਤਬ ਆਏ ॥

kop ke'ee sab sasatr le'ee kar mai mil kai teh pai tab aae ||

In great rage, taking their weapons in their hands, all of them together fell upon the king

ਭੂਪ ਨਿਖੰਗ ਤੇ ਕਾਢ ਕੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕੋ ਤਾਨਿ ਸੁ ਖੈਚ ਚਲਾਏ ॥

bhoop nikha(n)g te kaadd kai baan kamaan ko taan su khaich chalaae ||

The king, taking out the arrows from his quiver, discharged them, pulling his bow

ਹੋਤ ਭਏ ਬਿਰਥੀ ਬਿਨੁ ਸੂਤ ਘਨੇ ਤਬ ਹੀ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥

hot bhe birathee bin soot ghane tab hee jamalok paThaae ||

The warriors and charioteers were deprived of their chariots and the king dispatched them to the abode of Yama

ਠਾਢੋ ਨ ਕੋਊ ਰਹਿਓ ਤਿਹ ਠੌਰ ਸਬੈ ਗਨ ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਪਰਾਏ ॥੧੪੯੩॥

Thaaddo na kouoo rahio teh Thauar sabai gan ki(n)nar jachh paraae ||1493||

None of them could stay at that place all the Yakshas and Kinnars fled away.1493.

ਰੋਸ ਘਨੋ ਨਲ ਕੂਬਰ ਕੈ ਸੁ ਫਿਰਿਯੋ ਲਰਬੇ ਕਹੁ ਬੀਰ ਬੁਲਾਏ ॥

ros ghano nal koobar kai su firiyo larabe kahu beer bulaae ||

Then, in his fury, Nalkoober called his warriors for fighting

ਸਉਹੇ ਕੁਬੇਰ ਭਯੋ ਧਨੁ ਲੈ ਸਰ ਜਛ ਜਿਤੇ ਮਿਲ ਕੈ ਪੁਨਿ ਆਏ ॥

sauhe kuber bhayo dhan lai sar jachh jite mil kai pun aae ||

Kuber also stood there keeping his wealth in safety, all the Yakshas then came collectively

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਿ ਪਰੇ ਸਬ ਹੀ ਕਰ ਮੈ ਅਸਿ ਲੈ ਚਮਕਾਏ ॥

maar hee maar pukaar pare sab hee kar mai as lai chamakaae ||

ਮਾਨਹੁ ਸ੍ਰੀ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਊਪਰਿ ਦੰਡ ਲੀਏ ਜਮ ਕੇ ਗਨ ਧਾਏ ॥੧੪੯੪॥

maanahu sree khaRages ke uoopar dha(n)dd le'ee jam ke gan dhaae ||1494||

Shouting “kill, kill” they gleamed their swords and it seemed that the ganas of Yama and attacked Kharag Singh, carrying their staff of death.1494.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਬ ਕੁਬੇਰ ਕੋ ਸਬ ਦਲੁ ਆਯੋ ॥

jab kuber ko sab dhal aayo ||

ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਮਨ ਮੈ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥

tab nirap man mai kop baddaayo ||

When the whole army of Kuber came, the anger increased in the mind of the king

ਨਿਜ ਕਰ ਮੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੰਭਾਰਿਓ ॥

nij kar mai dhan baan sa(n)bhaario ||

ਅਗਨਤ ਦਲੁ ਇਕ ਪਲ ਮੈ ਮਾਰਿਓ ॥੧੪੯੫॥

aganat dhal ik pal mai maario ||1495||

He held up the bow and arrows in his hands and killed innumerable soldiers in an instant.1495.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਛ ਸੈਨ ਬਲਬੰਡ ਨ੍ਰਿਪ ਜਮ ਪੁਰ ਦਈ ਪਠਾਇ ॥

jachh sain balaba(n)dd nirap jam pur dhiee paThai ||

ਨਲ ਕੂਬਰ ਘਾਇਲ ਕੀਓ ਅਤਿ ਜੀਯ ਕੋਪੁ ਬਢਾਇ ॥੧੪੯੬॥

nal koobar ghail keeo at jeey kop baddai ||1496||

The mighty army of the Yakshas was dispatched to the abode of Yama by the king and getting enraged, wounded Nalkoober.1496.

ਜਬ ਕੁਬੇਰ ਕੇ ਉਰ ਬਿਖੈ ਮਾਰਿਓ ਤੀਛਨ ਬਾਨ ॥

jab kuber ke ur bikhai maario teechhan baan ||

ਲਾਗਤ ਸਰ ਕੇ ਸਟਕਿਓ ਛੂਟਿ ਗਯੋ ਸਬ ਮਾਨ ॥੧੪੯੭॥

laagat sar ke saTakio chhooT gayo sab maan ||1497||

Then the king inflicted a sharp arrow in the chest of Kuber, which made him run away and all his pride was shattered.1497.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਸੈਨਾ ਸਹਿਤ ਸਬੈ ਭਜ ਗਯੋ ॥

sainaa sahit sabai bhaj gayo ||

ਠਾਢੋ ਨ ਕੋ ਰਨ ਭੀਤਰ ਭਯੋ ॥

Thaaddo na ko ran bheetar bhayo ||

All of them ran away alongwith the army and none of them kept standing there

ਮਨਿ ਕੁਬੇਰ ਅਤਿ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਯੋ ॥

man kuber at traas baddaayo ||

ਜੁਧ ਕਰਨ ਚਿਤਿ ਬਹੁਰ ਨ ਭਾਯੋ ॥੧੪੯੮॥

judh karan chit bahur na bhaayo ||1498||

Kuber was extremely frightened in his mind and his desire to fight again ended.1498.