Ang 416

ਚਾਰ ਅਛੂਹਨਿ ਲੈ ਹਮ ਹੂੰ ਦਲ ਤੋ ਪਰ ਆਏ ਹੈ ਕੋਪ ਬਢਾਏ ॥

chaar achhoohan lai ham hoo(n) dhal to par aae hai kop baddaae ||

ਤਾ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਿ ਲੈ ਹਮਰੋ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਤਜਿ ਆਹਵ ਜਾਹੁ ਪਰਾਏ ॥੧੧੮੬॥

taa te kahiyo sun lai hamaro gireh ko taj aahav jaahu paraae ||1186||

“We have brought four such units in great anger, therefore, you may leave the war-arena and run away to your home.”1186.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥

kaanreh joo baach ||

Speech of Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਹਰਿ ਕੋਪ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਜੁਧ ਕਰੈਂਗੇ ॥

yau sun kai bateeyaa teh kee har kop kahiyo ham judh karai(n)ge ||

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਦੋਊ ਭ੍ਰਾਤ ਸਬੈ ਅਰਿ ਸੈਨ ਹਰੈਂਗੇ ॥

baan kamaan gadhaa geh kai dhouoo bhraat sabai ar sain harai(n)ge ||

Hearing these words, Krishna in great ire, challenged them for war and said, “We, both brothers, taking up our bows and arrows, shall destroy all your army

ਸੂਰ ਸਿਵਾਦਿਕ ਤੇ ਨ ਭਜੈ ਹਨਿ ਹੈ ਤੁਮ ਕਉ ਨਹਿ ਜੂਝਿ ਮਰੈਂਗੇ ॥

soor sivaadhik te na bhajai han hai tum kau neh joojh marai(n)ge ||

“We have not been frightened even by Surya and Shive, therefore, we shall kill all of you and sacrifice ourselves

ਮੇਰੁ ਹਲੈ ਸੁਖਿ ਹੈ ਨਿਧਿ ਬਾਰਿ ਤਊ ਰਨ ਕੀ ਛਿਤਿ ਤੇ ਨ ਟਰੈਂਗੇ ॥੧੧੮੭॥

mer halai sukh hai nidh baar tuoo ran kee chhit te na Tarai(n)ge ||1187||

Even if the Sumeru mountain is moved and the water of the ocean is dried up, we shall not leave the battlefield.”1187.

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਨ ਸੋ ਕਸਿ ਕੈ ਇਕ ਬਾਨੁ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਚਲਾਯੋ ॥

yau keh kai bateeyaa tin so kas kai ik baanu su sayaam chalaayo ||

ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਅਜਬੇਸ ਕੇ ਬਛ ਸੁ ਲਾਗਤ ਹੀ ਕਛੁ ਖੇਦੁ ਨ ਪਾਯੋ ॥

laag gayo ajabes ke bachh su laagat hee kachh khedh na paayo ||

Saying thus, he discharged one arrow towards the enemies with full strength, which hit the waist of Ajaib Singh, but it could not do any harm to him

ਫੇਰਿ ਹਠੀ ਹਠਿ ਕੈ ਹਰਿ ਸੋ ਇਮ ਬੈਨ ਮਹਾ ਕਰਿ ਕੋਪ ਸੁਨਾਯੋ ॥

fer haThee haTh kai har so im bain mahaa kar kop sunaayo ||

ਕਾ ਕਹੀਏ ਤਿਹ ਪੰਡਿਤ ਕੋ ਜਿਹ ਤੇ ਧਨੁ ਕੀ ਬਿਧਿ ਤੂੰ ਪੜਿ ਆਯੋ ॥੧੧੮੮॥

kaa kahe'ee teh pa(n)ddit ko jeh te dhan kee bidh too(n) paR aayo ||1188||

That mighty warrior said angrily to Krishna, “O Krishna, who is such a Pundit, from whom you have learnt the art of warfare.1188.

ਕੋਪ ਭਰੀ ਜਦੁਵੀ ਪ੍ਰਿਤਨਾ ਇਤ ਤੇ ਉਮਡੀ ਉਤ ਤੇ ਵਹ ਆਈ ॥

kop bharee jadhuvee piratanaa it te umaddee ut te veh aaiee ||

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਕੀਏ ਮੁਖ ਤੇ ਕਬਿ ਰਾਮ ਕਹੈ ਜੀਯ ਰੋਸ ਬਢਾਈ ॥

maar hee maar ke'ee mukh te kab raam kahai jeey ros baddaiee ||

The Yadava army, in great fury, rushed there shouting “Kill, Kill”

ਬਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਕੇ ਲਗੇ ਬਹੁ ਜੂਝਿ ਪਰੇ ਕਰਿ ਦੁੰਦ ਲਰਾਈ ॥

baan kirapaan gadhaa ke lage bahu joojh pare kar dhu(n)dh laraiee ||

In that war, a great part of the army fell down on the earth with the blows of arrows, swords and maces in that conflict

ਰੀਝ ਰਹੇ ਸੁਰ ਪੇਖਿ ਸਬੈ ਪੁਹਪਾਵਲਿ ਕੀ ਬਰਖਾ ਬਰਖਾਈ ॥੧੧੮੯॥

reejh rahe sur pekh sabai puhapaaval kee barakhaa barakhaiee ||1189||

The gods on seeing this became pleased and showered flowers.1189.

ਇਤ ਤੇ ਰਨ ਮੈ ਰਿਸ ਬੀਰ ਲਰੈ ਨਭਿ ਮੈ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਸਨਾਦਿ ਨਿਹਾਰੈ ॥

eit te ran mai ris beer larai nabh mai brahamaadh sanaadh nihaarai ||

ਆਗੇ ਨ ਐਸੋ ਭਯੋ ਕਬਹੂੰ ਰਨ ਆਪਸਿ ਮੈ ਇਮ ਬੋਲਿ ਉਚਾਰੈ ॥

aage na aaiso bhayo kabahoo(n) ran aapas mai im bol uchaarai ||

On this side, the warriors are fighting in great rage and on the other side, seeing all this, Brahma and other gods are saying amongst themselves in the sky: “There had not been such a dreadful war earlier,”

ਜੂਝ ਪਰੇ ਤਿਹ ਸ੍ਰਉਨ ਢਰੇ ਭਰਿ ਖਪਰ ਜੁਗਨਿ ਪੀ ਕਿਲਕਾਰੈ ॥

joojh pare teh sraun ddare bhar khapar jugan pee kilakaarai ||

The warriors are fighting to the end and the Yoginis are shrieking while filling their bowls with blood and drinking

ਮੁੰਡਨ ਮਾਲ ਅਨੇਕ ਗੁਹੀ ਸਿਵ ਕੇ ਗਨ ਧਨਿ ਹੀ ਧਨਿ ਪੁਕਾਰੈ ॥੧੧੯੦॥

mu(n)ddan maal anek guhee siv ke gan dhan hee dhan pukaarai ||1190||

The ganas of Shiva, hailing the warriors, are preparing many garlands of skulls.1190.

ਆਯੁਧ ਧਾਰਿ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਇਕ ਕੋਪ ਭਰੇ ਭਟ ਧਾਇ ਅਰੈ ॥

aayudh dhaar ayodhan mai ik kop bhare bhaT dhai arai ||

Carrying his weapons, some warrior, running forward in the battlefield is seen resisting

ਇਕ ਮਲ ਕੀ ਦਾਇਨ ਜੁਧ ਕਰੈ ਇਕ ਦੇਖ ਮਹਾ ਰਣ ਦਉਰਿ ਪਰੈ ॥

eik mal kee dhain judh karai ik dhekh mahaa ran dhaur parai ||

Someone is fighting like a wrestler and someone seeing the dreadful war, is running away

ਇਕ ਰਾਮ ਹੀ ਰਾਮ ਕਹੈ ਮੁਖਿ ਤੇ ਇਕੁ ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਇਹੈ ਉਚਰੈ ॥

eik raam hee raam kahai mukh te ik maar hee maar ihai ucharai ||

Someone is repeating the name of the Lord-god and someone is shouting loudly “Kill, Kill”

ਇਕ ਜੂਝਿ ਪਰੇ ਇਕ ਘਾਇ ਭਰੇ ਇਕ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਰਰੈ ॥੧੧੯੧॥

eik joojh pare ik ghai bhare ik sayaam kahaa ieh bhaat rarai ||1191||

Someone is dying and someone being wounded, is writhing.1191.