Ang 370

ਰਾਸ ਬਿਖੈ ਹਮ ਕੋ ਸੰਗ ਲੈ ਸਖੀ ਜਾਨਤ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸੰਗ ਅਰੋਗੇ ॥

raas bikhai ham ko sa(n)g lai sakhee jaanat gavaiaaran sa(n)g aroge ||

You will take me alongwith you in the arena of amorous sport, but I know that there you will engage yourself with other gopis

ਹਉ ਨਹੀ ਹਾਰਿ ਹਉ ਪੈ ਤੁਮ ਤੇ ਤੁਮ ਹੀ ਹਮ ਤੇ ਹਰਿ ਹਾਰਿ ਪਰੋਗੇ ॥

hau nahee haar hau pai tum te tum hee ham te har haar paroge ||

“O Krishna! I do not feel defeated by you, but in future also, you will be defeated by me

ਏਕ ਨ ਜਾਨਤ ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਲਵਾਇ ਕਹਿਯੋ ਕਛੁ ਕਾਜੁ ਕਰੋਗੇ ॥੭੪੬॥

ek na jaanat ku(n)j galeen lavai kahiyo kachh kaaj karoge ||746||

You do not know anything about any alcove, what will you do by taking me there.”746.

ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਜੋ ਹਰਿ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਭੀਨੀ ॥

birakhabhaan sutaa kab sayaam kahai at jo har ke ras bheetar bheenee ||

The poet Shyam says that Radha became absorbed in the love of Krishna

ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹਿਯੋ ਹਸਿ ਕੈ ਛਬਿ ਦਾਤਨ ਕੀ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਚੀਨੀ ॥

ree birajanaath kahiyo has kai chhab dhaatan kee at su(n)dhar cheenee ||

She said smilingly to the Lord of Braja and the winsome luster of her teeth,

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਉਪਮਾ ਮਨ ਮੈ ਜੁ ਭਈ ਕਬਿ ਕੇ ਸੋਊ ਕੀਨੀ ॥

taa chhab kee at hee upamaa man mai ju bhiee kab ke souoo keenee ||

While smiling looked like the flash of lightning amongst the clouds, according to the poet

ਜਿਉ ਘਨ ਬੀਚ ਲਸੈ ਚਪਲਾ ਤਿਹ ਕੋ ਠਗ ਕੈ ਠਗਨੀ ਠਗ ਲੀਨੀ ॥੭੪੭॥

jiau ghan beech lasai chapalaa teh ko Thag kai Thaganee Thag leenee ||747||

In this way that deceitful gopi (Radha) deceived the cheat (Krishna).747.

ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਜੋ ਹਰਿ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਭੀਨੀ ॥

birakhabhaan sutaa kab sayaam kahai at jo har ke ras bheetar bheenee ||

ਬੀਚ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਮਨ ਕੈ ਜਬ ਕਾਨ੍ਰਹ੍ਰਹ ਕੀ ਬਾਤ ਸਭੈ ਮਨਿ ਲੀਨੀ ॥

beech hulaas baddiyo man kai jab kaanrahreh kee baat sabhai man leenee ||

Radha was completely filled with the passionate love of Krishna and remembering his words, she was filled with joy in her mind

ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਮੈ ਖੇਲਹਿੰਗੇ ਹਰਿ ਕੇ ਤਿਨ ਸੰਗ ਕਹਿਯੋ ਸੋਊ ਕੀਨੀ ॥

ku(n)j galeen mai khelahi(n)ge har ke tin sa(n)g kahiyo souoo keenee ||

ਯੌ ਹਸਿ ਬਾਤ ਨਿਸੰਗ ਕਹਿਯੋ ਮਨ ਕੀ ਦੁਚਿਤਾਈ ਸਭ ਹੀ ਤਜਿ ਦੀਨੀ ॥੭੪੮॥

yau has baat nisa(n)g kahiyo man kee dhuchitaiee sabh hee taj dheenee ||748||

She said, “I shall play with Krishna in the alcoves and I shall do whatever he says.” saying this, she, unhesitantingly, abandoned all her duality of the mind.748.

ਦੋਊ ਜਉ ਹਸਿ ਬਾਤਨ ਸੰਗ ਢਰੇ ਤੁ ਹੁਲਾਸ ਬਿਲਾਸ ਬਢੇ ਸਗਰੇ ॥

dhouoo jau has baatan sa(n)g ddare ta hulaas bilaas badde sagare ||

When both of them, talking smilingly, fell down, their love and merriment increased

ਹਸਿ ਕੰਠ ਲਗਾਇ ਲਈ ਲਲਨਾ ਗਹਿ ਗਾੜੇ ਅਨੰਗ ਤੇ ਅੰਕ ਭਰੇ ॥

has ka(n)Th lagai liee lalanaa geh gaaRe ana(n)g te a(n)k bhare ||

Krishna smilingly hugged that beloved to his bosom and with his strength he embraced her

ਤਰਕੀ ਹੈ ਤਨੀ ਦਰਕੀ ਅੰਗੀਆ ਗਰ ਮਾਲ ਤੇ ਟੂਟ ਕੈ ਲਾਲ ਪਰੇ ॥

tarakee hai tanee dharakee a(n)geeaa gar maal te TooT kai laal pare ||

In this act, the blouse of Radha was pulled and its string was broken

ਪੀਯ ਕੇ ਮਿਲਏ ਤ੍ਰੀਯ ਕੇ ਹੀਯ ਤੇ ਅੰਗਰਾ ਬਿਰਹਾਗਨਿ ਕੇ ਨਿਕਰੇ ॥੭੪੯॥

peey ke mile treey ke heey te a(n)garaa birahaagan ke nikare ||749||

The gems of her necklace also broke and fell down, meeting her beloved, the limbs of Radha came out of the fire of separation.749.

ਹਰਿ ਰਾਧਿਕਾ ਸੰਗਿ ਚਲੇ ਬਨ ਲੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਮਨਿ ਆਨੰਦ ਪਾਯੋ ॥

har raadhikaa sa(n)g chale ban lai kab sayaam kahai man aana(n)dh paayo ||

The poet says that Krishna, being filled with bliss in his mind, took Radha with him and went towards the forest

ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਮੈ ਕੇਲ ਕਰੇ ਮਨ ਕੋ ਸਭ ਸੋਕ ਹੁਤੋ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥

ku(n)j galeen mai kel kare man ko sabh sok huto bisaraayo ||

Roaming in the alcoves, he forgot the sorrow of his mind

ਤਾਹੀ ਕਥਾ ਕੌ ਕਿਧੌ ਜਗ ਮੈ ਮਨ ਮੈ ਸੁਕ ਆਦਿਕ ਗਾਇ ਸੁਨਾਯੋ ॥

taahee kathaa kau kidhau jag mai man mai suk aadhik gai sunaayo ||

This love-story has been sung by Shukdev and others

ਜੋਊ ਸੁਨੈ ਸੋਊ ਰੀਝ ਰਹੈ ਜਿਹ ਕੇ ਸਭ ਹੀ ਧਰਿ ਮੈ ਜਸੁ ਛਾਯੋ ॥੭੫੦॥

jouoo sunai souoo reejh rahai jeh ke sabh hee dhar mai jas chhaayo ||750||

Krishna, whose praise has been spread throughout the whole world, whosoever listens to his story, is fascinated by it.750.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ਰਾਧੇ ਸੋ ॥

kaanreh joo baach raadhe so ||

Speech of Krishna addressed to Radha:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਹਰਿ ਜੂ ਇਮ ਰਾਧਿਕਾ ਸੰਗਿ ਕਹੀ ਜਮੁਨਾ ਮੈ ਤਰੋ ਤੁਮ ਕੋ ਗਹਿ ਹੈ ॥

har joo im raadhikaa sa(n)g kahee jamunaa mai taro tum ko geh hai ||

Krishna said to Radha, “Your swim in Yamuna and I shall catch you

ਜਲ ਮੈ ਹਮ ਕੇਲ ਕਰੈਗੇ ਸੁਨੋ ਰਸ ਬਾਤ ਸਭੈ ਸੁ ਤਹਾ ਕਹਿ ਹੈ ॥

jal mai ham kel karaige suno ras baat sabhai su tahaa keh hai ||

We will perform acts of love in water and shall also talk to you there everything about love

ਜਿਹ ਓਰ ਨਿਹਾਰ ਬਧੂ ਬ੍ਰਿਜ ਕੀ ਲਲਚਾਇ ਮਨੈ ਪਿਖਿਬੋ ਚਹਿ ਹੈ ॥

jeh or nihaar badhoo biraj kee lalachai manai pikhibo cheh hai ||

“When the women of Braja will see you here covetously,

ਪਹੁਚੈਗੀ ਨਹਿ ਤਹ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਏ ਹਮ ਹੂੰ ਤੁਮ ਰੀਝਤ ਹਾਰਹਿ ਹੈ ॥੭੫੧॥

pahuchaigee neh teh gavaiaaran e ham hoo(n) tum reejhat haareh hai ||751||

They will not be able to reach upto this place, we will remain there delightfully.”751.

ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਜਲ ਪੈਠਨ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥

birakhabhaan sutaa har ke mukh te jal paiThan kee bateeyaa sun paiee ||

ਧਾਇ ਕੈ ਜਾਇ ਪਰੀ ਸਰ ਮੈ ਕਰਿ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬਡਾਈ ॥

dhai kai jai paree sar mai kar kai at hee birajanaath baddaiee ||

Hearing the words of Krishna, about going within the water, Radha ran and jumped in water

ਤਾਹੀ ਕੇ ਪਾਛੈ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਪਰੇ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਉਪਮਾ ਇਹ ਆਈ ॥

taahee ke paachhai te sayaam pare kab ke man mai upamaa ieh aaiee ||

ਮਾਨਹੁ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਬਾਜ ਪਰਿਯੋ ਪਿਖਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਕੋ ਜਿਉ ਮੁਰਗਾਈ ॥੭੫੨॥

maanahu sayaam joo baaj pariyo pikh kai biraj naar ko jiau muragaiee ||752||

Krishna followed her and according to the poet it seemed that in order to catch the Radha-bird, Krishna-falcon pounced upon her.752.

ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਬੈ ਧਸਿ ਕੈ ਜਲਿ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਸੋਊ ਤਬ ਜਾਇ ਗਹੀ ॥

birajanaath tabai dhas kai jal mai biraj naar souoo tab jai gahee ||

Swimming in water, Krishna caught hold of Radha ,surrendering her body to Krishna,

ਹਰਿ ਕੋ ਤਨ ਭੇਟ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਗਿਨਤੀ ਮਨ ਕੀ ਜਲ ਭਾਤਿ ਬਹੀ ॥

har ko tan bheT hulaas baddiyo ginatee man kee jal bhaat bahee ||

The joy of Radha was increased and the illusions of her mind flowed away like water

ਜੋਊ ਆਨੰਦ ਬੀਚ ਬਢਿਯੋ ਮਨ ਕੈ ਕਬਿ ਤਉ ਮੁਖ ਤੇ ਕਥਾ ਭਾਖਿ ਕਹੀ ॥

jouoo aana(n)dh beech baddiyo man kai kab tau mukh te kathaa bhaakh kahee ||

The bliss enhanced in her mind and according to the poet,

ਪਿਖਿਯੋ ਜਿਨ ਹੂੰ ਸੋਊ ਰੀਝ ਰਹਿਯੋ ਪਿਖਿ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਜਿਹ ਰੀਝ ਰਹੀ ॥੭੫੩॥

pikhiyo jin hoo(n) souoo reejh rahiyo pikh kai jamunaa jeh reejh rahee ||753||

Whosoever saw her, he was allured, Yamuna was also charmed.753.

ਜਲ ਤੇ ਕਢਿ ਕੈ ਫਿਰਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਫਿਰਿ ਰਾਸ ਮਚਾਯੋ ॥

jal te kadd kai fir gavaiaaran so kab sayaam kahai fir raas machaayo ||

Coming out of water, Krishna again began to engross himself in the passionate and

ਗਾਵਤ ਭੀ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਭੀਤਰ ਆਨੰਦ ਪਾਯੋ ॥

gaavat bhee birakhabhaan sutaa at hee man bheetar aana(n)dh paayo ||

Amorous play alongwith the gopis, Radha, with great joy in her mind, began to sing

ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿਨ ਸੋ ਮਿਲ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਜੂ ਸਾਰੰਗ ਮੈ ਇਕ ਤਾਨ ਬਸਾਯੋ ॥

biraj naarin so mil kai birajanaath joo saara(n)g mai ik taan basaayo ||

ਸੋ ਸੁਨ ਕੈ ਮ੍ਰਿਗ ਆਵਤ ਧਾਵਤ ਗ੍ਵਾਰਨੀਆ ਸੁਨ ਕੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੭੫੪॥

so sun kai mirag aavat dhaavat gavaiaaraneeaa sun kai sukh paayo ||754||

Together with the women of Braja, Krishna played upon a tune in the musical mode of Sarang, hearing which the deer came running and the gopis also felt pleased.754.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਸਤ੍ਰਹ ਸੈ ਪੈਤਾਲ ਮੈ ਕੀਨੀ ਕਥਾ ਸੁਧਾਰ ॥

satreh sai paitaal mai keenee kathaa sudhaar ||

ਚੂਕ ਹੋਇ ਜਹ ਤਹ ਸੁ ਕਬਿ ਲੀਜਹੁ ਸਕਲ ਸੁਧਾਰ ॥੭੫੫॥

chook hoi jeh teh su kab leejahu sakal sudhaar ||755||

In Samvat 1745, the story of this poet was improved and if there is any error and omission in it, then the poets may still improve it.755.

ਬਿਨਤਿ ਕਰੋ ਦੋਊ ਜੋਰਿ ਕਰਿ ਸੁਨੋ ਜਗਤ ਕੇ ਰਾਇ ॥

binat karo dhouoo jor kar suno jagat ke rai ||

ਮੋ ਮਸਤਕ ਤ੍ਵ ਪਗ ਸਦਾ ਰਹੈ ਦਾਸ ਕੇ ਭਾਇ ॥੭੫੬॥

mo masatak tavai pag sadhaa rahai dhaas ke bhai ||756||

I request folding both my hands, O the Lord of the world! Thy servent may ever have this wish that my forehead may always remain in love with Thy feet.756.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਬਰਨਨੰ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥

eit sree dhasam sika(n)dhe puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare raas ma(n)ddal baranana(n) dhiaai samaapatam sat subham sat ||

End of the chapter entitled “The description of the arena of amorous play” (Based on Dasham Sakandh Purana) in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਸੁਦਰਸਨ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਭੁਜੰਗ ਜੋਨ ਤੇ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਕਥਨੰ ॥

sudharasan naam brahaman bhuja(n)g jon te udhaar karan kathana(n) ||

Salvation of a Brahmin named Sudarshan from snake-birth

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕੋ ਆਇ ਲਗਿਯੋ ਤਿਹ ਕੋ ਜੋਊ ਗ੍ਵਾਰਨੀਯਾ ਅਤਿ ਕੈ ਹਿਤ ਸੇਵੀ ॥

dhin poojaa ko aai lagiyo teh ko jouoo gavaiaaraneeyaa at kai hit sevee ||

The goddess whom the gopis had worshipped, her day of worship arrived

ਜਾ ਰਿਪ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਮਰਿਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਗ ਮਾਤ ਅਭੇਵੀ ॥

jaa rip su(n)bh nisu(n)bh mariyo kab sayaam kahai jag maat abhevee ||

She was the same goddess who had killed the demons named Sumbh and Nisumbh and who is known is the world as the undistinguishable mother

ਨਾਸ ਭਏ ਜਗ ਮੈ ਜਨ ਸੋ ਜਿਨਹੂ ਮਨ ਮੈ ਕੁਪ ਕੈ ਨਹਿ ਸੇਵੀ ॥

naas bhe jag mai jan so jinahoo man mai kup kai neh sevee ||

Those people who have not remembered her, they were destroyed in the world