Ang 320

ਜੋ ਹਮ ਪ੍ਰੇਮ ਛਕੇ ਅਤਿ ਹੀ ਤੁਮ ਕੋ ਹਮ ਢੂੰਢਤ ਢੂੰਢ ਲਹਾ ਹੈ ॥

jo ham prem chhake at hee tum ko ham ddoo(n)ddat ddoo(n)dd lahaa hai ||

I am absorbed in your love and I have found you today after a great search

ਜੋਰ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੋ ਹਮ ਕੋ ਕਰ ਸਉਹ ਲਗੈ ਤੁਮ ਮੇਰੀ ਹਹਾ ਹੈ ॥

jor pranaam karo ham ko kar sauh lagai tum meree hahaa hai ||

“Bow before me with folded hands I tell you on oath that from today you are mine,

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਹਸਿ ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਸੁਭ ਚਾਰ ਭਈ ਤੁ ਬਿਚਾਰ ਕਹਾ ਹੈ ॥੨੭੫॥

kaanreh kahee has baat suno subh chaar bhiee ta bichaar kahaa hai ||275||

“Krishna said smilingly, “Listen, everything has occurred on your coming out of water, why are you absorbed in more thoughts now uselessly.”275.

ਸੰਕ ਕਰੋ ਹਮ ਤੇ ਨ ਕਛੂ ਅਰੁ ਲਾਜ ਕਛੂ ਜੀਅ ਮੈ ਨਹੀ ਕੀਜੈ ॥

sa(n)k karo ham te na kachhoo ar laaj kachhoo jeea mai nahee keejai ||

“Do not feel shy from me and also do not have any doubt about me

ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੋ ਹਮ ਕੋ ਕਰ ਦਾਸਨ ਕੀ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥

jor pranaam karo ham ko kar dhaasan kee binatee sun leejai ||

I am your servant accepting my request, bow before me with folded hands

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਹਸਿ ਕੈ ਤਿਨ ਸੋ ਤੁਮਰੇ ਮ੍ਰਿਗ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗ ਦੇਖਤ ਜੀਜੈ ॥

kaanreh kahee has kai tin so tumare mirag se dhirag dhekhat jeejai ||

Krishna said further, “I live only on seeing your doe-like eyes

ਡੇਰਨ ਨਾਹਿ ਕਹੈ ਤੁਮਰੇ ਇਹ ਤੇ ਤੁਮਰੋ ਕਛੂ ਨਾਹਿਨ ਛੀਜੈ ॥੨੭੬॥

dderan naeh kahai tumare ieh te tumaro kachhoo naahin chheejai ||276||

Do not delay, you will not lose anything by this.”276.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜਬੈ ਪਟ ਨ ਦਏ ਤਬ ਗੋਪੀ ਸਭ ਹਾਰਿ ॥

kaanreh jabai paT na dhe tab gopee sabh haar ||

ਕਾਨ੍ਰਹਿ ਕਹੈ ਸੋ ਕੀਜੀਐ ਕੀਨੋ ਇਹੈ ਬਿਚਾਰ ॥੨੭੭॥

kaanreh kahai so keejeeaai keeno ihai bichaar ||277||

When Krishna did not return the clothes, then accepting defeat, the gopis decided to do whatever Krishna said.277.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੋ ਹਰਿ ਕੋ ਕਰ ਆਪਸ ਮੈ ਕਹਿ ਕੈ ਮੁਸਕਾਨੀ ॥

jor pranaam karo har ko kar aapas mai keh kai musakaanee ||

ਸ੍ਯਾਮ ਲਗੀ ਕਹਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਸਭ ਹੀ ਗੁਪੀਆ ਮਿਲਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨੀ ॥

sayaam lagee kahane mukh te sabh hee gupeeaa mil a(n)mirat baanee ||

All of them smiling among themselves and uttering sweet words, began to bow before Krishna

ਹੋਹੁ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਪੈ ਕਰੁ ਬਾਤ ਕਹੀ ਤੁਮ ਸੋ ਹਮ ਮਾਨੀ ॥

hoh prasa(n)nay kahiyo ham pai kar baat kahee tum so ham maanee ||

ਅੰਤਰ ਨਾਹਿ ਰਹਿਯੋ ਇਹ ਜਾ ਅਬ ਸੋਊ ਭਲੀ ਤੁਮ ਜੋ ਮਨਿ ਭਾਨੀ ॥੨੭੮॥

a(n)tar naeh rahiyo ieh jaa ab souoo bhalee tum jo man bhaanee ||278||

“O Krishna! now be pleased with us, whatsoever you want, we acceded to that, Now there is no difference between you and us whatever pleases you, is good for us.”278.

ਕਾਮ ਕੇ ਬਾਨ ਬਨੀ ਬਰਛੀ ਭਰੁਟੇ ਧਨੁ ਸੇ ਦ੍ਰਿਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇਰੇ ॥

kaam ke baan banee barachhee bharuTe dhan se dhirag su(n)dhar tere ||

“Your eyebrows are like a bow, from which the arrows of lust are coming out and striking us like the dagger

ਆਨਨ ਹੈ ਸਸਿ ਸੋ ਅਲਕੈ ਹਰਿ ਮੋਹਿ ਰਹੈ ਮਨ ਰੰਚਕ ਹੇਰੇ ॥

aanan hai sas so alakai har moh rahai man ra(n)chak here ||

The eyes are extremely beautiful, the face is like moon and the hair like a she-serpent even if we see you a little, the mind gets infatuated

ਤਉ ਤੁਮ ਸਾਥ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਜਬ ਕਾਮ ਕਰਾ ਉਪਜੀ ਜੀਅ ਮੇਰੇ ॥

tau tum saath karee binatee jab kaam karaa upajee jeea mere ||

Krishna said, “When the lust has arisen in my mind, therefore I had requested you all

ਚੁੰਬਨ ਦੇਹੁ ਕਹਿਓ ਸਭ ਹੀ ਮੁਖ ਸਉਹ ਹਮੈ ਕਹਿ ਹੈ ਨਹਿ ਡੇਰੇ ॥੨੭੯॥

chu(n)ban dheh kahio sabh hee mukh sauh hamai keh hai neh ddere ||279||

Let me kiss your faces and I swear that I shall not tell anything at home.”279.

ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ਸਭੈ ਗੁਪੀਆ ਮਿਲਿ ਮਾਨ ਲਈ ਜੋਊ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਹੈ ॥

hoi prasa(n)nay sabhai gupeeaa mil maan liee jouoo kaanreh kahee hai ||

ਜੋਰਿ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਯੋ ਜੀਅ ਮੈ ਗਿਨਤੀ ਸਰਿਤਾ ਮਗ ਨੇਹ ਬਹੀ ਹੈ ॥

jor hulaas baddiyo jeea mai ginatee saritaa mag neh bahee hai ||

The gopis accepted with pleasure all, that Krishna said the current of joy increased in their mind and the stream of love flowed

ਸੰਕ ਛੁਟੀ ਦੁਹੂੰ ਕੇ ਮਨ ਤੇ ਹਸਿ ਕੈ ਹਰਿ ਤੋ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ ਹੈ ॥

sa(n)k chhuTee dhuhoo(n) ke man te has kai har to ieh baat kahee hai ||

ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਹਮਰੀ ਤੁਮ ਹੂੰ ਹਮ ਕੋ ਨਿਧਿ ਆਨੰਦ ਆਜ ਲਹੀ ਹੈ ॥੨੮੦॥

baat suno hamaree tum hoo(n) ham ko nidh aana(n)dh aaj lahee hai ||280||

The shyness disappeared from both sides and Krishna also said smilingly, “I have obtained today the store of happiness.”280.

ਤਉ ਫਿਰਿ ਬਾਤ ਕਹੀ ਉਨ ਹੂੰ ਸੁਨਿ ਰੀ ਹਰਿ ਜੂ ਪਿਖਿ ਬਾਤ ਕਹੀ ॥

tau fir baat kahee un hoo(n) sun ree har joo pikh baat kahee ||

The gopis said amongst themselves, “See, what Krishna has said

ਸੁਨਿ ਜੋਰ ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਓ ਜੀਅ ਮੈ ਗਿਨਤੀ ਸਰਤਾ ਮਗ ਨੇਹ ਬਹੀ ॥

sun jor hulaas baddio jeea mai ginatee sarataa mag neh bahee ||

” Hearing the words of Krishna, the stream of love gushed up further

ਅਬ ਸੰਕ ਛੁਟੀ ਇਨ ਕੈ ਮਨ ਕੀ ਤਬ ਹੀ ਹਸਿ ਕੈ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ ॥

ab sa(n)k chhuTee in kai man kee tab hee has kai ieh baat kahee ||

ਅਬ ਸਤਿ ਭਯੋ ਹਮ ਕੌ ਦੁਰਗਾ ਬਰੁ ਮਾਤ ਸਦਾ ਇਹ ਸਤਿ ਸਹੀ ॥੨੮੧॥

ab sat bhayo ham kau dhuragaa bar maat sadhaa ieh sat sahee ||281||

Now from their minds all the suspicions were removed and they all said smilingly, “The boon bestowed by the mother Durga, has evidently manifested in reality before us.”281.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਬੈ ਕਰ ਕੇਲ ਤਿਨੋ ਸੰਗਿ ਪੈ ਪਟ ਦੇ ਕਰਿ ਛੋਰ ਦਈ ਹੈ ॥

kaanreh tabai kar kel tino sa(n)g pai paT dhe kar chhor dhiee hai ||

Krishna performed amorous play with all of them and then giving them their clothes, he released all of them

ਹੋਇ ਇਕਤ੍ਰ ਤਬੈ ਗੁਪੀਆ ਸਭ ਚੰਡਿ ਸਰਾਹਤ ਧਾਮ ਗਈ ਹੈ ॥

hoi ikatr tabai gupeeaa sabh cha(n)dd saraahat dhaam giee hai ||

All the gopis, adoring the mother Durga, went to their homes

ਆਨੰਦ ਅਤਿ ਸੁ ਬਢਿਯੋ ਤਿਨ ਕੇ ਜੀਅ ਸੋ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਚੀਨ ਲਈ ਹੈ ॥

aana(n)dh at su baddiyo tin ke jeea so upamaa kab cheen liee hai ||

ਜਿਉ ਅਤਿ ਮੇਘ ਪਰੈ ਧਰਿ ਪੈ ਧਰਿ ਜ੍ਯੋ ਸਬਜੀ ਸੁਭ ਰੰਗ ਭਈ ਹੈ ॥੨੮੨॥

jiau at megh parai dhar pai dhar jayo sabajee subh ra(n)g bhiee hai ||282||

The happiness grew in their hearts to the extreme like the growth of green grass on the earth after the rain.282.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ॥

gopee baach ||

Speech of the gopis:

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

ARIL

ਧੰਨਿ ਚੰਡਿਕਾ ਮਾਤ ਹਮੈ ਬਰੁ ਇਹ ਦਯੋ ॥

dha(n)n cha(n)ddikaa maat hamai bar ieh dhayo ||

ਧੰਨਿ ਦਿਯੋਸ ਹੈ ਆਜ ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਮ ਮਿਤ ਭਯੋ ॥

dha(n)n dhiyos hai aaj kaanreh ham mit bhayo ||

Bravo to mother Durga, who bestowed this boon on us and bravo to this day today, in which Krishna has become our friend.

ਦੁਰਗਾ ਅਬ ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਹਮ ਪਰ ਕੀਜੀਐ ॥

dhuragaa ab ieh kirapaa ham par keejeeaai ||

ਹੋ ਕਾਨਰ ਕੋ ਬਹੁ ਦਿਵਸ ਸੁ ਦੇਖਨ ਦੀਜੀਐ ॥੨੮੩॥

ho kaanar ko bahu dhivas su dhekhan dheejeeaai ||283||

“Mother Durga! now be graceful to us so that on other days also we may get opportunity of meeting Krishna.”283.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ਦੇਵੀ ਜੂ ਸੋ ॥

gopee baach dhevee joo so ||

Speech of the gopis addressed to the goddess:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਚੰਡਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਮ ਪੈ ਕਰੀਐ ਹਮਰੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋਇ ਕਨਈਯਾ ॥

cha(n)dd kirapaa ham pai kareeaai hamaro at preetam hoi kanieeyaa ||

“O Chandi! be graceful to us so that Krishna may remain our beloved

ਪਾਇ ਪਰੇ ਹਮ ਹੂੰ ਤੁਮਰੇ ਹਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਮਿਲੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਭਈਯਾ ॥

pai pare ham hoo(n) tumare ham kaanreh milai musaleedhar bhieeyaa ||

We fall at thy feet that Krishna may meet us as our beloved and Balram as our Brother

ਯਾਹੀ ਤੇ ਦੈਤ ਸੰਘਾਰਨ ਨਾਮ ਕਿਧੋ ਤੁਮਰੋ ਸਭ ਹੀ ਜੁਗ ਗਈਯਾ ॥

yaahee te dhait sa(n)ghaaran naam kidho tumaro sabh hee jug gieeyaa ||

Therefore, O mother! Thy name is sung all over the world as the destroyer of demons

ਤਉ ਹਮ ਪਾਇ ਪਰੀ ਤੁਮਰੇ ਜਬ ਹੀ ਤੁਮ ਤੇ ਇਹ ਪੈ ਬਰ ਪਈਯਾ ॥੨੮੪॥

tau ham pai paree tumare jab hee tum te ieh pai bar pieeyaa ||284||

We shall fall at thy feet again, when this boon will be bestowed upon us.”284.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit ||

KABIT

ਦੈਤਨ ਕੀ ਮ੍ਰਿਤ ਸਾਧ ਸੇਵਕ ਕੀ ਬਰਤਾ ਤੂ ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਆਦਿ ਅੰਤ ਹੂੰ ਕੀ ਕਰਤਾ ॥

dhaitan kee mirat saadh sevak kee barataa too kahai kab sayaam aadh a(n)t hoo(n) kee karataa ||

The poet Shyam says, “O goddess! Thou art the death of the demons and

ਦੀਜੈ ਬਰਦਾਨ ਮੋਹਿ ਕਰਤ ਬਿਨੰਤੀ ਤੋਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਰੁ ਦੀਜੈ ਦੋਖ ਦਾਰਦ ਕੀ ਹਰਤਾ ॥

dheejai baradhaan moh karat bina(n)tee toh kaanreh bar dheejai dhokh dhaaradh kee harataa ||

Lover of the saints and the creator of the beginning and the end

ਤੂ ਹੀ ਪਾਰਬਤੀ ਅਸਟ ਭੁਜੀ ਤੁਹੀ ਦੇਵੀ ਤੁਹੀ ਤੁਹੀ ਰੂਪ ਛੁਧਾ ਤੁਹੀ ਪੇਟ ਹੂੰ ਕੀ ਭਰਤਾ ॥

too hee paarabatee asaT bhujee tuhee dhevee tuhee tuhee roop chhudhaa tuhee peT hoo(n) kee bharataa ||

“Thou art Parvati, the eight-armed goddess, extremely beautiful and the sustainer of the hungry

ਤੁਹੀ ਰੂਪ ਲਾਲ ਤੁਹੀ ਸੇਤ ਰੂਪ ਪੀਤ ਤੁਹੀ ਤੁਹੀ ਰੂਪ ਧਰਾ ਕੋ ਹੈ ਤੁਹੀ ਆਪ ਕਰਤਾ ॥੨੮੫॥

tuhee roop laal tuhee set roop peet tuhee tuhee roop dharaa ko hai tuhee aap karataa ||285||

Thou art the red, white and yellow colour and Thou art the manifestation and creator of the earth.”285