Ang 311

ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਤਹਾ ਹਰਿ ਜੀ ਜੁ ਗਏ ਮਿਲ ਕੈ ਤਟ ਪੈ ਸਰ ਭਾਰੇ ॥

hoi prasa(n)n tahaa har jee ju ge mil kai taT pai sar bhaare ||

Krishna, being pleased, accompanying all, went towards the bank of that tank

ਕੈ ਬਲ ਤੋ ਮੁਸਲੀ ਤਨ ਕੋ ਤਰੁ ਤੇ ਫਰ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਧਰਿ ਡਾਰੇ ॥

kai bal to musalee tan ko tar te far boo(n)dhan jiau dhar ddaare ||

Balram knocked off the fruit of that tree which fell like the drops on the earth

ਧੇਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਮਹਾ ਕਰ ਕੈ ਦੋਊ ਪਾਇ ਹ੍ਰਿਦੇ ਤਿਹ ਸਾਥ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥

dhenak krodh mahaa kar kai dhouoo pai hiradhe teh saath prahaare ||

With great rage, the demon Dhenuka struck with both feet together on his chest,

ਗੋਡਨ ਤੇ ਗਹਿ ਫੈਕ ਦਯੋ ਹਰਿ ਜਿਉ ਸਿਰ ਤੇ ਗਹਿ ਕੂਕਰ ਮਾਰੇ ॥੧੯੯॥

goddan te geh faik dhayo har jiau sir te geh kookar maare ||199||

But Krishna, catching his legs, threw him like a dog.199.

ਕ੍ਰੋਧ ਭਈ ਧੁਜਨੀ ਤਿਹ ਕੀ ਪਤਿ ਜਾਨ ਹਤਿਓ ਇਨ ਊਪਰਿ ਆਈ ॥

krodh bhiee dhujanee teh kee pat jaan hatio in uoopar aaiee ||

Then the army of that demon, considering their general as killed,

ਗਾਇ ਕੋ ਰੂਪ ਧਰਿਓ ਸਭ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਖੁਰ ਸੋ ਧਰਿ ਧੂਰਿ ਉਚਾਈ ॥

gai ko roop dhario sabh hee tab hee khur so dhar dhoor uchaiee ||

Assumed the form of cows and in great fury, raising dust, attacked them

ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਲੀ ਬਲਿ ਕੈ ਤਬ ਹੀ ਚਤੁਰੰਗ ਦਸੋ ਦਿਸ ਬੀਚ ਬਗਾਈ ॥

kaanreh halee bal kai tab hee chatura(n)g dhaso dhis beech bagaiee ||

Krishna and mighty Haldhar caused that four-typed army fly away in all the ten directions

ਲੈ ਕਿਰਸਾਨ ਮਨੋ ਤੰਗੁਲੀ ਖਲ ਦਾਨਨ ਜ੍ਯੋ ਨਭ ਬੀਚਿ ਉਡਾਈ ॥੨੦੦॥

lai kirasaan mano ta(n)gulee khal dhaanan jayo nabh beech uddaiee ||200||

Like a farmer causes the chaff to fly away at the threshing floor, while separating it from the grain.200.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਧੇਨਕ ਦੈਤ ਬਧਹਿ ॥

eit sree dhasam sika(n)dhe puraane bachitr naaTak kirasanaavataare dhenak dhait badheh ||

End of the description of “The killing of the demon Dhenuka” in Krishna Avatara in Bachittar Natak (as related in Dasham Skand Purana).

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੈਤ ਹਨ੍ਯੋ ਚਤੁਰੰਗ ਚਮੂੰ ਸੁਨਿ ਦੇਵ ਕਰੈ ਮਿਲਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਡਾਈ ॥

dhait hanayo chatura(n)g chamoo(n) sun dhev karai mil kaanreh baddaiee ||

Hearing about the destruction of the four-typed army of demons, the gods eulogised Krishna

ਭਛ ਸਭੈ ਫਲ ਗਵਾਰ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਧੂਰ ਪਰੀ ਮੁਖ ਪੈ ਛਬਿ ਛਾਈ ॥

bhachh sabhai fal gavaar chale gireh dhoor paree mukh pai chhab chhaiee ||

All the gopa boys started back eating fruit and raising dust

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਅਤਿ ਹੀ ਕਬਿ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਮ ਭਾਖਿ ਸੁਣਾਈ ॥

taa chhab kee upamaa at hee kab ne mukh te im bhaakh sunaiee ||

The poet has described that scene like this,

ਧਾਵਤ ਘੋਰਨ ਕੀ ਪਗ ਕੀ ਰਜ ਛਾਇ ਲਏ ਰਵਿ ਸੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥੨੦੧॥

dhaavat ghoran kee pag kee raj chhai le rav see chhab paiee ||201||

That the dust raised by the hoofs of the horses reached the sun.201.

ਸੈਨ ਸਨੈ ਹਨਿ ਦੈਤ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹਿ ਗੋਪ ਗਏ ਗੁਪੀਆ ਸਭ ਆਈ ॥

sain sanai han dhait gayo gireh gop ge gupeeaa sabh aaiee ||

Destroying the demons alongwith the army, gopas, gopis and Krishna came back to their homes

ਮਾਤ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਭਈ ਮਨ ਮੈ ਤਿਹ ਕੀ ਜੁ ਕਰੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਬਡਾਈ ॥

maat prasa(n)n bhiee man mai teh kee ju karai bahu bhaat baddaiee ||

The mothers were pleased and began to praise all in various ways

ਚਾਵਰ ਦੂਧ ਕਰਿਯੋ ਖਾਹਿਬੇ ਕਹੁ ਖਾਇ ਬਹੂ ਤਿਹ ਦੇਹ ਬਧਾਈ ॥

chaavar dhoodh kariyo khaahibe kahu khai bahoo teh dheh badhaiee ||

All were getting strengthened by eating rice and milk

ਹੋਇ ਬਡੀ ਤੁਮਰੀ ਚੁਟੀਆ ਇਹ ਤੇ ਫੁਨਿ ਬਾਤ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਚਾਈ ॥੨੦੨॥

hoi baddee tumaree chuTeeaa ieh te fun baat sabhai mil chaiee ||202||

The mothers said to the gopis, “In this way, the top-knots of all the people will become long and thick.”202.

ਭੋਜਨ ਕੈ ਟਿਕ ਗੇ ਹਰਿ ਜੀ ਪਲਕਾ ਪਰ ਅਉਰ ਕਰੈ ਜੁ ਕਹਾਨੀ ॥

bhojan kai Tik ge har jee palakaa par aaur karai ju kahaanee ||

Krishna slept after taking meal and dreamt that after drinking good deal of water,

ਰਾਜ ਗਯੋ ਤਰਨੋ ਮਗੁ ਰੈਨ ਲਹਿਯੋ ਸੁ ਲਗਿਯੋ ਵਹ ਪੀਅਨ ਪਾਨੀ ॥

raaj gayo tarano mag rain lahiyo su lagiyo veh peean paanee ||

His belly had been greatly filled

ਰਾਤਿ ਪਰੀ ਤਬ ਹੀ ਭਰਿਭੈ ਤਿਨ ਸ੍ਰਉਨ ਸੁਨੀ ਅਪਨੇ ਇਹ ਬਾਨੀ ॥

raat paree tab hee bharibhai tin sraun sunee apane ieh baanee ||

When the night advanced further, he heard a frightening sound, which asked him to go away from that place

ਜਾਹੁ ਕਹਿਯੋ ਤਿਨ ਤਉ ਹਰਿ ਗਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਇ ਮਿਲਿਯੋ ਅਪਨੀ ਪਟਰਾਨੀ ॥੨੦੩॥

jaahu kahiyo tin tau har gayo gireh jai miliyo apanee paTaraanee ||203||

Krishna came away from that place and reached his home and met his mother.203.

ਸੋਇ ਗਏ ਹਰਿ ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਫਿਰਿ ਲੈ ਬਛਰੇ ਬਨ ਗੇ ਗਿਰਧਾਰੀ ॥

soi ge har praat bhe fir lai bachhare ban ge giradhaaree ||

Krishna went to sleep and went again to the forest early in the morning, taking away his calves

ਮਧਿ ਭਏ ਰਵਿ ਕੇ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਧਾਇ ਗਏ ਜਹ ਥੋ ਸਰ ਭਾਰੀ ॥

madh bhe rav ke jamunaa taT dhai ge jeh tho sar bhaaree ||

At noon, he reached a place, where there was a very big tank