Ang 220

ਬਾਜ ਸਾਜ ਸਣੈ ਚੜੀ ਸਭ ਸੁਭ੍ਰ ਧਉਲ ਉਤਾਲ ॥੧੯੮॥

baaj saaj sanai chaRee sabh subhr dhaul utaal ||198||

Who embellished with all kinds of arts and wearing white garments started very quickly.198.

ਬੇਣ ਬੀਣ ਮ੍ਰਦੰਗ ਬਾਦ ਸੁਣੇ ਰਹੀ ਚਕ ਬਾਲ ॥

ben been mradha(n)g baadh sune rahee chak baal ||

She was surprised to listen to the sound of lyre, drum and other musical instruments,

ਰਾਮਰਾਜ ਉਠੀ ਜਯਤ ਧੁਨਿ ਭੂਮਿ ਭੂਰ ਬਿਸਾਲ ॥

raamaraaj uThee jayat dhun bhoom bhoor bisaal ||

And also saw on that wide plain the sound hailing the victory of ram Rajya was being heard.

ਜਾਤ ਹੀ ਸੰਗਿ ਕੇਕਈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬੋਲੀ ਬਾਤਿ ॥

jaat hee sa(n)g kekiee ieh bhaat bolee baat ||

Going near Kaikeyi she addressed her in this way :

ਹਾਥ ਬਾਤ ਛੁਟੀ ਚਲੀ ਬਰ ਮਾਗ ਹੈਂ ਕਿਹ ਰਾਤਿ ॥੧੯੯॥

haath baat chhuTee chalee bar maag hai(n) keh raat ||199||

“When the opportunity will go out of hand, then for whom you will ask for the boons?”199.

ਕੇਕਈ ਇਮ ਜਉ ਸੁਨੀ ਭਈ ਦੁੱਖਤਾ ਸਰਬੰਗ ॥

kekiee im jau sunee bhiee dhu'khataa saraba(n)g ||

When Kaikeye heard all the account, she was completely full of anguish,

ਝੂਮ ਭੂਮ ਗਿਰੀ ਮ੍ਰਿਗੀ ਜਿਮ ਲਾਗ ਬਣ ਸੁਰੰਗ ॥

jhoom bhoom giree miragee jim laag ban sura(n)g ||

And fell down unconscious on the earth like the doe pierced by an arrow.

ਜਾਤ ਹੀ ਅਵਧੇਸ ਕੱਉ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬੋਲੀ ਬੈਨ ॥

jaat hee avadhes ka'au ieh bhaat bolee bain ||

Going in the presence of king of Oudh, she said this :

ਦੀਜੀਏ ਬਰ ਭੂਪ ਮੋ ਕਉ ਜੋ ਕਹੇ ਦੁਇ ਦੈਨ ॥੨੦੦॥

dheeje'ee bar bhoop mo kau jo kahe dhui dhain ||200||

“O king! You had promised to grant me two boons, grant them to me just now.200.

ਰਾਮ ਕੋ ਬਨ ਦੀਜੀਐ ਮਮ ਪੂਤ ਕਉ ਨਿਜ ਰਾਜ ॥

raam ko ban dheejeeaai mam poot kau nij raaj ||

“Give exile to Ram and your kingdom, wealth, whisk an canopy-everything.

ਰਾਜ ਸਾਜ ਸੁ ਸੰਪਦਾ ਦੋਊ ਚਉਰ ਛੱਤ੍ਰ ਸਮਾਜ ॥

raaj saaj su sa(n)padhaa dhouoo chaur chha'tr samaaj ||

Give him ( Bharat) the kingdom, wealth, whisk and canopy-everything

ਦੇਸ ਅਉਰਿ ਬਿਦੇਸ ਕੀ ਠਕੁਰਾਇ ਦੈ ਸਭ ਮੋਹਿ ॥

dhes aaur bidhes kee Thakurai dhai sabh moh ||

“When you will grant me the ruling power over the inland and foreign countries,

ਸੱਤ ਸੀਲ ਸਤੀ ਜਤ ਬ੍ਰਤ ਤਉ ਪਛਾਨੋ ਤੋਹਿ ॥੨੦੧॥

sa't seel satee jat brat tau pachhaano toh ||201||

“Then I shall consider you the observer of truthfulness and recognizer of righteousness.”201.

ਪਾਪਨੀ ਬਨ ਰਾਮ ਕੋ ਪੈ ਹੈਂ ਕਹਾ ਜਸ ਕਾਢ ॥

paapanee ban raam ko pai hai(n) kahaa jas kaadd ||

The king replied, “O sinful woman! What approbation you will gain by sending Ram to the forest?

ਭਸਮ ਆਨਨ ਤੇ ਗਈ ਕਹਿ ਕੈ ਸਕੇ ਅਸਿ ਬਾਢ ॥

bhasam aanan te giee keh kai sake as baadd ||

“By such surpassing utterance of yours the ash of magnificence on my forehead has flown down with the upcoming perspiration.”

ਕੋਪ ਭੂਪ ਕੁਅੰਡ ਲੈ ਤੁਹਿ ਕਾਟੀਐ ਇਹ ਕਾਲ ॥

kop bhoop kua(n)dd lai tuh kaaTeeaai ieh kaal ||

The king taking his bow in his hand said this angrily, “I would have chopped and thrown you just now,

ਨਾਸ ਤੋਰਨ ਕੀਜੀਐ ਤਕ ਛਾਡੀਐ ਤੁਹਿ ਬਾਲ ॥੨੦੨॥

naas toran keejeeaai tak chhaaddeeaai tuh baal ||202||

“And destroyed you, but I let you go because you are a woman.”202.

ਨਗ ਸਰੂਪੀ ਛੰਦ ॥

nag saroopee chha(n)dh ||

NAG SWAROOPI STANZA

ਨਰ ਦੇਵ ਦੇਵ ਰਾਮ ਹੈ ॥

nar dhev dhev raam hai ||

ਅਭੇਵ ਧਰਮ ਧਾਮ ਹੈ ॥

abhev dharam dhaam hai ||

“The superb god amongst men is Ram who is certainly the abode of Dhrma,

ਅਬੁੱਧ ਨਾਰਿ ਤੈ ਮਨੈ ॥

abu'dh naar tai manai ||

ਬਿਸੁੱਧ ਬਾਤ ਕੋ ਭਨੈ ॥੨੦੩॥

bisu'dh baat ko bhanai ||203||

“O foolish woman! why are you uttering such contrary words?203.

ਅਗਾਧਿ ਦੇਵ ਅਨੰਤ ਹੈ ॥

agaadh dhev ana(n)t hai ||

ਅਭੂਤ ਸੋਭਵੰਤ ਹੈ ॥

abhoot sobhava(n)t hai ||

“He is unfathomable and infinite god and is highly seated beyond all elements.