Ang 218

ਕਹੂੰ ਬੀਨ ਬਾਜੈ ਕੋਊ ਬਾਸੁਰੀ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਸਾਜੈ ਦੇਖੇ ਕਾਮ ਲਾਜੈ ਰਹੇ ਭਿੱਛਕ ਅਘਾਇ ਕੈ ॥

kahoo(n) been baajai kouoo baasuree miradha(n)g saajai dhekhe kaam laajai rahe bhi'chhak aghai kai ||

Somewhere the lyre is being played, somewhere flutes, drum and other musical instruments. On seeing all this the god of love is feeling shy and so mush charity was donated that the beggars feel satisfied.

ਰੰਕ ਤੇ ਸੁ ਰਾਜਾ ਭਏ ਆਸਿਖ ਅਸੇਖ ਦਏ ਮਾਗਤ ਨ ਭਏ ਫੇਰ ਐਸੋ ਦਾਨ ਪਾਇ ਕੈ ॥੧੭੫॥

ra(n)k te su raajaa bhe aasikh asekh dhe maagat na bhe fer aaiso dhaan pai kai ||175||

The poor became king-like and began to give blessings after receiving alms, no tendency for begging was left.175.

ਆਨ ਕੈ ਜਨਕ ਲੀਨੋ ਕੰਠ ਸੋ ਲਗਾਇ ਤਿਹੂੰ ਆਦਰ ਦੁਰੰਤ ਕੈ ਅਨੰਤ ਭਾਤਿ ਲਏ ਹੈਂ ॥

aan kai janak leeno ka(n)Th so lagai tihoo(n) aadhar dhura(n)t kai ana(n)t bhaat le hai(n) ||

Janak came and hugged all the three to his bosom and honoured them in various ways.

ਬੇਦ ਕੇ ਬਿਧਾਨ ਕੈ ਕੈ ਬਯਾਸ ਤੇ ਬਧਾਈ ਬੇਦ ਏਕ ਏਕ ਬਿਪ੍ਰ ਕਉ ਬਿਸੇਖ ਸ੍ਵਰਨ ਦਏ ਹੈਂ ॥

bedh ke bidhaan kai kai bayaas te badhaiee bedh ek ek bipr kau bisekh savairan dhe hai(n) ||

The Vedic discipline was observed and the Brahmins recited the congratulatory Vedic mantras.

ਰਾਜਕੁਆਰ ਸਭੈ ਪਹਿਰਾਇ ਸਿਰਪਾਇਨ ਤੇ ਮੋਤੀਮਾਨ ਕਰਕੇ ਬਰਖ ਮੇਘ ਗਏ ਹੈਂ ॥

raajakuaar sabhai pahirai sirapain te moteemaan karake barakh megh ge hai(n) ||

The king gave the gift of gold to each Brahmin, the princes were given presents and there was shower of gems.

ਦੰਤੀ ਸ੍ਵੇਤ ਦੀਨੇ ਕੇਤੇ ਸਿੰਧਲੀ ਤੁਰੇ ਨਵੀਨੇ ਰਾਜਾ ਕੇ ਕੁਮਾਰ ਤੀਨੋ ਬਯਾਹ ਕੈ ਪਠਏ ਹੈਂ ॥੧੭੬॥

dha(n)tee savaiet dheene kete si(n)dhalee ture naveene raajaa ke kumaar teeno bayaeh kai paThe hai(n) ||176||

The white elephants and the brisk horses of Sindhu were presented to the princes, in this way all the three princes moved black after their wedding.176.

ਦੋਧਕ ਛੰਦ ॥

dhodhak chha(n)dh ||

DODHAK STANZA

ਬਿਯਾਹ ਸੁਤਾ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਨ੍ਰਿਪਬਾਲੰ ॥

biyaeh sutaa nirap kee nirapabaala(n) ||

ਮਾਗ ਬਿਦਾ ਮੁਖਿ ਲੀਨ ਉਤਾਲੰ ॥

maag bidhaa mukh leen utaala(n) ||

After marrying the daughter of King Janak, the princes soon asked for permission to depart.

ਸਾਜਨ ਬਾਜ ਚਲੇ ਗਜ ਸੰਜੁਤ ॥

saajan baaj chale gaj sa(n)jut ||

ਏਸਨਏਸ ਨਰੇਸਨ ਕੇ ਜੁਤ ॥੧੭੭॥

esanes naresan ke jut ||177||

This group of kings accompanied by elephants and horses, having many desires in their mind, started (for back journey).177.

ਦਾਜ ਸੁਮਾਰ ਸਕੈ ਕਰ ਕਉਨੈ ॥

dhaaj sumaar sakai kar kaunai ||

ਬੀਨ ਸਕੈ ਬਿਧਨਾ ਨਹੀ ਤਉਨੈ ॥

been sakai bidhanaa nahee taunai ||

The dowry was given in such a great measure that even the Brahmins could not keep the same collectively.

ਬੇਸਨ ਬੇਸਨ ਬਾਜ ਮਹਾ ਮਤ ॥

besan besan baaj mahaa mat ||

ਭੇਸਨ ਭੇਸ ਚਲੇ ਗਜ ਗੱਜਤ ॥੧੭੮॥

bhesan bhes chale gaj ga'jat ||178||

Many types of horses and the thundering elephants in many garbs started moving.178.

ਬਾਜਤ ਨਾਦ ਨਫੀਰਨ ਕੇ ਗਨ ॥

baajat naadh nafeeran ke gan ||

ਗਾਜਤ ਸੂਰ ਪ੍ਰਮਾਥ ਮਹਾ ਮਨ ॥

gaajat soor pramaath mahaa man ||

The sound of fifes resounded and the mighty warriors thundered.

ਅਉਧ ਪੁਰੀ ਨੀਅਰਾਨ ਰਹੀ ਜਬ ॥

aaudh puree neearaan rahee jab ||

ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਏ ਰਘੁਨੰਦ ਤਹੀ ਤਬ ॥੧੭੯॥

praapat bhe raghuna(n)dh tahee tab ||179||

When Oudhpuri was nearby, then all were welcomed by Ram.179.

ਮਾਤਨ ਵਾਰਿ ਪੀਯੋ ਜਲ ਪਾਨੰ ॥

maatan vaar peeyo jal paana(n) ||

ਦੇਖ ਨਰੇਸ ਰਹੇ ਛਬਿ ਮਾਨੰ ॥

dhekh nares rahe chhab maana(n) ||

The mother drank water after its propitiatory offering to princes and the King Dasrath was highly pleased in his mind seeing this splendour.

ਭੂਪ ਬਿਲੋਕਤ ਲਾਇ ਲਏ ਉਰ ॥

bhoop bilokat lai le ur ||

ਨਾਚਤ ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਭਏ ਪੁਰਿ ॥੧੮੦॥

naachat gaavat geet bhe pur ||180||

On seeing the princes, the king hugged them to his bosom and all the people entered the city while dancing and singing.180.

ਭੂਪਜ ਬਯਾਹ ਜਬੈ ਗ੍ਰਹ ਆਏ ॥

bhoopaj bayaeh jabai greh aae ||

ਬਾਜਤ ਭਾਤਿ ਅਨੇਕ ਬਧਾਏ ॥

baajat bhaat anek badhaae ||

When the princes came home after their marriage, then many kinds of congratulatory songs were sung.

ਤਾਤ ਬਸਿਸਟ ਸੁਮਿਤ੍ਰ ਬੁਲਾਏ ॥

taat basisaT sumitr bulaae ||

ਅਉਰ ਅਨੇਕ ਤਹਾ ਰਿਖਿ ਆਏ ॥੧੮੧॥

aaur anek tahaa rikh aae ||181||

Dasrath called Vasishtha and Sumantra and with them came several other sages.181.

ਘੋਰ ਉਠੀ ਘਹਰਾਇ ਘਟਾ ਤਬ ॥

ghor uThee ghaharai ghaTaa tab ||

ਚਾਰੋ ਦਿਸ ਦਿਗ ਦਾਹ ਲਖਿਯੋ ਸਭ ॥

chaaro dhis dhig dhaeh lakhiyo sabh ||

At that time the clouds gathered on all the four sides and all saw apparently the flames of fire in all the four directions.

ਮੰਤ੍ਰੀ ਮਿਤ੍ਰ ਸਭੈ ਅਕੁਲਾਨੇ ॥

ma(n)tree mitr sabhai akulaane ||

ਭੂਪਤਿ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤ ਬਖਾਨੇ ॥੧੮੨॥

bhoopat so ieh bhaat bakhaane ||182||

On seeing this all the ministers and friends became worried and request the king in the following manner.182.

ਹੋਤ ਉਤਪਾਤ ਬਡੇ ਸੁਣ ਰਾਜਨ ॥

hot utapaat badde sun raajan ||

ਮੰਤ੍ਰ ਕਰੋ ਰਿਖ ਜੋਰ ਸਮਾਜਨ ॥

ma(n)tr karo rikh jor samaajan ||

“O King! There are many cases of providential wrath, tumult on all the four sides, therefore give thought to them by calling all the sages and advisers.

ਬੋਲਹੁ ਬਿੱਪ ਬਿਲੰਬ ਨ ਕੀਜੈ ॥

bolahu bi'p bila(n)b na keejai ||

ਹੈ ਕ੍ਰਿਤ ਜੱਗ ਅਰੰਭਨ ਕੀਜੈ ॥੧੮੩॥

hai kirat ja'g ara(n)bhan keejai ||183||

“Call the Brahmins without delay and begin Krit Yajna.183.

ਆਇਸ ਰਾਜ ਦਯੋ ਤਤਕਾਲਹ ॥

aais raaj dhayo tatakaaleh ||

ਮੰਤ੍ਰ ਸੁ ਮਿੱਤ੍ਰਹ ਬੁੱਧ ਬਿਸਾਲਹ ॥

ma(n)tr su mi'treh bu'dh bisaaleh ||

“O King! give instant orders for starting the Krit Yajna without delay,

ਹੈ ਕ੍ਰਿਤ ਜੱਗ ਅਰੰਭਨ ਕੀਜੈ ॥

hai kirat ja'g ara(n)bhan keejai ||

ਆਇਸ ਬੇਗ ਨਰੇਸ ਕਰੀਜੈ ॥੧੮੪॥

aais beg nares kareejai ||184||

“In view of the great wisdom of friends and ministers.”184.

ਬੋਲਿ ਬਡੇ ਰਿਖ ਲੀਨ ਮਹਾ ਦਿਜ ॥

bol badde rikh leen mahaa dhij ||

ਹੈ ਤਿਨ ਬੋਲ ਲਯੋ ਜੁਤ ਰਿਤਜ ॥

hai tin bol layo jut ritaj ||

The king called he eminent sages and great friends soon.

ਪਾਵਕ ਕੁੰਡ ਖੁਦਿਯੋ ਤਿਹ ਅਉਸਰ ॥

paavak ku(n)dd khudhiyo teh aausar ||

ਗਾਡਿਯ ਖੰਭ ਤਹਾ ਧਰਮੰ ਧਰ ॥੧੮੫॥

gaaddiy kha(n)bh tahaa dharama(n) dhar ||185||

The sacrificial pit was dug up there and a pillar of righteousness was established.185.

ਛੋਰਿ ਲਯੋ ਹਯਸਾਰਹ ਤੇ ਹਯ ॥

chhor layo hayasaareh te hay ||

ਅਸਿਤ ਕਰਨ ਪ੍ਰਭਾਸਤ ਕੇਕਯ ॥

asit karan prabhaasat kekay ||

A horse was let off from the stable so that ending the glory of other king they may be conquered.

ਦੇਸਨ ਦੇਸ ਨਰੇਸ ਦਏ ਸੰਗਿ ॥

dhesan dhes nares dhe sa(n)g ||

ਸੁੰਦਰ ਸੂਰ ਸੁਰੰਗ ਸੁਭੈ ਅੰਗ ॥੧੮੬॥

su(n)dhar soor sura(n)g subhai a(n)g ||186||

The kings several countries were sent alongwith the horse and all of them were persons of beauteous limbs and the enhancer of glory.186.

ਸਮਾਨਕਾ ਛੰਦ ॥

samaanakaa chha(n)dh ||

SAMAANKA STANZA