Ang 217

ਭਲ ਭਲ ਕੁਅਰ ਚੜੇ ਸਜ ਸੈਨਾ ॥

bhal bhal kuar chaRe saj sainaa ||

ਕੋਟਕ ਚੜੇ ਸੂਰ ਜਨੁ ਗੈਨਾ ॥੧੬੪॥

koTak chaRe soor jan gainaa ||164||

With their armed forces the princes appear glorious like millions of suns in the sky.164.

ਭਰਥ ਸਹਿਤ ਸੋਭਤ ਸਭ ਭ੍ਰਾਤਾ ॥

bharath sahit sobhat sabh bhraataa ||

ਕਹਿ ਨ ਪਰਤ ਮੁਖ ਤੇ ਕਛੁ ਬਾਤਾ ॥

keh na parat mukh te kachh baataa ||

All the brothers blongwith Bharat seem in such splendour which cannot be described.

ਮਾਤਨ ਮਨ ਸੁੰਦਰ ਸੁਤ ਮੋਹੈਂ ॥

maatan man su(n)dhar sut mohai(n) ||

ਜਨੁ ਦਿਤ ਗ੍ਰਹ ਰਵਿ ਸਸ ਦੋਊ ਸੋਹੈਂ ॥੧੬੫॥

jan dhit greh rav sas dhouoo sohai(n) ||165||

The beautiful princes are alluring the minds of their mothers and appear like the sun and moon born in the house of Diti, increasing its magnificence.165.

ਇਹ ਬਿਧ ਕੈ ਸਜ ਸੁੱਧ ਬਰਾਤਾ ॥

eeh bidh kai saj su'dh baraataa ||

ਕਛੁ ਨ ਪਰਤ ਕਹਿ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਤਾ ॥

kachh na parat keh tin kee baataa ||

In this way the beautiful wedding parties were emblished. Which are indescribable

ਬਾਢਤ ਕਹਤ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਤਨ ਕਰ ॥

baaddat kahat gra(n)th baatan kar ||

ਬਿਦਾ ਹੋਨ ਸਿਸ ਚਲੇ ਤਾਤ ਘਰ ॥੧੬੬॥

bidhaa hon sis chale taat ghar ||166||

By saying all this the volume of the book will be increased And all these children moved towards the place of their father for getting his permission to depart.166.

ਆਇ ਪਿਤਾ ਕਹੁ ਕੀਨ ਪ੍ਰਨਾਮਾ ॥

aai pitaa kahu keen pranaamaa ||

ਜੋਰਿ ਪਾਨ ਠਾਢੇ ਬਨਿ ਧਾਮਾ ॥

jor paan Thaadde ban dhaamaa ||

They ll came and bowed before their father and stood there with folded hands.

ਨਿਰਖਿ ਪੁਤ੍ਰ ਆਨੰਦ ਮਨ ਭਰੇ ॥

nirakh putr aana(n)dh man bhare ||

ਦਾਨ ਬਹੁਤ ਬਿੱਪਨ ਕਹ ਕਰੇ ॥੧੬੭॥

dhaan bahut bi'pan keh kare ||167||

The king was filled with joy on seeing his sons and he gave many things in charity to the Brahmins.167.

ਤਾਤ ਮਾਤ ਲੈ ਕੰਠਿ ਲਗਾਏ ॥

taat maat lai ka(n)Th lagaae ||

ਜਨ ਦੁਇ ਰਤਨ ਨਿਰਧਨੀ ਪਾਏ ॥

jan dhui ratan niradhanee paae ||

Hugging their children to their bosom the parents felt great pleasure like a poor man on acquiring the gems.

ਬਿਦਾ ਮਾਗ ਜਬ ਗਏ ਰਾਮ ਘਰ ॥

bidhaa maag jab ge raam ghar ||

ਸੀਸ ਰਹੇ ਧਰਿ ਚਰਨ ਕਮਲ ਪਰ ॥੧੬੮॥

sees rahe dhar charan kamal par ||168||

After taking permission for departure they reached the place of Ram and bowed their on his feet.168.

ਕਬਿੱਤ ॥

kabi't ||

KABIT

ਰਾਮ ਬਿਦਾ ਕਰੇ ਸਿਰ ਚੂਮਯੋ ਪਾਨ ਪੀਠ ਧਰੇ ਆਨੰਦ ਸੋ ਭਰੇ ਲੈ ਤੰਬੋਰ ਆਗੇ ਧਰੇ ਹੈਂ ॥

raam bidhaa kare sir choomayo paan peeTh dhare aana(n)dh so bhare lai ta(n)bor aage dhare hai(n) ||

Ram kissed the heads of all and placed his hand on their back with love, He presented with betel leaf etc. and affectionately bade them farewell.

ਦੁੰਦਭੀ ਬਜਾਇ ਤੀਨੋ ਭਾਈ ਯੌ ਚਲਤ ਭਏ ਮਾਨੋ ਸੂਰ ਚੰਦ ਕੋਟਿ ਆਨ ਅਵਤਰੇ ਹੈਂ ॥

dhu(n)dhabhee bajai teeno bhaiee yau chalat bhe maano soor cha(n)dh koT aan avatare hai(n) ||

Playing on the drums and the musical instruments all the people moved as if millions of suns and moons have manifested on the earth.

ਕੇਸਰ ਸੋ ਭੀਜੇ ਪਟ ਸੋਭਾ ਦੇਤ ਐਸੀ ਭਾਤ ਮਾਨੋ ਰੂਪ ਰਾਗ ਕੇ ਸੁਹਾਗ ਭਾਗ ਭਰੇ ਹੈਂ ॥

kesar so bheeje paT sobhaa dhet aaisee bhaat maano roop raag ke suhaag bhaag bhare hai(n) ||

The garments saturated with saffron are looking splendid as if the beauty itself has materialized.

ਰਾਜਾ ਅਵਧੇਸ ਕੇ ਕੁਮਾਰ ਐਸੇ ਸੋਭਾ ਦੇਤ ਕਾਮਜੂ ਨੇ ਕੋਟਿਕ ਕਲਿਯੋਰਾ ਕੈਧੌ ਕਰੇ ਹੈਂ ॥੧੬੯॥

raajaa avadhes ke kumaar aaise sobhaa dhet kaamajoo ne koTik kaliyoraa kaidhau kare hai(n) ||169||

The princes of Dasrath the king of Oudh, appear splendid like the god of love alongwith his arts.169.

ਕਬਿੱਤ ॥

kabi't ||

KABIT

ਅਉਧ ਤੇ ਨਿਸਰ ਚਲੇ ਲੀਨੇ ਸੰਗਿ ਸੂਰ ਭਲੇ ਰਨ ਤੇ ਨ ਟਲੇ ਪਲੇ ਸੋਭਾ ਹੂੰ ਕੇ ਧਾਮ ਕੇ ॥

aaudh te nisar chale leene sa(n)g soor bhale ran te na Tale pale sobhaa hoo(n) ke dhaam ke ||

All have moved out of Oudhpuri and all of them taken along with them the winsome warriors, who never retrace their steps in war.

ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਉਰ ਹਾਰ ਸੋਭਤ ਅਪਾਰ ਤੀਨੋ ਲੋਗ ਮੱਧ ਕੀ ਮੁਹੱਯਾ ਸਭ ਬਾਮ ਕੇ ॥

su(n)dhar kumaar ur haar sobhat apaar teeno log ma'dh kee muha'yaa sabh baam ke ||

They are beautiful princes, bedecked with necklaces around their necks. They are all going to bring their wedded women.

ਦੁਰਜਨ ਦਲੱਯਾ ਤੀਨੋ ਲੋਕ ਕੇ ਜਿਤੱਯਾ ਤੀਨੋ ਰਾਮ ਜੂ ਕੇ ਭੱਯਾ ਹੈਂ ਚਹੱਯਾ ਹਰ ਨਾਮ ਕੇ ॥

dhurajan dhala'yaa teeno lok ke jita'yaa teeno raam joo ke bha'yaa hai(n) chaha'yaa har naam ke ||

They are all the mashers of the tyrants, capable of conquering the three worlds, lovers of the name of the Lord and brothers of Ram.

ਬੁੱਧ ਕੇ ਉਦਾਰ ਹੈਂ ਸਿੰਗਾਰ ਅਵਤਾਰ ਦਾਨ ਸੀਲ ਕੇ ਪਹਾਰ ਕੈ ਕੁਮਾਰ ਬਨੇ ਕਾਮ ਕੇ ॥੧੭੦॥

bu'dh ke udhaar hai(n) si(n)gaar avataar dhaan seel ke pahaar kai kumaar bane kaam ke ||170||

They are magnanimous in wisdom, the incarnation of embellishment, the mountain of munificence and are just like Ram.170.

ਅਸ੍ਵ ਬਰਨਨੰ ॥

asavai baranana(n) ||

The description of horses :

ਕਬਿੱਤੁ ॥

kabi't ||

KABIT

ਨਾਗਰਾ ਕੇ ਨੈਨ ਹੈਂ ਕਿ ਚਾਤਰਾ ਕੇ ਬੈਨ ਹੈਂ ਬਘੂਲਾ ਮਾਨੋ ਗੈਨ ਕੈਸੇ ਤੈਸੇ ਥਹਰਤ ਹੈਂ ॥

naagaraa ke nain hai(n) k chaataraa ke bain hai(n) baghoolaa maano gain kaise taise thaharat hai(n) ||

The horses, restless like the eyes of a women, swift like the swift utterances of a shrewd person an mercurial like the crane rising up in the sky, are vibrating hither and thither.

ਨ੍ਰਿਤਕਾ ਕੇ ਪਾਉ ਹੈਂ ਕਿ ਜੂਪ ਕੈਸੇ ਦਾਉ ਹੈਂ ਕਿ ਛਲ ਕੋ ਦਿਖਾਉ ਕੋਊ ਤੈਸੇ ਬਿਹਰਤ ਹੈਂ ॥

niratakaa ke paau hai(n) k joop kaise dhaau hai(n) k chhal ko dhikhaau kouoo taise biharat hai(n) ||

They are swift like the feet of a dancer, they are the tactics of throwing the dice or even some hallucination.

ਹਾਕੇ ਬਾਜ ਬੀਰ ਹੈਂ ਤੁਫੰਗ ਕੈਸੇ ਤੀਰ ਹੈਂ ਕਿ ਅੰਜਨੀ ਕੇ ਧੀਰ ਹੈਂ ਕਿ ਧੁਜਾ ਸੇ ਫਹਰਤ ਹੈਂ ॥

haake baaj beer hai(n) tufa(n)g kaise teer hai(n) k a(n)janee ke dheer hai(n) k dhujaa se faharat hai(n) ||

These brave horses are swift like arrow and gunshot, shrewd and mighty like Hanuman, the son of Anjani they are roaming like the fluttering banners.

ਲਹਰੈਂ ਅਨੰਗ ਕੀ ਤਰੰਗ ਜੈਸੇ ਗੰਗ ਕੀ ਅਨੰਗ ਕੈਸੇ ਅੰਗ ਜਯੋਂ ਨ ਕਹੂੰ ਠਹਰਤ ਹੈਂ ॥੧੭੧॥

laharai(n) ana(n)g kee tara(n)g jaise ga(n)g kee ana(n)g kaise a(n)g jayo(n) na kahoo(n) Thaharat hai(n) ||171||

These horses are like the intense emotions of the god of love, or the swift waves of the Ganges. They have beautiful limbs like the limbs of cupid and are not stable at any one place.171.

ਨਿਸਾ ਨਿਸਨਾਥਿ ਜਾਨੈ ਦਿਨ ਦਿਨਪਤਿ ਮਾਨੈ ਭਿੱਛਕਨ ਦਾਤਾ ਕੈ ਪ੍ਰਮਾਨੇ ਮਹਾ ਦਾਨ ਹੈਂ ॥

nisaa nisanaath jaanai dhin dhinapat maanai bhi'chhakan dhaataa kai pramaane mahaa dhaan hai(n) ||

All the princes are being considered as moon by the night and sun by the day, they are known as great donors for the beggars, the ailments consider them as medicine.

ਅਉਖਧੀ ਕੇ ਰੋਗਨ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਜੋਗਨ ਸਮੀਪ ਕੈ ਬਿਯੋਗਨ ਮਹੇਸ ਮਹਾ ਮਾਨ ਹੈਂ ॥

aaukhadhee ke rogan ana(n)t roop jogan sameep kai biyogan mahes mahaa maan hai(n) ||

When they, consisting of endless beauty are nearby, them there is suspicion about their impending separation. They are all most honourable like Shiva.

ਸੱਤ੍ਰੈ ਖੱਗ ਖਯਾਤਾ ਸਿਸ ਰੂਪਨ ਕੇ ਮਾਤਾ ਮਹਾ ਗਯਾਨੀ ਗਯਾਨ ਗਯਾਤਾ ਕੈ ਬਿਧਾਤਾ ਕੈ ਸਮਾਨ ਹੈਂ ॥

sa'trai kha'g khayaataa sis roopan ke maataa mahaa gayaanee gayaan gayaataa kai bidhaataa kai samaan hai(n) ||

They are famous swordsmen, childlike for their mothers, the supreme knowledgeable for great sages, they appear apparently like probvidence.

ਗਨਨ ਗਨੇਸ ਮਾਨੈ ਸੁਰਨ ਸੁਰੇਸ ਜਾਨੈ ਜੈਸੇ ਪੇਖੈ ਤੈਸੇ ਈ ਲਖੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈਂ ॥੧੭੨॥

ganan ganes maanai suran sures jaanai jaise pekhai taise iee lakhe biraajamaan hai(n) ||172||

All the Ganas consider them as Ganesh and all the gods as Indra. The sum and substance is this that they manifest themselves in the same form as one thinks about.172.

ਸੁਧਾ ਸੌ ਸੁਧਾਰੇ ਰੂਪ ਸੋਭਤ ਉਜਿਯਾਰੇ ਕਿਧੌ ਸਾਚੇ ਬੀਚ ਢਾਰੇ ਮਹਾ ਸੋਭਾ ਕੈ ਸੁਧਾਰ ਕੈ ॥

sudhaa sau sudhaare roop sobhat ujiyaare kidhau saache beech ddaare mahaa sobhaa kai sudhaar kai ||

Having bathed in ambrosia and the manifestation of beauty and glory, these very winsome princes appear as having been created in special mould.

ਕਿਧੌ ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਕੇ ਮੋਹਬੇ ਨਮਿੱਤ ਬੀਰ ਬਿਧਨਾ ਬਨਾਏ ਮਹਾ ਬਿਧ ਸੋ ਬਿਚਾਰ ਕੈ ॥

kidhau mahaa mohanee ke mohabe nami't beer bidhanaa banaae mahaa bidh so bichaar kai ||

It seems that in order to allure some most beautiful damsel the providence created these great heroes in a special way.

ਕਿਧੌ ਦੇਵ ਦੈਤਨ ਬਿਬਾਦ ਛਾਡ ਬਡੇ ਚਿਰ ਮਥ ਕੈ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਛੀਰ ਲੀਨੇ ਹੈ ਨਿਕਾਰ ਕੈ ॥

kidhau dhev dhaitan bibaadh chhaadd badde chir math kai samu(n)dhr chheer leene hai nikaar kai ||

They appear as having been taken out as gems by churning the ocean by the gods and demons on abandoning their disputes.

ਕਿਧੌ ਬਿਸ੍ਵਨਾਥ ਜੂ ਬਨਾਏ ਨਿਜ ਪੇਖਬੇ ਕਉ ਅਉਰ ਨ ਸਕਤ ਐਸੀ ਸੂਰਤੈ ਸੁਧਾਰ ਕੈ ॥੧੭੩॥

kidhau bisavainaath joo banaae nij pekhabe kau aaur na sakat aaisee sooratai sudhaar kai ||173||

Or it seems that the Lord of the universe made improvement in the creation of their faces himself for having their continuous sight.173.

ਸੀਮ ਤਜਿ ਆਪਨੀ ਬਿਰਾਨੇ ਦੇਸ ਲਾਘ ਲਾਘ ਰਾਜਾ ਮਿਥਲੇਸ ਕੇ ਪਹੂਚੇ ਦੇਸ ਆਨ ਕੈ ॥

seem taj aapanee biraane dhes laagh laagh raajaa mithales ke pahooche dhes aan kai ||

Crossing the frontier of their kingdom and passing through other countries, all these princes reached the abode of king Janak of Mithila.

ਤੁਰਹੀ ਅਨੰਤ ਬਾਜੈ ਦੁੰਦਭੀ ਅਪਾਰ ਗਾਜੈ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਬਾਜਨ ਬਜਾਏ ਜੋਰ ਜਾਨ ਕੈ ॥

turahee ana(n)t baajai dhu(n)dhabhee apaar gaajai bhaat bhaat baajan bajaae jor jaan kai ||

On reaching there they caused the high-pitch resonance of the drums and other musical instruments.

ਆਗੈ ਆਨਿ ਤੀਨੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਠ ਲਾਇ ਲੀਨੇ ਰੀਤ ਰੂੜ ਸਭੈ ਕੀਨੇ ਬੈਠੇ ਬੇਦ ਕੈ ਬਿਧਾਨ ਕੈ ॥

aagai aan teenai nirap ka(n)Th lai leene reet rooR sabhai keene baiThe bedh kai bidhaan kai ||

The king came forward and hugged the all three to his bosom, all the Vedic rites were performed.

ਬਰਿਖਯੋ ਧਨ ਕੀ ਧਾਰ ਪਾਇਯਤ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰ ਭਿੱਛਕ ਭਏ ਨ੍ਰਿਪਾਰ ਐਸੇ ਪਾਇ ਦਾਨ ਕੈ ॥੧੭੪॥

barikhayo dhan kee dhaar paiyat na paaraavaar bhi'chhak bhe nirapaar aaise pai dhaan kai ||174||

There was continuous chartable flow of wealth and on acquiring the alsm, the beggars became king-like.174.

ਬਾਨੇ ਫਹਰਾਨੇ ਘਹਰਾਨੇ ਦੁੰਦਭ ਅਰਰਾਨੇ ਜਨਕ ਪੁਰੀ ਕੌ ਨੀਅਰਾਨੇ ਬੀਰ ਜਾਇ ਕੈ ॥

baane faharaane ghaharaane dhu(n)dhabh araraane janak puree kau neearaane beer jai kai ||

The banners were unfurled and the drums resounded, the brave heroes began to shout loudly on reaching Janakpuri.

ਕਹੂੰ ਚਉਰ ਢਾਰੈ ਕਹੂੰ ਚਾਰਣ ਉਚਾਰੈ ਕਹੂੰ ਭਾਟ ਜੁ ਪੁਕਾਰੈ ਛੰਦ ਸੁੰਦਰ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥

kahoo(n) chaur ddaarai kahoo(n) chaaran uchaarai kahoo(n) bhaaT ju pukaarai chha(n)dh su(n)dhar banai kai ||

Somewhere the whisks are being swung, somewhere the minstrels are singing eulogies and somewhere the poets are reciting their beautiful stanza.