Ang 1427

ਬਿਗੀਰਦ ਕਸੇ ਹਰ ਦੁ ਆਹੂ ਬੁਰਾਕ ॥

bigeeradh kase har dh aahoo buraak ||

‘No one could dare to take away those horses,

ਤੁ ਓ ਰਾ ਬਿਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਖ਼ੁਦ ਦਸਤ ਤਾਕ ॥੫੫॥

t o raa bibakhhasheedh khhudh dhasat taak ||55||

‘But you gave her one yourself.(55)

ਚਰਾਮੇ ਕੁਨਦ ਕਾਰਹਾ ਬੇਖ਼ੁਦੀ ॥

charaame kunadh kaarahaa bekhhudhee ||

‘Why, sire, did you take an oblivious decision.

ਕਿ ਰਾਹਾ ਅਜ਼ੋ ਮਨ ਸੁਰਾਹਾ ਤੁਈਂ ॥੫੬॥

k raahaa azo man suraahaa tuiee(n) ||56||

‘Rahu, she had stolen but you gave her Surahu yourself.’(56)

ਬਿਬੁਰਦਸ਼ ਅਜ਼ੋ ਅਸਪ ਹਰ ਦੋ ਅਜ਼ੀਮ ॥

biburadhash azo asap har dho azeem ||

Both the horses she took away,

ਵਜ਼ਾ ਰਾ ਬਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਹੁਕਮੇਾਂ ਰਹੀਮ ॥੫੭॥

vazaa raa b bakhhasheedh hukameaa(n) raheem ||57||

And, with godly compassion, she handed over them to her friend.(57)

ਕਿ ਓ ਰਾ ਦਰਾਵੁਰਦ ਖ਼ਾਨਹ ਨਿਕਾਹ ॥

k o raa dharaavuradh khhaaneh nikaeh ||

He married her and brought her home,

ਕਿ ਕੌਲੇ ਕੁਨਦ ਮੁਸਤਕੀਮ ਹੁਕਮ ਸ਼ਾਹ ॥੫੮॥

k kauale kunadh musatakeem hukam shaeh ||58||

And, with celestial grace, full-filled his promise.(58)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਸਾਗ਼ਰੇ ਕੋਕਨਾਰ ॥

bidheh saakeeyaa saag(h)re kokanaar ||

(The Poet says), ‘Give me the cup full of liquidated poppy-husk,

ਦਰੇ ਵਕਤ ਜੰਗਸ਼ ਬਿਯਾਮਦ ਬ ਕਾਰ ॥੫੯॥

dhare vakat ja(n)gash biyaamadh b kaar ||59||

‘Which may help me at the time of struggle.(59)

ਕਿ ਖ਼ੂਬਸਤ ਦਰ ਵਕਤ ਖ਼ਸਮ ਅਫ਼ਕਨੀ ॥

k khhoobasat dhar vakat khhasam aphakanee ||

‘Also it is reliable to beat the enemy.

ਕਿ ਯਕ ਕੁਰਤਯਸ ਫ਼ੀਲ ਰਾ ਪੈਕਨੀ ॥੬੦॥੧੧॥

k yak kuratayas pheel raa paikanee ||60||11||

‘Even one sip of this makes one feel like an elephant.’(60)(11)

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਏ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ॥

razaa bakhhash bakhhashi(n)dhe beshumaar ||

He is blissful and endows abundance of amenities

ਰਿਹਾਈ ਦਿਹੋ ਪਾਕ ਪਰਵਰਦਗਾਰ ॥੧॥

rihaiee dhiho paak paravaradhagaar ||1||

He is nurturer and emancipators(1)

ਰਹੀਮੋ ਕਰੀਮੋ ਮਕੀਨੋ ਮਕਾ ॥

raheemo kareemo makeeno makaa ||

He is compassionate and provider of shelter

ਅਜ਼ੀਮੋ ਫ਼ਹੀਮੋ ਜ਼ਮੀਨੋ ਜ਼ਮਾ ॥੨॥

azeemo phaheemo zameeno zamaa ||2||

He is magnanimous and knows all in the earth and heavens(2)

ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਸੁਖ਼ਨ ਕੋਹ ਕੈਬਰ ਅਜ਼ੀਮ ॥

shuneedham sukhhan koh kaibar azeem ||

I have heard a Tale at the lofty Khaiber Mountains

ਕਿ ਅਫ਼ਗਾ ਯਕੇ ਬੂਦ ਓ ਜਾ ਰਹੀਮ ॥੩॥

k aphagaa yake boodh o jaa raheem ||3||

There lived a Pathan whose name was Raheem(3)

ਯਕੇ ਬਾਨੂਏ ਬੂਦ ਓ ਹਮ ਚੁ ਮਾਹ ॥

yake baanooe boodh o ham ch maeh ||

He had a wife who was as delightful as moon

ਕੁਨਦ ਦੀਦਨ ਸ਼ਰਿਸ਼ਤ ਗ਼ਰਦਨ ਜ਼ਿ ਸ਼ਾਹ ॥੪॥

kunadh dheedhan sharishat g(h)radhan z shaeh ||4||

Her looks alone were homicidal for many a Princes(4)

ਦੋ ਅਬਰੂ ਚੁ ਅਬਰੇ ਬਹਾਰਾ ਕੁਨਦ ॥

dho abaroo ch abare bahaaraa kunadh ||

Like the clouds of rainy-season

ਬਮਿਯਗਾ ਚੁ ਅਜ਼ ਤੀਰ ਬਾਰਾ ਕੁਨਦ ॥੫॥

bamiyagaa ch az teer baaraa kunadh ||5||

her eyelashes had electrifying effect Which struck them (the princes) like arrows(5)

ਰੁਖ਼ੇ ਚੂੰ ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਿਹਦ ਮਾਹਿ ਰਾ ॥

rukhhe choo(n) khhalaasee dhihadh maeh raa ||

The shine from her face made them to forget even the moon

ਬਹਾਰੇ ਗੁਲਿਸਤਾ ਦਿਹਦ ਸ਼ਾਹਿ ਰਾ ॥੬॥

bahaare gulisataa dhihadh shaeh raa ||6||

To all the Princes she was epitome of the garden in the spring(6)

ਬ ਅਬਰੂ ਕਮਾਨੇ ਸ਼ੁਦਾ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥

b abaroo kamaane shudhaa naazanee(n) ||

Her eyelids were twined like a bow

ਬ ਚਸ਼ਮਸ਼ ਜ਼ਨਦ ਕੈਬਰੈ ਕਹਰਗੀਂ ॥੭॥

b chashamash zanadh kaibarai kaharagee(n) ||7||

And they shot out calamitous arrows(7)

ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਸੁਖ਼ਨ ਕੋਹ ਕੈਬਰ ਅਜ਼ੀਮ ॥

shuneedham sukhhan koh kaibar azeem ||

Her looks accorded the ecstasy of wine

ਗੁਲਿਸਤਾ ਕੁਨਦ ਬੂਮ ਸ਼ੋਰੀਦ ਦਸਤ ॥੮॥

gulisataa kunadh boom shoreedh dhasat ||8||

And as well as desolated the blooming gardens(8)

ਖ਼ੁਸ਼ੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਜਮਾਲੋ ਕਮਾਲੋ ਹੁਸਨ ॥

khhushe khhush jamaalo kamaalo husan ||

She was ravishingly beautiful and surpassed all norms of exquisiteness

ਬ ਸੂਰਤ ਜਵਾਨਸਤ ਫ਼ਿਕਰੇ ਕੁਹਨ ॥੯॥

b soorat javaanasat phikare kuhan ||9||

She was graceful no doubt but she possessed archaic thought(9)

ਯਕੇ ਹਸਨ ਖ਼ਾ ਬੂਦ ਓ ਜਾ ਫ਼ਗਾ ॥

yake hasan khhaa boodh o jaa phagaa ||

There lived a Pathan

ਬਦਾਨਸ਼ ਹਮੀ ਬੂਦ ਅਕਲਸ਼ ਜਵਾ ॥੧੦॥

badhaanash hamee boodh akalash javaa ||10||

called Hassan Khan at the same place The wisdom of his thought was quite mature(10)

ਕੁਨਦ ਦੋਸਤੀ ਬਾ ਹਮਹ ਯਕ ਦਿਗਰ ॥

kunadh dhosatee baa hameh yak dhigar ||

They both loved each other so much

ਕਿ ਲੈਲੀ ਵ ਮਜਨੂੰ ਖ਼ਿਜ਼ਲ ਗਸ਼ਤ ਸਰ ॥੧੧॥

k lailee v majanoo(n) khhizal gashat sar ||11||

That even Majnu (Romeo) and Laila (Juliet) would have been envious of them(11)

ਚੁ ਬਾ ਯਕ ਦਿਗ਼ਰ ਹਮ ਚੁਨੀ ਗਸ਼ਤ ਮਸਤ ॥

ch baa yak dhig(h)r ham chunee gashat masat ||

The love in them became so intense

ਚੁ ਪਾ ਅਜ਼ ਰਕਾਬੋ ਇਨਾ ਰਫ਼ਤ ਦਸਤ ॥੧੨॥

ch paa az rakaabo inaa raphat dhasat ||12||

That they lost the control of reins and stirrups(12)

ਤਲਬ ਕਰਦ ਓ ਖ਼ਾਨਏ ਖ਼ਿਲਵਤੇ ॥

talab karadh o khhaane khhilavate ||

She invited him home all alone

ਮਿਯਾ ਆਮਦਸ਼ ਜੋ ਬਦਨ ਸ਼ਹਵਤੇ ॥੧੩॥

miyaa aamadhash jo badhan shahavate ||13||

And seeing him she was over-powered with lust(13)

ਹਮੀਂ ਜੁਫ਼ਤ ਖ਼ੁਰਦੰਦ ਦੁ ਸੇ ਚਾਰ ਮਾਹ ॥

hamee(n) juphat khhuradha(n)dh dh se chaar maeh ||

When eating and drinking

ਖ਼ਬਰ ਕਰਦ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨੇ ਨਿਜ਼ਦ ਸ਼ਾਹ ॥੧੪॥

khhabar karadh jo dhushamane nizadh shaeh ||14||

two three and four months had passed by One of their enemies informed the Master(14)

ਬ ਹੈਰਤ ਦਰਾਮਦ ਫ਼ਗਾਨੇ ਰਹੀਮ ॥

b hairat dharaamadh phagaane raheem ||

Raheem Khan Pathan flew into rage

ਕਸ਼ੀਦਨ ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਗਰਰਾ ਅਜ਼ੀਮ ॥੧੫॥

kasheedhan yake teg(h) gararaa azeem ||15||

And roaring drew his sword from the scabbard(15)

ਚੁ ਖ਼ਬਰਸ਼ ਰਸੀਦੋ ਕਿ ਆਮਦ ਸ਼ੌਹਰ ॥

ch khhabarash raseedho k aamadh shauahar ||

When she received the news that her husband was coming

ਹੁਮਾ ਯਾਰ ਖ਼ੁਦ ਰਾ ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਸਰ ॥੧੬॥

humaa yaar khhudh raa bizadh teg(h) sar ||16||

She killed that man with a sword(16)

ਹਮਹਿ ਗੋਸ਼ਤੋ ਦੇਗ਼ ਅੰਦਰ ਨਿਹਾਦ ॥

hameh goshato dheg(h) a(n)dhar nihaadh ||

She put his meat in a saucepan

ਮਸਾਲਯ ਬਿਅੰਦਾਖ਼ਤ ਆਤਸ਼ ਬਿਦਾਦ ॥੧੭॥

masaalay bia(n)dhaakhhat aatash bidhaadh ||17||

added spices And put it on fire(17)

ਸ਼ੌਹਰ ਰਾ ਖ਼ੁਰਾਨੀਦ ਬਾਕੀ ਬਿਮਾਦ ॥

shauahar raa khhuraaneedh baakee bimaadh ||

She served that cooked meat to her husband

ਹਮਹ ਨੌਕਰਾ ਰਾ ਜ਼ਿਆਫ਼ਤ ਕੁਨਾਦ ॥੧੮॥

hameh nauakaraa raa ziaaphat kunaadh ||18||

With what was left over she entertained the servants(18)

ਚੁ ਖ਼ੁਸ਼ ਗਸ਼ਤ ਸ਼ੌਹਰ ਨ ਦੀਦਸ਼ ਚੁ ਨਰ ॥

ch khhush gashat shauahar na dheedhash ch nar ||

Her husband was satisfied that there was no other person there

ਬਕੁਸ਼ਤਾ ਕਸੇ ਰਾ ਕਿ ਦਾਦਸ਼ ਖ਼ਬਰ ॥੧੯॥

bakushataa kase raa k dhaadhash khhabar ||19||

He went back and killed the person who had brought the news(19)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਸਾਗ਼ਰੇ ਸਬਜ਼ ਗੂੰ ॥

bidheh saakeeyaa saag(h)re sabaz goo(n) ||

‘Oh! Saki Give me the cup full of green (liquid)

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬਕਾਰਸਤ ਜੰਗ ਅੰਦਰੂੰ ॥੨੦॥

k maaraa bakaarasat ja(n)g a(n)dharoo(n) ||20||

‘Which I need at the time of struggle(20)

ਲਬਾਲਬ ਬਕੁਨ ਦਮ ਬਦਮ ਨੋਸ਼ ਕੁਨ ॥

labaalab bakun dham badham nosh kun ||

‘Fill it up to the brim so that I can drink it with every breath

ਗ਼ਮੇ ਹਰ ਦੁ ਆਲਮ ਫ਼ਰਾਮੋਸ਼ ਕੁਨ ॥੨੧॥੧੨॥

g(h)me har dh aalam pharaamosh kun ||21||12||

‘And forget the afflictions of both the worlds(21)(12)