Bara Maha (Prem Chhaki)

ਰਾਧੇ ਬਾਚ ਊਧਵ ਸੋ ॥

raadhe baach uoodhav so ||

Speech of Radha addressed to Udhava:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਪ੍ਰੇਮ ਛਕੀ ਅਪਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਕੀ ਜਾਈ ॥

prem chhakee apane mukh te ieh bhaat kahiyo birakhabhaan kee jaiee ||

ਸ੍ਯਾਮ ਗਏ ਮਥੁਰਾ ਤਜਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੋ ਅਬ ਧੋ ਹਮਰੀ ਗਤਿ ਕਾਈ ॥

sayaam ge mathuraa taj kai biraj ko ab dho hamaree gat kaiee ||

Being immersed in the love of Krishna, Radha said, “Now Krishna has forsaken Braja and gone to Matura and has put us in such straitened circumstances

ਦੇਖਤ ਹੀ ਪੁਰ ਕੀ ਤ੍ਰੀਯ ਕੋ ਸੁ ਛਕੇ ਤਿਨ ਕੇ ਰਸ ਮੈ ਜੀਯ ਆਈ ॥

dhekhat hee pur kee treey ko su chhake tin ke ras mai jeey aaiee ||

“He has fallen in passionate love with the women of Matura, on seeing them

ਕਾਨ੍ਰਹ ਲਯੋ ਕੁਬਜਾ ਬਸਿ ਕੈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੧॥

kaanreh layo kubajaa bas kai Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||911||

Krishna has been tamed by Kubja and in such a state no pain has arisen in the heart of that butcher.911.

ਸੇਜ ਬਨੀ ਸੰਗਿ ਫੂਲਨ ਸੁੰਦਰ ਚਾਦਨੀ ਰਾਤਿ ਭਲੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

sej banee sa(n)g foolan su(n)dhar chaadhanee raat bhalee chhab paiee ||

“The bed of flowers is looking splendid in the moonlit night

ਸੇਤ ਬਹੇ ਜਮੁਨਾ ਪਟ ਹੈ ਸਿਤ ਮੋਤਿਨ ਹਾਰ ਗਰੈ ਛਬਿ ਛਾਈ ॥

set bahe jamunaa paT hai sit motin haar garai chhab chhaiee ||

The current of the whilte Yamuna appears like a beautiful raiment and the particles of sand appear like the necklace of gems

ਮੈਨ ਚੜਿਯੋ ਸਰ ਲੈ ਬਰ ਕੈ ਬਧਬੋ ਹਮ ਕੋ ਬਿਨੁ ਜਾਨਿ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥

main chaRiyo sar lai bar kai badhabo ham ko bin jaan kanrahaiee ||

“The god of love seeing us without Krishna is attacking us with his arrows and that Krishna has been taked by Kubja

ਸੋਊ ਲਯੋ ਕੁਬਿਜਾ ਬਸ ਕੈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੨॥

souoo layo kubijaa bas kai Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||912||

In doing this, there was no pang in her heart and no pain arose in the heart of that butcher.912.

ਰਾਤਿ ਬਨੀ ਘਨ ਕੀ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਸੀਗਾਰ ਭਲੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

raat banee ghan kee at su(n)dhar sayaam seegaar bhalee chhab paiee ||

ਸ੍ਯਾਮ ਬਹੈ ਜਮੁਨਾ ਤਰਏ ਇਹ ਜਾ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨਹੀ ਸ੍ਯਾਮ ਸਹਾਈ ॥

sayaam bahai jamunaa tare ieh jaa bin ko nahee sayaam sahaiee ||

“The embellishment of the thundering night is looking splendid, the river Yamuna of black colour is flowing, and for whom there is not helper other than Krishna,”

ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਮੈਨ ਲਗਿਯੋ ਦੁਖ ਦੇਵਨ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨਹਿ ਜਾਈ ॥

sayaameh main lagiyo dhukh dhevan aaise kahiyo birakhabhaaneh jaiee ||

Radha said that Krishna as cupid was creating extreme anguish and that Krishna has been tamed by Kubja

ਸ੍ਯਾਮ ਲਯੋ ਕੁਬਿਜਾ ਬਸਿ ਕੈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੩॥

sayaam layo kubijaa bas kai Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||913||

In doing so no pang arose in her heart and no pain arose in the heart of that butcher.913.

ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਿਗਰੇ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਤਰੁ ਫੂਲ ਲਤਾ ਤਿਨ ਸੋ ਲਪਟਾਈ ॥

fool rahe sigare biraj ke tar fool lataa tin so lapaTaiee ||

In the country of Braja all the trees are loaded with flowers and the creepers are entwined with them

ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਰਿ ਸਾਰਸ ਸੁੰਦਰ ਸੋਭ ਸਮੂਹ ਬਢੀ ਅਧਿਕਾਈ ॥

fool rahe sar saaras su(n)dhar sobh samooh baddee adhikaiee ||

The tanks and within them, the tanks and within them the storks look elegant, the glory is increasing all around

ਚੇਤ ਚੜਿਯੋ ਸੁਕ ਸੁੰਦਰ ਕੋਕਿਲਕਾ ਜੁਤ ਕੰਤ ਬਿਨਾ ਨ ਸੁਹਾਈ ॥

chet chaRiyo suk su(n)dhar kokilakaa jut ka(n)t binaa na suhaiee ||

The beautiful month of Chaitra has begun, in which the voice of the wanton nightingale is being heard

ਦਾਸੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਹੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੪॥

dhaasee ke sa(n)g rahiyo geh ho Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||914||

But all this does not seem charming without Krishna, living with his servent no pang arose in the heart of that Krishna and no pain arose in the heart o

ਬਾਸ ਸੁਬਾਸ ਅਕਾਸ ਮਿਲੀ ਅਰੁ ਬਾਸਤ ਭੂਮਿ ਮਹਾ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

baas subaas akaas milee ar baasat bhoom mahaa chhab paiee ||

The fine odour spread upto the sky and the whole earth appeared glorious

ਸੀਤਲ ਮੰਦ ਸੁਗੰਧਿ ਸਮੀਰ ਬਹੈ ਮਕਰੰਦ ਨਿਸੰਕ ਮਿਲਾਈ ॥

seetal ma(n)dh suga(n)dh sameer bahai makara(n)dh nisa(n)k milaiee ||

The cold wind is blowing slowly and slowly and the nectar of flowers is mixed in it

ਪੈਰ ਪਰਾਗ ਰਹੀ ਹੈ ਬੈਸਾਖ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਗਨ ਕੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥

pair paraag rahee hai baisaakh sabhai biraj logan kee dhukhadhaiee ||

ਮਾਲਿਨ ਲੈਬ ਕਰੋ ਰਸ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੫॥

maalin laib karo ras ko Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||915||

In the month of Baisakh, the dust of the pollen of flowers now appears deplorable to the people of Braja without Krishna, because there in the city, taking flowers from the female gardener, no pain arises in the heart of that indifferent Krishna and he ex

ਨੀਰ ਸਮੀਰ ਹੁਤਾਸਨ ਕੇ ਸਮ ਅਉਰ ਅਕਾਸ ਧਰਾ ਤਪਤਾਈ ॥

neer sameer hutaasan ke sam aaur akaas dharaa tapataiee ||

The water and wind appear like fire and the earth and sky are blazing

ਪੰਥ ਨ ਪੰਥੀ ਚਲੈ ਕੋਊਓ ਤਰੁ ਤਾਕਿ ਤਰੈ ਤਨ ਤਾਪ ਸਿਰਾਈ ॥

pa(n)th na pa(n)thee chalai kouooo tar taak tarai tan taap siraiee ||

There is no traveler moving on the path and seeing the trees, the passengers are pacifying their burning sensation

ਜੇਠ ਮਹਾ ਬਲਵੰਤ ਭਯੋ ਅਤਿ ਬਿਆਕੁਲ ਜੀਯ ਮਹਾ ਰਤਿ ਪਾਈ ॥

jeTh mahaa balava(n)t bhayo at biaakul jeey mahaa rat paiee ||

The month of Jeth is extremely hot and the mind of everyone is getting perturbed

ਐਸੇ ਸਕ੍ਯੋ ਧਸਕ੍ਯੋ ਸਸਕ੍ਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੬॥

aaise sakayo dhasakayo sasakayo Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||916||

In such a season, the mind of that indifferent Krishna neither gets deviated nor there arises any pain in it.916.

ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਹੈ ਅਤਿ ਤਾਪਤ ਚੰਚਲ ਚਿਤਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਧਾਈ ॥

paun pracha(n)dd bahai at taapat cha(n)chal chit dhaso dhis dhaiee ||

The wind is blowing with fierce speed and the mercurial mind being agitated is running in all the four directions

ਬੈਸ ਅਵਾਸ ਰਹੈ ਨਰ ਨਾਰਿ ਬਿਹੰਗਮ ਵਾਰਿ ਸੁ ਛਾਹ ਤਕਾਈ ॥

bais avaas rahai nar naar biha(n)gam vaar su chhaeh takaiee ||

All the men and women are in their homes and all the birds are getting the protection of the trees

ਦੇਖਿ ਅਸਾੜ ਨਈ ਰਿਤ ਦਾਦੁਰ ਮੋਰਨ ਹੂੰ ਘਨਘੋਰ ਲਗਾਈ ॥

dhekh asaaR niee rit dhaadhur moran hoo(n) ghanaghor lagaiee ||

In this season of Asarh the loud sounds of frogs and peacocks are being heard

ਗਾਢ ਪਰੀ ਬਿਰਹੀ ਜਨ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੭॥

gaadd paree birahee jan ko Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||917||

In such an atmosphere, the persons experiencing the pangs of separation are highly worried, but that indifferent Krishna is not showing mercy and no pang has arisen in his mind

ਤਾਲ ਭਰੇ ਜਲ ਪੂਰਨ ਸੋ ਅਰੁ ਸਿੰਧੁ ਮਿਲੀ ਸਰਿਤਾ ਸਭ ਜਾਈ ॥

taal bhare jal pooran so ar si(n)dh milee saritaa sabh jaiee ||

The tanks are filled with water and the drains of water are merging in the tank

ਤੈਸੇ ਘਟਾਨਿ ਛਟਾਨਿ ਮਿਲੀ ਅਤਿ ਹੀ ਪਪੀਹਾ ਪੀਯ ਟੇਰ ਲਗਾਈ ॥

taise ghaTaan chhaTaan milee at hee papeehaa peey Ter lagaiee ||

The clouds are causing the splash of rain and the rain-bird has begun to utter his own music

ਸਾਵਨ ਮਾਹਿ ਲਗਿਓ ਬਰਸਾਵਨ ਭਾਵਨ ਨਾਹਿ ਹਹਾ ਘਰਿ ਮਾਈ ॥

saavan maeh lagio barasaavan bhaavan naeh hahaa ghar maiee ||

O mother! the month of Sawan has arrived, but that captivating Krishna is not in my home

ਲਾਗ ਰਹਿਯੋ ਪੁਰ ਭਾਮਿਨ ਸੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੮॥

laag rahiyo pur bhaamin so Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||918||

That Krishna is roaming with the women in the city and in doing so, the pain is not arising in the heart of that indifferent and merciless person.918.

ਭਾਦਵ ਮਾਹਿ ਚੜਿਯੋ ਬਿਨੁ ਨਾਹ ਦਸੋ ਦਿਸ ਮਾਹਿ ਘਟਾ ਘਰਹਾਈ ॥

bhaadhav maeh chaRiyo bin naeh dhaso dhis maeh ghaTaa gharahaiee ||

My Lord is not here and the month of Bhadon has begun

ਦ੍ਯੋਸ ਨਿਸਾ ਨਹਿ ਜਾਨ ਪਰੈ ਤਮ ਬਿਜੁ ਛਟਾ ਰਵਿ ਕੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

dhayos nisaa neh jaan parai tam bij chhaTaa rav kee chhab paiee ||

The clouds are gathering in from all the ten directions, no difference appears between day and night and in the darkness the lightning is flashing like the sun

ਮੂਸਲਧਾਰ ਛੁਟੈ ਨਭਿ ਤੇ ਅਵਨੀ ਸਗਰੀ ਜਲ ਪੂਰਨਿ ਛਾਈ ॥

moosaladhaar chhuTai nabh te avanee sagaree jal pooran chhaiee ||

It is raining cats and dogs from the sky and the water has spread over all the earth

ਐਸੇ ਸਮੇ ਤਜਿ ਗਯੋ ਹਮ ਕੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੧੯॥

aaise same taj gayo ham ko Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||919||

In such a time that merciless Krishna has left us and no pain has arisen in his heart.919.

ਮਾਸ ਕੁਆਰ ਚਢਿਯੋ ਬਲੁ ਧਾਰਿ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਨ ਮਿਲੇ ਸੁਖਦਾਈ ॥

maas kuaar chaddiyo bal dhaar pukaar rahee na mile sukhadhaiee ||

The powerful month of Kuaar (Asuj) has begun and that comfort-giving Krishna has not met us even now

ਸੇਤ ਘਟਾ ਅਰੁ ਰਾਤਿ ਤਟਾ ਸਰ ਤੁੰਗ ਅਟਾ ਸਿਮਕੈ ਦਰਸਾਈ ॥

set ghaTaa ar raat taTaa sar tu(n)g aTaa simakai dharasaiee ||

The white clouds, the brilliance of night and mansions like mountains are being seen

ਨੀਰ ਬਿਹੀਨ ਫਿਰੈ ਨਭਿ ਛੀਨ ਸੁ ਦੇਖਿ ਅਧੀਨ ਭਯੋ ਹੀਯਰਾਈ ॥

neer biheen firai nabh chheen su dhekh adheen bhayo heeyaraiee ||

These clouds are moving waterless in the sky and seeing them our heart has become more impatient

ਪ੍ਰੇਮ ਤਕੀ ਤਿਨ ਸੋ ਬਿਥਕ੍ਰਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੦॥

prem takee tin so bithakrayo Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||920||

We are absorbed in love, but we are removed far away from that Krishna and there is no pang of any type in the heart of that merciless butcher.920.

ਕਾਤਿਕ ਮੈ ਗੁਨਿ ਦੀਪ ਪ੍ਰਕਾਸਿਤ ਤੈਸੇ ਅਕਾਸ ਮੈ ਉਜਲਤਾਈ ॥

kaatik mai gun dheep prakaasit taise akaas mai ujalataiee ||

In the month of Kartik, there is brightness in the sky like the light of the lamp

ਜੂਪ ਜਹਾ ਤਹ ਫੈਲ ਰਹਿਯੋ ਸਿਗਰੇ ਨਰ ਨਾਰਿਨ ਖੇਲ ਮਚਾਈ ॥

joop jahaa teh fail rahiyo sigare nar naarin khel machaiee ||

The intoxicated groups are scattered in the play of men and women here and there

ਚਿਤ੍ਰ ਭਏ ਘਰ ਆਂਙਨ ਦੇਖਿ ਗਚੇ ਤਹ ਕੇ ਅਰੁ ਚਿਤ ਭ੍ਰਮਾਈ ॥

chitr bhe ghar aa(n)n(g)n dhekh gache teh ke ar chit bhramaiee ||

Seeing the house and courtyard all are being allured like the portraits

ਆਯੋ ਨਹੀ ਮਨ ਭਾਯੋ ਤਹੀ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੧॥

aayo nahee man bhaayo tahee Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||921||

That Krishna has not come and his mind has been absorbed somewhere therein, in doing so, there has not been even a little suffering in the mind of that merciless Krishna.921.

ਬਾਰਿਜ ਫੂਲਿ ਰਹੇ ਸਰਿ ਪੁੰਜ ਸੁਗੰਧ ਸਨੇ ਸਰਿਤਾਨ ਘਟਾਈ ॥

baarij fool rahe sar pu(n)j suga(n)dh sane saritaan ghaTaiee ||

The mass of lotus in the tank are spreading their fragrance

ਕੁੰਜਤ ਕੰਤ ਬਿਨਾ ਕੁਲਹੰਸ ਕਲੇਸ ਬਢੈ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਹ ਮਾਈ ॥

ku(n)jat ka(n)t binaa kulaha(n)s kales baddai sun kai teh maiee ||

All other birds except the swan are playing and hearing their sound, the affiction increases in the mind still further

ਬਾਸੁਰ ਰੈਨਿ ਨ ਚੈਨ ਕਹੂੰ ਛਿਨ ਮੰਘਰ ਮਾਸਿ ਅਯੋ ਨ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥

baasur rain na chain kahoo(n) chhin ma(n)ghar maas ayo na kanrahaiee ||

Krishna has not come even in the month of Maghar, therefore there is no comfort during the day and during the night

ਜਾਤ ਨਹੀ ਤਿਨ ਸੋ ਮਸਕ੍ਰਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੨॥

jaat nahee tin so masakrayo Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||922||

There is no peace in the mind without him, but no pang arise in the heart of that indifferent Krishna and no pain emerges.922.

ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਅਵਾਸ ਸੁ ਬਾਸੁ ਉਦਾਸਿ ਬਢੀ ਅਤਿ ਸੀਤਲਤਾਈ ॥

bhoom akaas avaas su baas udhaas baddee at seetalataiee ||

There is atmosphere of sadness in the earth, the sky and the home and courtyard

ਕੂਲ ਦੁਕੂਲ ਤੇ ਸੂਲ ਉਠੈ ਸਭ ਤੇਲ ਤਮੋਲ ਲਗੈ ਦੁਖਦਾਈ ॥

kool dhukool te sool uThai sabh tel tamol lagai dhukhadhaiee ||

The agonising pain like that of the thorn is rising at the bank of the river and at other places and the oil and the wedding present are all appearing painful

ਪੋਖ ਸੰਤੋਖ ਨ ਹੋਤ ਕਛੂ ਤਨ ਸੋਖਤ ਜਿਉ ਕੁਮਦੀ ਮੁਰਝਾਈ ॥

pokh sa(n)tokh na hot kachhoo tan sokhat jiau kumadhee murajhaiee ||

Just as the lily withers away in the month of Poh, in the same manner our body has withered

ਲੋਭਿ ਰਹਿਯੋ ਉਨ ਪ੍ਰੇਮ ਗਹਿਯੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੩॥

lobh rahiyo un prem gahiyo Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||923||

That Krishna has exhibited his love there under some temptation and in doing so, no pang or pain has arisen in his heart.923.

ਮਾਹਿ ਮੈ ਨਾਹ ਨਹੀ ਘਰਿ ਮਾਹਿ ਸੁ ਦਾਹ ਕਰੈ ਰਵਿ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥

maeh mai naeh nahee ghar maeh su dhaeh karai rav jot dhikhaiee ||

My beloved is not in my home, therefore the sun, exhibiting his effulgence, wants to burn me

ਜਾਨੀ ਨ ਜਾਤ ਬਿਲਾਤਤ ਦ੍ਰਯੋਸਨ ਰੈਨਿ ਕੀ ਬ੍ਰਿਧ ਭਈ ਅਧਿਕਾਈ ॥

jaanee na jaat bilaatat dhrayosan rain kee biradh bhiee adhikaiee ||

The day passes away unknowingly and there is more impact of the night

ਕੋਕਿਲ ਦੇਖਿ ਕਪੋਤਿ ਸਿਲੀਮੁਖ ਕੂੰਜਤ ਏ ਸੁਨਿ ਕੈ ਡਰ ਪਾਈ ॥

kokil dhekh kapot sileemukh koo(n)jat e sun kai ddar paiee ||

Seeing the nightingale, the pigeon comes to her and noticing her pang of separation, he is frightened

ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੀ ਰੀਤਿ ਕਰੀ ਉਨ ਸੋ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੪॥

preet kee reet karee un so Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||924||

That Krishna has extended his love to the residents of that city and in doing so, no pain has arisen in his heart.924.

ਫਾਗੁਨ ਫਾਗੁ ਬਢਿਯੋ ਅਨੁਰਾਗ ਸੁਹਾਗਨਿ ਭਾਗ ਸੁਹਾਗ ਸੁਹਾਈ ॥

faagun faag baddiyo anuraag suhaagan bhaag suhaag suhaiee ||

In the month of Phalgun, the love for playing Holi has increased in the mind of married women

ਕੇਸਰ ਚੀਰ ਬਨਾਇ ਸਰੀਰ ਗੁਲਾਬ ਅੰਬੀਰ ਗੁਲਾਲ ਉਡਾਈ ॥

kesar cheer banai sareer gulaab a(n)beer gulaal uddaiee ||

They have worn the red garments and have begun to bleach others with the colours

ਸੋ ਛਬਿ ਮੈ ਨ ਲਖੀ ਜਨੁ ਦ੍ਵਾਦਸ ਮਾਸ ਕੀ ਸੋਭਤ ਆਗਿ ਜਗਾਈ ॥

so chhab mai na lakhee jan dhavaiaadhas maas kee sobhat aag jagaiee ||

I have not seen the beautiful spectacle of these twelve months and my mind is burning to see that spectacle

ਆਸ ਕੋ ਤ੍ਯਾਗਿ ਨਿਰਾਸ ਭਈ ਟਸਕ੍ਯੋ ਨ ਹੀਯੋ ਕਸਕ੍ਯੋ ਨ ਕਸਾਈ ॥੯੨੫॥

aas ko tayaag niraas bhiee Tasakayo na heeyo kasakayo na kasaiee ||925||

I have abandoned all hopes and have become disappointed, but in the heart of that butcher, no pang or pain has arisen.925.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਬ੍ਰਿਹ ਨਾਟਕ ਬਾਰਹਮਾਹ ਸੰਪੂਰਨਮ ਸਤੁ ॥

eit sree bachitr naaTake gra(n)the kirasanaavataare bireh naaTak baarahamaeh sa(n)pooranam sat ||

End of the description of the spectacle depicting pangs of separation in twelve months in Krishnavatara in Bachittar Natak.