Hukamnama

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸੁਖੀ ਹੂੰ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

satigur kee sevaa chaakaree sukhee hoo(n) sukh saar ||

Service to, and obedience to the True Guru, is the essence of comfort and peace.

ਐਥੈ ਮਿਲਨਿ ਵਡਿਆਈਆ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

aaithai milan vaddiaaieeaa dharageh mokh dhuaar ||

Doing so, one obtains honor here, and the door of salvation in the Court of the Lord.

ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਪੈਨਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

sachee kaar kamaavanee sach painan sach naam adhaar ||

In this way, perform the tasks of Truth, wear Truth, and take the Support of the True Name.

ਸਚੀ ਸੰਗਤਿ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

sachee sa(n)gat sach milai sachai nai piaar ||

Associating with Truth, obtain Truth, and love the True Name.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਹਰਖੁ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥

sachai sabadh harakh sadhaa dhar sachai sachiaar ||

Through the True Word of the Shabad, be always happy, and you shall be acclaimed as True in the True Court.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥

naanak satigur kee sevaa so karai jis no nadhar karai karataar ||1||

O Nanak, he alone serves the True Guru, whom the Creator has blessed with His Glance of Grace. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਹੋਰ ਵਿਡਾਣੀ ਚਾਕਰੀ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

hor viddaanee chaakaree dhirag jeevan dhirag vaas ||

Cursed is the life, and cursed is the dwelling, of those who serve another.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਬਿਖੁ ਲਗੇ ਬਿਖੁ ਖਟਣਾ ਬਿਖੁ ਰਾਸਿ ॥

a(n)mrit chhodd bikh lage bikh khaTanaa bikh raas ||

Abandoning the Ambrosial Nectar, they turn to poison; they earn poison, and poison is their only wealth.

ਬਿਖੁ ਖਾਣਾ ਬਿਖੁ ਪੈਨਣਾ ਬਿਖੁ ਕੇ ਮੁਖਿ ਗਿਰਾਸ ॥

bikh khaanaa bikh painanaa bikh ke mukh giraas ||

Poison is their food, and poison is their dress; they fill their mouths with morsels of poison.

ਐਥੈ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਾ ਮੁਇਆ ਨਰਕਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

aaithai dhukho dhukh kamaavanaa muiaa narak nivaas ||

In this world, they earn only pain and suffering, and dying, they go to abide in hell.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਹਿ ਮੈਲੈ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਮ ਕਰੋਧਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥

manmukh muh mailai sabadh na jaananee kaam karodh vinaas ||

The self-willed manmukhs have filthy faces; they do not know the Word of the Shabad; in sexual desire and anger they waste away.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਉ ਛੋਡਿਆ ਮਨਹਠਿ ਕੰਮੁ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥

satigur kaa bhau chhoddiaa manahaTh ka(n)m na aavai raas ||

They forsake the Fear of the True Guru, and because of their stubborn ego, their efforts do not come to fruition.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਕੋ ਨ ਸੁਣੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥

jam pur badhe maare'eh ko na sune aradhaas ||

In the City of Death, they are bound and beaten, and no one hears their prayers.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥

naanak poorab likhiaa kamaavanaa gurmukh naam nivaas ||2||

O Nanak, they act according to their pre-ordained destiny; the Gurmukh abides in the Naam, the Name of the Lord. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਧ ਜਨੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥

so satigur sevih saadh jan jin har har naam dhiraRaiaa ||

Serve the True Guru, O Holy people; He implants the Name of the Lord, Har, Har, in our minds.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਹੁ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਜਿਨਿ ਜਗੰਨਾਥੁ ਜਗਦੀਸੁ ਜਪਾਇਆ ॥

so satigur poojahu dhinas raat jin jaga(n)naath jagadhees japaiaa ||

Worship the True Guru day and night; He leads us the meditate on the Lord of the Universe, the Master of the Universe.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਹੁ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਪੰਥੁ ਬਤਾਇਆ ॥

so satigur dhekhahu ik nimakh nimakh jin har kaa har pa(n)th bataiaa ||

Behold the True Guru, each and every moment; He shows us the Divine Path of the Lord.

ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਭ ਪਗੀ ਪਵਹੁ ਜਿਨਿ ਮੋਹ ਅੰਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

tis satigur kee sabh pagee pavahu jin moh a(n)dher chukaiaa ||

Let everyone fall at the feet of the True Guru; He has dispelled the darkness of emotional attachment.

ਸੋ ਸਤਗੁਰੁ ਕਹਹੁ ਸਭਿ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਲਹਾਇਆ ॥੩॥

so satagur kahahu sabh dha(n)n dha(n)n jin har bhagat bha(n)ddaar lahaiaa ||3||

Let everyone hail and praise the True Guru, who has led us to find the treasure of the Lord's devotional worship. ||3||