Hukamnama

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

dhanaasaree mahalaa pehilaa ||

Dhanaasaree, First Mehla:

ਜੀਵਾ ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਜੀਉ ॥

jeevaa terai nai man aana(n)dh hai jeeau ||

I live by Your Name; my mind is in ecstasy, Lord.

ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦੁ ਹੈ ਜੀਉ ॥

saacho saachaa naau gun govi(n)dh hai jeeau ||

True is the Name of the True Lord. Glorious are the Praises of the Lord of the Universe.

ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਅਪਾਰਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਗੋਈ ॥

gur giaan apaaraa sirajanahaaraa jin sirajee tin goiee ||

Infinite is the spiritual wisdom imparted by the Guru. The Creator Lord who created, shall also destroy.

ਪਰਵਾਣਾ ਆਇਆ ਹੁਕਮਿ ਪਠਾਇਆ ਫੇਰਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥

paravaanaa aaiaa hukam paThaiaa fer na sakai koiee ||

The call of death is sent out by the Lord's Command; no one can challenge it.

ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲੇਖੈ ਆਪੇ ਸੁਰਤਿ ਬੁਝਾਈ ॥

aape kar vekhai sir sir lekhai aape surat bujhaiee ||

He Himself creates, and watches; His written command is above each and every head. He Himself imparts understanding and awareness.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਜੀਵਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥੧॥

naanak saahib agam agochar jeevaa sachee naiee ||1||

O Nanak, the Lord Master is inaccessible and unfathomable; I live by His True Name. ||1||

ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਆਇਆ ਜਾਇਸੀ ਜੀਉ ॥

tum sar avar na koi aaiaa jaisee jeeau ||

No one can compare to You, Lord; all come and go.

ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਜੀਉ ॥

hukamee hoi nibeR bharam chukaisee jeeau ||

By Your Command, the account is settled, and doubt is dispelled.

ਗੁਰੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ਅਕਥੁ ਕਹਾਏ ਸਚ ਮਹਿ ਸਾਚੁ ਸਮਾਣਾ ॥

gur bharam chukaae akath kahaae sach meh saach samaanaa ||

The Guru dispels doubt, and makes us speak the Unspoken Speech; the true ones are absorbed into Truth.

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਆਪਿ ਸਮਾਏ ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਾ ॥

aap upaae aap samaae hukamee hukam pachhaanaa ||

He Himself creates, and He Himself destroys; I accept the Command of the Commander Lord.

ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਤੂ ਮਨਿ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

sachee vaddiaaiee gur te paiee too man a(n)t sakhaiee ||

True greatness comes from the Guru; You alone are the mind's companion in the end.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

naanak saahib avar na dhoojaa naam terai vaddiaaiee ||2||

O Nanak, there is no other than the Lord and Master; greatness comes from Your Name. ||2||

ਤੂ ਸਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ਅਲਖ ਸਿਰੰਦਿਆ ਜੀਉ ॥

too sachaa sirajanahaar alakh sira(n)dhiaa jeeau ||

You are the True Creator Lord, the unknowable Maker.

ਏਕੁ ਸਾਹਿਬੁ ਦੁਇ ਰਾਹ ਵਾਦ ਵਧੰਦਿਆ ਜੀਉ ॥

ek saahib dhui raeh vaadh vadha(n)dhiaa jeeau ||

There is only the One Lord and Master, but there are two paths, by which conflict increases.

ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਏ ਜਨਮਿ ਮੁਆ ਸੰਸਾਰਾ ॥

dhui raeh chalaae hukam sabaae janam muaa sa(n)saaraa ||

All follow these two paths, by the Hukam of the Lord's Command; the world is born, only to die.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਾਹੀ ਕੋ ਬੇਲੀ ਬਿਖੁ ਲਾਦੀ ਸਿਰਿ ਭਾਰਾ ॥

naam binaa naahee ko belee bikh laadhee sir bhaaraa ||

Without the Naam, the Name of the Lord, the mortal has no friend at all; he carries loads of sin on his head.

ਹੁਕਮੀ ਆਇਆ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

hukamee aaiaa hukam na boojhai hukam savaaranahaaraa ||

By the Hukam of the Lord's Command, he comes, but he does not understand this Hukam; the Lord's Hukam is the Embellisher.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥੩॥

naanak saahib sabadh sin(j)aapai saachaa sirajanahaaraa ||3||

O Nanak, through the Shabad, the Word of the Lord and Master, the True Creator Lord is realized. ||3||

ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ਜੀਉ ॥

bhagat soheh dharavaar sabadh suhaiaa jeeau ||

Your devotees look beautiful in Your Court, embellished with the Shabad.

ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣਿ ਰਸਨ ਰਸਾਇਆ ਜੀਉ ॥

boleh a(n)mirat baan rasan rasaiaa jeeau ||

They chant the Ambrosial Word of His Bani, savoring it with their tongues.

ਰਸਨ ਰਸਾਏ ਨਾਮਿ ਤਿਸਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਿਕਾਣੇ ॥

rasan rasaae naam tisaae gur kai sabadh vikaane ||

Savoring it with their tongues, they thirst for the Naam; they are a sacrifice to the Word of the Guru's Shabad.

ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਏ ਜਾ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥

paaras parasiaai paaras hoe jaa terai man bhaane ||

Touching the philosopher's stone, they become the philosopher's stone, which transforms lead into gold; O Lord, they become pleasing to your mind.

ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰੀ ॥

amaraa padh paiaa aap gavaiaa viralaa giaan veechaaree ||

They attain the immortal status and eradicate their self-conceit; how rare is that person, who contemplates spiritual wisdom.

ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਨਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥੪॥

naanak bhagat sohan dhar saachai saache ke vaapaaree ||4||

O Nanak, the devotees look beautiful in the Court of the True Lord; they are dealers in the Truth. ||4||

ਭੂਖ ਪਿਆਸੋ ਆਥਿ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਇਸਾ ਜੀਉ ॥

bhookh piaaso aath kiau dhar jaisaa jeeau ||

I am hungry and thirsty for wealth; how will I be able to go to the Lord's Court?

ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸਾ ਜੀਉ ॥

satigur poochhau jai naam dhiaaisaa jeeau ||

I shall go and ask the True Guru, and meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਸਾਚੁ ਚਵਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਾ ॥

sach naam dhiaaiee saach chavaiee gurmukh saach pachhaanaa ||

I meditate on the True Name, chant the True Name, and as Gurmukh, I realize the True Name.

ਦੀਨਾ ਨਾਥੁ ਦਇਆਲੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥

dheenaa naath dhiaal nira(n)jan anadhin naam vakhaanaa ||

Night and day, I chant the Name of the merciful, immaculate Lord, the Master of the poor.

ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਈ ਆਪਿ ਮੁਆ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ॥

karanee kaar dhurahu furamaiee aap muaa man maaree ||

The Primal Lord has ordained the tasks to be done; self-conceit is overcome, and the mind is subdued.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੫॥੨॥

naanak naam mahaa ras meeThaa tirasanaa naam nivaaree ||5||2||

O Nanak, the Naam is the sweetest essence; through the Naam, thirst and desire are stilled. ||5||2||