Hukamnama

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ghar doojaa ||

Wadahans, First Mehla, Second House:

ਮੋਰੀ ਰੁਣ ਝੁਣ ਲਾਇਆ ਭੈਣੇ ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ॥

moree run jhun laiaa bhaine saavan aaiaa ||

The peacocks are singing so sweetly, O sister; the rainy season of Saawan has come.

ਤੇਰੇ ਮੁੰਧ ਕਟਾਰੇ ਜੇਵਡਾ ਤਿਨਿ ਲੋਭੀ ਲੋਭ ਲੁਭਾਇਆ ॥

tere mu(n)dh kaTaare jevaddaa tin lobhee lobh lubhaiaa ||

Your beauteous eyes are like a string of charms, fascinating and enticing the soul-bride.

ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਵਿਟਹੁ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੋ ॥

tere dharasan viTahu kha(n)neeaai va(n)n(j)aa tere naam viTahu kurabaano ||

I would cut myself into pieces for the Blessed Vision of Your Darshan; I am a sacrifice to Your Name.

ਜਾ ਤੂ ਤਾ ਮੈ ਮਾਣੁ ਕੀਆ ਹੈ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਕੇਹਾ ਮੇਰਾ ਮਾਣੋ ॥

jaa too taa mai maan keeaa hai tudh bin kehaa meraa maano ||

I take pride in You; without You, what could I be proud of?

ਚੂੜਾ ਭੰਨੁ ਪਲੰਘ ਸਿਉ ਮੁੰਧੇ ਸਣੁ ਬਾਹੀ ਸਣੁ ਬਾਹਾ ॥

chooRaa bha(n)n pala(n)gh siau mu(n)dhe san baahee san baahaa ||

So smash your bracelets along with your bed, O soul-bride, and break your arms, along with the arms of your couch.

ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀਏ ਮੁੰਧੇ ਸਹੁ ਰਾਤੋ ਅਵਰਾਹਾ ॥

ete ves karedhe'ee mu(n)dhe sahu raato avaraahaa ||

In spite of all the decorations which you have made, O soul-bride, your Husband Lord is enjoying someone else.

ਨਾ ਮਨੀਆਰੁ ਨ ਚੂੜੀਆ ਨਾ ਸੇ ਵੰਗੁੜੀਆਹਾ ॥

naa maneeaar na chooReeaa naa se va(n)guReeaahaa ||

You don't have the bracelets of gold, nor the good crystal jewelry; you haven't dealt with the true jeweller.

ਜੋ ਸਹ ਕੰਠਿ ਨ ਲਗੀਆ ਜਲਨੁ ਸਿ ਬਾਹੜੀਆਹਾ ॥

jo seh ka(n)Th na lageeaa jalan s baahaReeaahaa ||

Those arms, which do not embrace the neck of the Husband Lord, burn in anguish.

ਸਭਿ ਸਹੀਆ ਸਹੁ ਰਾਵਣਿ ਗਈਆ ਹਉ ਦਾਧੀ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਵਾ ॥

sabh saheeaa sahu raavan gieeaa hau dhaadhee kai dhar jaavaa ||

All my companions have gone to enjoy their Husband Lord; which door should I, the wretched one, go to?

ਅੰਮਾਲੀ ਹਉ ਖਰੀ ਸੁਚਜੀ ਤੈ ਸਹ ਏਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥

a(n)maalee hau kharee suchajee tai seh ek na bhaavaa ||

O friend, I may look very attractive, but I am not pleasing to my Husband Lord at all.

ਮਾਠਿ ਗੁੰਦਾੲਂੀ ਪਟੀਆ ਭਰੀਐ ਮਾਗ ਸੰਧੂਰੇ ॥

maaTh gu(n)dhaae(n)ee paTeeaa bhareeaai maag sa(n)dhoore ||

I have woven my hair into lovely braids, and saturated their partings with vermillion;

ਅਗੈ ਗਈ ਨ ਮੰਨੀਆ ਮਰਉ ਵਿਸੂਰਿ ਵਿਸੂਰੇ ॥

agai giee na ma(n)neeaa marau visoor visoore ||

but when I go before Him, I am not accepted, and I die, suffering in anguish.

ਮੈ ਰੋਵੰਦੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਰੁਨਾ ਰੁੰਨੜੇ ਵਣਹੁ ਪੰਖੇਰੂ ॥

mai rova(n)dhee sabh jag runaa ru(n)naRe vanahu pa(n)kheroo ||

I weep; the whole world weeps; even the birds of the forest weep with me.

ਇਕੁ ਨ ਰੁਨਾ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕਾ ਬਿਰਹਾ ਜਿਨਿ ਹਉ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੋੜੀ ॥

eik na runaa mere tan kaa birahaa jin hau pirahu vichhoRee ||

The only thing which doesn't weep is my body's sense of separateness, which has separated me from my Lord.

ਸੁਪਨੈ ਆਇਆ ਭੀ ਗਇਆ ਮੈ ਜਲੁ ਭਰਿਆ ਰੋਇ ॥

supanai aaiaa bhee giaa mai jal bhariaa roi ||

In a dream, He came, and went away again; I cried so many tears.

ਆਇ ਨ ਸਕਾ ਤੁਝ ਕਨਿ ਪਿਆਰੇ ਭੇਜਿ ਨ ਸਕਾ ਕੋਇ ॥

aai na sakaa tujh kan piaare bhej na sakaa koi ||

I can't come to You, O my Beloved, and I can't send anyone to You.

ਆਉ ਸਭਾਗੀ ਨੀਦੜੀਏ ਮਤੁ ਸਹੁ ਦੇਖਾ ਸੋਇ ॥

aau sabhaagee needhaRe'e mat sahu dhekhaa soi ||

Come to me, O blessed sleep - perhaps I will see my Husband Lord again.

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਬਾਤ ਜਿ ਆਖੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ॥

tai saahib kee baat j aakhai kahu naanak kiaa dheejai ||

One who brings me a message from my Lord and Master - says Nanak, what shall I give to Him?

ਸੀਸੁ ਵਢੇ ਕਰਿ ਬੈਸਣੁ ਦੀਜੈ ਵਿਣੁ ਸਿਰ ਸੇਵ ਕਰੀਜੈ ॥

sees vadde kar baisan dheejai vin sir sev kareejai ||

Cutting off my head, I give it to Him to sit upon; without my head, I shall still serve Him.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਜੀਅੜਾ ਨ ਦੀਜੈ ਜਾ ਸਹੁ ਭਇਆ ਵਿਡਾਣਾ ॥੧॥੩॥

kiau na mareejai jeeaRaa na dheejai jaa sahu bhiaa viddaanaa ||1||3||

Why haven't I died? Why hasn't my life just ended? My Husband Lord has become a stranger to me. ||1||3||