Hukamnama

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

soraTh mahalaa panjavaa ||

Sorat'h, Fifth Mehla:

ਮਾਤ ਗਰਭ ਦੁਖ ਸਾਗਰੋ ਪਿਆਰੇ ਤਹ ਅਪਣਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਇਆ ॥

maat garabh dhukh saagaro piaare teh apanaa naam japaiaa ||

The womb of the mother is an ocean of pain, O Beloved; even there, the Lord causes His Name to be chanted.

ਬਾਹਰਿ ਕਾਢਿ ਬਿਖੁ ਪਸਰੀਆ ਪਿਆਰੇ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

baahar kaadd bikh pasareeaa piaare maiaa moh vadhaiaa ||

When he emerges, he finds corruption pervading everywhere, O Beloved, and he becomes increasingly attached to Maya.

ਜਿਸ ਨੋ ਕੀਤੋ ਕਰਮੁ ਆਪਿ ਪਿਆਰੇ ਤਿਸੁ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥

jis no keeto karam aap piaare tis pooraa guroo milaiaa ||

One whom the Lord blesses with His kind favor, O Beloved, meets the Perfect Guru.

ਸੋ ਆਰਾਧੇ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੧॥

so aaraadhe saas saas piaare raam naam liv laiaa ||1||

He worships the Lord in adoration with each and every breath, O Beloved; he is lovingly attached to the Lord's Name. ||1||

ਮਨਿ ਤਨਿ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਹੈ ਪਿਆਰੇ ਮਨਿ ਤਨਿ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ॥

man tan teree Tek hai piaare man tan teree Tek ||

You are the support of my mind and body, O Beloved; You are the support of my mind and body.

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਨਹਾਰੁ ਪਿਆਰੇ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਏਕ ॥ ਰਹਾਉ ॥

tudh bin avar na karanahaar piaare a(n)tarajaamee ek || rahaau ||

There is no other Creator except for You, O Beloved; You alone are the Inner-knower, the Searcher of hearts. ||Pause||

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਭ੍ਰਮਿ ਆਇਆ ਪਿਆਰੇ ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

koT janam bhram aaiaa piaare anik jon dhukh pai ||

After wandering in doubt for millions of incarnations, he comes into the world, O Beloved; for uncounted lifetimes, he has suffered in pain.

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵਿਸਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

saachaa saahib visariaa piaare bahutee milai sajai ||

He has forgotten his True Lord and Master, O Beloved, and so he suffers terrible punishment.

ਜਿਨ ਭੇਟੈ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਿਆਰੇ ਸੇ ਲਾਗੇ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥

jin bheTai pooraa satiguroo piaare se laage saachai nai ||

Those who meet with the Perfect True Guru, O Beloved, are attached to the True Name.

ਤਿਨਾ ਪਿਛੈ ਛੁਟੀਐ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਸਾਚੀ ਸਰਣਾਇ ॥੨॥

tinaa pichhai chhuTeeaai piaare jo saachee saranai ||2||

We are saved by following those, O Beloved, who seek the Sanctuary of the True Lord. ||2||

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨਿ ਤਨਿ ਕੀਤਾ ਰੋਗੁ ॥

miThaa kar kai khaiaa piaare tin tan keetaa rog ||

He thinks that his food is so sweet, O Beloved, but it makes his body ill.

ਕਉੜਾ ਹੋਇ ਪਤਿਸਟਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਸੋਗੁ ॥

kauRaa hoi patisaTiaa piaare tis te upajiaa sog ||

It turns out to be bitter, O Beloved, and it produces only sadness.

ਭੋਗ ਭੁੰਚਾਇ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਪਿਆਰੇ ਉਤਰੈ ਨਹੀ ਵਿਜੋਗੁ ॥

bhog bhu(n)chai bhulaian piaare utarai nahee vijog ||

The Lord leads him astray in the enjoyment of pleasures, O Beloved, and so his sense of separation does not depart.

ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਉਧਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਧੁਰੇ ਪਇਆ ਸੰਜੋਗੁ ॥੩॥

jo gur mel udhaariaa piaare tin dhure piaa sa(n)jog ||3||

Those who meet the Guru are saved, O Beloved; this is their pre-ordained destiny. ||3||

ਮਾਇਆ ਲਾਲਚਿ ਅਟਿਆ ਪਿਆਰੇ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹਿ ਮੂਲਿ ॥

maiaa laalach aTiaa piaare chit na aaveh mool ||

He is filled with longing for Maya, O Beloved, and so the Lord does not ever come into his mind.

ਜਿਨ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੁਆਮੀ ਸੇ ਤਨ ਹੋਏ ਧੂੜਿ ॥

jin too visareh paarabraham suaamee se tan hoe dhooR ||

Those who forget You, O Supreme Lord Master, their bodies turn to dust.

ਬਿਲਲਾਟ ਕਰਹਿ ਬਹੁਤੇਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਉਤਰੈ ਨਾਹੀ ਸੂਲੁ ॥

bilalaaT kareh bahuteriaa piaare utarai naahee sool ||

They cry out and scream horribly, O Beloved, but their torment does not end.

ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਕਾ ਰਹਿਆ ਮੂਲੁ ॥੪॥

jo gur mel savaariaa piaare tin kaa rahiaa mool ||4||

Those who meet the Guru, and reform themselves, O Beloved, their capital remains intact. ||4||

ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜਈ ਪਿਆਰੇ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

saakat sa(n)g na keejiee piaare je kaa paar vasai ||

As far as possible, do not associate with the faithless cynics, O Beloved.

ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਵਿਸਰੈ ਪਿਆਰੇ ਸੋੁ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥

jis miliaai har visarai piaare suo muh kaalai uTh jai ||

Meeting with them, the Lord is forgotten, O Beloved, and you rise and depart with a blackened face.

ਮਨਮੁਖਿ ਢੋਈ ਨਹ ਮਿਲੈ ਪਿਆਰੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

manmukh ddoiee neh milai piaare dharageh milai sajai ||

The self-willed manmukh finds no rest or shelter, O Beloved; in the Court of the Lord, they are punished.

ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨਾ ਪੂਰੀ ਪਾਇ ॥੫॥

jo gur mel savaariaa piaare tinaa pooree pai ||5||

Those who meet with the Guru, and reform themselves, O Beloved, their affairs are resolved. ||5||

ਸੰਜਮ ਸਹਸ ਸਿਆਣਪਾ ਪਿਆਰੇ ਇਕ ਨ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥

sa(n)jam sahas siaanapaa piaare ik na chalee naal ||

One may have thousands of clever tricks and techniques of austere self-discipline, O Beloved, but not even one of them will go with him.

ਜੋ ਬੇਮੁਖ ਗੋਬਿੰਦ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਕੁਲਿ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ ॥

jo bemukh gobi(n)dh te piaare tin kul laagai gaal ||

Those who turn their backs on the Lord of the Universe, O Beloved, their families are stained with disgrace.

ਹੋਦੀ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਤੀਆ ਪਿਆਰੇ ਕੂੜੁ ਨ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥

hodhee vasat na jaateeaa piaare kooR na chalee naal ||

They do not realize that they do have Him , O Beloved; falsehood will not go with them.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਮਿਲਾਇਓਨੁ ਪਿਆਰੇ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੬॥

satigur jinaa milaion piaare saachaa naam samaal ||6||

Those who meet with the True Guru, O Beloved, dwell upon the True Name. ||6||

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਪਿਆਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥

sat sa(n)tokh giaan dhiaan piaare jis no nadhar kare ||

When the Lord casts His Glance of Grace, O Beloved, one is blessed with Truth, contentment, wisdom and meditation.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਗੁਣ ਰਵੈ ਪਿਆਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪੂਰ ਭਰੇ ॥

anadhin keeratan gun ravai piaare a(n)mirat poor bhare ||

Night and day, he sings the Kirtan of the Lord's Praises, O Beloved, totally filled with Ambrosial Nectar.

ਦੁਖ ਸਾਗਰੁ ਤਿਨ ਲੰਘਿਆ ਪਿਆਰੇ ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਪਰੇ ॥

dhukh saagar tin la(n)ghiaa piaare bhavajal paar pare ||

He crosses over the sea of pain, O Beloved, and swims across the terrifying world-ocean.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੇਈ ਸਦਾ ਖਰੇ ॥੭॥

jis bhaavai tis mel laih piaare seiee sadhaa khare ||7||

One who is pleasing to His Will, He unites with Himself, O Beloved; he is forever true. ||7||

ਸੰਮ੍ਰਥ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲ ਦੇਉ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤਾ ਤਿਸ ਕਾ ਤਾਣੁ ॥

sa(n)mrath purakh dhiaal dheau piaare bhagataa tis kaa taan ||

The all-powerful Divine Lord is compassionate, O Beloved; He is the Support of His devotees.

ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਈ ਢਹਿ ਪਏ ਪਿਆਰੇ ਜਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜਾਣੁ ॥

tis saranaiee ddeh pe piaare j a(n)tarajaamee jaan ||

I seek His Sanctuary, O Beloved; He is the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਮਸਤਕਿ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥

halat palat savaariaa piaare masatak sach neesaan ||

He has adorned me in this world and the next, O Beloved; He has placed the Emblem of Truth upon my forehead.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੮॥੨॥

so prabh kadhe na veesarai piaare naanak sadh kurabaan ||8||2||

I shall never forget that God, O Beloved; Nanak is forever a sacrifice to Him. ||8||2||