Ang 949

ਮਤ ਭਏ ਤੁਮ ਮਦ ਭਏ ਸਕਿਯੋ ਕਛੂ ਨਹਿ ਪਾਇ ॥

mat bhe tum madh bhe sakiyo kachhoo neh pai ||

‘You were totally under intoxication and would not remember.

ਮਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਤੁਮਰੇ ਸਦਨ ਆਯੋ ਮੋਹਨ ਰਾਇ ॥੧੦॥

mam prasaadh tumare sadhan aayo mohan rai ||10||

‘Mohan Raae, on my persuasion, had come to your house.(10)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਮੋਹਨ ਤੁਮ ਕੋ ਅਧਿਕ ਰਿਝਾਯੋ ॥

mohan tum ko adhik rijhaayo ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ਭਾਵ ਲਡਾਯੋ ॥

bhaat bhaat kar bhaav laddaayo ||

‘Mohan gave you pleasure by indulging in various gesticulations.

ਤਬ ਤੁਮ ਕਛੁ ਸੰਕਾ ਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥

tab tum kachh sa(n)kaa na bichaaree ||

ਭੂਖਨ ਬਸਤ੍ਰ ਪਾਗ ਦੈ ਡਾਰੀ ॥੧੧॥

bhookhan basatr paag dhai ddaaree ||11||

‘You were never in doubt and you gave him all your ornaments, the clothes and the turban.(11)

ਤਾ ਸੋ ਅਧਿਕ ਕੇਲ ਤੈ ਕੀਨੋ ॥

taa so adhik kel tai keeno ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਾ ਕੌ ਰਸ ਲੀਨੋ ॥

bhaat bhaat taa kau ras leeno ||

‘You made love with him lavishly,

ਬੀਤੀ ਰੈਨਿ ਪ੍ਰਾਤ ਜਬ ਭਯੋ ॥

beetee rain praat jab bhayo ||

ਤਬ ਤੁਮ ਤਾਹਿ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦਯੋ ॥੧੨॥

tab tum taeh bidhaa kar dhayo ||12||

and when the day broke you bade him good-bye.(12)

ਤਬ ਤੇ ਅਧਿਕ ਮਤ ਹ੍ਵੈ ਸੋਯੋ ॥

tab te adhik mat havai soyo ||

ਪਰੇ ਪਰੇ ਆਧੋ ਦਿਨ ਖੋਯੋ ॥

pare pare aadho dhin khoyo ||

‘Since, then, you have been sleeping, nonchalantly, and half the day has gone by.

ਮਿਟਿ ਮਦ ਗਯੋ ਜਬੈ ਸੁਧ ਪਾਈ ॥

miT madh gayo jabai sudh paiee ||

ਤਬ ਮੋ ਕੌ ਤੈ ਲਯੋ ਬੁਲਾਈ ॥੧੩॥

tab mo kau tai layo bulaiee ||13||

When the effect ofthe intoxication wore off, you called me over.’(13)

ਯਹ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਰੀਝਿ ਜੜ ਗਯੋ ॥

yeh sun baat reejh jaR gayo ||

ਛੋਰਿ ਭੰਡਾਰ ਅਧਿਕ ਧਨੁ ਦਯੋ ॥

chhor bha(n)ddaar adhik dhan dhayo ||

The imbecile was appeased on learning this and, from his treasure, gave him lot of riches.

ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੁ ਨੈਕੁ ਨ ਚੀਨੋ ॥

bhedh abhedh kachh naik na cheeno ||

ਲੂਟ੍ਯੋ ਹੁਤੋ ਲੂਟਿ ਧਨੁ ਲੀਨੋ ॥੧੪॥

looTayo huto looT dhan leeno ||14||

He did not distinguish between the truth and deception and squandered his wealth.(14)

ਯਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਹ ਨਿਤਿ ਬਨਾਵੈ ॥

yeh charitr veh nit banaavai ||

ਮਦਰੋ ਪ੍ਰਯਾਇ ਅਧਿਕ ਤਿਹ ਸ੍ਵਾਵੈ ॥

madharo prayai adhik teh savaiaavai ||

Now (the emissary) set off on this design everyday, and put Beg into sleep with excessive wine.

ਸੁਧਿ ਬਿਨੁ ਭਯੋ ਤਾਹਿ ਜਬ ਜਾਨੈ ॥

sudh bin bhayo taeh jab jaanai ||

ਲੇਤ ਉਤਾਰਿ ਜੁ ਕਛੁ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥੧੫॥

let utaar ju kachh man maanai ||15||

When he would realize he was in deep slumber, he would do whatever he liked.(15)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਐਸੇ ਕਰੈ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਹੁ ਸਕੈ ਮੂੜ ਨਹਿ ਪਾਇ ॥

aaise karai charitr vahu sakai mooR neh pai ||

Such Chritars could not be discerned by that idiotic and under the

ਮਦਰੋ ਅਧਿਕ ਪਿਵਾਇ ਕੈ ਮੂੰਡ ਮੂੰਡ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧੬॥

madharo adhik pivai kai moo(n)dd moo(n)dd lai jai ||16||

influence of wine got his head shaved off (lost all his wealth).(l6)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪਾਚ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੫॥੧੯੬੨॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau paach charitr samaapatam sat subham sat ||105||1962||afajoo(n)||

105th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (104)(1960)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਾਰ ਯਾਰ ਮਿਲਿ ਮਤਾ ਪਕਾਯੋ ॥

chaar yaar mil mataa pakaayo ||

ਹਮ ਕੌ ਭੂਖਿ ਅਧਿਕ ਸੰਤਾਯੋ ॥

ham kau bhookh adhik sa(n)taayo ||

Four thieves cooked up a plan, as they were feeling very hungry.

ਤਾ ਤੇ ਜਤਨ ਕਛੂ ਅਬ ਕਰਿਯੈ ॥

taa te jatan kachhoo ab kariyai ||

ਬਕਰਾ ਯਾ ਮੂਰਖ ਕੋ ਹਰਿਯੈ ॥੧॥

bakaraa yaa moorakh ko hariyai ||1||

‘We should endeavour and steal a goat from an idiot.’(1)

ਕੋਸ ਕੋਸ ਲਗਿ ਠਾਢੇ ਭਏ ॥

kos kos lag Thaadde bhe ||

ਮਨ ਮੈ ਇਹੈ ਬਿਚਾਰਤ ਭਏ ॥

man mai ihai bichaarat bhe ||

They all went and stood at a crossing and thought ofthe strategy (to rob a passing by man with a goat on his shoulders).

ਵਹ ਜਾ ਕੇ ਆਗੇ ਹ੍ਵੈ ਆਯੋ ॥

veh jaa ke aage havai aayo ||

ਤਿਨ ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨॥

tin taa so ieh bhaat sunaayo ||2||

‘Who-so-ever (thief) faced him, would say like that,(2)

ਕਹਾ ਸੁ ਏਹਿ ਕਾਧੋ ਪੈ ਲਯੋ ॥

kahaa su eh kaadho pai layo ||

ਕਾ ਤੋਰੀ ਮਤਿ ਕੋ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥

kaa toree mat ko havai gayo ||

‘What are you carrying on your shoulders? What has happened to your intelligence?

ਯਾ ਕੋ ਪਟਕਿ ਧਰਨਿ ਪਰ ਮਾਰੋ ॥

yaa ko paTak dharan par maaro ||

ਸੁਖ ਸੇਤੀ ਨਿਜ ਧਾਮ ਸਿਧਾਰੋ ॥੩॥

sukh setee nij dhaam sidhaaro ||3||

‘Throw it on the ground and go to your house peacefully.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭਲੌ ਮਨੁਖ ਪਛਾਨਿ ਕੈ ਤੌ ਹਮ ਭਾਖਤ ਤੋਹਿ ॥

bhalau manukh pachhaan kai tau ham bhaakhat toh ||

‘Acknowledging you as a wise man, we are advising you.

ਕੂਕਰ ਤੈ ਕਾਧੈ ਲਯੋ ਲਾਜ ਲਗਤ ਹੈ ਮੋਹਿ ॥੪॥

kookar tai kaadhai layo laaj lagat hai moh ||4||

“You are carrying a dog on your shoulders and we feel ashamed of you.”(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਾਰਿ ਕੋਸ ਮੂਰਖ ਜਬ ਆਯੋ ॥

chaar kos moorakh jab aayo ||

ਚਹੂੰਅਨ ਯੌ ਬਚ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥

chahoo(n)an yau bach bhaakh sunaayo ||

When the foolish-man had travelled four miles, the four (thieves) repeated the same tactic.

ਸਾਚੁ ਸਮੁਝਿ ਲਾਜਤ ਚਿਤ ਭਯੋ ॥

saach samujh laajat chit bhayo ||

ਬਕਰਾ ਸ੍ਵਾਨਿ ਜਾਨਿ ਤਜਿ ਦਯੋ ॥੫॥

bakaraa savaiaan jaan taj dhayo ||5||

He believed them to be true and threw down the goat deeming it to be dog.(5)