Ang 934

ਚਿਤ੍ਰ ਚਿਤ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥੩੨॥

chitr chit yau bachan uchaare ||32||

Mter losing all his belongings and horses, that clever man said,(32)

ਚੌਪਰ ਬਾਜ ਤੋਹਿ ਤਬ ਜਾਨੋ ॥

chauapar baaj toh tab jaano ||

ਮੇਰੋ ਕਹਿਯੋ ਏਕ ਤੁਮ ਮਾਨੋ ॥

mero kahiyo ek tum maano ||

‘I will accept you as a chess-master only if you do what I say.

ਸਿਰਕਪ ਕੇ ਸੰਗ ਖੇਲ ਰਚਾਵੋ ॥

sirakap ke sa(n)g khel rachaavo ||

ਤਬ ਇਹ ਖੇਲ ਜੀਤਿ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵੋ ॥੩੩॥

tab ieh khel jeet gireh aavo ||33||

‘You play the game with the killer-Raja and come back home alive.’(33)

ਯੌ ਸੁਣ ਬਚਨ ਰਿਸਾਲੂ ਧਾਯੋ ॥

yau sun bachan risaaloo dhaayo ||

ਚੜਿ ਘੋਰਾ ਪੈ ਤਹੀ ਸਿਧਾਯੋ ॥

chaR ghoraa pai tahee sidhaayo ||

Harking to this, Rasaloo mounted his horse started his journey.

ਸਿਰਕਪ ਕੇ ਦੇਸੰਤਰ ਆਯੋ ॥

sirakap ke dhesa(n)tar aayo ||

ਆਨਿ ਰਾਵ ਸੌ ਖੇਲ ਰਚਾਯੋ ॥੩੪॥

aan raav sau khel rachaayo ||34||

He came to the country of killer-Raja, and started to play with that Raja.(34)

ਤਬ ਸਿਰਕਪ ਛਲ ਅਧਿਕ ਸੁ ਧਾਰੇ ॥

tab sirakap chhal adhik su dhaare ||

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਬਸਤ੍ਰਨ ਜੁਤ ਹਾਰੇ ॥

sasatr asatr basatran jut haare ||

In spite of all his cleverness, the killer-Raja lost all his arms, clothes and belongings.

ਧਨ ਹਰਾਇ ਸਿਰ ਬਾਜੀ ਲਾਗੀ ॥

dhan harai sir baajee laagee ||

ਸੋਊ ਜੀਤਿ ਲਈ ਬਡਭਾਗੀ ॥੩੫॥

souoo jeet liee baddabhaagee ||35||

After losing all his wealth he bet his head and that too the lucky Rasaloo won over.(35)

ਜੀਤਿ ਤਾਹਿ ਮਾਰਨ ਲੈ ਧਾਯੋ ॥

jeet taeh maaran lai dhaayo ||

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਰਨਿਵਾਸਹਿ ਪਾਯੋ ॥

yau sun kai ranivaaseh paayo ||

After winning over when he was taking him to kill, he heard this from the direction of the Rani.

ਯਾ ਕੀ ਸੁਤਾ ਕੋਕਿਲਾ ਲੀਜੈ ॥

yaa kee sutaa kokilaa leejai ||

ਜਿਯ ਤੇ ਬਧ ਯਾ ਕੌ ਨਹਿ ਕੀਜੈ ॥੩੬॥

jiy te badh yaa kau neh keejai ||36||

‘Let us get his daughter Kokila and do not kill him.’(36)

ਤਬ ਤਿਹ ਜਾਨ ਮਾਫ ਕੈ ਦਈ ॥

tab teh jaan maaf kai dhiee ||

ਤਾ ਕੀ ਸੁਤਾ ਕੋਕਿਲਾ ਲਈ ॥

taa kee sutaa kokilaa liee ||

Then he pardoned his life and took his daughter Kokila.

ਦੰਡਕਾਰ ਮੈ ਸਦਨ ਸਵਾਰਿਯੋ ॥

dha(n)ddakaar mai sadhan savaariyo ||

ਤਾ ਕੇ ਬੀਚ ਰਾਖ ਤਿਹ ਧਾਰਿਯੋ ॥੩੭॥

taa ke beech raakh teh dhaariyo ||37||

In the wilderness he built a house and he kept her there.(37)

ਤਾ ਕੌ ਲਰਿਕਾਪਨ ਜਬ ਗਯੋ ॥

taa kau larikaapan jab gayo ||

ਜੋਬਨ ਆਨਿ ਦਮਾਮੋ ਦਯੋ ॥

joban aan dhamaamo dhayo ||

Although her childhood had gone past and .the youth has taken over,

ਰਾਜਾ ਨਿਕਟ ਨ ਤਾ ਕੇ ਆਵੈ ॥

raajaa nikaT na taa ke aavai ||

ਯਾ ਤੇ ਅਤਿ ਰਾਨੀ ਦੁਖੁ ਪਾਵੇ ॥੩੮॥

yaa te at raanee dhukh paave ||38||

Raja would not come to see (that) Rani and the Rani would get very upset.(38)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਰਾਜਾ ਜਬ ਆਯੋ ॥

ek dhivas raajaa jab aayo ||

ਤਬ ਰਾਨੀ ਯੌ ਬਚਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

tab raanee yau bachan sunaayo ||

One day when Raja passed by, the Rani said,

ਹਮ ਕੋ ਲੈ ਤੁਮ ਸੰਗ ਸਿਧਾਰੌ ॥

ham ko lai tum sa(n)g sidhaarau ||

ਬਨ ਮੈ ਜਹਾ ਮ੍ਰਿਗਨ ਕੌ ਮਾਰੌ ॥੩੯॥

ban mai jahaa miragan kau maarau ||39||

‘Please take me with you to place where you go for deer hunting.’(39)

ਲੈ ਰਾਜਾ ਤਿਹ ਸੰਗ ਸਿਧਾਯੋ ॥

lai raajaa teh sa(n)g sidhaayo ||

ਜਹ ਮ੍ਰਿਗ ਹਨਤ ਹੇਤ ਤਹ ਆਯੋ ॥

jeh mirag hanat het teh aayo ||

Raja took her with him where he was going for hunting the deer.

ਦੈ ਫੇਰਾ ਸਰ ਸੌ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਰਿਯੋ ॥

dhai feraa sar sau mirag maariyo ||

ਯਹ ਕੌਤਕ ਕੋਕਿਲਾ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੪੦॥

yeh kauatak kokilaa nihaariyo ||40||

Raja killed the deer with his own arrows and she witnessed the whole scene.(40)

ਤਬ ਰਾਨੀ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥

tab raanee yau bachan uchaare ||

ਸੁਨੋ ਬਾਤ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਥ ਹਮਾਰੇ ॥

suno baat nirap naath hamaare ||

Then the Rani said, ‘Listen my Raja, ‘I can kill the deer with the sharp arrows of my eyes.

ਦ੍ਰਿਗ ਸਰ ਸੋ ਮ੍ਰਿਗ ਕੋ ਹੌ ਮਾਰੌ ॥

dhirag sar so mirag ko hau maarau ||

ਤੁਮ ਠਾਢੇ ਯਹ ਚਰਿਤ ਨਿਹਾਰੋ ॥੪੧॥

tum Thaadde yeh charit nihaaro ||41||

You stay here and watch all the episode.(41)

ਘੂੰਘਟ ਛੋਰਿ ਕੋਕਿਲਾ ਧਾਈ ॥

ghoo(n)ghaT chhor kokilaa dhaiee ||

ਮ੍ਰਿਗ ਲਖਿ ਤਾਹਿ ਗਯੋ ਉਰਝਾਈ ॥

mirag lakh taeh gayo urajhaiee ||

Unveiling her face, Kokila came forward and the deer was dazed to her.

ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਜਬ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

amit roop jab taeh nihaariyo ||

ਠਾਢਿ ਰਹਿਯੋ ਨਹਿ ਸੰਕ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥੪੨॥

Thaadd rahiyo neh sa(n)k padhaariyo ||42||

On seeing her extreme beauty, it kept standing there and did not run away.(42)

ਕਰ ਸੌ ਮ੍ਰਿਗ ਰਾਨੀ ਜਬ ਗਹਿਯੋ ॥

kar sau mirag raanee jab gahiyo ||

ਯਹ ਕੌਤਕ ਰੀਸਾਲੂ ਲਹਿਯੋ ॥

yeh kauatak reesaaloo lahiyo ||

Rasaloo saw her holding the deer with her hands and he was astonished to see this miracle.

ਤਬ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਯੋ ॥

tab chit bheetar adhik risaayo ||

ਕਾਨ ਕਾਟ ਕੈ ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥੪੩॥

kaan kaaT kai taeh paThaayo ||43||

He felt humiliated and cut the ears of the deer and made it to run away.(43)

ਕਾਨ ਕਟਿਯੋ ਮ੍ਰਿਗ ਲਖਿ ਜਬ ਪਾਯੋ ॥

kaan kaTiyo mirag lakh jab paayo ||

ਸੋ ਹੋਡੀ ਮਹਲਨ ਤਰ ਆਯੋ ॥

so hoddee mahalan tar aayo ||

When its ears were cut off, it came running under the palace,

ਸਿੰਧ ਦੇਸ ਏਸ੍ਵਰ ਗਹਿ ਲਯੋ ॥

si(n)dh dhes esavair geh layo ||

ਚੜਿ ਘੋੜਾ ਪੈ ਪਾਛੇ ਧਯੋ ॥੪੪॥

chaR ghoRaa pai paachhe dhayo ||44||

Where the Raja of the country of Eeswari chased him it on his horse.(44)

ਤਬ ਆਗੇ ਤਾ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗ ਧਾਯੋ ॥

tab aage taa ke mirag dhaayo ||

ਮਹਲ ਕੋਕਿਲਾ ਕੇ ਤਰ ਆਯੋ ॥

mahal kokilaa ke tar aayo ||

ਹੋਡੀ ਤਾ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

hoddee taa ko roop nihaariyo ||

ਹਰਿ ਅਰਿ ਸਰ ਤਾ ਕੌ ਤਨੁ ਮਾਰਿਯੋ ॥੪੫॥

har ar sar taa kau tan maariyo ||45||

ਹੋਡੀ ਜਬ ਕੋਕਿਲਾ ਨਿਹਾਰੀ ॥

hoddee jab kokilaa nihaaree ||

ਬਿਹਸਿ ਬਾਤ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੀ ॥

bihas baat ieh bhaat uchaaree ||

When he came across Kokila, he said to her,

ਹਮ ਤੁਮ ਆਉ ਬਿਰਾਜਹਿੰ ਦੋਊ ॥

ham tum aau biraajahi(n) dhouoo ||

ਜਾ ਕੋ ਭੇਦ ਨ ਪਾਵਤ ਕੋਊ ॥੪੬॥

jaa ko bhedh na paavat kouoo ||46||

‘Let you and me stay here, so that no body could know.’(46)

ਹੈ ਤੇ ਉਤਰ ਭਵਨ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥

hai te utar bhavan pag dhaariyo ||

ਆਨਿ ਕੋਕਿਲਾ ਸਾਥ ਬਿਹਾਰਿਯੋ ॥

aan kokilaa saath bihaariyo ||

Dismounting the horse he came in his palace and took Kokila with him.

ਭੋਗ ਕਮਾਇ ਬਹੁਰਿ ਉਠ ਗਯੋ ॥

bhog kamai bahur uTh gayo ||

ਦੁਤਯ ਦਿਵਸ ਪੁਨਿ ਆਵਤ ਭਯੋ ॥੪੭॥

dhutay dhivas pun aavat bhayo ||47||

After making love with her, he left the place and next day, again, he came back,(47)

ਤਬ ਮੈਨਾ ਯਹ ਭਾਤਿ ਬਖਾਨੀ ॥

tab mainaa yeh bhaat bakhaanee ||

ਕਾ ਕੋਕਿਲਾ ਤੂ ਭਈ ਅਯਾਨੀ ॥

kaa kokilaa too bhiee ayaanee ||

Then the Mynah (bird) told, ‘Kokila why are you behaving foolishly.’

ਯੌ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਤਾਹਿ ਹਨਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥

yau sun bain taeh han ddaariyo ||

ਤਬ ਸੁਕ ਤਿਹ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੪੮॥

tab suk teh ieh bhaat uchaariyo ||48||

Hearing this she killed her and, then, the parrot said,(48)

ਭਲੋ ਕਰਿਯੋ ਮੈਨਾ ਤੈ ਮਾਰੀ ॥

bhalo kariyo mainaa tai maaree ||

ਸਿੰਧ ਏਸ ਕੇ ਸਾਥ ਬਿਹਾਰੀ ॥

si(n)dh es ke saath bihaaree ||

‘It is good you have killed Mynah as she loved the Raja of Sindh.

ਮੋਕਹ ਕਾਢਿ ਹਾਥ ਪੈ ਲੀਜੈ ॥

mokeh kaadd haath pai leejai ||

ਬੀਚ ਪਿੰਜਰਾ ਰਹਨ ਨ ਦੀਜੈ ॥੪੯॥

beech pi(n)jaraa rahan na dheejai ||49||

‘Now you take me in your hands and don’t let me remain in the cage.’(49)

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

Sortha

ਜਿਨਿ ਰੀਸਾਲੂ ਧਾਇ ਇਹ ਠਾ ਪਹੁੰਚੈ ਆਇ ਕੈ ॥

jin reesaaloo dhai ieh Thaa pahu(n)chai aai kai ||

‘Lest, Raja Rasaloo comes here,

ਮੁਹਿ ਤੁਹਿ ਸਿੰਧੁ ਬਹਾਇ ਜਮਪੁਰ ਦੇਇ ਪਠਾਇ ਲਖਿ ॥੫੦॥

muh tuh si(n)dh bahai jamapur dhei paThai lakh ||50||

‘Throws us in (the river) Sindh and despatches us to the domain of death.’(50)