Ang 857

ਸੁਨਿ ਬਾਲਾ ਮੈ ਬੈਨ ਤਿਹਾਰੋ ॥

sun baalaa mai bain tihaaro ||

ਅਬ ਪੌਰਖ ਤੈ ਦੇਖੁ ਹਮਾਰੋ ॥

ab pauarakh tai dhekh hamaaro ||

‘You listen to us now and watch our attainments.

ਅਧਿਕ ਬੀਰਜ ਜਾ ਮੈ ਜਿਯ ਧਰਿ ਹੈ ॥

adhik beeraj jaa mai jiy dhar hai ||

ਤਾਹੀ ਕਹ ਅਪਨੋ ਪਤਿ ਕਰਿ ਹੈ ॥੧੧॥

taahee keh apano pat kar hai ||11||

‘The one who displayed an higher aptitude through his semen, you declare him as your husband.’(11)

ਠਗ ਬਚ ਭਾਖਿ ਨਗਰ ਮਹਿ ਗਯੋ ॥

Thag bach bhaakh nagar meh gayo ||

‘The one who displayed an higher aptitude through his semen, you declare him as your husband.’(11)

ਇਸਥਿਤ ਏਕ ਹਾਟ ਪਰ ਭਯੋ ॥

eisathit ek haaT par bhayo ||

After announcing this, swindler went to the town and approached a shop.

ਮੁਹਰੈ ਸਕਲ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਹ ਧਰੀ ॥

muharai sakal dhirasaT teh dharee ||

ਸਾਹੁ ਭਏ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਰੀ ॥੧੨॥

saahu bhe ieh bhaat ucharee ||12||

He saw a heap of gold-coins there and addressed the Shah.(12)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਐਸ ਭਾਤਿ ਉਚਰਤ ਭਯਾ ਹ੍ਵੈ ਢੀਲੋ ਸਰਬੰਗ ॥

aais bhaat ucharat bhayaa havai ddeelo saraba(n)g ||

He spoke very Politely and said ‘Oh My Shah

ਮੁਹਰਨ ਕੋ ਸੌਦਾ ਕਰੌ ਸਾਹੁ ਤਿਹਾਰੇ ਸੰਗ ॥੧੩॥

muharan ko sauadhaa karau saahu tihaare sa(n)g ||13||

‘Do you want to trade these gold coin with me?’ (13)

ਮਦਨ ਰਾਇ ਠਗ ਇਮ ਕਹੀ ਮਨ ਮੈ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿ ॥

madhan rai Thag im kahee man mai ma(n)tr bichaar ||

Madan Rai, the swindler, had said this after careful reflection,

ਲੈ ਮੁਹਰੈ ਰੁਪਯਾ ਦੇਵੌ ਤੁਮ ਕਹ ਸਾਹ ਸੁਧਾਰਿ ॥੧੪॥

lai muharai rupayaa dhevau tum keh saeh sudhaar ||14||

‘Let us do a deal. You give me Gold coins in exchange of coins rupees.’(I4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਯੌ ਜਬ ਸਾਹ ਬੈਨਿ ਸੁਨ ਪਾਯੋ ॥

yau jab saeh bain sun paayo ||

ਕਾਢਿ ਅਸਰਫੀ ਧਨੀ ਕਹਾਯੋ ॥

kaadd asarafee dhanee kahaayo ||

When the Shah listened to the preposition, he brought out the coin

ਠਗ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜਬੈ ਤੇ ਪਰੀ ॥

Thag kee dhirasaT jabai te paree ||

ਸਭ ਸਨ ਕੀ ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਧਰੀ ॥੧੫॥

sabh san kee man bheetar dharee ||15||

The swindler looked at the coins and checked the dates of minting. (15)

ਮੁਹਿਰੈ ਡਾਰਿ ਗੁਥਰਿਯਹਿ ਲਈ ॥

muhirai ddaar guthariyeh liee ||

ਅਧਿਕ ਮਾਰਿ ਬਨਿਯਾ ਕਹ ਦਈ ॥

adhik maar baniyaa keh dhiee ||

He left the coins there, picked up the bag, started to beat the Shah.

ਊਚੇ ਸੋਰ ਕਰਾ ਪੁਰ ਮਾਹੀ ॥

uooche sor karaa pur maahee ||

ਮੈ ਮੁਹਰਨ ਕਹ ਬੇਚਤ ਨਾਹੀ ॥੧੬॥

mai muharan keh bechat naahee ||16||

And began to shout very loud, ‘I do not want to sell the coins.’(l6)

ਸੋਰ ਸੁਨਤ ਪੁਰ ਜਨ ਸਭ ਧਾਏ ॥

sor sunat pur jan sabh dhaae ||

ਵਾ ਬਨਿਯਾ ਠਗ ਕੇ ਢਿਗ ਆਏ ॥

vaa baniyaa Thag ke ddig aae ||

People gathered around and saw them in altercation.

ਮੁਸਟ ਜੁਧ ਨਿਰਖਤ ਅਨੁਰਾਗੇ ॥

musaT judh nirakhat anuraage ||

ਤਿਹ ਦੁਹੂੰਅਨ ਕਹ ਪੂਛਨ ਲਾਗੇ ॥੧੭॥

teh dhuhoo(n)an keh poochhan laage ||17||

They were surprised to see them in scuffle and asked the reason.(17)

ਤੁਮ ਕ੍ਯੋ ਜੁਧ ਕਰਤ ਹੋ ਭਾਈ ॥

tum kayo judh karat ho bhaiee ||

ਹਮੈ ਕਹਹੁ ਸਭ ਬ੍ਰਿਥਾ ਸੁਨਾਈ ॥

hamai kahahu sabh birathaa sunaiee ||

‘Why are you fighting, tell us the whole story.’

ਦੁਹੂੰਅਨ ਕਹ ਅਬ ਹੀ ਗਹਿ ਲੈਹੈ ॥

dhuhoo(n)an keh ab hee geh laihai ||

ਲੈ ਕਾਜੀ ਪੈ ਨ੍ਯਾਇ ਚੁਕੈਹੈ ॥੧੮॥

lai kaajee pai nayai chukaihai ||18||

They caught hold of them both and told them to go to the Quazi, the priest arbitrator.(18)

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਉਦਿਤ ਠਗ ਭਯੋ ॥

sunat bachan udhit Thag bhayo ||

ਤਾ ਕਹ ਲੈ ਕਾਜੀ ਪਹ ਗਯੋ ॥

taa keh lai kaajee peh gayo ||

The swindler readily agreed and taking the Shah with him left for the Quazi.

ਅਧਿਕ ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਦੀਨ ਪੁਕਾਰੋ ॥

adhik dhukhit havai dheen pukaaro ||

ਕਰਿ ਕਾਜੀ ਤੈ ਨ੍ਯਾਇ ਹਮਾਰੋ ॥੧੯॥

kar kaajee tai nayai hamaaro ||19||

With great distress he requested the Quazi to do the justice.(19)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਬ ਲਗਿ ਬਨਿਯਾ ਹ੍ਵੈ ਦੁਖੀ ਇਮਿ ਕਾਜੀ ਸੋ ਬੈਨ ॥

tab lag baniyaa havai dhukhee im kaajee so bain ||

The Shah too, in agony begged the Quazi,

ਹਮਰੌ ਕਰੌ ਨਿਯਾਇ ਤੁਮ ਕਹਿਯੋ ਸ੍ਰਵਤ ਜਲ ਨੈਨ ॥੨੦॥

hamarau karau niyai tum kahiyo sravat jal nain ||20||

And asked him to do full justice.(20)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸੁਨੁ ਕਾਜੀ ਜੂ ਬਚਨ ਹਮਾਰੇ ॥

sun kaajee joo bachan hamaare ||

ਕਲਾਮੁਲਾ ਕੀ ਆਨਿ ਤਿਹਾਰੇ ॥

kalaamulaa kee aan tihaare ||

ਖੁਦਾਇ ਸੁਨੌਗੇ ਦਾਦ ਹਮਾਰੋ ॥

khudhai sunauage dhaadh hamaaro ||

ਹ੍ਵੈਹੌ ਦਾਵਨਗੀਰ ਤੁਹਾਰੋ ॥੨੧॥

havaihau dhaavanageer tuhaaro ||21||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਅਧਿਕ ਦੀਨ ਹ੍ਵੈ ਠਗ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨੁ ਕਾਜਿਨ ਕੇ ਰਾਇ ॥

adhik dheen havai Thag kahiyo sun kaajin ke rai ||

‘Listen Quazi; listen to our accounts, keeping in mind the honour of Allah.

ਹਮ ਪੁਕਾਰ ਤੁਮ ਪੈ ਕਰੀ ਹਮਰੋ ਕਰੋ ਨ੍ਯਾਇ ॥੨੨॥

ham pukaar tum pai karee hamaro karo nayai ||22||

‘God, Almighty is all perceptive and hope He will facilitate us.(22)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਕਾਜੀ ਜਿਯ ਨ੍ਯਾਇ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

tab kaajee jiy nayai bichaariyo ||

ਪ੍ਰਗਟ ਸਭਾ ਮੈ ਦੁਹੂੰ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

pragaT sabhaa mai dhuhoo(n) uchaariyo ||

Then the Quazi pondered over and addressed both in the gathering.