Ang 837

ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਕ੍ਰੁਧਿਤ ਤ੍ਰਿਯ ਭਈ ॥

bachan sunat krudhit tiray bhiee ||

ਜਰਿ ਬਰਿ ਆਠ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥

jar bar aaTh Took havai giee ||

Listening to all this, she flew into rage and thought,

ਅਬ ਹੀ ਚੋਰਿ ਚੋਰਿ ਕਹਿ ਉਠਿਹੌ ॥

ab hee chor chor keh uThihau ||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਹਸਿ ਖੇਲੋ ਸੁਖ ਸੋ ਰਮੋ ਕਹਾ ਕਰਤ ਹੋ ਰੋਖ ॥

has khelo sukh so ramo kahaa karat ho rokh ||

(She) ‘Why are you getting so angry, jovially have sex with me.

ਨੈਨ ਰਹੇ ਨਿਹੁਰਾਇ ਕ੍ਯੋ ਹੇਰਤ ਲਗਤ ਨ ਦੋਖ ॥੫੬॥

nain rahe nihurai kayo herat lagat na dhokh ||56||

‘My eyes are inviting you, can’t you understand what they are revealing.’ (56)

ਯਾ ਤੇ ਹਮ ਹੇਰਤ ਨਹੀ ਸੁਨਿ ਸਿਖ ਹਮਾਰੇ ਬੈਨ ॥

yaa te ham herat nahee sun sikh hamaare bain ||

(Raja) ‘Listen, Carefully Listen, I am not looking at you,

ਲਖੇ ਲਗਨ ਲਗਿ ਜਾਇ ਜਿਨ ਬਡੇ ਬਿਰਹਿਯਾ ਨੈਨ ॥੫੭॥

lakhe lagan lag jai jin badde birahiyaa nain ||57||

‘Because the looks create the feeling of separation.’(57)

ਛਪੈ ਛੰਦ ॥

chhapai chha(n)dh ||

Chhape Chhand

ਦਿਜਨ ਦੀਜਿਯਹੁ ਦਾਨ ਦ੍ਰੁਜਨ ਕਹ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖੈਯਹੁ ॥

dhijan dheejiyahu dhaan dhrujan keh dhirasaT dhikhaiyahu ||

‘Charity is endowed to the priests and the men with base thinking get scornful looks.

ਸੁਖੀ ਰਾਖਿਯਹੁ ਸਾਥ ਸਤ੍ਰੁ ਸਿਰ ਖੜਗ ਬਜੈਯਹੁ ॥

sukhee raakhiyahu saath satr sir khaRag bajaiyahu ||

‘Friends are entrained with relief and the enemies get hit on the heads with sword.

ਲੋਕ ਲਾਜ ਕਉ ਛਾਡਿ ਕਛੂ ਕਾਰਜ ਨਹਿ ਕਰਿਯਹੁ ॥

lok laaj kau chhaadd kachhoo kaaraj neh kariyahu ||

‘No act is performed keeping in view the public opinion.

ਪਰ ਨਾਰੀ ਕੀ ਸੇਜ ਪਾਵ ਸੁਪਨੇ ਹੂੰ ਨ ਧਰਿਯਹੁ ॥

par naaree kee sej paav supane hoo(n) na dhariyahu ||

‘One should not even dream of getting into bed with else’s wife.

ਗੁਰ ਜਬ ਤੇ ਮੁਹਿ ਕਹਿਯੋ ਇਹੈ ਪ੍ਰਨ ਲਯੋ ਸੁ ਧਾਰੈ ॥

gur jab te muh kahiyo ihai pran layo su dhaarai ||

‘Since the time Guru has taught me this lesson,

ਹੋ ਪਰ ਧਨ ਪਾਹਨ ਤੁਲਿ ਤ੍ਰਿਯਾ ਪਰ ਮਾਤ ਹਮਾਰੈ ॥੫੮॥

ho par dhan paahan tul tirayaa par maat hamaarai ||58||

Any thing belonging to somebody else is like a stone and else’s wife like a mother to me.’(58)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨਤ ਰਾਵ ਕੋ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਤ੍ਰਿਯ ਮਨਿ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਇ ॥

sunat raav ko bach sravan tiray man adhik risai ||

Listening to the Raja’s talk she became angrier,

ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਹਿ ਕੈ ਉਠੀ ਸਿਖ੍ਯਨ ਦਿਯੋ ਜਗਾਇ ॥੫੯॥

chor chor keh kai uThee sikhayan dhiyo jagai ||59||

And shouting, “thief, thief” she awoke all her companions.(59)

ਸੁਨਤ ਚੋਰ ਕੋ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਅਧਿਕ ਡਰਿਯੋ ਨਰ ਨਾਹਿ ॥

sunat chor ko bach sravan adhik ddariyo nar naeh ||

Hearing the call of “thief, thief,” the Raja was frightened.

ਪਨੀ ਪਾਮਰੀ ਤਜਿ ਭਜ੍ਯੋ ਸੁਧਿ ਨ ਰਹੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੬੦॥

panee paamaree taj bhajayo sudh na rahee man maeh ||60||

He lost his sanity and, leaving there his shoes and silk robe, ran away.(60)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੧॥੪੩੯॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ikeesavo charitr samaapatam sat subham sat ||21||439||afajoo(n)||

Twenty-first Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (21)(439)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਸੁਨਤ ਚੋਰ ਕੇ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਉਠਿਯੋ ਰਾਇ ਡਰ ਧਾਰ ॥

sunat chor ke bach sravan uThiyo rai ddar dhaar ||

When the Raja heard the call, “thief, thief” he became dreadful.

ਭਜਿਯੋ ਜਾਇ ਡਰ ਪਾਇ ਮਨ ਪਨੀ ਪਾਮਰੀ ਡਾਰਿ ॥੧॥

bhajiyo jai ddar pai man panee paamaree ddaar ||1||

He ran out leaving behind his shoes and silk robe.(1)

ਚੋਰਿ ਸੁਨਤ ਜਾਗੇ ਸਭੈ ਭਜੈ ਨ ਦੀਨਾ ਰਾਇ ॥

chor sunat jaage sabhai bhajai na dheenaa rai ||

Hearing the call of thief, all woke up and did not let the Raja runaway,

ਕਦਮ ਪਾਚ ਸਾਤਕ ਲਗੇ ਮਿਲੇ ਸਿਤਾਬੀ ਆਇ ॥੨॥

kadham paach saatak lage mile sitaabee aai ||2||

And within five or seven feet they caught him.(2)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚੋਰ ਬਚਨ ਸਭ ਹੀ ਸੁਨਿ ਧਾਏ ॥

chor bachan sabh hee sun dhaae ||

ਕਾਢੇ ਖੜਗ ਰਾਇ ਪ੍ਰਤਿ ਆਏ ॥

kaadde khaRag rai prat aae ||

Others too heard the call of “thief” and came out with their swords.

ਕੂਕਿ ਕਹੈ ਤੁਹਿ ਜਾਨ ਨ ਦੈਹੈ ॥

kook kahai tuh jaan na dhaihai ||

ਤੁਹਿ ਤਸਕਰ ਜਮਧਾਮ ਪਠੈ ਹੈ ॥੩॥

tuh tasakar jamadhaam paThai hai ||3||

People shouted at him and expressed that he should be sent to the hell.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਆਗੇ ਪਾਛੇ ਦਾਹਨੇ ਘੇਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਲੀਨ ॥

aage paachhe dhaahane gher dhaso dhis leen ||

He was rounded up from left, right and all the directions.

ਪੈਂਡ ਭਜਨ ਕੌ ਨ ਰਹਿਯੋ ਰਾਇ ਜਤਨ ਯੌ ਕੀਨ ॥੪॥

pai(n)dd bhajan kau na rahiyo rai jatan yau keen ||4||

Raja did try but he could not find any means (to escape).(4)

ਵਾ ਕੀ ਕਰ ਦਾਰੀ ਧਰੀ ਪਗਿਯਾ ਲਈ ਉਤਾਰਿ ॥

vaa kee kar dhaaree dharee pagiyaa liee utaar ||

People pulled his beard and took his turban off

ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਰਿ ਤਿਹ ਗਹਿਯੋ ਦ੍ਵੈਕ ਮੁਤਹਰੀ ਝਾਰਿ ॥੫॥

chor chor kar teh gahiyo dhavaik mutaharee jhaar ||5||

Calling him “thief, thief” they beat him with sticks.(5)

ਲਗੇ ਮੁਹਤਰੀ ਕੇ ਗਿਰਿਯੋ ਭੂਮਿ ਮੂਰਛਨਾ ਖਾਇ ॥

lage muhataree ke giriyo bhoom moorachhanaa khai ||

With the beating of sticks, he fell flat and became unconscious.

ਭੇਦ ਨ ਕਾਹੂੰ ਨਰ ਲਹਿਯੋ ਮੁਸਕੈ ਲਈ ਚੜਾਇ ॥੬॥

bhedh na kaahoo(n) nar lahiyo musakai liee chaRai ||6||

People without understanding the real issue, tied him up with a rope.(6)

ਲਾਤ ਮੁਸਟ ਬਾਜਨ ਲਗੀ ਸਿਖ੍ਯ ਪਹੁੰਚੇ ਆਇ ॥

laat musaT baajan lagee sikhay pahu(n)che aai ||

They were throwing punches and kicks when the Sikhs arrived, too.

ਭ੍ਰਾਤ ਭ੍ਰਾਤ ਤ੍ਰਿਯ ਕਹਿ ਰਹੀ ਕੋਊ ਨ ਸਕਿਯੋ ਛੁਰਾਇ ॥੭॥

bhraat bhraat tiray keh rahee kouoo na sakiyo chhurai ||7||

The woman shouted, “brother, brother,” but could not rescue him.(7)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜੂਤੀ ਬਹੁ ਤਿਹ ਮੂੰਡ ਲਗਾਈ ॥

jootee bahu teh moo(n)dd lagaiee ||

ਮੁਸਕੈ ਤਾ ਕੀ ਐਠ ਚੜਾਈ ॥

musakai taa kee aaiTh chaRaiee ||

His face was hit with shoes and hands were tied tightly.

ਬੰਦਸਾਲ ਤਿਹ ਦਿਯਾ ਪਠਾਈ ॥

ba(n)dhasaal teh dhiyaa paThaiee ||

ਆਨਿ ਆਪਨੀ ਸੇਜ ਸੁਹਾਈ ॥੮॥

aan aapanee sej suhaiee ||8||

He was put in the jail, and the woman came back to her bed.(8)

ਇਹ ਛਲ ਖੇਲਿ ਰਾਇ ਭਜ ਆਯੋ ॥

eeh chhal khel rai bhaj aayo ||

-63

ਬੰਦਸਾਲ ਤ੍ਰਿਯ ਭ੍ਰਾਤ ਪਠਾਯੋ ॥

ba(n)dhasaal tiray bhraat paThaayo ||

Through such a deception, the Raja went free and despatched her brother to the prison.

ਸਿਖ੍ਯਨ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥

sikhayan bhedh abhedh na paayo ||