Ang 665

ਅਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਸੁਰੰਗ ਸੁਭੰ ॥

at ujal a(n)g sura(n)g subha(n) ||

With concentrated mind, he was stable at one place in the sky and his limbs were extremely white and pretty

ਨਹੀ ਆਨਿ ਬਿਲੋਕਤ ਆਪ ਦ੍ਰਿਗੰ ॥

nahee aan bilokat aap dhiraga(n) ||

ਇਹ ਭਾਤਿ ਰਹ੍ਯੋ ਗਡ ਮਛ ਮਨੰ ॥੩੬੭॥

eeh bhaat rahayo gadd machh mana(n) ||367||

His mind was absorbed in the fish and he was not seeing anyone else.367.

ਤਹਾ ਜਾਇ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਮਜਨ ਕੈ ॥

tahaa jai mahaa mun majan kai ||

ਉਠਿ ਕੈ ਹਰਿ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਸੁਚ ਕੈ ॥

auTh kai har dhiaan lagaa such kai ||

These the Guru went and took bath and getting up mediated on the Lord,

ਨ ਟਰੋ ਤਬ ਲੌ ਵਹ ਮਛ ਅਰੀ ॥

n Taro tab lau veh machh aree ||

ਰਥ ਸੂਰ ਅਥਿਓ ਨਹ ਡੀਠ ਟਰੀ ॥੩੬੮॥

rath soor athio neh ddeeTh Taree ||368||

But that enemy of the fish, concentrated his attention on the fish even till sunset.368.

ਥਰਕੰਤ ਰਹਾ ਨਭਿ ਮਛ ਕਟੰ ॥

tharaka(n)t rahaa nabh machh kaTa(n) ||

ਰਥ ਭਾਨੁ ਹਟਿਓ ਨਹੀ ਧ੍ਯਾਨ ਛੁਟੰ ॥

rath bhaan haTio nahee dhayaan chhuTa(n) ||

He remained unwavered in the sky and did not even think of the sunset

ਅਵਿਲੋਕ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਮੋਹਿ ਰਹਿਓ ॥

avilok mahaa mun moh rahio ||

ਗੁਰੁ ਸਤ੍ਰਸਵੋ ਕਰ ਤਾਸੁ ਕਹਿਓ ॥੩੬੯॥

gur satrasavo kar taas kahio ||369||

Seeing him, the great sage observed silence and accepted him as the Seventeenth Guru.369.

ਇਤਿ ਸਤਾਰਵੋ ਗੁਰੂ ਦੁਧੀਰਾ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧੭॥

eit sataaravo guroo dhudheeraa samaapata(n) ||17||

End of the description of the adoption of the Fishing Bird as the Seventeenth Guru.

ਅਥ ਮ੍ਰਿਗਹਾ ਅਠਾਰਸਵੋ ਗੁਰੂ ਬਰਨਨੰ ॥

ath miragahaa aThaarasavo guroo baranana(n) ||

Now begins the description of the adoption of a Hunter as the Eighteenth Guru

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

toTak chha(n)dh ||

TOTAK STANZA

ਕਰਿ ਮਜਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗਾਇ ਗੁਨੰ ॥

kar majan gobi(n)dh gai guna(n) ||

ਉਠਿ ਜਾਤਿ ਭਏ ਬਨ ਮਧਿ ਮੁਨੰ ॥

auTh jaat bhe ban madh muna(n) ||

After taking bath and singing the praises of the Lord, the sage went into the forest,

ਜਹ ਸਾਲ ਤਮਾਲ ਮਢਾਲ ਲਸੈ ॥

jeh saal tamaal maddaal lasai ||

ਰਥ ਸੂਰਜ ਕੇ ਪਗ ਬਾਜ ਫਸੈ ॥੩੭੦॥

rath sooraj ke pag baaj fasai ||370||

Where there were the trees of saal and tamaal and in the dense shade of those trees, the light of the sun could not reach.370.

ਅਵਿਲੋਕ ਤਹਾ ਇਕ ਤਾਲ ਮਹਾ ॥

avilok tahaa ik taal mahaa ||

ਰਿਖਿ ਜਾਤ ਭਏ ਹਿਤ ਜੋਗ ਜਹਾ ॥

rikh jaat bhe hit jog jahaa ||

ਤਹ ਪਤ੍ਰਣ ਮਧ ਲਹ੍ਯੋ ਮ੍ਰਿਗਹਾ ॥

teh patran madh lahayo miragahaa ||

ਤਨ ਸੋਭਤ ਕੰਚਨ ਸੁਧ ਪ੍ਰਭਾ ॥੩੭੧॥

tan sobhat ka(n)chan sudh prabhaa ||371||

There the sage a tank and also within the foliage he saw a hunter looking splendid like gold.371.

ਕਰਿ ਸੰਧਿਤ ਬਾਣ ਕਮਾਣ ਸਿਤੰ ॥

kar sa(n)dhit baan kamaan sita(n) ||

ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਰਤ ਕੋਟ ਕਰੋਰ ਕਿਤੰ ॥

mirag maarat koT karor kita(n) ||

He had in his hand a bow and arrows of white colour, with which he had killed many deer

ਸਭ ਸੈਨ ਮੁਨੀਸਰ ਸੰਗਿ ਲਏ ॥

sabh sain muneesar sa(n)g le ||

ਜਹ ਕਾਨਨ ਥੋ ਤਹ ਜਾਤ ਭਏ ॥੩੭੨॥

jeh kaanan tho teh jaat bhe ||372||

The sage came out from that side of the forest alongwith his people.372.

ਕਨਕੰ ਦੁਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਸਨੇ ॥

kanaka(n) dhut ujal a(n)g sane ||

ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਮਨੰ ਰਿਤੁ ਰਾਜ ਬਨੇ ॥

mun raaj mana(n) rit raaj bane ||

Many persons of the magnificence of gold,

ਰਿਖਿ ਸੰਗ ਸਖਾ ਨਿਸਿ ਬਹੁਤ ਲਏ ॥

rikh sa(n)g sakhaa nis bahut le ||

ਤਿਹ ਬਾਰਿਧ ਦੂਜ ਬਿਲੋਕਿ ਗਏ ॥੩੭੩॥

teh baaridh dhooj bilok ge ||373||

Accompanied the sage Dutt and they all saw that hunter.373.

ਰਿਖਿ ਬੋਲਤ ਘੋਰਤ ਨਾਦ ਨਵੰ ॥

rikh bolat ghorat naadh nava(n) ||

ਤਿਹ ਠਉਰ ਕੁਲਾਹਲ ਉਚ ਹੂਅੰ ॥

teh Thaur kulaahal uch hooa(n) ||

Those sages raised thunderous sound an dreadful tumult at that place and

ਜਲ ਪੀਵਤ ਠਉਰ ਹੀ ਠਉਰ ਮੁਨੀ ॥

jal peevat Thaur hee Thaur munee ||

ਬਨ ਮਧਿ ਮਨੋ ਰਿਖ ਮਾਲ ਬਨੀ ॥੩੭੪॥

ban madh mano rikh maal banee ||374||

Scattering at various places they began to have their food and drink.374.

ਅਤਿ ਉਜਲ ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਧਰੈ ॥

at ujal a(n)g bibhoot dharai ||

ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਨ੍ਯਾਸ ਅਨਾਸ ਕਰੈ ॥

bahu bhaat nayaas anaas karai ||

Those sages smeared their white bodies with ashes, practiced various postures and

ਨਿਵਲ੍ਰਯਾਦਿਕ ਸਰਬੰ ਕਰਮ ਕੀਏ ॥

nivalrayaadhik saraba(n) karam ke'ee ||

ਰਿਖਿ ਸਰਬ ਚਹੂੰ ਚਕ ਦਾਸ ਥੀਏ ॥੩੭੫॥

rikh sarab chahoo(n) chak dhaas the'ee ||375||

Performed various Karmas like Neoli (Purging of intestines), while wandering in all the four directions.375.

ਅਨਭੰਗ ਅਖੰਡ ਅਨੰਗ ਤਨੰ ॥

anabha(n)g akha(n)dd ana(n)g tana(n) ||

ਬਹੁ ਸਾਧਤ ਨ੍ਯਾਸ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਬਨੰ ॥

bahu saadhat nayaas sa(n)nayaas bana(n) ||

They absorbed themselves in various practices completely without the element of lust

ਜਟ ਸੋਹਤ ਜਾਨੁਕ ਧੂਰ ਜਟੀ ॥

jaT sohat jaanuk dhoor jaTee ||

ਸਿਵ ਕੀ ਜਨੁ ਜੋਗ ਜਟਾ ਪ੍ਰਗਟੀ ॥੩੭੬॥

siv kee jan jog jaTaa pragaTee ||376||

Their matted locks appeared the manifestation of the matted locks of Shiva.376.

ਸਿਵ ਤੇ ਜਨੁ ਗੰਗ ਤਰੰਗ ਛੁਟੇ ॥

siv te jan ga(n)g tara(n)g chhuTe ||

ਇਹ ਹੁਇ ਜਨ ਜੋਗ ਜਟਾ ਪ੍ਰਗਟੇ ॥

eeh hui jan jog jaTaa pragaTe ||

Their Yogic matted locks waved like the waves of the Ganges emanating from Shiva

ਤਪ ਸਰਬ ਤਪੀਸਨ ਕੇ ਸਬ ਹੀ ॥

tap sarab tapeesan ke sab hee ||

ਮੁਨਿ ਜੇ ਸਬ ਛੀਨ ਲਏ ਤਬ ਹੀ ॥੩੭੭॥

mun je sab chheen le tab hee ||377||

They performed various kinds of austerities following the practices of earlier ascetics.377.

ਸ੍ਰੁਤ ਜੇਤਿਕ ਨ੍ਯਾਸ ਉਦਾਸ ਕਹੇ ॥

srut jetik nayaas udhaas kahe ||

ਸਬ ਹੀ ਰਿਖਿ ਅੰਗਨ ਜਾਨ ਲਏ ॥

sab hee rikh a(n)gan jaan le ||

All the various practices which have been described in Shrutis (Vedas), they were all performed by these sages