Ang 636

ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁ ਬਿਸਨ ਨਿਜ ਤੇਜ ਕਾਢਿ ॥

brahamaa r bisan nij tej kaadd ||

ਆਏ ਸੁ ਮਧਿ ਅਨਿਸੂਆ ਛਾਡਿ ॥੧੩॥

aae su madh anisooaa chhaadd ||13||

On returning, he married Ansuya, who had been blessed by Shiva, Brahma and Vishnu by their Lustre.13.

ਭਈ ਕਰਤ ਜੋਗ ਬਹੁ ਦਿਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥

bhiee karat jog bahu dhin pramaan ||

ਅਨਸੂਆ ਨਾਮ ਗੁਨ ਗਨ ਮਹਾਨ ॥

anasooaa naam gun gan mahaan ||

Ansuya also, in consonance with her name, inspection being a charming lady, performed austerities

ਅਤਿ ਤੇਜਵੰਤ ਸੋਭਾ ਸੁਰੰਗ ॥

at tejava(n)t sobhaa sura(n)g ||

ਜਨੁ ਧਰਾ ਰੂਪ ਦੂਸਰ ਅਨੰਗ ॥੧੪॥

jan dharaa roop dhoosar ana(n)g ||14||

She was extremely lustrous and glorious and it appeared that she was the second manifestation of the goddess of love (Rati).14.

ਸੋਭਾ ਅਪਾਰ ਸੁੰਦਰ ਅਨੰਤ ॥

sobhaa apaar su(n)dhar ana(n)t ||

ਸਊਹਾਗ ਭਾਗ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਲਸੰਤ ॥

suoohaag bhaag bahu bidh lasa(n)t ||

ਜਿਹ ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਸੋਰਹਿ ਲੁਭਾਇ ॥

jeh nirakh roop soreh lubhai ||

ਆਭਾ ਅਪਾਰ ਬਰਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧੫॥

aabhaa apaar baranee na jai ||15||

That pretty and married fortunate woman was glorious in various ways on seeing whom, the personification of beauty also got allured her glory is indescribable.15.

ਨਿਸ ਨਾਥ ਦੇਖਿ ਆਨਨ ਰਿਸਾਨ ॥

nis naath dhekh aanan risaan ||

ਜਲਿ ਜਾਇ ਨੈਨ ਲਹਿ ਰੋਸ ਮਾਨ ॥

jal jai nain leh ros maan ||

Seeing her face, the moon was filled with jealousy and wept in affection

ਤਮ ਨਿਰਖਿ ਕੇਸ ਕੀਅ ਨੀਚ ਡੀਠ ॥

tam nirakh kes keea neech ddeeTh ||

ਛਪਿ ਰਹਾ ਜਾਨੁ ਗਿਰ ਹੇਮ ਪੀਠ ॥੧੬॥

chhap rahaa jaan gir hem peeTh ||16||

Seeing her hair, he bowed down her looks and even the Sumeru mountain, seeing her beauty, concealed himself.16.

ਕੰਠਹਿ ਕਪੋਤਿ ਲਖਿ ਕੋਪ ਕੀਨ ॥

ka(n)Theh kapot lakh kop keen ||

ਨਾਸਾ ਨਿਹਾਰਿ ਬਨਿ ਕੀਰ ਲੀਨ ॥

naasaa nihaar ban keer leen ||

Seeing her neck, the female pigeon got enraged and the parrot seeing her nostril hid himself in the forest

ਰੋਮਾਵਲਿ ਹੇਰਿ ਜਮੁਨਾ ਰਿਸਾਨ ॥

romaaval her jamunaa risaan ||

ਲਜਾ ਮਰੰਤ ਸਾਗਰ ਡੁਬਾਨ ॥੧੭॥

lajaa mara(n)t saagar ddubaan ||17||

Seeing her hair, even Yamuna was filled with anger and seeing her serenity, the ocean felt shy.17.

ਬਾਹੂ ਬਿਲੋਕਿ ਲਾਜੈ ਮ੍ਰਿਨਾਲ ॥

baahoo bilok laajai miranaal ||

ਖਿਸਿਯਾਨ ਹੰਸ ਅਵਿਲੋਕਿ ਚਾਲ ॥

khisiyaan ha(n)s avilok chaal ||

Seeing her arms, the lotus-stalk felt she and the swans, seeing her gait got angry

ਜੰਘਾ ਬਿਲੋਕਿ ਕਦਲੀ ਲਜਾਨ ॥

ja(n)ghaa bilok kadhalee lajaan ||

ਨਿਸ ਰਾਟ ਆਪ ਘਟਿ ਰੂਪ ਮਾਨ ॥੧੮॥

nis raaT aap ghaT roop maan ||18||

Seeing her legs, the Kadli trees became shyful and the moon considered his beauty inferior to her.18.

ਇਹ ਭਾਤਿ ਤਾਸੁ ਬਰਣੋ ਸਿੰਗਾਰ ॥

eeh bhaat taas barano si(n)gaar ||

ਕੋ ਸਕੈ ਕਬਿ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰ ॥

ko sakai kab mahimaa uchaar ||

In this way, the charm of her beauty is described, and no poet can utter her greatness

ਐਸੀ ਸਰੂਪ ਅਵਿਲੋਕ ਅਤ੍ਰਿ ॥

aaisee saroop avilok atr ||

ਜਨੁ ਲੀਨ ਰੂਪ ਕੋ ਛੀਨ ਛਤ੍ਰ ॥੧੯॥

jan leen roop ko chheen chhatr ||19||

Seeing such a beauteous lady, the sage Atri believed that he had obtained canopied kingdom of beauty.19.

ਕੀਨੀ ਪ੍ਰਤਗਿ ਤਿਹ ਸਮੇ ਨਾਰਿ ॥

keenee pratag teh same naar ||

ਬ੍ਰਯਾਹੈ ਨ ਭੋਗ ਭੋਗੈ ਭਤਾਰ ॥

brayaahai na bhog bhogai bhataar ||

ਮੈ ਬਰੌ ਤਾਸੁ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਚਿਤ ॥

mai barau taas ruch maan chit ||

ਜੋ ਸਹੈ ਕਸਟ ਐਸੇ ਪਵਿਤ ॥੨੦॥

jo sahai kasaT aaise pavit ||20||

That lady had vowed that she would not marry her husband for sexual enjoyment, and would wed that person, who would have the strength to endure the sacred tribulations of austrerities.20.

ਰਿਖਿ ਮਾਨਿ ਬੈਨ ਤਬ ਬਰ੍ਰਯੋ ਵਾਹਿ ॥

rikh maan bain tab barrayo vaeh ||

ਜਨੁ ਲੀਨ ਲੂਟ ਸੀਗਾਰ ਤਾਹਿ ॥

jan leen looT seegaar taeh ||

The sage (Arti) had agreed with her vow and married her and sacrificed himself on her charm of beauty

ਲੈ ਗਯੋ ਧਾਮਿ ਕਰਿ ਨਾਰਿ ਤਉਨ ॥

lai gayo dhaam kar naar taun ||

ਪਿਤ ਦਤ ਦੇਵ ਮੁਨਿ ਅਤ੍ਰਿ ਜਉਨ ॥੨੧॥

pit dhat dhev mun atr jaun ||21||

He, the sage Atri, who was the father of Dattatreya, making her his wife, brought her home.21.

ਅਥ ਰੁਦ੍ਰ ਵਤਾਰ ਦਤ ਕਥਨੰ ॥

ath rudhr vataar dhat kathana(n) ||

ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥

tomar chha(n)dh ||

TOMAR STANZA

ਬਹੁ ਬਰਖ ਬੀਤ ਕਿਨੋ ਬਿਵਾਹਿ ॥

bahu barakh beet kino bivaeh ||

ਇਕ ਭਯੋ ਆਨਿ ਅਉਰੈ ਉਛਾਹਿ ॥

eik bhayo aan aaurai uchhaeh ||

ਤਿਹ ਗਏ ਧਾਮਿ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਆਦਿ ॥

teh ge dhaam brahamaadh aadh ||

ਕਿਨੀ ਸੁ ਸੇਵ ਤ੍ਰੀਯ ਬਹੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥੨੨॥

kinee su sev treey bahu prasaadh ||22||

Several years passed after marriage and once an opportunity arose when Brahma and other gods went to the home of that sage the women of the hermitage of the sage performed great service to them.22.

ਬਹੁ ਧੂਪ ਦੀਪ ਅਰੁ ਅਰਘ ਦਾਨ ॥

bahu dhoop dheep ar aragh dhaan ||

ਪਾਦਰਘਿ ਆਦਿ ਕਿਨੇ ਸੁਜਾਨ ॥

paadharagh aadh kine sujaan ||

The incense was burnt, the lamps were lighted, there were libations and salutations

ਅਵਿਲੋਕਿ ਭਗਤਿ ਤਿਹ ਚਤੁਰ ਬਾਕ ॥

avilok bhagat teh chatur baak ||

ਇੰਦ੍ਰਾਦਿ ਬਿਸਨੁ ਬੈਠੇ ਪਿਨਾਕ ॥੨੩॥

ei(n)dhraadh bisan baiThe pinaak ||23||

Seeing Indra, Vishnu and Shiva, all the devotees eulogized them.23.

ਅਵਿਲੋਕਿ ਭਗਤਿ ਭਏ ਰਿਖ ਪ੍ਰਸੰਨ ॥

avilok bhagat bhe rikh prasa(n)n ||

ਜੋ ਤਿਹੂ ਮਧਿ ਲੋਕਾਨਿ ਧਨਿ ॥

jo tihoo madh lokaan dhan ||

Seeing the devotion of the sage, all were pleased and all blessed him

ਕਿਨੋ ਸੁ ਐਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਚਾਰ ॥

kino su aais brahamaa uchaar ||

ਤੈ ਪੁਤ੍ਰਵੰਤ ਹੂਜੋ ਕੁਮਾਰਿ ॥੨੪॥

tai putrava(n)t hoojo kumaar ||24||

Then Brahma said, “O Kumar! You will be blessed with a son.”24.