Ang 632

ਚਿਤੰ ਤਾਸ ਚੀਨੋ ਸਹੀ ਦਿਰਬ ਪਾਲੰ ॥

chita(n) taas cheeno sahee dhirab paala(n) ||

ਉਠੈ ਜਉਨ ਕੇ ਰੂਪ ਕੀ ਜ੍ਵਾਲ ਮਾਲੰ ॥੬੭॥

auThai jaun ke roop kee javaiaal maala(n) ||67||

O princess! see that king, the master of riches, from whose body the fires of beauty are arising.”67.

ਸਭੈ ਭੂਪ ਠਾਢੇ ਜਹਾ ਰਾਜ ਕੰਨਿਆ ॥

sabhai bhoop Thaadde jahaa raaj ka(n)niaa ||

ਬਿਖੈ ਭੂ ਤਲੰ ਰੂਪ ਜਾ ਕੇ ਨ ਅੰਨਿਆ ॥

bikhai bhoo tala(n) roop jaa ke na a(n)niaa ||

Where there was the princess, all the kings were standing there

ਬਡੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ਬਡੇ ਗਰਬ ਕੀਨੇ ॥

badde chhatradhaaree badde garab keene ||

ਤਹਾ ਆਨਿ ਠਾਢੇ ਬਡੀ ਸੈਨ ਲੀਨੇ ॥੬੮॥

tahaa aan Thaadde baddee sain leene ||68||

There was none other so beautiful on the earth many egoistic canopied kings, taking their armies with them, came and stood there.68.

ਨਦੀ ਸੰਗ ਜਾ ਕੇ ਸਬੈ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ॥

nadhee sa(n)g jaa ke sabai roop dhaare ||

ਸਬੈ ਸਿੰਧ ਸੰਗੰ ਚੜੇ ਤੇਜ ਵਾਰੇ ॥

sabai si(n)dh sa(n)ga(n) chaRe tej vaare ||

“He, form whom the streams adopt the glory of their comeliness and from whom the oceans also spring up, not enduring His brilliance

ਬਡੀ ਕਾਇ ਜਾ ਕੀ ਮਹਾ ਰੂਪ ਸੋਹੈ ॥

baddee kai jaa kee mahaa roop sohai ||

ਲਖੇ ਦੇਵ ਕੰਨਿਆਨ ਕੇ ਮਾਨ ਮੋਹੈ ॥੬੯॥

lakhe dhev ka(n)niaan ke maan mohai ||69||

He, whose body is very big and whose beauty is magnificent and seeing whom, the heavenly maidens get allured.69.

ਕਹੋ ਨਾਰ ਤੋ ਕੌ ਇਹੈ ਬਰੁਨ ਰਾਜਾ ॥

kaho naar to kau ihai barun raajaa ||

ਜਿਸੈ ਪੇਖਿ ਰਾਜਾਨ ਕੋ ਮਾਨ ਭਾਜਾ ॥

jisai pekh raajaan ko maan bhaajaa ||

“O princess! All those different kings have come here seeing whom the pride of the kings is shattered

ਕਹਾ ਲੌ ਬਖਾਨੋ ਜਿਤੇ ਭੂਪ ਆਏ ॥

kahaa lau bakhaano jite bhoop aae ||

ਸਬੈ ਬਾਲ ਕੌ ਲੈ ਭਵਾਨੀ ਬਤਾਏ ॥੭੦॥

sabai baal kau lai bhavaanee bataae ||70||

To what extent should I describe those kings who have come here?” That goddess showed the princess all those kings.70.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਆਨਿ ਜੁਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਮੰਡਲ ਜੇਤਿ ਤੇਤ ਸਬੈ ਤਿਨ ਤਾਸ ਦਿਖਾਏ ॥

aan jure nirap ma(n)ddal jet tet sabai tin taas dhikhaae ||

All those kings who had come there, they were all shown to the princess

ਦੇਖ ਫਿਰੀ ਚਹੂੰ ਚਕ੍ਰਨ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਲਿਆਏ ॥

dhekh firee chahoo(n) chakran ko nirap raaj kumaar hiradhai nahee liaae ||

She saw the kings in all the four directions, but did not like anyone

ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਸਭ ਹੀ ਭਟ ਮੰਡਲ ਭੂਪਤਿ ਹੇਰਿ ਦਸਾ ਮੁਰਝਾਏ ॥

haar pario sabh hee bhaT ma(n)ddal bhoopat her dhasaa murajhaae ||

The whole sphere of heroes was defeated and seeing such a situation, the kings also became dejected

ਫੂਕ ਭਏ ਮੁਖ ਸੂਕ ਗਏ ਸਬ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਿ ਫਿਰੇ ਘਰਿ ਆਏ ॥੭੧॥

fook bhe mukh sook ge sab raaj kumaar fire ghar aae ||71||

The faces of all of them shrank and all the princes returned to their homes.71.

ਤਉ ਲਗਿ ਆਨ ਗਏ ਅਜਿਰਾਜ ਸੁ ਰਾਜਨ ਰਾਜ ਬਡੋ ਦਲ ਲੀਨੇ ॥

tau lag aan ge ajiraaj su raajan raaj baddo dhal leene ||

ਅੰਬਰ ਅਨੂਪ ਧਰੇ ਪਸਮੰਬਰ ਸੰਬਰ ਕੇ ਅਰਿ ਕੀ ਛਬਿ ਛੀਨੇ ॥

a(n)bar anoop dhare pasama(n)bar sa(n)bar ke ar kee chhab chheene ||

At that time, the king Aj, taking alongwith him him his big army, reached there, his unique silken garments were making the god of love feel shy

ਬੇਖਨ ਬੇਖ ਚੜੇ ਸੰਗ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਪ ਹਾਨ ਸਬੈ ਸੁਖ ਧਾਮ ਨਵੀਨੇ ॥

bekhan bekh chaRe sa(n)g havai nirap haan sabai sukh dhaam naveene ||

There were also many well-dressed other kings affording pleasure

ਆਨਿ ਗਏ ਜਰਿਕੰਬਰ ਸੇ ਅੰਬਰ ਸੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਬਰ ਕੀਨੇ ॥੭੨॥

aan ge jarika(n)bar se a(n)bar se nirap ka(n)bar keene ||72||

The king Aj, wearing handsome garments reached there.72.

ਪਾਤਿ ਹੀ ਪਾਤਿ ਬਨਾਇ ਬਡੋ ਦਲ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਸੁਰੰਗ ਬਜਾਇ ॥

paat hee paat banai baddo dhal ddol miradha(n)g sura(n)g bajai ||

His army made queues and his forces began to play on the small and big durms

ਭੂਖਨ ਚਾਰੁ ਦਿਪੈ ਸਬ ਅੰਗ ਬਿਲੋਕਿ ਅਨੰਗ ਪ੍ਰਭਾ ਮੁਰਛਾਏ ॥

bhookhan chaar dhipai sab a(n)g bilok ana(n)g prabhaa murachhaae ||

On the bodies of al, the handsome ornaments were shining and the god of love also seeting their comeliness, was becoming unconscious

ਬਾਜਤ ਚੰਗ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਸੁਰੰਗ ਸੁ ਨਾਦ ਸਬੈ ਸੁਨਿ ਪਾਏ ॥

baajat cha(n)g miradha(n)g upa(n)g sura(n)g su naadh sabai sun paae ||

ਰੀਝ ਰਹੇ ਰਿਝਵਾਰ ਸਬੈ ਲਖਿ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸਰਾਹਤ ਆਏ ॥੭੩॥

reejh rahe rijhavaar sabai lakh roop anoop saraahat aae ||73||

All were listening to the sounds of the musical instruments and all seeing their unique beauty, were getting pleased.73.

ਜੈਸ ਸਰੂਪ ਲਖਿਓ ਅਜਿ ਕੋ ਹਮ ਤੈਸ ਸਰੂਪ ਨ ਅਉਰ ਬਿਚਾਰੇ ॥

jais saroop lakhio aj ko ham tais saroop na aaur bichaare ||

The beauty of king Aj that we saw, had not seen the same beauty of anyone else before

ਚੰਦਿ ਚਪਿਓ ਲਖਿ ਕੈ ਮੁਖ ਕੀ ਛਬਿ ਛੇਦ ਪਰੇ ਉਰ ਮੈ ਰਿਸ ਮਾਰੇ ॥

cha(n)dh chapio lakh kai mukh kee chhab chhedh pare ur mai ris maare ||

The moon seeing his comeliness, hid himself and his heart burnt with jealousy

ਤੇਜ ਸਰੂਪ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਪਾਵਕ ਚਿਤਿ ਚਿਰੀ ਗ੍ਰਿਹ ਅਉਰਨ ਜਾਰੇ ॥

tej saroop bilok kai paavak chit chiree gireh aauran jaare ||

The fire seeing his elegance, was irritated and he abandoned his burning activity

ਜੈਸ ਪ੍ਰਭਾ ਲਖਿਓ ਅਜਿ ਕੋ ਹਮ ਤੈਸ ਸਰੂਪ ਨ ਭੂਪ ਨਿਹਾਰੇ ॥੭੪॥

jais prabhaa lakhio aj ko ham tais saroop na bhoop nihaare ||74||

The kind of beauty that the king Aj has, the same beauty we have never seen before.74.

ਸੁੰਦਰ ਜੁਆਨ ਸਰੂਪ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚਹੁੰ ਚਕ ਮੈ ਹਮ ਜਾਨਿਓ ॥

su(n)dhar juaan saroop mahaan pradhaan chahu(n) chak mai ham jaanio ||

He was winsome youth and had a shapely figure, which was considered foremost in all the four directions

ਭਾਨੁ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕਿ ਰਾਵ ਕਿ ਰਾਨ ਮਹਾਨ ਬਖਾਨਿਓ ॥

bhaan samaan prabhaa na pramaan k raav k raan mahaan bakhaanio ||

He was radiant like the sun and was a great sovereign amongst kings

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਚਕੇ ਅਪਨੇ ਚਿਤਿ ਚੰਦ ਸਰੂਪ ਨਿਸਾ ਪਹਿਚਾਨਿਓ ॥

dhev adhev chake apane chit cha(n)dh saroop nisaa pahichaanio ||

The gods and others were all wonder-struck to see him and the night considered him as moon

ਦਿਉਸ ਕੈ ਭਾਨੁ ਮੁਨਿਓ ਭਗਵਾਨ ਪਛਾਨ ਮਨੈ ਘਨ ਮੋਰਨ ਮਾਨਿਓ ॥੭੫॥

dhiaus kai bhaan munio bhagavaan pachhaan manai ghan moran maanio ||75||

The day imagined him as the sun and the peacocks thought of him as the cloud.75.

ਬੋਲਿ ਉਠੇ ਪਿਕ ਜਾਨ ਬਸੰਤ ਚਕੋਰਨ ਚੰਦ ਸਰੂਪ ਬਖਾਨਿਓ ॥

bol uThe pik jaan basa(n)t chakoran cha(n)dh saroop bakhaanio ||

The rain-birds raised their voice considering him as spring and the partridges thought of his as moon

ਸਾਤਿ ਸੁਭਾਵ ਲਖਿਓ ਸਭ ਸਾਧਨ ਜੋਧਨ ਕ੍ਰੋਧ ਪ੍ਰਤਛ ਪ੍ਰਮਾਨਿਓ ॥

saat subhaav lakhio sabh saadhan jodhan krodh pratachh pramaanio ||

The saints thought of him as peace and the warriors apparently as anger

ਬਾਲਨ ਬਾਲ ਸੁਭਾਵ ਲਖਿਓ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਨ ਕਾਲ ਸਰੂਪ ਪਛਾਨਿਓ ॥

baalan baal subhaav lakhio teh satran kaal saroop pachhaanio ||

The children considered him as a good-natured child and the enemies as KAL (death)

ਦੇਵਲ ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੈ ਸਿਵ ਰਾਜਨ ਰਾਜਿ ਬਡੋ ਜੀਅ ਜਾਨਿਓ ॥੭੬॥

dheval dhev adhevan kai siv raajan raaj baddo jeea jaanio ||76||

The gods thought of him as god, the ghosts and fiends as Shiva and the kings as the Sovereign.76.

ਸਾਧਨ ਸਿਧ ਸਰੂਪ ਲਖਿਓ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਨ ਸਤ੍ਰ ਸਮਾਨ ਬਸੇਖਿਓ ॥

saadhan sidh saroop lakhio teh satran satr samaan basekhio ||

The saints saw him as a Siddha (adept) and the enemies as enemy

ਚੋਰਨ ਭੋਰ ਕਰੋਰਨ ਮੋਰਨ ਤਾਸੁ ਸਹੀ ਘਨ ਕੈ ਅਵਿਰੇਖਿਓ ॥

choran bhor karoran moran taas sahee ghan kai avirekhio ||

The thieves saw him s early morn and the peacocks as cloud

ਕਾਮ ਸਰੂਪ ਸਭੈ ਪੁਰ ਨਾਰਨ ਸੰਭੂ ਸਮਾਨ ਸਬੂ ਗਨ ਦੇਖਿਓ ॥

kaam saroop sabhai pur naaran sa(n)bhoo samaan saboo gan dhekhio ||

All the women considered him as god of love and all the ganas as Shiva

ਸੀਪ ਸ੍ਵਾਤਿ ਕੀ ਬੂੰਦ ਤਿਸੈ ਕਰਿ ਰਾਜਨ ਰਾਜ ਬਡੋ ਤਿਹ ਪੇਖਿਓ ॥੭੭॥

seep savaiaat kee boo(n)dh tisai kar raajan raaj baddo teh pekhio ||77||

The shell saw him as the rain-drop and the kings as the Sovereing.77.

ਕੰਬਰ ਜਿਉ ਜਰਿਕੰਬਰ ਕੀ ਢਿਗ ਤਿਉ ਅਵਿਨੰਬਰ ਤੀਰ ਸੁਹਾਏ ॥

ka(n)bar jiau jarika(n)bar kee ddig tiau avina(n)bar teer suhaae ||

The king Aj looked splendid on the earth just as the clouds in the sky

ਨਾਕ ਲਖੇ ਰਿਸ ਮਾਨ ਸੂਆ ਮਨ ਨੈਨ ਦੋਊ ਲਖਿ ਏਣ ਲਜਾਏ ॥

naak lakhe ris maan sooaa man nain dhouoo lakh en lajaae ||

Seeing his comely nose, the parrot got jealous and seeing both of his eyes, the wagtail felt shy

ਪੇਖਿ ਗੁਲਾਬ ਸਰਾਬ ਪੀਐ ਜਨੁ ਪੇਖਤ ਅੰਗ ਅਨੰਗ ਰਿਸਾਏ ॥

pekh gulaab saraab peeaai jan pekhat a(n)g ana(n)g risaae ||

Seeing his limbs, the rose got dead-drunks and the god of love got angry seeing his handsome neck

ਕੰਠ ਕਪੋਤ ਕਟੂ ਪਰ ਕੇਹਰ ਰੋਸ ਰਸੇ ਗ੍ਰਿਹ ਭੂਲਿ ਨ ਆਏ ॥੭੮॥

ka(n)Th kapot kaToo par kehar ros rase gireh bhool na aae ||78||

And the lions seeing his waist forgot themselves and were not able to reach their homes.78.

ਪੇਖਿ ਸਰੂਪ ਸਿਰਾਤ ਨ ਲੋਚਨ ਘੂਟਤ ਹੈ ਜਨੁ ਘੂਟ ਅਮੀ ਕੇ ॥

pekh saroop siraat na lochan ghooTat hai jan ghooT amee ke ||

Seeing his lake-like eyes, it seemed that they became intoxicated after drinking a draught of ambrosia

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਤਾਲ ਬਤਾਵਤ ਹੈ ਜਨੋ ਆਛਰ ਹੀ ਕੇ ॥

gaavat geet bajaavat taal bataavat hai jano aachhar hee ke ||

The songs were being sung and the musical instruments were being played

ਭਾਵਤ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਤ ਗਾਰ ਦਿਵਾਵਤ ਹੈ ਭਰਿ ਆਨੰਦ ਜੀ ਕੇ ॥

bhaavat naar suhaavat gaar dhivaavat hai bhar aana(n)dh jee ke ||

ਤੂ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਰਚੀ ਕਰਤਾਰ ਕਹੈ ਅਬਿਚਾਰ ਤ੍ਰੀਆ ਬਰ ਨੀਕੇ ॥੭੯॥

too su kumaar rachee karataar kahai abichaar treeaa bar neeke ||79||

The women in their pleasure were singing abusive songs and saying, “O prince! the Lord has created this princess for you, you may wed her.”79.

ਦੇਖਤ ਰੂਪ ਸਿਰਾਤ ਨ ਲੋਚਨ ਪੇਖਿ ਛਕੀ ਪੀਅ ਕੀ ਛਬਿ ਨਾਰੀ ॥

dhekhat roop siraat na lochan pekh chhakee peea kee chhab naaree ||

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਭਾਰੀ ॥

gaavat geet bajaavat ddol miradha(n)g mucha(n)gan kee dhun bhaaree ||

Seeing the glory of his eyes, the women were absorbed in love and were singing songs while playing on the drums

ਆਵਤ ਜਾਤ ਜਿਤੀ ਪੁਰ ਨਾਗਰ ਗਾਗਰਿ ਡਾਰਿ ਲਖੈ ਦੁਤਿ ਭਾਰੀ ॥

aavat jaat jitee pur naagar gaagar ddaar lakhai dhut bhaaree ||

All the women who were coming from outside the town, seeing he beauty of the king, they threw away their gowns and were only looking at his charming face

ਰਾਜ ਕਰੋ ਤਬ ਲੌ ਜਬ ਲੌ ਮਹਿ ਜਉ ਲਗ ਗੰਗ ਬਹੈ ਜਮੁਨਾ ਰੀ ॥੮੦॥

raaj karo tab lau jab lau meh jau lag ga(n)g bahai jamunaa ree ||80||

Seeing the king they all desired, “O king! let it be the God’s will that you may rule as long as th

ਜਉਨ ਪ੍ਰਭਾ ਅਜਿ ਰਾਜ ਕੀ ਰਾਜਤ ਸੋ ਕਹਿ ਕੈ ਕਿਹ ਭਾਤਿ ਗਨਾਊ ॥

jaun prabhaa aj raaj kee raajat so keh kai keh bhaat ganaauoo ||

While describing the glory of king Aj. I accept that whatever similes the poets generally give,

ਜਉਨ ਪ੍ਰਭਾ ਕਬਿ ਦੇਤ ਸਬੈ ਜੌ ਪੈ ਤਾਸ ਕਹੋ ਜੀਅ ਬੀਚ ਲਜਾਊ ॥

jaun prabhaa kab dhet sabai jau pai taas kaho jeea beech lajaauoo ||

They are all discourteous and I feel shy while uttering them

ਹਉ ਚਹੂੰ ਓਰ ਫਿਰਿਓ ਬਸੁਧਾ ਛਬਿ ਅੰਗਨ ਕੀਨ ਕਹੂੰ ਕੋਈ ਪਾਊ ॥

hau chahoo(n) or firio basudhaa chhab a(n)gan keen kahoo(n) koiee paauoo ||

I have searched on all the earth in order to find someone so beautiful as you, but I was not successful

ਲੇਖਨ ਊਖ ਹ੍ਵੈ ਜਾਤ ਲਿਖੋ ਛਬਿ ਆਨਨ ਤੇ ਕਿਮਿ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਊ ॥੮੧॥

lekhan uookh havai jaat likho chhab aanan te kim bhaakh sunaauoo ||81||

Writing about your beauty, my pen is pulled down and how should I describe it from my mouth ? 81.

ਨੈਨਨ ਬਾਨ ਚਹੂੰ ਦਿਸ ਮਾਰਤ ਘਾਇਲ ਕੈ ਪੁਰ ਬਾਸਨ ਡਾਰੀ ॥

nainan baan chahoo(n) dhis maarat ghail kai pur baasan ddaaree ||

The king with the arrows of his eyes, wounded all the townfolk

ਸਾਰਸ੍ਵਤੀ ਨ ਸਕੈ ਕਹਿ ਰੂਪ ਸਿੰਗਾਰ ਕਹੈ ਮਤਿ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥

saarasavaitee na sakai keh roop si(n)gaar kahai mat kaun bichaaree ||

Even Saravati is uncable to describe the charm of his beauty

ਕੋਕਿਲ ਕੰਠਿ ਹਰਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਇਕ ਛੀਨ ਕਪੋਤ ਕੀ ਗ੍ਰੀਵ ਅਨਿਆਰੀ ॥

kokil ka(n)Th hario nirap naik chheen kapot kee greev aniaaree ||

The throat of the king is sweet like the nightingale and the neck like the pigeon

ਰੀਝ ਗਿਰੇ ਨਰ ਨਾਰਿ ਧਰਾ ਪਰ ਘੂਮਤਿ ਹੈ ਜਨੁ ਘਾਇਲ ਭਾਰੀ ॥੮੨॥

reejh gire nar naar dharaa par ghoomat hai jan ghail bhaaree ||82||

Seeing his beauty, all are falling down on earth and getting wounded.82.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਅਜਿ ਰਾਜ ਕੋ ਰੀਝ ਰਹੇ ਨਰ ਨਾਰਿ ॥

nirakh roop aj raaj ko reejh rahe nar naar ||

ਇੰਦ੍ਰ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ ਕਿ ਸੂਰ ਇਹਿ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ॥੮੩॥

ei(n)dhr k cha(n)dhr k soor ieh ieh bidh karat bichaar ||83||

The men and women are getting pleased on seeing the comeliness of form of king Aj and have not been able to decide whether he is Indra, Chandra of Surya.83.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit ||

KABIT

ਨਾਗਨ ਕੇ ਛਉਨਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੀਨੇ ਕਾਹੂੰ ਟਉਨਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਾਮ ਕੇ ਖਿਲਉਨਾ ਹੈਂ ਬਨਾਏ ਹੈਂ ਸੁਧਾਰ ਕੇ ॥

naagan ke chhaunaa hai(n) k keene kaahoo(n) Taunaa hai(n) k kaam ke khilaunaa hai(n) banaae hai(n) sudhaar ke ||

Either he is mercurial like the young ones of serpents or someone has seen him like the one, who casts spells on the king Aj, has been specially created like the toy of the god of love

ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਹੈਂ ਕਿ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕੀ ਖਾਨ ਹੈਂ ਕਿ ਕਾਮ ਕੇ ਕਲਾਨ ਬਿਧਿ ਕੀਨੇ ਹੈਂ ਬਿਚਾਰ ਕੇ ॥

eisatiran ke praan hai(n) k su(n)dharataa kee khaan hai(n) k kaam ke kalaan bidh keene hai(n) bichaar ke ||

The king Aj is the breath of like for women, he is the mine of beauty and is skilful in the sexual sports

ਚਾਤੁਰਤਾ ਕੇ ਭੇਸ ਹੈਂ ਕਿ ਰੂਪ ਕੇ ਨਰੇਸ ਹੈਂ ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਸੁ ਦੇਸ ਏਸ ਕੀਨੇ ਚੰਦ੍ਰ ਸਾਰ ਕੇ ॥

chaaturataa ke bhes hai(n) k roop ke nares hai(n) k su(n)dhar su dhes es keene cha(n)dhr saar ke ||

He is the apparent manifestation of wisdom and amongst the kings he is charming like the moon

ਤੇਗ ਹੈਂ ਕਿ ਤੀਰ ਹੈਂ ਕਿ ਬਾਨਾ ਬਾਧੇ ਬੀਰ ਹੈਂ ਸੁ ਐਸੇ ਨੇਤ੍ਰ ਅਜਿ ਕੇ ਬਿਲੋਕੀਐ ਸੰਭਾਰ ਕੇ ॥੮੪॥

teg hai(n) k teer hai(n) k baanaa baadhe beer hai(n) su aaise netr aj ke bilokeeaai sa(n)bhaar ke ||84||

It is not clear whether he is the sword or the arrow or a bedecked warrior such a brave king Aj is being seen with great caution.84.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA