Ang 623

ਆਸਨ ਅਰਧ ਦਯੋ ਤੁਹ ਯਾ ਬ੍ਰਤ ॥

aasan aradh dhayo tuh yaa brat ||

He said, “O king! do not strike Indra, there is reason on his part for offering you half of his seat

ਹੈ ਲਵਨਾਸ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰ ਭੂਧਰਿ ॥

hai lavanaasr mahaasur bhoodhar ||

ਤਾਹਿ ਨ ਮਾਰ ਸਕੇ ਤੁਮ ਕਿਉ ਕਰ ॥੧੧੧॥

taeh na maar sake tum kiau kar ||111||

There is one demon named Lavanasura on earth, why have you not been able to kill him as yet?111.

ਜੌ ਤੁਮ ਤਾਹਿ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਆਵਹੁ ॥

jau tum taeh sa(n)ghaar kai aavahu ||

ਤੌ ਤੁਮ ਇੰਦ੍ਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਪਾਵਹੁ ॥

tau tum i(n)dhr si(n)ghaasan paavahu ||

ਐਸੇ ਕੈ ਅਰਧ ਸਿੰਘਾਸਨ ਬੈਠਹੁ ॥

aaise kai aradh si(n)ghaasan baiThahu ||

ਸਾਚੁ ਕਹੋ ਪਰ ਨਾਕੁ ਨ ਐਠਹੁ ॥੧੧੨॥

saach kaho par naak na aaiThahu ||112||

“When you will come after killing him, you will then have the full seat of Indra, therefore now be seated on half the seat and accepting this truth, do not exhibit your anger.”112.

ਅਸਤਰ ਛੰਦ ॥

asatar chha(n)dh ||

ASTAR STANZA

ਧਾਯੋ ਅਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਤਹਾ ॥

dhaayo asatr lai ke tahaa ||

ਮਥੁਰਾ ਮੰਡਲ ਦਾਨੋ ਥਾ ਜਹਾ ॥

mathuraa ma(n)ddal dhaano thaa jahaa ||

The king, taking up his weapons, reached there, where the demon lived in Mathura-Mandal

ਮਹਾ ਗਰਬੁ ਕੈ ਕੈ ਮਹਾ ਮੰਦ ਬੁਧੀ ॥

mahaa garab kai kai mahaa ma(n)dh budhee ||

ਮਹਾ ਜੋਰ ਕੈ ਕੈ ਦਲੰ ਪਰਮ ਕ੍ਰੁਧੀ ॥੧੧੩॥

mahaa jor kai kai dhala(n) param krudhee ||113||

He was a great stupid and an egoist, he was a most powerful one and dreadfully outrageous.113.

ਮਹਾ ਘੋਰ ਕੈ ਕੈ ਘਨੰ ਕੀ ਘਟਾ ਜਿਯੋ ॥

mahaa ghor kai kai ghana(n) kee ghaTaa jiyo ||

ਸੁ ਧਾਇਆ ਰਣੰ ਬਿਜੁਲੀ ਕੀ ਛਟਾ ਜਿਯੋ ॥

s dhaiaa rana(n) bijulee kee chhaTaa jiyo ||

Thundering like the clouds Mandhata fell upon (the demon) in the battlefield like lightning

ਸੁਨੇ ਸਰਬ ਦਾਨੋ ਸੁ ਸਾਮੁਹਿ ਸਿਧਾਇ ॥

sune sarab dhaano su saamuh sidhai ||

MEDAK STANZA

ਮਹਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕੈ ਕੈ ਸੁ ਬਾਜੀ ਨਚਾਏ ॥੧੧੪॥

mahaa krodh kai kai su baajee nachaae ||114||

When the demons heard this, they also confronted him and furioudly caused their horses to dance.114.

ਮੇਦਕ ਛੰਦ ॥

medhak chha(n)dh ||

ਅਬ ਏਕ ਕੀਏ ਬਿਨੁ ਯੌ ਨ ਟਰੈ ॥

ab ek ke'ee bin yau na Tarai ||

ਦੋਊ ਦਾਤਨ ਪੀਸ ਹੰਕਾਰਿ ਪਰੈ ॥

dhouoo dhaatan pees ha(n)kaar parai ||

The king was determined to kill him and body of the enemies, grinding their teeth and challenging each other began to fight violently

ਜਬ ਲੌ ਨ ਸੁਨੋ ਲਵ ਖੇਤ ਮਰਾ ॥

jab lau na suno lav khet maraa ||

ਤਬ ਲਉ ਨ ਲਖੋ ਰਨਿ ਬਾਜ ਟਰਾ ॥੧੧੫॥

tab lau na lakho ran baaj Taraa ||115||

The king did not stop the showering of arrows, as he waited to get the news of the death of Lavansaura.115.

ਅਬ ਹੀ ਰਣਿ ਏਕ ਕੀ ਏਕ ਕਰੈ ॥

ab hee ran ek kee ek karai ||

ਬਿਨੁ ਏਕ ਕੀਏ ਰਣਿ ਤੇ ਨ ਟਰੈ ॥

bin ek ke'ee ran te na Tarai ||

Both of them had the same objective and did not want to leave the battle without killing the opponent

ਬਹੁ ਸਾਲ ਸਿਲਾ ਤਲ ਬ੍ਰਿਛ ਛੁਟੇ ॥

bahu saal silaa tal birachh chhuTe ||

ਦੁਹੂੰ ਓਰਿ ਜਬੈ ਰਣ ਬੀਰ ਜੁਟੇ ॥੧੧੬॥

dhuhoo(n) or jabai ran beer juTe ||116||

Both the warriors showered trees and stones etc. from both the sides.116.

ਕੁਪ ਕੈ ਲਵ ਪਾਨਿ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਲਯੋ ॥

kup kai lav paan tirasool layo ||

ਸਿਰਿ ਧਾਤਯਮਾਨ ਦੁਖੰਡ ਕਿਯੋ ॥

sir dhaatayamaan dhukha(n)dd kiyo ||

Lavanasura held his trident in his hand in anger and chopped the head of Mandhata into two parts

ਬਹੁ ਜੂਥਪ ਜੂਥਨ ਸੈਨ ਭਜੀ ॥

bahu joothap joothan sain bhajee ||

ਨ ਉਚਾਇ ਸਕੈ ਸਿਰੁ ਐਸ ਲਜੀ ॥੧੧੭॥

n uchai sakai sir aais lajee ||117||

The army of Mandhata ran away, being grouped together and got so much ashmed that it could not carry the head of the king.117.

ਘਨ ਜੈਸੇ ਭਜੇ ਘਨ ਘਾਇਲ ਹੁਐ ॥

ghan jaise bhaje ghan ghail huaai ||

ਬਰਖਾ ਜਿਮਿ ਸ੍ਰੋਣਤ ਧਾਰ ਚੁਐ ॥

barakhaa jim sronat dhaar chuaai ||

The army, getting wounded, flew away like clouds and the blood flowed as if it was raining

ਸਭ ਮਾਨ ਮਹੀਪਤਿ ਛੇਤ੍ਰਹਿ ਦੈ ॥

sabh maan maheepat chhetreh dhai ||

ਸਬ ਹੀ ਦਲ ਭਾਜਿ ਚਲਾ ਜੀਅ ਲੈ ॥੧੧੮॥

sab hee dhal bhaaj chalaa jeea lai ||118||

Abandoning the dead king in the battlefield, the whole army of the king saved itself by fleeing away.118.

ਇਕ ਘੂਮਤ ਘਾਇਲ ਸੀਸ ਫੁਟੇ ॥

eik ghoomat ghail sees fuTe ||

ਇਕ ਸ੍ਰੋਣ ਚੁਚਾਵਤ ਕੇਸ ਛੁਟੇ ॥

eik sron chuchaavat kes chhuTe ||

Those who returned, their heads cracked, their hair were loosened and being wounded, the blood flowed form their heads

ਰਣਿ ਮਾਰ ਕੈ ਮਾਨਿ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਲੀਏ ॥

ran maar kai maan tirasool le'ee ||

ਭਟ ਭਾਤਹਿ ਭਾਤਿ ਭਜਾਇ ਦੀਏ ॥੧੧੯॥

bhaT bhaateh bhaat bhajai dhe'ee ||119||

In this way, Lavanasura won the battle on the strength of his trident and caused the warriors of many kinds to run away.119.

ਇਤਿ ਮਾਨਧਾਤਾ ਰਾਜ ਸਮਾਪਤੰ ॥੭॥੫॥

eit maanadhaataa raaj samaapata(n) ||7||5||

End of the killing of Mandhata.

ਅਥ ਦਲੀਪ ਕੋ ਰਾਜ ਕਥਨੰ ॥

ath dhaleep ko raaj kathana(n) ||

Now begins the description of the rule of Dileep

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

toTak chha(n)dh ||

TOTAK STANZA

ਰਣ ਮੋ ਮਾਨ ਮਹੀਪ ਹਏ ॥

ran mo maan maheep he ||

ਤਬ ਆਨਿ ਦਿਲੀਪ ਦਿਲੀਸ ਭਏ ॥

tab aan dhileep dhilees bhe ||

When Mandhata was killed in the war, then Dileep became the king of Delhi

ਬਹੁ ਭਾਤਿਨ ਦਾਨਵ ਦੀਹ ਦਲੇ ॥

bahu bhaatin dhaanav dheeh dhale ||

CHAUPI

ਸਬ ਠੌਰ ਸਬੈ ਉਠਿ ਧਰਮ ਪਲੇ ॥੧੨੦॥

sab Thauar sabai uTh dharam pale ||120||

He destroyed the demons in various ways and propagated religion at all places.120.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਹਨਾ ਮਾਨਧਾਤਾ ਬਰ ॥

jab nirap hanaa maanadhaataa bar ||

ਸਿਵ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਕਰਿ ਧਰਿ ਲਵਨਾਸੁਰ ॥

siv tirasool kar dhar lavanaasur ||

When taking the trident of Shiva, Lavanasura killed the superb king mandhata, then the king Dileep came to the throne

ਭਯੋ ਦਲੀਪ ਜਗਤ ਕੋ ਰਾਜਾ ॥

bhayo dhaleep jagat ko raajaa ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਜਿਹ ਰਾਜ ਬਿਰਾਜਾ ॥੧੨੧॥

bhaat bhaat jeh raaj biraajaa ||121||

He had various types of royal luxuries.121.

ਮਹਾਰਥੀ ਅਰੁ ਮਹਾ ਨ੍ਰਿਪਾਰਾ ॥

mahaarathee ar mahaa nirapaaraa ||

ਕਨਕ ਅਵਟਿ ਸਾਚੇ ਜਨੁ ਢਾਰਾ ॥

kanak avaT saache jan ddaaraa ||

This king was a great warrior any Sovereign

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਜਨੁ ਮਦਨ ਸਰੂਪਾ ॥

at su(n)dhar jan madhan saroopaa ||

ਜਾਨੁਕ ਬਨੇ ਰੂਪ ਕੋ ਭੂਪਾ ॥੧੨੨॥

jaanuk bane roop ko bhoopaa ||122||

It seemed that he had been shaped in a mould of gold, like the form of the god of love, this king was so beautiful, that he appeared to be the Sovereign of Beauty.122.

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰੇ ਜਗ ਬਿਸਥਾਰਾ ॥

bahu bidh kare jag bisathaaraa ||

ਬਿਧਵਤ ਹੋਮ ਦਾਨ ਮਖਸਾਰਾ ॥

bidhavat hom dhaan makhasaaraa ||

He performed various types of Yajnas and executed hom and bestowed charities according to Vedic injunctions

ਧਰਮ ਧੁਜਾ ਜਹ ਤਹ ਬਿਰਾਜੀ ॥

dharam dhujaa jeh teh biraajee ||

ਇੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਨਿਰਖਿ ਦੁਤਿ ਲਾਜੀ ॥੧੨੩॥

ei(n)dhraavatee nirakh dhut laajee ||123||

His banner of the extension of Dharma fluttered here and there and seeing his glory, the abode of Indra felt shy.123.

ਪਗ ਪਗ ਜਗਿ ਖੰਭ ਕਹੁ ਗਾਡਾ ॥

pag pag jag kha(n)bh kahu gaaddaa ||

ਘਰਿ ਘਰਿ ਅੰਨ ਸਾਲ ਕਰਿ ਛਾਡਾ ॥

ghar ghar a(n)n saal kar chhaaddaa ||

He got planted the columns of Yajnas at short distances

ਭੂਖਾ ਨਾਗ ਜੁ ਆਵਤ ਕੋਈ ॥

bhookhaa naag ju aavat koiee ||

ਤਤਛਿਨ ਇਛ ਪੁਰਾਵਤ ਸੋਈ ॥੧੨੪॥

tatachhin ichh puraavat soiee ||124||

And caused the granaries of corn to be built in every home, the hungry or naked, whosoever came, his desire was fulfilled Immediately.124.

ਜੋ ਜਿਹੰ ਮੁਖ ਮਾਗਾ ਤਿਹ ਪਾਵਾ ॥

jo jiha(n) mukh maagaa teh paavaa ||

ਬਿਮੁਖ ਆਸ ਫਿਰਿ ਭਿਛਕ ਨ ਆਵਾ ॥

bimukh aas fir bhichhak na aavaa ||

Whosoever asked for anything, he obtained it and no beggar returned without the fulfillment of his wish

ਧਾਮਿ ਧਾਮਿ ਧੁਜਾ ਧਰਮ ਬਧਾਈ ॥

dhaam dhaam dhujaa dharam badhaiee ||

ਧਰਮਾਵਤੀ ਨਿਰਖਿ ਮੁਰਛਾਈ ॥੧੨੫॥

dharamaavatee nirakh murachhaiee ||125||

The banner of Dharma flew on every home and seeing this the abode of Dharamraja also became unconscious.125.

ਮੂਰਖ ਕੋਊ ਰਹੈ ਨਹਿ ਪਾਵਾ ॥

moorakh kouoo rahai neh paavaa ||

ਬਾਰ ਬੂਢ ਸਭ ਸੋਧਿ ਪਢਾਵਾ ॥

baar boodd sabh sodh paddaavaa ||

No one remained ignorant and all children and old people studied intelligently

ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੋਤ ਭਈ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ॥

ghar ghar hot bhiee har sevaa ||

ਜਹ ਤਹ ਮਾਨਿ ਸਬੈ ਗੁਰ ਦੇਵਾ ॥੧੨੬॥

jeh teh maan sabai gur dhevaa ||126||

There was the worship of the Lord in every home and the Lord was abored nad honoured everywhere.126.

ਇਹ ਬਿਧਿ ਰਾਜ ਦਿਲੀਪ ਬਡੋ ਕਰਿ ॥

eeh bidh raaj dhileep baddo kar ||

ਮਹਾਰਥੀ ਅਰੁ ਮਹਾ ਧਨੁਰ ਧਰ ॥

mahaarathee ar mahaa dhanur dhar ||

Such was the rule of king Dileep, who himself was great warrior and a great archer

ਕੋਕ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸੁਰ ਗਿਆਨਾ ॥

kok saasatr simirat sur giaanaa ||