Ang 518

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੇ ਸਿਵ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਯੋ ॥

yau sun ke siv krodh baddaayo ||

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਤਿਹ ਬਚਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

yau keh kai teh bachan sunaayo ||

ਜਬੈ ਧੁਜਾ ਤੁਮਰੀ ਗਿਰ ਪਰਿ ਹੈ ॥

jabai dhujaa tumaree gir par hai ||

ਤਬੈ ਸੂਰ ਕੋਊ ਤੁਮ ਸੰਗ ਲਰਿ ਹੈ ॥੨੧੯੦॥

tabai soor kouoo tum sa(n)g lar hai ||2190||

Hearing this, Shiva got enraged and said, “When your banner will fall down, then someone will come to fight with you.”2190.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ਕ੍ਰੋਧ ਜਬੈ ਸਿਵ ਜੂ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਤਿਨ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

havai kar krodh jabai siv joo teh bhoopat ko tin bain sunaayo ||

When, in anger, Shiva said this to the king, he did not understand this mystery

ਭੂਪ ਲਖਿਯੋ ਨਹਿ ਭੇਦ ਕਛੂ ਸੁ ਲਖਿਯੋ ਚਿਤ ਚਾਹਤ ਹੋ ਸੋਊ ਪਾਯੋ ॥

bhoop lakhiyo neh bhedh kachhoo su lakhiyo chit chaahat ho souoo paayo ||

He thought that the desired boon had been bestowed upon him

ਬਾਗੇ ਕੇ ਭੀਤਰ ਫੂਲਿ ਗਯੋ ਭੁਜ ਦੰਡਨ ਕੋ ਅਤਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

baage ke bheetar fool gayo bhuj dha(n)ddan ko at oj janaayo ||

Within his forest, the king got puffed up, considering the strength of his arms

ਯੌ ਦਸ ਸੈ ਭੁਜ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਸੋ ਫਿਰਿ ਮੰਦਿਰ ਆਯੋ ॥੨੧੯੧॥

yau dhas sai bhuj sayaam kahai at aana(n)dh so fir ma(n)dhir aayo ||2191||

And in this way, Sahasarabahu came back to his home.2191.

ਏਕ ਹੁਤੀ ਦੁਹਤਾ ਤਿਹ ਕੀ ਤਿਹ ਸੋਤਿ ਨਿਸਾ ਸੁਪਨੋ ਇਕੁ ਪਾਯੋ ॥

ek hutee dhuhataa teh kee teh sot nisaa supano ik paayo ||

The king had a daughter

ਮੈਨ ਸੋ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸੀ ਮੂਰਤਿ ਸੋ ਇਹ ਕੇ ਚਲਿ ਮੰਦਿਰ ਆਯੋ ॥

main so roop anoop see moorat so ieh ke chal ma(n)dhir aayo ||

One day she dreamt that a very beautiful prince like the god of love had come to her home

ਭੋਗ ਕੀਯੋ ਤਿਹ ਸੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਇਨਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

bhog keeyo teh so mil kai in chit bikhai at hee sukh paayo ||

She went to bed with him and was greatly gratified

ਚਉਕ ਪਰੀ ਨਹੀ ਪੀਯ ਪਿਖਿਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਨ ਸੋਕ ਜਨਾਯੋ ॥੨੧੯੨॥

chauk paree nahee peey pikhiyo kab sayaam kahai tin sok janaayo ||2192||

She, being startled, awoke and became agitated.2192.

ਜਾਗਤਿ ਹੀ ਬਿਰਲਾਪ ਕੀਓ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤਿ ਸੋਕ ਕੀ ਬਾਤ ਜਨਾਈ ॥

jaagat hee biralaap keeo at hee chit sok kee baat janaiee ||

On waking up, she lamented and grew greatly afflicted in her mind

ਅੰਗਨ ਮੈ ਡਗਰੀ ਸੀ ਫਿਰੈ ਪਤਿ ਕੀ ਕਰਿ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥

a(n)gan mai ddagaree see firai pat kee kar kai man mai dhuchitaiee ||

She began to feel pain in her limbs and endured dilemma in her mind regarding her husband

ਪ੍ਰੇਤ ਲਗਿਯੋ ਕਿਧੌ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗੀ ਕਿ ਕਛੂ ਅਬ ਯਾ ਠਗਮੂਰੀ ਸੀ ਖਾਈ ॥

pret lagiyo kidhau preet lagee k kachhoo ab yaa Thagamooree see khaiee ||

She moved as one having been robbed

ਭਾਖਤ ਭੀ ਸਖੀ ਮੋ ਕਉ ਅਬੈ ਮੇਰੋ ਦੈ ਗਯੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਜ ਦਿਖਾਈ ॥੨੧੯੩॥

bhaakhat bhee sakhee mo kau abai mero dhai gayo preetam aaj dhikhaiee ||2193||

She appeared to have been possessed by some ghost, she said to her friend, “O friend! I have seen today my beloved.”2193.

ਏਤੀ ਹੀ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਮੁਖ ਤੇ ਗਿਰ ਭੂ ਪੈ ਪਰੀ ਸਭ ਸੁਧਿ ਭੁਲਾਈ ॥

etee hee kai bateeyaa mukh te gir bhoo pai paree sabh sudh bhulaiee ||

Saying this, she fell down on the earth and lost consciousness

ਯੌ ਬਿਸੰਭਾਰ ਪਰੀ ਧਰਨੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਮਨੋ ਨਾਗਿਨ ਖਾਈ ॥

yau bisa(n)bhaar paree dharanee kab sayaam bhanai mano naagin khaiee ||

She fell down unconscious on the earth as if some female serpent had stung her

ਮਾਨਹੁ ਅੰਤ ਸਮੋ ਪਹੁਚਿਯੋ ਇਹ ਦੈ ਗਯੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥

maanahu a(n)t samo pahuchiyo ieh dhai gayo preetam sot dhikhaiee ||

It appeared that she had seen her beloved in her last hour

ਤਉ ਲਗਿ ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖਾ ਜੁ ਹੁਤੀ ਸੁ ਸਖੀ ਇਹ ਕੀ ਇਹ ਕੇ ਢਿਗਿ ਆਈ ॥੨੧੯੪॥

tau lag chitr rekhaa ju hutee su sakhee ieh kee ieh ke ddig aaiee ||2194||

At that time, her friend named Chitrarekha reached near her.2194.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਸਖਿਨ ਦਸਾ ਜਬ ਯਾਹਿ ਸੁਨਾਈ ॥

sakhin dhasaa jab yaeh sunaiee ||

ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖ ਤਬ ਸੋਚ ਜਨਾਈ ॥

chitr rekh tab soch janaiee ||

When she described her condition to her friend, the friend also became very anxious

ਇਹ ਜੀਏ ਜੀਯ ਹੋ ਨਹੀ ਮਰਿ ਹੋ ॥

eeh je'ee jeey ho nahee mar ho ||

ਜਾਨਤ ਜਤਨੁ ਏਕ ਸੋਊ ਕਰਿ ਹੋ ॥੨੧੯੫॥

jaanat jatan ek souoo kar ho ||2195||

She thought that she would not survive then, there was then only one effort to be done.2195.

ਜੋ ਮੈ ਨਾਰਦ ਸੋ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

jo mai naaradh so sun paayo ||

ਵਹੈ ਜਤਨੁ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਯੋ ॥

vahai jatan mere man aayo ||

Whatever I have heard from Narada, the same measure has come to my mind

ਜਤਨੁ ਆਜ ਸੋਊ ਮੈ ਕਰਿ ਹੋ ॥

jatan aaj souoo mai kar ho ||

ਬਾਨਾਸੁਰ ਤੇ ਨੈਕੁ ਨ ਡਰਿ ਹੋ ॥੨੧੯੬॥

baanaasur te naik na ddar ho ||2196||

I shall make the same effort and shall not fear Banasura, even slightly.2196.

ਸਖੀ ਬਾਚ ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖਾ ਸੋ ॥

sakhee baach chitr rekhaa so ||

Speech of the friend addressed to Chitrarekha:

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਆਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਤਿਹ ਕੀ ਸਖੀ ਤਿਹ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥

aatur havai teh kee sakhee teh ko kahiyo sunai ||

ਜੋ ਜਾਨਤ ਹੈ ਜਤਨ ਤੂ ਸੋ ਅਬ ਤੁਰਤੁ ਬਨਾਇ ॥੨੧੯੭॥

jo jaanat hai jatan too so ab turat banai ||2197||

Getting agitated, her friend said to the other friend, “Whatever you can do, do it immediately.”2197.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਹ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਤਬ ਹੀ ਇਹ ਚਉਦਹ ਲੋਕ ਬਨਾਏ ॥

yau sun kai teh kee bateeyaa tab hee ieh chaudheh lok banaae ||

ਜੀਵ ਜਨਾਵਰ ਦੇਵ ਨਿਸਾਚਰ ਭੀਤ ਕੇ ਬੀਚ ਲਿਖੇ ਚਿਤ ਲਾਏ ॥

jeev janaavar dhev nisaachar bheet ke beech likhe chit laae ||

Hearing her words, this friend created all the fourteen worlds and created all the beings, the gods and other

ਅਉਰ ਸਭੈ ਰਚਨਾ ਜਗ ਹੂ ਕੀ ਲਿਖੀ ਕਹਿ ਲਉ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥

aaur sabhai rachanaa jag hoo kee likhee keh lau kab sayaam sunaae ||

She made all the creation of the world

ਤਉ ਇਹ ਆਇ ਸਮੁਛਤ ਕੈ ਬਹੀਆ ਗਹਿ ਯਾ ਸਭ ਹੀ ਦਰਸਾਏ ॥੨੧੯੮॥

tau ieh aai samuchhat kai baheeaa geh yaa sabh hee dharasaae ||2198||

Now she caught hold of the arm of Usha and showed her everything.2198.

ਜਉ ਬਹੀਆ ਗਹਿ ਕੈ ਇਹ ਕੀ ਉਨ ਚਿਤ੍ਰ ਸਭੈ ਇਹ ਕਉ ਦਰਸਾਏ ॥

jau baheeaa geh kai ieh kee un chitr sabhai ieh kau dharasaae ||

ਦੇਖਤਿ ਦੇਖਤਿ ਗੀ ਤਿਹ ਠਾ ਜਹ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਨਾਏ ॥

dhekhat dhekhat gee teh Thaa jeh dhavaiaaravatee birajanaath banaae ||

When catching her arm, she showed her all the portraits, then seeing all this she reached the Dwarka city of Krishna

ਸੰਬਰ ਕੋ ਅਰਿ ਥੋ ਜਿਹ ਠਉਰ ਲਿਖਿਯੋ ਇਹ ਤਾ ਪਿਖਿ ਨੈਨ ਨਿਵਾਏ ॥

sa(n)bar ko ar tho jeh Thaur likhiyo ieh taa pikh nain nivaae ||

ਤਾ ਸੁਇ ਦੇਖਿ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸਹੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਏ ਸਖੀ ਪਾਏ ॥੨੧੯੯॥

taa sui dhekh kahiyo ieh bhaat sahee mere preetam e sakhee paae ||2199||

The place where Shamber Kumar was written, she drooped her eyes on reaching there and said, “O friend! he is my beloved.”2199.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਕਹਿਯੋ ਸਖੀ ਅਬ ਢੀਲ ਨ ਕੀਜੈ ॥

kahiyo sakhee ab ddeel na keejai ||

ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੁਹਿ ਮਿਲਾਇ ਕੈ ਦੀਜੈ ॥

preetam muh milai kai dheejai ||

ਜਬ ਸਜਨੀ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕੈ ਹੋ ॥

jab sajanee ieh kaaraj kai ho ||