Ang 500

ਸੁਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਯੌ ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਆਪਨੇ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਬਢਾਯੋ ॥

sut kaanreh ke yau bateeyaa sun kai aapane chit mai at krodh baddaayo ||

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੈ ਅਰਿ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਧਾਯੋ ॥

baan kamaan kirapaan gadhaa geh kai ar ke badh kaaran dhaayo ||

Hearing these words, the son of Krishna got extremely enraged and catching hold of bow, arrows and mace moved to kill the enemy

ਧਾਮ ਜਹਾ ਤਿਹ ਬੈਰੀ ਕੋ ਥੇ ਤਿਹ ਦ੍ਵਾਰ ਪੈ ਜਾਇ ਕੈ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥

dhaam jahaa teh bairee ko the teh dhavaiaar pai jai kai bain sunaayo ||

ਜਾਹਿ ਕਉ ਸਿੰਧੁ ਮੈ ਡਾਰ ਦਯੋ ਅਬ ਸੋ ਤੁਹਿ ਸੋ ਲਰਬੇ ਕਹੁ ਆਯੋ ॥੨੦੨੬॥

jaeh kau si(n)dh mai ddaar dhayo ab so tuh so larabe kahu aayo ||2026||

He began to challenge the enemy on reaching his place, “The one whom you had thrown into the sea, has now come to fight with you.2026.

ਯੌ ਜਬ ਬੈਨ ਕਹੁ ਸੁਤ ਸ੍ਯਾਮ ਤੋ ਸੰਬਰ ਸਸਤ੍ਰ ਗਦਾ ਗਹਿ ਆਯੋ ॥

yau jab bain kahu sut sayaam to sa(n)bar sasatr gadhaa geh aayo ||

When the son of Krishna uttered these words, then Shamber came forward holding his weapons including the mace

ਜੈਸੇ ਕਹੀ ਬਿਧਿ ਜੁਧਹਿ ਕੀ ਤਿਹ ਭਾਤਿ ਸੋ ਤਾਹੀ ਨੇ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

jaise kahee bidh judheh kee teh bhaat so taahee ne judh machaayo ||

He began the fight, keeping before him the norms of fighting

ਆਪ ਭਜਿਯੋ ਨਹਿ ਤਾ ਭੂਅ ਤੇ ਨਹਿ ਵਾਹਿ ਕਉ ਤ੍ਰਾਸ ਦੈ ਪੈਗੁ ਭਜਾਯੋ ॥

aap bhajiyo neh taa bhooa te neh vaeh kau traas dhai paig bhajaayo ||

He did not run away from the battle and began to frighten Pradyumna in order to restrain him from fighting

ਆਹਵ ਯਾ ਬਿਧਿ ਹੋਤ ਭਯੋ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤ ਸੋ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੦੨੭॥

aahav yaa bidh hot bhayo keh kai ieh bhaat so sayaam sunaayo ||2027||

According to the poet Shyam, in this way, this battle continued there.2027.

ਅਤਿ ਹੀ ਤਿਹ ਠਾ ਜਬ ਮਾਰ ਮਚੀ ਅਰਿ ਜਾਤ ਭਯੋ ਨਭਿ ਮੈ ਛਲੁ ਕੈ ਕੈ ॥

at hee teh Thaa jab maar machee ar jaat bhayo nabh mai chhal kai kai ||

ਲੈ ਕਰਿ ਪਾਹਨ ਬ੍ਰਿਸਟ ਕਰੀ ਸੁਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਪੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੁਧਤ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥

lai kar paahan birasaT karee sut sayaam ke pai at krudhat havai kai ||

When the dreadful fighting continued there, the enemy deceptively reached the sky and from there he showered stones on the son of Krishna

ਸੋ ਇਨ ਪਾਹਨ ਬਿਅਰਥ ਕਰੇ ਤਿਨ ਕੋ ਸਰ ਏਕਹਿ ਏਕ ਲਗੈ ਹੈ ॥

so in paahan biarath kare tin ko sar ekeh ek lagai hai ||

ਸਸਤ੍ਰਨ ਸੋ ਤਿਹ ਕੋ ਤਨ ਬੇਧ ਕੈ ਭੂਮਿ ਡਰਿਓ ਅਤਿ ਰੋਸ ਬਢੈ ਕੈ ॥੨੦੨੮॥

sasatran so teh ko tan bedh kai bhoom ddario at ros baddai kai ||2028||

Pradyumna made those stones harmless with his arrows by intercepting them and pierced his body with his weapons, causing him to fall on the ground.2028.

ਅਸਿ ਐਚਿ ਝਟਾਕ ਲਯੋ ਕਟਿ ਤੇ ਸਿਰਿ ਸੰਬਰ ਕੈ ਸੁ ਝਟਾਕ ਦੇ ਝਾਰਿਯੋ ॥

as aaich jhaTaak layo kaT te sir sa(n)bar kai su jhaTaak dhe jhaariyo ||

Pradyumna struck his sword with a jerk and cutting the head of Shambar threw it down

ਦੇਵਨ ਕੇ ਗਨ ਹੇਰਤ ਜੇ ਤਿਨ ਪਉਰਖ ਦੇਖ ਕੈ ਧੰਨਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

dhevan ke gan herat je tin paurakh dhekh kai dha(n)n uchaariyo ||

The gods, seeing such a bravery, hailed him

ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਇ ਦਯੋ ਕੈ ਬਿਮੁਛਿਤ ਸ੍ਰੋਨ ਸੰਬੂਹ ਧਰਾ ਪੈ ਬਿਥਾਰਿਯੋ ॥

bhoom girai dhayo kai bimuchhit sron sa(n)booh dharaa pai bithaariyo ||

Making the demon unconscious, he knocked him down on the earth

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਪੂਤ ਸਪੂਤ ਭਯੋ ਜਿਨਿ ਏਕ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਤੇ ਸੰਬਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੦੨੯॥

kaanreh ko poot sapoot bhayo jin ek kirapaan te sa(n)bar maariyo ||2029||

Bravo to the son of Krishna, who killed Shambar with one blow of his sword.2029.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਪਰਦੁਮਨ ਸੰਬਰ ਦੈਤ ਹਰਿ ਲੈ ਗਯੋ ਇਤ ਸੰਬਰ ਕੋ ਪਰਦੁਮਨ ਬਧ ਕੀਓ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare paradhuman sa(n)bar dhait har lai gayo it sa(n)bar ko paradhuman badh keeo dhiaai samaapatam ||

ਅਥ ਪਰਦੁਮਨ ਸੰਬਰ ਕੋ ਬਧਿ ਰੁਕਮਿਨ ਕੋ ਮਿਲੇ ॥

ath paradhuman sa(n)bar ko badh rukamin ko mile ||

End of the chapter ‘Description of the Abduction of Pradyumna by the demon Shambar and killing of Shambar by Pradyumna’ in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਤਿਹ ਕੋ ਬਧ ਕੈ ਪਰਦੁਮਨਿ ਆਯੋ ਆਪਨੇ ਗ੍ਰੇਹ ॥

teh ko badh kai paradhuman aayo aapane greh ||

ਰਤਿ ਆਪਨੇ ਪਤਿ ਸੰਗਿ ਤਬੈ ਕਹਿਓ ਬਢੈ ਕੈ ਨੇਹ ॥੨੦੩੦॥

rat aapane pat sa(n)g tabai kahio baddai kai neh ||2030||

After killing him, Pradyumna came to his home, then Rati was extremely pleased to meet her husband.2030.

ਚੀਲਿ ਆਪ ਹੁਇ ਆਪਨੇ ਊਪਰਿ ਪਤਹਿ ਚੜਾਇ ॥

cheel aap hui aapane uoopar pateh chaRai ||

ਰੁਕਮਿਨਿ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਥੋ ਜਹਾ ਤਹਿ ਹੀ ਪਹੁੰਚੀ ਆਇ ॥੨੦੩੧॥

rukamin ko gireh tho jahaa teh hee pahu(n)chee aai ||2031||

After transformed herself into a culture and got her husband mounted on her and carrying him reached the palace of Rukmani.2031.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA