Ang 47

ਬ੍ਰਹਮ ਜਪਿਓ ਅਰੁ ਸੰਭੁ ਥਪਿਓ ਤਿਹ ਤੇ ਤੁਹਿ ਕੋ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਬਚਾਯੋ ॥

braham japio ar sa(n)bh thapio teh te tuh ko kinahoo(n) na bachaayo ||

Thou hast recited the name of Brahma and established Shivalingam, even then none could save thee.

ਕੋਟ ਕਰੀ ਤਪਸਾ ਦਿਨ ਕੋਟਿਕ ਕਾਹੂੰ ਨ ਕੌਡੀ ਕੋ ਕਾਮ ਕਢਾਯੋ ॥

koT karee tapasaa dhin koTik kaaha(n)oo na kauaddee ko kaam kaddaayo ||

Thou hast observed millions of austerities for millions of days, but thou couldst not be recompensed even for the value of a couldst not be recompensed even for the value of a cowrie.

ਕਾਮਕੁ ਮੰਤ੍ਰ ਕਸੀਰੇ ਕੇ ਕਾਮ ਨ ਕਾਲ ਕੋ ਘਾਉ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਬਚਾਯੋ ॥੯੭॥

kaamak ma(n)tr kaseere ke kaam na kaal ko ghaau kinahoo(n) na bachaayo ||97||

The Mantra recited for fulfillment of worldly desires doth not even bring the least gain and none of such Mantras can’t save from the blow of KAL.97.

ਕਾਹੇ ਕੋ ਕੂਰ ਕਰੈ ਤਪਸਾ ਇਨ ਕੀ ਕੋਊ ਕੌਡੀ ਕੇ ਕਾਮ ਨ ਐਹੈ ॥

kaahe ko koor karai tapasaa in kee kouoo kauaddee ke kaam na aaihai ||

Why doth thou indulge in false austerities, because they will not bring in gain of even one cowrie.

ਤੋਹਿ ਬਚਾਇ ਸਕੈ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਕੈ ਆਪਨ ਘਾਵ ਬਚਾਇ ਨ ਐਹੈ ॥

toh bachai sakai kahu kaise kai aapan ghaav bachai na aaihai ||

The cannot save themselves form the blow (of KAL), how can they protect thee?

ਕੋਪ ਕਰਾਲ ਕੀ ਪਾਵਕ ਕੁੰਡ ਮੈ ਆਪ ਟੰਗਿਓ ਤਿਮ ਤੋਹਿ ਟੰਗੈਹੈ ॥

kop karaal kee paavak ku(n)dd mai aap Ta(n)gio tim toh Ta(n)gaihai ||

They are all hanging in the blazing fire of anger, therefore they will cause thy hanging similarly.

ਚੇਤ ਰੇ ਚੇਤ ਅਜੋ ਜੀਅ ਮੈਂ ਜੜ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਬਿਨੁ ਕਾਮ ਨ ਐਹੈ ॥੯੮॥

chet re chet ajo jeea mai(n) jaR kaal kirapaa bin kaam na aaihai ||98||

O fool! Ruminate now in thy mind; none will be of any use to thee except the grace of KAL.98.

ਤਾਹਿ ਪਛਾਨਤ ਹੈ ਨ ਮਹਾ ਪਸੁ ਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਤਿਹੰ ਪੁਰ ਮਾਹੀ ॥

taeh pachhaanat hai na mahaa pas jaa ko prataap tiha(n) pur maahee ||

O foolish beast! Thou doth not recognize Him, Whose Glory hath spread over all the three worlds.

ਪੂਜਤ ਹੈ ਪਰਮੇਸਰ ਕੈ ਜਿਹ ਕੇ ਪਰਸੈ ਪਰਲੋਕ ਪਰਾਹੀ ॥

poojat hai paramesar kai jeh ke parasai paralok paraahee ||

Thou worshippest those as God, by whose touch thou shalt be driven far away from the next world.

ਪਾਪ ਕਰੋ ਪਰਮਾਰਥ ਕੈ ਜਿਹ ਪਾਪਨ ਤੇ ਅਤਿ ਪਾਪ ਲਜਾਈ ॥

paap karo paramaarath kai jeh paapan te at paap lajaiee ||

Thou art committing such sins in th name of parmarath (the subtle truth) that by committing them the Great sins may feel shy.

ਪਾਇ ਪਰੋ ਪਰਮੇਸਰ ਕੇ ਜੜ ਪਾਹਨ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸਰ ਨਾਹੀ ॥੯੯॥

pai paro paramesar ke jaR paahan mai(n) paramesar naahee ||99||

O fool! Fall at the feet of Lord-God, the Lord is not within the stone-idols.99.

ਮੋਨ ਭਜੇ ਨਹੀ ਮਾਨ ਤਜੇ ਨਹੀ ਭੇਖ ਸਜੇ ਨਹੀ ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਾਏ ॥

mon bhaje nahee maan taje nahee bhekh saje nahee moo(n)dd mu(n)ddaae ||

The Lord cannot be realized by observing silence, by forsaking pride, by adopting guises and by shaving the head.

ਕੰਠ ਨ ਕੰਠੀ ਕਠੋਰ ਧਰੇ ਨਹੀ ਸੀਸ ਜਟਾਨ ਕੇ ਜੂਟ ਸੁਹਾਏ ॥

ka(n)Th na ka(n)Thee kaThor dhare nahee sees jaTaan ke jooT suhaae ||

He cannot be realized by wearing Kanthi (a short necklace of small beads of different kinds made of wood or seeds worn by mendicants or ascetics) for severe austerities or Thy making a knot of matted hair on the head.

ਸਾਚੁ ਕਹੋਂ ਸੁਨ ਲੈ ਚਿਤ ਦੈ ਬਿਨੁ ਦੀਨ ਦਿਆਲ ਕੀ ਸਾਮ ਸਿਧਾਏ ॥

saach kaho(n) sun lai chit dhai bin dheen dhiaal kee saam sidhaae ||

Listen attentively, I speak Turth, Thou shalt not achieve the target without going under the Refuge of the LORD, Who is ever Merciful to the lowly.

ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਯਤ ਹੈ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਨ ਭੀਜਤ ਲਾਂਡ ਕਟਾਏ ॥੧੦੦॥

preet kare prabh paayat hai kirapaal na bheejat laa(n)dd kaTaae ||100||

God can only be realized with LOVE, He is not pleased by circumcision.100.

ਕਾਗਦ ਦੀਪ ਸਭੈ ਕਰਿ ਕੈ ਅਰੁ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ੍ਰਨ ਕੀ ਮਸੁ ਕੈ ਹੋਂ ॥

kaagadh dheep sabhai kar kai ar saat samu(n)dhran kee mas kai ho(n) ||

If all the continents are transformed into paper and all the seven seas into ink

ਕਾਟ ਬਨਾਸਪਤੀ ਸਗਰੀ ਲਿਖਬੇ ਹੂੰ ਕੇ ਲੇਖਨ ਕਾਜਿ ਬਨੈ ਹੋਂ ॥

kaaT banaasapatee sagaree likhabe hoo(n) ke lekhan kaaj banai ho(n) ||

By chopping all the vegetation the pen may be made for the sake of writing

ਸਾਰਸੁਤੀ ਬਕਤਾ ਕਰਿ ਕੈ ਜੁਗਿ ਕੋਟਿ ਗਨੇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਲਿਖੈ ਹੋਂ ॥

saarasutee bakataa kar kai jug koT ganes kai haath likhai ho(n) ||

If the goddess Saraswati be made the speaker (of eulogies) and Ganesha be there to write with hands for millions of ages

ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਬਿਨਾ ਬਿਨਤੀ ਨ ਤਊ ਤੁਮ ਕੌ ਪ੍ਰਭੁ ਨੈਕ ਰਿਝੈ ਹੋਂ ॥੧੦੧॥

kaal kirapaan binaa binatee na tuoo tum kau prabh naik rijhai ho(n) ||101||

Even then, O God! O sword-incannate KAL! Without supplication, none can make Thee pleased even a little.101.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਸ੍ਰੀ ਕਾਲ ਜੀ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਪ੍ਰਿਥਮ ਧਿਆਏ ਸੰਪੂਰਨ ਸੁਭ ਮਸਤੁ ॥੧॥ਅਫਜੂ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the sree kaal jee kee usatat piratham dhiaae sa(n)pooran subh masat ||1||afajoo||

Here ends the First Chapter of BACHITTAR NATAK entitled The Eulogy of Sri KAL.’1.

ਕਵਿ ਬੰਸ ਵਰਣਨ ॥

kav ba(n)s varanan ||

AUTOBIOGRAPHY

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤੁਮਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ॥

tumaree mahimaa apar apaaraa ||

O Lord! Thy Praise is Supreme and Infinite,

ਜਾ ਕਾ ਲਹਿਓ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਪਾਰਾ ॥

jaa kaa lahio na kinahoo(n) paaraa ||

None could comprehend its limits.

ਦੇਵ ਦੇਵ ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਜਾ ॥

dhev dhev raajan ke raajaa ||

O God of gods and King of kings,

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਾ ॥੧॥

dheen dhiaal gareeb nivaajaa ||1||

The Merciful Lord of the lowly and protector of the humble.1.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਮੂਕ ਉਚਰੈ ਸਾਸਤ੍ਰ ਖਟ ਪਿੰਗੁ ਗਿਰਨ ਚੜਿ ਜਾਇ ॥

mook ucharai saasatr khaT pi(n)g giran chaR jai ||

The dumb utters the six Shastras and the crippled climbs the mountain.

ਅੰਧ ਲਖੈ ਬਧਰੋ ਸੁਨੈ ਜੌ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਾਇ ॥੨॥

a(n)dh lakhai badharo sunai jau kaal kirapaa karai ||2||

The blind one sees and the deaf listens, if the KAL becomes Gracious.2.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਕਹਾ ਬੱੁਧਿ ਪ੍ਰਭ ਤੁੱਛ ਹਮਾਰੀ ॥

kahaa ba'udh prabh tu'chh hamaaree ||

O God! My intellect is trifling.

ਬਰਨ ਸਕੈ ਮਹਿਮਾ ਜੁ ਤਿਹਾਰੀ ॥

baran sakai mahimaa ju tihaaree ||

How can it narrate Thy Praise?

ਹਮ ਨ ਸਕਤ ਕਰ ਸਿਫਤ ਤੁਮਾਰੀ ॥

ham na sakat kar sifat tumaaree ||

I cannot (have sufficient words to) praise Thee,

ਆਪ ਲੇਹੁ ਤੁਮ ਕਥਾ ਸੁਧਾਰੀ ॥੩॥

aap leh tum kathaa sudhaaree ||3||

Thou mayst Thyself improve this narration.3.

ਕਹਾ ਲਗੈ ਇਹ ਕੀਟ ਬਖਾਨੈ ॥

kahaa lagai ieh keeT bakhaanai ||

Upto what limit this insect can depict (Thy Praises)?

ਮਹਿਮਾ ਤੋਰ ਤੁਹੀ ਪ੍ਰਭ ਜਾਨੈ ॥

mahimaa tor tuhee prabh jaanai ||

Thou mayst Thyself improve Thy Greatness.

ਪਿਤਾ ਜਨਮ ਜਿਮ ਪੂਤ ਨ ਪਾਵੈ ॥

pitaa janam jim poot na paavai ||

Just as the son cannot say anything about the birth of his father

ਕਹਾ ਤਵਨ ਕਾ ਭੇਦ ਬਤਾਵੈ ॥੪॥

kahaa tavan kaa bhedh bataavai ||4||

Then how can one unfold Thy mystery.4.

ਤੁਮਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਤੁਮੈ ਬਨਿ ਆਈ ॥

tumaree prabhaa tumai ban aaiee ||

Thy Greatness is Only Thine

ਅਉਰਨ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਬਤਾਈ ॥

aauran te nahee jaat bataiee ||

It cannot be described by others.

ਤੁਮਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮ ਹੂੰ ਪ੍ਰਭ ਜਾਨੋ ॥

tumaree kirapaa tum ha(n)oo prabh jaano ||

O Lord! Only Thou knowest Thy doings.

ਊਚ ਨੀਚ ਕਸ ਸਕਤ ਬਖਾਨੋ ॥੫॥

uooch neech kas sakat bakhaano ||5||

Who hast the power to elucidate Thy High of Low acts? 5.

ਸੇਸਨਾਗ ਸਿਰ ਸਹਸ ਬਨਾਈ ॥

sesanaag sir sahas banaiee ||

Thou hast made one thousand hoods of Sheshanaga

ਦ੍ਵੈ ਸਹੰਸ ਰਸਨਾਹੁ ਸੁਹਾਈ ॥

dhavai saha(n)s rasanaahu suhaiee ||

Which contain two thousand tongues.

ਰਟਤ ਅਬ ਲਗੇ ਨਾਮ ਅਪਾਰਾ ॥

raTat ab lage naam apaaraa ||

He is reciting till now Thy Infinite Names

ਤੁਮਰੋ ਤਊ ਨ ਪਾਵਤ ਪਾਰਾ ॥੬॥

tumaro tuoo na paavat paaraa ||6||

Even then he hath not know the end of Thy Names.6.

ਤੁਮਰੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਹਾਂ ਕੋਊ ਕਹੈ ॥

tumaree kriaa kahaa(n) kouoo kahai ||

What can one say about Thy doings?

ਸਮਝਤ ਬਾਤ ਉਰਝ ਮਤਿ ਰਹੈ ॥

samajhat baat urajh mat rahai ||

One gets puzzled while understanding it.

ਸੂਛਮ ਰੂਪ ਨ ਬਰਨਾ ਜਾਈ ॥

soochham roop na baranaa jaiee ||

Thy subtle form is indescribable

ਬਿਰਧ ਸਰੂਪਹਿ ਕਹੋ ਬਨਾਈ ॥੭॥

biradh saroopeh kaho banaiee ||7||

(Therefore) I speak about Thy Immanent Form.7.

ਤੁਮਰੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਬ ਗਹਿਹੌ ॥

tumaree prem bhagat jab gahihau ||

When I shall observe Thy loving Devotion

ਛੋਰ ਕਥਾ ਸਭ ਹੀ ਤਬ ਕਹਿਹੌ ॥

chhor kathaa sabh hee tab kahihau ||

I shall then describe all Thy anecdotes from the beginning.

ਅਬ ਮੈ ਕਹੋ ਸੁ ਅਪਨੀ ਕਥਾ ॥

ab mai kaho su apanee kathaa ||

Now I narrate my own life-story

ਸੋਢੀ ਬੰਸ ਉਪਜਿਯਾ ਜਥਾ ॥੮॥

soddee ba(n)s upajiyaa jathaa ||8||

How the Sodhi clan came into being (in this world).8.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਪ੍ਰਿਥਮ ਕਥਾ ਸੰਛੇਪ ਤੇ ਕਹੋ ਸੁ ਹਿਤੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

piratham kathaa sa(n)chhep te kaho su hit chit lai ||

With the concentration of my mind, I narrate in brief my earlier story.

ਬਹੁਰ ਬਡੋ ਬਿਸਥਾਰ ਕੈ ਕਹਿਹੌ ਸਭੋ ਸੁਨਾਇ ॥੯॥

bahur baddo bisathaar kai kahihau sabho sunai ||9||

Then after that, I shall relate all in great detail.9.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਪ੍ਰਿਥਮ ਕਾਲ ਜਬ ਕਰਾ ਪਸਾਰਾ ॥

piratham kaal jab karaa pasaaraa ||

In the beginning when KAL created the world

ਓਅੰਕਾਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸਟ ਉਪਾਰਾ ॥

oa(n)kaar te sirasaT upaaraa ||

It was brought into being by Aumkara (the One Lord).

ਕਾਲਸੈਣ ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਭਇਓ ਭੂਪਾ ॥

kaalasain pirathamai bhio bhoopaa ||

Kal sain was the first king

ਅਧਿਕ ਅਤੁਲ ਬਲਿ ਰੂਪ ਅਨੂਪਾ ॥੧੦॥

adhik atul bal roop anoopaa ||10||

Who was of immeasurable strength and supreme beauty.10.

ਕਾਲਕੇਤ ਦੂਸਰ ਭੂਅ ਭਯੋ ॥

kaalaket dhoosar bhooa bhayo ||

Kalket became the second king

ਕ੍ਰੂਰ ਬਰਸ ਤੀਸਰ ਜਗ ਠਯੋ ॥

kraoor baras teesar jag Thayo ||

And Kurabaras, the third.

ਕਾਲਧੁਜ ਚਤੁਰਥ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋਹੈ ॥

kaaladhuj chaturath nirap sohai ||

Kaldhuj was the fourth kin

ਜਿਹ ਤੇ ਭਇਓ ਜਗਤ ਸਭ ਕੋ ਹੈ ॥੧੧॥

jeh te bhio jagat sabh ko hai ||11||

From whom the whole world originated. 11.

ਸਹਸਰਾਛ ਜਾ ਕੇ ਸੁਭ ਸੋਹੈਂ ॥

sahasaraachh jaa ke subh sohai(n) ||

ਸਹਸ ਪਾਦ ਜਾ ਕੇ ਤਨ ਮੋ ਹੈਂ ॥

sahas paadh jaa ke tan mo hai(n) ||

He had a thousand eyes and thousand feet.

ਸੇਖਨਾਗ ਪਰ ਸੋਇਬੋ ਕਰੈ ॥

sekhanaag par soibo karai ||

He slept on Sheshanaga

ਜਗ ਤਹਿ ਸੇਖਸਾਇ ਉਚਰੈ ॥੧੨॥

jag teh sekhasai ucharai ||12||

Therefore he was called the master of Shesha.12.

ਏਕ ਸ੍ਰਵਣ ਤੇ ਮੈਲ ਨਿਕਾਰਾ ॥

ek sravan te mail nikaaraa ||

Out of the secretion from one of his ears

ਤਾ ਤੇ ਮਧੁ ਕੀਟਭ ਤਨ ਧਾਰਾ ॥

taa te madh keeTabh tan dhaaraa ||

Madhu and Kaitabh came into being.