Ang 206

ਹੋਮ ਕੀ ਲੈ ਬਾਸਨਾ ਉਠ ਧਾਤ ਦੈਤ ਦੁਰੰਤ ॥

hom kee lai baasanaa uTh dhaat dhait dhura(n)t ||

ਲੂਟ ਖਾਤ ਸਬੈ ਸਮਗਰੀ ਮਾਰ ਕੂਟਿ ਮਹੰਤ ॥੬੨॥

looT khaat sabai samagaree maar kooT maha(n)t ||62||

Attracted by the incense of fire-worship (Havana), the demons would come to the sacrificial pit and would eat the materials of Yajna, snatching it from the performer.62.

ਲੂਟ ਖਾਤਹ ਵਿਖਯ ਜੇ ਤਿਨ ਪੈ ਕਛੂ ਨ ਬਸਾਇ ॥

looT khaateh vikhay je tin pai kachhoo na basai ||

ਤਾਕ ਅਉਧਹ ਆਇਯੋ ਤਬ ਰੋਸ ਕੈ ਮੁਨਿ ਰਾਇ ॥

taak aaudheh aaiyo tab ros kai mun rai ||

Seeing the loot of the materials of the fire-worship and feeling himself helpless, the great sage Vishwamitra came to Ayodhya in great anger.

ਆਇ ਭੂਪਤ ਕੱਉ ਕਹਾ ਸੁਤ ਦੇਹੁ ਮੋ ਕਉ ਰਾਮ ॥

aai bhoopat ka'au kahaa sut dheh mo kau raam ||

ਨਾਤ੍ਰ ਤੋ ਕੱਉ ਭਸਮ ਕਰਿ ਹੱਉ ਆਜ ਹੀ ਇਹ ਠਾਮ ॥੬੩॥

naatr to ka'au bhasam kar ha'au aaj hee ieh Thaam ||63||

On reaching (Ayodhya) he said to the king. “Give me your son Ram for a few days, otherwise I shall reduce you to ashes on this very spot.”63.

ਕੋਪ ਦੇਖਿ ਮੁਨੀਸ ਕੱਉ ਨ੍ਰਿਪ ਪੂਤ ਤਾ ਸੰਗ ਦੀਨ ॥

kop dhekh munees ka'au nirap poot taa sa(n)g dheen ||

ਜੱਗ ਮੰਡਲ ਕੱਉ ਚਲਯੋ ਲੈ ਤਾਹਿ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

ja'g ma(n)ddal ka'au chalayo lai taeh sa(n)g prabeen ||

Visualising the fury of the sage, the king asked his son to accompany him and the sage accompanied by Ram went to begin the Yajna again.

ਏਕ ਮਾਰਗ ਦੂਰ ਹੈ ਇਕ ਨੀਅਰ ਹੈ ਸੁਨਿ ਰਾਮ ॥

ek maarag dhoor hai ik neear hai sun raam ||

ਰਾਹ ਮਾਰਤ ਰਾਛਸੀ ਜਿਹ ਤਾਰਕਾ ਗਨਿ ਨਾਮ ॥੬੪॥

raeh maarat raachhasee jeh taarakaa gan naam ||64||

The sage said, “O Ram! listen, there are two routes, on the one the Yajna-spot is far away and on the other it is quit near, but on the later route there lives a demoness named Taraka, who kills the wayfares.64.

ਜਉਨ ਮਾਰਗ ਤੀਰ ਹੈ ਤਿਹ ਰਾਹ ਚਾਲਹੁ ਆਜ ॥

jaun maarag teer hai teh raeh chaalahu aaj ||

ਚਿੱਤ ਚਿੰਤ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦਿਵ ਦੇਵ ਕੇ ਹੈਂ ਕਾਜ ॥

chi't chi(n)t na keejeeaai dhiv dhev ke hai(n) kaaj ||

Ram said, “Let us go by the small-distance-route, abandoning the anxiety, this work of killing the demons is the work of the gods.”

ਬਾਟਿ ਚਾਪੈ ਜਾਤ ਹੈਂ ਤਬ ਲਉ ਨਿਸਾਚਰ ਆਨ ॥

baaT chaapai jaat hai(n) tab lau nisaachar aan ||

ਜਾਹੁਗੇ ਕਤ ਰਾਮ ਕਹਿ ਮਗਿ ਰੋਕਿਯੋ ਤਜਿ ਕਾਨ ॥੬੫॥

jaahuge kat raam keh mag rokiyo taj kaan ||65||

They began to move on that route and at the same time the demoness came and laid obstruction on the path saying, “O ram! how will you proceed and save yourself?”65.

ਦੇਖਿ ਰਾਮ ਨਿਸਾਚਰੀ ਗਹਿ ਲੀਨ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ॥

dhekh raam nisaacharee geh leen baan kamaan ||

ਭਾਲ ਮਧ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ਸੁਰ ਤਾਨਿ ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥

bhaal madh prahaariyo sur taan kaan pramaan ||

On seeing the demoness Tarka, ram held his bow and arrows in his hand, and pulling the cow discharged the arrow on her head.

ਬਾਨ ਲਾਗਤ ਹੀ ਗਿਰੀ ਬਿਸੰਭਾਰੁ ਦੇਹਿ ਬਿਸਾਲ ॥

baan laagat hee giree bisa(n)bhaar dheh bisaal ||

ਹਾਥਿ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਨਾਥ ਕੇ ਭਯੋ ਪਾਪਨੀ ਕੋ ਕਾਲ ॥੬੬॥

haath sree raghunaath ke bhayo paapanee ko kaal ||66||

On being struck by the arrow, the heavy body of the demoness fell down and in this way, he end of the sinner came at the hands of Ram.66.

ਐਸ ਤਾਹਿ ਸੰਘਾਰ ਕੈ ਕਰ ਜੱਗ ਮੰਡਲ ਮੰਡ ॥

aais taeh sa(n)ghaar kai kar ja'g ma(n)ddal ma(n)dd ||

ਆਇਗੇ ਤਬ ਲਉ ਨਿਸਾਚਰ ਦੀਹ ਦੇਇ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥

aaige tab lau nisaachar dheeh dhei pracha(n)dd ||

In this way, after killing the demoness, when the Yajna was started, two large-sized demons, Marich and Subahu, appeared there.

ਭਾਜਿ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਸਭੈ ਰਿਖ ਠਾਢ ਭੇ ਹਠਿ ਰਾਮ ॥

bhaaj bhaaj chale sabhai rikh Thaadd bhe haTh raam ||

ਜੁੱਧ ਕ੍ਰੁੱਧ ਕਰਿਯੋ ਤਿਹੂੰ ਤਿਹ ਠਉਰ ਸੋਰਹ ਜਾਮ ॥੬੭॥

ju'dh kru'dh kariyo tihoo(n) teh Thaur soreh jaam ||67||

Seeing them, all the sages ran away and only Ram persistently stood there and the war of those three was waged continuously for sixteen watches.67.

ਮਾਰ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰ ਦਾਨਵ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ॥

maar maar pukaar dhaanav sasatr asatr sa(n)bhaar ||

ਬਾਨ ਪਾਨ ਕਮਾਨ ਕੱਉ ਧਰਿ ਤਬਰ ਤਿੱਛ ਕੁਠਾਰਿ ॥

baan paan kamaan ka'au dhar tabar ti'chh kuThaar ||

Holding firmly their arms and weapons, the demons began to shout “kill, kill” they caught hold of their axes, bows and arrows in their hands.