Ang 152

ਤਹਾ ਗਯੋ ਅਜੈ ਸਿੰਘ ਸੂਰਾ ਸੁਕ੍ਰੁਧੰ ॥

tahaa gayo ajai si(n)gh sooraa sukrudha(n) ||

In that place of (of Sanaudhi Brahmin) went the warrior Ajai Singh in great rage,

ਹਨਿਯੋ ਅਸਮੇਧੰ ਕਰਿਓ ਪਰਮ ਜੁਧੰ ॥੧੪॥੨੮੫॥

haniyo asamedha(n) kario param judha(n) ||14||285||

Who wanted to kill Asumedh in a fierce war.14.285.

ਰਜੀਆ ਪੁਤ੍ਰ ਦਿਖਿਯੋ ਡਰੇ ਦੋਇ ਭ੍ਰਾਤੰ ॥

rajeeaa putr dhikhiyo ddare dhoi bhraata(n) ||

Both the brothers were frightened on seeing the son of the maid-servant.

ਗਹੀ ਸਰਣ ਬਿਪ੍ਰੰ ਬੁਲਿਯੋ ਏਵ ਬਾਤੰ ॥

gahee saran bipra(n) buliyo ev baata(n) ||

They took shelter of the Brahmin and said:

ਗੁਵਾ ਹੇਮ ਸਰਬੰ ਮਿਲੇ ਪ੍ਰਾਨ ਦਾਨੰ ॥

guvaa hem saraba(n) mile praan dhaana(n) ||

“Save our life, thou shalt receive the gift of cows and gold from the lord

ਸਰਨੰ ਸਰਨੰ ਸਰਨੰ ਗੁਰਾਨੰ ॥੧੫॥੨੮੬॥

sarana(n) sarana(n) sarana(n) guraana(n) ||15||286||

“O Guru, we are in thy shelter, we are in thy shelter, we are in thy sgelter.”15.286.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਬ ਭੂਪਤ ਤਹ ਦੂਤ ਪਠਾਏ ॥

tab bhoopat teh dhoot paThaae ||

The king (Ajai Singh) sent his messengers (to king Tilak) and (Sanaudhi Brahmin).

ਤ੍ਰਿਪਤ ਸਕਲ ਦਿਜ ਕੀਏ ਰਿਝਾਏ ॥

tirapat sakal dhij ke'ee rijhaae ||

Who satisfied all the incoming Brahmin.

ਅਸਮੇਧ ਅਰੁ ਅਸੁਮੇਦ ਹਾਰਾ ॥

asamedh ar asumedh haaraa ||

(These messengers saidJ “Asumedh and Asumedhan,

ਭਾਜ ਪਰੇ ਘਰ ਤਾਕ ਤਿਹਾਰਾ ॥੧॥੨੮੭॥

bhaaj pare ghar taak tihaaraa ||1||287||

“Have run and hid themselves in thy home.1.287.

ਕੈ ਦਿਜ ਬਾਧ ਦੇਹੁ ਦੁਐ ਮੋਹੂ ॥

kai dhij baadh dheh dhuaai mohoo ||

“O Brahmin, either bind and deliver them to us

ਨਾਤਰ ਧਰੋ ਦੁਜਨਵਾ ਤੋਹੂ ॥

naatar dharo dhujanavaa tohoo ||

“O thou shalt be considered like them

ਕਰਿਓ ਨ ਪੂਜਾ ਦੇਉ ਨ ਦਾਨਾ ॥

kario na poojaa dheau na dhaanaa ||

“Thou shalt neither be worshipped nor any gift be given to thee

ਤੋ ਕੋ ਦੁਖ ਦੇਵੋ ਦਿਜ ਨਾਨਾ ॥੨॥੨੮੮॥

to ko dhukh dhevo dhij naanaa ||2||288||

“Thou shalt then be given various types of sufferings.2.288.

ਕਹਾ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੁਇ ਕੰਠ ਲਗਾਏ ॥

kahaa mritak dhui ka(n)Th lagaae ||

“Why hast thou hugged these two dead ones to thy bosom?

ਦੇਹੁ ਹਮੈ ਤੁਮ ਕਹਾ ਲਜਾਏ ॥

dheh hamai tum kahaa lajaae ||

“Give them back to us Why art thou hesitating?

ਜਉ ਦੁਐ ਏ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਨ ਮੋਹੂ ॥

jau dhuaai e tum dheh na mohoo ||

“If thou dost not return both of them to me,

ਤਉ ਹਮ ਸਿਖ ਨ ਹੋਇ ਹੈ ਤੋਹੂ ॥੩॥੨੮੯॥

tau ham sikh na hoi hai tohoo ||3||289||

“Then we shall not be thy disciples.”3.289.

ਤਬ ਦਿਜ ਪ੍ਰਾਤ ਕੀਓ ਇਸਨਾਨਾ ॥

tab dhij praat keeo isanaanaa ||

Then the Sanaudhi Brahmin got up early in the morning and took bath.

ਦੇਵ ਪਿਤ੍ਰ ਤੋਖੇ ਬਿਧ ਨਾਨਾ ॥

dhev pitr tokhe bidh naanaa ||

He worshipped in various ways the gods and manes.

ਚੰਦਨ ਕੁੰਕਮ ਖੋਰ ਲਗਾਏ ॥

cha(n)dhan ku(n)kam khor lagaae ||

Then he put the frontal marks of sandal and saffron on his forehead.

ਚਲ ਕਰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਮੈ ਆਏ ॥੪॥੨੯੦॥

chal kar raaj sabhaa mai aae ||4||290||

After that he walked upto his court.4.290.

ਦਿਜੋ ਬਾਚ ॥

dhijo baach ||

The Brahmin said:

ਹਮਰੀ ਵੈ ਨ ਪਰੈ ਦੁਐ ਡੀਠਾ ॥

hamaree vai na parai dhuaai ddeeThaa ||

“Neither have I seen both of them,

ਹਮਰੀ ਆਇ ਪਰੈ ਨਹੀ ਪੀਠਾ ॥

hamaree aai parai nahee peeThaa ||

“Nor have they taken shelter.

ਝੂਠ ਕਹਿਯੋ ਜਿਨ ਤੋਹਿ ਸੁਨਾਈ ॥

jhooTh kahiyo jin toh sunaiee ||

“Whosoever has given thee news about them, he hath told a lie,

ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਈ ॥੧॥੨੯੧॥

mahaaraaj raajan ke raiee ||1||291||

“O Emperor, the king of kings.1.291.

ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਜਾ ॥

mahaaraaj raajan ke raajaa ||

“O Emperor, the king of kings,

ਨਾਇਕ ਅਖਲ ਧਰਣ ਸਿਰ ਤਾਜਾ ॥

naik akhal dharan sir taajaa ||

“O the hero of all the universe and Master of the earth

ਹਮ ਬੈਠੇ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਅਸੀਸਾ ॥

ham baiThe tum dheh aseesaa ||

“While sitting here, I am giving blessings to thee,

ਤੁਮ ਰਾਜਾ ਰਾਜਨ ਕੇ ਈਸਾ ॥੨॥੨੯੨॥

tum raajaa raajan ke ieesaa ||2||292||

“Thou , O monarch, art the Lord of the kings.”2.292.

ਰਾਜਾ ਬਾਚ ॥

raajaa baach ||

The king said:

ਭਲਾ ਚਹੋ ਆਪਨ ਜੋ ਸਬਹੀ ॥

bhalaa chaho aapan jo sabahee ||

“If thou art thy own well-wisher,

ਵੈ ਦੁਇ ਬਾਧ ਦੇਹੁ ਮੁਹਿ ਅਬਹੀ ॥

vai dhui baadh dheh muh abahee ||

“Bind both of them and give them immediately to me

ਸਬਹੀ ਕਰੋ ਅਗਨ ਕਾ ਭੂਜਾ ॥

sabahee karo agan kaa bhoojaa ||

“I shall make all of them the food of fire,

ਤੁਮਰੀ ਕਰਉ ਪਿਤਾ ਜਿਉ ਪੂਜਾ ॥੩॥੨੯੩॥

tumaree karau pitaa jiau poojaa ||3||293||

“And worship thee as my father.”3.293.

ਜੋ ਨ ਪਰੈ ਵੈ ਭਾਜ ਤਿਹਾਰੇ ॥

jo na parai vai bhaaj tihaare ||

“If they have not run and concealed themselves in thy house,

ਕਹੇ ਲਗੋ ਤੁਮ ਆਜ ਹਮਾਰੇ ॥

kahe lago tum aaj hamaare ||

“Then thou obeyest me today

ਹਮ ਤੁਮ ਕੋ ਬ੍ਰਿੰਜਨਾਦ ਬਨਾਵੈ ॥

ham tum ko bira(n)janaadh banaavai ||

“I shall prepare very tasteful food for thee,

ਹਮ ਤੁਮ ਵੈ ਤੀਨੋ ਮਿਲ ਖਾਵੈ ॥੪॥੨੯੪॥

ham tum vai teeno mil khaavai ||4||294||

“Which they, thou and me, all shall eat together.”4.294.

ਦਿਜ ਸੁਨ ਬਾਤ ਚਲੇ ਸਭ ਧਾਮਾ ॥

dhij sun baat chale sabh dhaamaa ||

Hearing these words of the king, all the Brahmins went to their homes,

ਪੂਛੇ ਭ੍ਰਾਤ ਸੁਪੂਤ ਪਿਤਾਮਾ ॥

poochhe bhraat supoot pitaamaa ||

And asked their brothers, sons and elders:

ਬਾਧ ਦੇਹੁ ਤਉ ਛੂਟੇ ਧਰਮਾ ॥

baadh dheh tau chhooTe dharamaa ||

“If they are bound and given, then we lose our Dharma,

ਭੋਜ ਭੁਜੇ ਤਉ ਛੂਟੇ ਕਰਮਾ ॥੫॥੨੯੫॥

bhoj bhuje tau chhooTe karamaa ||5||295||

“If we eat their food, then we pollute our Karmas.”5.295.

ਯਹਿ ਰਜੀਆ ਕਾ ਪੁਤ ਮਹਾਬਲ ॥

yeh rajeeaa kaa put mahaabal ||

“This son of the maid-servant is a mighty warriors,

ਜਿਨ ਜੀਤੇ ਛਤ੍ਰੀ ਗਨ ਦਲਮਲ ॥

jin jeete chhatree gan dhalamal ||

“Who hath conquered and mashed the Kshatriya forces.

ਛਤ੍ਰਾਪਨ ਆਪਨ ਬਲ ਲੀਨਾ ॥

chhatraapan aapan bal leenaa ||

“He hath acquired his kingdom with his own might,