Ang 1387

ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਅੰਤਰ ਕੀ ਜਾਨਤ ॥

ghaT ghaT ke a(n)tar kee jaanat ||

He knows the inner feelings of every heart

ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨਤ ॥

bhale bure kee peer pachhaanat ||

He knows the anguish of both good and bad

ਚੀਟੀ ਤੇ ਕੁੰਚਰ ਅਸਥੂਲਾ ॥

cheeTee te ku(n)char asathoolaa ||

From the ant to the solid elephant

ਸਭ ਪਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰ ਫੂਲਾ ॥੩੮੭॥

sabh par kirapaa dhirasaT kar foolaa ||387||

He casts His Graceful glance on all and feels pleased.387.

ਸੰਤਨ ਦੁਖ ਪਾਏ ਤੇ ਦੁਖੀ ॥

sa(n)tan dhukh paae te dhukhee ||

He is painful, when He sees His saints in grief

ਸੁਖ ਪਾਏ ਸਾਧੁਨ ਕੇ ਸੁਖੀ ॥

sukh paae saadhun ke sukhee ||

He is happy, when His saints are happy.

ਏਕ ਏਕ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨੈਂ ॥

ek ek kee peer pachhaanai(n) ||

He knows the agony of everyone

ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਪਟ ਪਟ ਕੀ ਜਾਨੈਂ ॥੩੮੮॥

ghaT ghaT ke paT paT kee jaanai(n) ||388||

He knows the innermost secrets of every heart.388.

ਜਬ ਉਦਕਰਖ ਕਰਾ ਕਰਤਾਰਾ ॥

jab udhakarakh karaa karataaraa ||

When the Creator projected Himself,

ਪ੍ਰਜਾ ਧਰਤ ਤਬ ਦੇਹ ਅਪਾਰਾ ॥

prajaa dharat tab dheh apaaraa ||

His creation manifested itself in innumerable forms

ਜਬ ਆਕਰਖ ਕਰਤ ਹੋ ਕਬਹੂੰ ॥

jab aakarakh karat ho kabahoo(n) ||

When at any time He withdraws His creation,

ਤੁਮ ਮੈ ਮਿਲਤ ਦੇਹ ਧਰ ਸਭਹੂੰ ॥੩੮੯॥

tum mai milat dheh dhar sabhahoo(n) ||389||

all the physical forms are merged in Him.389.

ਜੇਤੇ ਬਦਨ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਧਾਰੈ ॥

jete badhan sirasaT sabh dhaarai ||

All the bodies of living beings created in the world

ਆਪੁ ਆਪਨੀ ਬੂਝ ਉਚਾਰੈ ॥

aap aapanee boojh uchaarai ||

speak about Him according to their understanding

ਜਾਨਤ ਬੇਦ ਭੇਦ ਅਰ ਆਲਮ ॥੩੯੦॥

jaanat bedh bhedh ar aalam ||390||

this fact is know to the Vedas and the learned.390.

ਨਿਰੰਕਾਰ ਨ੍ਰਿਬਿਕਾਰ ਨਿਰਲੰਭ ॥

nira(n)kaar nirabikaar nirala(n)bh ||

The Lord is Formless, Sinless and shelterless:

ਤਾਕਾ ਮੂੜ੍ਹ ਉਚਾਰਤ ਭੇਦਾ ॥

taakaa mooRh uchaarat bhedhaa ||

The fool claims boastfully about the knowledge of His secrets,

ਜਾ ਕੋ ਭੇਵ ਨ ਪਾਵਤ ਬੇਦਾ ॥੩੯੧॥

jaa ko bhev na paavat bedhaa ||391||

which even the Vedas do not know.391.

ਤਾ ਕੋ ਕਰਿ ਪਾਹਨ ਅਨੁਮਾਨਤ ॥

taa ko kar paahan anumaanat ||

The fool considers Him a stone,

ਮਹਾ ਮੂੜ੍ਹ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨਤ ॥

mahaa mooRh kachh bhedh na jaanat ||

but the great fool does not know any secret

ਮਹਾਦੇਵ ਕੋ ਕਹਤ ਸਦਾ ਸਿਵ ॥

mahaadhev ko kahat sadhaa siv ||

He calls Shiva “The Eternal Lord,

ਨਿਰੰਕਾਰ ਕਾ ਚੀਨਤ ਨਹਿ ਭਿਵ ॥੩੯੨॥

nira(n)kaar kaa cheenat neh bhiv ||392||

“but he does not know the secret of the Formless Lord.392.

ਆਪੁ ਆਪਨੀ ਬੁਧਿ ਹੈ ਜੇਤੀ ॥

aap aapanee budh hai jetee ||

According to ones won intellect,

ਬਰਨਤ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਤੁਹਿ ਤੇਤੀ ॥

baranat bhi(n)n bhi(n)n tuh tetee ||

one describes Thee differently

ਤੁਮਰਾ ਲਖਾ ਨ ਜਾਇ ਪਸਾਰਾ ॥

tumaraa lakhaa na jai pasaaraa ||

The limits of Thy creation cannot be known

ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਸਜਾ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਸਾਰਾ ॥੩੯੩॥

keh bidh sajaa pratham sa(n)saaraa ||393||

and how the world was fashioned in the beginning?393.

ਏਕੈ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸਰੂਪਾ ॥

ekai roop anoop saroopaa ||

He hath only one unparalleled Form

ਰੰਕ ਭਯੋ ਰਾਵ ਕਹੀ ਭੂਪਾ ॥

ra(n)k bhayo raav kahee bhoopaa ||

He manifests Himself as a poor man or a king at different places

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਕੀਨੀ ॥

a(n)ddaj jeraj setaj keenee ||

He created creatures from eggs, wombs and perspiration

ਉਤਭੁਜ ਖਾਨਿ ਬਹੁਰ ਰਚਿ ਦੀਨੀ ॥੩੯੪॥

autabhuj khaan bahur rach dheenee ||394||

Then He created the vegetable kingdom.394.

ਕਹੂੰ ਫੂਲ ਰਾਜਾ ਹ੍ਵੈ ਬੈਠਾ ॥

kahoo(n) fool raajaa havai baiThaa ||

Somewhere He sits joyfully as a king

ਕਹੂੰ ਸਿਮਟਿ ਭਿ੍ਯੋ ਸੰਕਰ ਇਕੈਠਾ ॥

kahoo(n) simaT bhiyo sa(n)kar ikaiThaa ||

Somewhere He contracts Himself as Shiva, the Yogi

ਸਗਰੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਇ ਅਚੰਭਵ ॥

sagaree sirasaT dhikhai acha(n)bhav ||

All His creation unfolds wonderful things

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਸਰੂਪ ਸੁਯੰਭਵ ॥੩੯੫॥

aadh jugaadh saroop suya(n)bhav ||395||

He, the Primal Power, is from the beginning and Self-Existent.395.

ਅਬ ਰੱਛਾ ਮੇਰੀ ਤੁਮ ਕਰੋ ॥

ab ra'chhaa meree tum karo ||

O Lord! keep me now under Thy protection

ਸਿੱਖ ਉਬਾਰਿ ਅਸਿੱਖ ਸੰਘਰੋ ॥

si'kh ubaar asi'kh sa(n)gharo ||

Protect my disciples and destroy my enemies

ਦੁਸ਼ਟ ਜਿਤੇ ਉਠਵਤ ਉਤਪਾਤਾ ॥

dhushaT jite uThavat utapaataa ||

All the villains creations outrage

ਸਕਲ ਮਲੇਛ ਕਰੋ ਰਣ ਘਾਤਾ ॥੩੯੬॥

sakal malechh karo ran ghaataa ||396||

and all the infidels be destroyed in the battlefield.396.

ਜੇ ਅਸਿਧੁਜ ਤਵ ਸਰਨੀ ਪਰੇ ॥

je asidhuj tav saranee pare ||

O Supreme Destroyer! those who sought Thy refuge,

ਤਿਨ ਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਰੇ ॥

tin ke dhushaT dhukhit havai mare ||

their enemies met painful death

ਪੁਰਖ ਜਵਨ ਪਗ ਪਰੇ ਤਿਹਾਰੇ ॥

purakh javan pag pare tihaare ||

The persons who fell at Thy Feet,

ਤਿਨ ਕੇ ਤੁਮ ਸੰਕਟ ਸਭ ਟਾਰੇ ॥੩੯੭॥

tin ke tum sa(n)kaT sabh Taare ||397||

thou didst remove all their troubles.397.

ਜੋ ਕਲਿ ਕੋ ਇਕ ਬਾਰ ਧਿਐ ਹੈ ॥

jo kal ko ik baar dhiaai hai ||

Those who meditate even on the Supreme Destroyer,

ਤਾ ਕੇ ਕਾਲ ਨਿਕਟਿ ਨਹਿ ਐਹੈ ॥

taa ke kaal nikaT neh aaihai ||

death cannot approach them.

ਰੱਛਾ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਸਭ ਕਾਲਾ ॥

ra'chhaa hoi taeh sabh kaalaa ||

They remain protected at all times

ਦੁਸਟ ਅਰਿਸਟ ਟਰੇਂ ਤਤਕਾਲਾ ॥੩੯੮॥

dhusaT arisaT Tare(n) tatakaalaa ||398||

Their enemies and troubles come to and end instantly.398.