Ang 120

ਨੱਚੀ ਕਲ ਸਰੋਸਰੀ ਕਲ ਨਾਰਦ ਡਉਰੂ ਵਾਇਆ ॥

na'chee kal sarosaree kal naaradh ddauroo vaiaa ||

The discord danced over all the heads and Kal and Narad sounded their tabor.

ਅਭਿਮਾਨੁ ਉਤਾਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਸੁੰਭ ਉਪਾਇਆ ॥

abhimaan utaaran dhevatiaa(n) mahikhaasur su(n)bh upaiaa ||

Mahishasura and Sumbh were created for removing the pride of the gods.

ਜੀਤਿ ਲਏ ਤਿਨਿ ਦੇਵਤੇ ਤਿਹ ਲੋਕੀ ਰਾਜੁ ਕਮਾਇਆ ॥

jeet le tin dhevate teh lokee raaj kamaiaa ||

They conquered the gods and ruled over the three worlds.

ਵੱਡਾ ਬੀਰ ਅਖਾਇ ਕੈ ਸਿਰ ਉਪਰ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇਆ ॥

va'ddaa beer akhai kai sir upar chhatr firaiaa ||

He was called a great hero and had a canopy moving over his head.

ਦਿੱਤਾ ਇੰਦੁ੍ਰ ਨਿਕਾਲ ਕੈ ਤਿਨ ਗਿਰਿ ਕੈਲਾਸੁ ਤਕਾਇਆ ॥

dhi'taa i(n)dhur nikaal kai tin gir kailaas takaiaa ||

Indra was turned out of his kingdom and he looked towards the Kailash mountain.

ਡਰਿ ਕੈ ਹੱਥੋ ਦਾਨਵੀ ਦਿਲ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਾਸੁ ਵਧਾਇਆ ॥

ddar kai ha'tho dhaanavee dhil a(n)dhar traas vadhaiaa ||

Frightened by the demons, the element of fear grew enormously in his heart

ਪਾਸ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਇੰਦੁ੍ਰ ਆਇਆ ॥੩॥

paas dhuragaa dhe i(n)dhur aaiaa ||3||

He came, therefore to Durga.3.

ਇਕ ਦਿਹਾੜੇ ਨਾਵਣ ਆਈ ਦੁਰਗਸਾਹ ॥

eik dhihaaRe naavan aaiee dhuragasaeh ||

One day Durga came for a bath.

ਇੰਦ੍ਰ ਬਿਰਥਾ ਸੁਣਾਈ ਅਪਣੇ ਹਾਲ ਦੀ ॥

ei(n)dhr birathaa sunaiee apane haal dhee ||

Indra related to her the story agony:

ਛੀਨ ਲਈ ਠਕੁਰਾਈ ਸਾਤੇ ਦਾਨਵੀ ॥

chheen liee Thakuraiee saate dhaanavee ||

“The demons have seized from us our kingdom."

ਲੋਕੀ ਤਿਹੀ ਫਿਰਾਈ ਦੋਹੀ ਆਪਣੀ ॥

lokee tihee firaiee dhohee aapanee ||

“They have proclaimed their authority over all the three worlds."

ਬੈਠੇ ਵਾਇ ਵਧਾਈ ਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ॥

baiThe vai vadhaiee te amaraavatee ||

“They have played musical instruments in their rejoicings in Amaravati, the city of gods."

ਦਿੱਤੇ ਦੇਵ ਭਜਾਈ ਸਭਨਾ ਰਾਕਸਾਂ ॥

dhi'te dhev bhajaiee sabhanaa raakasaa(n) ||

“All the demons have caused the flight of the gods."

ਕਿਨੈ ਨ ਜਿੱਤਾ ਜਾਈ ਮੱਹਖੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ॥

kinai na ji'taa jaiee ma'hakhe dhait noo(n) ||

“None hath gone and conquered Mahikha, the demon."

ਤੇਰੀ ਸਾਮ ਤਕਾਈ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਸਾਹ ॥੪॥

teree saam takaiee dhevee dhuragasaeh ||4||

“O goddess Durga, I have come under Thy refuge.”4.

ਦੁਰਗਾ ਬੈਣ ਸੁਣੰਦੀ ਹੱਸੀ ਹੜਹੜਾਇ ॥

dhuragaa bain suna(n)dhee ha'see haRahaRai ||

Listening to these words (of Indra), Durga laughed heartily.

ਚਿੰਤਾ ਕਰਹੁ ਨ ਕਾਈ ਦੇਵਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ॥

chi(n)taa karahu na kaiee dhevaa noo(n) aakhiaa ||

She said to gods, “Do not worry mother any more.”

ਰੋਹ ਹੋਈ ਮਹਾ ਮਾਈ ਰਾਕਸਿ ਮਾਰਣੇ ॥੫॥

roh hoiee mahaa maiee raakas maarane ||5||

For killing the demons, the great mother exhibited great fury.5.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਰਾਕਸਿ ਆਏ ਰੋਹਲੇ ਖੇਤਿ ਭਿੜਨ ਕੇ ਚਾਇ ॥

raakas aae rohale khet bhiRan ke chai ||

The infuriated demons came with the desire of fighting in the battlefield.

ਲਸ਼ਕਨਿ ਤੇਗਾਂ ਬਰਛੀਆਂ ਸੂਰਜੁ ਨਦਰਿ ਨ ਪਾਇ ॥੬॥

lashakan tegaa(n) barachheeaa(n) sooraj nadhar na pai ||6||

The swords and daggers glisten with such brilliance that the sun cannot be seen.6.

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

PAURI

ਦੁਹਾਂ ਕੰਧਾਰਾ ਮੁਹਿ ਜੁੜੇ ਢੋਲ ਸੰਖ ਨਗਾਰੇ ਬਜੇ ॥

dhuhaa(n) ka(n)dhaaraa muh juRe ddol sa(n)kh nagaare baje ||

Both the armies faced each other and the drums, conches and trumpets sounded.