Raag Suhi

ਅਵਤਰਿ ਆਇ ਕਹਾ ਤੁਮ ਕੀਨਾ ॥

avatar aai kahaa tum keenaa ||

Since your birth, what have you done?

ਰਾਮ ਕੋ ਨਾਮੁ ਨ ਕਬਹੂ ਲੀਨਾ ॥੧॥

raam ko naam na kabahoo leenaa ||1||

You have never even chanted the Name of the Lord. ||1||

ਰਾਮ ਨ ਜਪਹੁ ਕਵਨ ਮਤਿ ਲਾਗੇ ॥

raam na japahu kavan mat laage ||

You have not meditated on the Lord; what thoughts are you attached to?

ਮਰਿ ਜਇਬੇ ਕਉ ਕਿਆ ਕਰਹੁ ਅਭਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mar jibe kau kiaa karahu abhaage ||1|| rahaau ||

What preparations are you making for your death, O unfortunate one? ||1||Pause||

ਦੁਖ ਸੁਖ ਕਰਿ ਕੈ ਕੁਟੰਬੁ ਜੀਵਾਇਆ ॥

dhukh sukh kar kai kuTa(n)b jeevaiaa ||

Through pain and pleasure, you have taken care of your family.

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਇਕਸਰ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

maratee baar ikasar dhukh paiaa ||2||

But at the time of death, you shall have to endure the agony all alone. ||2||

ਕੰਠ ਗਹਨ ਤਬ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰਾ ॥

ka(n)Th gahan tab karan pukaaraa ||

When you are seized by the neck, then you shall cry out.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਆਗੇ ਤੇ ਨ ਸੰਮੑਾਰਾ ॥੩॥੧॥

keh kabeer aage te na sa(n)m(h)aaraa ||3||1||

Says Kabeer, why didn't you remember the Lord before this? ||3||1||

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

soohee kabeer jee ||

Soohee, Kabeer Jee:

ਥਰਹਰ ਕੰਪੈ ਬਾਲਾ ਜੀਉ ॥

tharahar ka(n)pai baalaa jeeau ||

ਨਾ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਕਰਸੀ ਪੀਉ ॥੧॥

naa jaanau kiaa karasee peeau ||1||

I do not know how my Husband Lord will deal with me. ||1||

ਰੈਨਿ ਗਈ ਮਤ ਦਿਨੁ ਭੀ ਜਾਇ ॥

rain giee mat dhin bhee jai ||

The night of my youth has passed away; will the day of old age also pass away?

ਭਵਰ ਗਏ ਬਗ ਬੈਠੇ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhavar ge bag baiThe aai ||1|| rahaau ||

My dark hairs, like bumble bees, have gone away, and grey hairs, like cranes, have settled upon my head. ||1||Pause||

ਕਾਚੈ ਕਰਵੈ ਰਹੈ ਨ ਪਾਨੀ ॥

kaachai karavai rahai na paanee ||

Water does not remain in the unbaked clay pot;

ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਕਾਇਆ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥੨॥

ha(n)s chaliaa kaiaa kumalaanee ||2||

when the soul-swan departs, the body withers away. ||2||

ਕੁਆਰ ਕੰਨਿਆ ਜੈਸੇ ਕਰਤ ਸੀਗਾਰਾ ॥

kuaar ka(n)niaa jaise karat seegaaraa ||

I decorate myself like a young virgin;

ਕਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਨੈ ਬਾਝੁ ਭਤਾਰਾ ॥੩॥

kiau raleeaa maanai baajh bhataaraa ||3||

but how can I enjoy pleasures, without my Husband Lord? ||3||

ਕਾਗ ਉਡਾਵਤ ਭੁਜਾ ਪਿਰਾਨੀ ॥

kaag uddaavat bhujaa piraanee ||

My arm is tired, driving away the crows.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਇਹ ਕਥਾ ਸਿਰਾਨੀ ॥੪॥੨॥

keh kabeer ieh kathaa siraanee ||4||2||

Says Kabeer, this is the way the story of my life ends. ||4||2||

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥

soohee kabeer jeeau ||

Soohee, Kabeer Jee:

ਅਮਲੁ ਸਿਰਾਨੋ ਲੇਖਾ ਦੇਨਾ ॥

amal siraano lekhaa dhenaa ||

Your time of service is at its end, and you will have to give your account.

ਆਏ ਕਠਿਨ ਦੂਤ ਜਮ ਲੇਨਾ ॥

aae kaThin dhoot jam lenaa ||

The hard-hearted Messenger of Death has come to take you away.

ਕਿਆ ਤੈ ਖਟਿਆ ਕਹਾ ਗਵਾਇਆ ॥

kiaa tai khaTiaa kahaa gavaiaa ||

What have you earned, and what have you lost?

ਚਲਹੁ ਸਿਤਾਬ ਦੀਬਾਨਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥੧॥

chalahu sitaab dheebaan bulaiaa ||1||

Come immediately! You are summoned to His Court! ||1||

ਚਲੁ ਦਰਹਾਲੁ ਦੀਵਾਨਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥

chal dharahaal dheevaan bulaiaa ||

Get going! Come just as you are! You have been summoned to His Court.

ਹਰਿ ਫੁਰਮਾਨੁ ਦਰਗਹ ਕਾ ਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har furamaan dharageh kaa aaiaa ||1|| rahaau ||

The Order has come from the Court of the Lord. ||1||Pause||

ਕਰਉ ਅਰਦਾਸਿ ਗਾਵ ਕਿਛੁ ਬਾਕੀ ॥

karau aradhaas gaav kichh baakee ||

I pray to the Messenger of Death: please, I still have some outstanding debts to collect in the village.

ਲੇਉ ਨਿਬੇਰਿ ਆਜੁ ਕੀ ਰਾਤੀ ॥

leau niber aaj kee raatee ||

I will collect them tonight;

ਕਿਛੁ ਭੀ ਖਰਚੁ ਤੁਮੑਾਰਾ ਸਾਰਉ ॥

kichh bhee kharach tum(h)aaraa saarau ||

I will also pay you something for your expenses,

ਸੁਬਹ ਨਿਵਾਜ ਸਰਾਇ ਗੁਜਾਰਉ ॥੨॥

subeh nivaaj sarai gujaarau ||2||

and I will recite my morning prayers on the way. ||2||

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਾ ਕਉ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਗਾ ॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੋ ਜਨੁ ਪੁਰਖੁ ਸਭਾਗਾ ॥

saadhasa(n)g jaa kau har ra(n)g laagaa || dhan dhan so jan purakh sabhaagaa ||

Blessed, blessed is the most fortunate servant of the Lord, who is imbued with the Lord's Love, in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਈਤ ਊਤ ਜਨ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੇ ॥

e'eet uoot jan sadhaa suhele ||

Here and there, the humble servants of the Lord are always happy.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਜੀਤਿ ਅਮੋਲੇ ॥੩॥

janam padhaarath jeet amole ||3||

They win the priceless treasure of this human life. ||3||

ਜਾਗਤੁ ਸੋਇਆ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

jaagat soiaa janam gavaiaa ||

When he is awake, he is sleeping, and so he loses this life.

ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਜੋਰਿਆ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥

maal dhan joriaa bhiaa paraiaa ||

The property and wealth he has accumulated passes on to someone else.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੇਈ ਨਰ ਭੂਲੇ ॥

kahu kabeer teiee nar bhoole ||

Says Kabeer, those people are deluded,

ਖਸਮੁ ਬਿਸਾਰਿ ਮਾਟੀ ਸੰਗਿ ਰੂਲੇ ॥੪॥੩॥

khasam bisaar maaTee sa(n)g roole ||4||3||

who forget their Lord and Master, and roll in the dust. ||4||3||

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਲਲਿਤ ॥

soohee kabeer jeeau lalit ||

Soohee, Kabeer Jee, Lallit:

ਥਾਕੇ ਨੈਨ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਿ ਥਾਕੇ ਥਾਕੀ ਸੁੰਦਰਿ ਕਾਇਆ ॥

thaake nain sravan sun thaake thaakee su(n)dhar kaiaa ||

My eyes are exhausted, and my ears are tired of hearing; my beautiful body is exhausted.

ਜਰਾ ਹਾਕ ਦੀ ਸਭ ਮਤਿ ਥਾਕੀ ਏਕ ਨ ਥਾਕਸਿ ਮਾਇਆ ॥੧॥

jaraa haak dhee sabh mat thaakee ek na thaakas maiaa ||1||

Driven forward by old age, all my senses are exhausted; only my attachment to Maya is not exhausted. ||1||

ਬਾਵਰੇ ਤੈ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

baavare tai giaan beechaar na paiaa ||

O mad man, you have not obtained spiritual wisdom and meditation.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

birathaa janam gavaiaa ||1|| rahaau ||

You have wasted this human life, and lost. ||1||Pause||

ਤਬ ਲਗੁ ਪ੍ਰਾਨੀ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਬ ਲਗੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਸਾ ॥

tab lag praanee tisai sarevahu jab lag ghaT meh saasaa ||

O mortal, serve the Lord, as long as the breath of life remains in the body.

ਜੇ ਘਟੁ ਜਾਇ ਤ ਭਾਉ ਨ ਜਾਸੀ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸਾ ॥੨॥

je ghaT jai ta bhaau na jaasee har ke charan nivaasaa ||2||

And even when your body dies, your love for the Lord shall not die; you shall dwell at the Feet of the Lord. ||2||

ਜਿਸ ਕਉ ਸਬਦੁ ਬਸਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਚੂਕੈ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਸਾ ॥

jis kau sabadh basaavai a(n)tar chookai tiseh piaasaa ||

When the Word of the Shabad abides deep within, thirst and desire are quenched.

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਚਉਪੜਿ ਖੇਲੈ ਮਨੁ ਜਿਣਿ ਢਾਲੇ ਪਾਸਾ ॥੩॥

hukamai boojhai chaupaR khelai man jin ddaale paasaa ||3||

When one understands the Hukam of the Lord's Command, he plays the game of chess with the Lord; throwing the dice, he conquers his own mind. ||3||

ਜੋ ਜਨ ਜਾਨਿ ਭਜਹਿ ਅਬਿਗਤ ਕਉ ਤਿਨ ਕਾ ਕਛੂ ਨ ਨਾਸਾ ॥

jo jan jaan bhajeh abigat kau tin kaa kachhoo na naasaa ||

Those humble beings, who know the Imperishable Lord and meditate on Him, are not destroyed at all.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੇ ਜਨ ਕਬਹੁ ਨ ਹਾਰਹਿ ਢਾਲਿ ਜੁ ਜਾਨਹਿ ਪਾਸਾ ॥੪॥੪॥

kahu kabeer te jan kabahu na haareh ddaal ju jaaneh paasaa ||4||4||

Says Kabeer, those humble beings who know how to throw these dice, never lose the game of life. ||4||4||

ਸੂਹੀ ਲਲਿਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥

soohee lalit kabeer jeeau ||

Soohee, Lalit, Kabeer Jee:

ਏਕੁ ਕੋਟੁ ਪੰਚ ਸਿਕਦਾਰਾ ਪੰਚੇ ਮਾਗਹਿ ਹਾਲਾ ॥

ek koT pa(n)ch sikadhaaraa pa(n)che maageh haalaa ||

In the one fortress of the body, there are five rulers, and all five demand payment of taxes.

ਜਿਮੀ ਨਾਹੀ ਮੈ ਕਿਸੀ ਕੀ ਬੋਈ ਐਸਾ ਦੇਨੁ ਦੁਖਾਲਾ ॥੧॥

jimee naahee mai kisee kee boiee aaisaa dhen dhukhaalaa ||1||

I have not farmed anyone's land, so such payment is difficult for me to pay. ||1||

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗਾ ਮੋ ਕਉ ਨੀਤਿ ਡਸੈ ਪਟਵਾਰੀ ॥

har ke logaa mo kau neet ddasai paTavaaree ||

O people of the Lord, the tax-collector is constantly torturing me!

ਊਪਰਿ ਭੁਜਾ ਕਰਿ ਮੈ ਗੁਰ ਪਹਿ ਪੁਕਾਰਿਆ ਤਿਨਿ ਹਉ ਲੀਆ ਉਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

uoopar bhujaa kar mai gur peh pukaariaa tin hau leeaa ubaaree ||1|| rahaau ||

Raising my arms up, I complained to my Guru, and He has saved me. ||1||Pause||

ਨਉ ਡਾਡੀ ਦਸ ਮੁੰਸਫ ਧਾਵਹਿ ਰਈਅਤਿ ਬਸਨ ਨ ਦੇਹੀ ॥

nau ddaaddee dhas mu(n)saf dhaaveh rieeat basan na dhehee ||

The nine tax-assessors and the ten magistrates go out; they do not allow their subjects to live in peace.

ਡੋਰੀ ਪੂਰੀ ਮਾਪਹਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁ ਬਿਸਟਾਲਾ ਲੇਹੀ ॥੨॥

ddoree pooree maapeh naahee bahu bisaTaalaa lehee ||2||

They do not measure with a full tape, and they take huge amounts in bribes. ||2||

ਬਹਤਰਿ ਘਰ ਇਕੁ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਇਆ ਉਨਿ ਦੀਆ ਨਾਮੁ ਲਿਖਾਈ ॥

bahatar ghar ik purakh samaiaa un dheeaa naam likhaiee ||

The One Lord is contained in the seventy-two chambers of the body, and He has written off my account.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਾ ਦਫਤਰੁ ਸੋਧਿਆ ਬਾਕੀ ਰਿਜਮ ਨ ਕਾਈ ॥੩॥

dharam rai kaa dhafatar sodhiaa baakee rijam na kaiee ||3||

The records of the Righteous Judge of Dharma have been searched, and I owe absolutely nothing. ||3||

ਸੰਤਾ ਕਉ ਮਤਿ ਕੋਈ ਨਿੰਦਹੁ ਸੰਤ ਰਾਮੁ ਹੈ ਏਕੋੁ ॥

sa(n)taa kau mat koiee ni(n)dhahu sa(n)t raam hai ekuo ||

Let no one slander the Saints, because the Saints and the Lord are as one.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਸੋ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ਬਿਬੇਕੋੁ ॥੪॥੫॥

kahu kabeer mai so gur paiaa jaa kaa naau bibekuo ||4||5||

Says Kabeer, I have found that Guru, whose Name is Clear Understanding. ||4||5||

ਸਹ ਕੀ ਸਾਰ ਸੁਹਾਗਨਿ ਜਾਨੈ ॥

seh kee saar suhaagan jaanai ||

The happy soul-bride knows the worth of her Husband Lord.

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਸੁਖ ਰਲੀਆ ਮਾਨੈ ॥

taj abhimaan sukh raleeaa maanai ||

Renouncing pride, she enjoys peace and pleasure.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਇ ਨ ਅੰਤਰੁ ਰਾਖੈ ॥

tan man dhei na a(n)tar raakhai ||

She surrenders her body and mind to Him, and does not remain separate from Him.

ਅਵਰਾ ਦੇਖਿ ਨ ਸੁਨੈ ਅਭਾਖੈ ॥੧॥

avaraa dhekh na sunai abhaakhai ||1||

She does not see or hear, or speak to another. ||1||

ਸੋ ਕਤ ਜਾਨੈ ਪੀਰ ਪਰਾਈ ॥

so kat jaanai peer paraiee ||

How can anyone know the pain of another,

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਦਰਦੁ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaa kai a(n)tar dharadh na paiee ||1|| rahaau ||

if there is no compassion and sympathy within? ||1||Pause||

ਦੁਖੀ ਦੁਹਾਗਨਿ ਦੁਇ ਪਖ ਹੀਨੀ ॥

dhukhee dhuhaagan dhui pakh heenee ||

The discarded bride is miserable, and loses both worlds;

ਜਿਨਿ ਨਾਹ ਨਿਰੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਨੀ ॥

jin naeh nira(n)tar bhagat na keenee ||

she does not worship her Husband Lord.

ਪੁਰ ਸਲਾਤ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥

pur salaat kaa pa(n)th dhuhelaa ||

The bridge over the fire of hell is difficult and treacherous.

ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਗਵਨੁ ਇਕੇਲਾ ॥੨॥

sa(n)g na saathee gavan ikelaa ||2||

No one will accompany you there; you will have to go all alone. ||2||

ਦੁਖੀਆ ਦਰਦਵੰਦੁ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

dhukheeaa dharadhava(n)dh dhar aaiaa ||

Suffering in pain, I have come to Your Door, O Compassionate Lord.

ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਸ ਜਬਾਬੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bahut piaas jabaab na paiaa ||

I am so thirsty for You, but You do not answer me.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

keh ravidhaas saran prabh teree ||

Says Ravi Daas, I seek Your Sanctuary, God;

ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਕਰੁ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ॥੩॥੧॥

jiau jaanahu tiau kar gat meree ||3||1||

as You know me, so will You save me. ||3||1||

ਸੂਹੀ ॥

soohee ||

Soohee:

ਜੋ ਦਿਨ ਆਵਹਿ ਸੋ ਦਿਨ ਜਾਹੀ ॥

jo dhin aaveh so dhin jaahee ||

That day which comes, that day shall go.

ਕਰਨਾ ਕੂਚੁ ਰਹਨੁ ਥਿਰੁ ਨਾਹੀ ॥

karanaa kooch rahan thir naahee ||

You must march on; nothing remains stable.

ਸੰਗੁ ਚਲਤ ਹੈ ਹਮ ਭੀ ਚਲਨਾ ॥

sa(n)g chalat hai ham bhee chalanaa ||

Our companions are leaving, and we must leave as well.

ਦੂਰਿ ਗਵਨੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਮਰਨਾ ॥੧॥

dhoor gavan sir uoopar maranaa ||1||

We must go far away. Death is hovering over our heads. ||1||

ਕਿਆ ਤੂ ਸੋਇਆ ਜਾਗੁ ਇਆਨਾ ॥

kiaa too soiaa jaag iaanaa ||

ਤੈ ਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਸਚੁ ਕਰਿ ਜਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

tai jeevan jag sach kar jaanaa ||1|| rahaau ||

You believe that your life in the world is true. ||1||Pause||

ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਆ ਸੁ ਰਿਜਕੁ ਅੰਬਰਾਵੈ ॥

jin jeeau dheeaa su rijak a(n)baraavai ||

The One who gave you life shall also provide you with nourishment.

ਸਭ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹਾਟੁ ਚਲਾਵੈ ॥

sabh ghaT bheetar haaT chalaavai ||

In each and every heart, He runs His shop.

ਕਰਿ ਬੰਦਿਗੀ ਛਾਡਿ ਮੈ ਮੇਰਾ ॥

kar ba(n)dhigee chhaadd mai meraa ||

Meditate on the Lord, and renounce your egotism and self-conceit.

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਰਿ ਸਵੇਰਾ ॥੨॥

hiradhai naam sam(h)aar saveraa ||2||

Within your heart, contemplate the Naam, the Name of the Lord, sometime. ||2||

ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨੋ ਪੰਥੁ ਨ ਸਵਾਰਾ ॥

janam siraano pa(n)th na savaaraa ||

Your life has passed away, but you have not arranged your path.

ਸਾਂਝ ਪਰੀ ਦਹ ਦਿਸ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥

saa(n)jh paree dheh dhis a(n)dhiaaraa ||

Evening has set in, and soon there will be darkness on all sides.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਨਿਦਾਨਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥

keh ravidhaas nidhaan dhivaane ||

Says Ravi Daas, O ignorant mad-man,

ਚੇਤਸਿ ਨਾਹੀ ਦੁਨੀਆ ਫਨ ਖਾਨੇ ॥੩॥੨॥

chetas naahee dhuneeaa fan khaane ||3||2||

don't you realize, that this world is the house of death?! ||3||2||

ਸੂਹੀ ॥

soohee ||

Soohee:

ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਸਾਲ ਰਸੋਈ ॥

uooche ma(n)dhar saal rasoiee ||

You may have lofty mansions, halls and kitchens.

ਏਕ ਘਰੀ ਫੁਨਿ ਰਹਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

ek gharee fun rahan na hoiee ||1||

But you cannot stay in them, even for an instant, after death. ||1||

ਇਹੁ ਤਨੁ ਐਸਾ ਜੈਸੇ ਘਾਸ ਕੀ ਟਾਟੀ ॥

eih tan aaisaa jaise ghaas kee TaaTee ||

This body is like a house of straw.

ਜਲਿ ਗਇਓ ਘਾਸੁ ਰਲਿ ਗਇਓ ਮਾਟੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jal gio ghaas ral gio maaTee ||1|| rahaau ||

When it is burnt, it mixes with dust. ||1||Pause||

ਭਾਈ ਬੰਧ ਕੁਟੰਬ ਸਹੇਰਾ ॥ ਓਇ ਭੀ ਲਾਗੇ ਕਾਢੁ ਸਵੇਰਾ ॥੨॥

bhaiee ba(n)dh kuTa(n)b saheraa || oi bhee laage kaadd saveraa ||2||

Even relatives, family and friends begin to say, ""Take his body out, immediately!""||2||

ਘਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਉਰਹਿ ਤਨ ਲਾਗੀ ॥

ghar kee naar ureh tan laagee ||

And the wife of his house, who was so attached to his body and heart,

ਉਹ ਤਉ ਭੂਤੁ ਭੂਤੁ ਕਰਿ ਭਾਗੀ ॥੩॥

auh tau bhoot bhoot kar bhaagee ||3||

runs away, crying out, ""Ghost! Ghost!""||3||

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸਭੈ ਜਗੁ ਲੂਟਿਆ ॥

keh ravidhaas sabhai jag looTiaa ||

Says Ravi Daas, the whole world has been plundered,

ਹਮ ਤਉ ਏਕ ਰਾਮੁ ਕਹਿ ਛੂਟਿਆ ॥੪॥੩॥

ham tau ek raam keh chhooTiaa ||4||3||

but I have escaped, chanting the Name of the One Lord. ||4||3||

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਕੀ ॥

raag soohee baanee sekh fareedh jee kee ||

Raag Soohee, The Word Of Shaykh Fareed Jee:

ਤਪਿ ਤਪਿ ਲੁਹਿ ਲੁਹਿ ਹਾਥ ਮਰੋਰਉ ॥

tap tap luh luh haath marorau ||

Burning and burning, writhing in pain, I wring my hands.

ਬਾਵਲਿ ਹੋਈ ਸੋ ਸਹੁ ਲੋਰਉ ॥

baaval hoiee so sahu lorau ||

I have gone insane, seeking my Husband Lord.

ਤੈ ਸਹਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕੀਆ ਰੋਸੁ ॥

tai seh man meh keeaa ros ||

O my Husband Lord, You are angry with me in Your Mind.

ਮੁਝੁ ਅਵਗਨ ਸਹ ਨਾਹੀ ਦੋਸੁ ॥੧॥

mujh avagan seh naahee dhos ||1||

The fault is with me, and not with my Husband Lord. ||1||

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਨੀ ॥

tai saahib kee mai saar na jaanee ||

O my Lord and Master, I do not know Your excellence and worth.

ਜੋਬਨੁ ਖੋਇ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

joban khoi paachhai pachhutaanee ||1|| rahaau ||

Having wasted my youth, now I come to regret and repent. ||1||Pause||

ਕਾਲੀ ਕੋਇਲ ਤੂ ਕਿਤ ਗੁਨ ਕਾਲੀ ॥

kaalee koil too kit gun kaalee ||

O black bird, what qualities have made you black?

ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੇ ਹਉ ਬਿਰਹੈ ਜਾਲੀ ॥

apane preetam ke hau birahai jaalee ||

"I have been burnt by separation from my Beloved."

ਪਿਰਹਿ ਬਿਹੂਨ ਕਤਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

pireh bihoon kateh sukh paae ||

Without her Husband Lord, how can the soul-bride ever find peace?

ਜਾ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥

jaa hoi kirapaal taa prabhoo milaae ||2||

When He becomes merciful, then God unites us with Himself. ||2||

ਵਿਧਣ ਖੂਹੀ ਮੁੰਧ ਇਕੇਲੀ ॥

vidhan khoohee mu(n)dh ikelee ||

The lonely soul-bride suffers in the pit of the world.

ਨਾ ਕੋ ਸਾਥੀ ਨਾ ਕੋ ਬੇਲੀ ॥

naa ko saathee naa ko belee ||

She has no companions, and no friends.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮੇਲੀ ॥

kar kirapaa prabh saadhasa(n)g melee ||

In His Mercy, God has united me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਜਾ ਫਿਰਿ ਦੇਖਾ ਤਾ ਮੇਰਾ ਅਲਹੁ ਬੇਲੀ ॥੩॥

jaa fir dhekhaa taa meraa alahu belee ||3||

And when I look again, then I find God as my Helper. ||3||

ਵਾਟ ਹਮਾਰੀ ਖਰੀ ਉਡੀਣੀ ॥

vaaT hamaaree kharee uddeenee ||

The path upon which I must walk is very depressing.

ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਬਹੁਤੁ ਪਿਈਣੀ ॥

kha(n)niahu tikhee bahut pieenee ||

It is sharper than a two-edged sword, and very narrow.

ਉਸੁ ਊਪਰਿ ਹੈ ਮਾਰਗੁ ਮੇਰਾ ॥

aus uoopar hai maarag meraa ||

That is where my path lies.

ਸੇਖ ਫਰੀਦਾ ਪੰਥੁ ਸਮੑਾਰਿ ਸਵੇਰਾ ॥੪॥੧॥

sekh fareedhaa pa(n)th sam(h)aar saveraa ||4||1||

O Shaykh Fareed, think of that path early on. ||4||1||

ਸੂਹੀ ਲਲਿਤ ॥

soohee lalit ||

Soohee, Lalit:

ਬੇੜਾ ਬੰਧਿ ਨ ਸਕਿਓ ਬੰਧਨ ਕੀ ਵੇਲਾ ॥

beRaa ba(n)dh na sakio ba(n)dhan kee velaa ||

You were not able to make yourself a raft when you should have.

ਭਰਿ ਸਰਵਰੁ ਜਬ ਊਛਲੈ ਤਬ ਤਰਣੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥੧॥

bhar saravar jab uoochhalai tab taran dhuhelaa ||1||

When the ocean is churning and over-flowing, then it is very difficult to cross over it. ||1||

ਹਥੁ ਨ ਲਾਇ ਕਸੁੰਭੜੈ ਜਲਿ ਜਾਸੀ ਢੋਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hath na lai kasu(n)bhaRai jal jaasee ddolaa ||1|| rahaau ||

Do not touch the safflower with your hands; its color will fade away, my dear. ||1||Pause||

ਇਕ ਆਪੀਨੑੈ ਪਤਲੀ ਸਹ ਕੇਰੇ ਬੋਲਾ ॥

eik aapeen(h)ai patalee seh kere bolaa ||

First, the bride herself is weak, and then, her Husband Lord's Order is hard to bear.

ਦੁਧਾ ਥਣੀ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਨ ਮੇਲਾ ॥੨॥

dhudhaa thanee na aaviee fir hoi na melaa ||2||

Milk does not return to the breast; it will not be collected again. ||2||

ਕਹੈ ਫਰੀਦੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਹੁ ਅਲਾਏਸੀ ॥

kahai fareedh saheleeho sahu alaaesee ||

Says Fareed, O my companions, when our Husband Lord calls,

ਹੰਸੁ ਚਲਸੀ ਡੁੰਮਣਾ ਅਹਿ ਤਨੁ ਢੇਰੀ ਥੀਸੀ ॥੩॥੨॥

ha(n)s chalasee ddu(n)manaa eh tan dderee theesee ||3||2||

the soul departs, sad at heart, and this body returns to dust. ||3||2||