Salok Bhagat Kabir

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨੀ ਰਸਨਾ ਊਪਰਿ ਰਾਮੁ ॥

kabeer meree simaranee rasanaa uoopar raam ||

Kabeer, my rosary is my tongue, upon which the Lord's Name is strung.

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਸਗਲ ਭਗਤ ਤਾ ਕੋ ਸੁਖੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧॥

aadh jugaadhee sagal bhagat taa ko sukh bisraam ||1||

From the very beginning, and throughout the ages, all the devotees abide in tranquil peace. ||1||

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋ ਹਸਨੇਹਾਰੁ ॥

kabeer meree jaat kau sabh ko hasanehaar ||

Kabeer, everyone laughs at my social class.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਸ ਜਾਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਪਿਓ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੨॥

balihaaree is jaat kau jeh japio sirajanahaar ||2||

I am a sacrifice to this social class, in which I chant and meditate on the Creator. ||2||

ਕਬੀਰ ਡਗਮਗ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਕਹਾ ਡੁਲਾਵਹਿ ਜੀਉ ॥

kabeer ddagamag kiaa kareh kahaa ddulaaveh jeeau ||

Kabeer, why do you stumble? Why does your soul waver?

ਸਰਬ ਸੂਖ ਕੋ ਨਾਇਕੋ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸੁ ਪੀਉ ॥੩॥

sarab sookh ko naiko raam naam ras peeau ||3||

He is the Lord of all comforts and peace; drink in the Sublime Essence of the Lord's Name. ||3||

ਕਬੀਰ ਕੰਚਨ ਕੇ ਕੁੰਡਲ ਬਨੇ ਊਪਰਿ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥

kabeer ka(n)chan ke ku(n)ddal bane uoopar laal jaRaau ||

Kabeer, earrings made of gold and studded with jewels,

ਦੀਸਹਿ ਦਾਧੇ ਕਾਨ ਜਿਉ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਨਾਉ ॥੪॥

dheeseh dhaadhe kaan jiau jin(h) man naahee naau ||4||

look like burnt twigs, if the Name is not in the mind. ||4||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਏਕੁ ਆਧੁ ਜੋ ਜੀਵਤ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ ॥

kabeer aaisaa ek aadh jo jeevat mritak hoi ||

Kabeer, rare is such a person, who remains dead while yet alive.

ਨਿਰਭੈ ਹੋਇ ਕੈ ਗੁਨ ਰਵੈ ਜਤ ਪੇਖਉ ਤਤ ਸੋਇ ॥੫॥

nirabhai hoi kai gun ravai jat pekhau tat soi ||5||

Singing the Glorious Praises of the Lord, he is fearless. Wherever I look, the Lord is there. ||5||

ਕਬੀਰ ਜਾ ਦਿਨ ਹਉ ਮੂਆ ਪਾਛੈ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥

kabeer jaa dhin hau mooaa paachhai bhiaa ana(n)dh ||

Kabeer, on the day when I die, afterwards there shall be bliss.

ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਸੰਗੀ ਭਜਹਿ ਗੋੁਬਿੰਦੁ ॥੬॥

moh milio prabh aapanaa sa(n)gee bhajeh guobi(n)dh ||6||

I shall meet with my Lord God. Those with me shall meditate and vibrate on the Lord of the Universe. ||6||

ਕਬੀਰ ਸਭ ਤੇ ਹਮ ਬੁਰੇ ਹਮ ਤਜਿ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

kabeer sabh te ham bure ham taj bhalo sabh koi ||

Kabeer, I am the worst of all. Everyone else is good.

ਜਿਨਿ ਐਸਾ ਕਰਿ ਬੂਝਿਆ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ ਸੋਇ ॥੭॥

jin aaisaa kar boojhiaa meet hamaaraa soi ||7||

Whoever understands this is a friend of mine. ||7||

ਕਬੀਰ ਆਈ ਮੁਝਹਿ ਪਹਿ ਅਨਿਕ ਕਰੇ ਕਰਿ ਭੇਸ ॥

kabeer aaiee mujheh peh anik kare kar bhes ||

Kabeer, she came to me in various forms and disguises.

ਹਮ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਆਪਨੇ ਉਨਿ ਕੀਨੋ ਆਦੇਸੁ ॥੮॥

ham raakhe gur aapane un keeno aadhes ||8||

My Guru saved me, and now she bows humbly to me. ||8||

ਕਬੀਰ ਸੋਈ ਮਾਰੀਐ ਜਿਹ ਮੂਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

kabeer soiee maareeaai jeh mooaai sukh hoi ||

Kabeer, kill only that, which, when killed, shall bring peace.

ਭਲੋ ਭਲੋ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਬੁਰੋ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥੯॥

bhalo bhalo sabh ko kahai buro na maanai koi ||9||

Everyone shall call you good, very good, and no one shall think you are bad. ||9||

ਕਬੀਰ ਰਾਤੀ ਹੋਵਹਿ ਕਾਰੀਆ ਕਾਰੇ ਊਭੇ ਜੰਤ ॥

kabeer raatee hoveh kaareeaa kaare uoobhe ja(n)t ||

Kabeer, the night is dark, and men go about doing their dark deeds.

ਲੈ ਫਾਹੇ ਉਠਿ ਧਾਵਤੇ ਸਿ ਜਾਨਿ ਮਾਰੇ ਭਗਵੰਤ ॥੧੦॥

lai faahe uTh dhaavate s jaan maare bhagava(n)t ||10||

They take the noose and run around; but rest assured that God shall destroy them. ||10||

ਕਬੀਰ ਚੰਦਨ ਕਾ ਬਿਰਵਾ ਭਲਾ ਬੇੜਿੑਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ ॥

kabeer cha(n)dhan kaa biravaa bhalaa beRi(h)o ddaak palaas ||

Kabeer, the sandalwood tree is good, even though it is surrounded by weeds.

ਓਇ ਭੀ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਸੇ ਜੁ ਚੰਦਨ ਪਾਸਿ ॥੧੧॥

oi bhee cha(n)dhan hoi rahe base ju cha(n)dhan paas ||11||

Those who dwell near the sandalwood tree, become just like the sandalwood tree. ||11||

ਕਬੀਰ ਬਾਂਸੁ ਬਡਾਈ ਬੂਡਿਆ ਇਉ ਮਤ ਡੂਬਹੁ ਕੋਇ ॥

kabeer baa(n)s baddaiee booddiaa iau mat ddoobahu koi ||

Kabeer, the bamboo is drowned in its egotistical pride. No one should drown like this.

ਚੰਦਨ ਕੈ ਨਿਕਟੇ ਬਸੈ ਬਾਂਸੁ ਸੁਗੰਧੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧੨॥

cha(n)dhan kai nikaTe basai baa(n)s suga(n)dh na hoi ||12||

Bamboo also dwells near the sandalwood tree, but it does not take up its fragrance. ||12||

ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ ॥

kabeer dheen gavaiaa dhunee siau dhunee na chaalee saath ||

Kabeer, the mortal loses his faith, for the sake of the world, but the world shall not go along with him in the end.

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥

pai kuhaaRaa maariaa gaafal apunai haath ||13||

The idiot strikes his own foot with the axe by his own hand. ||13||

ਕਬੀਰ ਜਹ ਜਹ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਕਉਤਕ ਠਾਓ ਠਾਇ ॥

kabeer jeh jeh hau firio kautak Thaao Thai ||

Kabeer, wherever I go, I see wonders everywhere.

ਇਕ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਊਜਰੁ ਮੇਰੈ ਭਾਂਇ ॥੧੪॥

eik raam sanehee baaharaa uoojar merai bhaa(n)i ||14||

But without the devotees of the One Lord, it is all wilderness to me. ||14||

ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਝੁੰਗੀਆ ਭਲੀ ਭਠਿ ਕੁਸਤੀ ਗਾਉ ॥

kabeer sa(n)tan kee jhu(n)geeaa bhalee bhaTh kusatee gaau ||

Kabeer, the dwelling of the Saints is good; the dwelling of the unrighteous burns like an oven.

ਆਗਿ ਲਗਉ ਤਿਹ ਧਉਲਹਰ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧੫॥

aag lagau teh dhaulahar jeh naahee har ko naau ||15||

Those mansions in which the Lord's Name is not chanted might just as well burn down. ||15||

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਮੂਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜੋ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ ॥

kabeer sa(n)t mooe kiaa roieeaai jo apune gireh jai ||

Kabeer, why cry at the death of a Saint? He is just going back to his home.

ਰੋਵਹੁ ਸਾਕਤ ਬਾਪੁਰੇ ਜੁ ਹਾਟੈ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥੧੬॥

rovahu saakat baapure ju haaTai haaT bikai ||16||

Cry for the wretched, faithless cynic, who is sold from store to store. ||16||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤੁ ਐਸਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਲਸਨ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

kabeer saakat aaisaa hai jaisee lasan kee khaan ||

Kabeer, the faithless cynic is like a piece of garlic.

ਕੋਨੇ ਬੈਠੇ ਖਾਈਐ ਪਰਗਟ ਹੋਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧੭॥

kone baiThe khaieeaai paragaT hoi nidhaan ||17||

Even if you eat it sitting in a corner, it becomes obvious to everyone. ||17||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਝਕੋਲਨਹਾਰੁ ॥

kabeer maiaa ddolanee pavan jhakolanahaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn, and the breath is the churning-stick.

ਸੰਤਹੁ ਮਾਖਨੁ ਖਾਇਆ ਛਾਛਿ ਪੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੮॥

sa(n)tahu maakhan khaiaa chhaachh peeaai sa(n)saar ||18||

The Saints eat the butter, while the world drinks the whey. ||18||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਵਹੈ ਹਿਵ ਧਾਰ ॥

kabeer maiaa ddolanee pavan vahai hiv dhaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn; the breath flows like ice water.

ਜਿਨਿ ਬਿਲੋਇਆ ਤਿਨਿ ਖਾਇਆ ਅਵਰ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰ ॥੧੯॥

jin biloiaa tin khaiaa avar bilovanahaar ||19||

Whoever does the churning eats the butter; the others are just churning-sticks. ||19||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ ॥

kabeer maiaa choraTee mus mus laavai haaT ||

Kabeer, Maya is the thief, which breaks in and plunders the store.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ ॥੨੦॥

ek kabeeraa naa musai jin keenee baareh baaT ||20||

Only Kabeer is not plundered; he has cut her into twelve pieces. ||20||

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਨ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ ॥

kabeer sookh na e(n)h jug kareh ju bahutai meet ||

Kabeer, peace does not come in this world by making lots of friends.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥

jo chit raakheh ek siau te sukh paaveh neet ||21||

Those who keep their consciousness focused on the One Lord shall find eternal peace. ||21||

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

kabeer jis marane te jag ddarai mere man aana(n)dh ||

Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

marane hee te paieeaai pooran paramaana(n)dh ||22||

It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||

ਰਾਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਕਬੀਰਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਖੋਲੑ ॥

raam padhaarath pai kai kabeeraa gaa(n)Th na khol(h) ||

The Treasure of the Lord is obtained, O Kabeer, but do not undo its knot.

ਨਹੀ ਪਟਣੁ ਨਹੀ ਪਾਰਖੂ ਨਹੀ ਗਾਹਕੁ ਨਹੀ ਮੋਲੁ ॥੨੩॥

nahee paTan nahee paarakhoo nahee gaahak nahee mol ||23||

There is no market to sell it, no appraiser, no customer, and no price. ||23||

ਕਬੀਰ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਰਾਮੁ ॥

kabeer taa siau preet kar jaa ko Thaakur raam ||

Kabeer, be in love with only that one, whose Master is the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਰਾਜੇ ਭੂਪਤੀ ਆਵਹਿ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੨੪॥

pa(n)ddit raaje bhoopatee aaveh kaune kaam ||24||

The Pandits, the religious scholars, kings and landlords - what good is love for them? ||24||

ਕਬੀਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਕੀਏ ਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥

kabeer preet ik siau ke'ee aan dhubidhaa jai ||

Kabeer, when you are in love with the One Lord, duality and alienation depart.

ਭਾਵੈ ਲਾਂਬੇ ਕੇਸ ਕਰੁ ਭਾਵੈ ਘਰਰਿ ਮੁਡਾਇ ॥੨੫॥

bhaavai laa(n)be kes kar bhaavai gharar muddai ||25||

You may have long hair, or you may shave your head bald. ||25||

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੀ ਕੋਠਰੀ ਅੰਧ ਪਰੇ ਤਿਸ ਮਾਹਿ ॥

kabeer jag kaajal kee koTharee a(n)dh pare tis maeh ||

Kabeer, the world is a room filled with black soot; the blind fall into its trap.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਸਿ ਜੁ ਨੀਕਸਿ ਜਾਹਿ ॥੨੬॥

hau balihaaree tin kau pais ju neekas jaeh ||26||

I am a sacrifice to those who are thrown in, and still escape. ||26||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਸਕਹੁ ਤ ਲੇਹੁ ਬਹੋਰਿ ॥

kabeer ih tan jaigaa sakahu ta leh bahor ||

Kabeer, this body shall perish; save it, if you can.

ਨਾਂਗੇ ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਗਏ ਜਿਨ ਕੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥੨੭॥

naa(n)ge paavahu te ge jin ke laakh karor ||27||

Even those who have tens of thousands and millions, must depart bare-footed in the end. ||27||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ ॥

kabeer ih tan jaigaa kavanai maarag lai ||

Kabeer, this body shall perish; place it on the path.

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥

kai sa(n)gat kar saadh kee kai har ke gun gai ||28||

Either join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, or sing the Glorious Praises of the Lord. ||28||

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ ॥

kabeer marataa marataa jag mooaa mar bhee na jaaniaa koi ||

Kabeer, dying, dying, the whole world has to die, and yet, none know how to die.

ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥

aaise marane jo marai bahur na maranaa hoi ||29||

Let those who die, die such a death, that they shall never have to die again. ||29||

ਕਬੀਰ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਹੋਇ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥

kabeer maanas janam dhula(n)bh hai hoi na baarai baar ||

Kabeer, it is so difficult to obtain this human body; it does not just come over and over again.

ਜਿਉ ਬਨ ਫਲ ਪਾਕੇ ਭੁਇ ਗਿਰਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਡਾਰ ॥੩੦॥

jiau ban fal paake bhui gireh bahur na laageh ddaar ||30||

It is like the ripe fruit on the tree; when it falls to the ground, it cannot be re-attached to the branch. ||30||

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥

kabeeraa tuhee kabeer too tero naau kabeer ||

Kabeer, you are Kabeer; your name means great.

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥

raam ratan tab paieeaai jau pahile tajeh sareer ||31||

O Lord, You are Kabeer. The Jewel of the Lord is obtained, when the mortal first gives up his body. ||31||

ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਨ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਨ ਹੋਇ ॥

kabeer jha(n)kh na jha(n)kheeaai tumaro kahio na hoi ||

Kabeer, do not struggle in stubborn pride; nothing happens just because you say so.

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥

karam kareem ju kar rahe meT na saakai koi ||32||

No one can erase the actions of the Merciful Lord. ||32||

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥

kabeer kasauTee raam kee jhooThaa Tikai na koi ||

Kabeer, no one who is false can withstand the Touchstone of the Lord.

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥

raam kasauTee so sahai jo mar jeevaa hoi ||33||

He alone can pass the test of the Lord's Touchstone, who remains dead while yet alive. ||33||

ਕਬੀਰ ਊਜਲ ਪਹਿਰਹਿ ਕਾਪਰੇ ਪਾਨ ਸੁਪਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥

kabeer uoojal pahireh kaapare paan supaaree khaeh ||

Kabeer, some wear gaudy robes, and chew betel leaves and betel nuts.

ਏਕਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥੩੪॥

ekas har ke naam bin baadhe jam pur jaa(n)h ||34||

Without the Name of the One Lord, they are bound and gagged and taken to the City of Death. ||34||

ਕਬੀਰ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਫੂਟੇ ਛੇਂਕ ਹਜਾਰ ॥

kabeer beRaa jarajaraa fooTe chhe(n)k hajaar ||

Kabeer, the boat is old, and it has thousands of holes.

ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਤਿਰਿ ਗਏ ਡੂਬੇ ਜਿਨ ਸਿਰ ਭਾਰ ॥੩੫॥

harooe harooe tir ge ddoobe jin sir bhaar ||35||

Those who are light get across, while those who carry the weight of their sins on their heads are drowned. ||35||

ਕਬੀਰ ਹਾਡ ਜਰੇ ਜਿਉ ਲਾਕਰੀ ਕੇਸ ਜਰੇ ਜਿਉ ਘਾਸੁ ॥

kabeer haadd jare jiau laakaree kes jare jiau ghaas ||

Kabeer, the bones burn like wood, and the hair burns like straw.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਉਦਾਸੁ ॥੩੬॥

eih jag jarataa dhekh kai bhio kabeer udhaas ||36||

Seeing the world burning like this, Kabeer has become sad. ||36||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਚਾਮ ਲਪੇਟੇ ਹਾਡ ॥

kabeer garab na keejeeaai chaam lapeTe haadd ||

Kabeer, do not be so proud of your bones wrapped up in skin.

ਹੈਵਰ ਊਪਰਿ ਛਤ੍ਰ ਤਰ ਤੇ ਫੁਨਿ ਧਰਨੀ ਗਾਡ ॥੩੭॥

haivar uoopar chhatr tar te fun dharanee gaadd ||37||

Those who were on their horses and under their canopies, were eventually buried under the ground. ||37||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਊਚਾ ਦੇਖਿ ਅਵਾਸੁ ॥

kabeer garab na keejeeaai uoochaa dhekh avaas ||

Kabeer, do not be so proud of your tall mansions.

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਭੁਇ ਲੇਟਣਾ ਊਪਰਿ ਜਾਮੈ ਘਾਸੁ ॥੩੮॥

aaj kaali(h) bhui leTanaa uoopar jaamai ghaas ||38||

Today or tomorrow, you shall lie beneath the ground, and the grass shall grow above you. ||38||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਰੰਕੁ ਨ ਹਸੀਐ ਕੋਇ ॥

kabeer garab na keejeeaai ra(n)k na haseeaai koi ||

Kabeer, do not be so proud, and do not laugh at the poor.

ਅਜਹੁ ਸੁ ਨਾਉ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮਹਿ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੩੯॥

ajahu su naau samu(n)dhr meh kiaa jaanau kiaa hoi ||39||

Your boat is still out at sea; who knows what will happen? ||39||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ ॥

kabeer garab na keejeeaai dhehee dhekh sura(n)g ||

Kabeer, do not be so proud, looking at your beautiful body.

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥

aaj kaali(h) taj jaahuge jiau kaa(n)churee bhuya(n)g ||40||

Today or tomorrow, you will have to leave it behind, like the snake shedding its skin. ||40||

ਕਬੀਰ ਲੂਟਨਾ ਹੈ ਤ ਲੂਟਿ ਲੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹੈ ਲੂਟਿ ॥

kabeer looTanaa hai ta looT lai raam naam hai looT ||

Kabeer, if you must rob and plunder, then plunder the plunder of the Lord's Name.

ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹੁਗੇ ਪ੍ਰਾਨ ਜਾਹਿੰਗੇ ਛੂਟਿ ॥੪੧॥

fir paachhai pachhutaahuge praan jaahi(n)ge chhooT ||41||

Otherwise, in the world hereafter, you will regret and repent, when the breath of life leaves the body. ||41||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਨ ਜਨਮਿਓ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਲਾਵੈ ਆਗਿ ॥

kabeer aaisaa koiee na janamio apanai ghar laavai aag ||

Kabeer, there is no one born, who burns his own home,

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕਾ ਜਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੪੨॥

paa(n)chau larikaa jaar kai rahai raam liv laag ||42||

and burning his five sons, remains lovingly attuned to the Lord. ||42||

ਕੋ ਹੈ ਲਰਿਕਾ ਬੇਚਈ ਲਰਿਕੀ ਬੇਚੈ ਕੋਇ ॥

ko hai larikaa bechiee larikee bechai koi ||

Kabeer, how rare are those who sell their son and sell their daughter

ਸਾਝਾ ਕਰੈ ਕਬੀਰ ਸਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਬਨਜੁ ਕਰੇਇ ॥੪੩॥

saajhaa karai kabeer siau har sa(n)g banaj karei ||43||

and, entering into partnership with Kabeer, deal with the Lord. ||43||

ਕਬੀਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਤ ਸਹਸਾ ਰਹਿ ਜਾਇ ॥

kabeer ieh chetaavanee mat sahasaa reh jai ||

Kabeer, let me remind you of this. Do not be skeptical or cynical.

ਪਾਛੈ ਭੋਗ ਜੁ ਭੋਗਵੇ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁੜੁ ਲੈ ਖਾਹਿ ॥੪੪॥

paachhai bhog ju bhogave tin ko guR lai khaeh ||44||

Those pleasures which you enjoyed so much in the past - now you must eat their fruits. ||44||

ਕਬੀਰ ਮੈ ਜਾਨਿਓ ਪੜਿਬੋ ਭਲੋ ਪੜਿਬੇ ਸਿਉ ਭਲ ਜੋਗੁ ॥

kabeer mai jaanio paRibo bhalo paRibe siau bhal jog ||

Kabeer, at first, I thought learning was good; then I thought Yoga was better.

ਭਗਤਿ ਨ ਛਾਡਉ ਰਾਮ ਕੀ ਭਾਵੈ ਨਿੰਦਉ ਲੋਗੁ ॥੪੫॥

bhagat na chhaaddau raam kee bhaavai ni(n)dhau log ||45||

I shall never abandon devotional worship of the Lord, even though people may slander me. ||45||

ਕਬੀਰ ਲੋਗੁ ਕਿ ਨਿੰਦੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਗਿਆਨੁ ॥

kabeer log k ni(n)dhai bapuRaa jeh man naahee giaan ||

Kabeer, how can the wretched people slander me? They have no wisdom or intelligence.

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਅਵਰ ਤਜੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥੪੬॥

raam kabeeraa rav rahe avar taje sabh kaam ||46||

Kabeer continues to dwell upon the Lord's Name; I have abandoned all other affairs. ||46||

ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥

kabeer paradhesee kai ghaagharai chahu dhis laagee aag ||

Kabeer, the robe of the stranger-soul has caught fire on all four sides.

ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਨ ਲਾਗ ॥੪੭॥

khi(n)thaa jal koilaa bhiee taage aa(n)ch na laag ||47||

The cloth of the body has been burnt and reduced to charcoal, but the fire did not touch the thread of the soul. ||47||

ਕਬੀਰ ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਖਾਪਰੁ ਫੂਟ ਮਫੂਟ ॥

kabeer khi(n)thaa jal koilaa bhiee khaapar fooT mafooT ||

Kabeer, the cloth has been burnt and reduced to charcoal, and the begging bowl is shattered into pieces.

ਜੋਗੀ ਬਪੁੜਾ ਖੇਲਿਓ ਆਸਨਿ ਰਹੀ ਬਿਭੂਤਿ ॥੪੮॥

jogee bapuRaa khelio aasan rahee bibhoot ||48||

The poor Yogi has played out his game; only ashes remain on his seat. ||48||

ਕਬੀਰ ਥੋਰੈ ਜਲਿ ਮਾਛੁਲੀ ਝੀਵਰਿ ਮੇਲਿਓ ਜਾਲੁ ॥

kabeer thorai jal maachhulee jheevar melio jaal ||

Kabeer, the fish is in the shallow water; the fisherman has cast his net.

ਇਹ ਟੋਘਨੈ ਨ ਛੂਟਸਹਿ ਫਿਰਿ ਕਰਿ ਸਮੁੰਦੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੪੯॥

eeh Toghanai na chhooTaseh fir kar samu(n)dh sam(h)aal ||49||

You shall not escape this little pool; think about returning to the ocean. ||49||

ਕਬੀਰ ਸਮੁੰਦੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਜਉ ਅਤਿ ਖਾਰੋ ਹੋਇ ॥

kabeer samu(n)dh na chhoddeeaai jau at khaaro hoi ||

Kabeer, do not leave the ocean, even if it is very salty.

ਪੋਖਰਿ ਪੋਖਰਿ ਢੂਢਤੇ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੫੦॥

pokhar pokhar ddooddate bhalo na kahihai koi ||50||

If you poke around searching from puddle to puddle, no one will call you smart. ||50||

ਕਬੀਰ ਨਿਗੁਸਾਂਏਂ ਬਹਿ ਗਏ ਥਾਂਘੀ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

kabeer nigusaa(n)e(n) beh ge thaa(n)ghee naahee koi ||

Kabeer, those who have no guru are washed away. No one can help them.

ਦੀਨ ਗਰੀਬੀ ਆਪੁਨੀ ਕਰਤੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੫੧॥

dheen gareebee aapunee karate hoi su hoi ||51||

Be meek and humble; whatever happens is what the Creator Lord does. ||51||

ਕਬੀਰ ਬੈਸਨਉ ਕੀ ਕੂਕਰਿ ਭਲੀ ਸਾਕਤ ਕੀ ਬੁਰੀ ਮਾਇ ॥

kabeer baisanau kee kookar bhalee saakat kee buree mai ||

Kabeer, even the dog of a devotee is good, while the mother of the faithless cynic is bad.

ਓਹ ਨਿਤ ਸੁਨੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਜਸੁ ਉਹ ਪਾਪ ਬਿਸਾਹਨ ਜਾਇ ॥੫੨॥

oh nit sunai har naam jas uh paap bisaahan jai ||52||

The dog hears the Praises of the Lord's Name, while the other is engaged in sin. ||52||

ਕਬੀਰ ਹਰਨਾ ਦੂਬਲਾ ਇਹੁ ਹਰੀਆਰਾ ਤਾਲੁ ॥

kabeer haranaa dhoobalaa ih hareeaaraa taal ||

Kabeer, the deer is weak, and the pool is lush with green vegetation.

ਲਾਖ ਅਹੇਰੀ ਏਕੁ ਜੀਉ ਕੇਤਾ ਬੰਚਉ ਕਾਲੁ ॥੫੩॥

laakh aheree ek jeeau ketaa ba(n)chau kaal ||53||

Thousands of hunters are chasing after the soul; how long can it escape death? ||53||

ਕਬੀਰ ਗੰਗਾ ਤੀਰ ਜੁ ਘਰੁ ਕਰਹਿ ਪੀਵਹਿ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰੁ ॥

kabeer ga(n)gaa teer ju ghar kareh peeveh niramal neer ||

Kabeer, some make their homes on the banks of the Ganges, and drink pure water.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਇਉ ਕਹਿ ਰਮੇ ਕਬੀਰ ॥੫੪॥

bin har bhagat na mukat hoi iau keh rame kabeer ||54||

Without devotional worship of the Lord, they are not liberated. Kabeer proclaims this. ||54||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਭਇਆ ਜੈਸਾ ਗੰਗਾ ਨੀਰੁ ॥

kabeer man niramal bhiaa jaisaa ga(n)gaa neer ||

Kabeer, my mind has become immaculate, like the waters of the Ganges.

ਪਾਛੈ ਲਾਗੋ ਹਰਿ ਫਿਰੈ ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਕਬੀਰ ॥੫੫॥

paachhai laago har firai kahat kabeer kabeer ||55||

The Lord follows after me, calling, ""Kabeer! Kabeer!""||55||

ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਅਰੀ ਚੂੰਨਾਂ ਊਜਲ ਭਾਇ ॥

kabeer haradhee peearee choo(n)naa(n) uoojal bhai ||

Kabeer, tumeric is yelow, and lime is white.

ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਤਉ ਮਿਲੈ ਦੋਨਉ ਬਰਨ ਗਵਾਇ ॥੫੬॥

raam sanehee tau milai dhonau baran gavai ||56||

You shall meet the Beloved Lord, only when both colors are lost. ||56||

ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਰਤਨੁ ਹਰੈ ਚੂਨ ਚਿਹਨੁ ਨ ਰਹਾਇ ॥

kabeer haradhee peeratan harai choon chihan na rahai ||

Kabeer, tumeric has lost its yellow color, and no trace of lime's whiteness remains.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਾਤਿ ਬਰਨੁ ਕੁਲੁ ਜਾਇ ॥੫੭॥

balihaaree ieh preet kau jeh jaat baran kul jai ||57||

I am a sacrifice to this love, by which social class and status, color and ancestry are taken away. ||57||

ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁਰਾ ਰਾਈ ਦਸਏਂ ਭਾਇ ॥

kabeer mukat dhuaaraa sa(n)kuraa raiee dhase(n) bhai ||

Kabeer, the door of liberation is very narrow, less than the width of a mustard seed.

ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਨਿਕਸੋ ਕਿਉ ਕੈ ਜਾਇ ॥੫੮॥

man tau maigal hoi rahio nikaso kiau kai jai ||58||

Your mind is larger than an elephant; how will it pass through? ||58||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥

kabeer aaisaa satigur je milai tuThaa kare pasaau ||

Kabeer, if I meet such a True Guru, who mercifully blesses me with the gift,

ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੫੯॥

mukat dhuaaraa mokalaa sahaje aavau jaau ||59||

then the door of liberation will open wide for me, and I will easily pass through. ||59||

ਕਬੀਰ ਨਾ ਮੋੁਹਿ ਛਾਨਿ ਨ ਛਾਪਰੀ ਨਾ ਮੋੁਹਿ ਘਰੁ ਨਹੀ ਗਾਉ ॥

kabeer naa muoh chhaan na chhaaparee naa muoh ghar nahee gaau ||

Kabeer, I have no hut or hovel, no house or village.

ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਮੇਰੇ ਜਾਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥੬੦॥

mat har poochhai kaun hai mere jaat na naau ||60||

I hope that the Lord will not ask who I am. I have no social status or name. ||60||

ਕਬੀਰ ਮੁਹਿ ਮਰਨੇ ਕਾ ਚਾਉ ਹੈ ਮਰਉ ਤ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰ ॥

kabeer muh marane kaa chaau hai marau ta har kai dhuaar ||

Kabeer, I long to die; let me die at the Lord's Door.

ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਪਰਾ ਹਮਾਰੈ ਬਾਰ ॥੬੧॥

mat har poochhai kaun hai paraa hamaarai baar ||61||

I hope that the Lord does not ask, ""Who is this, lying at my door?""||61||

ਕਬੀਰ ਨਾ ਹਮ ਕੀਆ ਨ ਕਰਹਿਗੇ ਨਾ ਕਰਿ ਸਕੈ ਸਰੀਰੁ ॥

kabeer naa ham keeaa na karahige naa kar sakai sareer ||

Kabeer, I have not done anything; I shall not do anything; my body cannot do anything.

ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕੀਆ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਕਬੀਰੁ ॥੬੨॥

kiaa jaanau kichh har keeaa bhio kabeer kabeer ||62||

I do not know what the Lord has done, but the call has gone out: ""Kabeer, Kabeer.""||62||

ਕਬੀਰ ਸੁਪਨੈ ਹੂ ਬਰੜਾਇ ਕੈ ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਨਿਕਸੈ ਰਾਮੁ ॥

kabeer supanai hoo baraRai kai jeh mukh nikasai raam ||

Kabeer, if someone utters the Name of the Lord even in dreams,

ਤਾ ਕੇ ਪਗ ਕੀ ਪਾਨਹੀ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕੋ ਚਾਮੁ ॥੬੩॥

taa ke pag kee paanahee mere tan ko chaam ||63||

I would make my skin into shoes for his feet. ||63||

ਕਬੀਰ ਮਾਟੀ ਕੇ ਹਮ ਪੂਤਰੇ ਮਾਨਸੁ ਰਾਖਿਓੁ ਨਾਉ ॥

kabeer maaTee ke ham pootare maanas raakhio naau ||

Kabeer, we are puppets of clay, but we take the name of mankind.

ਚਾਰਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਪਾਹੁਨੇ ਬਡ ਬਡ ਰੂੰਧਹਿ ਠਾਉ ॥੬੪॥

chaar dhivas ke paahune badd badd roo(n)dheh Thaau ||64||

We are guests here for only a few days, but we take up so much space. ||64||

ਕਬੀਰ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਘਾਲਿਆ ਆਪੁ ਪੀਸਾਇ ਪੀਸਾਇ ॥

kabeer mahidhee kar ghaaliaa aap peesai peesai ||

Kabeer, I have made myself into henna, and I grind myself into powder.

ਤੈ ਸਹ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛੀਐ ਕਬਹੁ ਨ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥੬੫॥

tai seh baat na poochheeaai kabahu na laiee pai ||65||

But You, O my Husband Lord, have not asked about me; You have never applied me to Your Feet. ||65||

ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਦਰਿ ਆਵਤ ਜਾਤਿਅਹੁ ਹਟਕੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

kabeer jeh dhar aavat jaatiahu haTakai naahee koi ||

Kabeer, that door, through which people never stop coming and going

ਸੋ ਦਰੁ ਕੈਸੇ ਛੋਡੀਐ ਜੋ ਦਰੁ ਐਸਾ ਹੋਇ ॥੬੬॥

so dhar kaise chhoddeeaai jo dhar aaisaa hoi ||66||

- how can I leave such a door as that? ||66||

ਕਬੀਰ ਡੂਬਾ ਥਾ ਪੈ ਉਬਰਿਓ ਗੁਨ ਕੀ ਲਹਰਿ ਝਬਕਿ ॥

kabeer ddoobaa thaa pai ubario gun kee lahar jhabak ||

Kabeer, I was drowning, but the waves of virtue saved me in an instant.

ਜਬ ਦੇਖਿਓ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਤਬ ਉਤਰਿ ਪਰਿਓ ਹਉ ਫਰਕਿ ॥੬੭॥

jab dhekhio beRaa jarajaraa tab utar pario hau farak ||67||

When I saw that my boat was rotten, then I immediately got out. ||67||

ਕਬੀਰ ਪਾਪੀ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਨ ਸੁਹਾਇ ॥

kabeer paapee bhagat na bhaaviee har poojaa na suhai ||

Kabeer, the sinner does not like devotion to the Lord; he does not appreciate worship.

ਮਾਖੀ ਚੰਦਨੁ ਪਰਹਰੈ ਜਹ ਬਿਗੰਧ ਤਹ ਜਾਇ ॥੬੮॥

maakhee cha(n)dhan paraharai jeh biga(n)dh teh jai ||68||

The fly abandons the sandalwood tree, and goes after the rotten smell. ||68||

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਮੂਆ ਰੋਗੀ ਮੂਆ ਮੂਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

kabeer baidh mooaa rogee mooaa mooaa sabh sa(n)saar ||

Kabeer, the physician is dead, and the patient is dead; the whole world is dead.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੂਆ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਰੋਵਨਹਾਰੁ ॥੬੯॥

ek kabeeraa naa mooaa jeh naahee rovanahaar ||69||

Only Kabeer is not dead; there is no one to mourn for him. ||69||

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਓ ਮੋਟੀ ਲਾਗੀ ਖੋਰਿ ॥

kabeer raam na dhiaaio moTee laagee khor ||

Kabeer, I have not meditated on the Lord; such is the bad habit I have developed.

ਕਾਇਆ ਹਾਂਡੀ ਕਾਠ ਕੀ ਨਾ ਓਹ ਚਰ੍ਹੈ ਬਹੋਰਿ ॥੭੦॥

kaiaa haa(n)ddee kaaTh kee naa oh charhai bahor ||70||

The body is a wooden pot; it cannot be put back on the fire. ||70||

ਕਬੀਰ ਐਸੀ ਹੋਇ ਪਰੀ ਮਨ ਕੋ ਭਾਵਤੁ ਕੀਨੁ ॥

kabeer aaisee hoi paree man ko bhaavat keen ||

Kabeer, it came to pass, that I did whatever I pleased.

ਮਰਨੇ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰਪਨਾ ਜਬ ਹਾਥਿ ਸਿਧਉਰਾ ਲੀਨ ॥੭੧॥

marane te kiaa ddarapanaa jab haath sidhauraa leen ||71||

Why should I be afraid of death? I have invited death for myself. ||71||

ਕਬੀਰ ਰਸ ਕੋ ਗਾਂਡੋ ਚੂਸੀਐ ਗੁਨ ਕਉ ਮਰੀਐ ਰੋਇ ॥

kabeer ras ko gaa(n)ddo chooseeaai gun kau mareeaai roi ||

Kabeer, the mortals suck at the sugar cane, for the sake of the sweet juice. They should work just as hard for virtue.

ਅਵਗੁਨੀਆਰੇ ਮਾਨਸੈ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੭੨॥

avaguneeaare maanasai bhalo na kahihai koi ||72||

The person who lacks virtue - no one calls him good. ||72||

ਕਬੀਰ ਗਾਗਰਿ ਜਲ ਭਰੀ ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਜੈਹੈ ਫੂਟਿ ॥

kabeer gaagar jal bharee aaj kaali(h) jaihai fooT ||

Kabeer, the pitcher is full of water; it will break, today or tomorrow.

ਗੁਰੁ ਜੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਆਪਨੋ ਅਧ ਮਾਝਿ ਲੀਜਹਿਗੇ ਲੂਟਿ ॥੭੩॥

guru ju na cheteh aapano adh maajh leejahige looT ||73||

Those who do not remember their Guru, shall be plundered on the way. ||73||

ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਰਾਮ ਕੋ ਮੁਤੀਆ ਮੇਰੋ ਨਾਉ ॥

kabeer kookar raam ko muteeaa mero naau ||

Kabeer, I am the Lord's dog; Moti is my name.

ਗਲੇ ਹਮਾਰੇ ਜੇਵਰੀ ਜਹ ਖਿੰਚੈ ਤਹ ਜਾਉ ॥੭੪॥

gale hamaare jevaree jeh khi(n)chai teh jaau ||74||

There is a chain around my neck; wherever I am pulled, I go. ||74||

ਕਬੀਰ ਜਪਨੀ ਕਾਠ ਕੀ ਕਿਆ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਲੋਇ ॥

kabeer japanee kaaTh kee kiaa dhikhalaaveh loi ||

Kabeer, why do you show other people your rosary beads?

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹੀ ਇਹ ਜਪਨੀ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੭੫॥

hiradhai raam na chetahee ieh japanee kiaa hoi ||75||

You do not remember the Lord in your heart, so what use is this rosary to you? ||75||

ਕਬੀਰ ਬਿਰਹੁ ਭੁਯੰਗਮੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਮੰਤੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥

kabeer birahu bhuya(n)gam man basai ma(n)t na maanai koi ||

Kabeer, the snake of separation from the Lord abides within my mind; it does not respond to any mantra.

ਰਾਮ ਬਿਓਗੀ ਨਾ ਜੀਐ ਜੀਐ ਤ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ॥੭੬॥

raam biogee naa jeeaai jeeaai ta bauraa hoi ||76||

One who is separated from the Lord does not live; if he does live, he goes insane. ||76||

ਕਬੀਰ ਪਾਰਸ ਚੰਦਨੈ ਤਿਨੑ ਹੈ ਏਕ ਸੁਗੰਧ ॥

kabeer paaras cha(n)dhanai tin(h) hai ek suga(n)dh ||

Kabeer, the philosopher's stone and sandalwood oil have the same good quality.

ਤਿਹ ਮਿਲਿ ਤੇਊ ਊਤਮ ਭਏ ਲੋਹ ਕਾਠ ਨਿਰਗੰਧ ॥੭੭॥

teh mil teuoo uootam bhe loh kaaTh niraga(n)dh ||77||

Whatever comes into contact with them is uplifted. Iron is transformed into gold, and ordinary wood becomes fragrant. ||77||

ਕਬੀਰ ਜਮ ਕਾ ਠੇਂਗਾ ਬੁਰਾ ਹੈ ਓਹੁ ਨਹੀ ਸਹਿਆ ਜਾਇ ॥

kabeer jam kaa The(n)gaa buraa hai oh nahee sahiaa jai ||

Kabeer, Death's club is terrible; it cannot be endured.

ਏਕੁ ਜੁ ਸਾਧੂ ਮੋੁਹਿ ਮਿਲਿਓ ਤਿਨਿੑ ਲੀਆ ਅੰਚਲਿ ਲਾਇ ॥੭੮॥

eku ju saadhoo muoh milio tini(h) leeaa a(n)chal lai ||78||

I have met with the holy man; he has attached me to the hem of his robe. ||78||

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਕਹੈ ਹਉ ਹੀ ਭਲਾ ਦਾਰੂ ਮੇਰੈ ਵਸਿ ॥

kabeer baidh kahai hau hee bhalaa dhaaroo merai vas ||

Kabeer, the physician says that he alone is good, and all the medicine is under his control.

ਇਹ ਤਉ ਬਸਤੁ ਗੁਪਾਲ ਕੀ ਜਬ ਭਾਵੈ ਲੇਇ ਖਸਿ ॥੭੯॥

eeh tau basat gupaal kee jab bhaavai lei khas ||79||

But these things belong to the Lord; He takes them away whenever He wishes. ||79||

ਕਬੀਰ ਨਉਬਤਿ ਆਪਨੀ ਦਿਨ ਦਸ ਲੇਹੁ ਬਜਾਇ ॥

kabeer naubat aapanee dhin dhas leh bajai ||

Kabeer, take your drum and beat it for ten days.

ਨਦੀ ਨਾਵ ਸੰਜੋਗ ਜਿਉ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਿਲਹੈ ਆਇ ॥੮੦॥

nadhee naav sa(n)jog jiau bahur na milahai aai ||80||

Life is like people meeting on a boat on a river; they shall not meet again. ||80||

ਕਬੀਰ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦਹਿ ਮਸੁ ਕਰਉ ਕਲਮ ਕਰਉ ਬਨਰਾਇ ॥

kabeer saat samu(n)dheh mas karau kalam karau banarai ||

Kabeer, if I could change the seven seas into ink and make all the vegetation my pen,

ਬਸੁਧਾ ਕਾਗਦੁ ਜਉ ਕਰਉ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੮੧॥

basudhaa kaagadh jau karau har jas likhan na jai ||81||

and the earth my paper, even then, I could not write the Praises of the Lord. ||81||

ਕਬੀਰ ਜਾਤਿ ਜੁਲਾਹਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਗੁਪਾਲ ॥

kabeer jaat julaahaa kiaa karai hiradhai base gupaal ||

Kabeer, what can my lowly status as a weaver do to me? The Lord dwells in my heart.

ਕਬੀਰ ਰਮਈਆ ਕੰਠਿ ਮਿਲੁ ਚੂਕਹਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥੮੨॥

kabeer ramieeaa ka(n)Th mil chookeh sarab ja(n)jaal ||82||

Kabeer, the Lord hugs me close in His Embrace; I have forsaken all my entanglements. ||82||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਮੰਦਰੁ ਦੇਇ ਜਰਾਇ ॥

kabeer aaisaa ko nahee ma(n)dhar dhei jarai ||

Kabeer, will anyone set fire to his home

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕੇ ਮਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਉ ਲਾਇ ॥੮੩॥

paa(n)chau larike maar kai rahai raam liau lai ||83||

and kill his five sons (the five thieves) to remain lovingly attached to the Lord? ||83||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਦੇਵੈ ਫੂਕਿ ॥

kabeer aaisaa ko nahee ih tan dhevai fook ||

Kabeer, will anyone burn his own body?

ਅੰਧਾ ਲੋਗੁ ਨ ਜਾਨਈ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰਾ ਕੂਕਿ ॥੮੪॥

a(n)dhaa log na jaaniee rahio kabeeraa kook ||84||

The people are blind - they do not know, although Kabeer continues to shout at them. ||84||

ਕਬੀਰ ਸਤੀ ਪੁਕਾਰੈ ਚਿਹ ਚੜੀ ਸੁਨੁ ਹੋ ਬੀਰ ਮਸਾਨ ॥

kabeer satee pukaarai cheh chaRee sun ho beer masaan ||

Kabeer, the widow mounts the funeral pyre and cries out, ""Listen, O brother funeral pyre.

ਲੋਗੁ ਸਬਾਇਆ ਚਲਿ ਗਇਓ ਹਮ ਤੁਮ ਕਾਮੁ ਨਿਦਾਨ ॥੮੫॥

log sabaiaa chal gio ham tum kaam nidhaan ||85||

All people must depart in the end; it is only you and I.""||85||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਭਇਓ ਉਡਿ ਉਡਿ ਦਹ ਦਿਸ ਜਾਇ ॥

kabeer man pa(n)khee bhio udd udd dheh dhis jai ||

Kabeer, the mind has become a bird; it soars and flies in the ten directions.

ਜੋ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਤੈਸੋ ਫਲੁ ਖਾਇ ॥੮੬॥

jo jaisee sa(n)gat milai so taiso fal khai ||86||

According to the company it keeps, so are the fruits it eats. ||86||

ਕਬੀਰ ਜਾ ਕਉ ਖੋਜਤੇ ਪਾਇਓ ਸੋਈ ਠਉਰੁ ॥

kabeer jaa kau khojate paio soiee Thaur ||

Kabeer, you have found that place which you were seeking.

ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਕੈ ਤੂ ਭਇਆ ਜਾ ਕਉ ਕਹਤਾ ਅਉਰੁ ॥੮੭॥

soiee fir kai too bhiaa jaa kau kahataa aaur ||87||

You have become that which you thought was separate from yourself. ||87||

ਕਬੀਰ ਮਾਰੀ ਮਰਉ ਕੁਸੰਗ ਕੀ ਕੇਲੇ ਨਿਕਟਿ ਜੁ ਬੇਰਿ ॥

kabeer maaree marau kusa(n)g kee kele nikaT ju ber ||

Kabeer, I have been ruined and destroyed by bad company, like the banana plant near the thorn bush.

ਉਹ ਝੂਲੈ ਉਹ ਚੀਰੀਐ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਹੇਰਿ ॥੮੮॥

auh jhoolai uh cheereeaai saakat sa(n)g na her ||88||

The thorn bush waves in the wind, and pierces the banana plant; see this, and do not associate with the faithless cynics. ||88||

ਕਬੀਰ ਭਾਰ ਪਰਾਈ ਸਿਰਿ ਚਰੈ ਚਲਿਓ ਚਾਹੈ ਬਾਟ ॥

kabeer bhaar paraiee sir charai chalio chaahai baaT ||

Kabeer, the mortal wants to walk on the path, carrying the load of others' sins on his head.

ਅਪਨੇ ਭਾਰਹਿ ਨਾ ਡਰੈ ਆਗੈ ਅਉਘਟ ਘਾਟ ॥੮੯॥

apane bhaareh naa ddarai aagai aaughaT ghaaT ||89||

He is not afraid of his own load of sins; the road ahead shall be difficult and treacherous. ||89||

ਕਬੀਰ ਬਨ ਕੀ ਦਾਧੀ ਲਾਕਰੀ ਠਾਢੀ ਕਰੈ ਪੁਕਾਰ ॥

kabeer ban kee dhaadhee laakaree Thaaddee karai pukaar ||

Kabeer, the forest is burning; the tree standing in it is crying out,

ਮਤਿ ਬਸਿ ਪਰਉ ਲੁਹਾਰ ਕੇ ਜਾਰੈ ਦੂਜੀ ਬਾਰ ॥੯੦॥

mat bas parau luhaar ke jaarai dhoojee baar ||90||

"Do not let me fall into the hands of the blacksmith, who would burn me a second time."||90||

ਕਬੀਰ ਏਕ ਮਰੰਤੇ ਦੁਇ ਮੂਏ ਦੋਇ ਮਰੰਤਹ ਚਾਰਿ ॥

kabeer ek mara(n)te dhui mooe dhoi mara(n)teh chaar ||

Kabeer, when one died, two were dead. When two died, four were dead.

ਚਾਰਿ ਮਰੰਤਹ ਛਹ ਮੂਏ ਚਾਰਿ ਪੁਰਖ ਦੁਇ ਨਾਰਿ ॥੯੧॥

chaar mara(n)teh chheh mooe chaar purakh dhui naar ||91||

When four died, six were dead, four males and two females. ||91||

ਕਬੀਰ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਜਗੁ ਢੂੰਢਿਆ ਕਹੂੰ ਨ ਪਾਇਆ ਠਉਰੁ ॥

kabeer dhekh dhekh jag ddoo(n)ddiaa kahoo(n) na paiaa Thaur ||

Kabeer, I have seen and observed, and searched all over the world, but I have found no place of rest anywhere.

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਕਹਾ ਭੁਲਾਨੇ ਅਉਰ ॥੯੨॥

jin har kaa naam na chetio kahaa bhulaane aaur ||92||

Those who do not remember the Lord's Name - why do they delude themselves in other pursuits? ||92||

ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਕਰੀਐ ਸਾਧ ਕੀ ਅੰਤਿ ਕਰੈ ਨਿਰਬਾਹੁ ॥

kabeer sa(n)gat kareeaai saadh kee a(n)t karai nirabaahu ||

Kabeer, associate with the Holy people, who will take you to Nirvaanaa in the end.

ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਜਾ ਤੇ ਹੋਇ ਬਿਨਾਹੁ ॥੯੩॥

saakat sa(n)g na keejeeaai jaa te hoi binaahu ||93||

Do not associate with the faithless cynics; they would bring you to ruin. ||93||

ਕਬੀਰ ਜਗ ਮਹਿ ਚੇਤਿਓ ਜਾਨਿ ਕੈ ਜਗ ਮਹਿ ਰਹਿਓ ਸਮਾਇ ॥

kabeer jag meh chetio jaan kai jag meh rahio samai ||

Kabeer, I contemplate the Lord in the world; I know that He is permeating the world.

ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਬਾਦਹਿ ਜਨਮੇਂ ਆਇ ॥੯੪॥

jin har kaa naam na chetio baadheh janame(n) aai ||94||

Those who do not contemplate the Name of the Lord - their birth into this world is useless. ||94||

ਕਬੀਰ ਆਸਾ ਕਰੀਐ ਰਾਮ ਕੀ ਅਵਰੈ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ॥

kabeer aasaa kareeaai raam kee avarai aas niraas ||

Kabeer, place your hopes in the Lord; other hopes lead to despair.

ਨਰਕਿ ਪਰਹਿ ਤੇ ਮਾਨਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮ ਉਦਾਸ ॥੯੫॥

narak pareh te maaniee jo har naam udhaas ||95||

Those who dissociate themselves from the Lord's Name - when they fall into hell, then they will appreciate its value. ||95||

ਕਬੀਰ ਸਿਖ ਸਾਖਾ ਬਹੁਤੇ ਕੀਏ ਕੇਸੋ ਕੀਓ ਨ ਮੀਤੁ ॥

kabeer sikh saakhaa bahute ke'ee keso keeo na meet ||

Kabeer has made many students and disciples, but he has not made God his friend.

ਚਾਲੇ ਥੇ ਹਰਿ ਮਿਲਨ ਕਉ ਬੀਚੈ ਅਟਕਿਓ ਚੀਤੁ ॥੯੬॥

chaale the har milan kau beechai aTakio cheet ||96||

He set out on a journey to meet the Lord, but his consciousness failed him half-way. ||96||

ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰੈ ਸਹਾਇ ॥

kabeer kaaran bapuraa kiaa karai jau raam na karai sahai ||

Kabeer, what can the poor creature do, if the Lord does not give him assistance?

ਜਿਹ ਜਿਹ ਡਾਲੀ ਪਗੁ ਧਰਉ ਸੋਈ ਮੁਰਿ ਮੁਰਿ ਜਾਇ ॥੯੭॥

jeh jeh ddaalee pag dharau soiee mur mur jai ||97||

Whatever branch he steps on breaks and collapses. ||97||

ਕਬੀਰ ਅਵਰਹ ਕਉ ਉਪਦੇਸਤੇ ਮੁਖ ਮੈ ਪਰਿ ਹੈ ਰੇਤੁ ॥

kabeer avareh kau upadhesate mukh mai par hai ret ||

Kabeer, those who only preach to others - sand falls into their mouths.

ਰਾਸਿ ਬਿਰਾਨੀ ਰਾਖਤੇ ਖਾਯਾ ਘਰ ਕਾ ਖੇਤੁ ॥੯੮॥

raas biraanee raakhate khaayaa ghar kaa khet ||98||

They keep their eyes on the property of others, while their own farm is being eaten up. ||98||

ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਰਹਉ ਜਉ ਕੀ ਭੂਸੀ ਖਾਉ ॥

kabeer saadhoo kee sa(n)gat rahau jau kee bhoosee khaau ||

Kabeer, I will remain in the Saadh Sangat, the Company of the Holy, even if I have only coarse bread to eat.

ਹੋਨਹਾਰੁ ਸੋ ਹੋਇਹੈ ਸਾਕਤ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਉ ॥੯੯॥

honahaar so hoihai saakat sa(n)g na jaau ||99||

Whatever will be, will be. I will not associate with the faithless cynics. ||99||

ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਕੀ ਦਿਨ ਦਿਨ ਦੂਨਾ ਹੇਤੁ ॥

kabeer sa(n)gat saadh kee dhin dhin dhoonaa het ||

Kabeer, in the Saadh Sangat, love for the Lord doubles day by day.

ਸਾਕਤ ਕਾਰੀ ਕਾਂਬਰੀ ਧੋਏ ਹੋਇ ਨ ਸੇਤੁ ॥੧੦੦॥

saakat kaaree kaa(n)baree dhoe hoi na set ||100||

The faithless cynic is like a black blanket, which does not become white by being washed. ||100||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮੂੰਡਿਆ ਨਹੀ ਕੇਸ ਮੁੰਡਾਏ ਕਾਂਇ ॥

kabeer man moo(n)ddiaa nahee kes mu(n)ddaae kaa(n)i ||

Kabeer, you have not shaved your mind, so why do you shave your head?

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋ ਮਨ ਕੀਆ ਮੂੰਡਾ ਮੂੰਡੁ ਅਜਾਂਇ ॥੧੦੧॥

jo kichh keeaa so man keeaa moo(n)ddaa moo(n)dd ajaa(n)i ||101||

Whatever is done, is done by the mind; it is useless to shave your head. ||101||

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਾਇ ਤ ਜਾਉ ॥

kabeer raam na chhoddeeaai tan dhan jai ta jaau ||

Kabeer, do not abandon the Lord; your body and wealth shall go, so let them go.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਚਿਤੁ ਬੇਧਿਆ ਰਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਉ ॥੧੦੨॥

charan kamal chit bedhiaa raameh naam samaau ||102||

My consciousness is pierced by the Lord's Lotus Feet; I am absorbed in the Name of the Lord. ||102||

ਕਬੀਰ ਜੋ ਹਮ ਜੰਤੁ ਬਜਾਵਤੇ ਟੂਟਿ ਗਈਂ ਸਭ ਤਾਰ ॥

kabeer jo ham ja(n)t bajaavate TooT giee(n) sabh taar ||

Kabeer, all the strings of the instrument I played are broken.

ਜੰਤੁ ਬਿਚਾਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਚਲੇ ਬਜਾਵਨਹਾਰ ॥੧੦੩॥

ja(n)t bichaaraa kiaa karai chale bajaavanahaar ||103||

What can the poor instrument do, when the player has departed as well. ||103||

ਕਬੀਰ ਮਾਇ ਮੂੰਡਉ ਤਿਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਜਾ ਤੇ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥

kabeer mai moo(n)ddau teh guroo kee jaa te bharam na jai ||

Kabeer, shave the mother of that guru, who does not take away one's doubt.

ਆਪ ਡੁਬੇ ਚਹੁ ਬੇਦ ਮਹਿ ਚੇਲੇ ਦੀਏ ਬਹਾਇ ॥੧੦੪॥

aap ddube chahu bedh meh chele dhe'ee bahai ||104||

He himself is drowning in the four Vedas; he drowns his disciples as well. ||104||

ਕਬੀਰ ਜੇਤੇ ਪਾਪ ਕੀਏ ਰਾਖੇ ਤਲੈ ਦੁਰਾਇ ॥

kabeer jete paap ke'ee raakhe talai dhurai ||

Kabeer, whatever sins the mortal has committed, he tries to keep hidden under cover.

ਪਰਗਟ ਭਏ ਨਿਦਾਨ ਸਭ ਜਬ ਪੂਛੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੧੦੫॥

paragaT bhe nidhaan sabh jab poochhe dharam rai ||105||

But in the end, they shall all be revealed, when the Righteous Judge of Dharma investigates. ||105||

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਪਾਲਿਓ ਬਹੁਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ॥

kabeer har kaa simaran chhaadd kai paalio bahut kuTa(n)b ||

Kabeer, you have given up meditating on the Lord, and you have raised a large family.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਭਾਈ ਰਹਿਆ ਨ ਬੰਧੁ ॥੧੦੬॥

dha(n)dhaa karataa reh giaa bhaiee rahiaa na ba(n)dh ||106||

You continue to involve yourself in worldly affairs, but none of your brothers and relatives remain. ||106||

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਰਾਤਿ ਜਗਾਵਨ ਜਾਇ ॥

kabeer har kaa simaran chhaadd kai raat jagaavan jai ||

Kabeer, those who give up meditation on the Lord, and get up at night to wake the spirits of the dead,

ਸਰਪਨਿ ਹੋਇ ਕੈ ਅਉਤਰੈ ਜਾਏ ਅਪੁਨੇ ਖਾਇ ॥੧੦੭॥

sarapan hoi kai aautarai jaae apune khai ||107||

shall be reincarnated as snakes, and eat their own offspring. ||107||

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਅਹੋਈ ਰਾਖੈ ਨਾਰਿ ॥

kabeer har kaa simaran chhaadd kai ahoiee raakhai naar ||

Kabeer, the woman who gives up meditation on the Lord, and observes the ritual fast of Ahoi,

ਗਦਹੀ ਹੋਇ ਕੈ ਅਉਤਰੈ ਭਾਰੁ ਸਹੈ ਮਨ ਚਾਰਿ ॥੧੦੮॥

gadhahee hoi kai aautarai bhaar sahai man chaar ||108||

shall be reincarnated as a donkey, to carry heavy burdens. ||108||

ਕਬੀਰ ਚਤੁਰਾਈ ਅਤਿ ਘਨੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਮਾਹਿ ॥

kabeer chaturaiee at ghanee har jap hiradhai maeh ||

Kabeer, it is the most clever wisdom, to chant and meditate on the Lord in the heart.

ਸੂਰੀ ਊਪਰਿ ਖੇਲਨਾ ਗਿਰੈ ਤ ਠਾਹਰ ਨਾਹਿ ॥੧੦੯॥

sooree uoopar khelanaa girai ta Thaahar naeh ||109||

It is like playing on a pig; if you fall off, you will find no place of rest. ||109||

ਕਬੀਰ ਸੋੁਈ ਮੁਖੁ ਧੰਨਿ ਹੈ ਜਾ ਮੁਖਿ ਕਹੀਐ ਰਾਮੁ ॥

kabeer suoiee mukh dha(n)n hai jaa mukh kaheeaai raam ||

Kabeer, blessed is that mouth, which utters the Lord's Name.

ਦੇਹੀ ਕਿਸ ਕੀ ਬਾਪੁਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੋਇਗੋ ਗ੍ਰਾਮੁ ॥੧੧੦॥

dhehee kis kee baapuree pavitr hoigo graam ||110||

It purifies the body, and the whole village as well. ||110||

ਕਬੀਰ ਸੋਈ ਕੁਲ ਭਲੀ ਜਾ ਕੁਲ ਹਰਿ ਕੋ ਦਾਸੁ ॥

kabeer soiee kul bhalee jaa kul har ko dhaas ||

Kabeer, that family is good, in which the Lord's slave is born.

ਜਿਹ ਕੁਲ ਦਾਸੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਕੁਲ ਢਾਕੁ ਪਲਾਸੁ ॥੧੧੧॥

jeh kul dhaas na uoopajai so kul ddaak palaas ||111||

But that family in which the Lord's slave is not born is as useless as weeds. ||111||

ਕਬੀਰ ਹੈ ਗਇ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਲਾਖ ਧਜਾ ਫਹਰਾਹਿ ॥

kabeer hai gi baahan saghan ghan laakh dhajaa faharaeh ||

Kabeer, some have lots of horses, elephants and carriages, and thousands of banners waving.

ਇਆ ਸੁਖ ਤੇ ਭਿਖੵਾ ਭਲੀ ਜਉ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਦਿਨ ਜਾਹਿ ॥੧੧੨॥

eiaa sukh te bhikhayeaa bhalee jau har simarat dhin jaeh ||112||

But begging is better than these comforts, if one spends his days meditating in remembrance on the Lord. ||112||

ਕਬੀਰ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਮਾਂਦਲੁ ਕੰਧ ਚਢਾਇ ॥

kabeer sabh jag hau firio maa(n)dhal ka(n)dh chaddai ||

Kabeer, I have wandered all over the world, carrying the drum on my shoulder.

ਕੋਈ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਹੀ ਸਭ ਦੇਖੀ ਠੋਕਿ ਬਜਾਇ ॥੧੧੩॥

koiee kaahoo ko nahee sabh dhekhee Thok bajai ||113||

No one belongs to anyone else; I have looked and carefully studied it. ||113||

ਮਾਰਗਿ ਮੋਤੀ ਬੀਥਰੇ ਅੰਧਾ ਨਿਕਸਿਓ ਆਇ ॥

maarag motee beethare a(n)dhaa nikasio aai ||

The pearls are scattered on the road; the blind man comes along.

ਜੋਤਿ ਬਿਨਾ ਜਗਦੀਸ ਕੀ ਜਗਤੁ ਉਲੰਘੇ ਜਾਇ ॥੧੧੪॥

jot binaa jagadhees kee jagat ula(n)ghe jai ||114||

Without the Light of the Lord of the Universe, the world just passes them by. ||114||

ਬੂਡਾ ਬੰਸੁ ਕਬੀਰ ਕਾ ਉਪਜਿਓ ਪੂਤੁ ਕਮਾਲੁ ॥

booddaa ba(n)s kabeer kaa upajio poot kamaal ||

My family is drowned, O Kabeer, since the birth of my son Kamaal.

ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਘਰਿ ਲੇ ਆਯਾ ਮਾਲੁ ॥੧੧੫॥

har kaa simaran chhaadd kai ghar le aayaa maal ||115||

He has given up meditating on the Lord, in order to bring home wealth. ||115||

ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਕਉ ਮਿਲਨੇ ਜਾਈਐ ਸਾਥਿ ਨ ਲੀਜੈ ਕੋਇ ॥

kabeer saadhoo kau milane jaieeaai saath na leejai koi ||

Kabeer, go out to meet the holy man; do not take anyone else with you.

ਪਾਛੈ ਪਾਉ ਨ ਦੀਜੀਐ ਆਗੈ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੧੧੬॥

paachhai paau na dheejeeaai aagai hoi su hoi ||116||

Do not turn back - keep on going. Whatever will be, will be. ||116||

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਬਾਧਿਓ ਜਿਹ ਜੇਵਰੀ ਤਿਹ ਮਤ ਬੰਧਹੁ ਕਬੀਰ ॥

kabeer jag baadhio jeh jevaree teh mat ba(n)dhahu kabeer ||

Kabeer, do not bind yourself with that chain, which binds the whole world.

ਜੈਹਹਿ ਆਟਾ ਲੋਨ ਜਿਉ ਸੋਨ ਸਮਾਨਿ ਸਰੀਰੁ ॥੧੧੭॥

jaiheh aaTaa lon jiau son samaan sareer ||117||

As the salt is lost in the flour, so shall your golden body be lost. ||117||

ਕਬੀਰ ਹੰਸੁ ਉਡਿਓ ਤਨੁ ਗਾਡਿਓ ਸੋਝਾਈ ਸੈਨਾਹ ॥

kabeer ha(n)s uddio tan gaaddio sojhaiee sainaeh ||

Kabeer, the soul-swan is flying away, and the body is being buried, and still he makes gestures.

ਅਜਹੂ ਜੀਉ ਨ ਛੋਡਈ ਰੰਕਾਈ ਨੈਨਾਹ ॥੧੧੮॥

ajahoo jeeau na chhoddiee ra(n)kaiee nainaeh ||118||

Even then, the mortal does not give up the cruel look in his eyes. ||118||

ਕਬੀਰ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰਉ ਤੁਝ ਕਉ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਉ ਤੁਅ ਨਾਉ ॥

kabeer nain nihaarau tujh kau sravan sunau tua naau ||

Kabeer: with my eyes, I see You, Lord; with my ears, I hear Your Name.

ਬੈਨ ਉਚਰਉ ਤੁਅ ਨਾਮ ਜੀ ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਿਦ ਠਾਉ ॥੧੧੯॥

bain ucharau tua naam jee charan kamal ridh Thaau ||119||

With my tongue I chant Your Name; I enshrine Your Lotus Feet within my heart. ||119||

ਕਬੀਰ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਤੇ ਮੈ ਰਹਿਓ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਪਰਸਾਦਿ ॥

kabeer surag narak te mai rahio satigur ke parasaadh ||

Kabeer, I have been spared from heaven and hell, by the Grace of the True Guru.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੀ ਮਉਜ ਮਹਿ ਰਹਉ ਅੰਤਿ ਅਰੁ ਆਦਿ ॥੧੨੦॥

charan kamal kee mauj meh rahau a(n)t ar aadh ||120||

From beginning to end, I abide in the joy of the Lord's Lotus Feet. ||120||

ਕਬੀਰ ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੀ ਮਉਜ ਕੋ ਕਹਿ ਕੈਸੇ ਉਨਮਾਨ ॥

kabeer charan kamal kee mauj ko keh kaise unamaan ||

Kabeer, how can I even describe the extent of the joy of the Lord's Lotus Feet?

ਕਹਿਬੇ ਕਉ ਸੋਭਾ ਨਹੀ ਦੇਖਾ ਹੀ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧੨੧॥

kahibe kau sobhaa nahee dhekhaa hee paravaan ||121||

I cannot describe its sublime glory; it has to be seen to be appreciated. ||121||

ਕਬੀਰ ਦੇਖਿ ਕੈ ਕਿਹ ਕਹਉ ਕਹੇ ਨ ਕੋ ਪਤੀਆਇ ॥

kabeer dhekh kai keh kahau kahe na ko pateeaai ||

Kabeer, how can I describe what I have seen? No one will believe my words.

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਤੈਸਾ ਉਹੀ ਰਹਉ ਹਰਖਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੨੨॥

har jaisaa taisaa uhee rahau harakh gun gai ||122||

The Lord is just as He is. I dwell in delight, singing His Glorious Praises. ||122||

ਕਬੀਰ ਚੁਗੈ ਚਿਤਾਰੈ ਭੀ ਚੁਗੈ ਚੁਗਿ ਚੁਗਿ ਚਿਤਾਰੇ ॥ ਜੈਸੇ ਬਚਰਹਿ ਕੂੰਜ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਰੇ ॥੧੨੩॥

kabeer chugai chitaarai bhee chugai chug chug chitaare || jaise bachareh koo(n)j man maiaa mamataa re ||123||

Kabeer, the flamingo pecks and feeds, and remembers her chicks. She pecks and pecks and feeds, and remembers them always. Her chicks are very dear to her, just like the love of wealth and Maya is dear to the mortal's mind. ||123||

ਕਬੀਰ ਅੰਬਰ ਘਨਹਰੁ ਛਾਇਆ ਬਰਖਿ ਭਰੇ ਸਰ ਤਾਲ ॥

kabeer a(n)bar ghanahar chhaiaa barakh bhare sar taal ||

Kabeer, the sky is overcast and cloudy; the ponds and lakes are overflowing with water.

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਿਉ ਤਰਸਤ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੨੪॥

chaatirak jiau tarasat rahai tin ko kaun havaal ||124||

Like the rainbird, some remain thirsty - what is their condition? ||124||

ਕਬੀਰ ਚਕਈ ਜਉ ਨਿਸਿ ਬੀਛੁਰੈ ਆਇ ਮਿਲੈ ਪਰਭਾਤਿ ॥

kabeer chakiee jau nis beechhurai aai milai parabhaat ||

Kabeer, the chakvi duck is separated from her love through the night, but in the morning, she meets him again.

ਜੋ ਨਰ ਬਿਛੁਰੇ ਰਾਮ ਸਿਉ ਨਾ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਨ ਰਾਤਿ ॥੧੨੫॥

jo nar bichhure raam siau naa dhin mile na raat ||125||

Those who are separated from the Lord do not meet Him in the day, or in the night. ||125||

ਕਬੀਰ ਰੈਨਾਇਰ ਬਿਛੋਰਿਆ ਰਹੁ ਰੇ ਸੰਖ ਮਝੂਰਿ ॥

kabeer rainair bichhoriaa rahu re sa(n)kh majhoor ||

Kabeer: O conch shell, remain in the ocean.

ਦੇਵਲ ਦੇਵਲ ਧਾਹੜੀ ਦੇਸਹਿ ਉਗਵਤ ਸੂਰ ॥੧੨੬॥

dheval dheval dhaahaRee dheseh ugavat soor ||126||

If you are separated from it, you shall scream at sunrise from temple to temple. ||126||

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਗੁ ਰੋਇ ਭੈ ਦੁਖ ॥

kabeer sootaa kiaa kareh jaag roi bhai dhukh ||

Kabeer, what are you doing sleeping? Wake up and cry in fear and pain.

ਜਾ ਕਾ ਬਾਸਾ ਗੋਰ ਮਹਿ ਸੋ ਕਿਉ ਸੋਵੈ ਸੁਖ ॥੧੨੭॥

jaa kaa baasaa gor meh so kiau sovai sukh ||127||

Those who live in the grave - how can they sleep in peace? ||127||

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਉਠਿ ਕਿ ਨ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥

kabeer sootaa kiaa kareh uTh k na japeh muraar ||

Kabeer, what are you doing sleeping? Why not rise up and meditate on the Lord?

ਇਕ ਦਿਨ ਸੋਵਨੁ ਹੋਇਗੋ ਲਾਂਬੇ ਗੋਡ ਪਸਾਰਿ ॥੧੨੮॥

eik dhin sovan hoigo laa(n)be godd pasaar ||128||

One day you shall sleep with your legs outstretched. ||128||

ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਬੈਠਾ ਰਹੁ ਅਰੁ ਜਾਗੁ ॥

kabeer sootaa kiaa kareh baiThaa rahu ar jaag ||

Kabeer, what are you doing sleeping? Wake up, and sit up.

ਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਤੇ ਬੀਛੁਰਾ ਤਾ ਹੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਲਾਗੁ ॥੧੨੯॥

jaa ke sa(n)g te beechhuraa taa hee ke sa(n)g laag ||129||

Attach yourself to the One, from whom you have been separated. ||129||

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਕੀ ਗੈਲ ਨ ਛੋਡੀਐ ਮਾਰਗਿ ਲਾਗਾ ਜਾਉ ॥

kabeer sa(n)t kee gail na chhoddeeaai maarag laagaa jaau ||

Kabeer, do not leave the Society of the Saints; walk upon this Path.

ਪੇਖਤ ਹੀ ਪੁੰਨੀਤ ਹੋਇ ਭੇਟਤ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥੧੩੦॥

pekhat hee pu(n)neet hoi bheTat japeeaai naau ||130||

See them, and be sanctified; meet them, and chant the Name. ||130||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੂਰਹਿ ਜਾਈਐ ਭਾਗਿ ॥

kabeer saakat sa(n)g na keejeeaai dhooreh jaieeaai bhaag ||

Kabeer, do not associate with the faithless cynics; run far away from them.

ਬਾਸਨੁ ਕਾਰੋ ਪਰਸੀਐ ਤਉ ਕਛੁ ਲਾਗੈ ਦਾਗੁ ॥੧੩੧॥

baasan kaaro paraseeaai tau kachh laagai dhaag ||131||

If you touch a vessel stained with soot, some of the soot will stick to you. ||131||

ਕਬੀਰਾ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਜਰਾ ਪਹੂੰਚਿਓ ਆਇ ॥

kabeeraa raam na chetio jaraa pahoo(n)chio aai ||

Kabeer, you have not contemplated the Lord, and now old age has overtaken you.

ਲਾਗੀ ਮੰਦਿਰ ਦੁਆਰ ਤੇ ਅਬ ਕਿਆ ਕਾਢਿਆ ਜਾਇ ॥੧੩੨॥

laagee ma(n)dhir dhuaar te ab kiaa kaaddiaa jai ||132||

Now that the door of your mansion is on fire, what can you take out? ||132||

ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਸੋ ਭਇਓ ਜੋ ਕੀਨੋ ਕਰਤਾਰਿ ॥

kabeer kaaran so bhio jo keeno karataar ||

Kabeer, the Creator does whatever He pleases.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਏਕੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੩੩॥

tis bin dhoosar ko nahee ekai sirajanahaar ||133||

There is none other than Him; He alone is the Creator of all. ||133||

ਕਬੀਰ ਫਲ ਲਾਗੇ ਫਲਨਿ ਪਾਕਨਿ ਲਾਗੇ ਆਂਬ ॥

kabeer fal laage falan paakan laage aa(n)b ||

Kabeer, the fruit trees are bearing fruit, and the mangoes are becoming ripe.

ਜਾਇ ਪਹੂਚਹਿ ਖਸਮ ਕਉ ਜਉ ਬੀਚਿ ਨ ਖਾਹੀ ਕਾਂਬ ॥੧੩੪॥

jai pahoocheh khasam kau jau beech na khaahee kaa(n)b ||134||

They will reach the owner, only if the crows do not eat them first. ||134||

ਕਬੀਰ ਠਾਕੁਰੁ ਪੂਜਹਿ ਮੋਲਿ ਲੇ ਮਨਹਠਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹਿ ॥

kabeer Thaakur poojeh mol le manahaTh teerath jaeh ||

Kabeer, some buy idols and worship them; in their stubborn-mindedness, they make pilgrimages to sacred shrines.

ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਧਰਿ ਭੂਲੇ ਭਟਕਾ ਖਾਹਿ ॥੧੩੫॥

dhekhaa dhekhee savaiaa(n)g dhar bhoole bhaTakaa khaeh ||135||

They look at one another, and wear religious robes, but they are deluded and lost. ||135||

ਕਬੀਰ ਪਾਹਨੁ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕੀਆ ਪੂਜੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

kabeer paahan paramesur keeaa poojai sabh sa(n)saar ||

Kabeer, someone sets up a stone idol and all the world worships it as the Lord.

ਇਸ ਭਰਵਾਸੇ ਜੋ ਰਹੇ ਬੂਡੇ ਕਾਲੀ ਧਾਰ ॥੧੩੬॥

eis bharavaase jo rahe boodde kaalee dhaar ||136||

Those who hold to this belief will be drowned in the river of darkness. ||136||

ਕਬੀਰ ਕਾਗਦ ਕੀ ਓਬਰੀ ਮਸੁ ਕੇ ਕਰਮ ਕਪਾਟ ॥

kabeer kaagadh kee obaree mas ke karam kapaaT ||

Kabeer, the paper is the prison, and the ink of rituals are the bars on the windows.

ਪਾਹਨ ਬੋਰੀ ਪਿਰਥਮੀ ਪੰਡਿਤ ਪਾੜੀ ਬਾਟ ॥੧੩੭॥

paahan boree pirathamee pa(n)ddit paaRee baaT ||137||

The stone idols have drowned the world, and the Pandits, the religious scholars, have plundered it on the way. ||137||

ਕਬੀਰ ਕਾਲਿ ਕਰੰਤਾ ਅਬਹਿ ਕਰੁ ਅਬ ਕਰਤਾ ਸੁਇ ਤਾਲ ॥

kabeer kaal kara(n)taa abeh kar ab karataa sui taal ||

Kabeer, that which you have to do tomorrow - do it today instead; and that which you have to do now - do it immediately!

ਪਾਛੈ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇਗਾ ਜਉ ਸਿਰ ਪਰਿ ਆਵੈ ਕਾਲੁ ॥੧੩੮॥

paachhai kachhoo na hoigaa jau sir par aavai kaal ||138||

Later on, you will not be able to do anything, when death hangs over your head. ||138||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਜੰਤੁ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਜੈਸੀ ਧੋਈ ਲਾਖ ॥

kabeer aaisaa ja(n)t ik dhekhiaa jaisee dhoiee laakh ||

Kabeer, I have seen a person, who is as shiny as washed wax.

ਦੀਸੈ ਚੰਚਲੁ ਬਹੁ ਗੁਨਾ ਮਤਿ ਹੀਨਾ ਨਾਪਾਕ ॥੧੩੯॥

dheesai cha(n)chal bahu gunaa mat heenaa naapaak ||139||

He seems very clever and very virtuous, but in reality, he is without understanding, and corrupt. ||139||

ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਬੁਧਿ ਕਉ ਜਮੁ ਨ ਕਰੈ ਤਿਸਕਾਰ ॥

kabeer meree budh kau jam na karai tisakaar ||

Kabeer, the Messenger of Death shall not compromise my understanding.

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਮੂਆ ਸਿਰਜਿਆ ਸੁ ਜਪਿਆ ਪਰਵਿਦਗਾਰ ॥੧੪੦॥

jin ih jamooaa sirajiaa su japiaa paravidhagaar ||140||

I have meditated on the Lord, the Cherisher, who created this Messenger of Death. ||140||

ਕਬੀਰੁ ਕਸਤੂਰੀ ਭਇਆ ਭਵਰ ਭਏ ਸਭ ਦਾਸ ॥

kabeer kasatooree bhiaa bhavar bhe sabh dhaas ||

Kabeer, the Lord is like musk; all His slaves are like bumble bees.

ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥

jiau jiau bhagat kabeer kee tiau tiau raam nivaas ||141||

The more Kabeer worships Him, the more the Lord abides within his mind. ||141||

ਕਬੀਰ ਗਹਗਚਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬ ਕੈ ਕਾਂਠੈ ਰਹਿ ਗਇਓ ਰਾਮੁ ॥

kabeer gahagach pario kuTa(n)b kai kaa(n)Thai reh gio raam ||

Kabeer, the mortal has fallen into the grip of family life, and the Lord has been set aside.

ਆਇ ਪਰੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੇ ਬੀਚਹਿ ਧੂਮਾ ਧਾਮ ॥੧੪੨॥

aai pare dharam rai ke beecheh dhoomaa dhaam ||142||

The messengers of the Righteous Judge of Dharma descend upon the mortal, in the midst of all his pomp and ceremony. ||142||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਤੇ ਸੂਕਰ ਭਲਾ ਰਾਖੈ ਆਛਾ ਗਾਉ ॥

kabeer saakat te sookar bhalaa raakhai aachhaa gaau ||

Kabeer, even a pig is better than the faithless cynic; at least the pig keeps the village clean.

ਉਹੁ ਸਾਕਤੁ ਬਪੁਰਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਕੋਇ ਨ ਲੈਹੈ ਨਾਉ ॥੧੪੩॥

auh saakat bapuraa mar giaa koi na laihai naau ||143||

When the wretched, faithless cynic dies, no one even mentions his name. ||143||

ਕਬੀਰ ਕਉਡੀ ਕਉਡੀ ਜੋਰਿ ਕੈ ਜੋਰੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥

kabeer kauddee kauddee jor kai jore laakh karor ||

Kabeer, the mortal gathers wealth, shell by shell, accumulating thousands and millions.

ਚਲਤੀ ਬਾਰ ਨ ਕਛੁ ਮਿਲਿਓ ਲਈ ਲੰਗੋਟੀ ਤੋਰਿ ॥੧੪੪॥

chalatee baar na kachh milio liee la(n)goTee tor ||144||

But when the time of his departure comes, he takes nothing at all with him. He is even stripped of his loin-cloth. ||144||

ਕਬੀਰ ਬੈਸਨੋ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਮਾਲਾ ਮੇਲੀਂ ਚਾਰਿ ॥

kabeer baisano hooaa ta kiaa bhiaa maalaa melee(n) chaar ||

Kabeer, what good is it to become a devotee of Vishnu, and wear four malas?

ਬਾਹਰਿ ਕੰਚਨੁ ਬਾਰਹਾ ਭੀਤਰਿ ਭਰੀ ਭੰਗਾਰ ॥੧੪੫॥

baahar ka(n)chan baarahaa bheetar bharee bha(n)gaar ||145||

On the outside, he may look like pure gold, but on the inside, he is stuffed with dust. ||145||

ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੋਇ ਰਹੁ ਬਾਟ ਕਾ ਤਜਿ ਮਨ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

kabeer roRaa hoi rahu baaT kaa taj man kaa abhimaan ||

Kabeer, let yourself be a pebble on the path; abandon your egotistical pride.

ਐਸਾ ਕੋਈ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਮਿਲੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧੪੬॥

aaisaa koiee dhaas hoi taeh milai bhagavaan ||146||

Such a humble slave shall meet the Lord God. ||146||

ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਪੰਥੀ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦੇਇ ॥

kabeer roRaa hooaa ta kiaa bhiaa pa(n)thee kau dhukh dhei ||

Kabeer, what good would it be, to be a pebble? It would only hurt the traveller on the path.

ਐਸਾ ਤੇਰਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿਉ ਧਰਨੀ ਮਹਿ ਖੇਹ ॥੧੪੭॥

aaisaa teraa dhaas hai jiau dharanee meh kheh ||147||

Your slave, O Lord, is like the dust of the earth. ||147||

ਕਬੀਰ ਖੇਹ ਹੂਈ ਤਉ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਉਡਿ ਲਾਗੈ ਅੰਗ ॥

kabeer kheh hooiee tau kiaa bhiaa jau udd laagai a(n)g ||

Kabeer, what then, if one could become dust? It is blown up by the wind, and sticks to the body.

ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜਿਉ ਪਾਨੀ ਸਰਬੰਗ ॥੧੪੮॥

har jan aaisaa chaaheeaai jiau paanee saraba(n)g ||148||

The humble servant of the Lord should be like water, which cleans everything. ||148||

ਕਬੀਰ ਪਾਨੀ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਸੀਰਾ ਤਾਤਾ ਹੋਇ ॥

kabeer paanee hooaa ta kiaa bhiaa seeraa taataa hoi ||

Kabeer, what then, if one could become water? It becomes cold, then hot.

ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜੈਸਾ ਹਰਿ ਹੀ ਹੋਇ ॥੧੪੯॥

har jan aaisaa chaaheeaai jaisaa har hee hoi ||149||

The humble servant of the Lord should be just like the Lord. ||149||

ਊਚ ਭਵਨ ਕਨਕਾਮਨੀ ਸਿਖਰਿ ਧਜਾ ਫਹਰਾਇ ॥

uooch bhavan kanakaamanee sikhar dhajaa faharai ||

The banners wave above the lofty mansions, filled with gold and beautiful women.

ਤਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਸੰਤਸੰਗਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੫੦॥

taa te bhalee madhookaree sa(n)tasa(n)g gun gai ||150||

But better than these is dry bread, if one sings the Glorious Praises of the Lord in the Society of the Saints. ||150||

ਕਬੀਰ ਪਾਟਨ ਤੇ ਊਜਰੁ ਭਲਾ ਰਾਮ ਭਗਤ ਜਿਹ ਠਾਇ ॥

kabeer paaTan te uoojar bhalaa raam bhagat jeh Thai ||

Kabeer, the wilderness is better than a city, if the Lord's devotees live there.

ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਜਮ ਪੁਰੁ ਮੇਰੇ ਭਾਂਇ ॥੧੫੧॥

raam sanehee baaharaa jam pur mere bhaa(n)i ||151||

ਕਬੀਰ ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਕੇ ਅੰਤਰੇ ਸਹਜ ਸੁੰਨ ਕੇ ਘਾਟ ॥

kabeer ga(n)g jamun ke a(n)tare sahaj su(n)n ke ghaaT ||

ਤਹਾ ਕਬੀਰੈ ਮਟੁ ਕੀਆ ਖੋਜਤ ਮੁਨਿ ਜਨ ਬਾਟ ॥੧੫੨॥

tahaa kabeerai maT keeaa khojat mun jan baaT ||152||

there, Kabeer has made his home. The silent sages and the humble servants of the Lord search for the way to get there. ||152||

ਕਬੀਰ ਜੈਸੀ ਉਪਜੀ ਪੇਡ ਤੇ ਜਉ ਤੈਸੀ ਨਿਬਹੈ ਓੜਿ ॥

kabeer jaisee upajee pedd te jau taisee nibahai oR ||

Kabeer, if the mortal continues to love the Lord in the end, as he pledged in the beginning,

ਹੀਰਾ ਕਿਸ ਕਾ ਬਾਪੁਰਾ ਪੁਜਹਿ ਨ ਰਤਨ ਕਰੋੜਿ ॥੧੫੩॥

heeraa kis kaa baapuraa pujeh na ratan karoR ||153||

no poor diamond, not even millions of jewels, can equal him. ||153||

ਕਬੀਰਾ ਏਕੁ ਅਚੰਭਉ ਦੇਖਿਓ ਹੀਰਾ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥

kabeeraa ek acha(n)bhau dhekhio heeraa haaT bikai ||

Kabeer, I saw a strange and wonderful thing. A jewel was being sold in a store.

ਬਨਜਨਹਾਰੇ ਬਾਹਰਾ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧੫੪॥

banajanahaare baaharaa kauddee badhalai jai ||154||

Because there was no buyer, it was going in exchange for a shell. ||154||

ਕਬੀਰਾ ਜਹਾ ਗਿਆਨੁ ਤਹ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਹਾ ਝੂਠੁ ਤਹ ਪਾਪੁ ॥

kabeeraa jahaa giaan teh dharam hai jahaa jhooTh teh paap ||

Kabeer, where there is spiritual wisdom, there is righteousness and Dharma. Where there is falsehood, there is sin.

ਜਹਾ ਲੋਭੁ ਤਹ ਕਾਲੁ ਹੈ ਜਹਾ ਖਿਮਾ ਤਹ ਆਪਿ ॥੧੫੫॥

jahaa lobh teh kaal hai jahaa khimaa teh aap ||155||

Where there is greed, there is death. Where there is forgiveness, there is God Himself. ||155||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਤਜੀ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਮਾਨੁ ਤਜਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥

kabeer maiaa tajee ta kiaa bhiaa jau maan tajiaa nahee jai ||

Kabeer, what good is it to give up Maya, if the mortal does not give up his pride?

ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਮੁਨਿਵਰ ਗਲੇ ਮਾਨੁ ਸਭੈ ਕਉ ਖਾਇ ॥੧੫੬॥

maan munee munivar gale maan sabhai kau khai ||156||

Even the silent sages and seers are destroyed by pride; pride eats up everything. ||156||

ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸਬਦੁ ਜੁ ਬਾਹਿਆ ਏਕੁ ॥

kabeer saachaa satigur mai miliaa sabadhu ju baahiaa ek ||

Kabeer, the True Guru has met me; He aimed the Arrow of the Shabad at me.

ਲਾਗਤ ਹੀ ਭੁਇ ਮਿਲਿ ਗਇਆ ਪਰਿਆ ਕਲੇਜੇ ਛੇਕੁ ॥੧੫੭॥

laagat hee bhui mil giaa pariaa kaleje chhek ||157||

As soon as it struck me, I fell to the ground with a hole in my heart. ||157||

ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਸਿਖਾ ਮਹਿ ਚੂਕ ॥

kabeer saachaa satigur kiaa karai jau sikhaa meh chook ||

Kabeer, what can the True Guru do, when His Sikhs are at fault?

ਅੰਧੇ ਏਕ ਨ ਲਾਗਈ ਜਿਉ ਬਾਂਸੁ ਬਜਾਈਐ ਫੂਕ ॥੧੫੮॥

a(n)dhe ek na laagiee jiau baa(n)s bajaieeaai fook ||158||

The blind do not take in any of His Teachings; it is as useless as blowing into bamboo. ||158||

ਕਬੀਰ ਹੈ ਗੈ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਛਤ੍ਰਪਤੀ ਕੀ ਨਾਰਿ ॥

kabeer hai gai baahan saghan ghan chhatrapatee kee naar ||

Kabeer, the wife of the king has all sorts of horses, elephants and carriages.

ਤਾਸੁ ਪਟੰਤਰ ਨ ਪੁਜੈ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਪਨਿਹਾਰਿ ॥੧੫੯॥

taas paTa(n)tar na pujai har jan kee panihaar ||159||

But she is not equal to the water-carrier of the Lord's humble servant. ||159||

ਕਬੀਰ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਰੀ ਕਿਉ ਨਿੰਦੀਐ ਕਿਉ ਹਰਿ ਚੇਰੀ ਕਉ ਮਾਨੁ ॥

kabeer nirap naaree kiau ni(n)dheeaai kiau har cheree kau maan ||

Kabeer, why do you slander the wife of the king? Why do you honor the slave of the Lord?

ਓਹ ਮਾਂਗ ਸਵਾਰੈ ਬਿਖੈ ਕਉ ਓਹ ਸਿਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੧੬੦॥

oh maa(n)g savaarai bikhai kau oh simarai har naam ||160||

Because one combs her hair for corruption, while the other remembers the Name of the Lord. ||160||

ਕਬੀਰ ਥੂਨੀ ਪਾਈ ਥਿਤਿ ਭਈ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧੀ ਧੀਰ ॥

kabeer thoonee paiee thit bhiee satigur ba(n)dhee dheer ||

Kabeer, with the Support of the Lord's Pillar, I have become steady and stable.

ਕਬੀਰ ਹੀਰਾ ਬਨਜਿਆ ਮਾਨ ਸਰੋਵਰ ਤੀਰ ॥੧੬੧॥

kabeer heeraa banajiaa maan sarovar teer ||161||

The True Guru has given me courage. Kabeer, I have purchased the diamond, on the banks of the Mansarovar Lake. ||161||

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਜਨ ਜਉਹਰੀ ਲੇ ਕੈ ਮਾਂਡੈ ਹਾਟ ॥

kabeer har heeraa jan jauharee le kai maa(n)ddai haaT ||

Kabeer, the Lord is the Diamond, and the Lord's humble servant is the jeweller who has set up his shop.

ਜਬ ਹੀ ਪਾਈਅਹਿ ਪਾਰਖੂ ਤਬ ਹੀਰਨ ਕੀ ਸਾਟ ॥੧੬੨॥

jab hee paie'eeh paarakhoo tab heeran kee saaT ||162||

As soon as an appraiser is found, the price of the jewel is set. ||162||

ਕਬੀਰ ਕਾਮ ਪਰੇ ਹਰਿ ਸਿਮਰੀਐ ਐਸਾ ਸਿਮਰਹੁ ਨਿਤ ॥

kabeer kaam pare har simareeaai aaisaa simarahu nit ||

Kabeer, you remember the Lord in meditation, only when the need arises. You should remember Him all the time.

ਅਮਰਾ ਪੁਰ ਬਾਸਾ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਗਇਆ ਬਹੋਰੈ ਬਿਤ ॥੧੬੩॥

amaraa pur baasaa karahu har giaa bahorai bit ||163||

You shall dwell in the city of immortality, and the Lord shall restore the wealth you lost. ||163||

ਕਬੀਰ ਸੇਵਾ ਕਉ ਦੁਇ ਭਲੇ ਏਕੁ ਸੰਤੁ ਇਕੁ ਰਾਮੁ ॥

kabeer sevaa kau dhui bhale ek sa(n)t ik raam ||

Kabeer, it is good to perform selfless service for two - the Saints and the Lord.

ਰਾਮੁ ਜੁ ਦਾਤਾ ਮੁਕਤਿ ਕੋ ਸੰਤੁ ਜਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ॥੧੬੪॥

raamu ju dhaataa mukat ko sa(n)t japaavai naam ||164||

The Lord is the Giver of liberation, and the Saint inspires us to chant the Naam. ||164||

ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਮਾਰਗਿ ਪੰਡਿਤ ਗਏ ਪਾਛੈ ਪਰੀ ਬਹੀਰ ॥

kabeer jeh maarag pa(n)ddit ge paachhai paree baheer ||

Kabeer, the crowds follow the path which the Pandits, the religious scholars, have taken.

ਇਕ ਅਵਘਟ ਘਾਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਤਿਹ ਚੜਿ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰ ॥੧੬੫॥

eik avaghaT ghaaTee raam kee teh chaR rahio kabeer ||165||

There is a difficult and treacherous cliff on that path to the Lord; Kabeer is climbing that cliff. ||165||

ਕਬੀਰ ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਦੋਖੇ ਮੂਆ ਚਾਲਤ ਕੁਲ ਕੀ ਕਾਨਿ ॥

kabeer dhuneeaa ke dhokhe mooaa chaalat kul kee kaan ||

Kabeer, the mortal dies of his worldly troubles and pain, after worrying about his family.

ਤਬ ਕੁਲੁ ਕਿਸ ਕਾ ਲਾਜਸੀ ਜਬ ਲੇ ਧਰਹਿ ਮਸਾਨਿ ॥੧੬੬॥

tab kul kis kaa laajasee jab le dhareh masaan ||166||

Whose family is dishonored, when he is placed on the funeral pyre? ||166||

ਕਬੀਰ ਡੂਬਹਿਗੋ ਰੇ ਬਾਪੁਰੇ ਬਹੁ ਲੋਗਨ ਕੀ ਕਾਨਿ ॥

kabeer ddoobahigo re baapure bahu logan kee kaan ||

Kabeer, you shall drown, you wretched being, from worrying about what other people think.

ਪਾਰੋਸੀ ਕੇ ਜੋ ਹੂਆ ਤੂ ਅਪਨੇ ਭੀ ਜਾਨੁ ॥੧੬੭॥

paarosee ke jo hooaa too apane bhee jaan ||167||

You know that whatever happens to your neighbors, will also happen to you. ||167||

ਕਬੀਰ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਨਾਨਾ ਬਿਧਿ ਕੋ ਨਾਜੁ ॥

kabeer bhalee madhookaree naanaa bidh ko naaj ||

Kabeer, even dry bread, made of various grains, is good.

ਦਾਵਾ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਹੀ ਬਡਾ ਦੇਸੁ ਬਡ ਰਾਜੁ ॥੧੬੮॥

dhaavaa kaahoo ko nahee baddaa dhes badd raaj ||168||

No one brags about it, throughout the vast country and great empire. ||168||

ਕਬੀਰ ਦਾਵੈ ਦਾਝਨੁ ਹੋਤੁ ਹੈ ਨਿਰਦਾਵੈ ਰਹੈ ਨਿਸੰਕ ॥

kabeer dhaavai dhaajhan hot hai niradhaavai rahai nisa(n)k ||

Kabeer, those who brag, shall burn. Those who do not brag remain carefree.

ਜੋ ਜਨੁ ਨਿਰਦਾਵੈ ਰਹੈ ਸੋ ਗਨੈ ਇੰਦ੍ਰ ਸੋ ਰੰਕ ॥੧੬੯॥

jo jan niradhaavai rahai so ganai i(n)dhr so ra(n)k ||169||

That humble being who does not brag, looks upon the gods and the poor alike. ||169||

ਕਬੀਰ ਪਾਲਿ ਸਮੁਹਾ ਸਰਵਰੁ ਭਰਾ ਪੀ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ਨੀਰੁ ॥

kabeer paal samuhaa saravar bharaa pee na sakai koiee neer ||

Kabeer, the pool is filled to overflowing, but no one can drink the water from it.

ਭਾਗ ਬਡੇ ਤੈ ਪਾਇਓ ਤੂੰ ਭਰਿ ਭਰਿ ਪੀਉ ਕਬੀਰ ॥੧੭੦॥

bhaag badde tai paio too(n) bhar bhar peeau kabeer ||170||

By great good fortune, you have found it; drink it in handfuls, O Kabeer. ||170||

ਕਬੀਰ ਪਰਭਾਤੇ ਤਾਰੇ ਖਿਸਹਿ ਤਿਉ ਇਹੁ ਖਿਸੈ ਸਰੀਰੁ ॥

kabeer parabhaate taare khiseh tiau ih khisai sareer ||

Kabeer, just as the stars disappear at dawn, so shall this body disappear.

ਏ ਦੁਇ ਅਖਰ ਨਾ ਖਿਸਹਿ ਸੋ ਗਹਿ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰੁ ॥੧੭੧॥

e dhui akhar naa khiseh so geh rahio kabeer ||171||

Only the letters of God's Name do not disappear; Kabeer holds these tight. ||171||

ਕਬੀਰ ਕੋਠੀ ਕਾਠ ਕੀ ਦਹ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥

kabeer koThee kaaTh kee dheh dhis laagee aag ||

Kabeer, the wooden house is burning on all sides.

ਪੰਡਿਤ ਪੰਡਿਤ ਜਲਿ ਮੂਏ ਮੂਰਖ ਉਬਰੇ ਭਾਗਿ ॥੧੭੨॥

pa(n)ddit pa(n)ddit jal mooe moorakh ubare bhaag ||172||

The Pandits, the religious scholars, have been burnt to death, while the illiterate ones run to safety. ||172||

ਕਬੀਰ ਸੰਸਾ ਦੂਰਿ ਕਰੁ ਕਾਗਦ ਦੇਹ ਬਿਹਾਇ ॥

kabeer sa(n)saa dhoor kar kaagadh dheh bihai ||

Kabeer, give up your skepticism; let your papers float away.

ਬਾਵਨ ਅਖਰ ਸੋਧਿ ਕੈ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧੭੩॥

baavan akhar sodh kai har charanee chit lai ||173||

Find the essence of the letters of the alphabet, and focus your consciousness on the Lord. ||173||

ਕਬੀਰ ਸੰਤੁ ਨ ਛਾਡੈ ਸੰਤਈ ਜਉ ਕੋਟਿਕ ਮਿਲਹਿ ਅਸੰਤ ॥

kabeer sa(n)t na chhaaddai sa(n)tiee jau koTik mileh asa(n)t ||

Kabeer, the Saint does not forsake his Saintly nature, even though he meets with millions of evil-doers.

ਮਲਿਆਗਰੁ ਭੁਯੰਗਮ ਬੇਢਿਓ ਤ ਸੀਤਲਤਾ ਨ ਤਜੰਤ ॥੧੭੪॥

maliaagar bhuya(n)gam beddio ta seetalataa na taja(n)t ||174||

Even when sandalwood is surrounded by snakes, it does not give up its cooling fragrance. ||174||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਭਇਆ ਪਾਇਆ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੁ ॥

kabeer man seetal bhiaa paiaa braham giaan ||

Kabeer, my mind is cooled and soothed; I have become God-conscious.

ਜਿਨਿ ਜੁਆਲਾ ਜਗੁ ਜਾਰਿਆ ਸੁ ਜਨ ਕੇ ਉਦਕ ਸਮਾਨਿ ॥੧੭੫॥

jin juaalaa jag jaariaa su jan ke udhak samaan ||175||

The fire which has burnt the world is like water to the Lord's humble servant. ||175||

ਕਬੀਰ ਸਾਰੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ਕੀ ਜਾਨੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

kabeer saaree sirajanahaar kee jaanai naahee koi ||

Kabeer, no one knows the Play of the Creator Lord.

ਕੈ ਜਾਨੈ ਆਪਨ ਧਨੀ ਕੈ ਦਾਸੁ ਦੀਵਾਨੀ ਹੋਇ ॥੧੭੬॥

kai jaanai aapan dhanee kai dhaas dheevaanee hoi ||176||

Only the Lord Himself and the slaves at His Court understand it. ||176||

ਕਬੀਰ ਭਲੀ ਭਈ ਜੋ ਭਉ ਪਰਿਆ ਦਿਸਾ ਗੲੀਂ ਸਭ ਭੁਲਿ ॥

kabeer bhalee bhiee jo bhau pariaa dhisaa ge(n)ee sabh bhul ||

Kabeer, it is good that I feel the Fear of God; I have forgotten everything else.

ਓਰਾ ਗਰਿ ਪਾਨੀ ਭਇਆ ਜਾਇ ਮਿਲਿਓ ਢਲਿ ਕੂਲਿ ॥੧੭੭॥

oraa gar paanee bhiaa jai milio ddal kool ||177||

The hail-stone has melted into water, and flowed into the ocean. ||177||

ਕਬੀਰਾ ਧੂਰਿ ਸਕੇਲਿ ਕੈ ਪੁਰੀਆ ਬਾਂਧੀ ਦੇਹ ॥

kabeeraa dhoor sakel kai pureeaa baa(n)dhee dheh ||

Kabeer, the body is a pile of dust, collected and packed together.

ਦਿਵਸ ਚਾਰਿ ਕੋ ਪੇਖਨਾ ਅੰਤਿ ਖੇਹ ਕੀ ਖੇਹ ॥੧੭੮॥

dhivas chaar ko pekhanaa a(n)t kheh kee kheh ||178||

It is a show which lasts for only a few days, and then dust returns to dust. ||178||

ਕਬੀਰ ਸੂਰਜ ਚਾਂਦ ਕੈ ਉਦੈ ਭਈ ਸਭ ਦੇਹ ॥

kabeer sooraj chaa(n)dh kai udhai bhiee sabh dheh ||

Kabeer, bodies are like the rising and setting of the sun and the moon.

ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ਕੇ ਬਿਨੁ ਮਿਲੇ ਪਲਟਿ ਭਈ ਸਭ ਖੇਹ ॥੧੭੯॥

gur gobi(n)dh ke bin mile palaT bhiee sabh kheh ||179||

Without meeting the Guru, the Lord of the Universe, they are all reduced to dust again. ||179||

ਜਹ ਅਨਭਉ ਤਹ ਭੈ ਨਹੀ ਜਹ ਭਉ ਤਹ ਹਰਿ ਨਾਹਿ ॥

jeh anabhau teh bhai nahee jeh bhau teh har naeh ||

Where the Fearless Lord is, there is no fear; where there is fear, the Lord is not there.

ਕਹਿਓ ਕਬੀਰ ਬਿਚਾਰਿ ਕੈ ਸੰਤ ਸੁਨਹੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧੮੦॥

kahio kabeer bichaar kai sa(n)t sunahu man maeh ||180||

Kabeer speaks after careful consideration; hear this, O Saints, in your minds. ||180||

ਕਬੀਰ ਜਿਨਹੁ ਕਿਛੂ ਜਾਨਿਆ ਨਹੀ ਤਿਨ ਸੁਖ ਨੀਦ ਬਿਹਾਇ ॥

kabeer jinahu kichhoo jaaniaa nahee tin sukh needh bihai ||

Kabeer, those who do not know anything, pass their lives in peaceful sleep.

ਹਮਹੁ ਜੁ ਬੂਝਾ ਬੂਝਨਾ ਪੂਰੀ ਪਰੀ ਬਲਾਇ ॥੧੮੧॥

hamahu ju boojhaa boojhanaa pooree paree balai ||181||

But I have understood the riddle; I am faced with all sorts of troubles. ||181||

ਕਬੀਰ ਮਾਰੇ ਬਹੁਤੁ ਪੁਕਾਰਿਆ ਪੀਰ ਪੁਕਾਰੈ ਅਉਰ ॥

kabeer maare bahut pukaariaa peer pukaarai aaur ||

Kabeer, those who are beaten cry a lot; but the cries of the pain of separation are different.

ਲਾਗੀ ਚੋਟ ਮਰੰਮ ਕੀ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰਾ ਠਉਰ ॥੧੮੨॥

laagee choT mara(n)m kee rahio kabeeraa Thaur ||182||

Struck by the Mystery of God, Kabeer remains silent. ||182||

ਕਬੀਰ ਚੋਟ ਸੁਹੇਲੀ ਸੇਲ ਕੀ ਲਾਗਤ ਲੇਇ ਉਸਾਸ ॥

kabeer choT suhelee sel kee laagat lei usaas ||

Kabeer, the stroke of a lance is easy to bear; it takes away the breath.

ਚੋਟ ਸਹਾਰੈ ਸਬਦ ਕੀ ਤਾਸੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਦਾਸ ॥੧੮੩॥

choT sahaarai sabadh kee taas guroo mai dhaas ||183||

But one who endures the stroke of the Word of the Shabad is the Guru, and I am his slave. ||183||

ਕਬੀਰ ਮੁਲਾਂ ਮੁਨਾਰੇ ਕਿਆ ਚਢਹਿ ਸਾਂਈ ਨ ਬਹਰਾ ਹੋਇ ॥

kabeer mulaa(n) munaare kiaa chaddeh saa(n)iee na baharaa hoi ||

Kabeer: O Mullah, why do you climb to the top of the minaret? The Lord is not hard of hearing.

ਜਾ ਕਾਰਨਿ ਤੂੰ ਬਾਂਗ ਦੇਹਿ ਦਿਲ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਜੋਇ ॥੧੮੪॥

jaa kaaran too(n) baa(n)g dheh dhil hee bheetar joi ||184||

Look within your own heart for the One, for whose sake you shout your prayers. ||184||

ਸੇਖ ਸਬੂਰੀ ਬਾਹਰਾ ਕਿਆ ਹਜ ਕਾਬੇ ਜਾਇ ॥

sekh sabooree baaharaa kiaa haj kaabe jai ||

Why does the Shaykh bother to go on pilgrimage to Mecca, if he is not content with himself?

ਕਬੀਰ ਜਾ ਕੀ ਦਿਲ ਸਾਬਤਿ ਨਹੀ ਤਾ ਕਉ ਕਹਾਂ ਖੁਦਾਇ ॥੧੮੫॥

kabeer jaa kee dhil saabat nahee taa kau kahaa(n) khudhai ||185||

Kabeer, one whose heart is not healthy and whole - how can he attain his Lord? ||185||

ਕਬੀਰ ਅਲਹ ਕੀ ਕਰਿ ਬੰਦਗੀ ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

kabeer aleh kee kar ba(n)dhagee jeh simarat dhukh jai ||

Kabeer, worship the Lord Allah; meditating in remembrance on Him, troubles and pains depart.

ਦਿਲ ਮਹਿ ਸਾਂਈ ਪਰਗਟੈ ਬੁਝੈ ਬਲੰਤੀ ਨਾਂਇ ॥੧੮੬॥

dhil meh saa(n)iee paragaTai bujhai bala(n)tee naa(n)i ||186||

The Lord shall be revealed within your own heart, and the burning fire within shall be extinguished by His Name. ||186||

ਕਬੀਰ ਜੋਰੀ ਕੀਏ ਜੁਲਮੁ ਹੈ ਕਹਤਾ ਨਾਉ ਹਲਾਲੁ ॥

kabeer joree ke'ee julam hai kahataa naau halaal ||

Kabeer, to use force is tyranny, even if you call it legal.

ਦਫਤਰਿ ਲੇਖਾ ਮਾਂਗੀਐ ਤਬ ਹੋਇਗੋ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੮੭॥

dhafatar lekhaa maa(n)geeaai tab hoigo kaun havaal ||187||

When your account is called for in the Court of the Lord, what will your condition be then? ||187||

ਕਬੀਰ ਖੂਬੁ ਖਾਨਾ ਖੀਚਰੀ ਜਾ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੋਨੁ ॥

kabeer khoob khaanaa kheecharee jaa meh a(n)mrit lon ||

Kabeer, the dinner of beans and rice is excellent, if it is flavored with salt.

ਹੇਰਾ ਰੋਟੀ ਕਾਰਨੇ ਗਲਾ ਕਟਾਵੈ ਕਉਨੁ ॥੧੮੮॥

heraa roTee kaarane galaa kaTaavai kaun ||188||

Who would cut his throat, to have meat with his bread? ||188||

ਕਬੀਰ ਗੁਰੁ ਲਾਗਾ ਤਬ ਜਾਨੀਐ ਮਿਟੈ ਮੋਹੁ ਤਨ ਤਾਪ ॥

kabeer gur laagaa tab jaaneeaai miTai moh tan taap ||

Kabeer, one is known to have been touched by the Guru, only when his emotional attachment and physical illnesses are eradicated.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਦਾਝੈ ਨਹੀ ਤਬ ਹਰਿ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ॥੧੮੯॥

harakh sog dhaajhai nahee tab har aapeh aap ||189||

He is not burned by pleasure or pain, and so he becomes the Lord Himself. ||189||

ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਕਹਨ ਮਹਿ ਭੇਦੁ ਹੈ ਤਾ ਮਹਿ ਏਕੁ ਬਿਚਾਰੁ ॥

kabeer raam kahan meh bhedh hai taa meh ek bichaar ||

Kabeer, it does make a difference, how you chant the Lord's Name, 'Raam'. This is something to consider.

ਸੋਈ ਰਾਮੁ ਸਭੈ ਕਹਹਿ ਸੋਈ ਕਉਤਕਹਾਰ ॥੧੯੦॥

soiee raam sabhai kaheh soiee kautakahaar ||190||

Everyone uses the same word for the son of Dasrath and the Wondrous Lord. ||190||

ਕਬੀਰ ਰਾਮੈ ਰਾਮ ਕਹੁ ਕਹਿਬੇ ਮਾਹਿ ਬਿਬੇਕ ॥

kabeer raamai raam kahu kahibe maeh bibek ||

Kabeer, use the word 'Raam', only to speak of the All-pervading Lord. You must make that distinction.

ਏਕੁ ਅਨੇਕਹਿ ਮਿਲਿ ਗਇਆ ਏਕ ਸਮਾਨਾ ਏਕ ॥੧੯੧॥

ek anekeh mil giaa ek samaanaa ek ||191||

One 'Raam' is pervading everywhere, while the other is contained only in himself. ||191||

ਕਬੀਰ ਜਾ ਘਰ ਸਾਧ ਨ ਸੇਵੀਅਹਿ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨਾਹਿ ॥

kabeer jaa ghar saadh na seve'eeh har kee sevaa naeh ||

Kabeer, those houses in which neither the Holy nor the Lord are served

ਤੇ ਘਰ ਮਰਹਟ ਸਾਰਖੇ ਭੂਤ ਬਸਹਿ ਤਿਨ ਮਾਹਿ ॥੧੯੨॥

te ghar marahaT saarakhe bhoot baseh tin maeh ||192||

- those houses are like cremation grounds; demons dwell within them. ||192||

ਕਬੀਰ ਗੂੰਗਾ ਹੂਆ ਬਾਵਰਾ ਬਹਰਾ ਹੂਆ ਕਾਨ ॥

kabeer goo(n)gaa hooaa baavaraa baharaa hooaa kaan ||

Kabeer, I have become mute, insane and deaf.

ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਪਿੰਗੁਲ ਭਇਆ ਮਾਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਨ ॥੧੯੩॥

paavahu te pi(n)gul bhiaa maariaa satigur baan ||193||

I am crippled - the True Guru has pierced me with His Arrow. ||193||

ਕਬੀਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੂਰਮੇ ਬਾਹਿਆ ਬਾਨੁ ਜੁ ਏਕੁ ॥

kabeer satigur soorame baahiaa baanu ju ek ||

Kabeer, the True Guru, the Spiritual Warrior, has shot me with His Arrow.

ਲਾਗਤ ਹੀ ਭੁਇ ਗਿਰਿ ਪਰਿਆ ਪਰਾ ਕਰੇਜੇ ਛੇਕੁ ॥੧੯੪॥

laagat hee bhui gir pariaa paraa kareje chhek ||194||

As soon as it struck me, I fell to the ground, with a hole in my heart. ||194||

ਕਬੀਰ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦ ਅਕਾਸ ਕੀ ਪਰਿ ਗਈ ਭੂਮਿ ਬਿਕਾਰ ॥

kabeer niramal boo(n)dh akaas kee par giee bhoom bikaar ||

Kabeer, the pure drop of water falls from the sky, onto the dirty ground.

ਬਿਨੁ ਸੰਗਤਿ ਇਉ ਮਾਂਨਈ ਹੋਇ ਗਈ ਭਠ ਛਾਰ ॥੧੯੫॥

bin sa(n)gat iau maa(n)niee hoi giee bhaTh chhaar ||195||

You must acknowledge this, that without the Sangat, the Holy Congregation, it turns into burnt ashes. ||195||

ਕਬੀਰ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦ ਅਕਾਸ ਕੀ ਲੀਨੀ ਭੂਮਿ ਮਿਲਾਇ ॥

kabeer niramal boo(n)dh akaas kee leenee bhoom milai ||

Kabeer, the pure drop of water falls from the sky, and mixes with the dust.

ਅਨਿਕ ਸਿਆਨੇ ਪਚਿ ਗਏ ਨਾ ਨਿਰਵਾਰੀ ਜਾਇ ॥੧੯੬॥

anik siaane pach ge naa niravaaree jai ||196||

Millions of clever people may try, but they will fail - it cannot be made separate again. ||196||

ਕਬੀਰ ਹਜ ਕਾਬੇ ਹਉ ਜਾਇ ਥਾ ਆਗੈ ਮਿਲਿਆ ਖੁਦਾਇ ॥

kabeer haj kaabe hau jai thaa aagai miliaa khudhai ||

Kabeer, I was going on a pilgrimage to Mecca, and God met me on the way.

ਸਾਂਈ ਮੁਝ ਸਿਉ ਲਰਿ ਪਰਿਆ ਤੁਝੈ ਕਿਨਿੑ ਫੁਰਮਾਈ ਗਾਇ ॥੧੯੭॥

saa(n)iee mujh siau lar pariaa tujhai kini(h) furamaiee gai ||197||

He scolded me and asked, ""Who told you that I am only there?""||197||

ਕਬੀਰ ਹਜ ਕਾਬੈ ਹੋਇ ਹੋਇ ਗਇਆ ਕੇਤੀ ਬਾਰ ਕਬੀਰ ॥

kabeer haj kaabai hoi hoi giaa ketee baar kabeer ||

Kabeer, I went to Mecca - how many times, Kabeer?

ਸਾਂਈ ਮੁਝ ਮਹਿ ਕਿਆ ਖਤਾ ਮੁਖਹੁ ਨ ਬੋਲੈ ਪੀਰ ॥੧੯੮॥

saa(n)iee mujh meh kiaa khataa mukhahu na bolai peer ||198||

O Lord, what is the problem with me? You have not spoken to me with Your Mouth. ||198||

ਕਬੀਰ ਜੀਅ ਜੁ ਮਾਰਹਿ ਜੋਰੁ ਕਰਿ ਕਹਤੇ ਹਹਿ ਜੁ ਹਲਾਲੁ ॥

kabeer jeea ju maareh jor kar kahate heh ju halaal ||

Kabeer, they oppress living beings and kill them, and call it proper.

ਦਫਤਰੁ ਦਈ ਜਬ ਕਾਢਿ ਹੈ ਹੋਇਗਾ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੯੯॥

dhafatar dhiee jab kaadd hai hoigaa kaun havaal ||199||

When the Lord calls for their account, what will their condition be? ||199||

ਕਬੀਰ ਜੋਰੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜੁਲਮੁ ਹੈ ਲੇਇ ਜਬਾਬੁ ਖੁਦਾਇ ॥

kabeer jor keeaa so julam hai lei jabaab khudhai ||

Kabeer, it is tyranny to use force; the Lord shall call you to account.

ਦਫਤਰਿ ਲੇਖਾ ਨੀਕਸੈ ਮਾਰ ਮੁਹੈ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥੨੦੦॥

dhafatar lekhaa neekasai maar muhai muh khai ||200||

When your account is called for, your face and mouth shall be beaten. ||200||

ਕਬੀਰ ਲੇਖਾ ਦੇਨਾ ਸੁਹੇਲਾ ਜਉ ਦਿਲ ਸੂਚੀ ਹੋਇ ॥

kabeer lekhaa dhenaa suhelaa jau dhil soochee hoi ||

Kabeer, it is easy to render your account, if your heart is pure.

ਉਸੁ ਸਾਚੇ ਦੀਬਾਨ ਮਹਿ ਪਲਾ ਨ ਪਕਰੈ ਕੋਇ ॥੨੦੧॥

aus saache dheebaan meh palaa na pakarai koi ||201||

In the True Court of the Lord, no one will seize you. ||201||

ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਅਰੁ ਆਕਾਸ ਮਹਿ ਦੁਇ ਤੂੰ ਬਰੀ ਅਬਧ ॥

kabeer dharatee ar aakaas meh dhui too(n) baree abadh ||

Kabeer: O duality, you are mighty and powerful in the earth and the sky.

ਖਟ ਦਰਸਨ ਸੰਸੇ ਪਰੇ ਅਰੁ ਚਉਰਾਸੀਹ ਸਿਧ ॥੨੦੨॥

khaT dharasan sa(n)se pare ar chauraaseeh sidh ||202||

The six Shaastras and the eighty-four Siddhas are entrenched in skepticism. ||202||

ਕਬੀਰ ਮੇਰਾ ਮੁਝ ਮਹਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੈ ਸੋ ਤੇਰਾ ॥

kabeer meraa mujh meh kichh nahee jo kichh hai so teraa ||

Kabeer, nothing is mine within myself. Whatever there is, is Yours, O Lord.

ਤੇਰਾ ਤੁਝ ਕਉ ਸਉਪਤੇ ਕਿਆ ਲਾਗੈ ਮੇਰਾ ॥੨੦੩॥

teraa tujh kau saupate kiaa laagai meraa ||203||

If I surrender to You what is already Yours, what does it cost me? ||203||

ਕਬੀਰ ਤੂੰ ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਤੂ ਹੂਆ ਮੁਝ ਮਹਿ ਰਹਾ ਨ ਹੂੰ ॥

kabeer too(n) too(n) karataa too hooaa mujh meh rahaa na hoo(n) ||

Kabeer, repeating, ""You, You"", I have become like You. Nothing of me remains in myself.

ਜਬ ਆਪਾ ਪਰ ਕਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਤੂ ॥੨੦੪॥

jab aapaa par kaa miT giaa jat dhekhau tat too ||204||

When the difference between myself and others is removed, then wherever I look, I see only You. ||204||

ਕਬੀਰ ਬਿਕਾਰਹ ਚਿਤਵਤੇ ਝੂਠੇ ਕਰਤੇ ਆਸ ॥

kabeer bikaareh chitavate jhooThe karate aas ||

Kabeer, those who think of evil and entertain false hopes

ਮਨੋਰਥੁ ਕੋਇ ਨ ਪੂਰਿਓ ਚਾਲੇ ਊਠਿ ਨਿਰਾਸ ॥੨੦੫॥

manorath koi na poorio chaale uooTh niraas ||205||

- none of their desires shall be fulfilled; they shall depart in despair. ||205||

ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਜੋ ਕਰੈ ਸੋ ਸੁਖੀਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥

kabeer har kaa simaran jo karai so sukheeaa sa(n)saar ||

Kabeer, whoever meditates in remembrance on the Lord, he alone is happy in this world.

ਇਤ ਉਤ ਕਤਹਿ ਨ ਡੋਲਈ ਜਿਸ ਰਾਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ॥੨੦੬॥

eit ut kateh na ddoliee jis raakhai sirajanahaar ||206||

One who is protected and saved by the Creator Lord, shall never waver, here or hereafter. ||206||

ਕਬੀਰ ਘਾਣੀ ਪੀੜਤੇ ਸਤਿਗੁਰ ਲੀਏ ਛਡਾਇ ॥

kabeer ghaanee peeRate satigur le'ee chhaddai ||

Kabeer, I was being crushed like sesame seeds in the oil-press, but the True Guru saved me.

ਪਰਾ ਪੂਰਬਲੀ ਭਾਵਨੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਆਇ ॥੨੦੭॥

paraa poorabalee bhaavanee paragaT hoiee aai ||207||

My pre-ordained primal destiny has now been revealed. ||207||

ਕਬੀਰ ਟਾਲੈ ਟੋਲੈ ਦਿਨੁ ਗਇਆ ਬਿਆਜੁ ਬਢੰਤਉ ਜਾਇ ॥

kabeer Taalai Tolai dhin giaa biaaj badda(n)tau jai ||

Kabeer, my days have passed, and I have postponed my payments; the interest on my account continues to increase.

ਨਾ ਹਰਿ ਭਜਿਓ ਨ ਖਤੁ ਫਟਿਓ ਕਾਲੁ ਪਹੂੰਚੋ ਆਇ ॥੨੦੮॥

naa har bhajio na khat faTio kaal pahoo(n)cho aai ||208||

I have not meditated on the Lord and my account is still pending, and now, the moment of my death has come! ||208||

ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਭਉਕਨਾ ਕਰੰਗ ਪਿਛੈ ਉਠਿ ਧਾਇ ॥

kabeer kookar bhaukanaa kara(n)g pichhai uTh dhai ||

Kabeer, the mortal is a barking dog, chasing after a carcass.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਉ ਲੀਆ ਛਡਾਇ ॥੨੦੯॥

karamee satigur paiaa jin hau leeaa chhaddai ||209||

By the Grace of good karma, I have found the True Guru, who has saved me. ||209||

ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਸਾਧ ਕੀ ਤਸਕਰ ਬੈਸਹਿ ਗਾਹਿ ॥

kabeer dharatee saadh kee tasakar baiseh gaeh ||

Kabeer, the earth belongs to the Holy, but it is being occupied by thieves.

ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ ॥੨੧੦॥

dharatee bhaar na biaapiee un kau laahoo laeh ||210||

They are not a burden to the earth; they receive its blessings. ||210||

ਕਬੀਰ ਚਾਵਲ ਕਾਰਨੇ ਤੁਖ ਕਉ ਮੁਹਲੀ ਲਾਇ ॥

kabeer chaaval kaarane tukh kau muhalee lai ||

Kabeer, the rice is beaten with a mallet to get rid of the husk.

ਸੰਗਿ ਕੁਸੰਗੀ ਬੈਸਤੇ ਤਬ ਪੂਛੈ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੨੧੧॥

sa(n)g kusa(n)gee baisate tab poochhai dharam rai ||211||

When people sit in evil company, the Righteous Judge of Dharma calls them to account. ||211||

ਨਾਮਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਕਹੈ ਤਿਲੋਚਨੁ ਮੀਤ ॥

naamaa maiaa mohiaa kahai tilochan meet ||

Trilochan says, O Naam Dayv, Maya has enticed you, my friend.

ਕਾਹੇ ਛੀਪਹੁ ਛਾਇਲੈ ਰਾਮ ਨ ਲਾਵਹੁ ਚੀਤੁ ॥੨੧੨॥

kaahe chheepahu chhailai raam na laavahu cheet ||212||

Why are you printing designs on these sheets, and not focusing your consciousness on the Lord? ||212||

ਨਾਮਾ ਕਹੈ ਤਿਲੋਚਨਾ ਮੁਖ ਤੇ ਰਾਮੁ ਸੰਮੑਾਲਿ ॥

naamaa kahai tilochanaa mukh te raam sa(n)m(h)aal ||

Naam Dayv answers, O Trilochan, chant the Lord's Name with your mouth.

ਹਾਥ ਪਾਉ ਕਰਿ ਕਾਮੁ ਸਭੁ ਚੀਤੁ ਨਿਰੰਜਨ ਨਾਲਿ ॥੨੧੩॥

haath paau kar kaam sabh cheet nira(n)jan naal ||213||

With your hands and feet, do all your work, but let your consciousness remain with the Immaculate Lord. ||213||

ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥

kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh ||

Kabeer, no one belongs to me, and I belong to no one else.

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨੧੪॥

jin ih rachan rachaiaa tis hee maeh samaeh ||214||

The One who created the creation - into Him I shall be absorbed. ||214||

ਕਬੀਰ ਕੀਚੜਿ ਆਟਾ ਗਿਰਿ ਪਰਿਆ ਕਿਛੂ ਨ ਆਇਓ ਹਾਥ ॥

kabeer keechaR aaTaa gir pariaa kichhoo na aaio haath ||

Kabeer, the flour has fallen into the mud; nothing has come into my hands.

ਪੀਸਤ ਪੀਸਤ ਚਾਬਿਆ ਸੋਈ ਨਿਬਹਿਆ ਸਾਥ ॥੨੧੫॥

peesat peesat chaabiaa soiee nibahiaa saath ||215||

That which was eaten while it was being ground - that alone is of any use. ||215||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਜਾਨੈ ਸਭ ਬਾਤ ਜਾਨਤ ਹੀ ਅਉਗਨੁ ਕਰੈ ॥

kabeer man jaanai sabh baat jaanat hee aaugan karai ||

Kabeer, the mortal knows everything, and knowing, he still makes mistakes.

ਕਾਹੇ ਕੀ ਕੁਸਲਾਤ ਹਾਥਿ ਦੀਪੁ ਕੂਏ ਪਰੈ ॥੨੧੬॥

kaahe kee kusalaat haath dheep kooe parai ||216||

What good is a lamp in one's hand, if he falls into the well? ||216||

ਕਬੀਰ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਜਾਨ ਸਿਉ ਬਰਜੈ ਲੋਗੁ ਅਜਾਨੁ ॥

kabeer laagee preet sujaan siau barajai log ajaan ||

Kabeer, I am in love with the All-knowing Lord; the ignorant ones try to hold me back.

ਤਾ ਸਿਉ ਟੂਟੀ ਕਿਉ ਬਨੈ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਨ ॥੨੧੭॥

taa siau TooTee kiau banai jaa ke jeea paraan ||217||

How could I ever break with the One, who owns our soul and breath of life. ||217||

ਕਬੀਰ ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਹੇਤੁ ਕਰਿ ਕਾਹੇ ਮਰਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥

kabeer koThe ma(n)ddap het kar kaahe marahu savaar ||

Kabeer, why kill yourself for your love of decorations of your home and mansion?

ਕਾਰਜੁ ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਥ ਘਨੀ ਤ ਪਉਨੇ ਚਾਰਿ ॥੨੧੮॥

kaaraj saadde teen hath ghanee ta paune chaar ||218||

In the end, only six feet, or a little more, shall be your lot. ||218||

ਕਬੀਰ ਜੋ ਮੈ ਚਿਤਵਉ ਨਾ ਕਰੈ ਕਿਆ ਮੇਰੇ ਚਿਤਵੇ ਹੋਇ ॥

kabeer jo mai chitavau naa karai kiaa mere chitave hoi ||

Kabeer, whatever I wish for does not happen. What can I accomplish by merely thinking?

ਅਪਨਾ ਚਿਤਵਿਆ ਹਰਿ ਕਰੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੨੧੯॥

apanaa chitaviaa har karai jo mere chit na hoi ||219||

The Lord does whatever He wishes; it is not up to me at all. ||219||

ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਸੀ ਅਚਿੰਤੁ ਭਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

chi(n)taa bh aap karaisee achi(n)t bh aape dhei ||

God Himself makes the mortals anxious, and He Himself takes the anxiety away.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥੨੨੦॥

naanak so saalaaheeaai j sabhanaa saar karei ||220||

O Nanak, praise the One, who takes care of all. ||220||

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਫਿਰਿਆ ਲਾਲਚ ਮਾਹਿ ॥

kabeer raam na chetio firiaa laalach maeh ||

Kabeer, the mortal does not remember the Lord; he wanders around, engrossed in greed.

ਪਾਪ ਕਰੰਤਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਅਉਧ ਪੁਨੀ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ॥੨੨੧॥

paap kara(n)taa mar giaa aaudh punee khin maeh ||221||

Committing sins, he dies, and his life ends in an instant. ||221||

ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਾਚੀ ਕਾਰਵੀ ਕੇਵਲ ਕਾਚੀ ਧਾਤੁ ॥

kabeer kaiaa kaachee kaaravee keval kaachee dhaat ||

Kabeer, the body is like a clay vessel or a brittle metal pot.

ਸਾਬਤੁ ਰਖਹਿ ਤ ਰਾਮ ਭਜੁ ਨਾਹਿ ਤ ਬਿਨਠੀ ਬਾਤ ॥੨੨੨॥

saabat rakheh ta raam bhaj naeh ta binaThee baat ||222||

If you wish to keep it safe and sound, then vibrate and meditate on the Lord; otherwise, the thing shall break. ||222||

ਕਬੀਰ ਕੇਸੋ ਕੇਸੋ ਕੂਕੀਐ ਨ ਸੋਈਐ ਅਸਾਰ ॥

kabeer keso keso kookeeaai na soieeaai asaar ||

Kabeer, chant the Name of the Beautifully-haired Lord; do not sleep unaware.

ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਕੂਕਨੇ ਕਬਹੂ ਕੇ ਸੁਨੈ ਪੁਕਾਰ ॥੨੨੩॥

raat dhivas ke kookane kabahoo ke sunai pukaar ||223||

Chanting His Name night and day, the Lord will eventually hear your call. ||223||

ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਜਲੀ ਬਨੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਮਯ ਮੰਤੁ ॥

kabeer kaiaa kajalee ban bhiaa man ku(n)char may ma(n)t ||

Kabeer, the body is a banana forest, and the mind is an intoxicated elephant.

ਅੰਕਸੁ ਗੵਾਨੁ ਰਤਨੁ ਹੈ ਖੇਵਟੁ ਬਿਰਲਾ ਸੰਤੁ ॥੨੨੪॥

a(n)kas gayeaan ratan hai khevaT biralaa sa(n)t ||224||

The jewel of spiritual wisdom is the prod, and the rare Saint is the rider. ||224||

ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਮੁਖੁ ਕੋਥਰੀ ਪਾਰਖ ਆਗੈ ਖੋਲਿ ॥

kabeer raam ratan mukh kotharee paarakh aagai khol ||

Kabeer, the Lord's Name is the jewel, and the mouth is the purse; open this purse to the Appraiser.

ਕੋਈ ਆਇ ਮਿਲੈਗੋ ਗਾਹਕੀ ਲੇਗੋ ਮਹਗੇ ਮੋਲਿ ॥੨੨੫॥

koiee aai milaigo gaahakee lego mahage mol ||225||

If a buyer can be found, it will go for a high price. ||225||

ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਾਨਿਓ ਨਹੀ ਪਾਲਿਓ ਕਟਕੁ ਕੁਟੰਬੁ ॥

kabeer raam naam jaanio nahee paalio kaTak kuTa(n)b ||

Kabeer, the mortal does not know the Lord's Name, but he has raised a very large family.

ਧੰਧੇ ਹੀ ਮਹਿ ਮਰਿ ਗਇਓ ਬਾਹਰਿ ਭਈ ਨ ਬੰਬ ॥੨੨੬॥

dha(n)dhe hee meh mar gio baahar bhiee na ba(n)b ||226||

He dies in the midst of his worldly affairs, and then he is not heard in the external world. ||226||

ਕਬੀਰ ਆਖੀ ਕੇਰੇ ਮਾਟੁਕੇ ਪਲੁ ਪਲੁ ਗਈ ਬਿਹਾਇ ॥

kabeer aakhee kere maaTuke pal pal giee bihai ||

Kabeer, in the blink of an eye, moment by moment, life is passing by.

ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਜਮ ਦੀਆ ਦਮਾਮਾ ਆਇ ॥੨੨੭॥

man ja(n)jaal na chhoddiee jam dheeaa dhamaamaa aai ||227||

The mortal does not give up his worldly entanglements; the Messenger of Death walks in and beats the drum. ||227||

ਕਬੀਰ ਤਰਵਰ ਰੂਪੀ ਰਾਮੁ ਹੈ ਫਲ ਰੂਪੀ ਬੈਰਾਗੁ ॥

kabeer taravar roopee raam hai fal roopee bairaag ||

Kabeer, the Lord is the tree, and disillusionment with the world is the fruit.

ਛਾਇਆ ਰੂਪੀ ਸਾਧੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਤਜਿਆ ਬਾਦੁ ਬਿਬਾਦੁ ॥੨੨੮॥

chhaiaa roopee saadh hai jin tajiaa baadh bibaadh ||228||

The Holy man, who has abandoned useless arguments, is the shade of the tree. ||228||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਬੀਜੁ ਬੋਇ ਬਾਰਹ ਮਾਸ ਫਲੰਤ ॥

kabeer aaisaa beej boi baareh maas fala(n)t ||

Kabeer, plant the seeds of such a plant, which shall bear fruit throughout the twelve months,

ਸੀਤਲ ਛਾਇਆ ਗਹਿਰ ਫਲ ਪੰਖੀ ਕੇਲ ਕਰੰਤ ॥੨੨੯॥

seetal chhaiaa gahir fal pa(n)khee kel kara(n)t ||229||

with cooling shade and abundant fruit, upon which birds joyously play. ||229||

ਕਬੀਰ ਦਾਤਾ ਤਰਵਰੁ ਦਯਾ ਫਲੁ ਉਪਕਾਰੀ ਜੀਵੰਤ ॥

kabeer dhaataa taravar dhayaa fal upakaaree jeeva(n)t ||

Kabeer, the Great Giver is the tree, which blesses all with the fruit of compassion.

ਪੰਖੀ ਚਲੇ ਦਿਸਾਵਰੀ ਬਿਰਖਾ ਸੁਫਲ ਫਲੰਤ ॥੨੩੦॥

pa(n)khee chale dhisaavaree birakhaa sufal fala(n)t ||230||

When the birds migrate to other lands, O Tree, you bear the fruits. ||230||

ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਪਰਾਪਤੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ਲਿਲਾਟ ॥

kabeer saadhoo sa(n)g paraapatee likhiaa hoi lilaaT ||

Kabeer, the mortal finds the Saadh Sangat, the Company of the Holy, if he has such destiny written upon his forehead.

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਠਾਕ ਨ ਅਵਘਟ ਘਾਟ ॥੨੩੧॥

mukat padhaarath paieeaai Thaak na avaghaT ghaaT ||231||

He obtains the treasure of liberation, and the difficult road to the Lord is not blocked. ||231||

ਕਬੀਰ ਏਕ ਘੜੀ ਆਧੀ ਘਰੀ ਆਧੀ ਹੂੰ ਤੇ ਆਧ ॥

kabeer ek ghaRee aadhee gharee aadhee hoo(n) te aadh ||

Kabeer, whether is is for an hour, half an hour, or half of that,

ਭਗਤਨ ਸੇਤੀ ਗੋਸਟੇ ਜੋ ਕੀਨੇ ਸੋ ਲਾਭ ॥੨੩੨॥

bhagatan setee gosaTe jo keene so laabh ||232||

whatever it is, it is worthwhile to speak with the Holy. ||232||

ਕਬੀਰ ਭਾਂਗ ਮਾਛੁਲੀ ਸੁਰਾ ਪਾਨਿ ਜੋ ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਖਾਂਹਿ ॥

kabeer bhaa(n)g maachhulee suraa paan jo jo praanee khaa(n)h ||

Kabeer, those mortals who consume marijuana, fish and wine

ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨੇਮ ਕੀਏ ਤੇ ਸਭੈ ਰਸਾਤਲਿ ਜਾਂਹਿ ॥੨੩੩॥

teerath barat nem ke'ee te sabhai rasaatal jaa(n)h ||233||

- no matter what pilgrimages, fasts and rituals they follow, they will all go to hell. ||233||

ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਰਿ ਰਹਉ ਲੇ ਸਾਜਨ ਘਟ ਮਾਹਿ ॥

neeche loin kar rahau le saajan ghaT maeh ||

Kabeer, I keep my eyes lowered, and enshrine my Friend within my heart.

ਸਭ ਰਸ ਖੇਲਉ ਪੀਅ ਸਉ ਕਿਸੀ ਲਖਾਵਉ ਨਾਹਿ ॥੨੩੪॥

sabh ras khelau peea sau kisee lakhaavau naeh ||234||

I enjoy all pleasures with my Beloved, but I do not let anyone else know. ||234||

ਆਠ ਜਾਮ ਚਉਸਠਿ ਘਰੀ ਤੁਅ ਨਿਰਖਤ ਰਹੈ ਜੀਉ ॥

aaTh jaam chausaTh gharee tua nirakhat rahai jeeau ||

Twenty-four hours a day, every hour, my soul continues to look to You, O Lord.

ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਿਉ ਕਰਉ ਸਭ ਘਟ ਦੇਖਉ ਪੀਉ ॥੨੩੫॥

neeche loin kiau karau sabh ghaT dhekhau peeau ||235||

Why should I keep my eyes lowered? I see my Beloved in every heart. ||235||

ਸੁਨੁ ਸਖੀ ਪੀਅ ਮਹਿ ਜੀਉ ਬਸੈ ਜੀਅ ਮਹਿ ਬਸੈ ਕਿ ਪੀਉ ॥

sun sakhee peea meh jeeau basai jeea meh basai k peeau ||

Listen, O my companions: my soul dwells in my Beloved, and my Beloved dwells in my soul.

ਜੀਉ ਪੀਉ ਬੂਝਉ ਨਹੀ ਘਟ ਮਹਿ ਜੀਉ ਕਿ ਪੀਉ ॥੨੩੬॥

jeeau peeau boojhau nahee ghaT meh jeeau k peeau ||236||

I realize that there is no difference between my soul and my Beloved; I cannot tell whether my soul or my Beloved dwells in my heart. ||236||

ਕਬੀਰ ਬਾਮਨੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਗਤ ਕਾ ਭਗਤਨ ਕਾ ਗੁਰੁ ਨਾਹਿ ॥

kabeer baaman guroo hai jagat kaa bhagatan kaa gur naeh ||

Kabeer, the Brahmin may be the guru of the world, but he is not the Guru of the devotees.

ਅਰਝਿ ਉਰਝਿ ਕੈ ਪਚਿ ਮੂਆ ਚਾਰਉ ਬੇਦਹੁ ਮਾਹਿ ॥੨੩੭॥

arajh urajh kai pach mooaa chaarau bedhahu maeh ||237||

He rots and dies in the perplexities of the four Vedas. ||237||

ਹਰਿ ਹੈ ਖਾਂਡੁ ਰੇਤੁ ਮਹਿ ਬਿਖਰੀ ਹਾਥੀ ਚੁਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥

har hai khaa(n)dd ret meh bikharee haathee chunee na jai ||

The Lord is like sugar, scattered in the sand; the elephant cannot pick it up.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਗੁਰਿ ਭਲੀ ਬੁਝਾਈ ਕੀਟੀ ਹੋਇ ਕੈ ਖਾਇ ॥੨੩੮॥

keh kabeer gur bhalee bujhaiee keeTee hoi kai khai ||238||

Says Kabeer, the Guru has given me this sublime understanding: become an ant, and feed on it. ||238||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਸੀਸੁ ਕਾਟਿ ਕਰਿ ਗੋਇ ॥

kabeer jau tuh saadh pira(n)m kee sees kaaT kar goi ||

Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, then cut off your head, and make it into a ball.

ਖੇਲਤ ਖੇਲਤ ਹਾਲ ਕਰਿ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਤ ਹੋਇ ॥੨੩੯॥

khelat khelat haal kar jo kichh hoi ta hoi ||239||

Lose yourself in the play of it, and then whatever will be, will be. ||239||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਪਾਕੇ ਸੇਤੀ ਖੇਲੁ ॥

kabeer jau tuh saadh pira(n)m kee paake setee khel ||

Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, play it with someone with committment.

ਕਾਚੀ ਸਰਸਉਂ ਪੇਲਿ ਕੈ ਨਾ ਖਲਿ ਭਈ ਨ ਤੇਲੁ ॥੨੪੦॥

kaachee sarasau(n) pel kai naa khal bhiee na tel ||240||

Pressing the unripe mustard seeds produces neither oil nor flour. ||240||

ਢੂੰਢਤ ਡੋਲਹਿ ਅੰਧ ਗਤਿ ਅਰੁ ਚੀਨਤ ਨਾਹੀ ਸੰਤ ॥

ddoo(n)ddat ddoleh a(n)dh gat ar cheenat naahee sa(n)t ||

Searching, the mortal stumbles like a blind person, and does not recognize the Saint.

ਕਹਿ ਨਾਮਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਭਗਤਹੁ ਭਗਵੰਤੁ ॥੨੪੧॥

keh naamaa kiau paieeaai bin bhagatahu bhagava(n)t ||241||

Says Naam Dayv, how can one obtain the Lord God, without His devotee? ||241||

ਹਰਿ ਸੋ ਹੀਰਾ ਛਾਡਿ ਕੈ ਕਰਹਿ ਆਨ ਕੀ ਆਸ ॥

har so heeraa chhaadd kai kareh aan kee aas ||

Forsaking the Diamond of the Lord, the mortals put their hopes in another.

ਤੇ ਨਰ ਦੋਜਕ ਜਾਹਿਗੇ ਸਤਿ ਭਾਖੈ ਰਵਿਦਾਸ ॥੨੪੨॥

te nar dhojak jaahige sat bhaakhai ravidhaas ||242||

Those people shall go to hell; Ravi Daas speaks the Truth. ||242||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਗ੍ਰਿਹੁ ਕਰਹਿ ਤ ਧਰਮੁ ਕਰੁ ਨਾਹੀ ਤ ਕਰੁ ਬੈਰਾਗੁ ॥

kabeer jau girahu kareh ta dharam kar naahee ta kar bairaag ||

Kabeer, if you live the householder's life, then practice righteousness; otherwise, you might as well retire from the world.

ਬੈਰਾਗੀ ਬੰਧਨੁ ਕਰੈ ਤਾ ਕੋ ਬਡੋ ਅਭਾਗੁ ॥੨੪੩॥

bairaagee ba(n)dhan karai taa ko baddo abhaag ||243||

If someone renounces the world, and then gets involved in worldly entanglements, he shall suffer terrible misfortune. ||243||