Salok Bhagat Farid

ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥

jit dhihaaRai dhan varee saahe le likhai ||

The day of the bride's wedding is pre-ordained.

ਮਲਕੁ ਜਿ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਦਾ ਮੁਹੁ ਦੇਖਾਲੇ ਆਇ ॥

malak j ka(n)nee suneedhaa muh dhekhaale aai ||

On that day, the Messenger of Death, of whom she had only heard, comes and shows its face.

ਜਿੰਦੁ ਨਿਮਾਣੀ ਕਢੀਐ ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ ॥

ji(n)dh nimaanee kaddeeaai haddaa koo kaRakai ||

It breaks the bones of the body and pulls the helpless soul out.

ਸਾਹੇ ਲਿਖੇ ਨ ਚਲਨੀ ਜਿੰਦੂ ਕੂੰ ਸਮਝਾਇ ॥

saahe likhe na chalanee ji(n)dhoo koo(n) samajhai ||

That pre-ordained time of marriage cannot be avoided. Explain this to your soul.

ਜਿੰਦੁ ਵਹੁਟੀ ਮਰਣੁ ਵਰੁ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਰਣਾਇ ॥

ji(n)dh vahuTee maran var lai jaasee paranai ||

The soul is the bride, and death is the groom. He will marry her and take her away.

ਆਪਣ ਹਥੀ ਜੋਲਿ ਕੈ ਕੈ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

aapan hathee jol kai kai gal lagai dhai ||

After the body sends her away with its own hands, whose neck will it embrace?

ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਪੁਰਸਲਾਤ ਕੰਨੀ ਨ ਸੁਣੀ ਆਇ ॥

vaalahu nikee purasalaat ka(n)nee na sunee aai ||

The bridge to hell is narrower than a hair; haven't you heard of it with your ears?

ਫਰੀਦਾ ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀਈ ਖੜਾ ਨ ਆਪੁ ਮੁਹਾਇ ॥੧॥

fareedhaa kiRee pava(n)dheeiee khaRaa na aap muhai ||1||

Fareed, the call has come; be careful now - don't let yourself be robbed. ||1||

ਫਰੀਦਾ ਦਰ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਤਿ ॥

fareedhaa dhar dharavesee gaakhaRee chalaa(n) dhuneeaa(n) bhat ||

Fareed, it is so difficult to become a humble Saint at the Lord's Door.

ਬੰਨਿੑ ਉਠਾਈ ਪੋਟਲੀ ਕਿਥੈ ਵੰਞਾ ਘਤਿ ॥੨॥

ba(n)ni(h) uThaiee poTalee kithai va(n)n(j)aa ghat ||2||

I am so accustomed to walking in the ways of the world. I have tied and picked up the bundle; where can I go to throw it away? ||2||

ਕਿਝੁ ਨ ਬੁਝੈ ਕਿਝੁ ਨ ਸੁਝੈ ਦੁਨੀਆ ਗੁਝੀ ਭਾਹਿ ॥

kijh na bujhai kijh na sujhai dhuneeaa gujhee bhaeh ||

I know nothing; I understand nothing. The world is a smouldering fire.

ਸਾਂਈਂ ਮੇਰੈ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਨਾਹੀ ਤ ਹੰ ਭੀ ਦਝਾਂ ਆਹਿ ॥੩॥

saa(n)iee(n) merai cha(n)gaa keetaa naahee ta ha(n) bhee dhajhaa(n) aaeh ||3||

My Lord did well to warn me about it; otherwise, I would have been burnt as well. ||3||

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਜਾਣਾ ਤਿਲ ਥੋੜੜੇ ਸੰਮਲਿ ਬੁਕੁ ਭਰੀ ॥

fareedhaa je jaanaa til thoRaRe sa(n)mal buk bharee ||

Fareed, if I had known that I had so few sesame seeds, I would have been more careful with them in my hands.

ਜੇ ਜਾਣਾ ਸਹੁ ਨੰਢੜਾ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਮਾਣੁ ਕਰੀ ॥੪॥

je jaanaa sahu na(n)ddaRaa taa(n) thoRaa maan karee ||4||

If I had known that my Husband Lord was so young and innocent, I would not have been so arrogant. ||4||

ਜੇ ਜਾਣਾ ਲੜੁ ਛਿਜਣਾ ਪੀਡੀ ਪਾਈਂ ਗੰਢਿ ॥

je jaanaa laR chhijanaa peeddee paiee(n) ga(n)dd ||

If I had known that my robe would come loose, I would have tied a tighter knot.

ਤੈ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਭੁ ਜਗੁ ਡਿਠਾ ਹੰਢਿ ॥੫॥

tai jevadd mai naeh ko sabh jag ddiThaa ha(n)dd ||5||

I have found none as great as You, Lord; I have looked and searched throughout the world. ||5||

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਤੂ ਅਕਲਿ ਲਤੀਫੁ ਕਾਲੇ ਲਿਖੁ ਨ ਲੇਖ ॥

fareedhaa je too akal lateef kaale likh na lekh ||

Fareed, if you have a keen understanding, then do not write black marks against anyone else.

ਆਪਨੜੇ ਗਿਰੀਵਾਨ ਮਹਿ ਸਿਰੁ ਨੀਂਵਾਂ ਕਰਿ ਦੇਖੁ ॥੬॥

aapanaRe gireevaan meh sir na(n)eevaa(n) kar dhekh ||6||

Look underneath your own collar instead. ||6||

ਫਰੀਦਾ ਜੋ ਤੈ ਮਾਰਨਿ ਮੁਕੀਆਂ ਤਿਨੑਾ ਨ ਮਾਰੇ ਘੁੰਮਿ ॥

fareedhaa jo tai maaran mukeeaa(n) tin(h)aa na maare ghu(n)m ||

Fareed, do not turn around and strike those who strike you with their fists.

ਆਪਨੜੈ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਪੈਰ ਤਿਨੑਾ ਦੇ ਚੁੰਮਿ ॥੭॥

aapanaRai ghar jaieeaai pair tin(h)aa dhe chu(n)m ||7||

Kiss their feet, and return to your own home. ||7||

ਫਰੀਦਾ ਜਾਂ ਤਉ ਖਟਣ ਵੇਲ ਤਾਂ ਤੂ ਰਤਾ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ॥

fareedhaa jaa(n) tau khaTan vel taa(n) too rataa dhunee siau ||

Fareed, when there was time for you to earn good karma, you were in love with the world instead.

ਮਰਗ ਸਵਾਈ ਨੀਹਿ ਜਾਂ ਭਰਿਆ ਤਾਂ ਲਦਿਆ ॥੮॥

marag savaiee neeh jaa(n) bhariaa taa(n) ladhiaa ||8||

Now, death has a strong foothold; when the load is full, it is taken away. ||8||

ਦੇਖੁ ਫਰੀਦਾ ਜੁ ਥੀਆ ਦਾੜੀ ਹੋਈ ਭੂਰ ॥

dhekh fareedhaa ju theeaa dhaaRee hoiee bhoor ||

See, Fareed, what has happened: your beard has become grey.

ਅਗਹੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ਪਿਛਾ ਰਹਿਆ ਦੂਰਿ ॥੯॥

agahu neRaa aaiaa pichhaa rahiaa dhoor ||9||

That which is coming is near, and the past is left far behind. ||9||

ਦੇਖੁ ਫਰੀਦਾ ਜਿ ਥੀਆ ਸਕਰ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ॥

dhekh fareedhaa j theeaa sakar hoiee vis ||

See, Fareed, what has happened: sugar has become poison.

ਸਾਂਈ ਬਾਝਹੁ ਆਪਣੇ ਵੇਦਣ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ॥੧੦॥

saa(n)iee baajhahu aapane vedhan kaheeaai kis ||10||

Without my Lord, who can I tell of my sorrow? ||10||

ਫਰੀਦਾ ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਪਤੀਣੀਆਂ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਰੀਣੇ ਕੰਨ ॥

fareedhaa akhee dhekh pateeneeaa(n) sun sun reene ka(n)n ||

Fareed, my eyes have become weak, and my ears have become hard of hearing.

ਸਾਖ ਪਕੰਦੀ ਆਈਆ ਹੋਰ ਕਰੇਂਦੀ ਵੰਨ ॥੧੧॥

saakh paka(n)dhee aaieeaa hor kare(n)dhee va(n)n ||11||

The body's crop has become ripe and turned color. ||11||

ਫਰੀਦਾ ਕਾਲੀਂ ਜਿਨੀ ਨ ਰਾਵਿਆ ਧਉਲੀ ਰਾਵੈ ਕੋਇ ॥

fareedhaa kaala(n)ee jinee na raaviaa dhaulee raavai koi ||

Fareed, those who did not enjoy their Spouse when their hair was black - hardly any of them enjoy Him when their hair turns grey.

ਕਰਿ ਸਾਂਈ ਸਿਉ ਪਿਰਹੜੀ ਰੰਗੁ ਨਵੇਲਾ ਹੋਇ ॥੧੨॥

kar saa(n)iee siau pirahaRee ra(n)g navelaa hoi ||12||

So be in love with the Lord, so that your color may ever be new. ||12||

ਫਰੀਦਾ ਕਾਲੀ ਧਉਲੀ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ॥

fareedhaa kaalee dhaulee saahib sadhaa hai je ko chit kare ||

Fareed, whether one's hair is black or grey, our Lord and Master is always here if one remembers Him.

ਆਪਣਾ ਲਾਇਆ ਪਿਰਮੁ ਨ ਲਗਈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

aapanaa laiaa piram na lagiee je lochai sabh koi ||

This loving devotion to the Lord does not come by one's own efforts, even though all may long for it.

ਏਹੁ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੧੩॥

eh piram piaalaa khasam kaa jai bhaavai tai dhei ||13||

This cup of loving devotion belongs to our Lord and Master; He gives it to whomever He likes. ||13||

ਫਰੀਦਾ ਜਿਨੑ ਲੋਇਣ ਜਗੁ ਮੋਹਿਆ ਸੇ ਲੋਇਣ ਮੈ ਡਿਠੁ ॥

fareedhaa jin(h) loin jag mohiaa se loin mai ddiTh ||

Fareed, those eyes which have enticed the world - I have seen those eyes.

ਕਜਲ ਰੇਖ ਨ ਸਹਦਿਆ ਸੇ ਪੰਖੀ ਸੂਇ ਬਹਿਠੁ ॥੧੪॥

kajal rekh na sahadhiaa se pa(n)khee sooi bahiTh ||14||

Once, they could not endure even a bit of mascara; now, the birds hatch their young in them! ||14||

ਫਰੀਦਾ ਕੂਕੇਦਿਆ ਚਾਂਗੇਦਿਆ ਮਤੀ ਦੇਦਿਆ ਨਿਤ ॥

fareedhaa kookedhiaa chaa(n)gedhiaa matee dhedhiaa nit ||

Fareed, they shouted and yelled, and constantly gave good advice.

ਜੋ ਸੈਤਾਨਿ ਵੰਞਾਇਆ ਸੇ ਕਿਤ ਫੇਰਹਿ ਚਿਤ ॥੧੫॥

jo saitaan va(n)n(j)aiaa se kit fereh chit ||15||

But those whom the devil has spoiled - how can they turn their consciousness towards God? ||15||

ਫਰੀਦਾ ਥੀਉ ਪਵਾਹੀ ਦਭੁ ॥

fareedhaa theeau pavaahee dhabh ||

Fareed, become the grass on the path,

ਜੇ ਸਾਂਈ ਲੋੜਹਿ ਸਭੁ ॥

je saa(n)iee loReh sabh ||

if you long for the Lord of all.

ਇਕੁ ਛਿਜਹਿ ਬਿਆ ਲਤਾੜੀਅਹਿ ॥

eik chhijeh biaa lataaRe'eh ||

One will cut you down, and another will trample you underfoot;

ਤਾਂ ਸਾਈ ਦੈ ਦਰਿ ਵਾੜੀਅਹਿ ॥੧੬॥

taa(n) saiee dhai dhar vaaRe'eh ||16||

then, you shall enter the Court of the Lord. ||16||

ਫਰੀਦਾ ਖਾਕੁ ਨ ਨਿੰਦੀਐ ਖਾਕੂ ਜੇਡੁ ਨ ਕੋਇ ॥

fareedhaa khaak na ni(n)dheeaai khaakoo jedd na koi ||

Fareed, do not slander the dust; noting is as great as dust.

ਜੀਵਦਿਆ ਪੈਰਾ ਤਲੈ ਮੁਇਆ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ॥੧੭॥

jeevadhiaa pairaa talai muiaa upar hoi ||17||

When we are alive, it is under our feet, and when we are dead, it is above us. ||17||

ਫਰੀਦਾ ਜਾ ਲਬੁ ਤਾ ਨੇਹੁ ਕਿਆ ਲਬੁ ਤ ਕੂੜਾ ਨੇਹੁ ॥

fareedhaa jaa lab taa neh kiaa lab ta kooRaa neh ||

Fareed, when there is greed, what love can there be? When there is greed, love is false.

ਕਿਚਰੁ ਝਤਿ ਲਘਾਈਐ ਛਪਰਿ ਤੁਟੈ ਮੇਹੁ ॥੧੮॥

kichar jhat laghaieeaai chhapar tuTai meh ||18||

How long can one remain in a thatched hut which leaks when it rains? ||18||

ਫਰੀਦਾ ਜੰਗਲੁ ਜੰਗਲੁ ਕਿਆ ਭਵਹਿ ਵਣਿ ਕੰਡਾ ਮੋੜੇਹਿ ॥

fareedhaa ja(n)gal ja(n)gal kiaa bhaveh van ka(n)ddaa moReh ||

Fareed, why do you wander from jungle to jungle, crashing through the thorny trees?

ਵਸੀ ਰਬੁ ਹਿਆਲੀਐ ਜੰਗਲੁ ਕਿਆ ਢੂਢੇਹਿ ॥੧੯॥

vasee rab hiaaleeaai ja(n)gal kiaa ddooddeh ||19||

The Lord abides in the heart; why are you looking for Him in the jungle? ||19||

ਫਰੀਦਾ ਇਨੀ ਨਿਕੀ ਜੰਘੀਐ ਥਲ ਡੂੰਗਰ ਭਵਿਓਮਿੑ ॥

fareedhaa inee nikee ja(n)gheeaai thal ddoo(n)gar bhaviomi(h) ||

Fareed, with these small legs, I crossed deserts and mountains.

ਅਜੁ ਫਰੀਦੈ ਕੂਜੜਾ ਸੈ ਕੋਹਾਂ ਥੀਓਮਿ ॥੨੦॥

aj fareedhai koojaRaa sai kohaa(n) theeom ||20||

But today, Fareed, my water jug seems hundreds of miles away. ||20||

ਫਰੀਦਾ ਰਾਤੀ ਵਡੀਆਂ ਧੁਖਿ ਧੁਖਿ ਉਠਨਿ ਪਾਸ ॥

fareedhaa raatee vaddeeaa(n) dhukh dhukh uThan paas ||

Fareed, the nights are long, and my sides are aching in pain.

ਧਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨਾ ਵਿਡਾਣੀ ਆਸ ॥੨੧॥

dhig tin(h)aa dhaa jeeviaa jinaa viddaanee aas ||21||

Cursed are the lives of those who place their hopes in others. ||21||

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਮੈ ਹੋਦਾ ਵਾਰਿਆ ਮਿਤਾ ਆਇੜਿਆਂ ॥

fareedhaa je mai hodhaa vaariaa mitaa aaiRiaa(n) ||

Fareed, if I had been there when my friend came, I would have made myself a sacrifice to him.

ਹੇੜਾ ਜਲੈ ਮਜੀਠ ਜਿਉ ਉਪਰਿ ਅੰਗਾਰਾ ॥੨੨॥

heRaa jalai majeeTh jiau upar a(n)gaaraa ||22||

Now my flesh is burning red on the hot coals. ||22||

ਫਰੀਦਾ ਲੋੜੈ ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ ਕਿਕਰਿ ਬੀਜੈ ਜਟੁ ॥

fareedhaa loRai dhaakh bijaureeaa(n) kikar beejai jaT ||

Fareed, the farmer plants acacia trees, and wishes for grapes.

ਹੰਢੈ ਉਂਨ ਕਤਾਇਦਾ ਪੈਧਾ ਲੋੜੈ ਪਟੁ ॥੨੩॥

ha(n)ddai u(n)n kataidhaa paidhaa loRai paT ||23||

He is spinning wool, but he wishes to wear silk. ||23||

ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਏ ਚਿਕੜੁ ਦੂਰਿ ਘਰੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹੁ ॥

fareedhaa gale'ee chikaR dhoor ghar naal piaare neh ||

Fareed, the path is muddy, and the house of my Beloved is so far away.

ਚਲਾ ਤ ਭਿਜੈ ਕੰਬਲੀ ਰਹਾਂ ਤ ਤੁਟੈ ਨੇਹੁ ॥੨੪॥

chalaa ta bhijai ka(n)balee rahaa(n) ta tuTai neh ||24||

If I go out, my blanket will get soaked, but if I remain at home, then my heart will be broken. ||24||

ਭਿਜਉ ਸਿਜਉ ਕੰਬਲੀ ਅਲਹ ਵਰਸਉ ਮੇਹੁ ॥

bhijau sijau ka(n)balee aleh varasau meh ||

My blanket is soaked, drenched with the downpour of the Lord's Rain.

ਜਾਇ ਮਿਲਾ ਤਿਨਾ ਸਜਣਾ ਤੁਟਉ ਨਾਹੀ ਨੇਹੁ ॥੨੫॥

jai milaa tinaa sajanaa tuTau naahee neh ||25||

I am going out to meet my Friend, so that my heart will not be broken. ||25||

ਫਰੀਦਾ ਮੈ ਭੋਲਾਵਾ ਪਗ ਦਾ ਮਤੁ ਮੈਲੀ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

fareedhaa mai bholaavaa pag dhaa mat mailee hoi jai ||

Fareed, I was worried that my turban might become dirty.

ਗਹਿਲਾ ਰੂਹੁ ਨ ਜਾਣਈ ਸਿਰੁ ਭੀ ਮਿਟੀ ਖਾਇ ॥੨੬॥

gahilaa rooh na jaaniee sir bhee miTee khai ||26||

My thoughtless self did not realize that one day, dust will consume my head as well. ||26||

ਫਰੀਦਾ ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਨਿਵਾਤ ਗੁੜੁ ਮਾਖਿਓੁ ਮਾਂਝਾ ਦੁਧੁ ॥

fareedhaa sakar kha(n)dd nivaat guR maakhio maa(n)jhaa dhudh ||

Fareed: sugar cane, candy, sugar, molasses, honey and buffalo's milk

ਸਭੇ ਵਸਤੂ ਮਿਠੀਆਂ ਰਬ ਨ ਪੁਜਨਿ ਤੁਧੁ ॥੨੭॥

sabhe vasatoo miTheeaa(n) rab na pujan tudh ||27||

- all these things are sweet, but they are not equal to You. ||27||

ਫਰੀਦਾ ਰੋਟੀ ਮੇਰੀ ਕਾਠ ਕੀ ਲਾਵਣੁ ਮੇਰੀ ਭੁਖ ॥

fareedhaa roTee meree kaaTh kee laavan meree bhukh ||

Fareed, my bread is made of wood, and hunger is my appetizer.

ਜਿਨਾ ਖਾਧੀ ਚੋਪੜੀ ਘਣੇ ਸਹਨਿਗੇ ਦੁਖ ॥੨੮॥

jinaa khaadhee chopaRee ghane sahanige dhukh ||28||

Those who eat buttered bread, will suffer in terrible pain. ||28||

ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ ॥

rukhee sukhee khai kai Tha(n)ddaa paanee peeau ||

Eat dry bread, and drink cold water.

ਫਰੀਦਾ ਦੇਖਿ ਪਰਾਈ ਚੋਪੜੀ ਨਾ ਤਰਸਾਏ ਜੀਉ ॥੨੯॥

fareedhaa dhekh paraiee chopaRee naa tarasaae jeeau ||29||

Fareed, if you see someone else's buttered bread, do not envy him for it. ||29||

ਅਜੁ ਨ ਸੁਤੀ ਕੰਤ ਸਿਉ ਅੰਗੁ ਮੁੜੇ ਮੁੜਿ ਜਾਇ ॥

aj na sutee ka(n)t siau a(n)g muRe muR jai ||

This night, I did not sleep with my Husband Lord, and now my body is suffering in pain.

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਡੋਹਾਗਣੀ ਤੁਮ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੩੦॥

jai puchhahu ddohaaganee tum kiau rain vihai ||30||

Go and ask the deserted bride, how she passes her night. ||30||

ਸਾਹੁਰੈ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਪੇਈਐ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

saahurai ddoiee naa lahai peieeaai naahee thaau ||

She finds no place of rest in her father-in-law's home, and no place in her parents' home either.

ਪਿਰੁ ਵਾਤੜੀ ਨ ਪੁਛਈ ਧਨ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਉ ॥੩੧॥

pir vaataRee na puchhiee dhan sohaagan naau ||31||

Her Husband Lord does not care for her; what sort of a blessed, happy soul-bride is she? ||31||

ਸਾਹੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥

saahurai peieeaai ka(n)t kee ka(n)t aga(n)m athaahu ||

In her father-in-law's home hereafter, and in her parents' home in this world, she belongs to her Husband Lord. Her Husband is Inaccessible and Unfathomable.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜੁ ਭਾਵੈ ਬੇਪਰਵਾਹ ॥੩੨॥

naanak so sohaaganee ju bhaavai beparavaeh ||32||

O Nanak, she is the happy soul-bride, who is pleasing to her Carefree Lord. ||32||

ਨਾਤੀ ਧੋਤੀ ਸੰਬਹੀ ਸੁਤੀ ਆਇ ਨਚਿੰਦੁ ॥

naatee dhotee sa(n)bahee sutee aai nachi(n)dh ||

Bathing, washing and decorating herself, she comes and sleeps without anxiety.

ਫਰੀਦਾ ਰਹੀ ਸੁ ਬੇੜੀ ਹਿੰਙੁ ਦੀ ਗਈ ਕਥੂਰੀ ਗੰਧੁ ॥੩੩॥

fareedhaa rahee su beRee hi(n)n(g) dhee giee kathooree ga(n)dh ||33||

Fareed, she still smells like asafoetida; the fragrance of musk is gone. ||33||

ਜੋਬਨ ਜਾਂਦੇ ਨਾ ਡਰਾਂ ਜੇ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥

joban jaa(n)dhe naa ddaraa(n) je seh preet na jai ||

I am not afraid of losing my youth, as long as I do not lose the Love of my Husband Lord.

ਫਰੀਦਾ ਕਿਤੀਂ ਜੋਬਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਨੁ ਸੁਕਿ ਗਏ ਕੁਮਲਾਇ ॥੩੪॥

fareedhaa kita(n)ee joban preet bin suk ge kumalai ||34||

Fareed, so many youths, without His Love, have dried up and withered away. ||34||

ਫਰੀਦਾ ਚਿੰਤ ਖਟੋਲਾ ਵਾਣੁ ਦੁਖੁ ਬਿਰਹਿ ਵਿਛਾਵਣ ਲੇਫੁ ॥

fareedhaa chi(n)t khaTolaa vaan dhukh bireh vichhaavan lef ||

Fareed, anxiety is my bed, pain is my mattress, and the pain of separation is my blanket and quilt.

ਏਹੁ ਹਮਾਰਾ ਜੀਵਣਾ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਸਚੇ ਵੇਖੁ ॥੩੫॥

eh hamaaraa jeevanaa too saahib sache vekh ||35||

Behold, this is my life, O my True Lord and Master. ||35||

ਬਿਰਹਾ ਬਿਰਹਾ ਆਖੀਐ ਬਿਰਹਾ ਤੂ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥

birahaa birahaa aakheeaai birahaa too sulataan ||

Many talk of the pain and suffering of separation; O pain, you are the ruler of all.

ਫਰੀਦਾ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਤਨੁ ਜਾਣੁ ਮਸਾਨੁ ॥੩੬॥

fareedhaa jit tan birahu na uoopajai so tan jaan masaan ||36||

Fareed, that body, within which love of the Lord does not well up - look upon that body as a cremation ground. ||36||

ਫਰੀਦਾ ਏ ਵਿਸੁ ਗੰਦਲਾ ਧਰੀਆਂ ਖੰਡੁ ਲਿਵਾੜਿ ॥

fareedhaa e vis ga(n)dhalaa dhareeaa(n) kha(n)dd livaaR ||

Fareed, these are poisonous sprouts coated with sugar.

ਇਕਿ ਰਾਹੇਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਇਕਿ ਰਾਧੀ ਗਏ ਉਜਾੜਿ ॥੩੭॥

eik raahedhe reh ge ik raadhee ge ujaaR ||37||

Some die planting them, and some are ruined, harvesting and enjoying them. ||37||

ਫਰੀਦਾ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਹੰਢਿ ਕੈ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਸੰਮਿ ॥

fareedhaa chaar gavaiaa ha(n)dd kai chaar gavaiaa sa(n)m ||

Fareed, the hours of the day are lost wandering around, and the hours of the night are lost in sleep.

ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਤੂ ਆਂਹੋ ਕੇਰ੍ਹੇ ਕੰਮਿ ॥੩੮॥

lekhaa rab ma(n)geseeaa too aa(n)ho kerhe ka(n)m ||38||

God will call for your account, and ask you why you came into this world. ||38||

ਫਰੀਦਾ ਦਰਿ ਦਰਵਾਜੈ ਜਾਇ ਕੈ ਕਿਉ ਡਿਠੋ ਘੜੀਆਲੁ ॥

fareedhaa dhar dharavaajai jai kai kiau ddiTho ghaReeaal ||

Fareed, you have gone to the Lord's Door. Have you seen the gong there?

ਏਹੁ ਨਿਦੋਸਾਂ ਮਾਰੀਐ ਹਮ ਦੋਸਾਂ ਦਾ ਕਿਆ ਹਾਲੁ ॥੩੯॥

eh nidhosaa(n) maareeaai ham dhosaa(n) dhaa kiaa haal ||39||

This blameless object is being beaten - imagine what is in store for us sinners! ||39||

ਘੜੀਏ ਘੜੀਏ ਮਾਰੀਐ ਪਹਰੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥

ghaRe'e ghaRe'e maareeaai paharee lahai sajai ||

Each and every hour, it is beaten; it is punished every day.

ਸੋ ਹੇੜਾ ਘੜੀਆਲ ਜਿਉ ਡੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪੦॥

so heRaa ghaReeaal jiau ddukhee rain vihai ||40||

This beautiful body is like the gong; it passes the night in pain. ||40||

ਬੁਢਾ ਹੋਆ ਸੇਖ ਫਰੀਦੁ ਕੰਬਣਿ ਲਗੀ ਦੇਹ ॥

buddaa hoaa sekh fareedh ka(n)ban lagee dheh ||

Shaykh Fareed has grown old, and his body has begun to tremble.

ਜੇ ਸਉ ਵਰਿੑਆ ਜੀਵਣਾ ਭੀ ਤਨੁ ਹੋਸੀ ਖੇਹ ॥੪੧॥

je sau vari(h)aa jeevanaa bhee tan hosee kheh ||41||

Even if he could live for hundreds of years, his body will eventually turn to dust. ||41||

ਫਰੀਦਾ ਬਾਰਿ ਪਰਾਇਐ ਬੈਸਣਾ ਸਾਂਈ ਮੁਝੈ ਨ ਦੇਹਿ ॥

fareedhaa baar paraiaai baisanaa saa(n)iee mujhai na dheh ||

Fareed begs, O Lord, do not make me sit at another's door.

ਜੇ ਤੂ ਏਵੈ ਰਖਸੀ ਜੀਉ ਸਰੀਰਹੁ ਲੇਹਿ ॥੪੨॥

je too evai rakhasee jeeau sareerahu leh ||42||

If this is the way you are going to keep me, then go ahead and take the life out of my body. ||42||

ਕੰਧਿ ਕੁਹਾੜਾ ਸਿਰਿ ਘੜਾ ਵਣਿ ਕੈ ਸਰੁ ਲੋਹਾਰੁ ॥

ka(n)dh kuhaaRaa sir ghaRaa van kai sar lohaar ||

With the axe on his shoulder, and a bucket on his head, the blacksmith is ready to cut down the tree.

ਫਰੀਦਾ ਹਉ ਲੋੜੀ ਸਹੁ ਆਪਣਾ ਤੂ ਲੋੜਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥੪੩॥

fareedhaa hau loRee sahu aapanaa too loReh a(n)giaar ||43||

Fareed, I long for my Lord; you long only for the charcoal. ||43||

ਫਰੀਦਾ ਇਕਨਾ ਆਟਾ ਅਗਲਾ ਇਕਨਾ ਨਾਹੀ ਲੋਣੁ ॥

fareedhaa ikanaa aaTaa agalaa ikanaa naahee lon ||

Fareed, some have lots of flour, while others do not even have salt.

ਅਗੈ ਗਏ ਸਿੰਞਾਪਸਨਿ ਚੋਟਾਂ ਖਾਸੀ ਕਉਣੁ ॥੪੪॥

agai ge si(n)n(j)aapasan choTaa(n) khaasee kaun ||44||

When they go beyond this world, it shall be seen, who will be punished. ||44||

ਪਾਸਿ ਦਮਾਮੇ ਛਤੁ ਸਿਰਿ ਭੇਰੀ ਸਡੋ ਰਡ ॥

paas dhamaame chhat sir bheree saddo radd ||

Drums were beaten in their honor, there were canopies above their heads, and bugles announced their coming.

ਜਾਇ ਸੁਤੇ ਜੀਰਾਣ ਮਹਿ ਥੀਏ ਅਤੀਮਾ ਗਡ ॥੪੫॥

jai sute jeeraan meh the'ee ateemaa gadd ||45||

They have gone to sleep in the cemetary, buried like poor orphans. ||45||

ਫਰੀਦਾ ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਉਸਾਰੇਦੇ ਭੀ ਗਏ ॥

fareedhaa koThe ma(n)ddap maaReeaa usaaredhe bhee ge ||

Fareed, those who built houses, mansions and lofty buildings, are also gone.

ਕੂੜਾ ਸਉਦਾ ਕਰਿ ਗਏ ਗੋਰੀ ਆਇ ਪਏ ॥੪੬॥

kooRaa saudhaa kar ge goree aai pe ||46||

They made false deals, and were dropped into their graves. ||46||

ਫਰੀਦਾ ਖਿੰਥੜਿ ਮੇਖਾ ਅਗਲੀਆ ਜਿੰਦੁ ਨ ਕਾਈ ਮੇਖ ॥

fareedhaa khi(n)thaR mekhaa agaleeaa ji(n)dh na kaiee mekh ||

Fareed, there are many seams on the patched coat, but there are no seams on the soul.

ਵਾਰੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਚਲੇ ਮਸਾਇਕ ਸੇਖ ॥੪੭॥

vaaree aapo aapanee chale masaik sekh ||47||

The shaykhs and their disciples have all departed, each in his own turn. ||47||

ਫਰੀਦਾ ਦੁਹੁ ਦੀਵੀ ਬਲੰਦਿਆ ਮਲਕੁ ਬਹਿਠਾ ਆਇ ॥

fareedhaa dhuh dheevee bala(n)dhiaa malak bahiThaa aai ||

Fareed, the two lamps are lit, but death has come anyway.

ਗੜੁ ਲੀਤਾ ਘਟੁ ਲੁਟਿਆ ਦੀਵੜੇ ਗਇਆ ਬੁਝਾਇ ॥੪੮॥

gaR leetaa ghaT luTiaa dheevaRe giaa bujhai ||48||

It has captured the fortress of the body, and plundered the home of the heart; it extinguishes the lamps and departs. ||48||

ਫਰੀਦਾ ਵੇਖੁ ਕਪਾਹੈ ਜਿ ਥੀਆ ਜਿ ਸਿਰਿ ਥੀਆ ਤਿਲਾਹ ॥

fareedhaa vekh kapaahai j theeaa j sir theeaa tilaeh ||

Fareed, look at what has happened to the cotton and the sesame seed,

ਕਮਾਦੈ ਅਰੁ ਕਾਗਦੈ ਕੁੰਨੇ ਕੋਇਲਿਆਹ ॥

kamaadhai ar kaagadhai ku(n)ne koiliaaeh ||

the sugar cane and paper, the clay pots and the charcoal.

ਮੰਦੇ ਅਮਲ ਕਰੇਦਿਆ ਏਹ ਸਜਾਇ ਤਿਨਾਹ ॥੪੯॥

ma(n)dhe amal karedhiaa eh sajai tinaeh ||49||

This is the punishment for those who do evil deeds. ||49||

ਫਰੀਦਾ ਕੰਨਿ ਮੁਸਲਾ ਸੂਫੁ ਗਲਿ ਦਿਲਿ ਕਾਤੀ ਗੁੜੁ ਵਾਤਿ ॥

fareedhaa ka(n)n musalaa soof gal dhil kaatee guR vaat ||

Fareed, you wear your prayer shawl on your shoulders and the robes of a Sufi; your words are sweet, but there is a dagger in your heart.

ਬਾਹਰਿ ਦਿਸੈ ਚਾਨਣਾ ਦਿਲਿ ਅੰਧਿਆਰੀ ਰਾਤਿ ॥੫੦॥

baahar dhisai chaananaa dhil a(n)dhiaaree raat ||50||

Outwardly, you look bright, but your heart is dark as night. ||50||

ਫਰੀਦਾ ਰਤੀ ਰਤੁ ਨ ਨਿਕਲੈ ਜੇ ਤਨੁ ਚੀਰੈ ਕੋਇ ॥

fareedhaa ratee rat na nikalai je tan cheerai koi ||

Fareed, not even a drop of blood would issue forth, if someone cut my body.

ਜੋ ਤਨ ਰਤੇ ਰਬ ਸਿਉ ਤਿਨ ਤਨਿ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥੫੧॥

jo tan rate rab siau tin tan rat na hoi ||51||

Those bodies which are imbued with the Lord - those bodies contain no blood. ||51||

ਇਹੁ ਤਨੁ ਸਭੋ ਰਤੁ ਹੈ ਰਤੁ ਬਿਨੁ ਤੰਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

eih tan sabho rat hai rat bin ta(n)n na hoi ||

This body is all blood; without blood, this body could not exist.

ਜੋ ਸਹ ਰਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਲੋਭੁ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥

jo seh rate aapane tit tan lobh rat na hoi ||

Those who are imbued with their Lord, do not have the blood of greed in their bodies.

ਭੈ ਪਇਐ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ਹੋਇ ਲੋਭੁ ਰਤੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

bhai piaai tan kheen hoi lobh rat vichahu jai ||

When the Fear of God fills the body, it becomes thin; the blood of greed departs from within.

ਜਿਉ ਬੈਸੰਤਰਿ ਧਾਤੁ ਸੁਧੁ ਹੋਇ ਤਿਉ ਹਰਿ ਕਾ ਭਉ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

jiau baisa(n)tar dhaat sudh hoi tiau har kaa bhau dhuramat mail gavai ||

Just as metal is purified by fire, the Fear of God removes the filthy residues of evil-mindedness.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੫੨॥

naanak te jan sohane j rate har ra(n)g lai ||52||

O Nanak, those humble beings are beautiful, who are imbued with the Lord's Love. ||52||

ਫਰੀਦਾ ਸੋਈ ਸਰਵਰੁ ਢੂਢਿ ਲਹੁ ਜਿਥਹੁ ਲਭੀ ਵਥੁ ॥

fareedhaa soiee saravar ddoodd lahu jithahu labhee vath ||

Fareed, seek that sacred pool, in which the genuine article is found.

ਛਪੜਿ ਢੂਢੈ ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਚਿਕੜਿ ਡੁਬੈ ਹਥੁ ॥੫੩॥

chhapaR ddooddai kiaa hovai chikaR ddubai hath ||53||

Why do you bother to search in the pond? Your hand will only sink into the mud. ||53||

ਫਰੀਦਾ ਨੰਢੀ ਕੰਤੁ ਨ ਰਾਵਿਓ ਵਡੀ ਥੀ ਮੁਈਆਸੁ ॥

fareedhaa na(n)ddee ka(n)t na raavio vaddee thee muieeaas ||

Fareed, when she is young, she does not enjoy her Husband. When she grows up, she dies.

ਧਨ ਕੂਕੇਂਦੀ ਗੋਰ ਮੇਂ ਤੈ ਸਹ ਨਾ ਮਿਲੀਆਸੁ ॥੫੪॥

dhan kooke(n)dhee gor me(n) tai seh naa mileeaas ||54||

Lying in the grave, the soul-bride cries, ""I did not meet You, my Lord.""||54||

ਫਰੀਦਾ ਸਿਰੁ ਪਲਿਆ ਦਾੜੀ ਪਲੀ ਮੁਛਾਂ ਭੀ ਪਲੀਆਂ ॥

fareedhaa sir paliaa dhaaRee palee muchhaa(n) bhee paleeaa(n) ||

Fareed, your hair has turned grey, your beard has turned grey, and your moustache has turned grey.

ਰੇ ਮਨ ਗਹਿਲੇ ਬਾਵਲੇ ਮਾਣਹਿ ਕਿਆ ਰਲੀਆਂ ॥੫੫॥

re man gahile baavale maaneh kiaa raleeaa(n) ||55||

O my thoughtless and insane mind, why are you indulging in pleasures? ||55||

ਫਰੀਦਾ ਕੋਠੇ ਧੁਕਣੁ ਕੇਤੜਾ ਪਿਰ ਨੀਦੜੀ ਨਿਵਾਰਿ ॥

fareedhaa koThe dhukan ketaRaa pir needhaRee nivaar ||

Fareed, how long can you run on the rooftop? You are asleep to your Husband Lord - give it up!

ਜੋ ਦਿਹ ਲਧੇ ਗਾਣਵੇ ਗਏ ਵਿਲਾੜਿ ਵਿਲਾੜਿ ॥੫੬॥

jo dheh ladhe gaanave ge vilaaR vilaaR ||56||

The days which were allotted to you are numbered, and they are passing, passing away. ||56||

ਫਰੀਦਾ ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਏਤੁ ਨ ਲਾਏ ਚਿਤੁ ॥

fareedhaa koThe ma(n)ddap maaReeaa et na laae chit ||

Fareed, houses, mansions and balconies - do not attach your consciousness to these.

ਮਿਟੀ ਪਈ ਅਤੋਲਵੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਸੀ ਮਿਤੁ ॥੫੭॥

miTee piee atolavee koi na hosee mit ||57||

When these collapse into heaps of dust, none of them will be your friend. ||57||

ਫਰੀਦਾ ਮੰਡਪ ਮਾਲੁ ਨ ਲਾਇ ਮਰਗ ਸਤਾਣੀ ਚਿਤਿ ਧਰਿ ॥

fareedhaa ma(n)ddap maal na lai marag sataanee chit dhar ||

Fareed, do not focus on mansions and wealth; center your consciousness on death, your powerful enemy.

ਸਾਈ ਜਾਇ ਸਮੑਾਲਿ ਜਿਥੈ ਹੀ ਤਉ ਵੰਞਣਾ ॥੫੮॥

saiee jai sam(h)aal jithai hee tau va(n)n(j)naa ||58||

Remember that place where you must go. ||58||

ਫਰੀਦਾ ਜਿਨੑੀ ਕੰਮੀ ਨਾਹਿ ਗੁਣ ਤੇ ਕੰਮੜੇ ਵਿਸਾਰਿ ॥

fareedhaa jin(h)ee ka(n)mee naeh gun te ka(n)maRe visaar ||

Fareed, those deeds which do not bring merit - forget about those deeds.

ਮਤੁ ਸਰਮਿੰਦਾ ਥੀਵਹੀ ਸਾਂਈ ਦੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੫੯॥

mat sarami(n)dhaa theevahee saa(n)iee dhai dharabaar ||59||

Otherwise, you shall be put to shame, in the Court of the Lord. ||59||

ਫਰੀਦਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਰਿ ਚਾਕਰੀ ਦਿਲ ਦੀ ਲਾਹਿ ਭਰਾਂਦਿ ॥

fareedhaa saahib dhee kar chaakaree dhil dhee laeh bharaa(n)dh ||

Fareed, work for your Lord and Master; dispel the doubts of your heart.

ਦਰਵੇਸਾਂ ਨੋ ਲੋੜੀਐ ਰੁਖਾਂ ਦੀ ਜੀਰਾਂਦਿ ॥੬੦॥

dharavesaa(n) no loReeaai rukhaa(n) dhee jeeraa(n)dh ||60||

The dervishes, the humble devotees, have the patient endurance of trees. ||60||

ਫਰੀਦਾ ਕਾਲੇ ਮੈਡੇ ਕਪੜੇ ਕਾਲਾ ਮੈਡਾ ਵੇਸੁ ॥

fareedhaa kaale maidde kapaRe kaalaa maiddaa ves ||

Fareed, my clothes are black, and my outfit is black.

ਗੁਨਹੀ ਭਰਿਆ ਮੈ ਫਿਰਾ ਲੋਕੁ ਕਹੈ ਦਰਵੇਸੁ ॥੬੧॥

gunahee bhariaa mai firaa lok kahai dharaves ||61||

I wander around full of sins, and yet people call me a dervish - a holy man. ||61||

ਤਤੀ ਤੋਇ ਨ ਪਲਵੈ ਜੇ ਜਲਿ ਟੁਬੀ ਦੇਇ ॥

tatee toi na palavai je jal Tubee dhei ||

The crop which is burnt will not bloom, even if it is soaked in water.

ਫਰੀਦਾ ਜੋ ਡੋਹਾਗਣਿ ਰਬ ਦੀ ਝੂਰੇਦੀ ਝੂਰੇਇ ॥੬੨॥

fareedhaa jo ddohaagan rab dhee jhooredhee jhoorei ||62||

Fareed, she who is forsaken by her Husband Lord, grieves and laments. ||62||

ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਤਾ ਚਾਉ ਵੀਵਾਹੀ ਤਾਂ ਮਾਮਲੇ ॥

jaa(n) kuaaree taa chaau veevaahee taa(n) maamale ||

When she is a virgin, she is full of desire; but when she is married, then her troubles begin.

ਫਰੀਦਾ ਏਹੋ ਪਛੋਤਾਉ ਵਤਿ ਕੁਆਰੀ ਨ ਥੀਐ ॥੬੩॥

fareedhaa eho pachhotaau vat kuaaree na theeaai ||63||

Fareed, she has this one regret, that she cannot be a virgin again. ||63||

ਕਲਰ ਕੇਰੀ ਛਪੜੀ ਆਇ ਉਲਥੇ ਹੰਝ ॥

kalar keree chhapaRee aai ulathe ha(n)jh ||

The swans have landed in a small pond of salt water.

ਚਿੰਜੂ ਬੋੜਨਿੑ ਨਾ ਪੀਵਹਿ ਉਡਣ ਸੰਦੀ ਡੰਝ ॥੬੪॥

chi(n)joo boRani(h) naa peeveh uddan sa(n)dhee dda(n)jh ||64||

They dip in their bills, but do not drink; they fly away, still thirsty. ||64||

ਹੰਸੁ ਉਡਰਿ ਕੋਧ੍ਰੈ ਪਇਆ ਲੋਕੁ ਵਿਡਾਰਣਿ ਜਾਇ ॥

ha(n)s uddar kodhrai piaa lok viddaaran jai ||

The swans fly away, and land in the fields of grain. The people go to chase them away.

ਗਹਿਲਾ ਲੋਕੁ ਨ ਜਾਣਦਾ ਹੰਸੁ ਨ ਕੋਧ੍ਰਾ ਖਾਇ ॥੬੫॥

gahilaa lok na jaanadhaa ha(n)s na kodhraa khai ||65||

The thoughtless people do not know, that the swans do not eat the grain. ||65||

ਚਲਿ ਚਲਿ ਗਈਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਜਿਨੑੀ ਵਸਾਏ ਤਲ ॥

chal chal gieeaa(n) pa(n)kheeaa(n) jin(h)ee vasaae tal ||

The birds which lived in the pools have flown away and left.

ਫਰੀਦਾ ਸਰੁ ਭਰਿਆ ਭੀ ਚਲਸੀ ਥਕੇ ਕਵਲ ਇਕਲ ॥੬੬॥

fareedhaa sar bhariaa bhee chalasee thake kaval ikal ||66||

Fareed, the overflowing pool shall also pass away, and only the lotus flowers shall remain. ||66||

ਫਰੀਦਾ ਇਟ ਸਿਰਾਣੇ ਭੁਇ ਸਵਣੁ ਕੀੜਾ ਲੜਿਓ ਮਾਸਿ ॥

fareedhaa iT siraane bhui savan keeRaa laRio maas ||

Fareed, a stone will be your pillow, and the earth will be your bed. The worms shall eat into your flesh.

ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਵਾਪਰੇ ਇਕਤੁ ਪਇਆ ਪਾਸਿ ॥੬੭॥

ketaRiaa jug vaapare ikat piaa paas ||67||

Countless ages will pass, and you will still be lying on one side. ||67||

ਫਰੀਦਾ ਭੰਨੀ ਘੜੀ ਸਵੰਨਵੀ ਟੁਟੀ ਨਾਗਰ ਲਜੁ ॥

fareedhaa bha(n)nee ghaRee sava(n)navee TuTee naagar laj ||

Fareed, your beautiful body shall break apart, and the subtle thread of the breath shall be snapped.

ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਨਾਠੀ ਅਜੁ ॥੬੮॥

ajaraieel faresataa kai ghar naaThee aj ||68||

In which house will the Messenger of Death be a guest today? ||68||

ਫਰੀਦਾ ਭੰਨੀ ਘੜੀ ਸਵੰਨਵੀ ਟੂਟੀ ਨਾਗਰ ਲਜੁ ॥

fareedhaa bha(n)nee ghaRee sava(n)navee TooTee naagar laj ||

Fareed, your beautiful body shall break apart, and the subtle thread of the breath shall be snapped.

ਜੋ ਸਜਣ ਭੁਇ ਭਾਰੁ ਥੇ ਸੇ ਕਿਉ ਆਵਹਿ ਅਜੁ ॥੬੯॥

jo sajan bhui bhaar the se kiau aaveh aj ||69||

Those friends who were a burden on the earth - how can they come today? ||69||

ਫਰੀਦਾ ਬੇ ਨਿਵਾਜਾ ਕੁਤਿਆ ਏਹ ਨ ਭਲੀ ਰੀਤਿ ॥

fareedhaa be nivaajaa kutiaa eh na bhalee reet ||

Fareed: O faithless dog, this is not a good way of life.

ਕਬਹੀ ਚਲਿ ਨ ਆਇਆ ਪੰਜੇ ਵਖਤ ਮਸੀਤਿ ॥੭੦॥

kabahee chal na aaiaa pa(n)je vakhat maseet ||70||

You never come to the mosque for your five daily prayers. ||70||

ਉਠੁ ਫਰੀਦਾ ਉਜੂ ਸਾਜਿ ਸੁਬਹ ਨਿਵਾਜ ਗੁਜਾਰਿ ॥

auTh fareedhaa ujoo saaj subeh nivaaj gujaar ||

Rise up, Fareed, and cleanse yourself; chant your morning prayer.

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਂਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਕਪਿ ਉਤਾਰਿ ॥੭੧॥

jo sir saa(n)iee naa nivai so sir kap utaar ||71||

The head which does not bow to the Lord - chop off and remove that head. ||71||

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਕੀਜੈ ਕਾਂਇ ॥

jo sir saiee naa nivai so sir keejai kaa(n)i ||

That head which does not bow to the Lord - what is to be done with that head?

ਕੁੰਨੇ ਹੇਠਿ ਜਲਾਈਐ ਬਾਲਣ ਸੰਦੈ ਥਾਇ ॥੭੨॥

ku(n)ne heTh jalaieeaai baalan sa(n)dhai thai ||72||

Put it in the fireplace, instead of firewood. ||72||

ਫਰੀਦਾ ਕਿਥੈ ਤੈਡੇ ਮਾਪਿਆ ਜਿਨੑੀ ਤੂ ਜਣਿਓਹਿ ॥

fareedhaa kithai taidde maapiaa jin(h)ee too janioh ||

Fareed, where are your mother and father, who gave birth to you?

ਤੈ ਪਾਸਹੁ ਓਇ ਲਦਿ ਗਏ ਤੂੰ ਅਜੈ ਨ ਪਤੀਣੋਹਿ ॥੭੩॥

tai paasahu oi ladh ge too(n) ajai na pateenoh ||73||

They have left you, but even so, you are not convinced that you shall also have to go. ||73||

ਫਰੀਦਾ ਮਨੁ ਮੈਦਾਨੁ ਕਰਿ ਟੋਏ ਟਿਬੇ ਲਾਹਿ ॥

fareedhaa man maidhaan kar Toe Tibe laeh ||

Fareed, flatten out your mind; smooth out the hills and valleys.

ਅਗੈ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਸੀ ਦੋਜਕ ਸੰਦੀ ਭਾਹਿ ॥੭੪॥

agai mool na aavasee dhojak sa(n)dhee bhaeh ||74||

Hereafter, the fires of hell shall not even approach you. ||74||

ਫਰੀਦਾ ਖਾਲਕੁ ਖਲਕ ਮਹਿ ਖਲਕ ਵਸੈ ਰਬ ਮਾਹਿ ॥

fareedhaa khaalak khalak meh khalak vasai rab maeh ||

Fareed, the Creator is in the Creation, and the Creation abides in God.

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥੭੫॥

ma(n)dhaa kis no aakheeaai jaa(n) tis bin koiee naeh ||75||

Whom can we call bad? There is none without Him. ||75||

ਫਰੀਦਾ ਜਿ ਦਿਹਿ ਨਾਲਾ ਕਪਿਆ ਜੇ ਗਲੁ ਕਪਹਿ ਚੁਖ ॥

fareedhaa j dheh naalaa kapiaa je gal kapeh chukh ||

Fareed, if on that day when my umbilical cord was cut, my throat had been cut instead,

ਪਵਨਿ ਨ ਇਤੀ ਮਾਮਲੇ ਸਹਾਂ ਨ ਇਤੀ ਦੁਖ ॥੭੬॥

pavan na itee maamale sahaa(n) na itee dhukh ||76||

I would not have fallen into so many troubles, or undergone so many hardships. ||76||

ਚਬਣ ਚਲਣ ਰਤੰਨ ਸੇ ਸੁਣੀਅਰ ਬਹਿ ਗਏ ॥

chaban chalan rata(n)n se suneear beh ge ||

My teeth, feet, eyes and ears have stopped working.

ਹੇੜੇ ਮੁਤੀ ਧਾਹ ਸੇ ਜਾਨੀ ਚਲਿ ਗਏ ॥੭੭॥

heRe mutee dhaeh se jaanee chal ge ||77||

My body cries out, ""Those whom I knew have left me!""||77||

ਫਰੀਦਾ ਬੁਰੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਿ ਗੁਸਾ ਮਨਿ ਨ ਹਢਾਇ ॥

fareedhaa bure dhaa bhalaa kar gusaa man na haddai ||

Fareed, answer evil with goodness; do not fill your mind with anger.

ਦੇਹੀ ਰੋਗੁ ਨ ਲਗਈ ਪਲੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਇ ॥੭੮॥

dhehee rog na lagiee palai sabh kichh pai ||78||

Your body shall not suffer from any disease, and you shall obtain everything. ||78||

ਫਰੀਦਾ ਪੰਖ ਪਰਾਹੁਣੀ ਦੁਨੀ ਸੁਹਾਵਾ ਬਾਗੁ ॥

fareedhaa pa(n)kh paraahunee dhunee suhaavaa baag ||

Fareed, the bird is a guest in this beautiful world-garden.

ਨਉਬਤਿ ਵਜੀ ਸੁਬਹ ਸਿਉ ਚਲਣ ਕਾ ਕਰਿ ਸਾਜੁ ॥੭੯॥

naubat vajee subeh siau chalan kaa kar saaj ||79||

The morning drums are beating - get ready to leave! ||79||

ਫਰੀਦਾ ਰਾਤਿ ਕਥੂਰੀ ਵੰਡੀਐ ਸੁਤਿਆ ਮਿਲੈ ਨ ਭਾਉ ॥

fareedhaa raat kathooree va(n)ddeeaai sutiaa milai na bhaau ||

Fareed, musk is released at night. Those who are sleeping do not receive their share.

ਜਿੰਨੑਾ ਨੈਣ ਨੀਂਦ੍ਰਾਵਲੇ ਤਿੰਨੑਾ ਮਿਲਣੁ ਕੁਆਉ ॥੮੦॥

ji(n)n(h)aa nain na(n)eedhraavale ti(n)n(h)aa milan kuaau ||80||

Those whose eyes are heavy with sleep - how can they receive it? ||80||

ਫਰੀਦਾ ਮੈ ਜਾਨਿਆ ਦੁਖੁ ਮੁਝ ਕੂ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਐ ਜਗਿ ॥

fareedhaa mai jaaniaa dhukh mujh koo dhukh sabaiaai jag ||

Fareed, I thought that I was in trouble; the whole world is in trouble!

ਊਚੇ ਚੜਿ ਕੈ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਘਰਿ ਘਰਿ ਏਹਾ ਅਗਿ ॥੮੧॥

uooche chaR kai dhekhiaa taa(n) ghar ghar ehaa ag ||81||

When I climbed the hill and looked around, I saw this fire in each and every home. ||81||

ਫਰੀਦਾ ਭੂਮਿ ਰੰਗਾਵਲੀ ਮੰਝਿ ਵਿਸੂਲਾ ਬਾਗ ॥

fareedhaa bhoom ra(n)gaavalee ma(n)jh visoolaa baag ||

Fareed, in the midst of this beautiful earth, there is a garden of thorns.

ਜੋ ਜਨ ਪੀਰਿ ਨਿਵਾਜਿਆ ਤਿੰਨੑਾ ਅੰਚ ਨ ਲਾਗ ॥੮੨॥

jo jan peer nivaajiaa ti(n)n(h)aa a(n)ch na laag ||82||

Those humble beings who are blessed by their spiritual teacher, do not suffer even a scratch. ||82||

ਫਰੀਦਾ ਉਮਰ ਸੁਹਾਵੜੀ ਸੰਗਿ ਸੁਵੰਨੜੀ ਦੇਹ ॥

fareedhaa umar suhaavaRee sa(n)g suva(n)naRee dheh ||

Fareed, life is blessed and beautiful, along with the beautiful body.

ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਪਾਈਅਨਿ ਜਿੰਨੑਾ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹ ॥੮੩॥

virale keiee paieean ji(n)n(h)aa piaare neh ||83||

Only a rare few are found, who love their Beloved Lord. ||83||

ਕੰਧੀ ਵਹਣ ਨ ਢਾਹਿ ਤਉ ਭੀ ਲੇਖਾ ਦੇਵਣਾ ॥

ka(n)dhee vahan na ddaeh tau bhee lekhaa dhevanaa ||

O river, do not destroy your banks; you too will be asked to give your account.

ਜਿਧਰਿ ਰਬ ਰਜਾਇ ਵਹਣੁ ਤਿਦਾਊ ਗੰਉ ਕਰੇ ॥੮੪॥

jidhar rab rajai vahan tidhaauoo ga(n)au kare ||84||

The river flows in whatever direction the Lord orders. ||84||

ਫਰੀਦਾ ਡੁਖਾ ਸੇਤੀ ਦਿਹੁ ਗਇਆ ਸੂਲਾਂ ਸੇਤੀ ਰਾਤਿ ॥

fareedhaa ddukhaa setee dhih giaa soolaa(n) setee raat ||

Fareed, the day passes painfully; the night is spent in anguish.

ਖੜਾ ਪੁਕਾਰੇ ਪਾਤਣੀ ਬੇੜਾ ਕਪਰ ਵਾਤਿ ॥੮੫॥

khaRaa pukaare paatanee beRaa kapar vaat ||85||

The boatman stands up and shouts, ""The boat is caught in the whirlpool!""||85||

ਲੰਮੀ ਲੰਮੀ ਨਦੀ ਵਹੈ ਕੰਧੀ ਕੇਰੈ ਹੇਤਿ ॥

la(n)mee la(n)mee nadhee vahai ka(n)dhee kerai het ||

The river flows on and on; it loves to eat into its banks.

ਬੇੜੇ ਨੋ ਕਪਰੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜੇ ਪਾਤਣ ਰਹੈ ਸੁਚੇਤਿ ॥੮੬॥

beRe no kapar kiaa kare je paatan rahai suchet ||86||

What can the whirlpool do to the boat, if the boatman remains alert? ||86||

ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਂ ਸੁ ਸਜਣ ਵੀਹ ਇਕੁ ਢੂੰਢੇਦੀ ਨ ਲਹਾਂ ॥

fareedhaa gala(n)ee su sajan veeh ik ddoo(n)ddedhee na lahaa(n) ||

Fareed, there are dozens who say they are friends; I search, but I cannot find even one.

ਧੁਖਾਂ ਜਿਉ ਮਾਂਲੀਹ ਕਾਰਣਿ ਤਿੰਨੑਾ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੮੭॥

dhukhaa(n) jiau maa(n)leeh kaaran ti(n)n(h)aa maa piree ||87||

I yearn for my beloved like a smouldering fire. ||87||

ਫਰੀਦਾ ਇਹੁ ਤਨੁ ਭਉਕਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਦੁਖੀਐ ਕਉਣੁ ॥

fareedhaa ih tan bhaukanaa nit nit dhukheeaai kaun ||

Fareed, this body is always barking. Who can stand this constant suffering?

ਕੰਨੀ ਬੁਜੇ ਦੇ ਰਹਾਂ ਕਿਤੀ ਵਗੈ ਪਉਣੁ ॥੮੮॥

ka(n)nee buje dhe rahaa(n) kitee vagai paun ||88||

I have put plugs in my ears; I don't care how much the wind is blowing. ||88||

ਫਰੀਦਾ ਰਬ ਖਜੂਰੀ ਪਕੀਆਂ ਮਾਖਿਅ ਨਈ ਵਹੰਨਿੑ ॥

fareedhaa rab khajooree pakeeaa(n) maakhia niee vaha(n)ni(h) ||

Fareed, God's dates have ripened, and rivers of honey flow.

ਜੋ ਜੋ ਵੰਞੈਂ ਡੀਹੜਾ ਸੋ ਉਮਰ ਹਥ ਪਵੰਨਿ ॥੮੯॥

jo jo va(n)n(j)ai(n) ddeehaRaa so umar hath pava(n)n ||89||

With each passing day, your life is being stolen away. ||89||

ਫਰੀਦਾ ਤਨੁ ਸੁਕਾ ਪਿੰਜਰੁ ਥੀਆ ਤਲੀਆਂ ਖੂੰਡਹਿ ਕਾਗ ॥

fareedhaa tan sukaa pi(n)jar theeaa taleeaa(n) khoo(n)ddeh kaag ||

Fareed, my withered body has become a skeleton; the crows are pecking at my palms.

ਅਜੈ ਸੁ ਰਬੁ ਨ ਬਾਹੁੜਿਓ ਦੇਖੁ ਬੰਦੇ ਕੇ ਭਾਗ ॥੯੦॥

ajai su rab na baahuRio dhekh ba(n)dhe ke bhaag ||90||

Even now, God has not come to help me; behold, this is the fate of all mortal beings. ||90||

ਕਾਗਾ ਕਰੰਗ ਢੰਢੋਲਿਆ ਸਗਲਾ ਖਾਇਆ ਮਾਸੁ ॥

kaagaa kara(n)g dda(n)ddoliaa sagalaa khaiaa maas ||

The crows have searched my skeleton, and eaten all my flesh.

ਏ ਦੁਇ ਨੈਨਾ ਮਤਿ ਛੁਹਉ ਪਿਰ ਦੇਖਨ ਕੀ ਆਸ ॥੯੧॥

e dhui nainaa mat chhuhau pir dhekhan kee aas ||91||

But please do not touch these eyes; I hope to see my Lord. ||91||

ਕਾਗਾ ਚੂੰਡਿ ਨ ਪਿੰਜਰਾ ਬਸੈ ਤ ਉਡਰਿ ਜਾਹਿ ॥

kaagaa choo(n)dd na pi(n)jaraa basai ta uddar jaeh ||

O crow, do not peck at my skeleton; if you have landed on it, fly away.

ਜਿਤੁ ਪਿੰਜਰੈ ਮੇਰਾ ਸਹੁ ਵਸੈ ਮਾਸੁ ਨ ਤਿਦੂ ਖਾਹਿ ॥੯੨॥

jit pi(n)jarai meraa sahu vasai maas na tidhoo khaeh ||92||

Do not eat the flesh from that skeleton, within which my Husband Lord abides. ||92||

ਫਰੀਦਾ ਗੋਰ ਨਿਮਾਣੀ ਸਡੁ ਕਰੇ ਨਿਘਰਿਆ ਘਰਿ ਆਉ ॥

fareedhaa gor nimaanee sadd kare nighariaa ghar aau ||

Fareed, the poor grave calls out, ""O homeless one, come back to your home.

ਸਰਪਰ ਮੈਥੈ ਆਵਣਾ ਮਰਣਹੁ ਨ ਡਰਿਆਹੁ ॥੯੩॥

sarapar maithai aavanaa maranahu na ddariaahu ||93||

You shall surely have to come to me; do not be afraid of death.""||93||

ਏਨੀ ਲੋਇਣੀ ਦੇਖਦਿਆ ਕੇਤੀ ਚਲਿ ਗਈ ॥

enee loinee dhekhadhiaa ketee chal giee ||

These eyes have seen a great many leave.

ਫਰੀਦਾ ਲੋਕਾਂ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਮੈ ਆਪਣੀ ਪਈ ॥੯੪॥

fareedhaa lokaa(n) aapo aapanee mai aapanee piee ||94||

Fareed, the people have their fate, and I have mine. ||94||

ਆਪੁ ਸਵਾਰਹਿ ਮੈ ਮਿਲਹਿ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

aap savaareh mai mileh mai miliaa sukh hoi ||

God says, ""If you reform yourself, you shall meet me, and meeting me, you shall be at peace.

ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਤੂ ਮੇਰਾ ਹੋਇ ਰਹਹਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਹੋਇ ॥੯੫॥

fareedhaa je too meraa hoi raheh sabh jag teraa hoi ||95||

O Fareed, if you will be mine, the whole world will be yours.""||95||

ਕੰਧੀ ਉਤੈ ਰੁਖੜਾ ਕਿਚਰਕੁ ਬੰਨੈ ਧੀਰੁ ॥

ka(n)dhee utai rukhaRaa kicharak ba(n)nai dheer ||

How long can the tree remain implanted on the river-bank?

ਫਰੀਦਾ ਕਚੈ ਭਾਂਡੈ ਰਖੀਐ ਕਿਚਰੁ ਤਾਈ ਨੀਰੁ ॥੯੬॥

fareedhaa kachai bhaa(n)ddai rakheeaai kichar taiee neer ||96||

Fareed, how long can water be kept in a soft clay pot? ||96||

ਫਰੀਦਾ ਮਹਲ ਨਿਸਖਣ ਰਹਿ ਗਏ ਵਾਸਾ ਆਇਆ ਤਲਿ ॥

fareedhaa mahal nisakhan reh ge vaasaa aaiaa tal ||

ਗੋਰਾਂ ਸੇ ਨਿਮਾਣੀਆ ਬਹਸਨਿ ਰੂਹਾਂ ਮਲਿ ॥

goraa(n) se nimaaneeaa bahasan roohaa(n) mal ||

They remain there, in those unhonored graves.

ਆਖੀਂ ਸੇਖਾ ਬੰਦਗੀ ਚਲਣੁ ਅਜੁ ਕਿ ਕਲਿ ॥੯੭॥

aakhee(n) sekhaa ba(n)dhagee chalan aj k kal ||97||

O Shaykh, dedicate yourself to God; you will have to depart, today or tomorrow. ||97||

ਫਰੀਦਾ ਮਉਤੈ ਦਾ ਬੰਨਾ ਏਵੈ ਦਿਸੈ ਜਿਉ ਦਰੀਆਵੈ ਢਾਹਾ ॥

fareedhaa mautai dhaa ba(n)naa evai dhisai jiau dhareeaavai ddaahaa ||

Fareed, the shore of death looks like the river-bank, being eroded away.

ਅਗੈ ਦੋਜਕੁ ਤਪਿਆ ਸੁਣੀਐ ਹੂਲ ਪਵੈ ਕਾਹਾਹਾ ॥

agai dhojak tapiaa suneeaai hool pavai kaahaahaa ||

Beyond is the burning hell, from which cries and shrieks are heard.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਸਭ ਸੋਝੀ ਆਈ ਇਕਿ ਫਿਰਦੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥

eikanaa no sabh sojhee aaiee ik firadhe veparavaahaa ||

Some understand this completely, while others wander around carelessly.

ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤਿਆ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਸੇ ਦਰਗਹ ਓਗਾਹਾ ॥੯੮॥

amal j keetiaa dhunee vich se dharageh ogaahaa ||98||

Those actions which are done in this world, shall be examined in the Court of the Lord. ||98||

ਫਰੀਦਾ ਦਰੀਆਵੈ ਕੰਨੑੈ ਬਗੁਲਾ ਬੈਠਾ ਕੇਲ ਕਰੇ ॥

fareedhaa dhareeaavai ka(n)n(h)ai bagulaa baiThaa kel kare ||

Fareed, the crane perches on the river bank, playing joyfully.

ਕੇਲ ਕਰੇਦੇ ਹੰਝ ਨੋ ਅਚਿੰਤੇ ਬਾਜ ਪਏ ॥

kel karedhe ha(n)jh no achi(n)te baaj pe ||

While it is playing, a hawk suddenly pounces on it.

ਬਾਜ ਪਏ ਤਿਸੁ ਰਬ ਦੇ ਕੇਲਾਂ ਵਿਸਰੀਆਂ ॥

baaj pe tis rab dhe kelaa(n) visareeaa(n) ||

When the Hawk of God attacks, playful sport is forgotten.

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਨ ਚੇਤੇ ਸਨਿ ਸੋ ਗਾਲੀ ਰਬ ਕੀਆਂ ॥੯੯॥

jo man chit na chete san so gaalee rab keeaa(n) ||99||

God does what is not expected or even considered. ||99||

ਸਾਢੇ ਤ੍ਰੈ ਮਣ ਦੇਹੁਰੀ ਚਲੈ ਪਾਣੀ ਅੰਨਿ ॥

saadde trai man dhehuree chalai paanee a(n)n ||

The body is nourished by water and grain.

ਆਇਓ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਵਤਿ ਆਸੂਣੀ ਬੰਨਿੑ ॥

aaio ba(n)dhaa dhunee vich vat aasoonee ba(n)ni(h) ||

The mortal comes into the world with high hopes.

ਮਲਕਲ ਮਉਤ ਜਾਂ ਆਵਸੀ ਸਭ ਦਰਵਾਜੇ ਭੰਨਿ ॥

malakal maut jaa(n) aavasee sabh dharavaaje bha(n)n ||

But when the Messenger of Death comes, it breaks down all the doors.

ਤਿਨੑਾ ਪਿਆਰਿਆ ਭਾਈਆਂ ਅਗੈ ਦਿਤਾ ਬੰਨਿੑ ॥

tin(h)aa piaariaa bhaieeaa(n) agai dhitaa ba(n)ni(h) ||

It binds and gags the mortal, before the eyes of his beloved brothers.

ਵੇਖਹੁ ਬੰਦਾ ਚਲਿਆ ਚਹੁ ਜਣਿਆ ਦੈ ਕੰਨਿੑ ॥

vekhahu ba(n)dhaa chaliaa chahu janiaa dhai ka(n)ni(h) ||

Behold, the mortal being is going away, carried on the shoulders of four men.

ਫਰੀਦਾ ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤੇ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਦਰਗਹ ਆਏ ਕੰਮਿ ॥੧੦੦॥

fareedhaa amal j keete dhunee vich dharageh aae ka(n)m ||100||

Fareed, only those good deeds done in the world will be of any use in the Court of the Lord. ||100||

ਫਰੀਦਾ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਪੰਖੀਆ ਜੰਗਲਿ ਜਿੰਨੑਾ ਵਾਸੁ ॥

fareedhaa hau balihaaree tin(h) pa(n)kheeaa ja(n)gal ji(n)n(h)aa vaas ||

Fareed, I am a sacrifice to those birds which live in the jungle.

ਕਕਰੁ ਚੁਗਨਿ ਥਲਿ ਵਸਨਿ ਰਬ ਨ ਛੋਡਨਿ ਪਾਸੁ ॥੧੦੧॥

kakar chugan thal vasan rab na chhoddan paas ||101||

They peck at the roots and live on the ground, but they do not leave the Lord's side. ||101||

ਫਰੀਦਾ ਰੁਤਿ ਫਿਰੀ ਵਣੁ ਕੰਬਿਆ ਪਤ ਝੜੇ ਝੜਿ ਪਾਹਿ ॥

fareedhaa rut firee van ka(n)biaa pat jhaRe jhaR paeh ||

Fareed, the seasons change, the woods shake and the leaves drop from the trees.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਢੂੰਢੀਆਂ ਰਹਣੁ ਕਿਥਾਊ ਨਾਹਿ ॥੧੦੨॥

chaare ku(n)ddaa ddoo(n)ddeeaa(n) rahan kithaauoo naeh ||102||

I have searched in the four directions, but I have not found any resting place anywhere. ||102||

ਫਰੀਦਾ ਪਾੜਿ ਪਟੋਲਾ ਧਜ ਕਰੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਉ ॥

fareedhaa paaR paTolaa dhaj karee ka(n)balaRee pahireau ||

Fareed, I have torn my clothes to tatters; now I wear only a rough blanket.

ਜਿਨੑੀ ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸੇਈ ਵੇਸ ਕਰੇਉ ॥੧੦੩॥

jin(h)ee vesee sahu milai seiee ves kareau ||103||

I wear only those clothes which will lead me to meet my Lord. ||103||

ਕਾਇ ਪਟੋਲਾ ਪਾੜਤੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਇ ॥

kai paTolaa paaRatee ka(n)balaRee pahirei ||

Why do you tear apart your fine clothes, and take to wearing a rough blanket?

ਨਾਨਕ ਘਰ ਹੀ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇਇ ॥੧੦੪॥

naanak ghar hee baiThiaa sahu milai je neeat raas karei ||104||

O Nanak, even sitting in your own home, you can meet the Lord, if your mind is in the right place. ||104||

ਫਰੀਦਾ ਗਰਬੁ ਜਿਨੑਾ ਵਡਿਆਈਆ ਧਨਿ ਜੋਬਨਿ ਆਗਾਹ ॥

fareedhaa garab jin(h)aa vaddiaaieeaa dhan joban aagaeh ||

Fareed, those who are very proud of their greatness, wealth and youth,

ਖਾਲੀ ਚਲੇ ਧਣੀ ਸਿਉ ਟਿਬੇ ਜਿਉ ਮੀਹਾਹੁ ॥੧੦੫॥

khaalee chale dhanee siau Tibe jiau meehaahu ||105||

shall return empty-handed from their Lord, like sandhills after the rain. ||105||

ਫਰੀਦਾ ਤਿਨਾ ਮੁਖ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਨਾ ਵਿਸਾਰਿਓਨੁ ਨਾਉ ॥

fareedhaa tinaa mukh ddaraavane jinaa visaarion naau ||

Fareed, the faces of those who forget the Lord's Name are dreadful.

ਐਥੈ ਦੁਖ ਘਣੇਰਿਆ ਅਗੈ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥੧੦੬॥

aaithai dhukh ghaneriaa agai Thaur na Thaau ||106||

They suffer terrible pain here, and hereafter they find no place of rest or refuge. ||106||

ਫਰੀਦਾ ਪਿਛਲ ਰਾਤਿ ਨ ਜਾਗਿਓਹਿ ਜੀਵਦੜੋ ਮੁਇਓਹਿ ॥

fareedhaa pichhal raat na jaagioh jeevadhaRo muioh ||

Fareed, if you do not awaken in the early hours before dawn, you are dead while yet alive.

ਜੇ ਤੈ ਰਬੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਤ ਰਬਿ ਨ ਵਿਸਰਿਓਹਿ ॥੧੦੭॥

je tai rab visaariaa ta rab na visarioh ||107||

Although you have forgotten God, God has not forgotten you. ||107||

ਫਰੀਦਾ ਕੰਤੁ ਰੰਗਾਵਲਾ ਵਡਾ ਵੇਮੁਹਤਾਜੁ ॥

fareedhaa ka(n)t ra(n)gaavalaa vaddaa vemuhataaj ||

Fareed, my Husband Lord is full of joy; He is Great and Self-sufficient.

ਅਲਹ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਏਹੁ ਸਚਾਵਾਂ ਸਾਜੁ ॥੧੦੮॥

aleh setee ratiaa eh sachaavaa(n) saaj ||108||

To be imbued with the Lord God - this is the most beautiful decoration. ||108||

ਫਰੀਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਇਕੁ ਕਰਿ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾਹਿ ਵਿਕਾਰੁ ॥

fareedhaa dhukh sukh ik kar dhil te laeh vikaar ||

Fareed, look upon pleasure and pain as the same; eradicate corruption from your heart.

ਅਲਹ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਤਾਂ ਲਭੀ ਦਰਬਾਰੁ ॥੧੦੯॥

aleh bhaavai so bhalaa taa(n) labhee dharabaar ||109||

Whatever pleases the Lord God is good; understand this, and you will reach His Court. ||109||

ਫਰੀਦਾ ਦੁਨੀ ਵਜਾਈ ਵਜਦੀ ਤੂੰ ਭੀ ਵਜਹਿ ਨਾਲਿ ॥

fareedhaa dhunee vajaiee vajadhee too(n) bhee vajeh naal ||

Fareed, the world dances as it dances, and you dance with it as well.

ਸੋਈ ਜੀਉ ਨ ਵਜਦਾ ਜਿਸੁ ਅਲਹੁ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥੧੧੦॥

soiee jeeau na vajadhaa jis alahu karadhaa saar ||110||

That soul alone does not dance with it, who is under the care of the Lord God. ||110||

ਫਰੀਦਾ ਦਿਲੁ ਰਤਾ ਇਸੁ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਕਿਤੈ ਕੰਮਿ ॥

fareedhaa dhil rataa is dhunee siau dhunee na kitai ka(n)m ||

Fareed, the heart is imbued with this world, but the world is of no use to it at all.

ਮਿਸਲ ਫਕੀਰਾਂ ਗਾਖੜੀ ਸੁ ਪਾਈਐ ਪੂਰ ਕਰੰਮਿ ॥੧੧੧॥

misal fakeeraa(n) gaakhaRee su paieeaai poor kara(n)m ||111||

It is so difficult to be like the fakeers - the Holy Saints; it is only achieved by perfect karma. ||111||

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਫੁਲੜਾ ਫਲੁ ਭੀ ਪਛਾ ਰਾਤਿ ॥

pahilai paharai fulaRaa fal bhee pachhaa raat ||

The first watch of the night brings flowers, and the later watches of the night bring fruit.

ਜੋ ਜਾਗੰਨਿੑ ਲਹੰਨਿ ਸੇ ਸਾਈ ਕੰਨੋ ਦਾਤਿ ॥੧੧੨॥

jo jaaga(n)ni(h) laha(n)n se saiee ka(n)no dhaat ||112||

Those who remain awake and aware, receive the gifts from the Lord. ||112||

ਦਾਤੀ ਸਾਹਿਬ ਸੰਦੀਆ ਕਿਆ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

dhaatee saahib sa(n)dheeaa kiaa chalai tis naal ||

The gifts are from our Lord and Master; who can force Him to bestow them?

ਇਕਿ ਜਾਗੰਦੇ ਨਾ ਲਹਨਿੑ ਇਕਨੑਾ ਸੁਤਿਆ ਦੇਇ ਉਠਾਲਿ ॥੧੧੩॥

eik jaaga(n)dhe naa lahani(h) ikan(h)aa sutiaa dhei uThaal ||113||

Some are awake, and do not receive them, while He awakens others from sleep to bless them. ||113||

ਢੂਢੇਦੀਏ ਸੁਹਾਗ ਕੂ ਤਉ ਤਨਿ ਕਾਈ ਕੋਰ ॥

ddooddedhe'ee suhaag koo tau tan kaiee kor ||

You search for your Husband Lord; you must have some fault in your body.

ਜਿਨੑਾ ਨਾਉ ਸੁਹਾਗਣੀ ਤਿਨੑਾ ਝਾਕ ਨ ਹੋਰ ॥੧੧੪॥

jin(h)aa naau suhaaganee tin(h)aa jhaak na hor ||114||

Those who are known as happy soul-brides, do not look to others. ||114||

ਸਬਰ ਮੰਝ ਕਮਾਣ ਏ ਸਬਰੁ ਕਾ ਨੀਹਣੋ ॥

sabar ma(n)jh kamaan e sabar kaa neehano ||

Within yourself, make patience the bow, and make patience the bowstring.

ਸਬਰ ਸੰਦਾ ਬਾਣੁ ਖਾਲਕੁ ਖਤਾ ਨ ਕਰੀ ॥੧੧੫॥

sabar sa(n)dhaa baan khaalak khataa na karee ||115||

Make patience the arrow, the Creator will not let you miss the target. ||115||

ਸਬਰ ਅੰਦਰਿ ਸਾਬਰੀ ਤਨੁ ਏਵੈ ਜਾਲੇਨਿੑ ॥

sabar a(n)dhar saabaree tan evai jaaleni(h) ||

Those who are patient abide in patience; in this way, they burn their bodies.

ਹੋਨਿ ਨਜੀਕਿ ਖੁਦਾਇ ਦੈ ਭੇਤੁ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇਨਿ ॥੧੧੬॥

hon najeek khudhai dhai bhet na kisai dhen ||116||

They are close to the Lord, but they do not reveal their secret to anyone. ||116||

ਸਬਰੁ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ਜੇ ਤੂੰ ਬੰਦਾ ਦਿੜੁ ਕਰਹਿ ॥

sabar eh suaau je too(n) ba(n)dhaa dhiR kareh ||

Let patience be your purpose in life; implant this within your being.

ਵਧਿ ਥੀਵਹਿ ਦਰੀਆਉ ਟੁਟਿ ਨ ਥੀਵਹਿ ਵਾਹੜਾ ॥੧੧੭॥

vadh theeveh dhareeaau TuT na theeveh vaahaRaa ||117||

In this way, you will grow into a great river; you will not break off into a tiny stream. ||117||

ਫਰੀਦਾ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚੋਪੜੀ ਪਰੀਤਿ ॥

fareedhaa dharavesee gaakhaRee chopaRee pareet ||

Fareed, it is difficult to be a dervish - a Holy Saint; it is easier to love bread when it is buttered.

ਇਕਨਿ ਕਿਨੈ ਚਾਲੀਐ ਦਰਵੇਸਾਵੀ ਰੀਤਿ ॥੧੧੮॥

eikan kinai chaaleeaai dharavesaavee reet ||118||

Only a rare few follow the way of the Saints. ||118||

ਤਨੁ ਤਪੈ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਬਲੰਨਿੑ ॥

tan tapai tanoor jiau baalan hadd bala(n)ni(h) ||

My body is cooking like an oven; my bones are burning like firewood.

ਪੈਰੀ ਥਕਾਂ ਸਿਰਿ ਜੁਲਾਂ ਜੇ ਮੂੰ ਪਿਰੀ ਮਿਲੰਨਿੑ ॥੧੧੯॥

pairee thakaa(n) sir julaa(n) je moo(n) piree mila(n)ni(h) ||119||

If my feet become tired, I will walk on my head, if I can meet my Beloved. ||119||

ਤਨੁ ਨ ਤਪਾਇ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਨ ਬਾਲਿ ॥

tan na tapai tanoor jiau baalan hadd na baal ||

Do not heat up your body like an oven, and do not burn your bones like firewood.

ਸਿਰਿ ਪੈਰੀ ਕਿਆ ਫੇੜਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਿਰੀ ਨਿਹਾਲਿ ॥੧੨੦॥

sir pairee kiaa feRiaa a(n)dhar piree nihaal ||120||

What harm have your feet and head done to you? Behold your Beloved within yourself. ||120||

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਸਜਣਾ ਸਜਣੁ ਮੈਡੇ ਨਾਲਿ ॥

hau ddooddedhee sajanaa sajan maidde naal ||

I search for my Friend, but my Friend is already with me.

ਨਾਨਕ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਲਿ ॥੧੨੧॥

naanak alakh na lakheeaai gurmukh dhei dhikhaal ||121||

O Nanak, the Unseen Lord cannot be seen; He is revealed only to the Gurmukh. ||121||

ਹੰਸਾ ਦੇਖਿ ਤਰੰਦਿਆ ਬਗਾ ਆਇਆ ਚਾਉ ॥

ha(n)saa dhekh tara(n)dhiaa bagaa aaiaa chaau ||

Seeing the swans swimming, the cranes became excited.

ਡੁਬਿ ਮੁਏ ਬਗ ਬਪੁੜੇ ਸਿਰੁ ਤਲਿ ਉਪਰਿ ਪਾਉ ॥੧੨੨॥

ddub mue bag bapuRe sir tal upar paau ||122||

The poor cranes were drowned to death, with their heads below the water and their feet sticking out above. ||122||

ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਵਡ ਹੰਸੁ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈ ਕੀਤਾ ਸੰਗੁ ॥

mai jaaniaa vadd ha(n)s hai taa(n) mai keetaa sa(n)g ||

I knew him as a great swan, so I associated with him.

ਜੇ ਜਾਣਾ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਜਨਮਿ ਨ ਭੇੜੀ ਅੰਗੁ ॥੧੨੩॥

je jaanaa bag bapuRaa janam na bheRee a(n)g ||123||

If I had known that he was a only wretched crane, I would never in my life have crossed paths with him. ||123||

ਕਿਆ ਹੰਸੁ ਕਿਆ ਬਗੁਲਾ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਧਰੇ ॥

kiaa ha(n)s kiaa bagulaa jaa kau nadhar dhare ||

Who is a swan, and who is a crane, if God blesses him with His Glance of Grace?

ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਾਗਹੁ ਹੰਸੁ ਕਰੇ ॥੧੨੪॥

je tis bhaavai naanakaa kaagahu ha(n)s kare ||124||

If it pleases Him, O Nanak, He changes a crow into a swan. ||124||

ਸਰਵਰ ਪੰਖੀ ਹੇਕੜੋ ਫਾਹੀਵਾਲ ਪਚਾਸ ॥

saravar pa(n)khee hekaRo faaheevaal pachaas ||

There is only one bird in the lake, but there are fifty trappers.

ਇਹੁ ਤਨੁ ਲਹਰੀ ਗਡੁ ਥਿਆ ਸਚੇ ਤੇਰੀ ਆਸ ॥੧੨੫॥

eih tan laharee gadd thiaa sache teree aas ||125||

This body is caught in the waves of desire. O my True Lord, You are my only hope! ||125||

ਕਵਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਕਵਣੁ ਗੁਣੁ ਕਵਣੁ ਸੁ ਮਣੀਆ ਮੰਤੁ ॥

kavanu su akhar kavan gun kavanu su maneeaa ma(n)t ||

What is that word, what is that virtue, and what is that magic mantra?

ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਸੋ ਹਉ ਕਰੀ ਜਿਤੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਕੰਤੁ ॥੧੨੬॥

kavanu su veso hau karee jit vas aavai ka(n)t ||126||

What are those clothes, which I can wear to captivate my Husband Lord? ||126||

ਨਿਵਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਖਵਣੁ ਗੁਣੁ ਜਿਹਬਾ ਮਣੀਆ ਮੰਤੁ ॥

nivanu su akhar khavan gun jihabaa maneeaa ma(n)t ||

Humility is the word, forgiveness is the virtue, and sweet speech is the magic mantra.

ਏ ਤ੍ਰੈ ਭੈਣੇ ਵੇਸ ਕਰਿ ਤਾਂ ਵਸਿ ਆਵੀ ਕੰਤੁ ॥੧੨੭॥

e trai bhaine ves kar taa(n) vas aavee ka(n)t ||127||

Wear these three robes, O sister, and you will captivate your Husband Lord. ||127||

ਮਤਿ ਹੋਦੀ ਹੋਇ ਇਆਣਾ ॥

mat hodhee hoi iaanaa ||

ਤਾਣ ਹੋਦੇ ਹੋਇ ਨਿਤਾਣਾ ॥

taan hodhe hoi nitaanaa ||

if you are powerful, be weak;

ਅਣਹੋਦੇ ਆਪੁ ਵੰਡਾਏ ॥

anahodhe aap va(n)ddaae ||

and when there is nothing to share, then share with others.

ਕੋ ਐਸਾ ਭਗਤੁ ਸਦਾਏ ॥੧੨੮॥

ko aaisaa bhagat sadhaae ||128||

How rare is one who is known as such a devotee. ||128||

ਇਕੁ ਫਿਕਾ ਨ ਗਾਲਾਇ ਸਭਨਾ ਮੈ ਸਚਾ ਧਣੀ ॥

eik fikaa na gaalai sabhanaa mai sachaa dhanee ||

Do not utter even a single harsh word; your True Lord and Master abides in all.

ਹਿਆਉ ਨ ਕੈਹੀ ਠਾਹਿ ਮਾਣਕ ਸਭ ਅਮੋਲਵੇ ॥੧੨੯॥

hiaau na kaihee Thaeh maanak sabh amolave ||129||

Do not break anyone's heart; these are all priceless jewels. ||129||