Pati Mahalla 1

ਸਸੈ ਸੋਇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਭਇਆ ॥

sasai soi sirasaT jin saajee sabhanaa saahib ek bhiaa ||

Sassa: He who created the world, is the One Lord and Master of all.

ਸੇਵਤ ਰਹੇ ਚਿਤੁ ਜਿਨੑ ਕਾ ਲਾਗਾ ਆਇਆ ਤਿਨੑ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ॥੧॥

sevat rahe chit jin(h) kaa laagaa aaiaa tin(h) kaa safal bhiaa ||1||

Those whose consciousness remains committed to His Service - blessed is their birth and their coming into the world. ||1||

ਮਨ ਕਾਹੇ ਭੂਲੇ ਮੂੜ ਮਨਾ ॥

man kaahe bhoole mooR manaa ||

O mind, why forget Him? You foolish mind!

ਜਬ ਲੇਖਾ ਦੇਵਹਿ ਬੀਰਾ ਤਉ ਪੜਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jab lekhaa dheveh beeraa tau paRiaa ||1|| rahaau ||

When your account is adjusted, O brother, only then shall you be judged wise. ||1||Pause||

ਈਵੜੀ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

e'eevaRee aadh purakh hai dhaataa aape sachaa soiee ||

Eevree: The Primal Lord is the Giver; He alone is True.

ਏਨਾ ਅਖਰਾ ਮਹਿ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥

enaa akharaa meh jo gurmukh boojhai tis sir lekh na hoiee ||2||

No accounting is due from the Gurmukh who understands the Lord through these letters. ||2||

ਊੜੈ ਉਪਮਾ ਤਾ ਕੀ ਕੀਜੈ ਜਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

uooRai upamaa taa kee keejai jaa kaa a(n)t na paiaa ||

Ooraa: Sing the Praises of the One whose limit cannot be found.

ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਸੇਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥੩॥

sevaa kareh seiee fal paaveh jin(h)ee sach kamaiaa ||3||

Those who perform service and practice truth, obtain the fruits of their rewards. ||3||

ਙੰਙੈ ਙਿਆਨੁ ਬੂਝੈ ਜੇ ਕੋਈ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਸੋਈ ॥

n(g)(n)n(g)ai n(g)iaan boojhai je koiee paRiaa pa(n)ddit soiee ||

Nganga: One who understands spiritual wisdom becomes a Pandit, a religious scholar.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਹਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਨ ਕੋਈ ॥੪॥

sarab jeeaa meh eko jaanai taa haumai kahai na koiee ||4||

One who recognizes the One Lord among all beings does not talk of ego. ||4||

ਕਕੈ ਕੇਸ ਪੁੰਡਰ ਜਬ ਹੂਏ ਵਿਣੁ ਸਾਬੂਣੈ ਉਜਲਿਆ ॥

kakai kes pu(n)ddar jab hooe vin saaboonai ujaliaa ||

Kakka: When the hair grows grey, then it shines without shampoo.

ਜਮ ਰਾਜੇ ਕੇ ਹੇਰੂ ਆਏ ਮਾਇਆ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥੫॥

jam raaje ke heroo aae maiaa kai sa(n)gal ba(n)dh liaa ||5||

The hunters of the King of Death come, and bind him in the chains of Maya. ||5||

ਖਖੈ ਖੁੰਦਕਾਰੁ ਸਾਹ ਆਲਮੁ ਕਰਿ ਖਰੀਦਿ ਜਿਨਿ ਖਰਚੁ ਦੀਆ ॥

khakhai khu(n)dhakaar saeh aalam kar khareedh jin kharach dheeaa ||

Khakha: The Creator is the King of the world; He enslaves by giving nourishment.

ਬੰਧਨਿ ਜਾ ਕੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਾਧਿਆ ਅਵਰੀ ਕਾ ਨਹੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੬॥

ba(n)dhan jaa kai sabh jag baadhiaa avaree kaa nahee hukam piaa ||6||

By His Binding, all the world is bound; no other Command prevails. ||6||

ਗਗੈ ਗੋਇ ਗਾਇ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਗਲੀ ਗੋਬਿਦੁ ਗਰਬਿ ਭਇਆ ॥

gagai goi gai jin chhoddee galee gobidh garab bhiaa ||

Gagga: One who renounces the singing of the songs of the Lord of the Universe, becomes arrogant in his speech.

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਜਿਨਿ ਆਵੀ ਸਾਜੀ ਚਾੜਣ ਵਾਹੈ ਤਈ ਕੀਆ ॥੭॥

ghaR bhaa(n)dde jin aavee saajee chaaRan vaahai tiee keeaa ||7||

One who has shaped the pots, and made the world the kiln, decides when to put them in it. ||7||

ਘਘੈ ਘਾਲ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਘਾਲੈ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਕੈ ਲਾਗਿ ਰਹੈ ॥

ghaghai ghaal sevak je ghaalai sabadh guroo kai laag rahai ||

Ghagha: The servant who performs service, remains attached to the Word of the Guru's Shabad.

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਇਨ ਬਿਧਿ ਸਾਹਿਬੁ ਰਮਤੁ ਰਹੈ ॥੮॥

buraa bhalaa je sam kar jaanai in bidh saahib ramat rahai ||8||

One who recognizes bad and good as one and the same - in this way he is absorbed into the Lord and Master. ||8||

ਚਚੈ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਜਿਨਿ ਸਾਜੇ ਚਾਰੇ ਖਾਣੀ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥

chachai chaar vedh jin saaje chaare khaanee chaar jugaa ||

Chacha: He created the four Vedas, the four sources of creation, and the four ages

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜੋਗੀ ਖਾਣੀ ਭੋਗੀ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਆਪਿ ਥੀਆ ॥੯॥

jug jug jogee khaanee bhogee paRiaa pa(n)ddit aap theeaa ||9||

- through each and every age, He Himself has been the Yogi, the enjoyer, the Pandit and the scholar. ||9||

ਛਛੈ ਛਾਇਆ ਵਰਤੀ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਭਰਮੁ ਹੋਆ ॥

chhachhai chhaiaa varatee sabh a(n)tar teraa keeaa bharam hoaa ||

Chhachha: Ignorance exists within everyone; doubt is Your doing, O Lord.

ਭਰਮੁ ਉਪਾਇ ਭੁਲਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨੑ ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆ ॥੧੦॥

bharam upai bhulaieean aape teraa karam hoaa tin(h) guroo miliaa ||10||

Having created doubt, You Yourself cause them to wander in delusion; those whom You bless with Your Mercy meet with the Guru. ||10||

ਜਜੈ ਜਾਨੁ ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭੀਖ ਭਵਿਆ ॥

jajai jaan ma(n)gat jan jaachai lakh chauraaseeh bheekh bhaviaa ||

Jajja: That humble being who begs for wisdom has wandered begging through 8.4 million incarnations.

ਏਕੋ ਲੇਵੈ ਏਕੋ ਦੇਵੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਮੈ ਸੁਣਿਆ ॥੧੧॥

eko levai eko dhevai avar na dhoojaa mai suniaa ||11||

The One Lord takes away, and the One Lord gives; I have not heard of any other. ||11||

ਝਝੈ ਝੂਰਿ ਮਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਦੇਣਾ ਸੁ ਦੇ ਰਹਿਆ ॥

jhajhai jhoor marahu kiaa praanee jo kichh dhenaa su dhe rahiaa ||

Jhajha: O mortal being, why are you dying of anxiety? Whatever the Lord is to give, He shall keep on giving.

ਦੇ ਦੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਜਿਉ ਜੀਆ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਪਇਆ ॥੧੨॥

dhe dhe vekhai hukam chalaae jiau jeeaa kaa rijak piaa ||12||

He gives, and gives, and watches over us; according to the Orders which He issues, His beings receive nourishment. ||12||

ਞੰਞੈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਾ ਦੇਖਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥

n(j)(n)n(j)ai nadhar kare jaa dhekhaa dhoojaa koiee naahee ||

Nyanya: When the Lord bestows His Glance of Grace, then I do not behold any other.

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧੩॥

eko rav rahiaa sabh thaiee ek vasiaa man maahee ||13||

The One Lord is totally pervading everywhere; the One Lord abides within the mind. ||13||

ਟਟੈ ਟੰਚੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ॥

TaTai Ta(n)ch karahu kiaa praanee ghaRee k muhat k uTh chalanaa ||

Tatta: Why do you practice hypocrisy, O mortal? In a moment, in an instant, you shall have to get up and depart.

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰਹੁ ਅਪਣਾ ਭਾਜਿ ਪੜਹੁ ਤੁਮ ਹਰਿ ਸਰਣਾ ॥੧੪॥

jooaai janam na haarahu apanaa bhaaj paRahu tum har saranaa ||14||

Don't lose your life in the gamble - hurry to the Lord's Sanctuary. ||14||

ਠਠੈ ਠਾਢਿ ਵਰਤੀ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਜਿਨੑ ਕਾ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥

ThaThai Thaadd varatee tin a(n)tar har charanee jin(h) kaa chit laagaa ||

T'hat'ha: Peace pervades within those who link their consciousness to the Lord's Lotus Feet.

ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਤਉ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥

chit laagaa seiee jan nisatare tau parasaadhee sukh paiaa ||15||

Those humble beings, whose consciousness is so linked, are saved; by Your Grace, they obtain peace. ||15||

ਡਡੈ ਡੰਫੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸੁ ਸਭੁ ਚਲਣਾ ॥

ddaddai dda(n)f karahu kiaa praanee jo kichh hoaa su sabh chalanaa ||

Dadda: Why do you make such ostentatious shows, O mortal? Whatever exists, shall all pass away.

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੧੬॥

tisai sarevahu taa sukh paavahu sarab nira(n)tar rav rahiaa ||16||

So serve Him, who is contained and pervading among everyone, and you shall obtain peace. ||16||

ਢਢੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਆਪੇ ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ॥

ddaddai ddaeh usaarai aape jiau tis bhaavai tivai kare ||

Dhadha: He Himself establishes and disestablishes; as it pleases His Will, so does He act.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਤਿਸੁ ਨਿਸਤਾਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧੭॥

kar kar vekhai hukam chalaae tis nisataare jaa kau nadhar kare ||17||

Having created the creation, He watches over it; He issues His Commands, and emancipates those, upon whom He casts His Glance of Grace. ||17||

ਣਾਣੈ ਰਵਤੁ ਰਹੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥

naanai ravat rahai ghaT a(n)tar har gun gaavai soiee ||

Nanna: One whose heart is filled with the Lord, sings His Glorious Praises.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਕਰਤਾ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧੮॥

aape aap milaae karataa punarap janam na hoiee ||18||

One whom the Creator Lord unites with Himself, is not consigned to reincarnation. ||18||

ਤਤੈ ਤਾਰੂ ਭਵਜਲੁ ਹੋਆ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

tatai taaroo bhavajal hoaa taa kaa a(n)t na paiaa ||

Tatta: The terrible world-ocean is so very deep; its limits cannot be found.

ਨਾ ਤਰ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਹਮ ਬੂਡਸਿ ਤਾਰਿ ਲੇਹਿ ਤਾਰਣ ਰਾਇਆ ॥੧੯॥

naa tar naa tulahaa ham booddas taar leh taaran raiaa ||19||

I do not have a boat, or even a raft; I am drowning - save me, O Savior King! ||19||

ਥਥੈ ਥਾਨਿ ਥਾਨੰਤਰਿ ਸੋਈ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਹੋਆ ॥

thathai thaan thaana(n)tar soiee jaa kaa keeaa sabh hoaa ||

T'hat'ha: In all places and interspaces, He is; everything which exists, is by His doing.

ਕਿਆ ਭਰਮੁ ਕਿਆ ਮਾਇਆ ਕਹੀਐ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਭਲਾ ॥੨੦॥

kiaa bharam kiaa maiaa kaheeaai jo tis bhaavai soiee bhalaa ||20||

What is doubt? What is called Maya? Whatever pleases Him is good. ||20||

ਦਦੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਕਿਸੈ ਦੋਸੁ ਕਰੰਮਾ ਆਪਣਿਆ ॥

dhadhai dhos na dheuoo kisai dhos kara(n)maa aapaniaa ||

Dadda: Do not blame anyone else; blame instead your own actions.

ਜੋ ਮੈ ਕੀਆ ਸੋ ਮੈ ਪਾਇਆ ਦੋਸੁ ਨ ਦੀਜੈ ਅਵਰ ਜਨਾ ॥੨੧॥

jo mai keeaa so mai paiaa dhos na dheejai avar janaa ||21||

Whatever I did, for that I have suffered; I do not blame anyone else. ||21||

ਧਧੈ ਧਾਰਿ ਕਲਾ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਹਰਿ ਚੀਜੀ ਜਿਨਿ ਰੰਗ ਕੀਆ ॥

dhadhai dhaar kalaa jin chhoddee har cheejee jin ra(n)g keeaa ||

Dhadha: His power established and upholds the earth; the Lord has imparted His color to everything.

ਤਿਸ ਦਾ ਦੀਆ ਸਭਨੀ ਲੀਆ ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੨੨॥

tis dhaa dheeaa sabhanee leeaa karamee karamee hukam piaa ||22||

His gifts are received by everyone; all act according to His Command. ||22||

ਨੰਨੈ ਨਾਹ ਭੋਗ ਨਿਤ ਭੋਗੈ ਨਾ ਡੀਠਾ ਨਾ ਸੰਮ੍ਹਲਿਆ ॥

na(n)nai naeh bhog nit bhogai naa ddeeThaa naa sa(n)mhaliaa ||

Nanna: The Husband Lord enjoys eternal pleasures, but He is not seen or understood.

ਗਲੀ ਹਉ ਸੋਹਾਗਣਿ ਭੈਣੇ ਕੰਤੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ॥੨੩॥

galee hau sohaagan bhaine ka(n)t na kabahoo(n) mai miliaa ||23||

I am called the happy soul-bride, O sister, but my Husband Lord has never met me. ||23||

ਪਪੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ॥

papai paatisaahu paramesar vekhan kau parapa(n)ch keeaa ||

Pappa: The Supreme King, the Transcendent Lord, created the world, and watches over it.

ਦੇਖੈ ਬੂਝੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੨੪॥

dhekhai boojhai sabh kichh jaanai a(n)tar baahar rav rahiaa ||24||

He sees and understands, and knows everything; inwardly and outwardly, he is fully pervading. ||24||

ਫਫੈ ਫਾਹੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਾਸਾ ਜਮ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥

fafai faahee sabh jag faasaa jam kai sa(n)gal ba(n)dh liaa ||

Faffa: The whole world is caught in the noose of Death, and all are bound by its chains.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇ ਨਰ ਉਬਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤਿ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨੫॥

gur parasaadhee se nar ubare j har saranaagat bhaj piaa ||25||

By Guru's Grace, they alone are saved, who hurry to enter the Lord's Sanctuary. ||25||

ਬਬੈ ਬਾਜੀ ਖੇਲਣ ਲਾਗਾ ਚਉਪੜਿ ਕੀਤੇ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥

babai baajee khelan laagaa chaupaR keete chaar jugaa ||

Babba: He set out to play the game, on the chess-board of the four ages.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਸਾਰੀ ਕੀਤੇ ਪਾਸਾ ਢਾਲਣਿ ਆਪਿ ਲਗਾ ॥੨੬॥

jeea ja(n)t sabh saaree keete paasaa ddaalan aap lagaa ||26||

He made all beings and creatures his chessmen, and He Himself threw the dice. ||26||

ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ ਸੇ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਭਉ ਪਇਆ ॥

bhabhai bhaaleh se fal paaveh gur parasaadhee jin(h) kau bhau piaa ||

Bhabha: Those who search, find the fruits of their rewards; by Guru's Grace, they live in the Fear of God.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂੜੇ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ॥੨੭॥

manmukh fireh na cheteh mooRe lakh chauraaseeh fer piaa ||27||

The self-willed manmukhs wander around, and they do not remember the Lord; the fools are consigned to the cycle of 8.4 million incarnations. ||27||

ਮੰਮੈ ਮੋਹੁ ਮਰਣੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਤਬ ਚੇਤਵਿਆ ॥

ma(n)mai moh maran madhusoodhan maran bhiaa tab chetaviaa ||

Mamma: In emotional attachment, he dies; he only thinks of the Lord, the Love of Nectar, when he dies.

ਕਾਇਆ ਭੀਤਰਿ ਅਵਰੋ ਪੜਿਆ ਮੰਮਾ ਅਖਰੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨੮॥

kaiaa bheetar avaro paRiaa ma(n)maa akhar veesariaa ||28||

As long as the body is alive, he reads other things, and forgets the letter 'm', which stands for marnaa - death. ||28||

ਯਯੈ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਵੀ ਕਦ ਹੀ ਜੇ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥

yayai janam na hovee kadh hee je kar sach pachhaanai ||

Yaya: He is never reincarnated again, if he recognizes the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੨੯॥

gurmukh aakhai gurmukh boojhai gurmukh eko jaanai ||29||

The Gurmukh speaks, the Gurmukh understands, and the Gurmukh knows only the One Lord. ||29||

ਰਾਰੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਜੇਤੇ ਕੀਏ ਜੰਤਾ ॥

raarai rav rahiaa sabh a(n)tar jete ke'ee ja(n)taa ||

Rarra: The Lord is contained among all; He created all beings.

ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਸਭ ਲਾਏ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥੩੦॥

ja(n)t upai dha(n)dhai sabh laae karam hoaa tin naam liaa ||30||

Having created His beings, He has put them all to work; they alone remember the Naam, upon whom He bestows His Grace. ||30||

ਲਲੈ ਲਾਇ ਧੰਧੈ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ॥

lalai lai dha(n)dhai jin chhoddee meeThaa maiaa moh keeaa ||

Lalla: He has assigned people to their tasks, and made the love of Maya seem sweet to them.

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹਣਾ ਭਾਣੈ ਤਾ ਕੈ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੩੧॥

khaanaa peenaa sam kar sahanaa bhaanai taa kai hukam piaa ||31||

We eat and drink; we should endure equally whatever occurs, by His Will, by His Command. ||31||

ਵਵੈ ਵਾਸੁਦੇਉ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਜਿਨਿ ਵੇਸੁ ਕੀਆ ॥

vavai vaasudheau paramesar vekhan kau jin ves keeaa ||

Wawa: The all-pervading Transcendent Lord beholds the world; He created the form it wears.

ਵੇਖੈ ਚਾਖੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੩੨॥

vekhai chaakhai sabh kichh jaanai a(n)tar baahar rav rahiaa ||32||

He beholds, tastes, and knows everything; He is pervading and permeating inwardly and outwardly. ||32||

ੜਾੜੈ ਰਾੜਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਜਿ ਅਮਰੁ ਹੋਆ ॥ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਓਸੁ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਆ ॥੩੩॥

RaaRai raaR kareh kiaa praanee tiseh dhiaavahu j amar hoaa || tiseh dhiaavahu sach samaavahu os viTahu kurabaan keeaa ||33||

Rarra: Why do you quarrel, O mortal? Meditate on the Imperishable Lord, and be absorbed into the True One. Become a sacrifice to Him. ||33||

ਹਾਹੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਜਿਨਿ ਰਿਜਕੁ ਦੀਆ ॥

haahai hor na koiee dhaataa jeea upai jin rijak dheeaa ||

Haha: There is no other Giver than Him; having created the creatures, He gives them nourishment.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਹੁ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਆ ॥੩੪॥

har naam dhiaavahu har naam samaavahu anadhin laahaa har naam leeaa ||34||

Meditate on the Lord's Name, be absorbed into the Lord's Name, and night and day, reap the Profit of the Lord's Name. ||34||

ਆਇੜੈ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥

aaiRai aap kare jin chhoddee jo kichh karanaa su kar rahiaa ||

Airaa: He Himself created the world; whatever He has to do, He continues to do.

ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕ ਸਾਇਰ ਇਵ ਕਹਿਆ ॥੩੫॥੧॥

kare karaae sabh kichh jaanai naanak sair iv kahiaa ||35||1||

He acts, and causes others to act, and He knows everything; so says Nanak, the poet. ||35||1||