Alahnia

ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫ ਅਲਾਹਣੀਆ

raag vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ghar panjavaa alaahaneeaa

Raag Wadahans, First Mehla, Fifth House, Alaahanees ~ Songs Of Mourning:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਧੰਨੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

dha(n)n sira(n)dhaa sachaa paatisaahu jin jag dha(n)dhai laiaa ||

Blessed is the Creator, the True King, who has linked the whole world to its tasks.

ਮੁਹਲਤਿ ਪੁਨੀ ਪਾਈ ਭਰੀ ਜਾਨੀਅੜਾ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ॥

muhalat punee paiee bharee jaaneeaRaa ghat chalaiaa ||

When one's time is up, and the measure is full, this dear soul is caught, and driven off.

ਜਾਨੀ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰੁੰਨੇ ਵੀਰ ਸਬਾਏ ॥

jaanee ghat chalaiaa likhiaa aaiaa ru(n)ne veer sabaae ||

This dear soul is driven off, when the pre-ordained Order is received, and all the relatives cry out in mourning.

ਕਾਂਇਆ ਹੰਸ ਥੀਆ ਵੇਛੋੜਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਪੁੰਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ॥

kaa(n)iaa ha(n)s theeaa vechhoRaa jaa(n) dhin pu(n)ne meree maae ||

The body and the swan-soul are separated, when one's days are past and done, O my mother.

ਜੇਹਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਪਾਇਆ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥

jehaa likhiaa tehaa paiaa jehaa purab kamaiaa ||

As is one's pre-ordained Destiny, so does one receive, according to one's past actions.

ਧੰਨੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥੧॥

dha(n)n sira(n)dhaa sachaa paatisaahu jin jag dha(n)dhai laiaa ||1||

Blessed is the Creator, the True King, who has linked the whole world to its tasks. ||1||

ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥

saahib simarahu mere bhaieeho sabhanaa eh piaanaa ||

Meditate in remembrance on the Lord and Master, O my Siblings of Destiny; everyone has to pass this way.

ਏਥੈ ਧੰਧਾ ਕੂੜਾ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾ ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ॥

ethai dha(n)dhaa kooRaa chaar dhihaa aagai sarapar jaanaa ||

These false entanglements last for only a few days; then, one must surely move on to the world hereafter.

ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ਜਿਉ ਮਿਹਮਾਣਾ ਕਾਹੇ ਗਾਰਬੁ ਕੀਜੈ ॥

aagai sarapar jaanaa jiau mihamaanaa kaahe gaarab keejai ||

He must surely move on to the world hereafter, like a guest; so why does he indulge in ego?

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਲੀਜੈ ॥

jit seviaai dharageh sukh paieeaai naam tisai kaa leejai ||

Chant the Name of the Lord; serving Him, you shall obtain peace in His Court.

ਆਗੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਮੂਲੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਿਆ ਵਿਹਾਣਾ ॥

aagai hukam na chalai moole sir sir kiaa vihaanaa ||

In the world hereafter, no one's commands will be obeyed. According to their actions, each and every person proceeds.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਿਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥੨॥

saahib simarih mere bhaieeho sabhanaa eh piaanaa ||2||

Meditate in remembrance on the Lord and Master, O my Siblings of Destiny; everyone has to pass this way. ||2||

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥

jo tis bhaavai sa(n)mrath so theeaai heelaRaa eh sa(n)saaro ||

Whatever pleases the Almighty Lord, that alone comes to pass; this world is an opportunity to please Him.

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਾਚੜਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥

jal thal maheeal rav rahiaa saachaRaa sirajanahaaro ||

The True Creator Lord is pervading and permeating the water, the land and the air.

ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

saachaa sirajanahaaro alakh apaaro taa kaa a(n)t na paiaa ||

The True Creator Lord is invisible and infinite; His limits cannot be found.

ਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ਹੈ ਇਕ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥

aaiaa tin kaa safal bhiaa hai ik man jinee dhiaaiaa ||

Fruitful is the coming of those, who meditate single-mindedly on Him.

ਢਾਹੇ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੋ ॥

ddaahe ddaeh usaare aape hukam savaaranahaaro ||

He destroys, and having destroyed, He creates; by His Order, He adorns us.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੩॥

jo tis bhaavai sa(n)mrath so theeaai heelaRaa eh sa(n)saaro ||3||

Whatever pleases the Almighty Lord, that alone comes to pass; this world is an opportunity to please Him. ||3||

ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥

naanak ru(n)naa baabaa jaaneeaai je rovai lai piaaro ||

Nanak: he alone truly weeps, O Baba, who weeps in the Lord's Love.

ਵਾਲੇਵੇ ਕਾਰਣਿ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ॥

vaaleve kaaran baabaa roieeaai rovan sagal bikaaro ||

One who weeps for the sake of worldly objects, O Baba, weeps totally in vain.

ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ਗਾਫਲੁ ਸੰਸਾਰੋ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਰੋਵੈ ॥

rovan sagal bikaaro gaafal sa(n)saaro maiaa kaaran rovai ||

This weeping is all in vain; the world forgets the Lord, and weeps for the sake of Maya.

ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਏਵੈ ਖੋਵੈ ॥

cha(n)gaa ma(n)dhaa kichh soojhai naahee ih tan evai khovai ||

He does not distinguish between good and evil, and wastes away this life in vain.

ਐਥੈ ਆਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ਕੂੜਿ ਕਰਹੁ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥

aaithai aaiaa sabh ko jaasee kooR karahu aha(n)kaaro ||

Everyone who comes here, shall have to leave; to act in ego is false.

ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥੧॥

naanak ru(n)naa baabaa jaaneeaai je rovai lai piaaro ||4||1||

Nanak: he alone truly weeps, O Baba, who weeps in the Lord's Love. ||4||1||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||

Wadahans, First Mehla:

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾਂ ॥

aavahu milahu saheleeho sachaRaa naam lehaa(n) ||

Come, O my companions - let us meet together and dwell upon the True Name.

ਰੋਵਹ ਬਿਰਹਾ ਤਨ ਕਾ ਆਪਣਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮੑਾਲੇਹਾਂ ॥

roveh birahaa tan kaa aapanaa saahib sa(n)m(h)aalehaa(n) ||

Let us weep over the body's separation from the Lord and Master; let us remember Him in contemplation.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਮੑਾਲਿਹ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲਿਹ ਅਸਾ ਭਿ ਓਥੈ ਜਾਣਾ ॥

saahib sam(h)aaleh pa(n)th nihaaleh asaa bh othai jaanaa ||

Let us remember the Lord and Master in contemplation, and keep a watchful eye on the Path. We shall have to go there as well.

ਜਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਤਿਨ ਹੀ ਲੀਆ ਹੋਆ ਤਿਸੈ ਕਾ ਭਾਣਾ ॥

jis kaa keeaa tin hee leeaa hoaa tisai kaa bhaanaa ||

He who has created, also destroys; whatever happens is by His Will.

ਜੋ ਤਿਨਿ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੁ ਆਗੈ ਆਇਆ ਅਸੀ ਕਿ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇਹਾ ॥

jo tin kar paiaa su aagai aaiaa asee k hukam karehaa ||

Whatever He has done, has come to pass; how can we command Him?

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾ ॥੧॥

aavahu milahu saheleeho sachaRaa naam lehaa ||1||

Come, O my companions - let us meet together and dwell upon the True Name. ||1||

ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ਐਸਾ ਕੋਇ ॥

maran na ma(n)dhaa lokaa aakheeaai je mar jaanai aaisaa koi ||

Death would not be called bad, O people, if one knew how to truly die.

ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਆਪਣਾ ਪੰਥੁ ਸੁਹੇਲਾ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥

sevih saahib sa(n)mrath aapanaa pa(n)th suhelaa aagai hoi ||

Serve your Almighty Lord and Master, and your path in the world hereafter will be easy.

ਪੰਥਿ ਸੁਹੇਲੈ ਜਾਵਹੁ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਆਗੈ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥

pa(n)th suhelai jaavahu taa(n) fal paavahu aagai milai vaddaiee ||

Take this easy path, and you shall obtain the fruits of your rewards, and receive honor in the world hereafter.

ਭੇਟੈ ਸਿਉ ਜਾਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਤਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਪਾਈ ॥

bheTai siau jaavahu sach samaavahu taa(n) pat lekhai paiee ||

Go there with your offering, and you shall merge in the True Lord; your honor shall be confirmed.

ਮਹਲੀ ਜਾਇ ਪਾਵਹੁ ਖਸਮੈ ਭਾਵਹੁ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥

mahalee jai paavahu khasamai bhaavahu ra(n)g siau raleeaa maanai ||

You shall obtain a place in the Mansion of the Lord Master's Presence; being pleasing to Him, you shall enjoy the pleasures of His Love.

ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥

maran na ma(n)dhaa lokaa aakheeaai je koiee mar jaanai ||2||

Death would not be called bad, O people, if one knew how to truly die. ||2||

ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਨਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥

maran munasaa sooriaa hak hai jo hoi maran paravaano ||

The death of brave heroes is blessed, if it is approved by God.

ਸੂਰੇ ਸੇਈ ਆਗੈ ਆਖੀਅਹਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਸਾਚੀ ਮਾਣੋ ॥

soore seiee aagai aakhe'eeh dharageh paaveh saachee maano ||

They alone are acclaimed as brave warriors in the world hereafter, who receive true honor in the Court of the Lord.

ਦਰਗਹ ਮਾਣੁ ਪਾਵਹਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਵਹਿ ਆਗੈ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

dharageh maan paaveh pat siau jaaveh aagai dhookh na laagai ||

They are honored in the Court of the Lord; they depart with honor, and they do not suffer pain in the world hereafter.

ਕਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥

kar ek dhiaaveh taa(n) fal paaveh jit seviaai bhau bhaagai ||

They meditate on the One Lord, and obtain the fruits of their rewards. Serving the Lord, their fear is dispelled.

ਊਚਾ ਨਹੀ ਕਹਣਾ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੋ ॥

uoochaa nahee kahanaa man meh rahanaa aape jaanai jaano ||

Do not indulge in egotism, and dwell within your own mind; the Knower Himself knows everything.

ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾਂ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਹਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥੩॥

maran munasaa(n) sooriaa hak hai jo hoi mareh paravaano ||3||

The death of brave heroes is blessed, if it is approved by God. ||3||

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਬਾਜੀ ਹੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥

naanak kis no baabaa roieeaai baajee hai ih sa(n)saaro ||

Nanak: for whom should we mourn, O Baba? This world is merely a play.

ਕੀਤਾ ਵੇਖੈ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੋ ॥

keetaa vekhai saahib aapanaa kudharat kare beechaaro ||

The Lord Master beholds His work, and contemplates His creative potency.

ਕੁਦਰਤਿ ਬੀਚਾਰੇ ਧਾਰਣ ਧਾਰੇ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ॥

kudharat beechaare dhaaran dhaare jin keeaa so jaanai ||

He contemplates His creative potency, having established the Universe. He who created it, He alone knows.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥

aape vekhai aape boojhai aape hukam pachhaanai ||

He Himself beholds it, and He Himself understands it. He Himself realizes the Hukam of His Command.

ਜਿਨਿ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਾ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੋ ॥

jin kichh keeaa soiee jaanai taa kaa roop apaaro ||

He who created these things, He alone knows. His subtle form is infinite.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਬਾਜੀ ਹੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੪॥੨॥

naanak kis no baabaa roieeaai baajee hai ih sa(n)saaro ||4||2||

Nanak: for whom should we mourn, O Baba? This world is merely a play. ||4||2||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa dhakhanee ||

Wadahans, First Mehla, Dakhanee:

ਸਚੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਜਾਣੀਐ ਸਚੜਾ ਪਰਵਦਗਾਰੋ ॥

sach sira(n)dhaa sachaa jaaneeaai sachaRaa paravadhagaaro ||

The True Creator Lord is True - know this well; He is the True Sustainer.

ਜਿਨਿ ਆਪੀਨੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਆ ਸਚੜਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥

jin aapeenai aap saajiaa sachaRaa alakh apaaro ||

He Himself fashioned His Own Self; the True Lord is invisible and infinite.

ਦੁਇ ਪੁੜ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਅਨੁ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੁ ਅੰਧਾਰੋ ॥

dhui puR joR vichhoRian gur bin ghor a(n)dhaaro ||

He brought together, and then separated, the two grinding stones of the earth and the sky; without the Guru, there is only pitch darkness.

ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਸਿਰਜਿਅਨੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਚਲਤੁ ਵੀਚਾਰੋ ॥੧॥

sooraj cha(n)dh sirajian ahinis chalat veechaaro ||1||

He created the sun and the moon; night and day, they move according to His Thought. ||1||

ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੜਾ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੋ ॥ ਰਹਾਉ ॥

sachaRaa saahib sach too sachaRaa dheh piaaro || rahaau ||

O True Lord and Master, You are True. O True Lord, bless me with Your Love. ||Pause||

ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਮੇਦਨੀ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੇਵਣਹਾਰੋ ॥

tudh sirajee medhanee dhukh sukh dhevanahaaro ||

You created the Universe; You are the Giver of pain and pleasure.

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਸਿਰਜਿਐ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥

naaree purakh sirajiaai bikh maiaa moh piaaro ||

You created woman and man, the love of poison, and emotional attachment to Maya.

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਤੇਰੀਆ ਦੇਹਿ ਜੀਆ ਆਧਾਰੋ ॥

khaanee baanee tereeaa dheh jeeaa aadhaaro ||

The four sources of creation, and the power of the Word, are also of Your making. You give Support to all beings.

ਕੁਦਰਤਿ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ਸਚਿ ਨਿਬੇੜਣਹਾਰੋ ॥੨॥

kudharat takhat rachaiaa sach nibeRanahaaro ||2||

You have made the Creation as Your Throne; You are the True Judge. ||2||

ਆਵਾ ਗਵਣੁ ਸਿਰਜਿਆ ਤੂ ਥਿਰੁ ਕਰਣੈਹਾਰੋ ॥

aavaa gavan sirajiaa too thir karanaihaaro ||

You created comings and goings, but You are ever-stable, O Creator Lord.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਆਇ ਗਇਆ ਬਧਿਕੁ ਜੀਉ ਬਿਕਾਰੋ ॥

ja(n)man maranaa aai giaa badhik jeeau bikaaro ||

In birth and death, in coming and going, this soul is held in bondage by corruption.

ਭੂਡੜੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਬੂਡੜੈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਚਾਰੋ ॥

bhooddaRai naam visaariaa booddaRai kiaa tis chaaro ||

The evil person has forgotten the Naam; he has drowned - what can he do now?

ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਬਿਖੁ ਲਦਿਆ ਅਵਗੁਣ ਕਾ ਵਣਜਾਰੋ ॥੩॥

gun chhodd bikh ladhiaa avagun kaa vanajaaro ||3||

Forsaking merit, he has loaded the poisonous cargo of demerits; he is a trader of sins. ||3||

ਸਦੜੇ ਆਏ ਤਿਨਾ ਜਾਨੀਆ ਹੁਕਮਿ ਸਚੇ ਕਰਤਾਰੋ ॥

sadhaRe aae tinaa jaaneeaa hukam sache karataaro ||

The beloved soul has received the Call, the Command of the True Creator Lord.

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਣਹਾਰੋ ॥

naaree purakh vichhu(n)niaa vichhuRiaa melanahaaro ||

The soul, the husband, has become separated from the body, the bride. The Lord is the Re-uniter of the separated ones.

ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਣੈ ਸੋਹਣੀਐ ਹੁਕਮਿ ਬਧੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰੋ ॥

roop na jaanai sohaneeaai hukam badhee sir kaaro ||

No one cares for your beauty, O beautiful bride.; the Messenger of Death is bound only by the Lord Commander's Command.

ਬਾਲਕ ਬਿਰਧਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤੋੜਨਿ ਹੇਤੁ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥

baalak biradh na jaananee toRan het piaaro ||4||

He does not distinguish between young children and old people; he tears apart love and affection. ||4||

ਨਉ ਦਰ ਠਾਕੇ ਹੁਕਮਿ ਸਚੈ ਹੰਸੁ ਗਇਆ ਗੈਣਾਰੇ ॥

nau dhar Thaake hukam sachai ha(n)s giaa gainaare ||

The nine doors are closed by the True Lord's Command, and the swan-soul takes flight into the skies.

ਸਾ ਧਨ ਛੁਟੀ ਮੁਠੀ ਝੂਠਿ ਵਿਧਣੀਆ ਮਿਰਤਕੜਾ ਅੰਙਨੜੇ ਬਾਰੇ ॥

saa dhan chhuTee muThee jhooTh vidhaneeaa mritakaRaa a(n)n(g)naRe baare ||

The body-bride is separated, and defrauded by falsehood; she is now a widow - her husband's body lies dead in the courtyard.

ਸੁਰਤਿ ਮੁਈ ਮਰੁ ਮਾਈਏ ਮਹਲ ਰੁੰਨੀ ਦਰ ਬਾਰੇ ॥

surat muiee mar maie'ee mahal ru(n)nee dhar baare ||

The widow cries out at the door, ""The light of my mind has gone out, O my mother, with his death.""

ਰੋਵਹੁ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਹੋ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ॥੫॥

rovahu ka(n)t maheleeho sache ke gun saare ||5||

So cry out, O soul-brides of the Husband Lord, and dwell on the Glorious Praises of the True Lord. ||5||

ਜਲਿ ਮਲਿ ਜਾਨੀ ਨਾਵਾਲਿਆ ਕਪੜਿ ਪਟਿ ਅੰਬਾਰੇ ॥

jal mal jaanee naavaaliaa kapaR paT a(n)baare ||

Her loved one is cleansed, bathed in water, and dressed in silken robes.

ਵਾਜੇ ਵਜੇ ਸਚੀ ਬਾਣੀਆ ਪੰਚ ਮੁਏ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ॥

vaaje vaje sachee baaneeaa pa(n)ch mue man maare ||

The musicians play, and the Bani of the True Lord's Words are sung; the five relatives feel as if they too are dead, so deadened are their minds.

ਜਾਨੀ ਵਿਛੁੰਨੜੇ ਮੇਰਾ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰੇ ॥

jaanee vichhu(n)naRe meraa maran bhiaa dhirag jeevan sa(n)saare ||

"Separation from my beloved is like death to me!" cries the widow. "My life in this world is cursed and worthless!"

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸੁ ਜਾਣੀਐ ਪਿਰ ਸਚੜੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੬॥

jeevat marai su jaaneeaai pir sachaRai het piaare ||6||

But she alone is approved, who dies, while yet still alive; she lives for the sake of the Love of her Beloved. ||6||

ਤੁਸੀ ਰੋਵਹੁ ਰੋਵਣ ਆਈਹੋ ਝੂਠਿ ਮੁਠੀ ਸੰਸਾਰੇ ॥

tusee rovahu rovan aaieeho jhooTh muThee sa(n)saare ||

So cry out in mourning, you who have come to mourn; this world is false and fraudulent.

ਹਉ ਮੁਠੜੀ ਧੰਧੈ ਧਾਵਣੀਆ ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਵਿਧਣਕਾਰੇ ॥

hau muThaRee dha(n)dhai dhaavaneeaa pir chhoddiaRee vidhanakaare ||

I too have been defrauded, chasing after worldly entanglements; my Husband Lord has forsaken me - I practice the evil deeds of a wife without a spouse.

ਘਰਿ ਘਰਿ ਕੰਤੁ ਮਹੇਲੀਆ ਰੂੜੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥

ghar ghar ka(n)t maheleeaa rooRai het piaare ||

In each and every home, are the brides of the Husband Lord; they gaze upon their Handsome Lord with love and affection.

ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਹਉ ਰਹਸਿਅੜੀ ਨਾਮਿ ਭਤਾਰੇ ॥੭॥

mai pir sach saalaahanaa hau rahasiaRee naam bhataare ||7||

I sing the Praises of my True Husband Lord, and through the Naam, the Name of my Husband Lord, I blossom forth. ||7||

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਵੇਸੁ ਪਲਟਿਆ ਸਾ ਧਨ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੋ ॥

gur miliaai ves palaTiaa saa dhan sach seegaaro ||

Meeting with the Guru, the soul-bride's dress is transformed, and she is adorned with Truth.

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਿਮਰਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥

aavahu milahu saheleeho simarahu sirajanahaaro ||

Come and meet with me, O brides of the Lord; let's meditate in remembrance on the Creator Lord.

ਬਈਅਰਿ ਨਾਮਿ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੋ ॥

bieear naam suohaaganee sach savaaranahaaro ||

Through the Naam, the soul-bride becomes the Lord's favorite; she is adorned with Truth.

ਗਾਵਹੁ ਗੀਤੁ ਨ ਬਿਰਹੜਾ ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੋ ॥੮॥੩॥

gaavahu geet na birahaRaa naanak braham beechaaro ||8||3||

Do not sing the songs of separation, O Nanak; reflect upon God. ||8||3||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||

Wadahans, First Mehla:

ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਸਿਰਜਿ ਸਮਾਇਆ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੋਵਾ ॥

jin jag siraj samaiaa so saahib kudharat jaanovaa ||

The One who creates and dissolves the world - that Lord and Master alone knows His creative power.

ਸਚੜਾ ਦੂਰਿ ਨ ਭਾਲੀਐ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੋਵਾ ॥

sachaRaa dhoor na bhaaleeaai ghaT ghaT sabadh pachhaanovaa ||

Do not search for the True Lord far away; recognize the Word of the Shabad in each and every heart.

ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਹੁ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣਹੁ ਜਿਨਿ ਏਹ ਰਚਨਾ ਰਾਚੀ ॥

sach sabadh pachhaanahu dhoor na jaanahu jin eh rachanaa raachee ||

Recognize the Shabad, and do not think that the Lord is far away; He created this creation.

ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਿੜ ਕਾਚੀ ॥

naam dhiaae taa sukh paae bin naavai piR kaachee ||

Meditating on the Naam, the Name of the Lord, one obtains peace; without the Naam, he plays a losing game.

ਜਿਨਿ ਥਾਪੀ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਵਖਾਣੋ ॥

jin thaapee bidh jaanai soiee kiaa ko kahai vakhaano ||

The One who established the Universe, He alone knows the Way; what can anyone say?

ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਥਾਪਿ ਵਤਾਇਆ ਜਾਲੋੁ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਪਰਵਾਣੋ ॥੧॥

jin jag thaap vataiaa jaaluo so saahib paravaano ||1||

The One who established the world cast the net of Maya over it; accept Him as your Lord and Master. ||1||

ਬਾਬਾ ਆਇਆ ਹੈ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਅਧ ਪੰਧੈ ਹੈ ਸੰਸਾਰੋਵਾ ॥

baabaa aaiaa hai uTh chalanaa adh pa(n)dhai hai sa(n)saarovaa ||

O Baba, he has come, and now he must get up and depart; this world is only a way-station.

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਸਚੜੈ ਲਿਖਿਆ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪੁਰਬਿ ਵੀਚਾਰੋਵਾ ॥

sir sir sachaRai likhiaa dhukh sukh purab veechaarovaa ||

Upon each and every head, the True Lord writes their destiny of pain and pleasure, according to their past actions.

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੀਆ ਜੇਹਾ ਕੀਆ ਸੋ ਨਿਬਹੈ ਜੀਅ ਨਾਲੇ ॥

dhukh sukh dheeaa jehaa keeaa so nibahai jeea naale ||

He bestows pain and pleasure, according to the deeds done; the record of these deeds stays with the soul.

ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਭਾਲੇ ॥

jehe karam karaae karataa dhoojee kaar na bhaale ||

He does those deeds which the Creator Lord causes him to do; he attempts no other actions.

ਆਪਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਧੰਧੈ ਬਾਧੀ ਕਰਿ ਹੁਕਮੁ ਛਡਾਵਣਹਾਰੋ ॥

aap niraalam dha(n)dhai baadhee kar hukam chhaddaavanahaaro ||

The Lord Himself is detached, while the world is entangled in conflict; by His Command, He emancipates it.

ਅਜੁ ਕਲਿ ਕਰਦਿਆ ਕਾਲੁ ਬਿਆਪੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਵਿਕਾਰੋ ॥੨॥

aj kal karadhiaa kaal biaapai dhoojai bhai vikaaro ||2||

He may put this off today, but tomorrow he is seized by death; in love with duality, he practices corruption. ||2||

ਜਮ ਮਾਰਗ ਪੰਥੁ ਨ ਸੁਝਈ ਉਝੜੁ ਅੰਧ ਗੁਬਾਰੋਵਾ ॥

jam maarag pa(n)th na sujhiee ujhaR a(n)dh gubaarovaa ||

The path of death is dark and dismal; the way cannot be seen.

ਨਾ ਜਲੁ ਲੇਫ ਤੁਲਾਈਆ ਨਾ ਭੋਜਨ ਪਰਕਾਰੋਵਾ ॥

naa jal lef tulaieeaa naa bhojan parakaarovaa ||

There is no water, no quilt or mattress, and no food there.

ਭੋਜਨ ਭਾਉ ਨ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਕਾਪੜੁ ਸੀਗਾਰੋ ॥

bhojan bhaau na Tha(n)ddaa paanee naa kaapaR seegaaro ||

He receives no food there, no honor or water, no clothes or decorations.

ਗਲਿ ਸੰਗਲੁ ਸਿਰਿ ਮਾਰੇ ਊਭੌ ਨਾ ਦੀਸੈ ਘਰ ਬਾਰੋ ॥

gal sa(n)gal sir maare uoobhau naa dheesai ghar baaro ||

The chain is put around his neck, and the Messenger of Death standing over his head strikes him; he cannot see the door of his home.

ਇਬ ਕੇ ਰਾਹੇ ਜੰਮਨਿ ਨਾਹੀ ਪਛੁਤਾਣੇ ਸਿਰਿ ਭਾਰੋ ॥

eib ke raahe ja(n)man naahee pachhutaane sir bhaaro ||

The seeds planted on this path do not sprout; bearing the weight of his sins upon his head, he regrets and repents.

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਕੋ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਸਾਚਾ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥੩॥

bin saache ko belee naahee saachaa eh beechaaro ||3||

Without the True Lord, no one is his friend; reflect upon this as true. ||3||

ਬਾਬਾ ਰੋਵਹਿ ਰਵਹਿ ਸੁ ਜਾਣੀਅਹਿ ਮਿਲਿ ਰੋਵੈ ਗੁਣ ਸਾਰੇਵਾ ॥

baabaa roveh raveh su jaane'eeh mil rovai gun saarevaa ||

O Baba, they alone are known to truly weep and wail, who meet together and weep, chanting the Praises of the Lord.

ਰੋਵੈ ਮਾਇਆ ਮੁਠੜੀ ਧੰਧੜਾ ਰੋਵਣਹਾਰੇਵਾ ॥

rovai maiaa muThaRee dha(n)dhaRaa rovanahaarevaa ||

Defrauded by Maya and worldly affairs, the weepers weep.

ਧੰਧਾ ਰੋਵੈ ਮੈਲੁ ਨ ਧੋਵੈ ਸੁਪਨੰਤਰੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥

dha(n)dhaa rovai mail na dhovai supana(n)tar sa(n)saaro ||

They weep for the sake of worldly affairs, and they do not wash off their own filth; the world is merely a dream.

ਜਿਉ ਬਾਜੀਗਰੁ ਭਰਮੈ ਭੂਲੈ ਝੂਠਿ ਮੁਠੀ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥

jiau baajeegar bharamai bhoolai jhooTh muThee aha(n)kaaro ||

Like the juggler, deceiving by his tricks, one is deluded by egotism, falsehood and illusion.

ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਣਹਾਰਾ ਆਪੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

aape maarag paavanahaaraa aape karam kamaae ||

The Lord Himself reveals the Path; He Himself is the Doer of deeds.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਰਾਖੇ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥੪॥੪॥

naam rate gur poorai raakhe naanak sahaj subhaae ||4||4||

Those who are imbued with the Naam, are protected by the Perfect Guru, O Nanak; they merge in celestial bliss. ||4||4||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||

Wadahans, First Mehla:

ਬਾਬਾ ਆਇਆ ਹੈ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਇਹੁ ਜਗੁ ਝੂਠੁ ਪਸਾਰੋਵਾ ॥

baabaa aaiaa hai uTh chalanaa ih jag jhooTh pasaarovaa ||

O Baba, whoever has come, will rise up and leave; this world is merely a false show.

ਸਚਾ ਘਰੁ ਸਚੜੈ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਖਰਾ ਸਚਿਆਰੋਵਾ ॥

sachaa ghar sachaRai seveeaai sach kharaa sachiaarovaa ||

One's true home is obtained by serving the True Lord; real Truth is obtained by being truthful.

ਕੂੜਿ ਲਬਿ ਜਾਂ ਥਾਇ ਨ ਪਾਸੀ ਅਗੈ ਲਹੈ ਨ ਠਾਓ ॥

kooR lab jaa(n) thai na paasee agai lahai na Thaao ||

By falsehood and greed, no place of rest is found, and no place in the world hereafter is obtained.

ਅੰਤਰਿ ਆਉ ਨ ਬੈਸਹੁ ਕਹੀਐ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈ ਘਰਿ ਕਾਓ ॥

a(n)tar aau na baisahu kaheeaai jiau su(n)n(j)ai ghar kaao ||

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਵਡਾ ਵੇਛੋੜਾ ਬਿਨਸੈ ਜਗੁ ਸਬਾਏ ॥

ja(n)man maran vaddaa vechhoRaa binasai jag sabaae ||

Trapped by birth and death, he is separated from the Lord for such a long time; the whole world is wasting away.

ਲਬਿ ਧੰਧੈ ਮਾਇਆ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਕਾਲੁ ਖੜਾ ਰੂਆਏ ॥੧॥

lab dha(n)dhai maiaa jagat bhulaiaa kaal khaRaa rooaae ||1||

Greed, worldly entanglements and Maya deceive the world. Death hovers over its head, and causes it to weep. ||1||

ਬਾਬਾ ਆਵਹੁ ਭਾਈਹੋ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੇਹ ਆਸੀਸਾ ਹੇ ॥

baabaa aavahu bhaieeho gal mileh mil mil dheh aaseesaa he ||

Come, O Baba, and Siblings of Destiny - let's join together; take me in your arms, and bless me with your prayers.

ਬਾਬਾ ਸਚੜਾ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀਆ ਦੇਹ ਅਸੀਸਾ ਹੇ ॥

baabaa sachaRaa mel na chukiee preetam keeaa dheh aseesaa he ||

O Baba, union with the True Lord cannot be broken; bless me with your prayers for union with my Beloved.

ਆਸੀਸਾ ਦੇਵਹੋ ਭਗਤਿ ਕਰੇਵਹੋ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੋ ॥

aaseesaa dhevaho bhagat karevaho miliaa kaa kiaa melo ||

Bless me with your prayers, that I may perform devotional worship service to my Lord; for those already united with Him, what is there to unite?

ਇਕਿ ਭੂਲੇ ਨਾਵਹੁ ਥੇਹਹੁ ਥਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਖੇਲੋ ॥

eik bhoole naavahu thehahu thaavahu gur sabadhee sach khelo ||

Some have wandered away from the Name of the Lord, and lost the Path. The Word of the Guru's Shabad is the true game.

ਜਮ ਮਾਰਗਿ ਨਹੀ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚੈ ਵੇਸੇ ॥

jam maarag nahee jaanaa sabadh samaanaa jug jug saachai vese ||

Do not go on Death's path; remain merged in the Word of the Shabad, the true form throughout the ages.

ਸਾਜਨ ਸੈਣ ਮਿਲਹੁ ਸੰਜੋਗੀ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਖੋਲੇ ਫਾਸੇ ॥੨॥

saajan sain milahu sa(n)jogee gur mil khole faase ||2||

Through good fortune, we meet such friends and relatives, who meet with the Guru, and escape the noose of Death. ||2||

ਬਾਬਾ ਨਾਂਗੜਾ ਆਇਆ ਜਗ ਮਹਿ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥

baabaa naa(n)gaRaa aaiaa jag meh dhukh sukh lekh likhaiaa ||

O Baba, we come into the world naked, into pain and pleasure, according to the record of our account.

ਲਿਖਿਅੜਾ ਸਾਹਾ ਨਾ ਟਲੈ ਜੇਹੜਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥

likhiaRaa saahaa naa Talai jehaRaa purab kamaiaa ||

The call of our pre-ordained destiny cannot be altered; it follows from our past actions.

ਬਹਿ ਸਾਚੈ ਲਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖਿਆ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥

beh saachai likhiaa a(n)mrit bikhiaa jit laiaa tit laagaa ||

The True Lord sits and writes of ambrosial nectar, and bitter poison; as the Lord attaches us, so are we attached.

ਕਾਮਣਿਆਰੀ ਕਾਮਣ ਪਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਗਲਿ ਤਾਗਾ ॥

kaamaniaaree kaaman paae bahu ra(n)gee gal taagaa ||

The Charmer, Maya, has worked her charms, and the multi-colored thread is around everyone's neck.

ਹੋਛੀ ਮਤਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਹੋਛਾ ਗੁੜੁ ਸਾ ਮਖੀ ਖਾਇਆ ॥

hochhee mat bhiaa man hochhaa guR saa makhee khaiaa ||

Through shallow intellect, the mind becomes shallow, and one eats the fly, along with the sweets.

ਨਾ ਮਰਜਾਦੁ ਆਇਆ ਕਲਿ ਭੀਤਰਿ ਨਾਂਗੋ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ॥੩॥

naa marajaadh aaiaa kal bheetar naa(n)go ba(n)dh chalaiaa ||3||

Contrary to custom, he comes into the Dark Age of Kali Yuga naked, and naked he is bound down and sent away again. ||3||

ਬਾਬਾ ਰੋਵਹੁ ਜੇ ਕਿਸੈ ਰੋਵਣਾ ਜਾਨੀਅੜਾ ਬੰਧਿ ਪਠਾਇਆ ਹੈ ॥

baabaa rovahu je kisai rovanaa jaaneeaRaa ba(n)dh paThaiaa hai ||

O Baba, weep and mourn if you must; the beloved soul is bound and driven off.

ਲਿਖਿਅੜਾ ਲੇਖੁ ਨ ਮੇਟੀਐ ਦਰਿ ਹਾਕਾਰੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ॥

likhiaRaa lekh na meTeeaai dhar haakaaraRaa aaiaa hai ||

The pre-ordained record of destiny cannot be erased; the summons has come from the Lord's Court.

ਹਾਕਾਰਾ ਆਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਰੁੰਨੇ ਰੋਵਣਹਾਰੇ ॥

haakaaraa aaiaa jaa tis bhaiaa ru(n)ne rovanahaare ||

The messenger comes, when it pleases the Lord, and the mourners begin to mourn.

ਪੁਤ ਭਾਈ ਭਾਤੀਜੇ ਰੋਵਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥

put bhaiee bhaateeje roveh preetam at piaare ||

Sons, brothers, nephews and very dear friends weep and wail.

ਭੈ ਰੋਵੈ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਮਰੈ ਨ ਮੁਇਆ ਨਾਲੇ ॥

bhai rovai gun saar samaale ko marai na muiaa naale ||

Let him weep, who weeps in the Fear of God, cherishing the virtues of God. No one dies with the dead.

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਜਾਣ ਸਿਜਾਣਾ ਰੋਵਹਿ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੪॥੫॥

naanak jug jug jaan sijaanaa roveh sach samaale ||4||5||

O Nanak, throughout the ages, they are known as wise, who weep, remembering the True Lord. ||4||5||