Gauri Ki Vaar Mahalla 4

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

satigur purakh dhiaal hai jis no samat sabh koi ||

The True Guru, the Primal Being, is kind and compassionate; all are alike to Him.

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਦਾ ਮਨ ਭਾਵਨੀ ਤੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥

ek dhirasaT kar dhekhadhaa man bhaavanee te sidh hoi ||

He looks upon all impartially; with pure faith in the mind, He is obtained.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪਦੁ ਸੋਇ ॥

satigur vich a(n)mrit hai har utam har padh soi ||

The Ambrosial Nectar is within the True Guru; He is exalted and sublime, of Godly status.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥

naanak kirapaa te har dhiaaieeaai gurmukh paavai koi ||1||

O Nanak, by His Grace, one meditates on the Lord; the Gurmukhs obtain Him. ||1||

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਭ ਬਿਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥

haumai maiaa sabh bikh hai nit jag toTaa sa(n)saar ||

Egotism and Maya are total poison; in these, people continually suffer loss in this world.

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

laahaa har dhan khaTiaa gurmukh sabadh veechaar ||

The Gurmukh earns the profit of the wealth of the Lord's Name, contemplating the Word of the Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਬਿਖੁ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

haumai mail bikh utarai har a(n)mrit har ur dhaar ||

The poisonous filth of egotism is removed, when one enshrines the Ambrosial Name of the Lord within the heart.

ਸਭਿ ਕਾਰਜ ਤਿਨ ਕੇ ਸਿਧਿ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

sabh kaaraj tin ke sidh heh jin gurmukh kirapaa dhaar ||

All the Gurmukh's affairs are brought to perfect completion; the Lord has showered him with His Mercy.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੨॥

naanak jo dhur mile se mil rahe har mele sirajanahaar ||2||

O Nanak, one who meets the Primal Lord remains blended with the Lord, the Creator Lord. ||2||

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਗੋਸਾਈ ॥

too sachaa saahib sach hai sach sachaa gosaiee ||

You are True, O True Lord and Master. You are the Truest of the True, O Lord of the World.

ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸਭ ਲਗੈ ਤੇਰੀ ਪਾਈ ॥

tudhuno sabh dhiaaidhee sabh lagai teree paiee ||

Everyone meditates on You; everyone falls at Your Feet.

ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਸਰੂਪ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਲਘਾਈ ॥

teree sifat suaaliau saroop hai jin keetee tis paar laghaiee ||

Your Praises are graceful and beautiful; You save those who speak them.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥

gurmukhaa no fal paidhaa sach naam samaiee ||

You reward the Gurmukhs, who are absorbed in the True Name.

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

vadde mere saahibaa vaddee teree vaddiaaiee ||1||

O my Great Lord and Master, great is Your glorious greatness. ||1||

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਭੁ ਬੋਲਣੁ ਫਿਕਾ ਸਾਦੁ ॥

vin naavai hor salaahanaa sabh bolan fikaa saadh ||

Without the Name, all other praise and speech is insipid and tasteless.

ਮਨਮੁਖ ਅਹੰਕਾਰੁ ਸਲਾਹਦੇ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਵਾਦੁ ॥

manmukh aha(n)kaar salaahadhe haumai mamataa vaadh ||

The self-willed manmukhs praise their own egos; their attachment to egotism is useless.

ਜਿਨ ਸਾਲਾਹਨਿ ਸੇ ਮਰਹਿ ਖਪਿ ਜਾਵੈ ਸਭੁ ਅਪਵਾਦੁ ॥

jin saalaahan se mareh khap jaavai sabh apavaadh ||

Those whom they praise, die; they all waste away in conflict.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਰਮਾਨਾਦੁ ॥੧॥

jan naanak gurmukh ubare jap har har paramaanaadh ||1||

O servant Nanak, the Gurmukhs are saved, chanting the Name of the Lord, Har, Har, the Embodiment of Supreme Bliss. ||1||

ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਨਿ ਹਰੀ ॥

satigur har prabh dhas naam dhiaaiee man haree ||

O True Guru, tell me of my Lord God, that I may meditate on the Naam within my mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਵਿਤੁ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਸਭਿ ਦੁਖ ਪਰਹਰੀ ॥੨॥

naanak naam pavit har mukh bolee sabh dhukh paraharee ||2||

O Nanak, the Lord's Name is sacred and pure; chanting it, all my pain has been taken away. ||2||

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰੰਜਨ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

too aape aap nira(n)kaar hai nira(n)jan har raiaa ||

You Yourself are the Formless Lord, the Immaculate Lord, our Sovereign King.

ਜਿਨੀ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਇਆ ॥

jinee too ik man sach dhiaaiaa tin kaa sabh dhukh gavaiaa ||

Those who meditate on You, O True Lord with one-pointed mind, are rid of all their pain.

ਤੇਰਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਜਿਸ ਨੋ ਲਵੈ ਲਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥

teraa sareek ko naahee jis no lavai lai sunaiaa ||

You have no equal, next to whom I might sit and speak of You.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਤੂਹੈ ਨਿਰੰਜਨਾ ਤੂਹੈ ਸਚੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

tudh jevadd dhaataa toohai nira(n)janaa toohai sach merai man bhaiaa ||

You are the only Giver as great as Yourself. You are Immaculate; O True Lord, you are pleasing to my mind.

ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੇ ਸਚੁ ਨਾਇਆ ॥੨॥

sache mere saahibaa sache sach naiaa ||2||

O my True Lord and Master, Your Name is the Truest of the True. ||2||

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਮਨਮੁਖ ਦੁਰਜਨਾ ॥

man a(n)tar haumai rog hai bhram bhoole manmukh dhurajanaa ||

Deep within the mind is the disease of ego; the self-willed manmukhs, the evil beings, are deluded by doubt.

ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਨਾ ॥੧॥

naanak rog gavai mil satigur saadhoo sajanaa ||1||

O Nanak, this disease is eradicated, only when one meets the True Guru, our Holy Friend. ||1||

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

man tan rataa ra(n)g siau gurmukh har gunataas ||

The mind and body of the Gurmukh are imbued with the Love of the Lord, the Treasure of Virtue.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰ ਸਾਬਾਸਿ ॥੨॥

jan naanak har saranaagatee har mele gur saabaas ||2||

Servant Nanak has taken to the Sanctuary of the Lord. Hail to the Guru, who has united me with the Lord. ||2||

ਤੂ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਤੂ ਵੜੀਐ ॥

too karataa purakh aga(n)m hai kis naal too vaReeaai ||

You are the Personification of Creativity, the Inaccessible Lord. With whom should I compare You?

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਇ ਸੁ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਹਾ ਤੂਹੈ ਪੜੀਐ ॥

tudh jevadd hoi su aakheeaai tudh jehaa toohai paReeaai ||

If there was anyone else as great as You, I would name him; You alone are like Yourself.

ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗੜੀਐ ॥

too ghaT ghaT ik varatadhaa gurmukh paragaReeaai ||

You are the One, permeating each and every heart; You are revealed to the Gurmukh.

ਤੂ ਸਚਾ ਸਭਸ ਦਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਸਭ ਦੂ ਤੂ ਚੜੀਐ ॥

too sachaa sabhas dhaa khasam hai sabh dhoo too chaReeaai ||

You are the True Lord and Master of all; You are the Highest of all.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਹੋਇਸੀ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਕੜੀਐ ॥੩॥

too kareh su sache hoisee taa kait kaReeaai ||3||

Whatever You do, O True Lord - that is what happens, so why should we grieve? ||3||

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਗੰਨਿ ॥

mai man tan prem pira(n)m kaa aThe pahar laga(n)n ||

My mind and body are imbued with the Love of my Beloved, twenty-four hours a day.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖਿ ਵਸੰਨਿ ॥੧॥

jan naanak kirapaa dhaar prabh satigur sukh vasa(n)n ||1||

Shower Your Mercy upon servant Nanak, O God, that he may dwell in peace with the True Guru. ||1||

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਜਿਉ ਬੋਲਨਿ ਤਿਵੈ ਸੋਹੰਨਿ ॥

jin a(n)dhar preet pira(n)m kee jiau bolan tivai soha(n)n ||

Those whose inner beings are filled with the Love of their Beloved, look beautiful as they speak.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਨਿ ॥੨॥

naanak har aape jaanadhaa jin laiee preet pira(n)n ||2||

O Nanak, the Lord Himself knows all; the Beloved Lord has infused His Love. ||2||

ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਭੁਲਣ ਵਿਚਿ ਨਾਹੀ ॥

too karataa aap abhul hai bhulan vich naahee ||

O Creator Lord, You Yourself are infallible; You never make mistakes.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਭਲਾ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥

too kareh su sache bhalaa hai gur sabadh bujhaahee ||

Whatever You do is good, O True Lord; this understanding is obtained through the Word of the Guru's Shabad.

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

too karan kaaran samarath hai dhoojaa ko naahee ||

You are the Cause of causes, the All-powerful Lord; there is no other at all.

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਹੀ ॥

too saahib agam dhiaal hai sabh tudh dhiaahee ||

O Lord and Master, You are inaccessible and merciful. Everyone meditates on You.

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂ ਸਭਸ ਦਾ ਤੂ ਸਭ ਛਡਾਹੀ ॥੪॥

sabh jeea tere too sabhas dhaa too sabh chhaddaahee ||4||

All beings are Yours; You belong to all. You deliver all. ||4||

ਸੁਣਿ ਸਾਜਨ ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਦੇਸਰਾ ਅਖੀ ਤਾਰ ਲਗੰਨਿ ॥

sun saajan prem sa(n)dhesaraa akhee taar laga(n)n ||

Listen, O my Friend, to my message of love; my eyes are fixed upon You.

ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵੰਨਿ ॥੧॥

gur tuThai sajan meliaa jan naanak sukh sava(n)n ||1||

The Guru was pleased - He united servant Nanak with his friend, and now he sleeps in peace. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥

satigur dhaataa dhiaal hai jis no dhiaa sadhaa hoi ||

The True Guru is the Merciful Giver; He is always compassionate.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅੰਦਰਹੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੇਖੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥

satigur a(n)dharahu niravair hai sabh dhekhai braham ik soi ||

The True Guru has no hatred within Him; He beholds the One God everywhere.

ਨਿਰਵੈਰਾ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਚਲਾਇਦੇ ਤਿਨ ਵਿਚਹੁ ਤਿਸਟਿਆ ਨ ਕੋਇ ॥

niravairaa naal j vair chalaidhe tin vichahu tisaTiaa na koi ||

Anyone who directs hate against the One who has no hate, shall never be satisfied within.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਭਨਾ ਦਾ ਭਲਾ ਮਨਾਇਦਾ ਤਿਸ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

satigur sabhanaa dhaa bhalaa manaidhaa tis dhaa buraa kiau hoi ||

The True Guru wishes everyone well; how can anything bad happen to Him?

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛਦਾ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥

satigur no jehaa ko ichhadhaa tehaa fal paae koi ||

As one feels towards the True Guru, so are the rewards he receives.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak karataa sabh kichh jaanadhaa jidhoo kichh gujhaa na hoi ||2||

O Nanak, the Creator knows everything; nothing can be hidden from Him. ||2||

ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਵਡ ਜਾਣੀ ॥

jis no saahib vaddaa kare soiee vadd jaanee ||

One who has been made great by his Lord and Master - know him to be great!

ਜਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੋ ਸਾਹਿਬ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥

jis saahib bhaavai tis bakhas le so saahib man bhaanee ||

By His Pleasure, the Lord and Master forgives those who are pleasing to His Mind.

ਜੇ ਕੋ ਓਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਸੋ ਮੂੜ ਅਜਾਣੀ ॥

je ko os dhee rees kare so mooR ajaanee ||

ਜਿਸ ਨੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੁ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥

jis no satigur mele su gun ravai gun aakh vakhaanee ||

One who is united with the Lord by the True Guru, sings His Praises and speaks His Glories.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚੁ ਹੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੫॥

naanak sachaa sach hai bujh sach samaanee ||5||

O Nanak, the True Lord is True; one who understands Him is absorbed in Truth. ||5||

ਹਰਿ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨ ਅਮਰੁ ਹੈ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

har sat nira(n)jan amar hai nirabhau niravair nira(n)kaar ||

The Lord is true, immaculate and eternal; He has no fear, hatred or form.

ਜਿਨ ਜਪਿਆ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਤਿਨ ਲਥਾ ਹਉਮੈ ਭਾਰੁ ॥

jin japiaa ik man ik chit tin lathaa haumai bhaar ||

Those who chant and meditate on Him, who single-mindedly focus their consciousness on Him, are rid of the burden of their ego.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਸੰਤ ਜਨਾ ਜੈਕਾਰੁ ॥

jin gurmukh har aaraadhiaa tin sa(n)t janaa jaikaar ||

Those Gurmukhs who worship and adore the Lord - hail to those Saintly beings!

ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸ ਨੋ ਫਿਟੁ ਫਿਟੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

koiee ni(n)dhaa kare poore satiguroo kee tis no fiT fiT kahai sabh sa(n)saar ||

If someone slanders the Perfect True Guru, he will be rebuked and reproached by the whole world.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥

satigur vich aap varatadhaa har aape rakhanahaar ||

The Lord Himself abides within the True Guru; He Himself is His Protector.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਗੁਣ ਗਾਵਦਾ ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

dhan dha(n)n guroo gun gaavadhaa tis no sadhaa sadhaa namasakaar ||

Blessed, Blessed is the Guru, who sings the Glories of God. Unto Him, I bow forever and ever in deepest reverence.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨ ਜਪਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੧॥

jan naanak tin kau vaariaa jin japiaa sirajanahaar ||1||

Servant Nanak is a sacrifice to those who have meditated on the Creator Lord. ||1||

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪੇ ਆਕਾਸੁ ॥

aape dharatee saajeean aape aakaas ||

He Himself made the earth; He Himself made the sky.

ਵਿਚਿ ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇਅਨੁ ਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ਗਿਰਾਸੁ ॥

vich aape ja(n)t upaian mukh aape dhei giraas ||

He Himself created the beings there, and He Himself places food in their mouths.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਹੀ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

sabh aape aap varatadhaa aape hee gunataas ||

He Himself is All-pervading; He Himself is the Treasure of Excellence.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟੇ ਤਾਸੁ ॥੨॥

jan naanak naam dhiaai too sabh kilavikh kaTe taas ||2||

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord; He shall take away all your sinful mistakes. ||2||

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ॥

too sachaa saahib sach hai sach sache bhaavai ||

You, O True Lord and Master, are True; the Truth is pleasing to the True One.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਦੇ ਤਿਨ ਜਮ ਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

jo tudh sach salaahadhe tin jam ka(n)kar neR na aavai ||

The Messenger of Death does not even approach those who praise You, O True Lord.

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਦਰਿ ਉਜਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਚਾ ਭਾਵੈ ॥

tin ke mukh dhar ujale jin har hiradhai sachaa bhaavai ||

Their faces are radiant in the Court of the Lord; the Lord is pleasing to their hearts.

ਕੂੜਿਆਰ ਪਿਛਾਹਾ ਸਟੀਅਨਿ ਕੂੜੁ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

kooRiaar pichhaahaa saTeean kooR hiradhai kapaT mahaa dhukh paavai ||

The false ones are left behind; because of the falsehood and deceit in their hearts, they suffer in terrible pain.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕੂੜਿਆਰੀਆ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਜਾਵੈ ॥੬॥

muh kaale kooRiaareeaa kooRiaar kooRo hoi jaavai ||6||

Black are the faces of the false; the false remain just false. ||6||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਹੈ ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

satigur dharatee dharam hai tis vich jehaa ko beeje tehaa fal paae ||

The True Guru is the field of Dharma; as one plants the seeds there, so are the fruits obtained.

ਗੁਰਸਿਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੀਜਿਆ ਤਿਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥

gursikhee a(n)mrit beejiaa tin a(n)mirat fal har paae ||

The GurSikhs plant ambrosial nectar, and obtain the Lord as their ambrosial fruit.

ਓਨਾ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਓਇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੀ ਪੈਨਾਏ ॥

onaa halat palat mukh ujale oi har dharageh sachee painaae ||

Their faces are radiant in this world and the next; in the Court of the Lord, they are robed with honor.

ਇਕਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਖੋਟੁ ਨਿਤ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵਹਿ ਓਹੁ ਜੇਹਾ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਖਾਏ ॥

eikan(h)aa a(n)dhar khoT nit khoT kamaaveh oh jehaa beeje tehaa fal khaae ||

Some have cruelty in their hearts - they constantly act in cruelty; as they plant, so are the fruits which they eat.

ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਾਫੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੁਆਵਗੀਰ ਸਭਿ ਉਘੜਿ ਆਏ ॥

jaa satigur saraaf nadhar kar dhekhai suaavageer sabh ughaR aae ||

When the True Guru, the Tester, observes with His Glance, the selfish ones are all exposed.

ਓਇ ਜੇਹਾ ਚਿਤਵਹਿ ਨਿਤ ਤੇਹਾ ਪਾਇਨਿ ਓਇ ਤੇਹੋ ਜੇਹੇ ਦਯਿ ਵਜਾਏ ॥

oi jehaa chitaveh nit tehaa pain oi teho jehe dhay vajaae ||

As one thinks, so does he receive, and so does the Lord make him known.

ਨਾਨਕ ਦੁਹੀ ਸਿਰੀ ਖਸਮੁ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਨਿਤ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਚਲਤ ਸਬਾਏ ॥੧॥

naanak dhuhee siree khasam aape varatai nit kar kar dhekhai chalat sabaae ||1||

O Nanak, the Lord and Master is pervading at both ends; He continually acts, and beholds His own play. ||1||

ਇਕੁ ਮਨੁ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਿਤੁ ਲਗੈ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਇ ॥

eik man ik varatadhaa jit lagai so thai pai ||

The mortal is of one mind - whatever he dedicates it to, in that he is successful.

ਕੋਈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਨੇਰੀਆ ਜਿ ਘਰਿ ਵਥੁ ਹੋਵੈ ਸਾਈ ਖਾਇ ॥

koiee galaa kare ghanereeaa j ghar vath hovai saiee khai ||

Some talk a lot, but they eat only that which is in their own homes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

bin satigur sojhee naa pavai aha(n)kaar na vichahu jai ||

Without the True Guru, understanding is not obtained, and egotism does not depart from within.

ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨੋ ਦੁਖ ਭੁਖ ਹੈ ਹਥੁ ਤਡਹਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਮੰਗਾਇ ॥

aha(n)kaareeaa no dhukh bhukh hai hath taddeh ghar ghar ma(n)gai ||

Suffering and hunger cling to the egotistical people; they hold out their hands and beg from door to door.

ਕੂੜੁ ਠਗੀ ਗੁਝੀ ਨਾ ਰਹੈ ਮੁਲੰਮਾ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

kooR Thagee gujhee naa rahai mula(n)maa paaj leh jai ||

Their falsehood and fraud cannot remain concealed; their false appearances fall off in the end.

ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

jis hovai poorab likhiaa tis satigur milai prabh aai ||

One who has such pre-ordained destiny comes to meet God through the True Guru.

ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਪਾਰਸਿ ਭੇਟੀਐ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਸੁਵਰਨੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

jiau lohaa paaras bheTeeaai mil sa(n)gat suvaran hoi jai ||

Just as iron is transmuted into gold by the touch of the Philosopher's Stone, so are people transformed by joining the Sangat, the Holy Congregation.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਤੂ ਧਣੀ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇ ॥੨॥

jan naanak ke prabh too dhanee jiau bhaavai tivai chalai ||2||

O God, You are the Master of servant Nanak; as it pleases You, You lead him. ||2||

ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

jin har hiradhai seviaa tin har aap milaae ||

One who serves the Lord with all his heart - the Lord Himself unites him with Himself.

ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝਿ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਰੀ ਸਭਿ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

gun kee saajh tin siau karee sabh avagan sabadh jalaae ||

He enters into a partnership with virtue and merit, and burns off all his demerits with the fire of the Shabad.

ਅਉਗਣ ਵਿਕਣਿ ਪਲਰੀ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਪਾਏ ॥

aaugan vikan palaree jis dheh su sache paae ||

Demerits are purchased cheap, like straw; he alone gathers merit, who is so blessed by the True Lord.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਅਉਗਣ ਮੇਟਿ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀਆਏ ॥

balihaaree gur aapane jin aaugan meT gun paragaTeeaae ||

I am a sacrifice to my Guru, who has erased my demerits, and revealed my virtuous merits.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਲਾਏ ॥੭॥

vaddee vaddiaaiee vadde kee gurmukh aalaae ||7||

The Gurmukh chants the glorious greatness of the great Lord God. ||7||

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

satigur vich vaddee vaddiaaiee jo anadhin har har naam dhiaavai ||

Great is the greatness within the True Guru, who meditates night and day on the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਮਤ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥

har har naam ramat such sa(n)jam har naame hee tirapataavai ||

The repetition of the Name of the Lord, Har, Har, is his purity and self-restraint; with the Name of the Lord, He is satisfied.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਾਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਰਖ ਕਰਾਵੈ ॥

har naam taan har naam dheebaan har naamo rakh karaavai ||

The Lord's Name is His power, and the Lord's Name is His Royal Court; the Lord's Name protects Him.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਪੂਜੇ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਸੋ ਮਨ ਇਛੇ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥

jo chit lai pooje gur moorat so man ichhe fal paavai ||

One who centers his consciousness and worships the Guru, obtains the fruits of his mind's desires.

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਰਤਾ ਮਾਰ ਦਿਵਾਵੈ ॥

jo ni(n)dhaa kare satigur poore kee tis karataa maar dhivaavai ||

But one who slanders the Perfect True Guru, shall be killed and destroyed by the Creator.

ਫੇਰਿ ਓਹ ਵੇਲਾ ਓਸੁ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਓਹੁ ਆਪਣਾ ਬੀਜਿਆ ਆਪੇ ਖਾਵੈ ॥

fer oh velaa os hath na aavai oh aapanaa beejiaa aape khaavai ||

This opportunity shall not come into his hands again; he must eat what he himself has planted.

ਨਰਕਿ ਘੋਰਿ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਖੜਿਆ ਜਿਉ ਤਸਕਰੁ ਪਾਇ ਗਲਾਵੈ ॥

narak ghor muh kaalai khaRiaa jiau tasakar pai galaavai ||

He shall be taken to the most horrible hell, with his face blackened like a thief, and a noose around his neck.

ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਪਵੈ ਤਾ ਉਬਰੈ ਜਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

fir satigur kee saranee pavai taa ubarai jaa har har naam dhiaavai ||

But if he should again take to the Sanctuary of the True Guru, and meditate on the Name of the Lord, Har, Har, then he shall be saved.

ਹਰਿ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਰਤੇ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥੧॥

har baataa aakh sunaae naanak har karate evai bhaavai ||1||

Nanak speaks and proclaims the Lord's Story; as it pleases the Creator, so does he speak. ||1||

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨੈ ਓਹੁ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮੁਠਾ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ॥

poore gur kaa hukam na ma(n)nai oh manmukh agiaan muThaa bikh maiaa ||

One who does not obey the Hukam, the Command of the Perfect Guru - that self-willed manmukh is plundered by his ignorance and poisoned by Maya.

ਓਸੁ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਕੂੜੋ ਕਰਿ ਬੁਝੈ ਅਣਹੋਦੇ ਝਗੜੇ ਦਯਿ ਓਸ ਦੈ ਗਲਿ ਪਾਇਆ ॥

os a(n)dhar kooR kooRo kar bujhai anahodhe jhagaRe dhay os dhai gal paiaa ||

Within him is falsehood, and he sees everyone else as false; the Lord has tied these useless conflicts around his neck.

ਓਹੁ ਗਲ ਫਰੋਸੀ ਕਰੇ ਬਹੁਤੇਰੀ ਓਸ ਦਾ ਬੋਲਿਆ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਇਆ ॥

oh gal farosee kare bahuteree os dhaa boliaa kisai na bhaiaa ||

He babbles on and on, but the words he speaks please no one.

ਓਹੁ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਜਿਉ ਰੰਨ ਦੋੁਹਾਗਣਿ ਓਸੁ ਨਾਲਿ ਮੁਹੁ ਜੋੜੇ ਓਸੁ ਭੀ ਲਛਣੁ ਲਾਇਆ ॥

oh ghar ghar ha(n)ddai jiau ra(n)n dhuohaagan os naal muh joRe os bhee lachhan laiaa ||

He wanders from house to house like an abandoned woman; whoever associates with him is stained by the mark of evil as well.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਓਸ ਦਾ ਪਾਸੁ ਛਡਿ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ਬਹਿ ਜਾਇਆ ॥

gurmukh hoi su alipato varatai os dhaa paas chhadd gur paas beh jaiaa ||

Those who become Gurmukh avoid him; they forsake his company and sit near the Guru.

ਜੋ ਗੁਰੁ ਗੋਪੇ ਆਪਣਾ ਸੁ ਭਲਾ ਨਾਹੀ ਪੰਚਹੁ ਓਨਿ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ॥

jo gur gope aapanaa su bhalaa naahee pa(n)chahu on laahaa mool sabh gavaiaa ||

O chosen people, O self-elect, one who does not publicly affirm his Guru is not a good person; he loses all his profits and capital.

ਪਹਿਲਾ ਆਗਮੁ ਨਿਗਮੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਉਪਰਿ ਆਇਆ ॥

pahilaa aagam nigam naanak aakh sunaae poore gur kaa bachan upar aaiaa ||

People used to chant and recite the Shaastras and the Vedas, O Nanak, but now the Words of the Perfect Guru have come to be the most exalted of all.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵੈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਮਨਮੁਖਾ ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਇਆ ॥੨॥

gursikhaa vaddiaaiee bhaavai gur poore kee manmukhaa oh velaa hath na aaiaa ||2||

The glorious greatness of the Perfect Guru is pleasing to the GurSikh; the self-willed manmukhs have lost this opportunity. ||2||

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸੋ ਲਏ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਟਿਕੇ ॥

sach sachaa sabh dhoo vaddaa hai so le jis satigur Tike ||

The True Lord is truly the greatest of all; he alone obtains Him, who is anointed by the Guru.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕੇ ॥

so satigur j sach dhiaaidhaa sach sachaa satigur ike ||

He is the True Guru, who meditates on the True Lord. The True Lord and the True Guru are truly One.

ਸੋਈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਪੰਜੇ ਦੂਤ ਕੀਤੇ ਵਸਿ ਛਿਕੇ ॥

soiee satigur purakh hai jin pa(n)je dhoot keete vas chhike ||

He is the True Guru, the Primal Being, who has totally conquered his five passions.

ਜਿ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਤਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਫਿਟੁ ਫਿਟੁ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ॥

j bin satigur seve aap ganaidhe tin a(n)dhar kooR fiT fiT muh fike ||

One who does not serve the True Guru, and who praises himself, is filled with falsehood within. Cursed, cursed is his ugly face.

ਓਇ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵਨੀ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਚੁਕੇ ॥੮॥

oi bole kisai na bhaavanee muh kaale satigur te chuke ||8||

His words are not pleasing to anyone; his face is blackened, and he is separated from the True Guru. ||8||

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਭੁ ਖੇਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਿਰਸਾਣੀ ਲਾਇਆ ॥

har prabh kaa sabh khet hai har aap kirasaanee laiaa ||

Everyone is the field of the Lord God; the Lord Himself cultivates this field.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਜਮਾਈਅਨੁ ਮਨਮੁਖੀ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇਆ ॥

gurmukh bakhas jamaieean manmukhee mool gavaiaa ||

The Gurmukh grows the crop of forgiveness, while the self-willed manmukh loses even his roots.

ਸਭੁ ਕੋ ਬੀਜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਨੋ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਖੇਤੁ ਜਮਾਇਆ ॥

sabh ko beeje aapane bhale no har bhaavai so khet jamaiaa ||

They all plant for their own good, but the Lord causes to grow only that field with which He is pleased.

ਗੁਰਸਿਖੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੀਜਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥

gursikhee har a(n)mrit beejiaa har a(n)mirat naam fal a(n)mrit paiaa ||

The GurSikh plants the seed of the Lord's Ambrosial Nectar, and obtains the Lord's Ambrosial Naam as his Ambrosial Fruit.

ਜਮੁ ਚੂਹਾ ਕਿਰਸ ਨਿਤ ਕੁਰਕਦਾ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਮਾਰਿ ਕਢਾਇਆ ॥

jam choohaa kiras nit kurakadhaa har karatai maar kaddaiaa ||

The mouse of Death is continually gnawing away at the crop, but the Creator Lord has beaten it off and driven it away.

ਕਿਰਸਾਣੀ ਜੰਮੀ ਭਾਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਹਲ ਬਖਸ ਜਮਾਇਆ ॥

kirasaanee ja(n)mee bhaau kar har bohal bakhas jamaiaa ||

The farm was successful, by the Love of the Lord, and the crop was produced by God's Grace.

ਤਿਨ ਕਾ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਸਭੁ ਲਾਹਿਓਨੁ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇਆ ॥

tin kaa kaaRaa a(n)dhesaa sabh laahion jinee satigur purakh dhiaaiaa ||

He has removed all the burning and anxiety of those, who have meditated on the True Guru, the Primal Being.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥੧॥

jan naanak naam araadhiaa aap tariaa sabh jagat taraiaa ||1||

O servant Nanak, one who worships and adores the Naam, the Name of the Lord, swims across, and saves the whole world as well. ||1||

ਸਾਰਾ ਦਿਨੁ ਲਾਲਚਿ ਅਟਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਹੋਰੇ ਗਲਾ ॥

saaraa dhin laalach aTiaa manmukh hore galaa ||

The self-willed manmukh is occupied with greed all day long, although he may claim otherwise.

ਰਾਤੀ ਊਘੈ ਦਬਿਆ ਨਵੇ ਸੋਤ ਸਭਿ ਢਿਲਾ ॥

raatee uooghai dhabiaa nave sot sabh ddilaa ||

At night, he is overcome by fatigue, and all his nine holes are weakened.

ਮਨਮੁਖਾ ਦੈ ਸਿਰਿ ਜੋਰਾ ਅਮਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਭਲਾ ॥

manmukhaa dhai sir joraa amar hai nit dheveh bhalaa ||

Over the head of the manmukh is the order of the woman; to her, he ever holds out his promises of goodness.

ਜੋਰਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਪੁਰਖ ਕਮਾਵਦੇ ਸੇ ਅਪਵਿਤ ਅਮੇਧ ਖਲਾ ॥

joraa dhaa aakhiaa purakh kamaavadhe se apavit amedh khalaa ||

Those men who act according to the orders of women are impure, filthy and foolish.

ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੇ ਕੁਸੁਧ ਨਰ ਸੇ ਜੋਰਾ ਪੁਛਿ ਚਲਾ ॥

kaam viaape kusudh nar se joraa puchh chalaa ||

Those impure men are engrossed in sexual desire; they consult their women and walk accordingly.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਆਖਿਐ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਭਲ ਭਲਾ ॥

satigur kai aakhiaai jo chalai so sat purakh bhal bhalaa ||

One who walks as the True Guru tells him to, is the true man, the best of the best.

ਜੋਰਾ ਪੁਰਖ ਸਭਿ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਖੇਲ ਸਭਿ ਖਿਲਾ ॥

joraa purakh sabh aap upaian har khel sabh khilaa ||

He Himself created all women and men; the Lord Himself plays every play.

ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਵਣੀ ਨਾਨਕ ਭਲ ਭਲਾ ॥੨॥

sabh teree banat banaavanee naanak bhal bhalaa ||2||

You created the entire creation; O Nanak, it is the best of the best. ||2||

ਤੂ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੁਲੀਐ ॥

too veparavaahu athaahu hai atul kiau tuleeaai ||

You are carefree, unfathomable and immeasurable; how can You be measured?

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੀਐ ॥

se vaddabhaagee j tudh dhiaaidhe jin satigur mileeaai ||

Those who have met the True Guru and who meditate on You are very fortunate.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣੀਐ ॥

satigur kee baanee sat saroop hai gurbaanee baneeaai ||

The Word of the True Guru's Bani is the embodiment of Truth; through Gurbani, one becomes perfect.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਰੀਸੈ ਹੋਰਿ ਕਚੁ ਪਿਚੁ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਝੜਿ ਪੜੀਐ ॥

satigur kee reesai hor kach pich boladhe se kooRiaar kooRe jhaR paReeaai ||

Jealously emulating the True Guru, some others may speak of good and bad, but the false are destroyed by their falsehood.

ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹੋਰੁ ਮੁਖਿ ਹੋਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਨੋ ਝਖਿ ਮਰਦੇ ਕੜੀਐ ॥੯॥

on(h)aa a(n)dhar hor mukh hor hai bikh maiaa no jhakh maradhe kaReeaai ||9||

Deep within them is one thing, and in their mouths is another; they suck in the poison of Maya, and then they painfully waste away. ||9||

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨਿਰਮਲੀ ਨਿਰਮਲ ਜਨੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸੇਵਾ ਘਾਲੇ ॥

satigur kee sevaa niramalee niramal jan hoi su sevaa ghaale ||

Service to the True Guru is immaculate and pure; those humble beings who are pure perform this service.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਝੂਠੁ ਓਇ ਆਪੇ ਸਚੈ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲੇ ॥

jin a(n)dhar kapaT vikaar jhooTh oi aape sachai vakh kadde jajamaale ||

Those who have deceit, corruption and falsehood within - the True Lord Himself casts them out like lepers.

ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ਘਾਲਨਿ ਕੂੜਿਆਰ ਨ ਲਭਨੀ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ਭਾਲੇ ॥

sachiaar sikh beh satigur paas ghaalan kooRiaar na labhanee kitai thai bhaale ||

The truthful Sikhs sit by the True Guru's side and serve Him. The false ones search, but find no place of rest.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਆਖਿਆ ਸੁਖਾਵੈ ਨਾਹੀ ਤਿਨਾ ਮੁਹ ਭਲੇਰੇ ਫਿਰਹਿ ਦਯਿ ਗਾਲੇ ॥

jinaa satigur kaa aakhiaa sukhaavai naahee tinaa muh bhalere fireh dhay gaale ||

Those who are not pleased with the Words of the True Guru - their faces are cursed, and they wander around, condemned by God.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ਸੇ ਕਿਚਰਕੁ ਵੇਰਾਈਅਨਿ ਮਨਮੁਖ ਬੇਤਾਲੇ ॥

jin a(n)dhar preet nahee har keree se kicharak veraieean manmukh betaale ||

Those who do not have the Love of the Lord within their hearts - how long can those demonic, self-willed manmukhs be consoled?

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਥਾਇ ਰਖੈ ਓਹੁ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਣੀ ਵਥੁ ਨਾਲੇ ॥

satigur no milai su aapanaa man thai rakhai oh aap varatai aapanee vath naale ||

One who meets the True Guru, keeps his mind in its own place; he spends only his own assets.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਇਕਨਾ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵੈ ਇਕਿ ਆਪੇ ਵਖਿ ਕਢੈ ਠਗਵਾਲੇ ॥੧॥

jan naanak ikanaa gur mel sukh dhevai ik aape vakh kaddai Thagavaale ||1||

O servant Nanak, some are united with the Guru; to some, the Lord grants peace, while others - deceitful cheats - suffer in isolation. ||1||

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਦਯਿ ਆਦੇ ਰਾਸਿ ॥

jinaa a(n)dhar naam nidhaan har tin ke kaaj dhay aadhe raas ||

Those who have the treasure of the Lord's Name deep within their hearts - the Lord resolves their affairs.

ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਗੁ ਕਰਿ ਬੈਠਾ ਪਾਸਿ ॥

tin chookee muhataajee lokan kee har prabh a(n)g kar baiThaa paas ||

They are no longer subservient to other people; the Lord God sits by them, at their side.

ਜਾਂ ਕਰਤਾ ਵਲਿ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਵਲਿ ਸਭਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਕਰਹਿ ਸਾਬਾਸਿ ॥

jaa(n) karataa val taa sabh ko val sabh dharasan dhekh kareh saabaas ||

When the Creator is on their side, then everyone is on their side. Beholding their vision, everyone applauds them.

ਸਾਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭਿ ਜਨ ਕਉ ਆਇ ਕਰਹਿ ਰਹਰਾਸਿ ॥

saahu paatisaahu sabh har kaa keeaa sabh jan kau aai kareh raharaas ||

Kings and emperors are all created by the Lord; they all come and bow in reverence to the Lord's humble servant.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਵਡਾ ਸੇਵਿ ਅਤੁਲੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

gur poore kee vaddee vaddiaaiee har vaddaa sev atul sukh paiaa ||

Great is the greatness of the Perfect Guru. Serving the Great Lord, I have obtained immeasurable peace.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦਾਨੁ ਦੀਆ ਹਰਿ ਨਿਹਚਲੁ ਨਿਤ ਬਖਸੇ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

gur poorai dhaan dheeaa har nihachal nit bakhase chaRai savaiaa ||

The Lord has bestowed this eternal gift upon the Perfect Guru; His blessings increase day by day.

ਕੋਈ ਨਿੰਦਕੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖਿ ਨ ਸਕੈ ਸੋ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਪਚਾਇਆ ॥

koiee ni(n)dhak vaddiaaiee dhekh na sakai so karatai aap pachaiaa ||

The slanderer, who cannot endure His greatness, is destroyed by the Creator Himself.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਬੋਲੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਭਗਤਾ ਨੋ ਸਦਾ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥੨॥

jan naanak gun bolai karate ke bhagataa no sadhaa rakhadhaa aaiaa ||2||

Servant Nanak chants the Glorious Praises of the Creator, who protects His devotees forever. ||2||

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਵਡ ਦਾਤਾ ਦਾਣਾ ॥

too saahib agam dhiaal hai vadd dhaataa dhaanaa ||

You, O Lord and Master, are inaccessible and merciful; You are the Great Giver, All-knowing.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਹੋਰੁ ਕੋ ਦਿਸਿ ਨਾ ਆਵਈ ਤੂਹੈਂ ਸੁਘੜੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥

tudh jevadd mai hor ko dhis naa aaviee toohai(n) sughaR merai man bhaanaa ||

I can see no other as great as You; O Lord of Wisdom, You are pleasing to my mind.

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਦਿਸਿ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਚਲਣਹਾਰਾ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥

moh kuTa(n)b dhis aavadhaa sabh chalanahaaraa aavan jaanaa ||

Emotional attachment to your family and everything you see is temporary, coming and going.

ਜੋ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਹੋਰਤੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਾ ਤਿਨ ਮਾਣਾ ॥

jo bin sache horat chit laidhe se kooRiaar kooRaa tin maanaa ||

Those who attach their consciousness to anything except the True Lord are false, and false is their pride.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣਾ ॥੧੦॥

naanak sach dhiaai too bin sache pach pach mue ajaanaa ||10||

O Nanak, meditate on the True Lord; without the True Lord, the ignorant rot away and putrefy to death. ||10||

ਅਗੋ ਦੇ ਸਤ ਭਾਉ ਨ ਦਿਚੈ ਪਿਛੋ ਦੇ ਆਖਿਆ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥

ago dhe sat bhaau na dhichai pichho dhe aakhiaa ka(n)m na aavai ||

At first, he did not show respect to the Guru; later, he offered excuses, but it is no use.

ਅਧ ਵਿਚਿ ਫਿਰੈ ਮਨਮੁਖੁ ਵੇਚਾਰਾ ਗਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

adh vich firai manmukh vechaaraa galee kiau sukh paavai ||

The wretched, self-willed manmukhs wander around and are stuck mid-way; how can they find peace by mere words?

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੁ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ॥

jis a(n)dhar preet nahee satigur kee su kooRee aavai kooRee jaavai ||

Those who have no love for the True Guru within their hearts come with falsehood, and leave with falsehood.

ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਤਾ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਦਰੀ ਆਵੈ ॥

je kirapaa kare meraa har prabh karataa taa(n) satigur paarabraham nadharee aavai ||

When my Lord God, the Creator, grants His Grace, then they come to see the True Guru as the Supreme Lord God.

ਤਾ ਅਪਿਉ ਪੀਵੈ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਕੇਰਾ ਸਭੁ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

taa apiau peevai sabadh gur keraa sabh kaaRaa a(n)dhesaa bharam chukaavai ||

Then, they drink in the Nectar, the Word of the Guru's Shabad; all burning, anxiety, and doubts are eliminated.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥

sadhaa ana(n)dh rahai dhin raatee jan naanak anadhin har gun gaavai ||1||

They remain in ecstasy forever, day and night; O servant Nanak, they sing the Glorious Praises of the Lord, night and day. ||1||

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

gur satigur kaa jo sikh akhaae su bhalake uTh har naam dhiaavai ||

One who calls himself a Sikh of the Guru, the True Guru, shall rise in the early morning hours and meditate on the Lord's Name.

ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥

audham kare bhalake parabhaatee isanaan kare a(n)mirat sar naavai ||

Upon arising early in the morning, he is to bathe, and cleanse himself in the pool of nectar.

ਉਪਦੇਸਿ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਦੋਖ ਲਹਿ ਜਾਵੈ ॥

aupadhes guroo har har jap jaapai sabh kilavikh paap dhokh leh jaavai ||

Following the Instructions of the Guru, he is to chant the Name of the Lord, Har, Har. All sins, misdeeds and negativity shall be erased.

ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

fir chaRai dhivas gurbaanee gaavai bahadhiaa uThadhiaa har naam dhiaavai ||

Then, at the rising of the sun, he is to sing Gurbani; whether sitting down or standing up, he is to meditate on the Lord's Name.

ਜੋ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਧਿਆਏ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥

jo saas giraas dhiaae meraa har har so gursikh guroo man bhaavai ||

One who meditates on my Lord, Har, Har, with every breath and every morsel of food - that GurSikh becomes pleasing to the Guru's Mind.

ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੈ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਗੁਰੂ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਾਵੈ ॥

jis no dhiaal hovai meraa suaamee tis gursikh guroo upadhes sunaavai ||

That person, unto whom my Lord and Master is kind and compassionate - upon that GurSikh, the Guru's Teachings are bestowed.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੂੜਿ ਮੰਗੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਕੀ ਜੋ ਆਪਿ ਜਪੈ ਅਵਰਹ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵੈ ॥੨॥

jan naanak dhooR ma(n)gai tis gursikh kee jo aap japai avareh naam japaavai ||2||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of that GurSikh, who himself chants the Naam, and inspires others to chant it. ||2||

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਥੋੜੇ ॥

jo tudh sach dhiaaidhe se virale thoRe ||

Those who meditate on You, O True Lord - they are very rare.

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤਿ ਖਾਹਿ ਅਸੰਖ ਕਰੋੜੇ ॥

jo man chit ik araadhadhe tin kee barakat khaeh asa(n)kh karoRe ||

Those who worship and adore the One Lord in their conscious minds - through their generosity, countless millions are fed.

ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸੇ ਥਾਇ ਪਏ ਜੋ ਸਾਹਿਬ ਲੋੜੇ ॥

tudhuno sabh dhiaaidhee se thai pe jo saahib loRe ||

ਜੋ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਖਾਦੇ ਪੈਨਦੇ ਸੇ ਮੁਏ ਮਰਿ ਜੰਮੇ ਕੋੜ੍ਹੇ ॥

jo bin satigur seve khaadhe painadhe se mue mar ja(n)me koRhe ||

Those who eat and dress without serving the True Guru die; after death, those wretched lepers are consigned to reincarnation.

ਓਇ ਹਾਜਰੁ ਮਿਠਾ ਬੋਲਦੇ ਬਾਹਰਿ ਵਿਸੁ ਕਢਹਿ ਮੁਖਿ ਘੋਲੇ ॥

oi haajar miThaa boladhe baahar vis kaddeh mukh ghole ||

In His Sublime Presence, they talk sweetly, but behind His back, they exude poison from their mouths.

ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਦਯਿ ਵਿਛੋੜੇ ॥੧੧॥

man khoTe dhay vichhoRe ||11||

The evil-minded are consigned to separation from the Lord. ||11||

ਮਲੁ ਜੂਈ ਭਰਿਆ ਨੀਲਾ ਕਾਲਾ ਖਿਧੋਲੜਾ ਤਿਨਿ ਵੇਮੁਖਿ ਵੇਮੁਖੈ ਨੋ ਪਾਇਆ ॥

mal jooiee bhariaa neelaa kaalaa khidholaRaa tin vemukh vemukhai no paiaa ||

The faithless baymukh sent out his faithless servant, wearing a blue-black coat, filled with filth and vermin.

ਪਾਸਿ ਨ ਦੇਈ ਕੋਈ ਬਹਣਿ ਜਗਤ ਮਹਿ ਗੂਹ ਪੜਿ ਸਗਵੀ ਮਲੁ ਲਾਇ ਮਨਮੁਖੁ ਆਇਆ ॥

paas na dheiee koiee bahan jagat meh gooh paR sagavee mal lai manmukh aaiaa ||

No one in the world will sit near him; the self-willed manmukh fell into manure, and returned with even more filth covering him.

ਪਰਾਈ ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਚੁਗਲੀ ਨੋ ਵੇਮੁਖੁ ਕਰਿ ਕੈ ਭੇਜਿਆ ਓਥੈ ਭੀ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਦੁਹਾ ਵੇਮੁਖਾ ਦਾ ਕਰਾਇਆ ॥

paraiee jo ni(n)dhaa chugalee no vemukh kar kai bhejiaa othai bhee muh kaalaa dhuhaa vemukhaa dhaa karaiaa ||

The faithless baymukh was sent to slander and back-bite others, but when he went there, the faces of both he and his faithless master were blackened instead.

ਤੜ ਸੁਣਿਆ ਸਭਤੁ ਜਗਤ ਵਿਚਿ ਭਾਈ ਵੇਮੁਖੁ ਸਣੈ ਨਫਰੈ ਪਉਲੀ ਪਉਦੀ ਫਾਵਾ ਹੋਇ ਕੈ ਉਠਿ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

taR suniaa sabhat jagat vich bhaiee vemukh sanai nafarai paulee paudhee faavaa hoi kai uTh ghar aaiaa ||

It was immediately heard throughout the whole world, O Siblings of Destiny, that this faithless man, along with his servant, was kicked and beaten with shoes; in humiliation, they got up and returned to their homes.

ਅਗੈ ਸੰਗਤੀ ਕੁੜਮੀ ਵੇਮੁਖੁ ਰਲਣਾ ਨ ਮਿਲੈ ਤਾ ਵਹੁਟੀ ਭਤੀਜੀਂ ਫਿਰਿ ਆਣਿ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥

agai sa(n)gatee kuRamee vemukh ralanaa na milai taa vahuTee bhateeja(n)ee fir aan ghar paiaa ||

The faithless baymukh was not allowed to mingle with others; his wife and niece then brought him home to lie down.

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਏ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਕੂਕੇ ਤਿਹਾਇਆ ॥

halat palat dhovai ge nit bhukhaa kooke tihaiaa ||

He has lost both this world and the next; he cries out continually, in hunger and thirst.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁਆਮੀ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਬਹਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਆ ॥

dhan dhan suaamee karataa purakh hai jin niaau sach beh aap karaiaa ||

Blessed, blessed is the Creator, the Primal Being, our Lord and Master; He Himself sits and dispenses true justice.

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸੋ ਸਾਚੈ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥

jo ni(n)dhaa kare satigur poore kee so saachai maar pachaiaa ||

One who slanders the Perfect True Guru is punished and destroyed by the True Lord.

ਏਹੁ ਅਖਰੁ ਤਿਨਿ ਆਖਿਆ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਉਪਾਇਆ ॥੧॥

eh akhar tin aakhiaa jin jagat sabh upaiaa ||1||

This Word is spoken by the One who created the whole universe. ||1||

ਸਾਹਿਬੁ ਜਿਸ ਕਾ ਨੰਗਾ ਭੁਖਾ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨਫਰੁ ਕਿਥਹੁ ਰਜਿ ਖਾਏ ॥

saahib jis kaa na(n)gaa bhukhaa hovai tis dhaa nafar kithahu raj khaae ||

One who has a poor beggar for a master - how can he be well-fed?

ਜਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਘਰਿ ਵਥੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਫਰੈ ਹਥਿ ਆਵੈ ਅਣਹੋਦੀ ਕਿਥਹੁ ਪਾਏ ॥

j saahib kai ghar vath hovai su nafarai hath aavai anahodhee kithahu paae ||

If there is something in his master's house, he can get it; but how can he get what is not there?

ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਸਾ ਸੇਵਾ ਅਉਖੀ ਹੋਈ ॥

jis dhee sevaa keetee fir lekhaa ma(n)geeaai saa sevaa aaukhee hoiee ||

Serving him, who will be called to answer for his account? That service is painful and useless.

ਨਾਨਕ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਫਲ ਦਰਸਨ ਕੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੈ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥

naanak sevaa karahu har gur safal dharasan kee fir lekhaa ma(n)gai na koiee ||2||

O Nanak, serve the Guru, the Lord Incarnate; the Blessed Vision of His Darshan is profitable, and in the end, you shall not be called to account. ||2||

ਨਾਨਕ ਵੀਚਾਰਹਿ ਸੰਤ ਜਨ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਕਹੰਦੇ ॥

naanak veechaareh sa(n)t jan chaar vedh kaha(n)dhe ||

O Nanak, the Saints consider, and the four Vedas proclaim,

ਭਗਤ ਮੁਖੈ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਵਚਨ ਹੋਵੰਦੇ ॥

bhagat mukhai te boladhe se vachan hova(n)dhe ||

that whatever the Lord's devotees utter with their mouths, shall come to pass.

ਪ੍ਰਗਟ ਪਹਾਰਾ ਜਾਪਦਾ ਸਭਿ ਲੋਕ ਸੁਣੰਦੇ ॥

pragaT pahaaraa jaapadhaa sabh lok suna(n)dhe ||

He is manifest in His cosmic workshop. All people hear of this.

ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿ ਮੁਗਧ ਨਰ ਸੰਤ ਨਾਲਿ ਖਹੰਦੇ ॥

sukh na pain mugadh nar sa(n)t naal khaha(n)dhe ||

The stubborn men who fight with the Saints shall never find peace.

ਓਇ ਲੋਚਨਿ ਓਨਾ ਗੁਣੈ ਨੋ ਓਇ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸੜੰਦੇ ॥

oi lochan onaa gunai no oi aha(n)kaar saRa(n)dhe ||

The Saints seek to bless them with virtue, but they only burn in their egos.

ਓਇ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾ ਭਾਗ ਧੁਰਿ ਮੰਦੇ ॥

oi vichaare kiaa kareh jaa bhaag dhur ma(n)dhe ||

What can those wretched ones do, since, from the very beginning, their destiny is cursed with evil.

ਜੋ ਮਾਰੇ ਤਿਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸੇ ਕਿਸੈ ਨ ਸੰਦੇ ॥

jo maare tin paarabraham se kisai na sa(n)dhe ||

Those who are struck down by the Supreme Lord God are of no use to anyone.

ਵੈਰੁ ਕਰਹਿ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲਿ ਧਰਮ ਨਿਆਇ ਪਚੰਦੇ ॥

vair kareh niravair naal dharam niaai pacha(n)dhe ||

Those who hate the One who has no hatred - according to the true justice of Dharma, they shall perish.

ਜੋ ਜੋ ਸੰਤਿ ਸਰਾਪਿਆ ਸੇ ਫਿਰਹਿ ਭਵੰਦੇ ॥

jo jo sa(n)t saraapiaa se fireh bhava(n)dhe ||

Those who are cursed by the Saints will continue wandering aimlessly.

ਪੇਡੁ ਮੁੰਢਾਹੂੰ ਕਟਿਆ ਤਿਸੁ ਡਾਲ ਸੁਕੰਦੇ ॥੧੨॥

pedd mu(n)ddaahoo(n) kaTiaa tis ddaal suka(n)dhe ||12||

When the tree is cut off at its roots, the branches wither and die. ||12||

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

a(n)tar har guroo dhiaaidhaa vaddee vaddiaaiee ||

Great is the greatness of the Guru, who meditates on the Lord within.

ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥

tus dhitee poorai satiguroo ghaTai naahee ik til kisai dhee ghaTaiee ||

By His Pleasure, the Lord has bestowed this upon the Perfect True Guru; it is not diminished one bit by anyone's efforts.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾਂ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਸਭ ਲੋੁਕਾਈ ॥

sach saahib satiguroo kai val hai taa(n) jhakh jhakh marai sabh luokaiee ||

The True Lord and Master is on the side of the True Guru; and so, all those who oppose Him waste away to death in anger, envy and conflict.

ਨਿੰਦਕਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥

ni(n)dhakaa ke muh kaale kare har karatai aap vadhaiee ||

The Lord, the Creator, blackens the faces of the slanderers, and increases the glory of the Guru.

ਜਿਉ ਜਿਉ ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦ ਕਰਹਿ ਤਿਉ ਤਿਉ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

jiau jiau ni(n)dhak ni(n)dh kareh tiau tiau nit nit chaRai savaiee ||

As the slanderers spread their slander, so does the Guru's glory increase day by day.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭ ਪਾਈ ॥੧॥

jan naanak har aaraadhiaa tin pairee aan sabh paiee ||1||

Servant Nanak worships the Lord, who makes everyone fall at His Feet. ||1||

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥

satigur setee ganat j rakhai halat palat sabh tis kaa giaa ||

One who enters into a calculated relationship with the True Guru loses everything, this world and the next.

ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥

nit jhaheeaa paae jhagoo suTe jhakhadhaa jhakhadhaa jhaR piaa ||

He grinds his teeth continually and foams at the mouth; screaming in anger, he perishes.

ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥

nit upaav karai maiaa dhan kaaran agalaa dhan bhee udd giaa ||

He continually chases after Maya and wealth, but even his own wealth flies away.

ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥

kiaa oh khaTe kiaa oh khaavai jis a(n)dhar sahasaa dhukh piaa ||

What shall he earn, and what shall he eat? Within his heart, there is only cynicism and pain.

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥

niravairai naal j vair rachaae sabh paap jagatai kaa tin sir liaa ||

One who hates the One who has no hatred, shall bear the load of all the sins of the world on his head.

ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥

os agai pichhai ddoiee naahee jis a(n)dhar ni(n)dhaa muh a(n)b piaa ||

He shall find no shelter here or hereafter; his mouth blisters with the slander in his heart.

ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥

je suine no oh hath paae taa khehoo setee ral giaa ||

If gold comes into his hands, it turns to dust.

ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥

je gur kee saranee fir oh aavai taa pichhale aaugan bakhas liaa ||

But if he should come again to the Sanctuary of the Guru, then even his past sins shall be forgiven.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥

jan naanak anadhin naam dhiaaiaa har simarat kilavikh paap giaa ||2||

Servant Nanak meditates on the Naam, night and day. Remembering the Lord in meditation, wickedness and sins are erased. ||2||

ਤੂਹੈ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭ ਦੂ ਉਪਰਿ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ ॥

toohai sachaa sach too sabh dhoo upar too dheebaan ||

You are the Truest of the True; Your Regal Court is the most exalted of all.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ॥

jo tudh sach dhiaaidhe sach sevan sache teraa maan ||

Those who meditate on You, O True Lord, serve the Truth; O True Lord, they take pride in You.

ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੁ ਬੋਲਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥

onaa a(n)dhar sach mukh ujale sach bolan sache teraa taan ||

Within them is the Truth; their faces are radiant, and they speak the Truth. O True Lord, You are their strength.

ਸੇ ਭਗਤ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥

se bhagat jinee gurmukh saalaahiaa sach sabadh neesaan ||

Those who, as Gurmukh, praise You are Your devotees; they have the insignia and the banner of the Shabad, the True Word of God.

ਸਚੁ ਜਿ ਸਚੇ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਵਾਰੀ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੧੩॥

sach j sache sevadhe tin vaaree sadh kurabaan ||13||

I am truly a sacrifice, forever devoted to those who serve the True Lord. ||13||

ਧੁਰਿ ਮਾਰੇ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੇਈ ਹੁਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ॥

dhur maare poorai satiguroo seiee hun satigur maare ||

Those who were cursed by the Perfect True Guru, from the very beginning, are even now cursed by the True Guru.

ਜੇ ਮੇਲਣ ਨੋ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਨ ਦੇਈ ਮਿਲਣ ਕਰਤਾਰੇ ॥

je melan no bahuteraa locheeaai na dheiee milan karataare ||

Even though they may have a great longing to associate with the Guru, the Creator does not allow it.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

satasa(n)gat ddoiee naa lahan vich sa(n)gat gur veechaare ||

They shall not find shelter in the Sat Sangat, the True Congregation; in the Sangat, the Guru has proclaimed this.

ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹੁਣਿ ਓਨਾ ਨੋ ਤਿਸੁ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੇ ॥

koiee jai milai hun onaa no tis maare jam ja(n)dhaare ||

Whoever goes out to meet them now, will be destroyed by the tyrant, the Messenger of Death.

ਗੁਰਿ ਬਾਬੈ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਫਿਟੇ ਗੁਰਿ ਅੰਗਦਿ ਕੀਤੇ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

gur baabai fiTake se fiTe gur a(n)gadh keete kooRiaare ||

Those who were condemned by Guru Nanak were declared counterfeit by Guru Angad as well.

ਗੁਰਿ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ ਵੀਚਾਰਿਆ ਕਿਆ ਹਥਿ ਏਨਾ ਵੇਚਾਰੇ ॥

gur teejee peeRee veechaariaa kiaa hath enaa vechaare ||

The Guru of the third generation thought, ""What lies in the hands of these poor people?""

ਗੁਰੁ ਚਉਥੀ ਪੀੜੀ ਟਿਕਿਆ ਤਿਨਿ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ॥

gur chauthee peeRee Tikiaa tin ni(n)dhak dhusaT sabh taare ||

The Guru of the fourth generation saved all these slanderers and evil-doers.

ਕੋਈ ਪੁਤੁ ਸਿਖੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥

koiee put sikh sevaa kare satiguroo kee tis kaaraj sabh savaare ||

If any son or Sikh serves the True Guru, then all of his affairs will be resolved.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਪੁਤੁ ਧਨੁ ਲਖਮੀ ਖੜਿ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥

jo ichhai so fal paisee put dhan lakhamee khaR mele har nisataare ||

He obtains the fruits of his desires - children, wealth, property, union with the Lord and emancipation.

ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚਿ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

sabh nidhaan satiguroo vich jis a(n)dhar har ur dhaare ||

All treasures are in the True Guru, who has enshrined the Lord within the heart.

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰੇ ॥

so paae pooraa satiguroo jis likhiaa likhat lilaare ||

He alone obtains the Perfect True Guru, on whose forehead such blessed destiny is pre-ordained.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥

jan naanak maagai dhooR tin jo gursikh mit piaare ||1||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs who love the Lord, their Friend. ||1||

ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜਗਤੁ ਭੀ ਆਪੇ ਆਣਿ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥

jin kau aap dhei vaddiaaiee jagat bhee aape aan tin kau pairee paae ||

The Lord Himself bestows glorious greatness; He Himself causes the world to come and fall at their feet.

ਡਰੀਐ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਛੁ ਆਪ ਦੂ ਕੀਚੈ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਧਾਏ ॥

ddareeaai taa(n) je kichh aap dhoo keechai sabh karataa aapanee kalaa vadhaae ||

We should only be afraid, if we try to do things by ourselves; the Creator is increasing His Power in every way.

ਦੇਖਹੁ ਭਾਈ ਏਹੁ ਅਖਾੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੇ ਕਾ ਜਿਨਿ ਆਪਣੈ ਜੋਰਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥

dhekhahu bhaiee eh akhaaRaa har preetam sache kaa jin aapanai jor sabh aan nivaae ||

Behold, O Siblings of Destiny: this is the Arena of the Beloved True Lord; His power brings everyone to bow in humility.

ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਨਿੰਦਕਾ ਦੁਸਟਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰਾਏ ॥

aapaniaa bhagataa kee rakh kare har suaamee ni(n)dhakaa dhusaTaa ke muh kaale karaae ||

The Lord, our Lord and Master, preserves and protects His devotees; He blackens the faces of the slanderers and evil-doers.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਨਿਤ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

satigur kee vaddiaaiee nit chaRai savaiee har keerat bhagat nit aap karaae ||

The glorious greatness of the True Guru increases day by day; the Lord inspires His devotees to continually sing the Kirtan of His Praises.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਘਰੀ ਵਸਾਏ ॥

anadhin naam japahu gursikhahu har karataa satigur gharee vasaae ||

O GurSikhs, chant the Naam, the Name of the Lord, night and day; through the True Guru, the Creator Lord will come to dwell within the home of your inner being.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਏ ॥

satigur kee baanee sat sat kar jaanahu gursikhahu har karataa aap muhahu kaddaae ||

O GurSikhs, know that the Bani, the Word of the True Guru, is true, absolutely true. The Creator Lord Himself causes the Guru to chant it.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਹ ਉਜਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਗੁਰ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਸੰਸਾਰਿ ਸਭਤੁ ਕਰਾਏ ॥

gursikhaa ke muh ujale kare har piaaraa gur kaa jaikaar sa(n)saar sabhat karaae ||

The Beloved Lord makes the faces of His GurSikhs radiant; He makes the whole world applaud and acclaim the Guru.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਾਏ ॥੨॥

jan naanak har kaa dhaas hai har dhaasan kee har paij rakhaae ||2||

Servant Nanak is the slave of the Lord; the Lord Himself preserves the honor of His slave. ||2||

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਾਹ ਹਮਾਰੇ ॥

too sachaa saahib aap hai sach saeh hamaare ||

O My True Lord and Master, You Yourself are my True Lord King.

ਸਚੁ ਪੂਜੀ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਪ੍ਰਭ ਵਣਜਾਰੇ ਥਾਰੇ ॥

sach poojee naam dhiraRai prabh vanajaare thaare ||

Please, implant within me the true treasure of Your Name; O God, I am Your merchant.

ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿ ਲੈਹਿ ਗੁਣ ਕਥਹ ਨਿਰਾਰੇ ॥

sach seveh sach vana(n)j laih gun katheh niraare ||

I serve the True One, and deal in the True One; I chant Your Wondrous Praises.

ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

sevak bhai se jan mile gur sabadh savaare ||

Those humble beings who serve the Lord with love meet Him; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad.

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਲਖਾਰੇ ॥੧੪॥

too sachaa saahib alakh hai gur sabadh lakhaare ||14||

O my True Lord and Master, You are unknowable; through the Word of the Guru's Shabad, You are known. ||14||

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੀ ਭਲਾ ॥

jis a(n)dhar taat paraiee hovai tis dhaa kadhe na hovee bhalaa ||

One whose heart is filled with jealousy of others, never comes to any good.

ਓਸ ਦੈ ਆਖਿਐ ਕੋਈ ਨ ਲਗੈ ਨਿਤ ਓਜਾੜੀ ਪੂਕਾਰੇ ਖਲਾ ॥

os dhai aakhiaai koiee na lagai nit ojaaRee pookaare khalaa ||

No one pays any attention to what he says; he is just a fool, crying out endlessly in the wilderness.

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਚੁਗਲੀ ਚੁਗਲੋ ਵਜੈ ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਓਸ ਦਾ ਸਭੁ ਗਇਆ ॥

jis a(n)dhar chugalee chugalo vajai keetaa karatiaa os dhaa sabh giaa ||

One whose heart is filled with malicious gossip, is known as a malicious gossip; everything he does is in vain.

ਨਿਤ ਚੁਗਲੀ ਕਰੇ ਅਣਹੋਦੀ ਪਰਾਈ ਮੁਹੁ ਕਢਿ ਨ ਸਕੈ ਓਸ ਦਾ ਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥

nit chugalee kare anahodhee paraiee muh kadd na sakai os dhaa kaalaa bhiaa ||

Night and day, he continually gossips about others; his face has been blackened, and he cannot show it to anyone.

ਕਰਮ ਧਰਤੀ ਸਰੀਰੁ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਕੋ ਖਾਏ ॥

karam dharatee sareer kalijug vich jehaa ko beeje tehaa ko khaae ||

The body is the field of action, in this Dark Age of Kali Yuga; as you plant, so shall you harvest.

ਗਲਾ ਉਪਰਿ ਤਪਾਵਸੁ ਨ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਤਤਕਾਲ ਮਰਿ ਜਾਏ ॥

galaa upar tapaavas na hoiee vis khaadhee tatakaal mar jaae ||

Justice is not passed on mere words; if someone eats poison, he dies.

ਭਾਈ ਵੇਖਹੁ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਜੇਹਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਤੇਹਾ ਕੋਈ ਪਾਏ ॥

bhaiee vekhahu niaau sach karate kaa jehaa koiee kare tehaa koiee paae ||

O Siblings of Destiny, behold the justice of the True Creator; as people act, so they are rewarded.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਹਰਿ ਦਰ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥

jan naanak kau sabh sojhee paiee har dhar keeaa baataa aakh sunaae ||1||

The Lord has bestowed total understanding upon servant Nanak; he speaks and proclaims the words of the Lord's Court. ||1||

ਹੋਦੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਜੋ ਵਿਛੁੜੇ ਤਿਨ ਕਉ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ॥

hodhai paratakh guroo jo vichhuRe tin kau dhar ddoiee naahee ||

Those who separate themselves from the Guru, in spite of His Constant Presence - they find no place of rest in the Court of the Lord.

ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ਥੁਕ ਥੁਕ ਮੁਹਿ ਪਾਹੀ ॥

koiee jai milai tin ni(n)dhakaa muh fike thuk thuk muh paahee ||

If someone goes to meet with those dull-faced slanderers, he will find their faces covered with spit.

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਸਭ ਜਗਤਿ ਫਿਟਕੇ ਨਿਤ ਭੰਭਲ ਭੂਸੇ ਖਾਹੀ ॥

jo satigur fiTake se sabh jagat fiTake nit bha(n)bhal bhoose khaahee ||

Those who are cursed by the True Guru, are cursed by all the world. They wander around endlessly.

ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਸੇ ਲੈਦੇ ਢਹਾ ਫਿਰਾਹੀ ॥

jin gur gopiaa aapanaa se laidhe ddahaa firaahee ||

Those who do not publicly affirm their Guru wander around, moaning and groaning.

ਤਿਨ ਕੀ ਭੁਖ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਭੁਖ ਕੂਕਾਹੀ ॥

tin kee bhukh kadhe na utarai nit bhukhaa bhukh kookaahee ||

Their hunger shall never depart; afflicted by constant hunger, they cry out in pain.

ਓਨਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਕੋ ਨਾ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਹਉਲੇ ਹਉਲਿ ਮਰਾਹੀ ॥

onaa dhaa aakhiaa ko naa sunai nit haule haul maraahee ||

No one hears what they have to say; they live in constant fear and terror, until they finally die.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨੀ ਓਨਾ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ॥

satigur kee vaddiaaiee vekh na sakanee onaa agai pichhai thaau naahee ||

They cannot bear the glorious greatness of the True Guru, and they find no place of rest, here or hereafter.

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ਤਿਨ ਜਾਇ ਮਿਲਹਿ ਰਹਦੀ ਖੁਹਦੀ ਸਭ ਪਤਿ ਗਵਾਹੀ ॥

jo satigur maare tin jai mileh rahadhee khuhadhee sabh pat gavaahee ||

Those who go out to meet with those who have been cursed by the True Guru, lose all remnants of their honor.

ਓਇ ਅਗੈ ਕੁਸਟੀ ਗੁਰ ਕੇ ਫਿਟਕੇ ਜਿ ਓਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਕੁਸਟੁ ਉਠਾਹੀ ॥

oi agai kusaTee gur ke fiTake j os milai tis kusaT uThaahee ||

They have already become like lepers; cursed by the Guru, whoever meets them is also afflicted with leprosy.

ਹਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਹੀ ॥

har tin kaa dharasan naa karahu jo dhoojai bhai chit laahee ||

O Lord, I pray that I may not even catch sight of those, who focus their consciousness on the love of duality.

ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਹੁ ਚਾਰਾ ਨਾਹੀ ॥

dhur karatai aap likh paiaa tis naal kih chaaraa naahee ||

That which the Creator pre-ordained from the very beginning - there can be no escape from that.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਤੂ ਤਿਸੁ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕਾਹੀ ॥

jan naanak naam araadh too tis apaR ko na sakaahee ||

O servant Nanak, worship and adore the Naam, the Name of the Lord; no one can equal it.

ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਨਿਤ ਸਵਾਈ ਚੜੈ ਚੜਾਹੀ ॥੨॥

naavai kee vaddiaaiee vaddee hai nit savaiee chaRai chaRaahee ||2||

Great is the greatness of His Name; it increases, day by day. ||2||

ਜਿ ਹੋਂਦੈ ਗੁਰੂ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੋਈ ॥

j ho(n)dhai guroo beh Tikiaa tis jan kee vaddiaaiee vaddee hoiee ||

Great is the greatness of that humble being, whom the Guru Himself anointed in His Presence.

ਤਿਸੁ ਕਉ ਜਗਤੁ ਨਿਵਿਆ ਸਭੁ ਪੈਰੀ ਪਇਆ ਜਸੁ ਵਰਤਿਆ ਲੋਈ ॥

tis kau jagat niviaa sabh pairee piaa jas varatiaa loiee ||

All the world comes and bows to him, falling at his feet. His praises spread throughout the world.

ਤਿਸ ਕਉ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿਆ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸੋ ਪੂਰਾ ਹੋਈ ॥

tis kau kha(n)dd brahama(n)dd namasakaar kareh jis kai masatak hath dhariaa gur poorai so pooraa hoiee ||

The galaxies and solar systems bow in reverence to him; the Perfect Guru has placed His hand upon his head, and he has become perfect.

ਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕੋਈ ॥

gur kee vaddiaaiee nit chaRai savaiee apaR ko na sakoiee ||

The glorious greatness of the Guru increases day by day; no one can equal it.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਆਪੇ ਪੈਜ ਰਖੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੩॥

jan naanak har karatai aap beh Tikiaa aape paij rakhai prabh soiee ||3||

O servant Nanak, the Creator Lord Himself established him; God preserves his honor. ||3||

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਹਟਨਾਲੇ ॥

kaiaa koT apaar hai a(n)dhar haTanaale ||

The human body is a great fortress, with its shops and streets within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਉਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥

gurmukh saudhaa jo kare har vasat samaale ||

The Gurmukh who comes to trade gathers the cargo of the Lord's Name.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਵਣਜੀਐ ਹੀਰੇ ਪਰਵਾਲੇ ॥

naam nidhaan har vanajeeaai heere paravaale ||

He deals in the treasure of the Lord's Name, the jewels and the diamonds.

ਵਿਣੁ ਕਾਇਆ ਜਿ ਹੋਰ ਥੈ ਧਨੁ ਖੋਜਦੇ ਸੇ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥

vin kaiaa j hor thai dhan khojadhe se mooR betaale ||

Those who search for this treasure outside of the body, in other places, are foolish demons.

ਸੇ ਉਝੜਿ ਭਰਮਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜਿਉ ਝਾੜ ਮਿਰਗੁ ਭਾਲੇ ॥੧੫॥

se ujhaR bharam bhavaie'eeh jiau jhaaR mirag bhaale ||15||

They wander around in the wilderness of doubt, like the deer who searches for the musk in the bushes. ||15||

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸੁ ਅਉਖਾ ਜਗ ਮਹਿ ਹੋਇਆ ॥

jo ni(n)dhaa kare satigur poore kee su aaukhaa jag meh hoiaa ||

One who slanders the Perfect True Guru, shall have difficulty in this world.

ਨਰਕ ਘੋਰੁ ਦੁਖ ਖੂਹੁ ਹੈ ਓਥੈ ਪਕੜਿ ਓਹੁ ਢੋਇਆ ॥

narak ghor dhukh khooh hai othai pakaR oh ddoiaa ||

He is caught and thrown into the most horrible hell, the well of pain and suffering.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਕੋ ਨ ਸੁਣੇ ਓਹੁ ਅਉਖਾ ਹੋਇ ਹੋਇ ਰੋਇਆ ॥

kook pukaar ko na sune oh aaukhaa hoi hoi roiaa ||

No one listens to his shrieks and cries; he cries out in pain and misery.

ਓਨਿ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਖੋਇਆ ॥

on halat palat sabh gavaiaa laahaa mool sabh khoiaa ||

He totally loses this world and the next; he has lost all of his investment and profit.

ਓਹੁ ਤੇਲੀ ਸੰਦਾ ਬਲਦੁ ਕਰਿ ਨਿਤ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪ੍ਰਭਿ ਜੋਇਆ ॥

oh telee sa(n)dhaa baladh kar nit bhalake uTh prabh joiaa ||

He is like the ox at the oil-press; each morning when he rises, God places the yoke upon him.

ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇਆ ॥

har vekhai sunai nit sabh kichh tidhoo kichh gujhaa na hoiaa ||

The Lord always sees and hears everything; nothing can be concealed from Him.

ਜੈਸਾ ਬੀਜੇ ਸੋ ਲੁਣੈ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਿਨੈ ਬੋਇਆ ॥

jaisaa beeje so lunai jehaa purab kinai boiaa ||

As you plant, so shall you harvest, according to what you planted in the past.

ਜਿਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧੋਇਆ ॥

jis kirapaa kare prabh aapanee tis satigur ke charan dhoiaa ||

One who is blessed by God's Grace washes the feet of the True Guru.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਤਰਿ ਗਇਆ ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਕਾਠ ਸੰਗੋਇਆ ॥

gur satigur pichhai tar giaa jiau lohaa kaaTh sa(n)goiaa ||

He is carried across by the Guru, the True Guru, like iron which is carried across by wood.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇਆ ॥੧॥

jan naanak naam dhiaai too jap har har naam sukh hoiaa ||1||

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord; chanting the Name of the Lord, Har, Har, peace is obtained. ||1||

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

vaddabhaageeaa sohaaganee jinaa gurmukh miliaa har rai ||

Very fortunate is the soul-bride, who, as Gurmukh, meets the Lord, her King.

ਅੰਤਰ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

a(n)tar jot pragaaseeaa naanak naam samai ||2||

Her inner being is illiminated with His Divine Light; O Nanak, she is absorbed in His Name. ||2||

ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਿਚਿ ਜੋਤਿ ॥

eih sareer sabh dharam hai jis a(n)dhar sache kee vich jot ||

This body is the home of Dharma; the Divine Light of the True Lord is within it.

ਗੁਹਜ ਰਤਨ ਵਿਚਿ ਲੁਕਿ ਰਹੇ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕੁ ਕਢੈ ਖੋਤਿ ॥

guhaj ratan vich luk rahe koiee gurmukh sevak kaddai khot ||

Hidden within it are the jewels of mystery; how rare is that Gurmukh, that selfless servant, who digs them out.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਾਂ ਇਕੁ ਰਵਿਆ ਇਕੋ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥

sabh aatam raam pachhaaniaa taa(n) ik raviaa iko ot pot ||

When someone realizes the All-pervading Soul, then he sees the One and Only Lord permeating, through and through.

ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਇਕੁ ਮੰਨਿਆ ਇਕੋ ਸੁਣਿਆ ਸ੍ਰਵਣ ਸਰੋਤਿ ॥

eik dhekhiaa ik ma(n)niaa iko suniaa sravan sarot ||

He sees the One, he believes in the One, and with his ears, he listens only to the One.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸੇਵਾ ਤੇਰੀ ਹੋਤਿ ॥੧੬॥

jan naanak naam salaeh too sach sache sevaa teree hot ||16||

O servant Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; this is your service to the Lord, the Truest of the True. ||16||

ਸਭਿ ਰਸ ਤਿਨ ਕੈ ਰਿਦੈ ਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

sabh ras tin kai ridhai heh jin har vasiaa man maeh ||

All joy is in the hearts of those, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸਭਿ ਦੇਖਣ ਜਾਹਿ ॥

har dharageh te mukh ujale tin kau sabh dhekhan jaeh ||

In the Court of the Lord, their faces are radiant, and everyone goes to see them.

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਭਉ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

jin nirabhau naam dhiaaiaa tin kau bhau koiee naeh ||

Those who meditate on the Name of the Fearless Lord have no fear.

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਤਿਨੀ ਸਰੇਵਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਆਹਿ ॥

har utam tinee sareviaa jin kau dhur likhiaa aaeh ||

Those who have such pre-destined destiny remember the Sublime Lord.

ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

te har dharageh painaie'eeh jin har vuThaa man maeh ||

Those, within whose minds the Lord abides, are robed with honor in the Court of the Lord.

ਓਇ ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਹਿ ॥

oi aap tare sabh kuTa(n)b siau tin pichhai sabh jagat chhaddaeh ||

They are carried across, along with all their family, and the whole world is saved along with them.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਜਨ ਤਿਨ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਹਮ ਜੀਵਾਹਿ ॥੧॥

jan naanak kau har mel jan tin vekh vekh ham jeevaeh ||1||

O Lord, please unite servant Nanak with Your humble servants; beholding them, beholding them, I live. ||1||

ਸਾ ਧਰਤੀ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

saa dharatee bhiee hareeaavalee jithai meraa satigur baiThaa aai ||

That land, where my True Guru comes and sits, becomes green and fertile.

ਸੇ ਜੰਤ ਭਏ ਹਰੀਆਵਲੇ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥

se ja(n)t bhe hareeaavale jinee meraa satigur dhekhiaa jai ||

Those beings who go and behold my True Guru are rejuvenated.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਕੁਲੁ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਜਣਿਆ ਮਾਇ ॥

dhan dha(n)n pitaa dhan dha(n)n kul dhan dhanu su jananee jin guroo janiaa mai ||

Blessed, blessed is the father; blessed, blessed is the family; blessed, blessed is the mother, who gave birth to the Guru.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਤਿਨਾ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

dhan dha(n)n guroo jin naam araadhiaa aap tariaa jinee ddiThaa tinaa le chhaddai ||

Blessed, blessed is the Guru, who worships and adores the Naam; He saves Himself, and emancipates those who see Him.

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੋਵੈ ਪਾਇ ॥੨॥

har satigur melahu dhiaa kar jan naanak dhovai pai ||2||

O Lord, be kind, and unite me with the True Guru, that servant Nanak may wash His feet. ||2||

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

sach sachaa satigur amar hai jis a(n)dhar har ur dhaariaa ||

Truest of the True is the Immortal True Guru; He has enshrined the Lord deep within His heart.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਮਾਰਿਆ ॥

sach sachaa satigur purakh hai jin kaam karodh bikh maariaa ||

Truest of the True is the True Guru, the Primal Being, who has conquered sexual desire, anger and corruption.

ਜਾ ਡਿਠਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰਹੁ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥

jaa ddiThaa pooraa satiguroo taa(n) a(n)dharahu man saadhaariaa ||

When I see the Perfect True Guru, then deep within, my mind is comforted and consoled.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਿ ਵਾਰਿਆ ॥

balihaaree gur aapane sadhaa sadhaa ghum vaariaa ||

I am a sacrifice to my True Guru; I am devoted and dedicated to Him, forever and ever.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥

gurmukh jitaa manmukh haariaa ||17||

A Gurmukh wins the battle of life whereas a self-willed manmukh loses it. ||17||

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸੀ ॥

kar kirapaa satigur melion mukh gurmukh naam dhiaaisee ||

By His Grace, He leads us to meet the True Guru; then, as Gurmukh, we chant the Lord's Name, and meditate on it.

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਘਰੀ ਵਸਾਇਸੀ ॥

so kare j satigur bhaavasee gur pooraa gharee vasaisee ||

We do that which pleases the True Guru; the Perfect Guru comes to dwell in the home of the heart.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਇਸੀ ॥

jin a(n)dhar naam nidhaan hai tin kaa bhau sabh gavaisee ||

Those who have the treasure of the Naam deep within - all their fears are removed.

ਜਿਨ ਰਖਣ ਕਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੋਇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਇਸੀ ॥

jin rakhan kau har aap hoi hor ketee jhakh jhakh jaisee ||

They are protected by the Lord Himself; others struggle and fight against them, but they only come to death.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਛੋਡਾਇਸੀ ॥੧॥

jan naanak naam dhiaai too har halat palat chhoddaisee ||1||

O servant Nanak, meditate on the Naam; the Lord shall deliver you, here and hereafter. ||1||

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

gursikhaa kai man bhaavadhee gur satigur kee vaddiaaiee ||

The glorious greatness of the Guru, the True Guru, is pleasing to the GurSikh's mind.

ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

har raakhahu paij satiguroo kee nit chaRai savaiee ||

The Lord preserves the honor of the True Guru, which increases day by day.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਛਡਾਈ ॥

gur satigur kai man paarabraham hai paarabraham chhaddaiee ||

The Supreme Lord God is in the Mind of the Guru, the True Guru; the Supreme Lord God saves Him.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਤਿਨਿ ਸਭ ਆਣਿ ਨਿਵਾਈ ॥

gur satigur taan dheebaan har tin sabh aan nivaiee ||

The Lord is the Power and Support of the Guru, the True Guru; all come to bow before Him.

ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਉ ਕਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਗਵਾਈ ॥

jinee ddiThaa meraa satigur bhaau kar tin ke sabh paap gavaiee ||

Those who have gazed lovingly upon my True Guru - all their sins are taken away.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥

har dharageh te mukh ujale bahu sobhaa paiee ||

Their faces are radiant in the Court of the Lord, and they obtain great glory.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥

jan naanak ma(n)gai dhooR tin jo gur ke sikh mere bhaiee ||2||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs, O my Siblings of Destiny. ||2||

ਹਉ ਆਖਿ ਸਲਾਹੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

hau aakh salaahee sifat sach sach sache kee vaddiaaiee ||

I chant the Praises and Glories of the True One. True is the glorious greatness of the True Lord.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

saalaahee sach salaeh sach sach keemat kinai na paiee ||

I praise the True Lord, and the Praises of the True Lord. His worth cannot be estimated.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਖਿਆ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ॥

sach sachaa ras jinee chakhiaa se tirapat rahe aaghaiee ||

Those who have tasted the true essence of the True Lord, remain satisfied and fulfilled.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸੇਈ ਜਾਣਦੇ ਜਿਉ ਗੂੰਗੈ ਮਿਠਿਆਈ ਖਾਈ ॥

eih har ras seiee jaanadhe jiau goo(n)gai miThiaaiee khaiee ||

They know this essence of the Lord, but they say nothing, like the mute who tastes the sweet candy, and says nothing.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਮਨਿ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥੧੮॥

gur poorai har prabh seviaa man vajee vaadhaiee ||18||

The Perfect Guru serves the Lord God; His vibration vibrates and resounds in the mind. ||18||

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਉਮਰਥਲ ਸੇਈ ਜਾਣਨਿ ਸੂਲੀਆ ॥

jinaa a(n)dhar umarathal seiee jaanan sooleeaa ||

Those who have a festering boil within - they alone know its pain.

ਹਰਿ ਜਾਣਹਿ ਸੇਈ ਬਿਰਹੁ ਹਉ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਸਦ ਘੁਮਿ ਘੋਲੀਆ ॥

har jaaneh seiee birahu hau tin viTahu sadh ghum gholeeaa ||

Those who know the pain of separation from the Lord - I am forever a sacrifice, a sacrifice to them.

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਜਣੁ ਪੁਰਖੁ ਮੇਰਾ ਸਿਰੁ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਤਲ ਰੋਲੀਆ ॥

har melahu sajan purakh meraa sir tin viTahu tal roleeaa ||

O Lord, please lead me to meet the Guru, the Primal Being, my Friend; my head shall roll in the dust under His feet.

ਜੋ ਸਿਖ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਹਉ ਗੁਲਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੋਲੀਆ ॥

jo sikh gur kaar kamaaveh hau gulam tinaa kaa goleeaa ||

I am the slave of the slaves of those GurSikhs who serve Him.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਜੋ ਰਤੇ ਤਿਨ ਭਿਨੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੀਆ ॥

har ra(n)g chaloolai jo rate tin bhinee har ra(n)g choleeaa ||

Those who are imbued with the deep crimson color of the Lord's Love - their robes are drenched in the Love of the Lord.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਮੋਲੀਆ ॥੧॥

kar kirapaa naanak mel gur peh sir vechiaa moleeaa ||1||

Grant Your Grace, and lead Nanak to meet the Guru; I have sold my head to Him. ||1||

ਅਉਗਣੀ ਭਰਿਆ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਕਿਉ ਸੰਤਹੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

aauganee bhariaa sareer hai kiau sa(n)tahu niramal hoi ||

The body is full of mistakes and misdeeds; how can it become pure, O Saints?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਵੇਹਾਝੀਅਹਿ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥

gurmukh gun vehaajhe'eeh mal haumai kaddai dhoi ||

The Gurmukh purchases virtues, which wash off the sin of egotism.

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਹੋਇ ॥

sach vana(n)jeh ra(n)g siau sach saudhaa hoi ||

True is the trade which purchases the True Lord with love.

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋਇ ॥

toTaa mool na aaviee laahaa har bhaavai soi ||

No loss will come from this, and the profit comes by the Lord's Will.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak tin sach vana(n)jiaa jinaa dhur likhiaa paraapat hoi ||2||

O Nanak, they alone purchase the Truth, who are blessed with such pre-ordained destiny. ||2||

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

saalaahee sach saalaahanaa sach sachaa purakh niraale ||

I praise the True One, who alone is worthy of praise. The True Primal Being is True - this is His unique quality.

ਸਚੁ ਸੇਵੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਹਰਿ ਰਖਵਾਲੇ ॥

sach sevee sach man vasai sach sachaa har rakhavaale ||

Serving the True Lord, the Truth comes to dwell in the mind. The Lord, the Truest of the True, is my Protector.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਸੇ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚ ਨਾਲੇ ॥

sach sachaa jinee araadhiaa se jai rale sach naale ||

Those who worship and adore the Truest of the True, shall go and merge with the True Lord.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥

sach sachaa jinee na seviaa se manmukh mooR betaale ||

Those who do not serve the Truest of the True - those self-willed manmukhs are foolish demons.

ਓਹ ਆਲੁ ਪਤਾਲੁ ਮੁਹਹੁ ਬੋਲਦੇ ਜਿਉ ਪੀਤੈ ਮਦਿ ਮਤਵਾਲੇ ॥੧੯॥

oh aal pataal muhahu boladhe jiau peetai madh matavaale ||19||

With their mouths, they babble on about this and that, like the drunkard who has drunk his wine. ||19||

ਗਉੜੀ ਰਾਗਿ ਸੁਲਖਣੀ ਜੇ ਖਸਮੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥

gauRee raag sulakhanee je khasamai chit karei ||

Gauree Raga is auspicious, if, through it, one comes to think of his Lord and Master.

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇਇ ॥

bhaanai chalai satiguroo kai aaisaa seegaar karei ||

He should walk in harmony with the Will of the True Guru; this should be his decoration.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰਾਵੇਇ ॥

sachaa sabadh bhataar hai sadhaa sadhaa raavei ||

The True Word of the Shabad is our spouse; ravish and enjoy it, forever and ever.

ਜਿਉ ਉਬਲੀ ਮਜੀਠੈ ਰੰਗੁ ਗਹਗਹਾ ਤਿਉ ਸਚੇ ਨੋ ਜੀਉ ਦੇਇ ॥

jiau ubalee majeeThai ra(n)g gahagahaa tiau sache no jeeau dhei ||

Like the deep crimson color of the madder plant - such is the dye which shall color you, when you dedicate your soul to the True One.

ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਅਤਿ ਰਤੀ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

ra(n)g chaloolai at ratee sache siau lagaa neh ||

One who loves the True Lord is totally imbued with the Lord's Love, like the deep crimson color of the poppy.

ਕੂੜੁ ਠਗੀ ਗੁਝੀ ਨਾ ਰਹੈ ਕੂੜੁ ਮੁਲੰਮਾ ਪਲੇਟਿ ਧਰੇਹੁ ॥

kooR Thagee gujhee naa rahai kooR mula(n)maa paleT dhareh ||

Falsehood and deception may be covered with false coatings, but they cannot remain hidden.

ਕੂੜੀ ਕਰਨਿ ਵਡਾਈਆ ਕੂੜੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

kooRee karan vaddaieeaa kooRe siau lagaa neh ||

False is the uttering of praises, by those who love falsehood.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

naanak sachaa aap hai aape nadhar karei ||1||

O Nanak, He alone is True; He Himself casts His Glance of Grace. ||1||

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਹਰਿ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥

satasa(n)gat meh har usatat hai sa(n)g saadhoo mile piaariaa ||

In the Sat Sangat, the True Congregation, the Lord's Praises are sung. In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the Beloved Lord is met.

ਓਇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧੰਨਿ ਜਨ ਹਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਰਹਿ ਪਰਉਪਕਾਰਿਆ ॥

oi purakh praanee dha(n)n jan heh upadhes kareh paraupakaariaa ||

Blessed is that mortal being, who shares the Teachings for the good of others.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਜਗੁ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥

har naam dhiraRaaveh har naam sunaaveh har naame jag nisataariaa ||

He implants the Name of the Lord, and he preaches the Name of the Lord; through the Name of the Lord, the world is saved.

ਗੁਰ ਵੇਖਣ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੋਚੈ ਨਵ ਖੰਡ ਜਗਤਿ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥

gur vekhan kau sabh koiee lochai nav kha(n)dd jagat namasakaariaa ||

Everyone longs to see the Guru; the world, and the nine continents, bow down to Him.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਗੁਰੁ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

tudh aape aap rakhiaa satigur vich gur aape tudh savaariaa ||

You Yourself have established the True Guru; You Yourself have adorned the Guru.

ਤੂ ਆਪੇ ਪੂਜਹਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

too aape poojeh pooj karaaveh satigur kau sirajanahaariaa ||

You Yourself worship and adore the True Guru; You inspire others to worship Him as well, O Creator Lord.

ਕੋਈ ਵਿਛੁੜਿ ਜਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਹੁ ਤਿਸੁ ਕਾਲਾ ਮੁਹੁ ਜਮਿ ਮਾਰਿਆ ॥

koiee vichhuR jai satiguroo paasahu tis kaalaa muh jam maariaa ||

If someone separates himself from the True Guru, his face is blackened, and he is destroyed by the Messenger of Death.

ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਿਖੀ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

tis agai pichhai ddoiee naahee gursikhee man veechaariaa ||

He shall find no shelter, here or hereafter; the GurSikhs have realized this in their minds.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੇਈ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥

satiguroo no mile seiee jan ubare jin hiradhai naam samaariaa ||

That humble being who meets the True Guru is saved; he cherishes the Naam, the Name of the Lord, in his heart.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਗੁਰਸਿਖ ਪੁਤਹਹੁ ਹਰਿ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੨॥

jan naanak ke gursikh putahahu har japiahu har nisataariaa ||2||

Servant Nanak says: O GurSikhs, O my sons, meditate on the Lord; only the Lord shall save you. ||2||

ਹਉਮੈ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਖਿਆ ਬਿਕਾਰ ॥

haumai jagat bhulaiaa dhuramat bikhiaa bikaar ||

Egotism has led the world astray, along with evil-mindedness and the poison of corruption.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅੰਧਿਆਰ ॥

satigur milai ta nadhar hoi manmukh a(n)dh a(n)dhiaar ||

Meeting with the True Guru, we are blessed by the Lord's Glance of Grace, while the self-willed manmukh gropes around in the darkness.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਜਿਸ ਨੋ ਸਬਦਿ ਲਾਏ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥

naanak aape mel le jis no sabadh laae piaar ||3||

O Nanak, the Lord absorbs into Himself those whom He inspires to love the Word of His Shabad. ||3||

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰੁ ਭਿਜੈ ॥

sach sache kee sifat salaeh hai so kare jis a(n)dhar bhijai ||

True are the Praises and the Glories of the True One; he alone speaks them, whose mind is softened within.

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਕਾ ਕੰਧੁ ਨ ਕਬਹੂ ਛਿਜੈ ॥

jinee ik man ik araadhiaa tin kaa ka(n)dh na kabahoo chhijai ||

Those who worship the One Lord with single-minded devotion - their bodies shall never perish.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਪੁਰਖ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨ ਸਚੁ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਿਜੈ ॥

dhan dhan purakh saabaas hai jin sach rasanaa a(n)mrit pijai ||

Blessed, blessed and acclaimed is that person, who tastes with his tongue the Ambrosial Nectar of the True Name.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਮਨਿ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਲਿਜੈ ॥

sach sachaa jin man bhaavadhaa se man sachee dharageh lijai ||

One whose mind is pleased with the Truest of the True is accepted in the True Court.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਸਚਿਆਰੀਆ ਮੁਖ ਉਜਲ ਸਚੁ ਕਰਿਜੈ ॥੨੦॥

dhan dha(n)n janam sachiaareeaa mukh ujal sach karijai ||20||

Blessed, blessed is the birth of those true beings; the True Lord brightens their faces. ||20||

ਸਾਕਤ ਜਾਇ ਨਿਵਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਕੂੜਿ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

saakat jai niveh gur aagai man khoTe kooR kooRiaare ||

The faithless cynics go and bow before the Guru, but their minds are corrupt and false, totally false.

ਜਾ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਉਠਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਬਹਿ ਜਾਹਿ ਘੁਸਰਿ ਬਗੁਲਾਰੇ ॥

jaa gur kahai uThahu mere bhaiee beh jaeh ghusar bagulaare ||

When the Guru says, ""Rise up, my Siblings of Destiny"", they sit down, crowded in like cranes.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਰਤੈ ਚੁਣਿ ਕਢੇ ਲਧੋਵਾਰੇ ॥

gursikhaa a(n)dhar satigur varatai chun kadde ladhovaare ||

The True Guru prevails among His GurSikhs; they pick out and expel the wanderers.

ਓਇ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਬਹਿ ਮੁਹੁ ਛਪਾਇਨਿ ਨ ਰਲਨੀ ਖੋਟੇਆਰੇ ॥

oi agai pichhai beh muh chhapain na ralanee khoTeaare ||

Sitting here and there, they hide their faces; being counterfeit, they cannot mix with the genuine.

ਓਨਾ ਦਾ ਭਖੁ ਸੁ ਓਥੈ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ਕੂੜੁ ਲਹਨਿ ਭੇਡਾਰੇ ॥

onaa dhaa bhakhu su othai naahee jai kooR lahan bheddaare ||

There is no food for them there; the false go into the filth like sheep.

ਜੇ ਸਾਕਤੁ ਨਰੁ ਖਾਵਾਈਐ ਲੋਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਢੈ ਮੁਖਿ ਉਗਲਾਰੇ ॥

je saakat nar khaavaieeaai locheeaai bikh kaddai mukh ugalaare ||

If you try to feed the faithless cynic, he will spit out poison from his mouth.

ਹਰਿ ਸਾਕਤ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਓਇ ਮਾਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

har saakat setee sa(n)g na kareeahu oi maare sirajanahaare ||

O Lord, let me not be in the company of the faithless cynic, who is cursed by the Creator Lord.

ਜਿਸ ਕਾ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਸੋਈ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

jis kaa ih khel soiee kar vekhai jan naanak naam samaare ||1||

This drama belongs to the Lord; He performs it, and He watches over it. Servant Nanak cherishes the Naam, the Name of the Lord. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

satigur purakh aga(n)m hai jis a(n)dhar har ur dhaariaa ||

The True Guru, the Primal Being, is inaccessible; He has enshrined the Lord's Name within His heart.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜਿਸੁ ਵਲਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

satiguroo no apaR koi na sakiee jis val sirajanahaariaa ||

No one can equal the True Guru; the Creator Lord is on His side.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਖੜਗੁ ਸੰਜੋਉ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਜਿਤੁ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਵਿਡਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa khaRag sa(n)joau har bhagat hai jit kaal ka(n)Tak maar viddaariaa ||

Devotional worship of the Lord is the sword and armor of the True Guru; He has killed and cast out Death, the torturer.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਰਖਣਹਾਰਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਪਿਛੈ ਹਰਿ ਸਭਿ ਉਬਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa rakhanahaaraa har aap hai satiguroo kai pichhai har sabh ubaariaa ||

The Lord Himself is the Protector of the True Guru. The Lord saves all those who follow in the footsteps of the True Guru.

ਜੋ ਮੰਦਾ ਚਿਤਵੈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਸੋ ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰੈ ਮਾਰਿਆ ॥

jo ma(n)dhaa chitavai poore satiguroo kaa so aap upaavanahaarai maariaa ||

One who thinks evil of the Perfect True Guru - the Creator Lord Himself destroys him.

ਏਹ ਗਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੇ ਕੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਗਮੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥੨॥

eh gal hovai har dharageh sache kee jan naanak agam veechaariaa ||2||

These words will be confirmed as true in the Court of the Lord; servant Nanak reveals this mystery. ||2||

ਸਚੁ ਸੁਤਿਆ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਾ ਉਠੇ ਤਾ ਸਚੁ ਚਵੇ ॥

sach sutiaa jinee araadhiaa jaa uThe taa sach chave ||

Those who dwell upon the True Lord while asleep, utter the True Name when they are awake.

ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਜੁਗ ਮਹਿ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਰਵੇ ॥

se virale jug meh jaane'eeh jo gurmukh sach rave ||

How rare in the world are those Gurmukhs who dwell upon the True Lord.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਲਵੇ ॥

hau balihaaree tin kau j anadhin sach lave ||

I am a sacrifice to those who chant the True Name, night and day.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਚਾ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਗਵੇ ॥

jin man tan sachaa bhaavadhaa se sachee dharageh gave ||

The True Lord is pleasing to their minds and bodies; they go to the Court of the True Lord.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਦਾ ਨਵੇ ॥੨੧॥

jan naanak bolai sach naam sach sachaa sadhaa nave ||21||

Servant Nanak chants the True Name; truly, the True Lord is forever brand new. ||21||

ਕਿਆ ਸਵਣਾ ਕਿਆ ਜਾਗਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

kiaa savanaa kiaa jaaganaa gurmukh te paravaan ||

Who is asleep, and who is awake? Those who are Gurmukh are approved.

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥

jinaa saas giraas na visarai se poore purakh paradhaan ||

Those who do not forget the Lord, with each and every breath and morsel of food, are the perfect and famous persons.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥

karamee satigur paieeaai anadhin lagai dhiaan ||

By His Grace they find the True Guru; night and day, they meditate.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈ ਮਾਨੁ ॥

tin kee sa(n)gat mil rahaa dharageh paiee maan ||

I join the society of those persons, and in so doing, I am honored in the Court of the Lord.

ਸਉਦੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਉਚਰਹਿ ਉਠਦੇ ਭੀ ਵਾਹੁ ਕਰੇਨਿ ॥

saudhe vaahu vaahu uchareh uThadhe bhee vaahu karen ||

While asleep, they chant, ""Waaho! Waaho!"", and while awake, they chant, ""Waaho!"" as well.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮਾਲੇਨਿ ॥੧॥

naanak te mukh ujale j nit uTh sa(n)maalen ||1||

O Nanak, radiant are the faces of those, who rise up early each day, and dwell upon the Lord. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਆਪਣਾ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥

satigur seveeaai aapanaa paieeaai naam apaar ||

Serving his True Guru, one obtains the Naam, the Name of the Infinite Lord.

ਭਉਜਲਿ ਡੁਬਦਿਆ ਕਢਿ ਲਏ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

bhaujal ddubadhiaa kadd le har dhaat kare dhaataar ||

The drowning person is lifted up and out of the terrifying world-ocean; the Great Giver gives the gift of the Lord's Name.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਸਾਹ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥

dha(n)n dha(n)n se saeh hai j naam kareh vaapaar ||

Blessed, blessed are those bankers who trade the Naam.

ਵਣਜਾਰੇ ਸਿਖ ਆਵਦੇ ਸਬਦਿ ਲਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥

vanajaare sikh aavadhe sabadh laghaavanahaar ||

The Sikhs, the traders come, and through the Word of His Shabad, they are carried across.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਈ ਤਿਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੨॥

jan naanak jin kau kirapaa bhiee tin seviaa sirajanahaar ||2||

O servant Nanak, they alone serve the Creator Lord, who are blessed by His Grace. ||2||

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੇ ਜਨ ਭਗਤ ਹਹਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ॥

sach sache ke jan bhagat heh sach sachaa jinee araadhiaa ||

Those who truly worship and adore the True Lord, are truly the humble devotees of the True Lord.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਹੀ ਸਚੁ ਲਾਧਿਆ ॥

jin gurmukh khoj dda(n)ddoliaa tin a(n)dharahu hee sach laadhiaa ||

Those Gurmukhs who search and seek, find the True One within themselves.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਤਿਨੀ ਸਾਧਿਆ ॥

sach saahib sach jinee seviaa kaal ka(n)Tak maar tinee saadhiaa ||

Those who truly serve their True Lord and Master, overwhelm and conquer Death, the torturer.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲਾਧਿਆ ॥

sach sachaa sabh dhoo vaddaa hai sach sevan se sach ralaadhiaa ||

The True One is truly the greatest of all; those who serve the True One are blended with the True One.

ਸਚੁ ਸਚੇ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਫਲਾਧਿਆ ॥੨੨॥

sach sache no saabaas hai sach sachaa sev falaadhiaa ||22||

Blessed and acclaimed is the Truest of the True; serving the Truest of the True, one blossoms forth in fruition. ||22||

ਮਨਮੁਖੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਨਾਮਹੀਣ ਭਰਮਾਇ ॥

manmukh praanee mugadh hai naamaheen bharamai ||

The self-willed manmukh is foolish; he wanders around without the Naam, the Name of the Lord.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨਾ ਟਿਕੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥

bin gur manooaa naa Tikai fir fir joonee pai ||

Without the Guru, his mind is not held steady, and he is reincarnated, over and over again.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ਹੋਹਿ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

har prabh aap dhiaal hoh taa(n) satigur miliaa aai ||

But when the Lord God Himself becomes merciful to him, then the True Guru comes to meet him.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥

jan naanak naam salaeh too janam maran dhukh jai ||1||

O servant Nanak, praise the Naam; the pains of birth and death shall come to an end. ||1||

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗਿ ਸੁਭਾਇ ॥

gur saalaahee aapanaa bahu bidh ra(n)g subhai ||

I praise my Guru in so many ways, with joyful love and affection.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

satigur setee man rataa rakhiaa banat banai ||

My mind is imbued with the True Guru; He has preserved the make of its making.

ਜਿਹਵਾ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

jihavaa saalaeh na rajiee har preetam chit lai ||

My tongue is not satisfied by praising Him; He has linked my consciousness with the Lord, my Beloved.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਮਨਿ ਭੁਖ ਹੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੨॥

naanak naavai kee man bhukh hai man tirapatai har ras khai ||2||

O Nanak, my mind hungers for the Name of the Lord; my mind is satisfied, tasting the sublime essence of the Lord. ||2||

ਸਚੁ ਸਚਾ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੀਐ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਬਣਾਈਆ ॥

sach sachaa kudharat jaaneeaai dhin raatee jin banaieeaa ||

The True Lord is truly known for His all-powerful creative nature; He fashioned the days and the nights.

ਸੋ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥

so sach salaahee sadhaa sadhaa sach sache keeaa vaddiaaieeaa ||

I praise that True Lord, forever and ever; True is the glorious greatness of the True Lord.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥

saalaahee sach salaeh sach sach keemat kinai na paieeaa ||

True are the Praises of the Praiseworthy True Lord; the value of the True Lord cannot be appraised.

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥

jaa miliaa pooraa satiguroo taa haajar nadharee aaieeaa ||

When someone meets the Perfect True Guru, then His Sublime Presence comes to be seen.

ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥੨੩॥

sach gurmukh jinee salaahiaa tinaa bhukhaa sabh gavaieeaa ||23||

Those Gurmukhs who praise the True Lord - all their hunger is gone. ||23||

ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜੇਦਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਧਾ ਲੋੜਿ ॥

mai man tan khoj khojedhiaa so prabh ladhaa loR ||

Searching and examining my mind and body, I have found that God, whom I longed for.

ਵਿਸਟੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਿਤਾ ਜੋੜਿ ॥੧॥

visaT guroo mai paiaa jin har prabh dhitaa joR ||1||

I have found the Guru, the Divine Intermediary, who has united me with the Lord God. ||1||

ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਅਤਿ ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ॥

maiaadhaaree at a(n)naa bolaa ||

One who is attached to Maya is totally blind and deaf.

ਸਬਦੁ ਨ ਸੁਣਈ ਬਹੁ ਰੋਲ ਘਚੋਲਾ ॥

sabadh na suniee bahu rol ghacholaa ||

He does not listen to the Word of the Shabad; he makes a great uproar and tumult.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

gurmukh jaapai sabadh liv lai ||

The Gurmukhs chant and meditate on the Shabad, and lovingly center their consciousness on it.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

har naam sun ma(n)ne har naam samai ||

They hear and believe in the Name of the Lord; they are absorbed in the Name of the Lord.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥

jo tis bhaavai su kare karaiaa ||

Whatever pleases God, He causes that to be done.

ਨਾਨਕ ਵਜਦਾ ਜੰਤੁ ਵਜਾਇਆ ॥੨॥

naanak vajadhaa ja(n)t vajaiaa ||2||

O Nanak, human beings are the instruments which vibrate as God plays them. ||2||

ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ॥

too karataa sabh kichh jaanadhaa jo jeeaa a(n)dhar varatai ||

You, O Creator, know everything which occurs within our beings.

ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਗਣਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਿਚਿ ਗਣਤੈ ॥

too karataa aap aganat hai sabh jag vich ganatai ||

You Yourself, O Creator, are incalculable, while the entire world is within the realm of calculation.

ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤੈ ॥

sabh keetaa teraa varatadhaa sabh teree banatai ||

Everything happens according to Your Will; You created all.

ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬ ਚਲਤੈ ॥

too ghaT ghaT ik varatadhaa sach saahib chalatai ||

You are the One, pervading in each and every heart; O True Lord and Master, this is Your play.

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੁ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਪਰਤੈ ॥੨੪॥

satigur no mile su har mile naahee kisai paratai ||24||

One who meets the True Guru meets the Lord; no one can turn him away. ||24||

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਈਐ ਚਿਤੁ ॥

eih manooaa dhiraR kar rakheeaai gurmukh laieeaai chit ||

Hold this mind steady and stable; become Gurmukh and focus your consciousness.

ਕਿਉ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਵਿਸਾਰੀਐ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ॥

kiau saas giraas visaareeaai bahadhiaa uThadhiaa nit ||

How could you ever forget Him, with each breath and morsel of food, sitting down or standing up?

ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਇਹੁ ਜੀਅੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਵਸਿ ॥

maran jeevan kee chi(n)taa giee ih jeeaRaa har prabh vas ||

My anxiety about birth and death has ended; this soul is under the control of the Lord God.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਬਖਸਿ ॥੧॥

jiau bhaavai tiau rakh too jan naanak naam bakhas ||1||

If it pleases You, then save servant Nanak, and bless him with Your Name. ||1||

ਮਨਮੁਖੁ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣੈ ਖਿਨੁ ਆਗੈ ਖਿਨੁ ਪੀਛੈ ॥

manmukh aha(n)kaaree mahal na jaanai khin aagai khin peechhai ||

The egotistical, self-willed manmukh does not know the Mansion of the Lord's Presence; one moment he is here, and the next moment he is there.

ਸਦਾ ਬੁਲਾਈਐ ਮਹਲਿ ਨ ਆਵੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦਰਗਹ ਸੀਝੈ ॥

sadhaa bulaieeaai mahal na aavai kiau kar dharageh seejhai ||

He is always invited, but he does not go to the Mansion of the Lord's Presence. How shall he be accepted in the Court of the Lord?

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਵਿਰਲਾ ਜਾਣੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ॥

satigur kaa mahal viralaa jaanai sadhaa rahai kar joR ||

How rare are those who know the Mansion of the True Guru; they stand with their palms pressed together.

ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਨਾਨਕ ਲਏ ਬਹੋੜਿ ॥੨॥

aapanee kirapaa kare har meraa naanak le bahoR ||2||

If my Lord grants His Grace, O Nanak, He restores them to Himself. ||2||

ਸਾ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ॥

saa sevaa keetee safal hai jit satigur kaa man ma(n)ne ||

Fruitful and rewarding is that service, which is pleasing to the Guru's Mind.

ਜਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਤਾ ਪਾਪ ਕਸੰਮਲ ਭੰਨੇ ॥

jaa satigur kaa man ma(n)niaa taa paap kasa(n)mal bha(n)ne ||

When the Mind of the True Guru is pleased, then sins and misdeeds run away.

ਉਪਦੇਸੁ ਜਿ ਦਿਤਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਸੁਣਿਆ ਸਿਖੀ ਕੰਨੇ ॥

aupadhes j dhitaa satiguroo so suniaa sikhee ka(n)ne ||

The Sikhs listen to the Teachings imparted by the True Guru.

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੇ ॥

jin satigur kaa bhaanaa ma(n)niaa tin chaRee chavagan va(n)ne ||

Those who surrender to the True Guru's Will are imbued with the four-fold Love of the Lord.

ਇਹ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ਗੁਰਮੁਖੀ ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਭਿੰਨੇ ॥੨੫॥

eeh chaal niraalee gurmukhee gur dheekhiaa sun man bhi(n)ne ||25||

This is the unique and distinct life-style of the Gurmukhs: listening to the Guru's Teachings, their minds blossom forth. ||25||

ਜਿਨਿ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤਿਸੁ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

jin gur gopiaa aapanaa tis Thaur na Thaau ||

Those who do not affirm their Guru shall have no home or place of rest.

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਏ ਦਰਗਹ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

halat palat dhovai ge dharageh naahee thaau ||

They lose both this world and the next; they have no place in the Court of the Lord.

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਲਗਹਿ ਪਾਇ ॥

oh velaa hath na aaviee fir satigur lageh pai ||

This opportunity to bow at the Feet of the True Guru shall never come again.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਣਤੈ ਘੁਸੀਐ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

satigur kee ganatai ghuseeaai dhukhe dhukh vihai ||

If they miss out on being counted by the True Guru, they shall pass their lives in pain and misery.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਆਪੇ ਲਏ ਜਿਸੁ ਲਾਇ ॥

satigur purakh niravair hai aape le jis lai ||

The True Guru, the Primal Being, has no hatred or vengeance; He unites with Himself those with whom He is pleased.

ਨਾਨਕ ਦਰਸਨੁ ਜਿਨਾ ਵੇਖਾਲਿਓਨੁ ਤਿਨਾ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੧॥

naanak dharasan jinaa vekhaalion tinaa dharageh le chhaddai ||1||

O Nanak, those who behold the Blessed Vision of His Darshan, are emancipated in the Court of the Lord. ||1||

ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਦੁਰਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

manmukh agiaan dhuramat aha(n)kaaree ||

The self-willed manmukh is ignorant, evil-minded and egotistical.

ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜੂਐ ਮਤਿ ਹਾਰੀ ॥

a(n)tar karodh jooaai mat haaree ||

He is filled with anger within, and he loses his mind in the gamble.

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਓਹੁ ਪਾਪ ਕਮਾਵੈ ॥

kooR kusat oh paap kamaavai ||

He commits the sins of fraud and unrighteousness.

ਕਿਆ ਓਹੁ ਸੁਣੈ ਕਿਆ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥

kiaa oh sunai kiaa aakh sunaavai ||

What can he hear, and what can he tell others?

ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ਖੁਇ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥

a(n)naa bolaa khui ujhaR pai ||

He is blind and deaf; he loses his way, and wanders lost in the wilderness.

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

manmukh a(n)dhaa aavai jai ||

The blind, self-willed manmukh comes and goes in reincarnation;

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

bin satigur bheTe thai na pai ||

without meeting the True Guru, he finds no place of rest.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥

naanak poorab likhiaa kamai ||2||

O Nanak, he acts according to his pre-ordained destiny. ||2||

ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਕਠੋਰ ਹਹਿ ਸੇ ਬਹਹਿ ਨ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

jin ke chit kaThor heh se baheh na satigur paas ||

Those who have hearts as hard as stone, do not sit near the True Guru.

ਓਥੈ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜਿਆਰਾ ਚਿਤ ਉਦਾਸਿ ॥

othai sach varatadhaa kooRiaaraa chit udhaas ||

Truth prevails there; the false ones do not attune their consciousness to it.

ਓਇ ਵਲੁ ਛਲੁ ਕਰਿ ਝਤਿ ਕਢਦੇ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਬਹਹਿ ਕੂੜਿਆਰਾ ਪਾਸਿ ॥

oi val chhal kar jhat kaddadhe fir jai baheh kooRiaaraa paas ||

By hook or by crook, they pass their time, and then they go back to sit with the false ones again.

ਵਿਚਿ ਸਚੇ ਕੂੜੁ ਨ ਗਡਈ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥

vich sache kooR na gaddiee man vekhahu ko nirajaas ||

Falsehood does not mix with the Truth; O people, check it out and see.

ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਿਆਰੀ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬੈਠੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥੨੬॥

kooRiaar kooRiaaree jai rale sachiaar sikh baiThe satigur paas ||26||

The false go and mingle with the false, while the truthful Sikhs sit by the side of the True Guru. ||26||

ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਨਿੰਦਕ ਮਾਰਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਪੇ ਆਹਰੁ ॥

rahadhe khuhadhe ni(n)dhak maarian kar aape aahar ||

By their own efforts, the slanderers have destroyed all remnants of themselves.

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਨਾਨਕਾ ਵਰਤੈ ਸਭ ਜਾਹਰੁ ॥੧॥

sa(n)t sahaiee naanakaa varatai sabh jaahar ||1||

The Support of the Saints, O Nanak, is manifest, pervading everywhere. ||1||

ਮੁੰਢਹੁ ਭੁਲੇ ਮੁੰਢ ਤੇ ਕਿਥੈ ਪਾਇਨਿ ਹਥੁ ॥

mu(n)ddahu bhule mu(n)dd te kithai pain hath ||

Those who went astray from the Primal Being in the very beginning - where can they find refuge?

ਤਿੰਨੈ ਮਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥੨॥

ti(n)nai maare naanakaa j karan kaaran samarath ||2||

O Nanak, they are struck down by the All-powerful, the Cause of causes. ||2||

ਲੈ ਫਾਹੇ ਰਾਤੀ ਤੁਰਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

lai faahe raatee tureh prabh jaanai praanee ||

They take the noose in their hands, and go out at night to strangle others, but God knows everything, O mortal.

ਤਕਹਿ ਨਾਰਿ ਪਰਾਈਆ ਲੁਕਿ ਅੰਦਰਿ ਠਾਣੀ ॥

takeh naar paraieeaa luk a(n)dhar Thaanee ||

They spy on other men's women, concealed in their hiding places.

ਸੰਨੑੀ ਦੇਨਿੑ ਵਿਖੰਮ ਥਾਇ ਮਿਠਾ ਮਦੁ ਮਾਣੀ ॥

sa(n)n(h)ee dheni(h) vikha(n)m thai miThaa madh maanee ||

They break into well-protected places, and revel in sweet wine.

ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

karamee aapo aapanee aape pachhutaanee ||

But they shall come to regret their actions - they create their own karma.

ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ ਤਿਲ ਪੀੜੇ ਘਾਣੀ ॥੨੭॥

ajaraieel faresataa til peeRe ghaanee ||27||

Azraa-eel, the Angel of Death, shall crush them like sesame seeds in the oil-press. ||27||

ਸੇਵਕ ਸਚੇ ਸਾਹ ਕੇ ਸੇਈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

sevak sache saeh ke seiee paravaan ||

The servants of the True King are acceptable and approved.

ਦੂਜਾ ਸੇਵਨਿ ਨਾਨਕਾ ਸੇ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣ ॥੧॥

dhoojaa sevan naanakaa se pach pach mue ajaan ||1||

Those ignorant ones who serve duality, O Nanak, rot, waste away and die. ||1||

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਪ੍ਰਭ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥

jo dhur likhiaa lekh prabh meTanaa na jai ||

That destiny which was pre-ordained by God from the very beginning cannot be erased.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਵਖਰੋ ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ॥੨॥

raam naam dhan vakharo naanak sadhaa dhiaai ||2||

The wealth of the Lord's Name is Nanak's capital; he meditates on it forever. ||2||

ਨਾਰਾਇਣਿ ਲਇਆ ਨਾਠੂੰਗੜਾ ਪੈਰ ਕਿਥੈ ਰਖੈ ॥

naarain liaa naaThoo(n)gaRaa pair kithai rakhai ||

One who has received a kick from the Lord God - where can he place his foot?

ਕਰਦਾ ਪਾਪ ਅਮਿਤਿਆ ਨਿਤ ਵਿਸੋ ਚਖੈ ॥

karadhaa paap amitiaa nit viso chakhai ||

He commits countless sins, and continually eats poison.

ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਪਚਿ ਮੁਆ ਵਿਚਿ ਦੇਹੀ ਭਖੈ ॥

ni(n)dhaa karadhaa pach muaa vich dhehee bhakhai ||

Slandering others, he wastes away and dies; within his body, he burns.

ਸਚੈ ਸਾਹਿਬ ਮਾਰਿਆ ਕਉਣੁ ਤਿਸ ਨੋ ਰਖੈ ॥

sachai saahib maariaa kaun tis no rakhai ||

One who has been struck down by the True Lord and Master - who can save him now?

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜੋ ਪੁਰਖੁ ਅਲਖੈ ॥੨੮॥

naanak tis saranaagatee jo purakh alakhai ||28||

Nanak has entered the Sanctuary of the Unseen Lord, the Primal Being. ||28||

ਨਰਕ ਘੋਰ ਬਹੁ ਦੁਖ ਘਣੇ ਅਕਿਰਤਘਣਾ ਕਾ ਥਾਨੁ ॥

narak ghor bahu dhukh ghane akirataghanaa kaa thaan ||

In the most horrible hell, there is terrible pain and suffering. It is the place of the ungrateful.

ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਮਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਹੋਇ ਹੋਇ ਮੁਏ ਹਰਾਮੁ ॥੧॥

tin prabh maare naanakaa hoi hoi mue haraam ||1||

They are struck down by God, O Nanak, and they die a most miserable death. ||1||

ਅਵਖਧ ਸਭੇ ਕੀਤਿਅਨੁ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਦਾਰੂ ਨਾਹਿ ॥

avakhadh sabhe keetian ni(n)dhak kaa dhaaroo naeh ||

All kinds of medicines may be prepared, but there is no cure for the slanderer.

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਨਾਨਕਾ ਪਚਿ ਪਚਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥੨॥

aap bhulaae naanakaa pach pach jonee paeh ||2||

Those whom the Lord Himself misleads, O Nanak, putrefy and rot in reincarnation. ||2||

ਤੁਸਿ ਦਿਤਾ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੁ ਅਖੁਟੁ ॥

tus dhitaa poorai satiguroo har dhan sach akhuT ||

By His Pleasure, the True Guru has blessed me with the inexhaustible wealth of the Name of the True Lord.

ਸਭਿ ਅੰਦੇਸੇ ਮਿਟਿ ਗਏ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਛੁਟੁ ॥

sabh a(n)dhese miT ge jam kaa bhau chhuT ||

All my anxiety is ended; I am rid of the fear of death.

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਤੁਟੁ ॥

kaam karodh buriaaieeaa(n) sa(n)g saadhoo tuT ||

Sexual desire, anger and other evils have been subdued in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦੂਜਾ ਸੇਵਦੇ ਹੁਇ ਮਰਸਨਿ ਬੁਟੁ ॥

vin sache dhoojaa sevadhe hui marasan buT ||

Those who serve another, instead of the True Lord, die unfulfilled in the end.

ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਬਖਸਿਆ ਨਾਮੈ ਸੰਗਿ ਜੁਟੁ ॥੨੯॥

naanak kau gur bakhasiaa naamai sa(n)g juT ||29||

The Guru has blessed Nanak with forgiveness; he is united with the Naam, the Name of the Lord. ||29||

ਤਪਾ ਨ ਹੋਵੈ ਅੰਦ੍ਰਹੁ ਲੋਭੀ ਨਿਤ ਮਾਇਆ ਨੋ ਫਿਰੈ ਜਜਮਾਲਿਆ ॥

tapaa na hovai a(n)dhrahu lobhee nit maiaa no firai jajamaaliaa ||

He is not a penitent, who is greedy within his heart, and who constantly chases after Maya like a leper.

ਅਗੋ ਦੇ ਸਦਿਆ ਸਤੈ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਲਏ ਨਾਹੀ ਪਿਛੋ ਦੇ ਪਛੁਤਾਇ ਕੈ ਆਣਿ ਤਪੈ ਪੁਤੁ ਵਿਚਿ ਬਹਾਲਿਆ ॥

ago dhe sadhiaa satai dhee bhikhiaa le naahee pichho dhe pachhutai kai aan tapai put vich bahaaliaa ||

When this penitent was first invited, he refused our charity; but later he repented and sent his son, who was seated in the congregation.

ਪੰਚ ਲੋਗ ਸਭਿ ਹਸਣ ਲਗੇ ਤਪਾ ਲੋਭਿ ਲਹਰਿ ਹੈ ਗਾਲਿਆ ॥

pa(n)ch log sabh hasan lage tapaa lobh lahar hai gaaliaa ||

The village elders all laughed, saying that the waves of greed have destroyed this penitent.

ਜਿਥੈ ਥੋੜਾ ਧਨੁ ਵੇਖੈ ਤਿਥੈ ਤਪਾ ਭਿਟੈ ਨਾਹੀ ਧਨਿ ਬਹੁਤੈ ਡਿਠੈ ਤਪੈ ਧਰਮੁ ਹਾਰਿਆ ॥

jithai thoRaa dhan vekhai tithai tapaa bhiTai naahee dhan bahutai ddiThai tapai dharam haariaa ||

If he sees only a little wealth, he does not bother to go there; but when he sees a lot of wealth, the penitent forsakes his vows.

ਭਾਈ ਏਹੁ ਤਪਾ ਨ ਹੋਵੀ ਬਗੁਲਾ ਹੈ ਬਹਿ ਸਾਧ ਜਨਾ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

bhaiee eh tapaa na hovee bagulaa hai beh saadh janaa veechaariaa ||

O Siblings of Destiny, he is not a penitent - he is only a stork. Sitting together, the Holy Congregation has so decided.

ਸਤ ਪੁਰਖ ਕੀ ਤਪਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰੈ ਸੰਸਾਰੈ ਕੀ ਉਸਤਤੀ ਵਿਚਿ ਹੋਵੈ ਏਤੁ ਦੋਖੈ ਤਪਾ ਦਯਿ ਮਾਰਿਆ ॥

sat purakh kee tapaa ni(n)dhaa karai sa(n)saarai kee usatatee vich hovai et dhokhai tapaa dhay maariaa ||

The penitent slanders the True Primal Being, and sings the praises of the material world. For this sin, he is cursed by the Lord.

ਮਹਾ ਪੁਰਖਾਂ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਾ ਵੇਖੁ ਜਿ ਤਪੇ ਨੋ ਫਲੁ ਲਗਾ ਸਭੁ ਗਇਆ ਤਪੇ ਕਾ ਘਾਲਿਆ ॥

mahaa purakhaa(n) kee ni(n)dhaa kaa vekh j tape no fal lagaa sabh giaa tape kaa ghaaliaa ||

Behold the fruit the penitent gathers, for slandering the Great Primal Being; all his labors have gone in vain.

ਬਾਹਰਿ ਬਹੈ ਪੰਚਾ ਵਿਚਿ ਤਪਾ ਸਦਾਏ ॥

baahar bahai pa(n)chaa vich tapaa sadhaae ||

When he sits outside among the elders, he is called a penitent;

ਅੰਦਰਿ ਬਹੈ ਤਪਾ ਪਾਪ ਕਮਾਏ ॥

a(n)dhar bahai tapaa paap kamaae ||

but when he sits within the congregation, the penitent commits sin.

ਹਰਿ ਅੰਦਰਲਾ ਪਾਪੁ ਪੰਚਾ ਨੋ ਉਘਾ ਕਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ॥

har a(n)dharalaa paap pa(n)chaa no ughaa kar vekhaaliaa ||

The Lord has exposed the penitent's secret sin to the elders.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਮਕੰਕਰਾ ਨੋ ਆਖਿ ਛਡਿਆ ਏਸੁ ਤਪੇ ਨੋ ਤਿਥੈ ਖੜਿ ਪਾਇਹੁ ਜਿਥੈ ਮਹਾ ਮਹਾਂ ਹਤਿਆਰਿਆ ॥

dharam rai jamaka(n)karaa no aakh chhaddiaa es tape no tithai khaR paih jithai mahaa mahaa(n) hatiaariaa ||

The Righteous Judge of Dharma said to the Messenger of Death, ""Take this penitent and put him with the worst of the worst murderers.""

ਫਿਰਿ ਏਸੁ ਤਪੇ ਦੈ ਮੁਹਿ ਕੋਈ ਲਗਹੁ ਨਾਹੀ ਏਹੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹੈ ਫਿਟਕਾਰਿਆ ॥

fir es tape dhai muh koiee lagahu naahee eh satigur hai fiTakaariaa ||

No one is to look at the face of this penitent again. He has been cursed by the True Guru.

ਹਰਿ ਕੈ ਦਰਿ ਵਰਤਿਆ ਸੁ ਨਾਨਕਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

har kai dhar varatiaa su naanak aakh sunaiaa ||

Nanak speaks and reveals what has taken place in the Court of the Lord.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜੁ ਦਯਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥੧॥

so boojhai ju dhay savaariaa ||1||

He alone understands, who is blessed and adorned by the Lord. ||1||

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

har bhagataa(n) har aaraadhiaa har kee vaddiaaiee ||

The devotees of the Lord worship and adore the Lord, and the glorious greatness of the Lord.

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਭਗਤ ਨਿਤ ਗਾਂਵਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥

har keeratan bhagat nit gaa(n)vadhe har naam sukhadhaiee ||

The Lord's devotees continually sing the Kirtan of His Praises; the Name of the Lord is the Giver of peace.

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਨੋ ਨਿਤ ਨਾਵੈ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਖਸੀਅਨੁ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

har bhagataa(n) no nit naavai dhee vaddiaaiee bakhaseean nit chaRai savaiee ||

The Lord ever bestows upon His devotees the glorious greatness of His Name, which increases day by day.

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਨੋ ਥਿਰੁ ਘਰੀ ਬਹਾਲਿਅਨੁ ਅਪਣੀ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥

har bhagataa(n) no thir gharee bahaalian apanee paij rakhaiee ||

The Lord inspires His devotees to sit, steady and stable, in the home of their inner being. He preserves their honor.

ਨਿੰਦਕਾਂ ਪਾਸਹੁ ਹਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ ਬਹੁ ਦੇਇ ਸਜਾਈ ॥

ni(n)dhakaa(n) paasahu har lekhaa ma(n)gasee bahu dhei sajaiee ||

The Lord summons the slanderers to answer for their accounts, and He punishes them severely.

ਜੇਹਾ ਨਿੰਦਕ ਅਪਣੈ ਜੀਇ ਕਮਾਵਦੇ ਤੇਹੋ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥

jehaa ni(n)dhak apanai jeei kamaavadhe teho fal paiee ||

As the slanderers think of acting, so are the fruits they obtain.

ਅੰਦਰਿ ਕਮਾਣਾ ਸਰਪਰ ਉਘੜੈ ਭਾਵੈ ਕੋਈ ਬਹਿ ਧਰਤੀ ਵਿਚਿ ਕਮਾਈ ॥

a(n)dhar kamaanaa sarapar ughaRai bhaavai koiee beh dharatee vich kamaiee ||

Actions done in secrecy are sure to come to light, even if one does it underground.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਦੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

jan naanak dhekh vigasiaa har kee vaddiaaiee ||2||

Servant Nanak blossoms forth in joy, beholding the glorious greatness of the Lord. ||2||

ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਕਿਆ ਪਾਪੀ ਕਰੀਐ ॥

bhagat janaa(n) kaa raakhaa har aap hai kiaa paapee kareeaai ||

The Lord Himself is the Protector of His devotees; what can the sinner do to them?

ਗੁਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਮੂੜ ਗੁਮਾਨੀਆ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਮਰੀਐ ॥

gumaan kareh mooR gumaaneeaa vis khaadhee mareeaai ||

The proud fool acts in pride, and eating his own poison, he dies.

ਆਇ ਲਗੇ ਨੀ ਦਿਹ ਥੋੜੜੇ ਜਿਉ ਪਕਾ ਖੇਤੁ ਲੁਣੀਐ ॥

aai lage nee dheh thoRaRe jiau pakaa khet luneeaai ||

His few days have come to an end, and he is cut down like the crop at harvest.

ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਤੇਵੇਹੋ ਭਣੀਐ ॥

jehe karam kamaavadhe teveho bhaneeaai ||

According to one's actions, so is one spoken of.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਾ ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਹੈ ਸਭਨਾ ਦਾ ਧਣੀਐ ॥੩੦॥

jan naanak kaa khasam vaddaa hai sabhanaa dhaa dhaneeaai ||30||

Glorious and great is the Lord and Master of servant Nanak; He is the Master of all. ||30||

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

manmukh moolahu bhuliaa vich lab lobh aha(n)kaar ||

The self-willed manmukhs forget the Primal Lord, the Source of all; they are caught in greed and egotism.

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

jhagaRaa karadhiaa anadhin gudharai sabadh na kareh veechaar ||

They pass their nights and days in conflict and struggle; they do not contemplate the Word of the Shabad.

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਸਭ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

sudh mat karatai sabh hir liee bolan sabh vikaar ||

The Creator has taken away all their understanding and purity; all their speech is evil and corrupt.

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਹਿ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਬਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੵਾਰੁ ॥

dhitai kitai na sa(n)tokhe'eeh a(n)tar tisanaa bahu agiaan a(n)dhayeaar ||

No matter what they are given, they are not satisfied; within their hearts there is great desire, ignorance and darkness.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲੋ ਤੁਟੀ ਭਲੀ ਜਿਨ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

naanak manmukhaa naalo tuTee bhalee jin maiaa moh piaar ||1||

O Nanak, it is good to break away from the self-willed manmukhs, who have love and attachment to Maya. ||1||

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਤਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

jinaa a(n)dhar dhoojaa bhaau hai tin(h)aa gurmukh preet na hoi ||

Those whose hearts are filled with the love of duality, do not love the Gurmukhs.

ਓਹੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ॥

oh aavai jai bhavaieeaai supanai sukh na koi ||

They come and go, and wander in reincarnation; even in their dreams, they find no peace.

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਉਚਰੈ ਕੂੜਿ ਲਗਿਆ ਕੂੜੁ ਹੋਇ ॥

kooR kamaavai kooR ucharai kooR lagiaa kooR hoi ||

They practice falsehood and they speak falsehood; attached to falsehood, they become false.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਦੁਖਿ ਬਿਨਸੈ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥

maiaa moh sabh dhukh hai dhukh binasai dhukh roi ||

The love of Maya is total pain; in pain they perish, and in pain they cry out.

ਨਾਨਕ ਧਾਤੁ ਲਿਵੈ ਜੋੜੁ ਨ ਆਵਈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

naanak dhaat livai joR na aaviee je lochai sabh koi ||

O Nanak, there can be no union between the love of worldliness and the love of the Lord, no matter how much everyone may desire it.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਪਇਆ ਤਿਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

jin kau potai pu(n)n piaa tinaa gur sabadhee sukh hoi ||2||

Those who have the treasure of virtuous deeds find peace through the Word of the Guru's Shabad. ||2||

ਨਾਨਕ ਵੀਚਾਰਹਿ ਸੰਤ ਮੁਨਿ ਜਨਾਂ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਕਹੰਦੇ ॥

naanak veechaareh sa(n)t mun janaa(n) chaar vedh kaha(n)dhe ||

O Nanak, the Saints and the silent sages think, and the four Vedas proclaim,

ਭਗਤ ਮੁਖੈ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਵਚਨ ਹੋਵੰਦੇ ॥

bhagat mukhai te boladhe se vachan hova(n)dhe ||

that whatever the Lord's devotees speak comes to pass.

ਪਰਗਟ ਪਾਹਾਰੈ ਜਾਪਦੇ ਸਭਿ ਲੋਕ ਸੁਣੰਦੇ ॥

paragaT paahaarai jaapadhe sabh lok suna(n)dhe ||

He is revealed in His cosmic workshop; all people hear of it.

ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿ ਮੁਗਧ ਨਰ ਸੰਤ ਨਾਲਿ ਖਹੰਦੇ ॥

sukh na pain mugadh nar sa(n)t naal khaha(n)dhe ||

The foolish people, who fight with the Saints, find no peace.

ਓਇ ਲੋਚਨਿ ਓਨਾ ਗੁਣਾ ਨੋ ਓਇ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸੜੰਦੇ ॥

oi lochan onaa gunaa no oi aha(n)kaar saRa(n)dhe ||

The Saints seek to bless them with virtue, but they are burning with egotism.

ਓਇ ਵੇਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਂ ਭਾਗ ਧੁਰਿ ਮੰਦੇ ॥

oi vechaare kiaa kareh jaa(n) bhaag dhur ma(n)dhe ||

What can those wretched ones do? Their evil destiny was pre-ordained.

ਜੋ ਮਾਰੇ ਤਿਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸੇ ਕਿਸੈ ਨ ਸੰਦੇ ॥

jo maare tin paarabraham se kisai na sa(n)dhe ||

Those who are struck down by the Supreme Lord God do not belong to anyone.

ਵੈਰੁ ਕਰਨਿ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲਿ ਧਰਮਿ ਨਿਆਇ ਪਚੰਦੇ ॥

vair karan niravair naal dharam niaai pacha(n)dhe ||

Those who hate the One who has no hatred, are destroyed by righteous justice.

ਜੋ ਜੋ ਸੰਤਿ ਸਰਾਪਿਆ ਸੇ ਫਿਰਹਿ ਭਵੰਦੇ ॥

jo jo sa(n)t saraapiaa se fireh bhava(n)dhe ||

Those who are cursed by the Saints wander around lost.

ਪੇਡੁ ਮੁੰਢਾਹੂ ਕਟਿਆ ਤਿਸੁ ਡਾਲ ਸੁਕੰਦੇ ॥੩੧॥

pedd mu(n)ddaahoo kaTiaa tis ddaal suka(n)dhe ||31||

When the tree is cut off at its roots, the branches wither and die. ||31||

ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ॥

gur naanak har naam dhiraRaiaa bha(n)nan ghaRan samarath ||

Guru Nanak implanted the Naam, the Name of the Lord, within me; He is All-powerful, to create and destroy.

ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਸਮਾਲਹਿ ਮਿਤ੍ਰ ਤੂ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ਲਥੁ ॥੧॥

prabh sadhaa samaaleh mitr too dhukh sabaiaa lath ||1||

Remember God forever, my friend, and all your suffering will disappear. ||1||

ਖੁਧਿਆਵੰਤੁ ਨ ਜਾਣਈ ਲਾਜ ਕੁਲਾਜ ਕੁਬੋਲੁ ॥

khudhiaava(n)t na jaaniee laaj kulaaj kubol ||

The hungry person does not care about honor, dishonor or harsh words.

ਨਾਨਕੁ ਮਾਂਗੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਜੋਗੁ ॥੨॥

naanak maa(n)gai naam har kar kirapaa sa(n)jog ||2||

Nanak begs for the Name of the Lord; please grant Your Grace, and unite me with Yourself. ||2||

ਜੇਵੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦਾ ਤੇਵੇਹੇ ਫਲਤੇ ॥

jevehe karam kamaavadhaa tevehe falate ||

According to the deeds which one does, so are the fruits one obtains.

ਚਬੇ ਤਤਾ ਲੋਹ ਸਾਰੁ ਵਿਚਿ ਸੰਘੈ ਪਲਤੇ ॥

chabe tataa loh saar vich sa(n)ghai palate ||

If someone chews on red-hot iron, his throat will be burned.

ਘਤਿ ਗਲਾਵਾਂ ਚਾਲਿਆ ਤਿਨਿ ਦੂਤਿ ਅਮਲ ਤੇ ॥

ghat galaavaa(n) chaaliaa tin dhoot amal te ||

The halter is put around his neck and he is led away, because of the evil deeds he has done.

ਕਾਈ ਆਸ ਨ ਪੁੰਨੀਆ ਨਿਤ ਪਰ ਮਲੁ ਹਿਰਤੇ ॥

kaiee aas na pu(n)neeaa nit par mal hirate ||

None of his desires are fulfilled; he continually steals the filth of others.

ਕੀਆ ਨ ਜਾਣੈ ਅਕਿਰਤਘਣ ਵਿਚਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਤੇ ॥

keeaa na jaanai akirataghan vich jonee firate ||

The ungrateful wretch does not appreciate what he has been given; he wanders lost in reincarnation.

ਸਭੇ ਧਿਰਾਂ ਨਿਖੁਟੀਅਸੁ ਹਿਰਿ ਲਈਅਸੁ ਧਰ ਤੇ ॥

sabhe dhiraa(n) nikhuTeeas hir lieeas dhar te ||

He loses all support, when the Support of the Lord is taken away from him.

ਵਿਝਣ ਕਲਹ ਨ ਦੇਵਦਾ ਤਾਂ ਲਇਆ ਕਰਤੇ ॥

vijhan kaleh na dhevadhaa taa(n) liaa karate ||

He does not let the embers of strife die down, and so the Creator destroys him.

ਜੋ ਜੋ ਕਰਤੇ ਅਹੰਮੇਉ ਝੜਿ ਧਰਤੀ ਪੜਤੇ ॥੩੨॥

jo jo karate aha(n)meau jhaR dharatee paRate ||32||

Those who indulge in egotism crumble and fall to the ground. ||32||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਹੋਇ ॥

gurmukh giaan bibek budh hoi ||

The Gurmukh is blessed with spiritual wisdom and a discerning intellect.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਿਰਦੈ ਹਾਰੁ ਪਰੋਇ ॥

har gun gaavai hiradhai haar paroi ||

He sings the Glorious Praises of the Lord, and weaves this garland into his heart.

ਪਵਿਤੁ ਪਾਵਨੁ ਪਰਮ ਬੀਚਾਰੀ ॥

pavit paavan param beechaaree ||

He becomes the purest of the pure, a being of supreme understanding.

ਜਿ ਓਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥

j os milai tis paar utaaree ||

Whoever he meets, he saves and carries across.

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬਾਸਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥

a(n)tar har naam baasanaa samaanee ||

The fragrance of the Lord's Name permeates his being deep within.

ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਮਹਾ ਉਤਮ ਬਾਣੀ ॥

har dhar sobhaa mahaa utam baanee ||

He is honored in the Court of the Lord, and his speech is the most sublime.

ਜਿ ਪੁਰਖੁ ਸੁਣੈ ਸੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ॥

j purakh sunai su hoi nihaal ||

Those who hear him are delighted.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ॥੧॥

naanak satigur miliaai paiaa naam dhan maal ||1||

O Nanak, meeting the True Guru, one obtains the wealth and property of the Naam. ||1||

ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਜੀਅ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

satigur ke jeea kee saar na jaapai k poorai satigur bhaavai ||

The sublime state of the True Guru is not known; no one knows what pleases the Perfect True Guru.

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਰਤੈ ਜੋ ਸਿਖਾਂ ਨੋ ਲੋਚੈ ਸੋ ਗੁਰ ਖੁਸੀ ਆਵੈ ॥

gursikhaa(n) a(n)dhar satiguroo varatai jo sikhaa(n) no lochai so gur khusee aavai ||

Deep within the hearts of His GurSikhs, the True Guru is pervading. The Guru is pleased with those who long for His Sikhs.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵਨਿ ਸੁ ਜਪੁ ਕਮਾਵਹਿ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਕੀ ਘਾਲ ਸਚਾ ਥਾਇ ਪਾਵੈ ॥

satigur aakhai su kaar kamaavan su jap kamaaveh gursikhaa(n) kee ghaal sachaa thai paavai ||

As the True Guru directs them, they do their work and chant their prayers. The True Lord accepts the service of His GurSikhs.

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਹੁਕਮੈ ਜਿ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਪਾਸਹੁ ਕੰਮੁ ਕਰਾਇਆ ਲੋੜੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖੁ ਫਿਰਿ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

vin satigur ke hukamai j gursikhaa(n) paasahu ka(n)m karaiaa loRe tis gursikh fir neR na aavai ||

But those who want the GurSikhs to work for them, without the Order of the True Guru - the Guru's Sikhs shall not come near them again.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਕੋ ਜੀਉ ਲਾਇ ਘਾਲੈ ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

gur satigur agai ko jeeau lai ghaalai tis agai gursikh kaar kamaavai ||

One who works diligently for the Guru, the True Guru - the GurSikhs work for him.

ਜਿ ਠਗੀ ਆਵੈ ਠਗੀ ਉਠਿ ਜਾਇ ਤਿਸੁ ਨੇੜੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵੈ ॥

j Thagee aavai Thagee uTh jai tis neRai gursikh mool na aavai ||

One who comes to deceive, who rises up and goes out to deceive - the GurSikhs shall never come near him.

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥

braham beechaar naanak aakh sunaavai ||

Nanak proclaims and announces this wisdom of God.

ਜਿ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ਕੰਮੁ ਕਰਾਏ ਸੋ ਜੰਤੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੨॥

j vin satigur ke man ma(n)ne ka(n)m karaae so ja(n)t mahaa dhukh paavai ||2||

One who is not pleasing to the Mind of the True Guru may do his deeds, but that being will only suffer in terrible pain. ||2||

ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਤੁਹਿ ਜੇਵਡੁ ਤੂੰ ਵਡ ਵਡੇ ॥

too(n) sachaa saahib at vaddaa tuh jevadd too(n) vadd vadde ||

O True Lord and Master, You are so very great. As great as You are, You are the greatest of the great.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਤੂੰ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਲੇਖਾ ਛਡੇ ॥

jis too(n) meleh so tudh milai too(n) aape bakhas laih lekhaa chhadde ||

He alone is united with You, whom You unite with Yourself. You Yourself bless and forgive us, and tear up our accounts.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂੰ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਮਨੁ ਗਡ ਗਡੇ ॥

jis no too(n) aap milaidhaa so satigur seve man gadd gadde ||

One whom You unite with Yourself, whole-heartedly serves the True Guru.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਚੰਮੁ ਤੇਰਾ ਹਡੇ ॥

too(n) sachaa saahib sach too sabh jeeau pi(n)dd cha(n)m teraa hadde ||

You are the True One, the True Lord and Master; my soul, body, flesh and bones are all Yours.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂੰ ਸਚਿਆ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਆਸ ਤੇਰੀ ਵਡ ਵਡੇ ॥੩੩॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

jiau bhaavai tiau rakh too(n) sachiaa naanak man aas teree vadd vadde ||33||1|| sudh ||

If it pleases You, then save me, True Lord. Nanak places the hopes of his mind in You alone, O greatest of the great! ||33||1|| Sudh||