Ang 661

ਜਬ ਲਗੁ ਦੁਨੀਆ ਰਹੀਐ ਨਾਨਕ ਕਿਛੁ ਸੁਣੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹੀਐ ॥

jab lag dhuneeaa raheeaai naanak kichh suneeaai kichh kaheeaai ||

As long as we are in this world, O Nanak, we should listen, and speak of the Lord.

ਭਾਲਿ ਰਹੇ ਹਮ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੀਵਤਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ॥੫॥੨॥

bhaal rahe ham rahan na paiaa jeevatiaa mar raheeaai ||5||2||

I have searched, but I have found no way to remain here; so, remain dead while yet alive. ||5||2||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ਦੂਜਾ

dhanaasaree mahalaa pehilaa ghar dhoojaa

Dhanaasaree, First Mehla, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਕਿਉ ਸਿਮਰੀ ਸਿਵਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥

kiau simaree sivariaa nahee jai ||

How can I remember the Lord in meditation? I cannot meditate on Him in remembrance.

ਤਪੈ ਹਿਆਉ ਜੀਅੜਾ ਬਿਲਲਾਇ ॥

tapai hiaau jeeaRaa bilalai ||

My heart is burning, and my soul is crying out in pain.

ਸਿਰਜਿ ਸਵਾਰੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

siraj savaare saachaa soi ||

The True Lord creates and adorns.

ਤਿਸੁ ਵਿਸਰਿਐ ਚੰਗਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥੧॥

tis visariaai cha(n)gaa kiau hoi ||1||

Forgetting Him, how can one be good? ||1||

ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

hikamat hukam na paiaa jai ||

By clever tricks and commands, He cannot be found.

ਕਿਉ ਕਰਿ ਸਾਚਿ ਮਿਲਉ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kiau kar saach milau meree mai ||1|| rahaau ||

How am I to meet my True Lord, O my mother? ||1||Pause||

ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਦੇਖਣ ਕੋਈ ਜਾਇ ॥

vakhar naam dhekhan koiee jai ||

How rare is the one who goes out, and searches for the merchandise of the Naam.

ਨਾ ਕੋ ਚਾਖੈ ਨਾ ਕੋ ਖਾਇ ॥

naa ko chaakhai naa ko khai ||

No one tastes it, and no one eats it.

ਲੋਕਿ ਪਤੀਣੈ ਨਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

lok pateenai naa pat hoi ||

Honor is not obtained by trying to please other people.

ਤਾ ਪਤਿ ਰਹੈ ਰਾਖੈ ਜਾ ਸੋਇ ॥੨॥

taa pat rahai raakhai jaa soi ||2||

One's honor is preserved, only if the Lord preserves it. ||2||

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

jeh dhekhaa teh rahiaa samai ||

Wherever I look, there I see Him, pervading and permeating.

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

tudh bin dhoojee naahee jai ||

Without You, I have no other place of rest.

ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਕੀਤੈ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥

je ko kare keetai kiaa hoi ||

He may try, but what can anyone do by his own doing?

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੩॥

jis no bakhase saachaa soi ||3||

He alone is blessed, whom the True Lord forgives. ||3||

ਹੁਣਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਤਾਲਿ ॥

hun uTh chalanaa muhat k taal ||

Now, I shall have to get up and depart, in an instant, in the clapping of hands.

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਾ ਗੁਣ ਨਹੀ ਨਾਲਿ ॥

kiaa muh dhesaa gun nahee naal ||

What face will I show the Lord? I have no virtue at all.

ਜੈਸੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥

jaisee nadhar kare taisaa hoi ||

As is the Lord's Glance of Grace, so it is.

ਵਿਣੁ ਨਦਰੀ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥੪॥੧॥੩॥

vin nadharee naanak nahee koi ||4||1||3||

Without His Glance of Grace, O Nanak, no one is blessed. ||4||1||3||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

dhanaasaree mahalaa pehilaa ||

Dhanaasaree, First Mehla:

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਇ ॥

nadhar kare taa simariaa jai ||

If the Lord bestows His Glance of Grace, then one remembers Him in meditation.

ਆਤਮਾ ਦ੍ਰਵੈ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

aatamaa dhravai rahai liv lai ||

The soul is softened, and he remains absorbed in the Lord's Love.

ਆਤਮਾ ਪਰਾਤਮਾ ਏਕੋ ਕਰੈ ॥

aatamaa paraatamaa eko karai ||

His soul and the Supreme Soul become one.

ਅੰਤਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਅੰਤਰਿ ਮਰੈ ॥੧॥

a(n)tar kee dhubidhaa a(n)tar marai ||1||

The duality of the inner mind is overcome. ||1||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

gur parasaadhee paiaa jai ||

By Guru's Grace, God is found.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਗੈ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har siau chit laagai fir kaal na khai ||1|| rahaau ||

One's consciousness is attached to the Lord, and so Death does not devour him. ||1||Pause||

ਸਚਿ ਸਿਮਰਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥

sach simariaai hovai paragaas ||

Remembering the True Lord in meditation, one is enlightened.

ਤਾ ਤੇ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ॥

taa te bikhiaa meh rahai udhaas ||

Then, in the midst of Maya, he remains detached.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਐਸੀ ਵਡਿਆਈ ॥

satigur kee aaisee vaddiaaiee ||

Such is the Glory of the True Guru;

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਵਿਚੇ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੨॥

putr kalatr viche gat paiee ||2||

in the midst of children and spouses, they attain emancipation. ||2||

ਐਸੀ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥

aaisee sevak sevaa karai ||

Such is the service which the Lord's servant performs,

ਜਿਸ ਕਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਧਰੈ ॥

jis kaa jeeau tis aagai dharai ||

that he dedicates his soul to the Lord, to whom it belongs.

ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

saahib bhaavai so paravaan ||

One who is pleasing to the Lord and Master is acceptable.

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੩॥

so sevak dharageh paavai maan ||3||

Such a servant obtains honor in the Court of the Lord. ||3||

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਏ ॥

satigur kee moorat hiradhai vasaae ||

He enshrines the image of the True Guru in his heart.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

jo ichhai soiee fal paae ||

He obtains the rewards which he desires.

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

saachaa saahib kirapaa karai ||

The True Lord and Master grants His Grace;

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਮ ਤੇ ਕੈਸਾ ਡਰੈ ॥੪॥

so sevak jam te kaisaa ddarai ||4||

how can such a servant be afraid of death? ||4||

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

bhanat naanak kare veechaar ||

Prays Nanak, practice contemplation,

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

saachee baanee siau dhare piaar ||

and enshrine love for the True Word of His Bani.

ਤਾ ਕੋ ਪਾਵੈ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

taa ko paavai mokh dhuaar ||

Then, you shall find the Gate of Salvation.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਇਹੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੫॥੨॥੪॥

jap tap sabh ih sabadh hai saar ||5||2||4||

This Shabad is the most excellent of all chanting and austere meditations. ||5||2||4||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

dhanaasaree mahalaa pehilaa ||

Dhanaasaree, First Mehla:

ਜੀਉ ਤਪਤੁ ਹੈ ਬਾਰੋ ਬਾਰ ॥

jeeau tapat hai baaro baar ||

My soul burns, over and over again.

ਤਪਿ ਤਪਿ ਖਪੈ ਬਹੁਤੁ ਬੇਕਾਰ ॥

tap tap khapai bahut bekaar ||

Burning and burning, it is ruined, and it falls into evil.

ਜੈ ਤਨਿ ਬਾਣੀ ਵਿਸਰਿ ਜਾਇ ॥

jai tan baanee visar jai ||

That body, which forgets the Word of the Guru's Bani,

ਜਿਉ ਪਕਾ ਰੋਗੀ ਵਿਲਲਾਇ ॥੧॥

jiau pakaa rogee vilalai ||1||

cries out in pain, like a chronic patient. ||1||

ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਣੁ ਝਖਣੁ ਹੋਇ ॥

bahutaa bolan jhakhan hoi ||

To speak too much and babble is useless.

ਵਿਣੁ ਬੋਲੇ ਜਾਣੈ ਸਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

vin bole jaanai sabh soi ||1|| rahaau ||

Even without our speaking, He knows everything. ||1||Pause||

ਜਿਨਿ ਕਨ ਕੀਤੇ ਅਖੀ ਨਾਕੁ ॥

jin kan keete akhee naak ||

He created our ears, eyes and nose.

ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਦਿਤੀ ਬੋਲੇ ਤਾਤੁ ॥

jin jihavaa dhitee bole taat ||

He gave us our tongue to speak so fluently.