Ang 392

ਸੰਚਤ ਸੰਚਤ ਥੈਲੀ ਕੀਨੑੀ ॥

sa(n)chat sa(n)chat thailee keen(h)ee ||

Gathering it and collecting it, he fills his bags.

ਪ੍ਰਭਿ ਉਸ ਤੇ ਡਾਰਿ ਅਵਰ ਕਉ ਦੀਨੑੀ ॥੧॥

prabh us te ddaar avar kau dheen(h)ee ||1||

But God takes it away from him, and gives it to another. ||1||

ਕਾਚ ਗਗਰੀਆ ਅੰਭ ਮਝਰੀਆ ॥

kaach gagareeaa a(n)bh majhareeaa ||

The mortal is like an unbaked clay pot in water;

ਗਰਬਿ ਗਰਬਿ ਉਆਹੂ ਮਹਿ ਪਰੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

garab garab uaahoo meh pareeaa ||1|| rahaau ||

indulging in pride and egotism, he crumbles down and dissolves. ||1||Pause||

ਨਿਰਭਉ ਹੋਇਓ ਭਇਆ ਨਿਹੰਗਾ ॥

nirabhau hoio bhiaa niha(n)gaa ||

Being fearless, he becomes unrestrained.

ਚੀਤਿ ਨ ਆਇਓ ਕਰਤਾ ਸੰਗਾ ॥

cheet na aaio karataa sa(n)gaa ||

He does not think of the Creator, who is ever with him.

ਲਸਕਰ ਜੋੜੇ ਕੀਆ ਸੰਬਾਹਾ ॥

lasakar joRe keeaa sa(n)baahaa ||

He raises armies, and collects arms.

ਨਿਕਸਿਆ ਫੂਕ ਤ ਹੋਇ ਗਇਓ ਸੁਆਹਾ ॥੨॥

nikasiaa fook ta hoi gio suaahaa ||2||

But when the breath leaves him, he turns to ashes. ||2||

ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਅਰੁ ਰਾਨੀ ॥

uooche ma(n)dhar mahal ar raanee ||

He has lofty palaces, mansions and queens,

ਹਸਤਿ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਮਨਿ ਭਾਨੀ ॥

hasat ghoRe joRe man bhaanee ||

elephants and pairs of horses, delighting the mind;

ਵਡ ਪਰਵਾਰੁ ਪੂਤ ਅਰੁ ਧੀਆ ॥

vadd paravaar poot ar dheeaa ||

he is blessed with a great family of sons and daughters.

ਮੋਹਿ ਪਚੇ ਪਚਿ ਅੰਧਾ ਮੂਆ ॥੩॥

moh pache pach a(n)dhaa mooaa ||3||

But, engrossed in attachment, the blind fool wastes away to death. ||3||

ਜਿਨਹਿ ਉਪਾਹਾ ਤਿਨਹਿ ਬਿਨਾਹਾ ॥

jineh upaahaa tineh binaahaa ||

The One who created him destroys him.

ਰੰਗ ਰਸਾ ਜੈਸੇ ਸੁਪਨਾਹਾ ॥

ra(n)g rasaa jaise supanaahaa ||

Enjoyments and pleasures are like just a dream.

ਸੋਈ ਮੁਕਤਾ ਤਿਸੁ ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ॥

soiee mukataa tis raaj maal ||

He alone is liberated, and possesses regal power and wealth,

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ॥੪॥੩੫॥੮੬॥

naanak dhaas jis khasam dhiaal ||4||35||86||

O Nanak, whom the Lord Master blesses with His Mercy. ||4||35||86||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

aasaa mahalaa panjavaa ||

Aasaa, Fifth Mehla:

ਇਨੑ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੀ ਘਨੇਰੀ ॥

ein(h) siau preet karee ghaneree ||

The mortal is in love with this,

ਜਉ ਮਿਲੀਐ ਤਉ ਵਧੈ ਵਧੇਰੀ ॥

jau mileeaai tau vadhai vadheree ||

but the more he has, the more he longs for more.

ਗਲਿ ਚਮੜੀ ਜਉ ਛੋਡੈ ਨਾਹੀ ॥

gal chamaRee jau chhoddai naahee ||

It hangs around his neck, and does not leave him.

ਲਾਗਿ ਛੁਟੋ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਾਈ ॥੧॥

laag chhuTo satigur kee paiee ||1||

But falling at the feet of the True Guru, he is saved. ||1||

ਜਗ ਮੋਹਨੀ ਹਮ ਤਿਆਗਿ ਗਵਾਈ ॥

jag mohanee ham tiaag gavaiee ||

I have renounced and discarded Maya, the Enticer of the world.

ਨਿਰਗੁਨੁ ਮਿਲਿਓ ਵਜੀ ਵਧਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

niragun milio vajee vadhaiee ||1|| rahaau ||

I have met the Absolute Lord, and congratulations are pouring in. ||1||Pause||

ਐਸੀ ਸੁੰਦਰਿ ਮਨ ਕਉ ਮੋਹੈ ॥

aaisee su(n)dhar man kau mohai ||

She is so beautiful, she captivates the mind.

ਬਾਟਿ ਘਾਟਿ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਨਿ ਬਨਿ ਜੋਹੈ ॥

baaT ghaaT gireh ban ban johai ||

On the road, and the beach, at home, in the forest and in the wilderness, she touches us.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਲਾਗੈ ਹੋਇ ਕੈ ਮੀਠੀ ॥

man tan laagai hoi kai meeThee ||

She seems so sweet to the mind and body.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੈ ਖੋਟੀ ਡੀਠੀ ॥੨॥

gur prasaadh mai khoTee ddeeThee ||2||

But by Guru's Grace, I have seen her to be deceptive. ||2||

ਅਗਰਕ ਉਸ ਕੇ ਵਡੇ ਠਗਾਊ ॥

agarak us ke vadde Thagaauoo ||

Her courtiers are also great deceivers.

ਛੋਡਹਿ ਨਾਹੀ ਬਾਪ ਨ ਮਾਊ ॥

chhoddeh naahee baap na maauoo ||

They do not spare even their fathers or mothers.

ਮੇਲੀ ਅਪਨੇ ਉਨਿ ਲੇ ਬਾਂਧੇ ॥

melee apane un le baa(n)dhe ||

They have enslaved their companions.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੈ ਸਗਲੇ ਸਾਧੇ ॥੩॥

gur kirapaa te mai sagale saadhe ||3||

By Guru's Grace, I have subjugated them all. ||3||

ਅਬ ਮੋਰੈ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦ ॥

ab morai man bhiaa ana(n)dh ||

Now, my mind is filled with bliss;

ਭਉ ਚੂਕਾ ਟੂਟੇ ਸਭਿ ਫੰਦ ॥

bhau chookaa TooTe sabh fa(n)dh ||

my fear is gone, and the noose is cut away.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

kahu naanak jaa satigur paiaa ||

Says Nanak, when I met the True Guru,

ਘਰੁ ਸਗਲਾ ਮੈ ਸੁਖੀ ਬਸਾਇਆ ॥੪॥੩੬॥੮੭॥

ghar sagalaa mai sukhee basaiaa ||4||36||87||

I came to dwell within my home in absolute peace. ||4||36||87||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

aasaa mahalaa panjavaa ||

Aasaa, Fifth Mehla:

ਆਠ ਪਹਰ ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ॥

aaTh pahar nikaT kar jaanai ||

Twenty-four hours a day, he knows the Lord to be near at hand;

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਮੀਠਾ ਮਾਨੈ ॥

prabh kaa keeaa meeThaa maanai ||

he surrenders to the Sweet Will of God.

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਸੰਤਨ ਆਧਾਰੁ ॥

ek naam sa(n)tan aadhaar ||

The One Name is the Support of the Saints;

ਹੋਇ ਰਹੇ ਸਭ ਕੀ ਪਗ ਛਾਰੁ ॥੧॥

hoi rahe sabh kee pag chhaar ||1||

they remain the dust of the feet of all. ||1||

ਸੰਤ ਰਹਤ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥

sa(n)t rahat sunahu mere bhaiee ||

Listen, to the way of life of the Saints, O my Siblings of Destiny;

ਉਆ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

auaa kee mahimaa kathan na jaiee ||1|| rahaau ||

their praises cannot be described. ||1||Pause||

ਵਰਤਣਿ ਜਾ ਕੈ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ॥

varatan jaa kai keval naam ||

Their occupation is the Naam, the Name of the Lord.

ਅਨਦ ਰੂਪ ਕੀਰਤਨੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥

anadh roop keeratan bisraam ||

The Kirtan, the Praise of the Lord, the embodiment of bliss, is their rest.

ਮਿਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰੁ ਜਾ ਕੈ ਏਕ ਸਮਾਨੈ ॥

mitr satr jaa kai ek samaanai ||

Friends and enemies are one and the same to them.

ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ॥੨॥

prabh apune bin avar na jaanai ||2||

They know of no other than God. ||2||

ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਅਘ ਕਾਟਨਹਾਰਾ ॥

koT koT agh kaaTanahaaraa ||

They erase millions upon millions of sins.

ਦੁਖ ਦੂਰਿ ਕਰਨ ਜੀਅ ਕੇ ਦਾਤਾਰਾ ॥

dhukh dhoor karan jeea ke dhaataaraa ||

They dispel suffering; they are givers of the life of the soul.

ਸੂਰਬੀਰ ਬਚਨ ਕੇ ਬਲੀ ॥

soorabeer bachan ke balee ||

They are so brave; they are men of their word.

ਕਉਲਾ ਬਪੁਰੀ ਸੰਤੀ ਛਲੀ ॥੩॥

kaulaa bapuree sa(n)tee chhalee ||3||

The Saints have enticed Maya herself. ||3||

ਤਾ ਕਾ ਸੰਗੁ ਬਾਛਹਿ ਸੁਰਦੇਵ ॥

taa kaa sa(n)g baachheh suradhev ||

Their company is cherished even by the gods and the angels.

ਅਮੋਘ ਦਰਸੁ ਸਫਲ ਜਾ ਕੀ ਸੇਵ ॥

amogh dharas safal jaa kee sev ||

Blessed is their Darshan, and fruitful is their service.

ਕਰ ਜੋੜਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥

kar joR naanak kare aradhaas ||

With his palms pressed together, Nanak offers his prayer:

ਮੋਹਿ ਸੰਤਹ ਟਹਲ ਦੀਜੈ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥੪॥੩੭॥੮੮॥

moh sa(n)teh Tahal dheejai gunataas ||4||37||88||

O Lord, Treasure of Excellence, please bless me with the service of the Saints. ||4||37||88||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

aasaa mahalaa panjavaa ||

Aasaa, Fifth Mehla:

ਸਗਲ ਸੂਖ ਜਪਿ ਏਕੈ ਨਾਮ ॥

sagal sookh jap ekai naam ||

All peace and comforts are in the meditation of the One Name.

ਸਗਲ ਧਰਮ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਮ ॥

sagal dharam har ke gun gaam ||

All righteous actions of Dharma are in the singing of the Lord's Glorious Praises.

ਮਹਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਾਧ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥

mahaa pavitr saadh kaa sa(n)g ||

The Saadh Sangat, the Company of the Holy, is so very pure and sacred.