Ang 1239

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa doojaa ||

Second Mehla:

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰੇ ਸੋਇ ਸਾਲਾਹਿ ॥

keetaa kiaa saalaaheeaai kare soi saalaeh ||

Why praise the created being? Praise the One who created all.

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ॥

naanak ekee baaharaa dhoojaa dhaataa naeh ||

O Nanak, there is no other Giver, except the One Lord.

ਕਰਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥

karataa so saalaaheeaai jin keetaa aakaar ||

Praise the Creator Lord, who created the creation.

ਦਾਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥

dhaataa so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||

Praise the Great Giver, who gives sustenence to all.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਸਦੀਵ ਹੈ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥

naanak aap sadheev hai pooraa jis bha(n)ddaar ||

O Nanak, the treasure of the Eternal Lord is over-flowing.

ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੨॥

vaddaa kar saalaaheeaai a(n)t na paaraavaar ||2||

Praise and honor the One, who has no end or limitation. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥

har kaa naam nidhaan hai seviaai sukh paiee ||

The Name of the Lord is a treasure. Serving it, peace is obtained.

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਉਚਰਾਂ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਂਈ ॥

naam nira(n)jan ucharaa(n) pat siau ghar jaa(n)iee ||

I chant the Name of the Immaculate Lord, so that I may go home with honor.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥

gurmukh baanee naam hai naam ridhai vasaiee ||

The Word of the Gurmukh is the Naam; I enshrine the Naam within my heart.

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਵਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧਿਆੲੀਂ ॥

mat pa(n)kheroo vas hoi satiguroo dhiaae(n)ee ||

The bird of the intellect comes under one's control, by meditating on the True Guru.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥

naanak aap dhiaal hoi naame liv laiee ||4||

O Nanak, if the Lord becomes merciful, the mortal lovingly tunes in to the Naam. ||4||

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

salok mahalaa doojaa ||

Shalok, Second Mehla:

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕੈਸਾ ਬੋਲਣਾ ਜਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

tis siau kaisaa bolanaa j aape jaanai jaan ||

How can we speak of Him? Only He knows Himself.

ਚੀਰੀ ਜਾ ਕੀ ਨਾ ਫਿਰੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

cheeree jaa kee naa firai saahib so paravaan ||

His decree cannot be challenged; He is our Supreme Lord and Master.

ਚੀਰੀ ਜਿਸ ਕੀ ਚਲਣਾ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸਲਾਰ ॥

cheeree jis kee chalanaa meer malak salaar ||

By His Decree, even kings, nobles and commanders must step down.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

jo tis bhaavai naanakaa saiee bhalee kaar ||

Whatever is pleasing to His Will, O Nanak, is a good deed.

ਜਿਨੑਾ ਚੀਰੀ ਚਲਣਾ ਹਥਿ ਤਿਨੑਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

jin(h)aa cheeree chalanaa hath tin(h)aa kichh naeh ||

By His Decree, we walk; nothing rests in our hands.

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ਹੋਇ ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ ॥

saahib kaa furamaan hoi uThee karalai paeh ||

When the Order comes from our Lord and Master, all must rise up and take to the road.

ਜੇਹਾ ਚੀਰੀ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਹਿ ॥

jehaa cheeree likhiaa tehaa hukam kamaeh ||

As His Decree is issued, so is His Command obeyed.

ਘਲੇ ਆਵਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸਦੇ ਉਠੀ ਜਾਹਿ ॥੧॥

ghale aaveh naanakaa sadhe uThee jaeh ||1||

Those who are sent, come, O Nanak; when they are called back, they depart and go. ||1||

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa doojaa ||

Second Mehla:

ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਕਉ ਬਖਸੀਐ ਸੇਈ ਪੋਤੇਦਾਰ ॥

sifat jinaa kau bakhaseeaai seiee potedhaar ||

Those whom the Lord blesses with His Praises, are the true keepers of the treasure.

ਕੁੰਜੀ ਜਿਨ ਕਉ ਦਿਤੀਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲੇ ਭੰਡਾਰ ॥

ku(n)jee jin kau dhiteeaa tin(h)aa mile bha(n)ddaar ||

Those who are blessed with the key - they alone receive the treasure.

ਜਹ ਭੰਡਾਰੀ ਹੂ ਗੁਣ ਨਿਕਲਹਿ ਤੇ ਕੀਅਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

jeh bha(n)ddaaree hoo gun nikaleh te ke'eeh paravaan ||

That treasure, from which virtue wells up - that treasure is approved.

ਨਦਰਿ ਤਿਨੑਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮੁ ਜਿਨੑਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

nadhar tin(h)aa kau naanakaa naam jin(h)aa neesaan ||2||

Those who are blessed by His Glance of Grace, O Nanak, bear the Insignia of the Naam. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸੁਣਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

naam nira(n)jan niramalaa suniaai sukh hoiee ||

The Naam, the Name of the Lord, is immaculate and pure; hearing it, peace is obtained.

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥

sun sun ma(n)n vasaieeaai boojhai jan koiee ||

Listening and hearing, It is enshrined in the mind; how rare is that humble being who realizes it.

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

bahadhiaa uThadhiaa na visarai saachaa sach soiee ||

Sitting down and standing up, I shall never forget Him, the Truest of the true.

ਭਗਤਾ ਕਉ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ਹੈ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

bhagataa kau naam adhaar hai naame sukh hoiee ||

His devotees have the Support of His Name; in His Name, they find peace.

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੫॥

naanak man tan rav rahiaa gurmukh har soiee ||5||

O Nanak, He permeates and pervades mind and body; He is the Lord, the Guru's Word. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਨਾਨਕ ਤੁਲੀਅਹਿ ਤੋਲ ਜੇ ਜੀਉ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ॥

naanak tule'eeh tol je jeeau pichhai paieeaai ||

O Nanak, the weight is weighed out, when the soul is placed on the scale.

ਇਕਸੁ ਨ ਪੁਜਹਿ ਬੋਲ ਜੇ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਮਿਲੈ ॥

eikas na pujeh bol je poore pooraa kar milai ||

Nothing is equal to speaking of the One, who perfectly unites us with the Perfect Lord.

ਵਡਾ ਆਖਣੁ ਭਾਰਾ ਤੋਲੁ ॥

vaddaa aakhan bhaaraa tol ||

To call Him glorious and great carries such a heavy weight.

ਹੋਰ ਹਉਲੀ ਮਤੀ ਹਉਲੇ ਬੋਲ ॥

hor haulee matee haule bol ||

Other intellectualisms are lightweight; other words are lightweight as well.

ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪਰਬਤ ਭਾਰੁ ॥

dharatee paanee parabat bhaar ||

The weight of the earth, water and mountains

ਕਿਉ ਕੰਡੈ ਤੋਲੈ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥

kiau ka(n)ddai tolai suniaar ||

- how can the goldsmith weigh it on the scale?

ਤੋਲਾ ਮਾਸਾ ਰਤਕ ਪਾਇ ॥

tolaa maasaa ratak pai ||

What weights can balance the scale?

ਨਾਨਕ ਪੁਛਿਆ ਦੇਇ ਪੁਜਾਇ ॥

naanak puchhiaa dhei pujai ||

O Nanak, when questioned, the answer is given.

ਮੂਰਖ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੀ ਧਾਤੁ ॥

moorakh a(n)dhiaa a(n)dhee dhaat ||

The blind fool is running around, leading the blind.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਨਿ ਆਪੁ ॥੧॥

keh keh kahan kahain aap ||1||

The more they say, the more they expose themselves. ||1||

ਮਹਲਾ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

First Mehla:

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸੁਨਣਿ ਅਉਖਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੀ ਆਖਿ ॥

aakhan aaukhaa sunan aaukhaa aakh na jaapee aakh ||

It is difficult to chant it; it is difficult to listen to it. It cannot be chanted with the mouth.

ਇਕਿ ਆਖਿ ਆਖਹਿ ਸਬਦੁ ਭਾਖਹਿ ਅਰਧ ਉਰਧ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

eik aakh aakheh sabadh bhaakheh aradh uradh dhin raat ||

Some speak with their mouths and chant the Word of the Shabad - the low and the high, day and night.

ਜੇ ਕਿਹੁ ਹੋਇ ਤ ਕਿਹੁ ਦਿਸੈ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਤਿ ॥

je kih hoi ta kih dhisai jaapai roop na jaat ||

If He were something, then He would be visible. His form and state cannot be seen.

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਘਟ ਅਉਘਟ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥

sabh kaaran karataa kare ghaT aaughaT ghaT thaap ||

The Creator Lord does all deeds; He is established in the hearts of the high and the low.