Hukamnama

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਕਿਆ ਸੁਣੇਦੋ ਕੂੜੁ ਵੰਞਨਿ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਿਆ ॥

kiaa sunedho kooR va(n)n(j)n pavan jhulaariaa ||

Why do you listen to falsehood? It shall vanish like a gust of wind.

ਨਾਨਕ ਸੁਣੀਅਰ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਸੁਣੇਦੇ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak suneear te paravaan jo sunedhe sach dhanee ||1||

O Nanak, those ears are acceptable, which listen to the True Master. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਤਿਨ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ਰਾਮ ॥

tin ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa raam ||

I am a sacrifice to those who listen with their ears to the Lord God.

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ਰਾਮ ॥

se sahaj suhele jin har har rasanaa bhaniaa raam ||

Blissful and comfortable are those, who with their tongues chant the Name of the Lord, Har, Har.

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰਣ ਆਏ ॥

se sahaj suhele guneh amole jagat udhaaran aae ||

They are naturally embellished, with priceless virtues; they have come to save the world.

ਭੈ ਬੋਹਿਥ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣਾ ਕੇਤੇ ਪਾਰਿ ਲਘਾਏ ॥

bhai bohith saagar prabh charanaa kete paar laghaae ||

God's Feet are the boat, which carries so many across the terrifying world-ocean.

ਜਿਨ ਕੰਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਣਿਆ ॥

jin ka(n)au kirapaa karee merai Thaakur tin kaa lekhaa na ganiaa ||

Those who are blessed with the favor of my Lord and Master, are not asked to render their account.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ॥੧॥

kahu naanak tis ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa ||1||

Says Nanak, I am a sacrifice to those who listen to God with their ears. ||1||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥

loin loiee ddiTh piaas na bujhai moo ghanee ||

With my eyes, I have seen the Light of the Lord, but my great thirst is not quenched.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆਂ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥

naanak se akhaReeaa(n) bia(n)n jinee ddisa(n)dho maa piree ||1||

O Nanak, those eyes are different, which behold my Husband Lord. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣੇ ਰਾਮ ॥

jinee har prabh ddiThaa tin kurabaane raam ||

I am a sacrifice to those who have seen the Lord God.

ਸੇ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥

se saachee dharageh bhaane raam ||

In the True Court of the Lord, they are approved.

ਠਾਕੁਰਿ ਮਾਨੇ ਸੇ ਪਰਧਾਨੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥

Thaakur maane se paradhaane har setee ra(n)g raate ||

They are approved by their Lord and Master, and acclaimed as supreme; they are imbued with the Lord's Love.

ਹਰਿ ਰਸਹਿ ਅਘਾਏ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਜਾਤੇ ॥

har raseh aghaae sahaj samaae ghaT ghaT ramieeaa jaate ||

They are satiated with the sublime essence of the Lord, and they merge in celestial peace; in each and every heart, they see the all-pervading Lord.

ਸੇਈ ਸਜਣ ਸੰਤ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਠਾਕੁਰ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥

seiee sajan sa(n)t se sukhe'ee Thaakur apane bhaane ||

They alone are the friendly Saints, and they alone are happy, who are pleasing to their Lord and Master.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੨॥

kahu naanak jin har prabh ddiThaa tin kai sadh kurabaane ||2||

Says Nanak, I am forever a sacrifice to those who have seen the Lord God. ||2||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥

dheh a(n)dhaaree a(n)dh su(n)n(j)ee naam vihooneeaa ||

The body is blind, totally blind and desolate, without the Naam.

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak safal jana(n)m jai ghaT vuThaa sach dhanee ||1||

O Nanak, fruitful is the life of that being, within whose heart the True Lord and Master abides. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾਂ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ਰਾਮ ॥

tin kha(n)neeaai va(n)n(j)aa(n) jin meraa har prabh ddeeThaa raam ||

I am cut into pieces as a sacrifice, to those who have seen my Lord God.

ਜਨ ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਰਾਮ ॥

jan chaakh aghaane har har a(n)mrit meeThaa raam ||

His humble servants partake of the Sweet Ambrosial Nectar of the Lord, Har, Har, and are satiated.

ਹਰਿ ਮਨਹਿ ਮੀਠਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਠਾ ਅਮਿਉ ਵੂਠਾ ਸੁਖ ਭਏ ॥

har maneh meeThaa prabhoo tooThaa amiau vooThaa sukh bhe ||

The Lord seems sweet to their minds; God is merciful to them, His Ambrosial Nectar rains down upon them, and they are at peace.

ਦੁਖ ਨਾਸ ਭਰਮ ਬਿਨਾਸ ਤਨ ਤੇ ਜਪਿ ਜਗਦੀਸ ਈਸਹ ਜੈ ਜਏ ॥

dhukh naas bharam binaas tan te jap jagadhees ieeseh jai je ||

Pain is eliminated and doubt is dispelled from the body; chanting the Name of the Lord of the World, their victory is celebrated.

ਮੋਹ ਰਹਤ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਪੰਚ ਤੇ ਸੰਗੁ ਤੂਟਾ ॥

moh rahat bikaar thaake pa(n)ch te sa(n)g tooTaa ||

They are rid of emotional attachment, their sins are erased, and their association with the five passions is broken off.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਜਿਨ ਘਟਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੂਠਾ ॥੩॥

kahu naanak tin kha(n)neeaai va(n)n(j)aa jin ghaT meraa har prabh vooThaa ||3||

Says Nanak, I am every bit a sacrifice to those, within whose hearts my Lord God abides. ||3||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਜੋ ਲੋੜੀਦੇ ਰਾਮ ਸੇਵਕ ਸੇਈ ਕਾਂਢਿਆ ॥

jo loReedhe raam sevak seiee kaa(n)ddiaa ||

Those who long for the Lord, are said to be His servants.

ਨਾਨਕ ਜਾਣੇ ਸਤਿ ਸਾਂਈ ਸੰਤ ਨ ਬਾਹਰਾ ॥੧॥

naanak jaane sat saa(n)iee sa(n)t na baaharaa ||1||

Nanak knows this Truth, that the Lord is not different from His Saint. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਮਿਲਿ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਖਟਾਨਾ ਰਾਮ ॥

mil jal jaleh khaTaanaa raam ||

As water mixes and blends with water,

ਸੰਗਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਨਾ ਰਾਮ ॥

sa(n)g jotee jot milaanaa raam ||

so does one's light mix and blend with the Lord's Light.

ਸੰਮਾਇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਕਰਤੇ ਆਪਿ ਆਪਹਿ ਜਾਣੀਐ ॥

sa(n)mai pooran purakh karate aap aapeh jaaneeaai ||

ਤਹ ਸੁੰਨਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਾਗੀ ਏਕੁ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ॥

teh su(n)n sahaj samaadh laagee ek ek vakhaaneeaai ||

Then, he enters the celestial state of absolute Samaadhi, and speaks of the One and Only Lord.

ਆਪਿ ਗੁਪਤਾ ਆਪਿ ਮੁਕਤਾ ਆਪਿ ਆਪੁ ਵਖਾਨਾ ॥

aap gupataa aap mukataa aap aap vakhaanaa ||

He Himself is unmanifest, and He Himself is liberated; He Himself speaks of Himself.

ਨਾਨਕ ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਗੁਣ ਬਿਨਾਸੇ ਮਿਲਿ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਖਟਾਨਾ ॥੪॥੨॥

naanak bhram bhai gun binaase mil jal jaleh khaTaanaa ||4||2||

O Nanak, doubt, fear and the limitations of the three qualities are dispelled, as one merges into the Lord, like water blending with water. ||4||2||