Ang 90

ਬਾਹ ਕਟੀ ਅਧ ਬੀਚ ਤੇ ਸੁੰਡ ਸੀ ਸੋ ਉਪਮਾ ਕਵਿ ਨੇ ਬਰਨੀ ਹੈ ॥

baeh kaTee adh beech te su(n)dd see so upamaa kav ne baranee hai ||

The arm like the trunk of the elephant hath been cut in the middle and the poet hath depicted it like this,

ਆਪਸਿ ਮੈ ਲਰ ਕੈ ਸੁ ਮਨੋ ਗਿਰਿ ਤੇ ਗਿਰੀ ਸਰਪ ਕੀ ਦੁਇ ਘਰਨੀ ਹੈ ॥੧੪੪॥

aapas mai lar kai su mano gir te giree sarap kee dhui gharanee hai ||144||

That fighting with each other two she-serpents hath dropped doen.144.,

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA,

ਸਕਲ ਪ੍ਰਬਲ ਦਲ ਦੈਤ ਕੋ ਚੰਡੀ ਦਇਓ ਭਜਾਇ ॥

sakal prabal dhal dhait ko cha(n)ddee dhio bhajai ||

Chandi hath caused all the mighty army of the demons to run away.,

ਪਾਪ ਤਾਪ ਹਰਿ ਜਾਪ ਤੇ ਜੈਸੇ ਜਾਤ ਪਰਾਇ ॥੧੪੫॥

paap taap har jaap te jaise jaat parai ||145||

Just as with the remembrance of the Name of the Loard, the sins and sufferings are removed.145.,

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA,

ਭਾਨੁ ਤੇ ਜਿਉ ਤਮ ਪਉਨ ਤੇ ਜਿਉ ਘਨੁ ਮੋਰ ਤੇ ਜਿਉ ਫਨਿ ਤਿਉ ਸੁਕਚਾਨੇ ॥

bhaan te jiau tam paun te jiau ghan mor te jiau fan tiau sukachaane ||

The demons were frightened from the goddess like the darkness from sun, like the clouds from the wind and the snake from the peacock.,

ਸੂਰ ਤੇ ਕਾਤੁਰੁ ਕੂਰ ਤੇ ਚਾਤੁਰੁ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਾਤੁਰ ਏਣਿ ਡਰਾਨੇ ॥

soor te kaatur koor te chaatur si(n)gh te saatur en ddaraane ||

Just like the cowards from the heroes, falsehood from the truth and the deer from the lion become fearful immediately.,

ਸੂਮ ਤੇ ਜਿਉ ਜਸੁ ਬਿਓਗ ਤੇ ਜਿਉ ਰਸੁ ਪੂਤ ਕਪੂਤ ਤੇ ਜਿਉ ਬੰਸੁ ਹਾਨੇ ॥

soom te jiau jas biog te jiau ras poot kapoot te jiau ba(n)s haane ||

Just as the praise from the miser, bliss from separation and the family from a bad son are destroyed.,

ਧਰਮ ਜਿਉ ਕ੍ਰੁਧ ਤੇ ਭਰਮ ਸੁਬੁਧ ਤੇ ਚੰਡ ਕੇ ਜੁਧ ਤੇ ਦੈਤ ਪਰਾਨੇ ॥੧੪੬॥

dharam jiau krudh te bharam subudh te cha(n)dd ke judh te dhait paraane ||146||

Just as the Dharma is destroyed with anger and intellect with illusion, similarly the war and in great anger ran forward.,

ਫੇਰ ਫਿਰੈ ਸਭ ਜੁਧ ਕੇ ਕਾਰਨ ਲੈ ਕਰਵਾਨ ਕ੍ਰੁਧ ਹੁਇ ਧਾਏ ॥

fer firai sabh judh ke kaaran lai karavaan krudh hui dhaae ||

The demons returned again for war and in great anger ran forward.,

ਏਕ ਲੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨਨ ਤਾਨ ਕੈ ਤੂਰਨ ਤੇਜ ਤੁਰੰਗ ਤੁਰਾਏ ॥

ek lai baan kamaanan taan kai tooran tej tura(n)g turaae ||

Some of them run their swift horses pulling their bows fitted with arrows.,

ਧੂਰਿ ਉਡੀ ਖੁਰ ਪੂਰਨ ਤੇ ਪਥ ਊਰਧ ਹੁਇ ਰਵਿ ਮੰਡਲ ਛਾਏ ॥

dhoor uddee khur pooran te path uooradh hui rav ma(n)ddal chhaae ||

The dust which hath been created by horses’ hooves and hath gone upwards, hath covered the sun’s sphere.,

ਮਾਨਹੁ ਫੇਰ ਰਚੇ ਬਿਧਿ ਲੋਕ ਧਰਾ ਖਟ ਆਠ ਅਕਾਸ ਬਨਾਏ ॥੧੪੭॥

maanahu fer rache bidh lok dharaa khaT aaTh akaas banaae ||147||

It seemed that Brahma hath created the fourteen worlds agin with six nether-words and eight skies (because the sphere of dust hath become the eighth sky).147.,

ਚੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੁਵੰਡ ਲੈ ਬਾਨਨਿ ਦੈਤਨ ਕੇ ਤਨ ਤੂਲਿ ਜਿਉ ਤੂੰਬੇ ॥

cha(n)dd pracha(n)dd kuva(n)dd lai baanan dhaitan ke tan tool jiau too(n)be ||

Chandi, taking her terrific bow, hath carded like cotton the bodies of the demons with her arrows.,

ਮਾਰ ਗਇੰਦ ਦਏ ਕਰਵਾਰ ਲੈ ਦਾਨਵ ਮਾਨ ਗਇਓ ਉਡ ਪੂੰਬੇ ॥

maar gi(n)dh dhe karavaar lai dhaanav maan gio udd poo(n)be ||

She hath killed the elephants with her sword, because of which the pride of the demons hath flown away like the flakes of akk-plant.,

ਬੀਰਨ ਕੇ ਸਿਰ ਕੀ ਸਿਤ ਪਾਗ ਚਲੀ ਬਹਿ ਸ੍ਰੋਨਤ ਊਪਰ ਖੂੰਬੇ ॥

beeran ke sir kee sit paag chalee beh sronat uoopar khoo(n)be ||

The white turbans of the heads of warriors flowed in the blood-stream.,

ਮਾਨਹੁ ਸਾਰਸੁਤੀ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਮੈ ਸੂਰਨ ਕੇ ਜਸ ਕੈ ਉਠੇ ਬੂੰਬੇ ॥੧੪੮॥

maanahu saarasutee ke pravaeh mai sooran ke jas kai uThe boo(n)be ||148||

It seemed that the current of Saraswati, the bubbles of heroes’ praises are flowing.148.,

ਦੇਤਨ ਸਾਥ ਗਦਾ ਗਹਿ ਹਾਥਿ ਸੁ ਕ੍ਰੁਧ ਹ੍ਵੈ ਜੁਧੁ ਨਿਸੰਗ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

dhetan saath gadhaa geh haath su krudh havai judh nisa(n)g kario hai ||

The goddess, taking her mace in her hand, waged a ferocious war against the demons, in great anger.,

ਪਾਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲਏ ਬਲਵਾਨ ਸੁ ਮਾਰ ਤਬੈ ਦਲ ਛਾਰ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

paan kirapaan le balavaan su maar tabai dhal chhaar kario hai ||

Holding her sword in her hand, she mighty Chandika killed and reduced the army of demons to dust.,

ਪਾਗ ਸਮੇਤ ਗਿਰਿਓ ਸਿਰ ਏਕ ਕੋ ਭਾਉ ਇਹੇ ਕਬਿ ਤਾ ਕੋ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥

paag samet girio sir ek ko bhaau ihe kab taa ko dhario hai ||

Seeing one head falling with turban, the poet imagined,

ਪੂਰਨਿ ਪੁੰਨ ਪਏ ਨਭ ਤੇ ਸੁ ਮਨੋ ਭੁਅ ਟੂਟ ਨਛਤ੍ਰ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੪੯॥

pooran pu(n)n pe nabh te su mano bhua TooT nachhatr pario hai ||149||

That with the end of the of virtuous actions, a star hath fallen down of earth from the sky.149.,

ਬਾਰਿਦ ਬਾਰਨ ਜਿਉ ਨਿਰਵਾਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ਧਾਰਿ ਤਬੇ ਇਹ ਕੀਆ ॥

baaridh baaran jiau niravaar mahaa bal dhaar tabe ieh keeaa ||

Then the goddess, with her great strength, throwing the big elephants far away like clouds.,

ਪਾਨਿ ਲੈ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕੋ ਤਾਨਿ ਸੰਘਾਰ ਸਨੇਹ ਤੇ ਸ੍ਰਉਨਤ ਪੀਆ ॥

paan lai baan kamaan ko taan sa(n)ghaar saneh te sraunat peeaa ||

Holding the arrows in her hand she pulled the bow destroying the demons and drank the blood with great interest.,