Ang 124

ਤਣਿ ਤਣਿ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਦੁਰਗਾ ਧਨਖ ਲੈ ॥

tan tan teer chalaae dhuragaa dhanakh lai ||

Durga, taking her bow, stretched it again and again for shooting arrows.

ਜਿਨੀ ਦਸਤ ਉਠਾਏ ਰਹੇ ਨ ਜੀਵਦੇ ॥

jinee dhasat uThaae rahe na jeevadhe ||

Those who raised their hands against the goddess, did not survive.

ਚੰਡ ਅਰ ਮੁੰਡ ਖਪਾਏ ਦੋਨੋ ਦੇਵਤਾ ॥੩੨॥

cha(n)dd ar mu(n)dd khapaae dhono dhevataa ||32||

She destroyed both Chand and Mund.32.

ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਰਿਸਾਏ ਮਾਰੇ ਦੈਤ ਸੁਣ ॥

su(n)bh nisu(n)bh risaae maare dhait sun ||

Sumbh and Nisumbh were highly enraged on hearing this killing.

ਜੋਧੇ ਸਭ ਬੁਲਾਏ ਆਪਣੇ ਮਜਲਸੀ ॥

jodhe sabh bulaae aapane majalasee ||

They called all the brave fighters, who were their advisers.

ਜਿਨੀ ਦੇਉ ਭਜਾਏ ਇੰਦ੍ਰ ਜੇਵਹੇ ॥

jinee dheau bhajaae i(n)dhr jevahe ||

Those who had caused the gods like Indra run away.

ਤੇਈ ਮਾਰ ਗਿਰਾਏ ਪਲ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ॥

teiee maar giraae pal vich dhevataa ||

The goddess killed them in an instant.

ਓਨੀ ਦਸਤੀ ਦਸਤ ਵਜਾਏ ਤਿਨਾ ਚਿਤ ਕਰਿ ॥

onee dhasatee dhasat vajaae tinaa chit kar ||

Keeping Chand Mund in their mind, they rubbed their hands in sorrow.

ਫਿਰ ਸ੍ਰਣਵਤ ਬੀਜ ਚਲਾਏ ਬੀੜੇ ਰਾਇ ਦੇ ॥

fir sranavat beej chalaae beeRe rai dhe ||

Then Sranwat Beej was prepared and sent by the king.

ਸੰਜ ਪਟੋਲਾ ਪਾਏ ਚਿਲਕਤ ਟੋਪੀਆਂ ॥

sa(n)j paTolaa paae chilakat Topeeaa(n) ||

He wore the armour with belts and the helmet which glistened.

ਲੁਝੱਣ ਨੋ ਅਰੜਾਏ ਰਾਕਸ ਰੋਹਲੇ ॥

lujha'n no araRaae raakas rohale ||

The infuriated demons shouted loudly for war.

ਕਦੇ ਨ ਕਿਨੇ ਹਟਾਏ ਜੱੁਧ ਮਚਾਇ ਕੈ ॥

kadhe na kine haTaae ja'udh machai kai ||

After waging war, none could get their retreat.

ਮਿਲ ਤੇਈ ਦਾਨੋ ਆਏ ਹੁਣ ਸੰਘਰਿ ਦੇਖਣਾ ॥੩੩॥

mil teiee dhaano aae hun sa(n)ghar dhekhanaa ||33||

Such demons have gathered together and come, now see the ensuing war.33.

ਦੈਤੀ ਡੰਡ ਉਭਾਰੀ ਨੇੜੈ ਆਇ ਕੈ ॥

dhaitee dda(n)dd ubhaaree neRai aai kai ||

On coming near, the demons raised the din.

ਸਿੰਘ ਕਰੀ ਅਸਵਾਰੀ ਦੁਰਗਾ ਸੋਰ ਸੁਣ ॥

si(n)gh karee asavaaree dhuragaa sor sun ||

Hearing this clamour, Durga mounted her lion.

ਖੱਬੇ ਦਸਤ ਉਭਾਰੀ ਗਦਾ ਫਿਰਾਇ ਕੈ ॥

kha'be dhasat ubhaaree gadhaa firai kai ||

She twirled her mace, raising it with her left hand.

ਸੈਨਾ ਸਭ ਸੰਘਾਰੀ ਸ੍ਰਣਵਤ ਬੀਜ ਦੀ ॥

sainaa sabh sa(n)ghaaree sranavat beej dhee ||

She killed all the army of Sranwat Beej.

ਜਣ ਮਦ ਖਾਇ ਮਦਾਰੀ ਘੂਮਨ ਸੂਰਮੇ ॥

jan madh khai madhaaree ghooman soorame ||

It appears that the warriors were roaming like the drug addicts taking drugs.

ਅਗਣਤ ਪਾਉ ਪਸਾਰੀ ਰੁਲੇ ਅਹਾੜ ਵਿਚਿ ॥

aganat paau pasaaree rule ahaaR vich ||

Innumerable warriors are lying neglected in the battlefield, stretching their legs.

ਜਾਪੇ ਖੇਡ ਖਿਡਾਰੀ ਸੁੱਤੇ ਫਾਗ ਨੂੰ ॥੩੪॥

jaape khedd khiddaaree su'te faag na(n)oo ||34||

It seems that the revelers playing Holi are sleeping.34.

ਸ੍ਰਣਵਤ ਬੀਜ ਹਕਾਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੂਰਮੇ ॥

sranavat beej hakaare rahi(n)dhe soorame ||

Sranwat Beej called all the remaining warriors.

ਜੋਧੇ ਜੇਡ ਮੁਨਾਰੇ ਦਿੱਸਣ ਖੇਤ ਵਿਚਿ ॥

jodhe jedd munaare dhi'san khet vich ||

They seem like minarets in the battlefield.

ਸਭਨੀ ਦਸਤ ਉਭਾਰੇ ਤੇਗਾਂ ਧੂਹਿ ਕੈ ॥

sabhanee dhasat ubhaare tegaa(n) dhooh kai ||

All of them pulling their swords, raised their hands.

ਮਾਰੋ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰੇ ਆਏ ਸਾਹਮਣੇ ॥

maaro maar pukaare aae saahamane ||

They came in front shouting “kill, kill”.