Varaa Tay Vadhik Mahalla Chautha

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੪

salok mahalaa chauthhaa

Shalok, Fourth Mehla:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

vaddabhaageeaa sohaaganee jin(h)aa gurmukh miliaa har rai ||

Blessed and very fortunate are those happy soul-brides who, as Gurmukh, meet their Sovereign Lord King.

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

a(n)tar jot paragaaseeaa naanak naam samai ||1||

The Light of God shines within them; O Nanak, they are absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||1||

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੋਇ ॥

vaahu vaahu satigur purakh hai jin sach jaataa soi ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, the Primal Being, who has realized the True Lord.

ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥

jit miliaai tikh utarai tan man seetal hoi ||

Meeting Him, thirst is quenched, and the body and mind are cooled and soothed.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭ ਕੋਇ ॥

vaahu vaahu satigur sat purakh hai jis no samat sabh koi ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, the True Primal Being, who looks upon all alike.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਤੁਲਿ ਹੋਇ ॥

vaahu vaahu satigur niravair hai jis ni(n)dhaa usatat tul hoi ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, who has no hatred; slander and praise are all the same to Him.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

vaahu vaahu satigur sujaan hai jis a(n)tar braham veechaar ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the All-knowing True Guru, who has realized God within.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

vaahu vaahu satigur nira(n)kaar hai jis a(n)t na paaraavaar ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the Formless True Guru, who has no end or limitation.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸੋਇ ॥

vaahu vaahu satiguroo hai j sach dhiraRaae soi ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, who implants the Truth within.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਸ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak satigur vaahu vaahu jis te naam paraapat hoi ||2||

O Nanak, Blessed and Great is the True Guru, through whom the Naam, the Name of the Lord, is received. ||2||

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥

har prabh sachaa sohilaa gurmukh naam govi(n)dh ||

For the Gurmukh, the true Song of Praise is to chant the Name of the Lord God.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

anadhin naam salaahanaa har japiaa man aana(n)dh ||

Chanting the Praises of the Lord, their minds are in ecstasy.

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥

vaddabhaagee har paiaa pooran paramaana(n)dh ||

By great good fortune, they find the Lord, the Embodiment of perfect, supreme bliss.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੩॥

jan naanak naam salaahiaa bahuR na man tan bha(n)g ||3||

Servant Nanak praises the Naam, the Name of the Lord; no obstacle will block his mind or body. ||3||

ਮੂੰ ਪਿਰੀਆ ਸਉ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਸਜਣ ਮਿਲਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ॥

moo(n) pireeaa sau neh kiau sajan mileh piaariaa ||

I am in love with my Beloved; how can I meet my Dear Friend?

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਤਿਨ ਸਜਣ ਸਚਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

hau ddooddedhee tin sajan sach savaariaa ||

I seek that friend, who is embellished with Truth.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈਡਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਾਰਿਆ ॥

satigur maiddaa mit hai je milai ta ih man vaariaa ||

The True Guru is my Friend; if I meet Him, I will offer this mind as a sacrifice to Him.

ਦੇਂਦਾ ਮੂੰ ਪਿਰੁ ਦਸਿ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

dhe(n)dhaa moo(n) pir dhas har sajan sirajanahaariaa ||

He has shown me my Beloved Lord, my Friend, the Creator.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਪਿਰੁ ਭਾਲੀ ਆਪਣਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ॥੪॥

naanak hau pir bhaalee aapanaa satigur naal dhikhaaliaa ||4||

O Nanak, I was searching for my Beloved; the True Guru has shown me that He has been with me all the time. ||4||

ਹਉ ਖੜੀ ਨਿਹਾਲੀ ਪੰਧੁ ਮਤੁ ਮੂੰ ਸਜਣੁ ਆਵਏ ॥

hau khaRee nihaalee pa(n)dh mat moo(n) sajan aave ||

I stand by the side of the road, waiting for You; O my Friend, I hope that You will come.

ਕੋ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਅਜੁ ਮੈ ਪਿਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਏ ॥

ko aan milaavai aj mai pir mel milaave ||

If only someone would come today and unite me in Union with my Beloved.

ਹਉ ਜੀਉ ਕਰੀ ਤਿਸ ਵਿਟਉ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਜੋ ਮੈ ਪਿਰੀ ਦਿਖਾਵਏ ॥

hau jeeau karee tis viTau chau kha(n)neeaai jo mai piree dhikhaave ||

I would cut my living body into four pieces for anyone who shows me my Beloved.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵਏ ॥੫॥

naanak har hoi dhiaal taa(n) gur pooraa melaave ||5||

O Nanak, when the Lord becomes merciful, then He leads us to meet the Perfect Guru. ||5||

ਅੰਤਰਿ ਜੋਰੁ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਮਾਇਆ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

a(n)tar jor haumai tan maiaa kooRee aavai jai ||

The power of egotism prevails within, and the body is controlled by Maya; the false ones come and go in reincarnation.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਫੁਰਮਾਇਆ ਮੰਨਿ ਨ ਸਕੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

satigur kaa furamaiaa ma(n)n na sakee dhutar tariaa na jai ||

If someone does not obey the Command of the True Guru, he cannot cross over the treacherous world-ocean.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਸੋ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

nadhar kare jis aapanee so chalai satigur bhai ||

Whoever is blessed with the Lord's Glance of Grace, walks in harmony with the Will of the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

satigur kaa dharasan safal hai jo ichhai so fal pai ||

The Blessed Vision of the True Guru's Darshan is fruitful; through it, one obtains the fruits of his desires.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੰਨਿਆਂ ਹਉ ਤਿਨ ਕੇ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

jinee satigur ma(n)niaa(n) hau tin ke laagau pai ||

I touch the feet of those who believe in and obey the True Guru.

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥

naanak taa kaa dhaas hai j anadhin rahai liv lai ||6||

Nanak is the slave of those who, night and day, remain lovingly attuned to the Lord. ||6||

ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ॥

jinaa piree piaar bin dharasan kiau tirapateeaai ||

Those who are in love with their Beloved - how can they find satisfaction without His Darshan?

ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ॥੭॥

naanak mile subhai gurmukh ih man rahaseeaai ||7||

O Nanak, the Gurmukhs meet Him with ease, and this mind blossoms forth in joy. ||7||

ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿ ਪਿਰ ਬਾਹਰੇ ॥

jinaa piree piaar kiau jeevan pir baahare ||

Those who are in love with their Beloved - how can they live without Him?

ਜਾਂ ਸਹੁ ਦੇਖਨਿ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਥੀਵਨਿ ਭੀ ਹਰੇ ॥੮॥

jaa(n) sahu dhekhan aapanaa naanak theevan bhee hare ||8||

When they see their Husband Lord, O Nanak, they are rejuvenated. ||8||

ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਦਰਿ ਨੇਹੁ ਤੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥

jinaa gurmukh a(n)dhar neh tai preetam sachai laiaa ||

Those Gurmukhs who are filled with love for You, my True Beloved,

ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥

raatee atai ddeh naanak prem samaiaa ||9||

O Nanak, remain immersed in the Lord's Love, night and day. ||9||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਆਸਕੀ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਚਾ ਪਾਈਐ ॥

gurmukh sachee aasakee jit preetam sachaa paieeaai ||

The love of the Gurmukh is true; through it, the True Beloved is attained.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਹਿ ਅਨੰਦਿ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੦॥

anadhin raheh ana(n)dh naanak sahaj samaieeaai ||10||

Night and day, remain in bliss, O Nanak, immersed in intuitive peace and poise. ||10||

ਸਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥

sachaa prem piaar gur poore te paieeaai ||

True love and affection are obtained from the Perfect Guru.

ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੧੧॥

kabahoo na hovai bha(n)g naanak har gun gaieeaai ||11||

They never break, O Nanak, if one sings the Glorious Praises of the Lord. ||11||

ਜਿਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿੑ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣਿਆ ॥

jin(h)aa a(n)dhar sachaa neh kiau jeevani(h) piree vihooniaa ||

How can those who have true love within them live without their Husband Lord?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੧੨॥

gurmukh mele aap naanak chiree vichhu(n)niaa ||12||

The Lord unites the Gurmukhs with Himself, O Nanak; they were separated from Him for such a long time. ||12||

ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਤਉ ਆਪੇ ਲਾਇਆ ਕਰਮੁ ਕਰਿ ॥

jin kau prem piaar tau aape laiaa karam kar ||

You grant Your Grace to those whom You Yourself bless with love and affection.

ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥੧੩॥

naanak leh milai mai jaachik dheejai naam har ||13||

O Lord, please let Nanak meet with You; please bless this beggar with Your Name. ||13||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਵੈ ॥

gurmukh hasai gurmukh rovai ||

The Gurmukh laughs, and the Gurmukh cries.

ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਸਾਈ ਭਗਤਿ ਹੋਵੈ ॥

j gurmukh kare saiee bhagat hovai ||

Whatever the Gurmukh does, is devotional worship.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

gurmukh hovai su kare veechaar ||

Whoever becomes Gurmukh contemplates the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੧੪॥

gurmukh naanak paavai paar ||14||

The Gurmukh, O Nanak, crosses over to the other shore. ||14||

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

jinaa a(n)dhar naam nidhaan hai gurbaanee veechaar ||

Those who have the Naam within, contemplate the Word of the Guru's Bani.

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

tin ke mukh sadh ujale tit sachai dharabaar ||

Their faces are always radiant in the Court of the True Lord.

ਤਿਨ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰੈ ਜਿ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

tin bahadhiaa uThadhiaa kadhe na visarai j aap bakhase karataar ||

Sitting down and standing up, they never forget the Creator, who forgives them.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੧੫॥

naanak gurmukh mile na vichhuReh j mele sirajanahaar ||15||

O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord. Those united by the Creator Lord, shall never be separated again. ||15||

ਗੁਰ ਪੀਰਾਂ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਮਹਾਂ ਕਰੜੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

gur peeraa(n) kee chaakaree mahaa(n) karaRee sukh saar ||

To work for the Guru, or a spiritual teacher, is terribly difficult, but it brings the most excellent peace.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਲਾਏ ਹੇਤ ਪਿਆਰੁ ॥

nadhar kare jis aapanee tis laae het piaar ||

The Lord casts His Glance of Grace, and inspires love and affection.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

satigur kee sevai lagiaa bhaujal tarai sa(n)saar ||

Joined to the service of the True Guru, the mortal being crosses over the terrifying world-ocean.

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥

man chi(n)dhiaa fal paisee a(n)tar bibek beechaar ||

The fruits of the mind's desires are obtained, with clear contemplation and discriminating understanding within.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸਭੁ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧੬॥

naanak satigur miliaai prabh paieeaai sabh dhookh nivaaranahaar ||16||

O Nanak, meeting the True Guru, God is found; He is the Eradicator of all sorrow. ||16||

ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

manmukh sevaa jo kare dhoojai bhai chit lai ||

The self-willed manmukh may perform service, but his consciousness is attached to the love of duality.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇ ॥

put kalat kuTa(n)b hai maiaa moh vadhai ||

Through Maya, his emotional attachment to children, spouse and relatives increases.

ਦਰਗਹਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕੋਈ ਅੰਤਿ ਨ ਸਕੀ ਛਡਾਇ ॥

dharageh lekhaa ma(n)geeaai koiee a(n)t na sakee chhaddai ||

He shall be called to account in the Court of the Lord, and in the end, no one will be able to save him.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਦੁਖਦਾਈ ਮੋਹ ਮਾਇ ॥

bin naavai sabh dhukh hai dhukhadhaiee moh mai ||

Without the Lord's Name, all is pain. Attachment to Maya is agonizingly painful.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਵਿਛੁੜਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥੧੭॥

naanak gurmukh nadharee aaiaa moh maiaa vichhuR sabh jai ||17||

O Nanak, the Gurmukh comes to see, that attachment to Maya separates all from the Lord. ||17||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਹ ਕੇਰਾ ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

gurmukh hukam ma(n)ne seh keraa hukame hee sukh paae ||

The Gurmukh obeys the Order of her Husband Lord God; through the Hukam of His Command, she finds peace.

ਹੁਕਮੋ ਸੇਵੇ ਹੁਕਮੁ ਅਰਾਧੇ ਹੁਕਮੇ ਸਮੈ ਸਮਾਏ ॥

hukamo seve hukam araadhe hukame samai samaae ||

In His Will, she serves; in His Will, she worship and adores Him.

ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੁ ਨੇਮੁ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

hukam varat nem such sa(n)jam man chi(n)dhiaa fal paae ||

In His Will, she merges in absorption. His Will is her fast, vow, purity and self-discipline; through it, she obtains the fruits of her mind's desires.

ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਜਿ ਹੁਕਮੈ ਬੁਝੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

sadhaa suhaagan j hukamai bujhai satigur sevai liv laae ||

She is always and forever the happy, pure soul-bride, who realizes His Will; she serves the True Guru, inspired by loving absorption.

ਨਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਿਨ ਊਪਰਿ ਤਿਨਾ ਹੁਕਮੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੧੮॥

naanak kirapaa kare jin uoopar tinaa hukame le milaae ||18||

O Nanak, those upon whom the Lord showers His Mercy, are merged and immersed in His Will. ||18||

ਮਨਮੁਖਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝੇ ਬਪੁੜੀ ਨਿਤ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

manmukh hukam na bujhe bapuRee nit haumai karam kamai ||

The wretched, self-willed manmukhs do not realize His Will; they continually act in ego.

ਵਰਤ ਨੇਮੁ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਪੂਜਾ ਪਾਖੰਡਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥

varat nem such sa(n)jam poojaa paakha(n)dd bharam na jai ||

By ritualistic fasts, vows, purities, self-disciplines and worship ceremonies, they still cannot get rid of their hypocrisy and doubt.

ਅੰਤਰਹੁ ਕੁਸੁਧੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬੇਧੇ ਜਿਉ ਹਸਤੀ ਛਾਰੁ ਉਡਾਏ ॥

a(n)tarahu kusudh maiaa moh bedhe jiau hasatee chhaar uddaae ||

Inwardly, they are impure, pierced through by attachment to Maya; they are like elephants, who throw dirt all over themselves right after their bath.

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਤਿਸੈ ਨ ਚੇਤਹਿ ਬਿਨੁ ਚੇਤੇ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

jin upaae tisai na cheteh bin chete kiau sukh paae ||

They do not even think of the One who created them. Without thinking of Him, they cannot find peace.

ਨਾਨਕ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਏ ॥੧੯॥

naanak parapa(n)ch keeaa dhur karatai poorab likhiaa kamaae ||19||

O Nanak, the Primal Creator has made the drama of the Universe; all act as they are pre-ordained. ||19||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਤੀਤਿ ਭਈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰਤ ਸਮਾਇ ॥

gurmukh parateet bhiee man maaniaa anadhin sevaa karat samai ||

The Gurmukh has faith; his mind is contented and satisfied. Night and day, he serves the Lord, absorbed in Him.

ਅੰਤਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਸਭ ਪੂਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਆਇ ॥

a(n)tar satigur guroo sabh pooje satigur kaa dharas dhekhai sabh aai ||

The Guru, the True Guru, is within; all worship and adore Him. Everyone comes to see the Blessed Vision of His Darshan.

ਮੰਨੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਮ ਬੀਚਾਰੀ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

ma(n)neeaai satigur param beechaaree jit miliaai tisanaa bhukh sabh jai ||

So believe in the True Guru, the supreme sublime Contemplator. Meeting with Him, hunger and thirst are completely relieved.

ਹਉ ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਦੇਇ ਮਿਲਾਇ ॥

hau sadhaa sadhaa balihaaree gur apune jo prabh sachaa dhei milai ||

I am forever a sacrifice to my Guru, who leads me to meet the True Lord God.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਪਾਇਆ ਤਿਨ ਸਚਾ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗੇ ਆਇ ॥੨੦॥

naanak karam paiaa tin sachaa jo gur charanee lage aai ||20||

O Nanak, those who come and fall at the Feet of the Guru are blessed with the karma of Truth. ||20||

ਜਿਨ ਪਿਰੀਆ ਸਉ ਨੇਹੁ ਸੇ ਸਜਣ ਮੈ ਨਾਲਿ ॥

jin pireeaa sau neh se sajan mai naal ||

That Beloved, with whom I am in love, that Friend of mine is with me.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਹਉ ਫਿਰਾਂ ਭੀ ਹਿਰਦੈ ਰਖਾ ਸਮਾਲਿ ॥੨੧॥

a(n)tar baahar hau firaa(n) bhee hiradhai rakhaa samaal ||21||

I wander around inside and outside, but I always keep Him enshrined within my heart. ||21||

ਜਿਨਾ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਧਿਆਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਸਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

jinaa ik man ik chit dhiaaiaa satigur sau chit lai ||

Those who meditate on the Lord single-mindedly, with one-pointed concentration, link their consciousness to the True Guru.

ਤਿਨ ਕੀ ਦੁਖ ਭੁਖ ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਗਇਆ ਨਿਰਦੋਖ ਭਏ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

tin kee dhukh bhukh haumai vaddaa rog giaa niradhokh bhe liv lai ||

They are rid of pain, hunger, and the great illness of egotism; lovingly attuned to the Lord, they become free of pain.

ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਗੁਣ ਉਚਰਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਸਵੈ ਸਮਾਇ ॥

gun gaaveh gun uchareh gun meh savai samai ||

They sing His Praises, and chant His Praises; in His Glorious Praises, they sleep in absorption.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥੨੨॥

naanak gur poore te paiaa sahaj miliaa prabh aai ||22||

O Nanak, through the Perfect Guru, they come to meet God with intuitive peace and poise. ||22||

ਮਨਮੁਖਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

manmukh maiaa moh hai naam na lagai piaar ||

The self-willed manmukhs are emotionally attached to Maya; they are not in love with the Naam.

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਸੰਘਰੈ ਕੂੜਿ ਕਰੈ ਆਹਾਰੁ ॥

kooR kamaavai kooR sa(n)gharai kooR karai aahaar ||

They practice falsehood, gather falsehood, and eat the food of falsehood.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਮਰਹਿ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਭੁ ਛਾਰੁ ॥

bikh maiaa dhan sa(n)ch mareh a(n)t hoi sabh chhaar ||

Gathering the poisonous wealth and property of Maya, they die; in the end, they are all reduced to ashes.

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਕਰਹਿ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥

karam dharam such sa(n)jam kareh a(n)tar lobh vikaar ||

They perform religious rituals of purity and self-discipline, but they are filled with greed, evil and corruption.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਜਿ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਥਾਇ ਨ ਪਵੈ ਦਰਗਹ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨੩॥

naanak manmukh j kamaavai su thai na pavai dharageh hoi khuaar ||23||

O Nanak, the actions of the self-willed manmukhs are not accepted; in the Court of the Lord, they are miserable. ||23||

ਸਭਨਾ ਰਾਗਾਂ ਵਿਚਿ ਸੋ ਭਲਾ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

sabhanaa raagaa(n) vich so bhalaa bhaiee jit vasiaa man aai ||

Among all Ragas, that one is sublime, O Siblings of Destiny, by which the Lord comes to abide in the mind.

ਰਾਗੁ ਨਾਦੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

raag naadh sabh sach hai keemat kahee na jai ||

Those Ragas which are in the Sound-current of the Naad are totally true; their value cannot be expressed.

ਰਾਗੈ ਨਾਦੈ ਬਾਹਰਾ ਇਨੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝਿਆ ਜਾਇ ॥

raagai naadhai baaharaa inee hukam na boojhiaa jai ||

Those Ragas which are not in the Sound-current of the Naad - by these, the Lord's Will cannot be understood.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਿਨਾ ਰਾਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

naanak hukamai boojhai tinaa raas hoi satigur te sojhee pai ||

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇਆ ਜਿਉ ਤਿਸੈ ਦੀ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥

sabh kichh tis te hoiaa jiau tisai dhee rajai ||24||

Everything happens as He wills. ||24||

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਹੈ ਕਹਾਇ ॥

satigur vich a(n)mirat naam hai a(n)mrit kahai kahai ||

The Ambrosial Nectar of the Naam, the Name of the Lord, is within the True Guru.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮਲੋੁ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

gurmatee naam niramaluo niramal naam dhiaai ||

Following the Guru's Teachings, one meditates on the Immaculate Naam, the Pure and Holy Naam.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਤਤੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

a(n)mirat baanee tat hai gurmukh vasai man aai ||

The Ambrosial Word of His Bani is the true essence. It comes to abide in the mind of the Gurmukh.

ਹਿਰਦੈ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

hiradhai kamal paragaasiaa jotee jot milai ||

The heart-lotus blossoms forth, and one's light merges in the Light.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨ ਕਉ ਮੇਲਿਓਨੁ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਾਇ ॥੨੫॥

naanak satigur tin kau melion jin dhur masatak bhaag likhai ||25||

O Nanak, they alone meet with the True Guru, who have such pre-ordained destiny inscribed upon their foreheads. ||25||

ਅੰਦਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

a(n)dhar tisanaa ag hai manmukh bhukh na jai ||

Within the self-willed manmukhs is the fire of desire; their hunger does not depart.

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜਿ ਰਹਿਆ ਲਪਟਾਇ ॥

moh kuTa(n)b sabh kooR hai kooR rahiaa lapaTai ||

Emotional attachments to relatives are totally false; they remain engrossed in falsehood.

ਅਨਦਿਨੁ ਚਿੰਤਾ ਚਿੰਤਵੈ ਚਿੰਤਾ ਬਧਾ ਜਾਇ ॥

anadhin chi(n)taa chi(n)tavai chi(n)taa badhaa jai ||

Night and day, they are troubled by anxiety; bound to anxiety, they depart.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

ja(n)man maran na chukiee haumai karam kamai ||

Their comings and goings in reincarnation never end; they do their deeds in egotism.

ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੈ ਨਾਨਕ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੨੬॥

gur saranaiee ubarai naanak le chhaddai ||26||

But in the Guru's Sanctuary, they are saved, O Nanak, and set free. ||26||

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

satigur purakh har dhiaaidhaa satasa(n)gat satigur bhai ||

The True Guru meditates on the Lord, the Primal Being. The Sat Sangat, the True Congregation, loves the True Guru.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਦੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਮੇਲਾਇ ॥

satasa(n)gat satigur sevadhe har mele gur melai ||

Those who join the Sat Sangat, and serve the True Guru - the Guru unites them in the Lord's Union.

ਏਹੁ ਭਉਜਲੁ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਨਾਮਿ ਤਰਾਇ ॥

eh bhaujal jagat sa(n)saar hai gur bohith naam tarai ||

ਗੁਰਸਿਖੀ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥

gursikhee bhaanaa ma(n)niaa gur pooraa paar la(n)ghai ||

The Sikhs of the Guru accept and obey the Lord's Will; the Perfect Guru carries them across.

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਕੀ ਹਰਿ ਧੂੜਿ ਦੇਹਿ ਹਮ ਪਾਪੀ ਭੀ ਗਤਿ ਪਾਂਹਿ ॥

gursikhaa(n) kee har dhooR dheh ham paapee bhee gat paa(n)h ||

O Lord, please bless me with the dust of the feet of the Guru's Sikhs. I am a sinner - please save me.

ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਲਿਖਿਆ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

dhur masatak har prabh likhiaa gur naanak miliaa aai ||

Those who have such pre-ordained destiny written upon their foreheads by the Lord God, come to meet Guru Nanak.

ਜਮਕੰਕਰ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

jamaka(n)kar maar bidhaarian har dharageh le chhaddai ||

The Messenger of Death is beaten and driven away; we are saved in the Court of the Lord.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਹਰਿ ਤੁਠਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨੭॥

gursikhaa no saabaas hai har tuThaa mel milai ||27||

Blessed and celebrated are the Sikhs of the Guru; in His Pleasure, the Lord unites them in His Union. ||27||

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

gur poorai har naam dhiRaiaa jin vichahu bharam chukaiaa ||

The Perfect Guru has implanted the Lord's Name within me; it has dispelled my doubts from within.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਇ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਮਗੁ ਦੇਖਾਇਆ ॥

raam naam har keerat gai kar chaanan mag dhekhaiaa ||

Singing the Kirtan of the Praises of the Lord's Name, the Lord's path is illuminated and shown to His Sikhs.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥

haumai maar ek liv laagee a(n)tar naam vasaiaa ||

Conquering my egotism, I remain lovingly attuned to the One Lord; the Naam, the Name of the Lord, dwells within me.

ਗੁਰਮਤੀ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥

gurmatee jam joh na sakai sachai nai samaiaa ||

I follow the Guru's Teachings, and so the Messenger of Death cannot even see me; I am immersed in the True Name.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਕਰਤਾ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਲਾਇਆ ॥

sabh aape aap varatai karataa jo bhaavai so nai laiaa ||

The Creator Himself is All-pervading; as He pleases, He links us to His Name.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਨਾਉ ਲਏ ਤਾਂ ਜੀਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਇਆ ॥੨੮॥

jan naanak naau le taa(n) jeevai bin naavai khin mar jaiaa ||28||

Servant Nanak lives, chanting the Name. Without the Name, he dies in an instant. ||28||

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਹਉਮੈ ਸਾਕਤ ਦੁਰਜਨਾ ॥

man a(n)tar haumai rog bhram bhoole haumai saakat dhurajanaa ||

Within the minds of the faithless cynics is the disease of egotism; these evil people wander around lost, deluded by doubt.

ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਣਾ ॥੨੯॥

naanak rog gavai mil satigur saadhoo sajanaa ||29||

O Nanak, this disease is eradicated only by meeting with the True Guru, the Holy Friend. ||29||

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੇ ॥

gurmatee har har bole ||

Following the Guru's Teachings, chant the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਰਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੇ ॥

har prem kasaiee dhinas raat har ratee har ra(n)g chole ||

Attracted by the Lord's Love, day and night, the body-robe is imbued with the Lord's Love.

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਲਭਈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਜਗਤੁ ਮੈ ਟੋਲੇ ॥

har jaisaa purakh na labhiee sabh dhekhiaa jagat mai Tole ||

I have not found any being like the Lord, although I have searched and looked all over the world.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਮਨੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਡੋਲੇ ॥

gur satigur naam dhiRaiaa man anat na kaahoo ddole ||

The Guru, the True Guru, has implanted the Naam within; now, my mind does not waver or wander anywhere else.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਗੁਲ ਗੋਲੇ ॥੩੦॥

jan naanak har kaa dhaas hai gur satigur ke gul gole ||30||

Servant Nanak is the slave of the Lord, the slave of the slaves of the Guru, the True Guru. ||30||