Vaar Soohi Ki

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਰ ਪਿਰੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥

soohai ves dhohaaganee par pir raavan jai ||

In her red robes, the discarded bride goes out, seeking enjoyment with another's husband.

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਮੋਹੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

pir chhoddiaa ghar aapanai mohee dhoojai bhai ||

She leaves the husband of her own home, enticed by her love of duality.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਵਧਿਆ ਰੋਗੁ ॥

miThaa kar kai khaiaa bahu saadhahu vadhiaa rog ||

She finds it sweet, and eats it up; her excessive sensuality only makes her disease worse.

ਸੁਧੁ ਭਤਾਰੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫਿਰਿ ਲਗਾ ਜਾਇ ਵਿਜੋਗੁ ॥

sudh bhataar har chhoddiaa fir lagaa jai vijog ||

She forsakes the Lord, her sublime Husband, and then later, she suffers the pain of separation from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਲਟਿਆ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਸਾਜਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥

gurmukh hovai su palaTiaa har raatee saaj seegaar ||

But she who becomes Gurmukh, turns away from corruption and adorns herself, attuned to the Love of the Lord.

ਸਹਜਿ ਸਚੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

sahaj sach pir raaviaa har naamaa ur dhaar ||

She enjoys her celestial Husband Lord, and enshrines the Lord's Name within her heart.

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਆਪਿ ਮੇਲੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

aagiaakaaree sadhaa suohaagan aap melee karataar ||

She is humble and obedient; she is His virtuous bride forever; the Creator unites her with Himself.

ਨਾਨਕ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥

naanak pir paiaa har saachaa sadhaa suohaagan naar ||1||

O Nanak, she who has obtained the True Lord as her husband, is a happy soul-bride forever. ||1||

ਸੂਹਵੀਏ ਨਿਮਾਣੀਏ ਸੋ ਸਹੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲਿ ॥

soohave'ee nimaane'ee so sahu sadhaa sam(h)aal ||

O meek, red-robed bride, keep your Husband Lord always in your thoughts.

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲੁ ਭੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥

naanak janam savaareh aapanaa kul bhee chhuTee naal ||2||

O Nanak, your life shall be embellished, and your generations shall be saved along with you. ||2||

ਆਪੇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਆਕਾਸ ਪਤਾਲਾ ॥

aape takhat rachaion aakaas pataalaa ||

He Himself established His throne, in the Akaashic ethers and the nether worlds.

ਹੁਕਮੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਸਚੀ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥

hukame dharatee saajeean sachee dharam saalaa ||

By the Hukam of His Command, He created the earth, the true home of Dharma.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਦਾ ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

aap upai khapaidhaa sache dheen dhiaalaa ||

He Himself created and destroys; He is the True Lord, merciful to the meek.

ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਦਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨਿਰਾਲਾ ॥

sabhanaa rijak sa(n)baahidhaa teraa hukam niraalaa ||

You give sustenance to all; how wonderful and unique is the Hukam of Your Command!

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥

aape aap varatadhaa aape pratipaalaa ||1||

You Yourself are permeating and pervading; You Yourself are the Cherisher. ||1||

ਸੂਹਬ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥

soohab taa sohaaganee jaa ma(n)n laih sach naau ||

The red-robed woman becomes a happy soul-bride, only when she accepts the True Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਮਨਾਇ ਲੈ ਰੂਪੁ ਚੜੀ ਤਾ ਅਗਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

satigur apanaa manai lai roop chaRee taa agalaa dhoojaa naahee thaau ||

Become pleasing to your True Guru, and you shall be totally beautified; otherwise, there is no place of rest.

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਤੂ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥

aaisaa seegaar banai too mailaa kadhe na hoviee ahinis laagai bhaau ||

So decorate yourself with the decorations that will never stain, and love the Lord day and night.

ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕਾ ਕਿਆ ਚਿਹਨੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਖਸਮੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

naanak sohaagan kaa kiaa chihan hai a(n)dhar sach mukh ujalaa khasamai maeh samai ||1||

O Nanak, what is the character of the happy soul-bride? Within her, is Truth; her face is bright and radiant, and she is absorbed in her Lord and Master. ||1||

ਲੋਕਾ ਵੇ ਹਉ ਸੂਹਵੀ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਕਰੀ ॥

lokaa ve hau soohavee soohaa ves karee ||

O people: I am in red, dressed in a red robe.

ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਸ ਰਹੀ ॥

vesee sahu na paieeaai kar kar ves rahee ||

But my Husband Lord is not obtained by any robes; I have tried and tried, and given up wearing robes.

ਨਾਨਕ ਤਿਨੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥

naanak tinee sahu paiaa jinee gur kee sikh sunee ||

O Nanak, they alone obtain their Husband Lord, who listen to the Guru's Teachings.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨ ਬਿਧਿ ਕੰਤ ਮਿਲੀ ॥੨॥

jo tis bhaavai so theeaai in bidh ka(n)t milee ||2||

Whatever pleases Him, happens. In this way, the Husband Lord is met. ||2||

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਬਹੁ ਭਿਤਿ ਸੰਸਾਰਾ ॥

hukamee sirasaT saajeean bahu bhit sa(n)saaraa ||

By His Command, He created the creation, the world with its many species of beings.

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

teraa hukam na jaapee ketaRaa sache alakh apaaraa ||

I do not know how great Your Command is, O Unseen and Infinite True Lord.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

eikanaa no too mel laih gur sabadh beechaaraa ||

You join some with Yourself; they reflect on the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥

sach rate se niramale haumai taj vikaaraa ||

Those who are imbued with the True Lord are immaculate and pure; they conquer egotism and corruption.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਸੋਈ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥

jis too meleh so tudh milai soiee sachiaaraa ||2||

He alone is united with You, whom You unite with Yourself; he alone is true. ||2||

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥

soohave'ee soohaa sabh sa(n)saar hai jin dhuramat dhoojaa bhaau ||

O red-robed woman, the whole world is red, engrossed in evil-mindedness and the love of duality.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਝੂਠੁ ਸਭੁ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਜਿਉ ਟਿਕੈ ਨ ਬਿਰਖ ਕੀ ਛਾਉ ॥

khin meh jhooTh sabh binas jai jiau Tikai na birakh kee chhaau ||

In an instant, this falsehood totally vanishes; like the shade of a tree, it is gone.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਜਿਉ ਰੰਗਿ ਮਜੀਠ ਸਚੜਾਉ ॥

gurmukh laalo laal hai jiau ra(n)g majeeTh sachaRaau ||

The Gurmukh is the deepest crimson of crimson, dyed in the permanent color of the Lord's Love.

ਉਲਟੀ ਸਕਤਿ ਸਿਵੈ ਘਰਿ ਆਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥

aulaTee sakat sivai ghar aaiee man vasiaa har a(n)mirat naau ||

She turns away from Maya, and enters the celestial home of the Lord; the Ambrosial Name of the Lord dwells within her mind.

ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥

naanak balihaaree gur aapane jit miliaai har gun gaau ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to my Guru; meeting Him, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਕੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

soohaa ra(n)g vikaar hai ka(n)t na paiaa jai ||

The red color is vain and useless; it cannot help you obtain your Husband Lord.

ਇਸੁ ਲਹਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਵਈ ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

eis lahadhe bilam na hoviee ra(n)dd baiThee dhoojai bhai ||

This color does not take long to fade; she who loves duality, ends up a widow.

ਮੁੰਧ ਇਆਣੀ ਦੁੰਮਣੀ ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਲੋੁਭਾਇ ॥

mu(n)dh iaanee dhu(n)manee soohai ves luobhai ||

ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਕਰਿ ਭੈ ਭਾਇ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ॥

sabadh sachai ra(n)g laal kar bhai bhai seegaar banai ||

So make the True Word of the Shabad your red dress, and let the Fear of God, and the Love of God, be your ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

naanak sadhaa sohaaganee j chalan satigur bhai ||2||

O Nanak, she is a happy soul-bride forever, who walks in harmony with the Will of the True Guru. ||2||

ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

aape aap upaian aap keemat paiee ||

He Himself created Himself, and He Himself evaluates Himself.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

tis dhaa a(n)t na jaapiee gur sabadh bujhaiee ||

His limits cannot be known; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਾਈ ॥

maiaa moh gubaar hai dhoojai bharamaiee ||

In the darkness of attachment to Maya, the world wanders in duality.

ਮਨਮੁਖ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਨੑੀ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

manmukh Thaur na pain(h)ee fir aavai jaiee ||

The self-willed manmukhs find no place of rest; they continue coming and going.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਸਭ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥੩॥

jo tis bhaavai so theeaai sabh chalai rajaiee ||3||

Whatever pleases Him, that alone happens. All walk according to His Will. ||3||

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਕਾਮਣਿ ਕੁਲਖਣੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਛੋਡਿ ਪਰ ਪੁਰਖ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

soohai ves kaaman kulakhanee jo prabh chhodd par purakh dhare piaar ||

The red-robed bride is vicious; she forsakes God, and cultivates love for another man.

ਓਸੁ ਸੀਲੁ ਨ ਸੰਜਮੁ ਸਦਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲੈ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਖੁਆਰੁ ॥

os seel na sa(n)jam sadhaa jhooTh bolai manmukh karam khuaar ||

She has neither modesty or self-discipline; the self-willed manmukh constantly tells lies, and is ruined by the bad karma of evil deeds.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਭਤਾਰੁ ॥

jis poorab hovai likhiaa tis satigur milai bhataar ||

She who has such pre-ordained destiny, obtains the True Guru has her Husband.

ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਸਭੁ ਉਤਾਰਿ ਧਰੇ ਗਲਿ ਪਹਿਰੈ ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰੁ ॥

soohaa ves sabh utaar dhare gal pahirai khimaa seegaar ||

She discards all her red dresses, and wears the ornaments of mercy and forgiveness around her neck.

ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ਤਿਸੁ ਪੂਜ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸੈਸਾਰੁ ॥

peieeaai saahurai bahu sobhaa paae tis pooj kare sabh saisaar ||

In this world and the next, she receives great honor, and the whole world worships her.

ਓਹ ਰਲਾਈ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਰਾਵੇ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥

oh ralaiee kisai dhee naa ralai jis raave sirajanahaar ||

She who is enjoyed by her Creator Lord stands out, and does not blend in with the crowd.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਸੁ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਭਰਤਾਰੁ ॥੧॥

naanak gurmukh sadhaa suhaaganee jis avinaasee purakh bharataar ||1||

O Nanak, the Gurmukh is the happy soul-bride forever; she has the Imperishable Lord God as her Husband. ||1||

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਸੁਪਨੈ ਨਿਸੀ ਬਿਨੁ ਤਾਗੇ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥

soohaa ra(n)g supanai nisee bin taage gal haar ||

The red color is like a dream in the night; it is like a necklace without a string.

ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠ ਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ॥

sachaa ra(n)g majeeTh kaa gurmukh braham beechaar ||

The Gurmukhs take on the permanent color, contemplating the Lord God.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਹਾ ਰਸੀ ਸਭਿ ਬੁਰਿਆਈਆ ਛਾਰੁ ॥੨॥

naanak prem mahaa rasee sabh buriaaieeaa chhaar ||2||

O Nanak, with the supreme sublime essence of the Lord's Love, all sins and evil deeds are turned to ashes. ||2||

ਇਹੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਨੁ ॥

eih jag aap upaion kar choj viddaan ||

He Himself created this world, and staged this wondrous play.

ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਵਿਚਿ ਪਾਈਅਨੁ ਮੋਹੁ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥

pa(n)ch dhaat vich paieean moh jhooTh gumaan ||

Into the body of the five elements, He infused attachment, falsehood and self-conceit.

ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥

aavai jai bhavaieeaai manmukh agiaan ||

The ignorant, self-willed manmukh comes and goes, wandering in reincarnation.

ਇਕਨਾ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗਿਆਨੁ ॥

eikanaa aap bujhaion gurmukh har giaan ||

He Himself teaches some to become Gurmukh, through the spiritual wisdom of the Lord.

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੪॥

bhagat khajaanaa bakhasion har naam nidhaan ||4||

He blesses them with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name. ||4||

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਪਿਰ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥

soohave'ee soohaa ves chhadd too taa pir lagee piaar ||

O red-robed woman, discard your red dress, and then, you shall come to love your Husband Lord.

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਪਿਰੁ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਮੁਖਿ ਦਝਿ ਮੁਈ ਗਾਵਾਰਿ ॥

soohai ves pir kinai na paio manmukh dhajh muiee gaavaar ||

By wearing her red dress, no one has found her Husband Lord; the self-willed manmukh is burnt to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਗਇਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

satigur miliaai soohaa ves giaa haumai vichahu maar ||

Meeting the True Guru, she discards her red dress, and eradicates egotism from within.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਲਾਲੁ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

man tan rataa laal hoaa rasanaa ratee gun saar ||

Her mind and body are imbued with the deep red color of His Love, and her tongue is imbued, singing His Praises and excellences.

ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭੈ ਭਾਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥

sadhaa sohaagan sabadh man bhai bhai kare seegaar ||

She becomes His soul-bride forever, with the Word of the Shabad in her mind; she makes the Fear of God and the Love of God her ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥

naanak karamee mahal paiaa pir raakhiaa ur dhaar ||1||

O Nanak, by His Merciful Grace, she obtains the Mansion of the Lord's Presence, and keeps Him enshrined in her heart. ||1||

ਮੁੰਧੇ ਸੂਹਾ ਪਰਹਰਹੁ ਲਾਲੁ ਕਰਹੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥

mu(n)dhe soohaa paraharahu laal karahu seegaar ||

O bride, forsake your red dress, and decorate yourself with the crimson color of His Love.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

aavan jaanaa veesarai gur sabadhee veechaar ||

Your comings and goings shall be forgotten, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਮੁੰਧ ਸੁਹਾਵੀ ਸੋਹਣੀ ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਸਹਜਿ ਭਤਾਰੁ ॥

mu(n)dh suhaavee sohanee jis ghar sahaj bhataar ||

The soul-bride is adorned and beautiful; the Celestial Lord, her Husband, abides in her home.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਰਾਵੀਐ ਰਾਵੇ ਰਾਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak saa dhan raaveeaai raave raavanahaar ||2||

O Nanak, the bride ravishes and enjoys Him; and He, the Ravisher, ravishes and enjoys her. ||2||

ਮੋਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਰਤਾ ॥

moh kooR kuTa(n)b hai manmukh mugadh rataa ||

The foolish, self-willed manmukh is engrossed in false attachment to family.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਮੁਏ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਲਿਤਾ ॥

haumai meraa kar mue kichh saath na litaa ||

Practicing egotism and self-conceit, he dies and departs, taking nothing along with him.

ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੁਝਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿਤਾ ॥

sir upar jamakaal na sujhiee dhoojai bharamitaa ||

He does not understand that the Messenger of Death is hovering over his head; he is deluded by duality.

ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕਾਲਿ ਵਸਿ ਕਿਤਾ ॥

fir velaa hath na aaviee jamakaal vas kitaa ||

This opportunity will not come into his hands again; the Messenger of Death will seize him.

ਜੇਹਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਓਨੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਿਤਾ ॥੫॥

jehaa dhur likh paion se karam kamitaa ||5||

He acts according to his pre-ordained destiny. ||5||

ਸਤੀਆ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜੋ ਮੜਿਆ ਲਗਿ ਜਲੰਨਿੑ ॥

sateeaa eh na aakheean jo maRiaa lag jala(n)ni(h) ||

Do not call them 'satee', who burn themselves along with their husbands' corpses.

ਨਾਨਕ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿੑ ਜਿ ਬਿਰਹੇ ਚੋਟ ਮਰੰਨਿੑ ॥੧॥

naanak sateeaa jaaneeani(h) j birahe choT mara(n)ni(h) ||1||

O Nanak, they alone are known as 'satee', who die from the shock of separation. ||1||

ਭੀ ਸੋ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖਿ ਰਹੰਨਿੑ ॥

bhee so sateeaa jaaneean seel sa(n)tokh raha(n)ni(h) ||

They are also known as 'satee', who abide in modesty and contentment.

ਸੇਵਨਿ ਸਾਈ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮੑਾਲੰਨਿੑ ॥੨॥

sevan saiee aapanaa nit uTh sa(n)m(h)aala(n)ni(h) ||2||

They serve their Lord, and rise in the early hours to contemplate Him. ||2||

ਕੰਤਾ ਨਾਲਿ ਮਹੇਲੀਆ ਸੇਤੀ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

ka(n)taa naal maheleeaa setee ag jalaeh ||

The widows burn themselves in the fire, along with their husbands' corpses.

ਜੇ ਜਾਣਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

je jaaneh pir aapanaa taa tan dhukh sahaeh ||

If they truly knew their husbands, then they suffer terrible bodily pain.

ਨਾਨਕ ਕੰਤ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸੇ ਕਿਉ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

naanak ka(n)t na jaananee se kiau ag jalaeh ||

O Nanak, if they did not truly know their husbands, why should they burn themselves in the fire?

ਭਾਵੈ ਜੀਵਉ ਕੈ ਮਰਉ ਦੂਰਹੁ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਹਿ ॥੩॥

bhaavai jeevau kai marau dhoorahu hee bhaj jaeh ||3||

Whether their husbands are alive or dead, those wives remain far away from them. ||3||

ਤੁਧੁ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਨਾਲਿ ਉਪਾਇਆ ਲੇਖੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ॥

tudh dhukh sukh naal upaiaa lekh karatai likhiaa ||

You created pain along with pleasure; O Creator, such is the writ You have written.

ਨਾਵੈ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰਿਖਿਆ ॥

naavai jevadd hor dhaat naahee tis roop na rikhiaa ||

There is no other gift as great as the Name; it has no form or sign.

ਨਾਮੁ ਅਖੁਟੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ॥

naam akhuT nidhaan hai gurmukh man vasiaa ||

The Naam, the Name of the Lord, is an inexhaustible treasure; it abides in the mind of the Gurmukh.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਦੇਵਸੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖਿਆ ॥

kar kirapaa naam dhevasee fir lekh na likhiaa ||

In His Mercy, He blesses us with the Naam, and then, the writ of pain and pleasure is not written.

ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਿਆ ॥੬॥

sevak bhai se jan mile jin har jap japiaa ||6||

Those humble servants who serve with love, meet the Lord, chanting the Chant of the Lord. ||6||

ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਜਾਣਿਆ ਸੇ ਕਿਉ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥

jinee chalan jaaniaa se kiau kareh vithaar ||

They know that they will have to depart, so why do they make such ostentatious displays?

ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੧॥

chalan saar na jaananee kaaj savaaranahaar ||1||

Those who do not know that they will have to depart, continue to arrange their affairs. ||1||

ਰਾਤਿ ਕਾਰਣਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਲਕੇ ਚਲਣੁ ਹੋਇ ॥

raat kaaran dhan sa(n)cheeaai bhalake chalan hoi ||

He accumulates wealth during the night of his life, but in the morning, he must depart.

ਨਾਨਕ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak naal na chaliee fir pachhutaavaa hoi ||2||

O Nanak, it shall not go along with him, and so he regrets. ||2||

ਬਧਾ ਚਟੀ ਜੋ ਭਰੇ ਨਾ ਗੁਣੁ ਨਾ ਉਪਕਾਰੁ ॥

badhaa chaTee jo bhare naa gun naa upakaar ||

Paying a fine under pressure, does not bring either merit or goodness.

ਸੇਤੀ ਖੁਸੀ ਸਵਾਰੀਐ ਨਾਨਕ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰੁ ॥੩॥

setee khusee savaareeaai naanak kaaraj saar ||3||

That alone is a good deed, O Nanak, which is done by one's own free will. ||3||

ਮਨਹਠਿ ਤਰਫ ਨ ਜਿਪਈ ਜੇ ਬਹੁਤਾ ਘਾਲੇ ॥

manahaTh taraf na jipiee je bahutaa ghaale ||

Stubborn-mindedness will not win the Lord to one's side, no matter how much it is tried.

ਤਰਫ ਜਿਣੈ ਸਤ ਭਾਉ ਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥੪॥

taraf jinai sat bhaau dhe jan naanak sabadh veechaare ||4||

The Lord is won over to your side, by offering Him your true love, O servant Nanak, and contemplating the Word of the Shabad. ||4||

ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

karatai kaaran jin keeaa so jaanai soiee ||

The Creator created the world; He alone understands it.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥

aape sirasaT upaieean aape fun goiee ||

He Himself created the Universe, and He Himself shall destroy it afterwards.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਭ ਭਵਿ ਥਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥

jug chaare sabh bhav thakee kin keemat hoiee ||

All have grown weary of wandering throughout the four ages, but none know the Lord's worth.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

satigur ek vikhaaliaa man tan sukh hoiee ||

The True Guru has shown me the One Lord, and my mind and body are at peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੭॥

gurmukh sadhaa salaaheeaai karataa kare su hoiee ||7||

The Gurmukh praises the Lord forever; that alone happens, which the Creator Lord does. ||7||

ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨੑ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ ॥

jinaa bhau tin(h) naeh bhau much bhau nibhaviaaeh ||

Those who have the Fear of God, have no other fears; those who do not have the Fear of God, are very afraid.

ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਪਟੰਤਰਾ ਤਿਤੁ ਦੀਬਾਣਿ ਗਇਆਹ ॥੧॥

naanak eh paTa(n)taraa tit dheebaan giaaeh ||1||

O Nanak, this mystery is revealed at the Court of the Lord. ||1||

ਤੁਰਦੇ ਕਉ ਤੁਰਦਾ ਮਿਲੈ ਉਡਤੇ ਕਉ ਉਡਤਾ ॥

turadhe kau turadhaa milai uddate kau uddataa ||

That which flows, mingles with that which flows; that which blows, mingles with that which blows.

ਜੀਵਤੇ ਕਉ ਜੀਵਤਾ ਮਿਲੈ ਮੂਏ ਕਉ ਮੂਆ ॥

jeevate kau jeevataa milai mooe kau mooaa ||

The living mingle with the living, and the dead mingle with the dead.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੨॥

naanak so saalaaheeaai jin kaaran keeaa ||2||

O Nanak, praise the One who created the creation. ||2||

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

sach dhiaain se sache gur sabadh veechaaree ||

Those who meditate on the True Lord are true; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥

haumai maar man niramalaa har naam ur dhaaree ||

They subdue their ego, purify their minds, and enshrine the Lord's Name within their hearts.

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਗਿ ਪਏ ਗਾਵਾਰੀ ॥

koThe ma(n)ddap maaReeaa lag pe gaavaaree ||

The fools are attached to their homes, mansions and balconies.

ਜਿਨਿੑ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥

jini(h) ke'ee tiseh na jaananee manmukh gubaaree ||

The self-willed manmukhs are caught in darkness; they do not know the One who created them.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚਿਆ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੀ ॥੮॥

jis bujhaieh so bujhasee sachiaa kiaa ja(n)t vichaaree ||8||

He alone understands, whom the True Lord causes to understand; what can the helpless creatures do? ||8||

ਕਾਮਣਿ ਤਉ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿ ਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਤੁ ਮਨਾਇ ॥

kaaman tau seegaar kar jaa pahilaa(n) ka(n)t manai ||

O bride, decorate yourself, after you surrender and accept your Husband Lord.

ਮਤੁ ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਏਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

mat sejai ka(n)t na aaviee evai birathaa jai ||

Otherwise, your Husband Lord will not come to your bed, and your ornaments will be useless.

ਕਾਮਣਿ ਪਿਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

kaaman pir man maaniaa tau baniaa seegaar ||

O bride, your decorations will adorn you, only when your Husband Lord's Mind is pleased.

ਕੀਆ ਤਉ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

keeaa tau paravaan hai jaa sahu dhare piaar ||

Your ornaments will be acceptable and approved, only when your Husband Lord loves you.

ਭਉ ਸੀਗਾਰੁ ਤਬੋਲ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਕਰੇਇ ॥

bhau seegaar tabol ras bhojan bhaau karei ||

So make the Fear of God your ornaments, joy your betel nuts to chew, and love your food.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਤਉ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥੧॥

tan man saupe ka(n)t kau tau naanak bhog karei ||1||

Surrender your body and mind to your Husband Lord, and then, O Nanak, He will enjoy you. ||1||

ਕਾਜਲ ਫੂਲ ਤੰਬੋਲ ਰਸੁ ਲੇ ਧਨ ਕੀਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

kaajal fool ta(n)bol ras le dhan keeaa seegaar ||

The wife takes flowers, and fragrance of betel, and decorates herself.

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਇਓ ਏਵੈ ਭਇਆ ਵਿਕਾਰੁ ॥੨॥

sejai ka(n)t na aaio evai bhiaa vikaar ||2||

But her Husband Lord does not come to her bed, and so these efforts are useless. ||2||

ਧਨ ਪਿਰੁ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਬਹਨਿ ਇਕਠੇ ਹੋਇ ॥

dhan pir eh na aakheean bahan ikaThe hoi ||

They are not said to be husband and wife, who merely sit together.

ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

ek jot dhui mooratee dhan pir kaheeaai soi ||3||

They alone are called husband and wife, who have one light in two bodies. ||3||

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

bhai bin bhagat na hoviee naam na lagai piaar ||

Without the Fear of God, there is no devotional worship, and no love for the Naam, the Name of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਸਵਾਰਿ ॥

satigur miliaai bhau uoopajai bhai bhai ra(n)g savaar ||

Meeting with the True Guru, the Fear of God wells up, and one is embellished with the Fear and the Love of God.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥

tan man rataa ra(n)g siau haumai tirasanaa maar ||

When the body and mind are imbued with the Lord's Love, egotism and desire are conquered and subdued.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਭੇਟਿਆ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਰਾਰਿ ॥

man tan niramal at sohanaa bheTiaa kirasan muraar ||

The mind and body become immaculately pure and very beautiful, when one meets the Lord, the Destroyer of ego.

ਭਉ ਭਾਉ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੯॥

bhau bhaau sabh tis dhaa so sach varatai sa(n)saar ||9||

Fear and love all belong to Him; He is the True Lord, permeating and pervading the Universe. ||9||

ਵਾਹੁ ਖਸਮ ਤੂ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਹਮ ਕੀਏ ॥

vaahu khasam too vaahu jin rach rachanaa ham ke'ee ||

Waaho! Waaho! You are wonderful and great, O Lord and Master; You created the creation, and made us.

ਸਾਗਰ ਲਹਰਿ ਸਮੁੰਦ ਸਰ ਵੇਲਿ ਵਰਸ ਵਰਾਹੁ ॥

saagar lahar samu(n)dh sar vel varas varaahu ||

You made the waters, waves, oceans, pools, plants, clouds and mountains.

ਆਪਿ ਖੜੋਵਹਿ ਆਪਿ ਕਰਿ ਆਪੀਣੈ ਆਪਾਹੁ ॥

aap khaRoveh aap kar aapeenai aapaahu ||

You Yourself stand in the midst of what You Yourself created.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਉਨਮਨਿ ਤਤੁ ਕਮਾਹੁ ॥

gurmukh sevaa thai pavai unaman tat kamaahu ||

The selfless service of the Gurmukhs is approved; in celestial peace, they live the essence of reality.

ਮਸਕਤਿ ਲਹਹੁ ਮਜੂਰੀਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਖਸਮ ਦਰਾਹੁ ॥

masakat lahahu majooreeaa ma(n)g ma(n)g khasam dharaahu ||

They receive the wages of their labor, begging at the Door of their Lord and Master.

ਨਾਨਕ ਪੁਰ ਦਰ ਵੇਪਰਵਾਹ ਤਉ ਦਰਿ ਊਣਾ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥

naanak pur dhar veparavaeh tau dhar uoonaa naeh ko sachaa veparavaahu ||1||

O Nanak, the Court of the Lord is overflowing and carefree; O my True Carefree Lord, no one returns empty-handed from Your Court. ||1||

ਉਜਲ ਮੋਤੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾ ਨਾਲਿ ਜੁੜੰਨਿ ॥

aujal motee sohane ratanaa naal juRa(n)n ||

The teeth are like brilliant, beautiful pearls, and the eyes are like sparkling jewels.

ਤਿਨ ਜਰੁ ਵੈਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਬੁਢੇ ਥੀਇ ਮਰੰਨਿ ॥੨॥

tin jar vairee naanakaa j budde theei mara(n)n ||2||

Old age is their enemy, O Nanak; when they grow old, they waste away. ||2||

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥

har saalaahee sadhaa sadhaa tan man saup sareer ||

Praise the Lord, forever and ever; dedicate your body and mind to Him.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥

gur sabadhee sach paiaa sachaa gahir ga(n)bheer ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I have found the True, Profound and Unfathomable Lord.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥

man tan hiradhai rav rahiaa har heeraa heer ||

The Lord, the jewel of jewels, is permeating my mind, body and heart.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥

janam maran kaa dhukh giaa fir pavai na feer ||

The pains of birth and death are gone, and I shall never again be consigned to the cycle of reincarnation.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥

naanak naam salaeh too har gunee gaheer ||10||

O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord, the ocean of excellence. ||10||

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਲਿ ਜਿਨਿ ਜਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

naanak ih tan jaal jin jaliaai naam visaariaa ||

O Nanak, burn this body; this burnt body has forgotten the Naam, the Name of the Lord.

ਪਉਦੀ ਜਾਇ ਪਰਾਲਿ ਪਿਛੈ ਹਥੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਤਿਤੁ ਨਿਵੰਧੈ ਤਾਲਿ ॥੧॥

paudhee jai paraal pichhai hath na a(n)baRai tit niva(n)dhai taal ||1||

The dirt is piling up, and in the world hereafter, your hand shall not be able to reach down into this stagnant pond to clean it out. ||1||

ਨਾਨਕ ਮਨ ਕੇ ਕੰਮ ਫਿਟਿਆ ਗਣਤ ਨ ਆਵਹੀ ॥

naanak man ke ka(n)m fiTiaa ganat na aavahee ||

O Nanak, wicked are the uncountable actions of the mind.

ਕਿਤੀ ਲਹਾ ਸਹੰਮ ਜਾ ਬਖਸੇ ਤਾ ਧਕਾ ਨਹੀ ॥੨॥

kitee lahaa saha(n)m jaa bakhase taa dhakaa nahee ||2||

They bring terrible and painful retributions, but if the Lord forgives me, then I will be spared this punishment. ||2||

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

sachaa amar chalaion kar sach furamaan ||

True is the Command He sends forth, and True are the Orders He issues.

ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

sadhaa nihachal rav rahiaa so purakh sujaan ||

Forever unmoving and unchanging, permeating and pervading everywhere, He is the All-knowing Primal Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

gur parasaadhee seveeaai sach sabadh neesaan ||

By Guru's Grace, serve Him, through the True Insignia of the Shabad.

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥

pooraa thaaT banaiaa ra(n)g gurmat maan ||

That which He makes is perfect; through the Guru's Teachings, enjoy His Love.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥

agam agochar alakh hai gurmukh har jaan ||11||

He is inaccessible, unfathomable and unseen; as Gurmukh, know the Lord. ||11||

ਨਾਨਕ ਬਦਰਾ ਮਾਲ ਕਾ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ॥

naanak badharaa maal kaa bheetar dhariaa aan ||

O Nanak, the bags of coins are brought in

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਦੀਬਾਣਿ ॥੧॥

khoTe khare parakheean saahib kai dheebaan ||1||

and placed in the Court of our Lord and Master, and there, the genuine and the counterfeit are separated. ||1||

ਨਾਵਣ ਚਲੇ ਤੀਰਥੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਤਨਿ ਚੋਰ ॥

naavan chale teerathee man khoTai tan chor ||

They go and bathe at sacred shrines of pilgrimage, but their minds are still evil, and their bodies are thieves.

ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ ॥

eik bhaau lathee naatiaa dhui bhaa chaReeas hor ||

Some of their filth is washed off by these baths, but they only accumulate twice as much.

ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥

baahar dhotee toomaRee a(n)dhar vis nikor ||

Like a gourd, they may be washed off on the outside, but on the inside, they are still filled with poison.

ਸਾਧ ਭਲੇ ਅਣਨਾਤਿਆ ਚੋਰ ਸਿ ਚੋਰਾ ਚੋਰ ॥੨॥

saadh bhale ananaatiaa chor s choraa chor ||2||

The holy man is blessed, even without such bathing, while a thief is a thief, no matter how much he bathes. ||2||

ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

aape hukam chalaidhaa jag dha(n)dhai laiaa ||

He Himself issues His Commands, and links the people of the world to their tasks.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

eik aape hee aap laian gur te sukh paiaa ||

He Himself joins some to Himself, and through the Guru, they find peace.

ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

dheh dhis ih man dhaavadhaa gur Thaak rahaiaa ||

The mind runs around in the ten directions; the Guru holds it still.

ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥

naavai no sabh lochadhee gurmatee paiaa ||

Everyone longs for the Name, but it is only found through the Guru's Teachings.

ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

dhur likhiaa meT na sakeeaai jo har likh paiaa ||12||

Your pre-ordained destiny, written by the Lord in the very beginning, cannot be erased. ||12||

ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥

dhui dheeve chaudheh haTanaale ||

The two lamps light the fourteen markets.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥

jete jeea tete vanajaare ||

There are just as many traders as there are living beings.

ਖੁਲੑੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥

khul(h)e haT hoaa vaapaar ||

The shops are open, and trading is going on;

ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

jo pahuchai so chalanahaar ||

whoever comes there, is bound to depart.

ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥

dharam dhalaal paae neesaan ||

The Righteous Judge of Dharma is the broker, who gives his sign of approval.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

naanak naam laahaa paravaan ||

O Nanak, those who earn the profit of the Naam are accepted and approved.

ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥

ghar aae vajee vaadhaiee ||

And when they return home, they are greeted with cheers;

ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

sach naam kee milee vaddiaaiee ||1||

they obtain the glorious greatness of the True Name. ||1||

ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ ਸੁਪੇਦਾ ਸੇ ਵੰਨ ॥

raatee hovan kaaleeaa supedhaa se va(n)n ||

Even when the night is dark, whatever is white retains its white color.

ਦਿਹੁ ਬਗਾ ਤਪੈ ਘਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕਾਲੇ ਵੰਨ ॥

dhih bagaa tapai ghanaa kaaliaa kaale va(n)n ||

And even when the light of day is dazzlingly bright, whatever is black retains its black color.

ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਿਆਨੁ ॥

a(n)dhe akalee baahare moorakh a(n)dh giaan ||

The blind fools have no wisdom at all; their understanding is blind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਕਬਹਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥

naanak nadharee baahare kabeh na paaveh maan ||2||

O Nanak, without the Lord's Grace, they will never receive honor. ||2||

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥

kaiaa koT rachaiaa har sachai aape ||

The True Lord Himself created the body-fortress.

ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥

eik dhoojai bhai khuaaian haumai vich viaape ||

Some are ruined through the love of duality, engrossed in egotism.

ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥

eih maanas janam dhula(n)bh saa manmukh sa(n)taape ||

This human body is so difficult to obtain; the self-willed manmukhs suffer in pain.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥

jis aap bujhaae so bujhasee jis satigur thaape ||

He alone understands, whom the Lord Himself causes to understand; he is blessed by the True Guru.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥

sabh jag khel rachaion sabh varatai aape ||13||

He created the entire world for His play; He is pervading amongst all. ||13||

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਰੰਡੀਆ ਕੁਟਣੀਆ ਦੀਬਾਣੁ ॥ ਵੇਦੀਨਾ ਕੀ ਦੋਸਤੀ ਵੇਦੀਨਾ ਕਾ ਖਾਣੁ ॥

choraa jaaraa ra(n)ddeeaa kuTaneeaa dheebaan || vedheenaa kee dhosatee vedheenaa kaa khaan ||

Thieves, adulterers, prostitutes and pimps, make friendships with the unrighteous, and eat with the unrighteous.

ਸਿਫਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਵਸੈ ਸੈਤਾਨੁ ॥

sifatee saar na jaananee sadhaa vasai saitaan ||

They do not know the value of the Lord's Praises, and Satan is always with them.

ਗਦਹੁ ਚੰਦਨਿ ਖਉਲੀਐ ਭੀ ਸਾਹੂ ਸਿਉ ਪਾਣੁ ॥

gadhahu cha(n)dhan khauleeaai bhee saahoo siau paan ||

If a donkey is anointed with sandalwood paste, he still loves to roll in the dirt.

ਨਾਨਕ ਕੂੜੈ ਕਤਿਐ ਕੂੜਾ ਤਣੀਐ ਤਾਣੁ ॥

naanak kooRai katiaai kooRaa taneeaai taan ||

O Nanak, by spinning falsehood, a fabric of falsehood is woven.

ਕੂੜਾ ਕਪੜੁ ਕਛੀਐ ਕੂੜਾ ਪੈਨਣੁ ਮਾਣੁ ॥੧॥

kooRaa kapaR kachheeaai kooRaa painan maan ||1||

False is the cloth and its measurement, and false is pride in such a garment. ||1||

ਬਾਂਗਾ ਬੁਰਗੂ ਸਿੰਙੀਆ ਨਾਲੇ ਮਿਲੀ ਕਲਾਣ ॥

baa(n)gaa buragoo si(n)n(g)eeaa naale milee kalaan ||

The callers to prayer, the flute-players, the horn-blowers, and also the singers

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

eik dhaate ik ma(n)gate naam teraa paravaan ||

- some are givers, and some are beggars; they become acceptable only through Your Name, Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਉ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥

naanak jin(h)ee sun kai ma(n)niaa hau tinaa viTahu kurabaan ||2||

O Nanak, I am a sacrifice to those who hear and accept the Name. ||2||

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥

maiaa moh sabh kooR hai kooRo hoi giaa ||

Attachment to Maya is totally false, and false are those who go that way.

ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥

haumai jhagaRaa paion jhagaRai jag muiaa ||

Through egotism, the world is caught in conflict and strife, and it dies.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥

gurmukh jhagaR chukaion iko rav rahiaa ||

The Gurmukh is free of conflict and strife, and sees the One Lord, pervading everywhere.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥

sabh aatam raam pachhaaniaa bhaujal tar giaa ||

Recognizing that the Supreme Soul is everywhere, he crosses over the terrifying world-ocean.

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥

jot samaanee jot vich har naam samiaa ||14||

His light merges into the Light, and he is absorbed into the Lord's Name. ||14||

ਸਤਿਗੁਰ ਭੀਖਿਆ ਦੇਹਿ ਮੈ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥

satigur bheekhiaa dheh mai too(n) sa(n)mrath dhaataar ||

O True Guru, bless me with Your charity; You are the All-powerful Giver.

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

haumai garab nivaareeaai kaam karodh aha(n)kaar ||

May I subdue and quiet my egotism, pride, sexual desire, anger and self-conceit.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਪਰਜਾਲੀਐ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥

lab lobh parajaaleeaai naam milai aadhaar ||

Burn away all my greed, and give me the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਵਤਨ ਨਿਰਮਲਾ ਮੈਲਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਇ ॥

ahinis navatan niramalaa mailaa kabahoo(n) na hoi ||

Day and night, keep me ever-fresh and new, spotless and pure; let me never be soiled by sin.

ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਛੁਟੀਐ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

naanak ieh bidh chhuTeeaai nadhar teree sukh hoi ||1||

O Nanak, in this way I am saved; by Your Grace, I have found peace. ||1||

ਇਕੋ ਕੰਤੁ ਸਬਾਈਆ ਜਿਤੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆਹ ॥

eiko ka(n)t sabaieeaa jitee dhar khaReeaaeh ||

There is only the one Husband Lord, for all who stand at His Door.

ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਪੁਛਹਿ ਬਾਤੜੀਆਹ ॥੨॥

naanak ka(n)tai rateeaa puchheh baataReeaaeh ||2||

O Nanak, they ask for news of their Husband Lord, from those who are imbued with His Love. ||2||

ਸਭੇ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਕਿਤੁ ॥

sabhe ka(n)tai rateeaa mai dhohaagan kit ||

All are imbued with love for their Husband Lord; I am a discarded bride - what good am I?

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਏਤੜੇ ਖਸਮੁ ਨ ਫੇਰੇ ਚਿਤੁ ॥੩॥

mai tan avagan etaRe khasam na fere chit ||3||

My body is filled with so many faults; my Lord and Master does not even turn His thoughts to me. ||3||

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਦੈ ਵਾਤਿ ॥

hau balihaaree tin kau sifat jinaa dhai vaat ||

I am a sacrifice to those who praise the Lord with their mouths.

ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਇਕ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਰਾਤਿ ॥੪॥

sabh raatee sohaaganee ik mai dhohaagan raat ||4||

All the nights are for the happy soul-brides; I am a discarded bride - if only I could have even one night with Him! ||4||

ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥

dhar ma(n)gat jaachai dhaan har dheejai kirapaa kar ||

I am a beggar at Your Door, begging for charity; O Lord, please grant me Your Mercy, and give to me.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥

gurmukh leh milai jan paavai naam har ||

As Gurmukh, unite me, your humble servant, with You, that I may receive Your Name.

ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥

anahadh sabadh vajai jotee jot dhar ||

Then, the unstruck melody of the Shabad will vibrate and resound, and my light will blend with the Light.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥

hiradhai har gun gai jai jai sabadh har ||

Within my heart, I sing the Glorious Praises of the Lord, and celebrate the Word of the Lord's Shabad.

ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥

jag meh varatai aap har setee preet kar ||15||

The Lord Himself is pervading and permeating the world; so fall in love with Him! ||15||

ਜਿਨੀ ਨ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕੰਤ ਨ ਪਾਇਓ ਸਾਉ ॥

jinee na paio prem ras ka(n)t na paio saau ||

Those who do not obtain the sublime essence, the love and delight of their Husband Lord,

ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਉ ॥੧॥

su(n)n(j)e ghar kaa paahunaa jiau aaiaa tiau jaau ||1||

ਸਉ ਓਲਾਮੑੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨਿੑ ਸਹੰਸ ॥

sau olaam(h)e dhinai ke raatee milani(h) saha(n)s ||

He receives hundreds and thousands of reprimands, day and night;

ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਛਡਿ ਕੈ ਕਰੰਗੀ ਲਗਾ ਹੰਸੁ ॥

sifat salaahan chhadd kai kara(n)gee lagaa ha(n)s ||

the swan-soul has renounced the Lord's Praises, and attached itself to a rotting carcass.

ਫਿਟੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਤੁ ਖਾਇ ਵਧਾਇਆ ਪੇਟੁ ॥

fiT ivehaa jeeviaa jit khai vadhaiaa peT ||

Cursed is that life, in which one only eats to fill his belly.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੋ ਦੁਸਮਨੁ ਹੇਤੁ ॥੨॥

naanak sache naam vin sabho dhusaman het ||2||

O Nanak, without the True Name, all one's friends turn to enemies. ||2||

ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

ddaaddee gun gaavai nit janam savaariaa ||

The minstrel continually sings the Glorious Praises of the Lord, to embellish his life.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥

gurmukh sev salaeh sachaa ur dhaariaa ||

The Gurmukh serves and praises the True Lord, enshrining Him within his heart.

ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਵੈ ਮਹਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥

ghar dhar paavai mahal naam piaariaa ||

He obtains his own home and mansion, by loving the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਹਉ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥

gurmukh paiaa naam hau gur kau vaariaa ||

As Gurmukh, I have obtained the Naam; I am a sacrifice to the Guru.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿਆ ॥੧੬॥

too aap savaareh aap sirajanahaariaa ||16||

You Yourself embellish and adorn us, O Creator Lord. ||16||

ਦੀਵਾ ਬਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥

dheevaa balai a(n)dheraa jai ||

When the lamp is lit, the darkness is dispelled;

ਬੇਦ ਪਾਠ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਖਾਇ ॥

bedh paaTh mat paapaa khai ||

reading the Vedas, sinful intellect is destroyed.

ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ ਨ ਜਾਪੈ ਚੰਦੁ ॥

augavai soor na jaapai cha(n)dh ||

When the sun rises, the moon is not visible.

ਜਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮਿਟੰਤੁ ॥

jeh giaan pragaas agiaan miTa(n)t ||

Wherever spiritual wisdom appears, ignorance is dispelled.

ਬੇਦ ਪਾਠ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ॥

bedh paaTh sa(n)saar kee kaar ||

Reading the Vedas is the world's occupation;

ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥

paRi(h) paRi(h) pa(n)ddit kareh beechaar ||

the Pandits read them, study them and contemplate them.

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭ ਹੋਇ ਖੁਆਰ ॥

bin boojhe sabh hoi khuaar ||

Without understanding, all are ruined.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥

naanak gurmukh utaras paar ||1||

O Nanak, the Gurmukh is carried across. ||1||

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

sabadhai saadh na aaio naam na lago piaar ||

Those who do not savor the Word of the Shabad, do not love the Naam, the Name of the Lord.

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoi khuaar ||

They speak insipidly with their tongues, and are continually disgraced.

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak piaai kirat kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||

O Nanak, they act according to the karma of their past actions, which no one can erase. ||2||

ਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥

j prabh saalaahe aapanaa so sobhaa paae ||

One who praises his God, receives honor.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

haumai vichahu dhoor kar sach ma(n)n vasaae ||

He drives out egotism from within himself, and enshrines the True Name within his mind.

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

sach baanee gun ucharai sachaa sukh paae ||

Through the True Word of the Guru's Bani, he chants the Glorious Praises of the Lord, and finds true peace.

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਏ ॥

mel bhiaa chiree vichhu(n)niaa gur purakh milaae ||

He is united with the Lord, after being separated for so long; the Guru, the Primal Being, unites him with the Lord.

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਵ ਸੁਧੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧੭॥

man mailaa iv sudh hai har naam dhiaae ||17||

In this way, his filthy mind is cleansed and purified, and he meditates on the Name of the Lord. ||17||

ਕਾਇਆ ਕੂਮਲ ਫੁਲ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਗੁਪਸਿ ਮਾਲ ॥

kaiaa koomal ful gun naanak gupas maal ||

With the fresh leaves of the body, and the flowers of virtue, Nanak has weaved his garland.

ਮਹਲਾ ੨ ॥

mahalaa doojaa ||

Second Mehla:

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ॥

naanak tinaa basa(n)t hai jin(h) ghar vasiaa ka(n)t ||

O Nanak, it is the spring season for those, within whose homes their Husband Lord abides.

ਜਿਨ ਕੇ ਕੰਤ ਦਿਸਾਪੁਰੀ ਸੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਫਿਰਹਿ ਜਲੰਤ ॥੨॥

jin ke ka(n)t dhisaapuree se ahinis fireh jala(n)t ||2||

But those, whose Husband Lord is far away in distant lands, continue burning, day and night. ||2||

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ॥

aape bakhase dhiaa kar gur satigur bachanee ||

The Merciful Lord Himself forgives those who dwell upon the Word of the Guru, the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵੀ ਗੁਣ ਰਵਾ ਮਨੁ ਸਚੈ ਰਚਨੀ ॥

anadhin sevee gun ravaa man sachai rachanee ||

Night and day, I serve the True Lord, and chant His Glorious Praises; my mind merges into Him.

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਲਖਨੀ ॥

prabh meraa bea(n)t hai a(n)t kinai na lakhanee ||

My God is infinite; no one knows His limit.

ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਜਪਨੀ ॥

satigur charanee lagiaa har naam nit japanee ||

Grasping hold of the feet of the True Guru, meditate continually on the Lord's Name.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਸਭਿ ਘਰੈ ਵਿਚਿ ਜਚਨੀ ॥੧੮॥

jo ichhai so fal paisee sabh gharai vich jachanee ||18||

Thus you shall obtain the fruits of your desires, and all wishes shall be fulfilled within your home. ||18||

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਪਹਿਲਾ ਮਉਲਿਓ ਸੋਇ ॥

pahil basa(n)tai aagaman pahilaa maulio soi ||

Spring brings forth the first blossoms, but the Lord blossoms earlier still.

ਜਿਤੁ ਮਉਲਿਐ ਸਭ ਮਉਲੀਐ ਤਿਸਹਿ ਨ ਮਉਲਿਹੁ ਕੋਇ ॥੧॥

jit mauliaai sabh mauleeaai tiseh na maulih koi ||1||

By His blossoming, everything blossoms; no one else causes Him to blossom forth. ||1||

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਤਿਸ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

pahil basa(n)tai aagaman tis kaa karahu beechaar ||

He blossoms forth even earlier than the spring; reflect upon Him.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥

naanak so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||2||

O Nanak, praise the One who gives Support to all. ||2||

ਮਿਲਿਐ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਹੋਇ ॥

miliaai miliaa naa milai milai miliaa je hoi ||

By uniting, the united one is not united; he unites, only if he is united.

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

a(n)tar aatamai jo milai miliaa kaheeaai soi ||3||

But if he unites deep within his soul, then he is said to be united. ||3||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

har har naam salaaheeaai sach kaar kamaavai ||

Praise the Name of the Lord, Har, Har, and practice truthful deeds.

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਵੈ ॥

dhoojee kaarai lagiaa fir jonee paavai ||

Attached to other deeds, one is consigned to wander in reincarnation.

ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

naam ratiaa naam paieeaai naame gun gaavai ||

Attuned to the Name, one obtains the Name, and through the Name, sings the Lord's Praises.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥

gur kai sabadh salaaheeaai har naam samaavai ||

Praising the Word of the Guru's Shabad, he merges in the Lord's Name.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥੧੯॥

satigur sevaa safal hai seviaai fal paavai ||19||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; serving Him, the fruits are obtained. ||19||

ਕਿਸ ਹੀ ਕੋਈ ਕੋਇ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਇਕੁ ਤੂ ॥

kis hee koiee koi ma(n)n(j) nimaanee ik too ||

Some people have others, but I am forlorn and dishonored; I have only You, Lord.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਰੋਇ ਜਾ ਲਗੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥੧॥

kiau na mareejai roi jaa lag chit na aavahee ||1||

I might as well just die crying, if You will not come into my mind. ||1||

ਜਾਂ ਸੁਖੁ ਤਾ ਸਹੁ ਰਾਵਿਓ ਦੁਖਿ ਭੀ ਸੰਮੑਾਲਿਓਇ ॥

jaa(n) sukh taa sahu raavio dhukh bhee sa(n)m(h)aalioi ||

When there is peace and pleasure, that is the time to remember your Husband Lord. In times of suffering and pain, remember Him then as well.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਉ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak kahai siaane'ee iau ka(n)t milaavaa hoi ||2||

Says Nanak, O wise bride, this is the way to meet your Husband Lord. ||2||

ਹਉ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

hau kiaa saalaahee kiram ja(n)t vaddee teree vaddiaaiee ||

I am a worm - how can I praise You, O Lord; Your glorious greatness is so great!

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥

too agam dhiaal aga(n)m hai aap laih milaiee ||

You are inaccessible, merciful and unapproachable; You Yourself unite us with Yourself.

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

mai tujh bin belee ko nahee too a(n)t sakhaiee ||

I have no other friend except You; in the end, You alone will be my Companion and Support.

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਤਿਨ ਲੈਹਿ ਛਡਾਈ ॥

jo teree saranaagatee tin laih chhaddaiee ||

You save those who enter Your Sanctuary.

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥੨੦॥੧॥

naanak veparavaahu hai tis til na tamaiee ||20||1||

O Nanak, He is care-free; He has no greed at all. ||20||1||