Raag Sorath

ਬੁਤ ਪੂਜਿ ਪੂਜਿ ਹਿੰਦੂ ਮੂਏ ਤੁਰਕ ਮੂਏ ਸਿਰੁ ਨਾਈ ॥

but pooj pooj hi(n)dhoo mooe turak mooe sir naiee ||

Worshipping their idols, the Hindus die; the Muslims die bowing their heads.

ਓਇ ਲੇ ਜਾਰੇ ਓਇ ਲੇ ਗਾਡੇ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਦੁਹੂ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

oi le jaare oi le gaadde teree gat dhuhoo na paiee ||1||

The Hindus cremate their dead, while the Muslims bury theirs; neither finds Your true state, Lord. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ਅੰਧ ਗਹੇਰਾ ॥

man re sa(n)saar a(n)dh gaheraa ||

O mind, the world is a deep, dark pit.

ਚਹੁ ਦਿਸ ਪਸਰਿਓ ਹੈ ਜਮ ਜੇਵਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

chahu dhis pasario hai jam jevaraa ||1|| rahaau ||

On all four sides, Death has spread his net. ||1||Pause||

ਕਬਿਤ ਪੜੇ ਪੜਿ ਕਬਿਤਾ ਮੂਏ ਕਪੜ ਕੇਦਾਰੈ ਜਾਈ ॥

kabit paRe paR kabitaa mooe kapaR kedhaarai jaiee ||

Reciting their poems, the poets die; the mystical ascetics die while journeying to Kaydaar Naat'h.

ਜਟਾ ਧਾਰਿ ਧਾਰਿ ਜੋਗੀ ਮੂਏ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਇਨਹਿ ਨ ਪਾਈ ॥੨॥

jaTaa dhaar dhaar jogee mooe teree gat ineh na paiee ||2||

The Yogis die, with their matted hair, but even they do not find Your state, Lord. ||2||

ਦਰਬੁ ਸੰਚਿ ਸੰਚਿ ਰਾਜੇ ਮੂਏ ਗਡਿ ਲੇ ਕੰਚਨ ਭਾਰੀ ॥

dharab sa(n)ch sa(n)ch raaje mooe gadd le ka(n)chan bhaaree ||

The kings die, gathering and hoarding their money, burying great quantities of gold.

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੂਏ ਰੂਪੁ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਨਾਰੀ ॥੩॥

bedh paRe paR pa(n)ddit mooe roop dhekh dhekh naaree ||3||

The Pandits die, reading and reciting the Vedas; women die, gazing at their own beauty. ||3||

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਭੈ ਬਿਗੂਤੇ ਦੇਖਹੁ ਨਿਰਖਿ ਸਰੀਰਾ ॥

raam naam bin sabhai bigoote dhekhahu nirakh sareeraa ||

Without the Lord's Name, all come to ruin; behold, and know this, O body.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ਕਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੧॥

har ke naam bin kin gat paiee keh upadhes kabeeraa ||4||1||

Without the Name of the Lord, who can find salvation? Kabeer speaks the Teachings. ||4||1||

ਜਬ ਜਰੀਐ ਤਬ ਹੋਇ ਭਸਮ ਤਨੁ ਰਹੈ ਕਿਰਮ ਦਲ ਖਾਈ ॥

jab jareeaai tab hoi bhasam tan rahai kiram dhal khaiee ||

When the body is burnt, it turns to ashes; if it is not cremated, then it is eaten by armies of worms.

ਕਾਚੀ ਗਾਗਰਿ ਨੀਰੁ ਪਰਤੁ ਹੈ ਇਆ ਤਨ ਕੀ ਇਹੈ ਬਡਾਈ ॥੧॥

kaachee gaagar neer parat hai iaa tan kee ihai baddaiee ||1||

The unbaked clay pitcher dissolves, when water is poured into it; this is also the nature of the body. ||1||

ਕਾਹੇ ਭਈਆ ਫਿਰਤੌ ਫੂਲਿਆ ਫੂਲਿਆ ॥

kaahe bhieeaa firatau fooliaa fooliaa ||

Why, O Siblings of Destiny, do you strut around, all puffed up with pride?

ਜਬ ਦਸ ਮਾਸ ਉਰਧ ਮੁਖ ਰਹਤਾ ਸੋ ਦਿਨੁ ਕੈਸੇ ਭੂਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jab dhas maas uradh mukh rahataa so dhin kaise bhooliaa ||1|| rahaau ||

Have you forgotten those days, when you were hanging, face down, for ten months? ||1||Pause||

ਜਿਉ ਮਧੁ ਮਾਖੀ ਤਿਉ ਸਠੋਰਿ ਰਸੁ ਜੋਰਿ ਜੋਰਿ ਧਨੁ ਕੀਆ ॥

jiau madh maakhee tiau saThor ras jor jor dhan keeaa ||

Like the bee which collects honey, the fool eagerly gathers and collects wealth.

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਲੇਹੁ ਲੇਹੁ ਕਰੀਐ ਭੂਤੁ ਰਹਨ ਕਿਉ ਦੀਆ ॥੨॥

maratee baar leh leh kareeaai bhoot rahan kiau dheeaa ||2||

At the time of death, they shout, ""Take him away, take him away! Why leave a ghost lying around?""||2||

ਦੇਹੁਰੀ ਲਉ ਬਰੀ ਨਾਰਿ ਸੰਗਿ ਭਈ ਆਗੈ ਸਜਨ ਸੁਹੇਲਾ ॥

dhehuree lau baree naar sa(n)g bhiee aagai sajan suhelaa ||

His wife accompanies him to the threshold, and his friends and companions beyond.

ਮਰਘਟ ਲਉ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਭਇਓ ਆਗੈ ਹੰਸੁ ਅਕੇਲਾ ॥੩॥

maraghaT lau sabh log kuTa(n)b bhio aagai ha(n)s akelaa ||3||

All the people and relatives go as far as the cremation grounds, and then, the soul-swan goes on alone. ||3||

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਪ੍ਰਾਨੀ ਪਰੇ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸ ਕੂਆ ॥

kahat kabeer sunahu re praanee pare kaal gras kooaa ||

Says Kabeer, listen, O mortal being: you have been seized by Death, and you have fallen into the deep, dark pit.

ਝੂਠੀ ਮਾਇਆ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਆ ਜਿਉ ਨਲਨੀ ਭ੍ਰਮਿ ਸੂਆ ॥੪॥੨॥

jhooThee maiaa aap ba(n)dhaiaa jiau nalanee bhram sooaa ||4||2||

You have entangled yourself in the false wealth of Maya, like the parrot caught in the trap. ||4||2||

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭੈ ਮਤ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕਰੀ ਕਰਮ ਕੀ ਆਸਾ ॥

bedh puraan sabhai mat sun kai karee karam kee aasaa ||

Listening to all the teachings of the Vedas and the Puraanas, I wanted to perform the religious rituals.

ਕਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸਭ ਲੋਗ ਸਿਆਨੇ ਉਠਿ ਪੰਡਿਤ ਪੈ ਚਲੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੧॥

kaal grasat sabh log siaane uTh pa(n)ddit pai chale niraasaa ||1||

But seeing all the wise men caught by Death, I arose and left the Pandits; now I am free of this desire. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਸਰਿਓ ਨ ਏਕੈ ਕਾਜਾ ॥

man re sario na ekai kaajaa ||

O mind, you have not completed the only task you were given;

ਭਜਿਓ ਨ ਰਘੁਪਤਿ ਰਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhajio na raghupat raajaa ||1|| rahaau ||

you have not meditated on the Lord, your King. ||1||Pause||

ਬਨ ਖੰਡ ਜਾਇ ਜੋਗੁ ਤਪੁ ਕੀਨੋ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਨਿ ਖਾਇਆ ॥

ban kha(n)dd jai jog tap keeno ka(n)dh mool chun khaiaa ||

Going to the forests, they practice Yoga and deep, austere meditation; they live on roots and the fruits they gather.

ਨਾਦੀ ਬੇਦੀ ਸਬਦੀ ਮੋਨੀ ਜਮ ਕੇ ਪਟੈ ਲਿਖਾਇਆ ॥੨॥

naadhee bedhee sabadhee monee jam ke paTai likhaiaa ||2||

The musicians, the Vedic scholars, the chanters of one word and the men of silence, all are listed on the Register of Death. ||2||

ਭਗਤਿ ਨਾਰਦੀ ਰਿਦੈ ਨ ਆਈ ਕਾਛਿ ਕੂਛਿ ਤਨੁ ਦੀਨਾ ॥

bhagat naaradhee ridhai na aaiee kaachh koochh tan dheenaa ||

Loving devotional worship does not enter into your heart; pampering and adorning your body, you must still give it up.

ਰਾਗ ਰਾਗਨੀ ਡਿੰਭ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਉਨਿ ਹਰਿ ਪਹਿ ਕਿਆ ਲੀਨਾ ॥੩॥

raag raaganee ddi(n)bh hoi baiThaa un har peh kiaa leenaa ||3||

You sit and play music, but you are still a hypocrite; what do you expect to receive from the Lord? ||3||

ਪਰਿਓ ਕਾਲੁ ਸਭੈ ਜਗ ਊਪਰ ਮਾਹਿ ਲਿਖੇ ਭ੍ਰਮ ਗਿਆਨੀ ॥

pario kaal sabhai jag uoopar maeh likhe bhram giaanee ||

Death has fallen on the whole world; the doubting religious scholars are also listed on the Register of Death.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਭਏ ਖਾਲਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਹ ਜਾਨੀ ॥੪॥੩॥

kahu kabeer jan bhe khaalase prem bhagat jeh jaanee ||4||3||

Says Kabeer, those humble people become pure - they become Khalsa - who know the Lord's loving devotional worship. ||4||3||

ਦੁਇ ਦੁਇ ਲੋਚਨ ਪੇਖਾ ॥

dhui dhui lochan pekhaa ||

With both of my eyes, I look around;

ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਖਾ ॥

hau har bin aaur na dhekhaa ||

I don't see anything except the Lord.

ਨੈਨ ਰਹੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥

nain rahe ra(n)g laiee ||

My eyes gaze lovingly upon Him,

ਅਬ ਬੇ ਗਲ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥

ab be gal kahan na jaiee ||1||

and now, I cannot speak of anything else. ||1||

ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

hamaraa bharam giaa bhau bhaagaa ||

My doubts were removed, and my fear ran away,

ਜਬ ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jab raam naam chit laagaa ||1|| rahaau ||

when my consciousness became attached to the Lord's Name. ||1||Pause||

ਬਾਜੀਗਰ ਡੰਕ ਬਜਾਈ ॥

baajeegar dda(n)k bajaiee ||

When the magician beats his tambourine,

ਸਭ ਖਲਕ ਤਮਾਸੇ ਆਈ ॥

sabh khalak tamaase aaiee ||

everyone comes to see the show.

ਬਾਜੀਗਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਸਕੇਲਾ ॥

baajeegar savaiaa(n)g sakelaa ||

When the magician winds up his show,

ਅਪਨੇ ਰੰਗ ਰਵੈ ਅਕੇਲਾ ॥੨॥

apane ra(n)g ravai akelaa ||2||

then he enjoys its play all alone. ||2||

ਕਥਨੀ ਕਹਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥

kathanee keh bharam na jaiee ||

By preaching sermons, one's doubt is not dispelled.

ਸਭ ਕਥਿ ਕਥਿ ਰਹੀ ਲੁਕਾਈ ॥

sabh kath kath rahee lukaiee ||

Everyone is tired of preaching and teaching.

ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥

jaa kau gurmukh aap bujhaiee ||

The Lord causes the Gurmukh to understand;

ਤਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥

taa ke hiradhai rahiaa samaiee ||3||

his heart remains permeated with the Lord. ||3||

ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ॥

gur ki(n)chat kirapaa keenee ||

When the Guru grants even a bit of His Grace,

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥

sabh tan man dheh har leenee ||

one's body, mind and entire being are absorbed into the Lord.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

keh kabeer ra(n)g raataa ||

Says Kabeer, I am imbued with the Lord's Love;

ਮਿਲਿਓ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ॥੪॥੪॥

milio jagajeevan dhaataa ||4||4||

I have met with the Life of the world, the Great Giver. ||4||4||

ਜਾ ਕੇ ਨਿਗਮ ਦੂਧ ਕੇ ਠਾਟਾ ॥

jaa ke nigam dhoodh ke ThaaTaa ||

Let the sacred scriptures be your milk and cream,

ਸਮੁੰਦੁ ਬਿਲੋਵਨ ਕਉ ਮਾਟਾ ॥

samu(n)dh bilovan kau maaTaa ||

and the ocean of the mind the churning vat.

ਤਾ ਕੀ ਹੋਹੁ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰੀ ॥

taa kee hoh bilovanahaaree ||

Be the butter-churner of the Lord,

ਕਿਉ ਮੇਟੈ ਗੋ ਛਾਛਿ ਤੁਹਾਰੀ ॥੧॥

kiau meTai go chhaachh tuhaaree ||1||

and your buttermilk shall not be wasted. ||1||

ਚੇਰੀ ਤੂ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰਸਿ ਭਤਾਰਾ ॥

cheree too raam na karas bhataaraa ||

O soul-bride slave, why don't you take the Lord as your Husband?

ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jagajeevan praan adhaaraa ||1|| rahaau ||

He is the Life of the world, the Support of the breath of life. ||1||Pause||

ਤੇਰੇ ਗਲਹਿ ਤਉਕੁ ਪਗ ਬੇਰੀ ॥

tere galeh tauk pag beree ||

The chain is around your neck, and the cuffs are on your feet.

ਤੂ ਘਰ ਘਰ ਰਮਈਐ ਫੇਰੀ ॥

too ghar ghar ramieeaai feree ||

The Lord has sent you wandering around from house to house.

ਤੂ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਚੇਰੀ ॥

too ajahu na chetas cheree ||

And still, you do not meditate on the Lord, O soul-bride, slave.

ਤੂ ਜਮਿ ਬਪੁਰੀ ਹੈ ਹੇਰੀ ॥੨॥

too jam bapuree hai heree ||2||

Death is watching you, O wretched woman. ||2||

ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੀ ॥

prabh karan karaavanahaaree ||

The Lord God is the Cause of causes.

ਕਿਆ ਚੇਰੀ ਹਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥

kiaa cheree haath bichaaree ||

What is in the hands of the poor soul-bride, the slave?

ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਗੀ ॥

soiee soiee jaagee ||

She awakens from her slumber,

ਜਿਤੁ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਲਾਗੀ ॥੩॥

jit laiee tit laagee ||3||

and she becomes attached to whatever the Lord attaches her. ||3||

ਚੇਰੀ ਤੈ ਸੁਮਤਿ ਕਹਾਂ ਤੇ ਪਾਈ ॥

cheree tai sumat kahaa(n) te paiee ||

O soul-bride, slave, where did you obtain that wisdom,

ਜਾ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਲੀਕ ਮਿਟਾਈ ॥

jaa te bhram kee leek miTaiee ||

by which you erased your inscription of doubt?

ਸੁ ਰਸੁ ਕਬੀਰੈ ਜਾਨਿਆ ॥

s ras kabeerai jaaniaa ||

Kabeer has tasted that subtle essence;

ਮੇਰੋ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੫॥

mero gur prasaadh man maaniaa ||4||5||

by Guru's Grace, his mind is reconciled with the Lord. ||4||5||

ਜਿਹ ਬਾਝੁ ਨ ਜੀਆ ਜਾਈ ॥

jeh baajh na jeeaa jaiee ||

Without Him, we cannot even live;

ਜਉ ਮਿਲੈ ਤ ਘਾਲ ਅਘਾਈ ॥

jau milai ta ghaal aghaiee ||

when we meet Him, then our task is completed.

ਸਦ ਜੀਵਨੁ ਭਲੋ ਕਹਾਂਹੀ ॥

sadh jeevan bhalo kahaa(n)hee ||

People say it is good to live forever,

ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥

mooe bin jeevan naahee ||1||

but without dying, there is no life. ||1||

ਅਬ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥

ab kiaa katheeaai giaan beechaaraa ||

So now, what sort wisdom should I contemplate and preach?

ਨਿਜ ਨਿਰਖਤ ਗਤ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

nij nirakhat gat biauhaaraa ||1|| rahaau ||

As I watch, worldly things dissipate. ||1||Pause||

ਘਸਿ ਕੁੰਕਮ ਚੰਦਨੁ ਗਾਰਿਆ ॥

ghas ku(n)kam cha(n)dhan gaariaa ||

Saffron is ground up, and mixed with sandalwood;

ਬਿਨੁ ਨੈਨਹੁ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥

bin nainahu jagat nihaariaa ||

without eyes, the world is seen.

ਪੂਤਿ ਪਿਤਾ ਇਕੁ ਜਾਇਆ ॥

poot pitaa ik jaiaa ||

The son has given birth to his father;

ਬਿਨੁ ਠਾਹਰ ਨਗਰੁ ਬਸਾਇਆ ॥੨॥

bin Thaahar nagar basaiaa ||2||

without a place, the city has been established. ||2||

ਜਾਚਕ ਜਨ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥

jaachak jan dhaataa paiaa ||

The humble beggar has found the Great Giver,

ਸੋ ਦੀਆ ਨ ਜਾਈ ਖਾਇਆ ॥

so dheeaa na jaiee khaiaa ||

but he is unable to eat what he has been given.

ਛੋਡਿਆ ਜਾਇ ਨ ਮੂਕਾ ॥

chhoddiaa jai na mookaa ||

He cannot leave it alone, but it is never exhausted.

ਅਉਰਨ ਪਹਿ ਜਾਨਾ ਚੂਕਾ ॥੩॥

aauran peh jaanaa chookaa ||3||

He shall not go to beg from others any longer. ||3||

ਜੋ ਜੀਵਨ ਮਰਨਾ ਜਾਨੈ ॥ ਸੋ ਪੰਚ ਸੈਲ ਸੁਖ ਮਾਨੈ ॥

jo jeevan maranaa jaanai || so pa(n)ch sail sukh maanai ||

Those select few, who know how to die while yet alive, enjoy great peace.

ਕਬੀਰੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥

kabeerai so dhan paiaa ||

Kabeer has found that wealth;

ਹਰਿ ਭੇਟਤ ਆਪੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥੪॥੬॥

har bheTat aap miTaiaa ||4||6||

meeting with the Lord, he has erased his self-conceit. ||4||6||

ਕਿਆ ਪੜੀਐ ਕਿਆ ਗੁਨੀਐ ॥

kiaa paReeaai kiaa guneeaai ||

What use is it to read, and what use is it to study?

ਕਿਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ ॥

kiaa bedh puraanaa(n) suneeaai ||

What use is it to listen to the Vedas and the Puraanas?

ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥

paRe sune kiaa hoiee ||

What use is reading and listening,

ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੋਈ ॥੧॥

jau sahaj na milio soiee ||1||

if celestial peace is not attained? ||1||

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥

har kaa naam na japas gavaaraa ||

The fool does not chant the Name of the Lord.

ਕਿਆ ਸੋਚਹਿ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kiaa socheh baara(n) baaraa ||1|| rahaau ||

So what does he think of, over and over again? ||1||Pause||

ਅੰਧਿਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ ॥

a(n)dhiaare dheepak chaheeaai ||

In the darkness, we need a lamp

ਇਕ ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਲਹੀਐ ॥

eik basat agochar laheeaai ||

to find the incomprehensible thing.

ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਪਾਈ ॥

basat agochar paiee ||

I have found this incomprehensible thing;

ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥

ghaT dheepak rahiaa samaiee ||2||

my mind is illuminated and enlightened. ||2||

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਨਿਆ ॥

keh kabeer ab jaaniaa ||

Says Kabeer, now I know Him;

ਜਬ ਜਾਨਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

jab jaaniaa tau man maaniaa ||

since I know Him, my mind is pleased and appeased.

ਮਨ ਮਾਨੇ ਲੋਗੁ ਨ ਪਤੀਜੈ ॥

man maane log na pateejai ||

My mind is pleased and appeased, and yet, people do not believe it.

ਨ ਪਤੀਜੈ ਤਉ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥੩॥੭॥

n pateejai tau kiaa keejai ||3||7||

They do not believe it, so what can I do? ||3||7||

ਹ੍ਰਿਦੈ ਕਪਟੁ ਮੁਖ ਗਿਆਨੀ ॥

hiradhai kapaT mukh giaanee ||

In his heart there is deception, and yet in his mouth are words of wisdom.

ਝੂਠੇ ਕਹਾ ਬਿਲੋਵਸਿ ਪਾਨੀ ॥੧॥

jhooThe kahaa bilovas paanee ||1||

You are false - why are you churning water? ||1||

ਕਾਂਇਆ ਮਾਂਜਸਿ ਕਉਨ ਗੁਨਾਂ ॥

kaa(n)iaa maa(n)jas kaun gunaa(n) ||

Why do you bother to wash your body?

ਜਉ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹੈ ਮਲਨਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jau ghaT bheetar hai malanaa(n) ||1|| rahaau ||

Your heart is still full of filth. ||1||Pause||

ਲਉਕੀ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨੑਾਈ ॥

laukee aThasaTh teerath n(h)aiee ||

The gourd may be washed at the sixty-eight sacred shrines,

ਕਉਰਾਪਨੁ ਤਊ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥

kauraapan tuoo na jaiee ||2||

but even then, its bitterness is not removed. ||2||

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਬੀਚਾਰੀ ॥

keh kabeer beechaaree ||

Says Kabeer after deep contemplation,

ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਤਾਰਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥੩॥੮॥

bhav saagar taar muraaree ||3||8||

please help me cross over the terrifying world-ocean, O Lord, O Destroyer of ego. ||3||8||

ਬਹੁ ਪਰਪੰਚ ਕਰਿ ਪਰ ਧਨੁ ਲਿਆਵੈ ॥

bahu parapa(n)ch kar par dhan liaavai ||

Practicing great hypocrisy, he acquires the wealth of others.

ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਪਹਿ ਆਨਿ ਲੁਟਾਵੈ ॥੧॥

sut dhaaraa peh aan luTaavai ||1||

Returning home, he squanders it on his wife and children. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਭੂਲੇ ਕਪਟੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥

man mere bhoole kapaT na keejai ||

O my mind, do not practice deception, even inadvertently.

ਅੰਤਿ ਨਿਬੇਰਾ ਤੇਰੇ ਜੀਅ ਪਹਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a(n)t niberaa tere jeea peh leejai ||1|| rahaau ||

In the end, your own soul shall have to answer for its account. ||1||Pause||

ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ਜਰਾ ਜਨਾਵੈ ॥

chhin chhin tan chheejai jaraa janaavai ||

Moment by moment, the body is wearing away, and old age is asserting itself.

ਤਬ ਤੇਰੀ ਓਕ ਕੋਈ ਪਾਨੀਓ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥

tab teree ok koiee paaneeo na paavai ||2||

And then, when you are old, no one shall pour water into your cup. ||2||

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਕੋਈ ਨਹੀ ਤੇਰਾ ॥

kahat kabeer koiee nahee teraa ||

Says Kabeer, no one belongs to you.

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਜਪਹਿ ਸਵੇਰਾ ॥੩॥੯॥

hiradhai raam kee na japeh saveraa ||3||9||

Why not chant the Lord's Name in your heart, when you are still young? ||3||9||

ਸੰਤਹੁ ਮਨ ਪਵਨੈ ਸੁਖੁ ਬਨਿਆ ॥

sa(n)tahu man pavanai sukh baniaa ||

O Saints, my windy mind has now become peaceful and still.

ਕਿਛੁ ਜੋਗੁ ਪਰਾਪਤਿ ਗਨਿਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥

kichh jog paraapat ganiaa || rahaau ||

It seems that I have learned something of the science of Yoga. ||Pause||

ਗੁਰਿ ਦਿਖਲਾਈ ਮੋਰੀ ॥

gur dhikhalaiee moree ||

The Guru has shown me the hole,

ਜਿਤੁ ਮਿਰਗ ਪੜਤ ਹੈ ਚੋਰੀ ॥

jit mirag paRat hai choree ||

through which the deer carefully enters.

ਮੂੰਦਿ ਲੀਏ ਦਰਵਾਜੇ ॥

moo(n)dh le'ee dharavaaje ||

I have now closed off the doors,

ਬਾਜੀਅਲੇ ਅਨਹਦ ਬਾਜੇ ॥੧॥

baajeeale anahadh baaje ||1||

and the unstruck celestial sound current resounds. ||1||

ਕੁੰਭ ਕਮਲੁ ਜਲਿ ਭਰਿਆ ॥

ku(n)bh kamal jal bhariaa ||

The pitcher of my heart-lotus is filled with water;

ਜਲੁ ਮੇਟਿਆ ਊਭਾ ਕਰਿਆ ॥

jal meTiaa uoobhaa kariaa ||

I have spilled out the water, and set it upright.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਜਾਨਿਆ ॥

kahu kabeer jan jaaniaa ||

Says Kabeer, the Lord's humble servant, this I know.

ਜਉ ਜਾਨਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੨॥੧੦॥

jau jaaniaa tau man maaniaa ||2||10||

Now that I know this, my mind is pleased and appeased. ||2||10||

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ॥

raag soraTh ||

Raag Sorat'h:

ਭੂਖੇ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥

bhookhe bhagat na keejai ||

I am so hungry, I cannot perform devotional worship service.

ਯਹ ਮਾਲਾ ਅਪਨੀ ਲੀਜੈ ॥

yeh maalaa apanee leejai ||

Here, Lord, take back Your mala.

ਹਉ ਮਾਂਗਉ ਸੰਤਨ ਰੇਨਾ ॥

hau maa(n)gau sa(n)tan renaa ||

I beg for the dust of the feet of the Saints.

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕਾ ਦੇਨਾ ॥੧॥

mai naahee kisee kaa dhenaa ||1||

I do not owe anyone anything. ||1||

ਮਾਧੋ ਕੈਸੀ ਬਨੈ ਤੁਮ ਸੰਗੇ ॥

maadho kaisee banai tum sa(n)ge ||

O Lord, how can I be with You?

ਆਪਿ ਨ ਦੇਹੁ ਤ ਲੇਵਉ ਮੰਗੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

aap na dheh ta levau ma(n)ge || rahaau ||

If You do not give me Yourself, then I shall beg until I get You. ||Pause||

ਦੁਇ ਸੇਰ ਮਾਂਗਉ ਚੂਨਾ ॥

dhui ser maa(n)gau choonaa ||

I ask for two kilos of flour,

ਪਾਉ ਘੀਉ ਸੰਗਿ ਲੂਨਾ ॥

paau gheeau sa(n)g loonaa ||

and half a pound of ghee, and salt.

ਅਧ ਸੇਰੁ ਮਾਂਗਉ ਦਾਲੇ ॥

adh ser maa(n)gau dhaale ||

I ask for a pound of beans,

ਮੋ ਕਉ ਦੋਨਉ ਵਖਤ ਜਿਵਾਲੇ ॥੨॥

mo kau dhonau vakhat jivaale ||2||

which I shall eat twice a day. ||2||

ਖਾਟ ਮਾਂਗਉ ਚਉਪਾਈ ॥

khaaT maa(n)gau chaupaiee ||

I ask for a cot, with four legs,

ਸਿਰਹਾਨਾ ਅਵਰ ਤੁਲਾਈ ॥

sirahaanaa avar tulaiee ||

and a pillow and mattress.

ਊਪਰ ਕਉ ਮਾਂਗਉ ਖੀਂਧਾ ॥

uoopar kau maa(n)gau khee(n)dhaa ||

I ask for a quilt to cover myself.

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੈ ਜਨੁ ਥੀਂਧਾ ॥੩॥

teree bhagat karai jan tha(n)eedhaa ||3||

Your humble servant shall perform Your devotional worship service with love. ||3||

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਲਬੋ ॥

mai naahee keetaa labo ||

I have no greed;

ਇਕੁ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਮੈ ਫਬੋ ॥

eik naau teraa mai fabo ||

Your Name is the only ornament I wish for.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

keh kabeer man maaniaa ||

Says Kabeer, my mind is pleased and appeased;

ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਹਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥੪॥੧੧॥

man maaniaa tau har jaaniaa ||4||11||

now that my mind is pleased and appeased, I have come to know the Lord. ||4||11||

ਜਬ ਦੇਖਾ ਤਬ ਗਾਵਾ ॥

jab dhekhaa tab gaavaa ||

When I see Him, I sing His Praises.

ਤਉ ਜਨ ਧੀਰਜੁ ਪਾਵਾ ॥੧॥

tau jan dheeraj paavaa ||1||

Then I, his humble servant, become patient. ||1||

ਨਾਦਿ ਸਮਾਇਲੋ ਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਲੇ ਦੇਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

naadh samailo re satigur bheTile dhevaa ||1|| rahaau ||

Meeting the Divine True Guru, I merge into the sound current of the Naad. ||1||Pause||

ਜਹ ਝਿਲਿ ਮਿਲਿ ਕਾਰੁ ਦਿਸੰਤਾ ॥

jeh jhil mil kaar dhisa(n)taa ||

Where the dazzling white light is seen,

ਤਹ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਬਜੰਤਾ ॥

teh anahadh sabadh baja(n)taa ||

there the unstruck sound current of the Shabad resounds.

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥

jotee jot samaanee ||

One's light merges in the Light;

ਮੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨੀ ॥੨॥

mai gur parasaadhee jaanee ||2||

by Guru's Grace, I know this. ||2||

ਰਤਨ ਕਮਲ ਕੋਠਰੀ ॥

ratan kamal koTharee ||

The jewels are in the treasure chamber of the heart-lotus.

ਚਮਕਾਰ ਬੀਜੁਲ ਤਹੀ ॥

chamakaar beejul tahee ||

They sparkle and glitter like lightning.

ਨੇਰੈ ਨਾਹੀ ਦੂਰਿ ॥

nerai naahee dhoor ||

The Lord is near at hand, not far away.

ਨਿਜ ਆਤਮੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥

nij aatamai rahiaa bharapoor ||3||

He is totally permeating and pervading in my soul. ||3||

ਜਹ ਅਨਹਤ ਸੂਰ ਉਜੵਾਰਾ ॥

jeh anahat soor ujayeaaraa ||

Where the light of the undying sun shines,

ਤਹ ਦੀਪਕ ਜਲੈ ਛੰਛਾਰਾ ॥

teh dheepak jalai chha(n)chhaaraa ||

the light of burning lamps seems insignificant.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨਿਆ ॥

gur parasaadhee jaaniaa ||

By Guru's Grace, I know this.

ਜਨੁ ਨਾਮਾ ਸਹਜ ਸਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥

jan naamaa sahaj samaaniaa ||4||1||

Servant Naam Dayv is absorbed in the Celestial Lord. ||4||1||

ਘਰੁ ੪ ਸੋਰਠਿ ॥

ghar chauthhaa soraTh ||

Fourth House, Sorat'h:

ਪਾੜ ਪੜੋਸਣਿ ਪੂਛਿ ਲੇ ਨਾਮਾ ਕਾ ਪਹਿ ਛਾਨਿ ਛਵਾਈ ਹੋ ॥

paaR paRosan poochh le naamaa kaa peh chhaan chhavaiee ho ||

The woman next door asked Naam Dayv, ""Who built your house?

ਤੋ ਪਹਿ ਦੁਗਣੀ ਮਜੂਰੀ ਦੈਹਉ ਮੋ ਕਉ ਬੇਢੀ ਦੇਹੁ ਬਤਾਈ ਹੋ ॥੧॥

to peh dhuganee majooree dhaihau mo kau beddee dheh bataiee ho ||1||

I shall pay him double wages. Tell me, who is your carpenter?""||1||

ਰੀ ਬਾਈ ਬੇਢੀ ਦੇਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥

ree baiee beddee dhen na jaiee ||

O sister, I cannot give this carpenter to you.

ਦੇਖੁ ਬੇਢੀ ਰਹਿਓ ਸਮਾਈ ॥

dhekh beddee rahio samaiee ||

Behold, my carpenter is pervading everywhere.

ਹਮਾਰੈ ਬੇਢੀ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hamaarai beddee praan adhaaraa ||1|| rahaau ||

My carpenter is the Support of the breath of life. ||1||Pause||

ਬੇਢੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਜੂਰੀ ਮਾਂਗੈ ਜਉ ਕੋਊ ਛਾਨਿ ਛਵਾਵੈ ਹੋ ॥

beddee preet majooree maa(n)gai jau kouoo chhaan chhavaavai ho ||

This carpenter demands the wages of love, if someone wants Him to build their house.

ਲੋਗ ਕੁਟੰਬ ਸਭਹੁ ਤੇ ਤੋਰੈ ਤਉ ਆਪਨ ਬੇਢੀ ਆਵੈ ਹੋ ॥੨॥

log kuTa(n)b sabhahu te torai tau aapan beddee aavai ho ||2||

When one breaks his ties with all the people and relatives, then the carpenter comes of His own accord. ||2||

ਐਸੋ ਬੇਢੀ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਸਭ ਅੰਤਰ ਸਭ ਠਾਂਈ ਹੋ ॥

aaiso beddee baran na saakau sabh a(n)tar sabh Thaa(n)iee ho ||

ਗੂੰਗੈ ਮਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਪੂਛੇ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ਹੋ ॥੩॥

goo(n)gai mahaa a(n)mirat ras chaakhiaa poochhe kahan na jaiee ho ||3||

The mute tastes the most sublime ambrosial nectar, but if you ask him to describe it, he cannot. ||3||

ਬੇਢੀ ਕੇ ਗੁਣ ਸੁਨਿ ਰੀ ਬਾਈ ਜਲਧਿ ਬਾਂਧਿ ਧ੍ਰੂ ਥਾਪਿਓ ਹੋ ॥

beddee ke gun sun ree baiee jaladh baa(n)dh dhraoo thaapio ho ||

Listen to the virtues of this carpenter, O sister; He stopped the oceans, and established Dhroo as the pole star.

ਨਾਮੇ ਕੇ ਸੁਆਮੀ ਸੀਅ ਬਹੋਰੀ ਲੰਕ ਭਭੀਖਣ ਆਪਿਓ ਹੋ ॥੪॥੨॥

naame ke suaamee seea bahoree la(n)k bhabheekhan aapio ho ||4||2||

Naam Dayv's Lord Master brought Sita back, and gave Sri Lanka to Bhabheekhan. ||4||2||

ਸੋਰਠਿ ਘਰੁ ੩ ॥

soraTh ghar teejaa ||

Sorat'h, Third House:

ਅਣਮੜਿਆ ਮੰਦਲੁ ਬਾਜੈ ॥

anamaRiaa ma(n)dhal baajai ||

The skinless drum plays.

ਬਿਨੁ ਸਾਵਣ ਘਨਹਰੁ ਗਾਜੈ ॥

bin saavan ghanahar gaajai ||

Without the rainy season, the clouds shake with thunder.

ਬਾਦਲ ਬਿਨੁ ਬਰਖਾ ਹੋਈ ॥

baadhal bin barakhaa hoiee ||

Without clouds, the rain falls,

ਜਉ ਤਤੁ ਬਿਚਾਰੈ ਕੋਈ ॥੧॥

jau tat bichaarai koiee ||1||

if one contemplates the essence of reality. ||1||

ਮੋ ਕਉ ਮਿਲਿਓ ਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ ॥

mo kau milio raam sanehee ||

I have met my Beloved Lord.

ਜਿਹ ਮਿਲਿਐ ਦੇਹ ਸੁਦੇਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jeh miliaai dheh sudhehee ||1|| rahaau ||

Meeting with Him, my body is made beauteous and sublime. ||1||Pause||

ਮਿਲਿ ਪਾਰਸ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇਆ ॥

mil paaras ka(n)chan hoiaa ||

Touching the philosopher's stone, I have been transformed into gold.

ਮੁਖ ਮਨਸਾ ਰਤਨੁ ਪਰੋਇਆ ॥

mukh manasaa ratan paroiaa ||

I have threaded the jewels into my mouth and mind.

ਨਿਜ ਭਾਉ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ॥

nij bhaau bhiaa bhram bhaagaa ||

I love Him as my own, and my doubt has been dispelled.

ਗੁਰ ਪੂਛੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਗਾ ॥੨॥

gur poochhe man pateeaagaa ||2||

Seeking the Guru's guidance, my mind is content. ||2||

ਜਲ ਭੀਤਰਿ ਕੁੰਭ ਸਮਾਨਿਆ ॥

jal bheetar ku(n)bh samaaniaa ||

The water is contained within the pitcher;

ਸਭ ਰਾਮੁ ਏਕੁ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥

sabh raam ek kar jaaniaa ||

I know that the One Lord is contained in all.

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

gur chele hai man maaniaa ||

The mind of the disciple has faith in the Guru.

ਜਨ ਨਾਮੈ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੩॥੩॥

jan naamai tat pachhaaniaa ||3||3||

Servant Naam Dayv understands the essence of reality. ||3||3||

ਜਬ ਹਮ ਹੋਤੇ ਤਬ ਤੂ ਨਾਹੀ ਅਬ ਤੂਹੀ ਮੈ ਨਾਹੀ ॥

jab ham hote tab too naahee ab toohee mai naahee ||

When I am in my ego, then You are not with me. Now that You are with me, there is no egotism within me.

ਅਨਲ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਲਹਰਿ ਮਇ ਓਦਧਿ ਜਲ ਕੇਵਲ ਜਲ ਮਾਂਹੀ ॥੧॥

anal agam jaise lahar mi odhadh jal keval jal maa(n)hee ||1||

The wind may raise up huge waves in the vast ocean, but they are just water in water. ||1||

ਮਾਧਵੇ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਭ੍ਰਮੁ ਐਸਾ ॥

maadhave kiaa kaheeaai bhram aaisaa ||

O Lord, what can I say about such an illusion?

ਜੈਸਾ ਮਾਨੀਐ ਹੋਇ ਨ ਤੈਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaisaa maaneeaai hoi na taisaa ||1|| rahaau ||

Things are not as they seem. ||1||Pause||

ਨਰਪਤਿ ਏਕੁ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਸੋਇਆ ਸੁਪਨੇ ਭਇਆ ਭਿਖਾਰੀ ॥

narapat ek si(n)ghaasan soiaa supane bhiaa bhikhaaree ||

It is like the king, who falls asleep upon his throne, and dreams that he is a beggar.

ਅਛਤ ਰਾਜ ਬਿਛੁਰਤ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੨॥

achhat raaj bichhurat dhukh paiaa so gat bhiee hamaaree ||2||

His kingdom is intact, but separated from it, he suffers in sorrow. Such is my own condition. ||2||

ਰਾਜ ਭੁਇਅੰਗ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜੈਸੇ ਹਹਿ ਅਬ ਕਛੁ ਮਰਮੁ ਜਨਾਇਆ ॥

raaj bhuia(n)g prasa(n)g jaise heh ab kachh maram janaiaa ||

Like the story of the rope mistaken for a snake, the mystery has now been explained to me.

ਅਨਿਕ ਕਟਕ ਜੈਸੇ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਅਬ ਕਹਤੇ ਕਹਨੁ ਨ ਆਇਆ ॥੩॥

anik kaTak jaise bhool pare ab kahate kahan na aaiaa ||3||

Like the many bracelets, which I mistakenly thought were gold; now, I do not say what I said then. ||3||

ਸਰਬੇ ਏਕੁ ਅਨੇਕੈ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਘਟ ਭੋੁਗਵੈ ਸੋਈ ॥

sarabe ek anekai suaamee sabh ghaT bhuogavai soiee ||

The One Lord is pervading the many forms; He enjoys Himself in all hearts.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਹਾਥ ਪੈ ਨੇਰੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੪॥੧॥

keh ravidhaas haath pai nerai sahaje hoi su hoiee ||4||1||

Says Ravi Daas, the Lord is nearer than our own hands and feet. Whatever will be, will be. ||4||1||

ਜਉ ਹਮ ਬਾਂਧੇ ਮੋਹ ਫਾਸ ਹਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਧਨਿ ਤੁਮ ਬਾਧੇ ॥

jau ham baa(n)dhe moh faas ham prem badhan tum baadhe ||

If I am bound by the noose of emotional attachment, then I shall bind You, Lord, with the bonds of love.

ਅਪਨੇ ਛੂਟਨ ਕੋ ਜਤਨੁ ਕਰਹੁ ਹਮ ਛੂਟੇ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ॥੧॥

apane chhooTan ko jatan karahu ham chhooTe tum aaraadhe ||1||

Go ahead and try to escape, Lord; I have escaped by worshipping and adoring You. ||1||

ਮਾਧਵੇ ਜਾਨਤ ਹਹੁ ਜੈਸੀ ਤੈਸੀ ॥

maadhave jaanat hahu jaisee taisee ||

O Lord, You know my love for You.

ਅਬ ਕਹਾ ਕਰਹੁਗੇ ਐਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ab kahaa karahuge aaisee ||1|| rahaau ||

Now, what will You do? ||1||Pause||

ਮੀਨੁ ਪਕਰਿ ਫਾਂਕਿਓ ਅਰੁ ਕਾਟਿਓ ਰਾਂਧਿ ਕੀਓ ਬਹੁ ਬਾਨੀ ॥

meen pakar faa(n)kio ar kaaTio raa(n)dh keeo bahu baanee ||

A fish is caught, cut up, and cooked it in many different ways.

ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕੀਨੋ ਤਊ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਪਾਨੀ ॥੨॥

kha(n)dd kha(n)dd kar bhojan keeno tuoo na bisario paanee ||2||

Bit by bit, it is eaten, but still, it does not forget the water. ||2||

ਆਪਨ ਬਾਪੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕੋ ਭਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਰਾਜਾ ॥

aapan baapai naahee kisee ko bhaavan ko har raajaa ||

The Lord, our King, is father to no one, except those who love Him.

ਮੋਹ ਪਟਲ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਓ ਭਗਤ ਨਹੀ ਸੰਤਾਪਾ ॥੩॥

moh paTal sabh jagat biaapio bhagat nahee sa(n)taapaa ||3||

The veil of emotional attachment has been cast over the entire world, but it does not bother the Lord's devotee. ||3||

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤਿ ਇਕ ਬਾਢੀ ਅਬ ਇਹ ਕਾ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ॥

keh ravidhaas bhagat ik baaddee ab ieh kaa siau kaheeaai ||

Says Ravi Daas, my devotion to the One Lord is increasing; now, who can I tell this to?

ਜਾ ਕਾਰਨਿ ਹਮ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ਸੋ ਦੁਖੁ ਅਜਹੂ ਸਹੀਐ ॥੪॥੨॥

jaa kaaran ham tum aaraadhe so dhukh ajahoo saheeaai ||4||2||

That which brought me to worship and adore You - I am still suffering that pain. ||4||2||

ਦੁਲਭ ਜਨਮੁ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਾਤ ਅਬਿਬੇਕੈ ॥

dhulabh janam pu(n)n fal paio birathaa jaat abibekai ||

I obtained this precious human life as a reward for my past actions, but without discriminating wisdom, it is wasted in vain.

ਰਾਜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮਸਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਆਸਨ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਹ ਲੇਖੈ ॥੧॥

raaje i(n)dhr samasar gireh aasan bin har bhagat kahahu keh lekhai ||1||

ਨ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੋ ਰਸੁ ॥

n beechaario raajaa raam ko ras ||

You have not considered the sublime essence of the Name of the Lord, our King;

ਜਿਹ ਰਸ ਅਨ ਰਸ ਬੀਸਰਿ ਜਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jeh ras an ras beesar jaahee ||1|| rahaau ||

this sublime essence shall cause you to forget all other essences. ||1||Pause||

ਜਾਨਿ ਅਜਾਨ ਭਏ ਹਮ ਬਾਵਰ ਸੋਚ ਅਸੋਚ ਦਿਵਸ ਜਾਹੀ ॥

jaan ajaan bhe ham baavar soch asoch dhivas jaahee ||

We do not know what we need to know, and we have become insane. We do not consider what we should consider; our days are passing away.

ਇੰਦ੍ਰੀ ਸਬਲ ਨਿਬਲ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਪਰਮਾਰਥ ਪਰਵੇਸ ਨਹੀ ॥੨॥

ei(n)dhree sabal nibal bibek budh paramaarath paraves nahee ||2||

Our passions are strong, and our discriminating intellect is weak; we have no access to the supreme objective. ||2||

ਕਹੀਅਤ ਆਨ ਅਚਰੀਅਤ ਅਨ ਕਛੁ ਸਮਝ ਨ ਪਰੈ ਅਪਰ ਮਾਇਆ ॥

kaheeat aan achareeat an kachh samajh na parai apar maiaa ||

We say one thing, and do something else; entangled in endless Maya, we do not understand anything.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ਦਾਸ ਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਕੋਪੁ ਕਰਹੁ ਜੀਅ ਦਇਆ ॥੩॥੩॥

keh ravidhaas udhaas dhaas mat parahar kop karahu jeea dhiaa ||3||3||

ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਸੁਰਤਰ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਮਧੇਨੁ ਬਸਿ ਜਾ ਕੇ ॥

sukh saagar suratar chi(n)taaman kaamadhen bas jaa ke ||

He is the ocean of peace; the miraculous tree of life, the wish-fulfilling jewel, and the Kaamadhayna, the cow which fulfills all desires, all are in His power.

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਤਾ ਕੇ ॥੧॥

chaar padhaarath asaT dhasaa sidh nav nidh kar tal taa ke ||1||

The four great blessings, the eighteen supernatural spiritual powers of the Siddhas, and the nine treasures, are all in the palm of His hand. ||1||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨ ਜਪਹਿ ਰਸਨਾ ॥

har har har na japeh rasanaa ||

You do not chant with your tongue the Name of the Lord, Har, Har, Har.

ਅਵਰ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ਬਚਨ ਰਚਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

avar sabh tiaag bachan rachanaa ||1|| rahaau ||

Abandon your involvement in all other words. ||1||Pause||

ਨਾਨਾ ਖਿਆਨ ਪੁਰਾਨ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਚਉਤੀਸ ਅਖਰ ਮਾਂਹੀ ॥

naanaa khiaan puraan bedh bidh chautees akhar maa(n)hee ||

The various Shaastras, Puranaas, and the Vedas of Brahma, are made up of thirty-four letters.

ਬਿਆਸ ਬਿਚਾਰਿ ਕਹਿਓ ਪਰਮਾਰਥੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ॥੨॥

biaas bichaar kahio paramaarath raam naam sar naahee ||2||

After deep contemplation, Vyaas spoke of the supreme objective; there is nothing equal to the Lord's Name. ||2||

ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਹਤ ਫੁਨਿ ਬਡੈ ਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

sahaj samaadh upaadh rahat fun baddai bhaag liv laagee ||

Very fortunate are those who are absorbed in celestial bliss, and released from their entanglements; they are lovingly attached to the Lord.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਰਿਦੈ ਧਰਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਭੈ ਭਾਗੀ ॥੩॥੪॥

keh ravidhaas pragaas ridhai dhar janam maran bhai bhaagee ||3||4||

Says Ravi Daas, enshrine the Lord's Light within your heart, and your fear of birth and death shall run away from you. ||3||4||

ਜਉ ਤੁਮ ਗਿਰਿਵਰ ਤਉ ਹਮ ਮੋਰਾ ॥

jau tum girivar tau ham moraa ||

If You are the mountain, Lord, then I am the peacock.

ਜਉ ਤੁਮ ਚੰਦ ਤਉ ਹਮ ਭਏ ਹੈ ਚਕੋਰਾ ॥੧॥

jau tum cha(n)dh tau ham bhe hai chakoraa ||1||

If You are the moon, then I am the partridge in love with it. ||1||

ਮਾਧਵੇ ਤੁਮ ਨ ਤੋਰਹੁ ਤਉ ਹਮ ਨਹੀ ਤੋਰਹਿ ॥

maadhave tum na torahu tau ham nahee toreh ||

O Lord, if You will not break with me, then I will not break with You.

ਤੁਮ ਸਿਉ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸਿਉ ਜੋਰਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

tum siau tor kavan siau joreh ||1|| rahaau ||

For, if I were to break with You, with whom would I then join? ||1||Pause||

ਜਉ ਤੁਮ ਦੀਵਰਾ ਤਉ ਹਮ ਬਾਤੀ ॥

jau tum dheevaraa tau ham baatee ||

If You are the lamp, then I am the wick.

ਜਉ ਤੁਮ ਤੀਰਥ ਤਉ ਹਮ ਜਾਤੀ ॥੨॥

jau tum teerath tau ham jaatee ||2||

If You are the sacred place of pilgrimage, then I am the pilgrim. ||2||

ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮ ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰੀ ॥

saachee preet ham tum siau joree ||

I am joined in true love with You, Lord.

ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰਿ ਅਵਰ ਸੰਗਿ ਤੋਰੀ ॥੩॥

tum siau jor avar sa(n)g toree ||3||

I am joined with You, and I have broken with all others. ||3||

ਜਹ ਜਹ ਜਾਉ ਤਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ॥

jeh jeh jaau tahaa teree sevaa ||

Wherever I go, there I serve You.

ਤੁਮ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਵਾ ॥੪॥

tum so Thaakur aaur na dhevaa ||4||

There is no other Lord Master than You, O Divine Lord. ||4||

ਤੁਮਰੇ ਭਜਨ ਕਟਹਿ ਜਮ ਫਾਂਸਾ ॥

tumare bhajan kaTeh jam faa(n)saa ||

Meditating, vibrating upon You, the noose of death is cut away.

ਭਗਤਿ ਹੇਤ ਗਾਵੈ ਰਵਿਦਾਸਾ ॥੫॥੫॥

bhagat het gaavai ravidhaasaa ||5||5||

To attain devotional worship, Ravi Daas sings to You, Lord. ||5||5||

ਜਲ ਕੀ ਭੀਤਿ ਪਵਨ ਕਾ ਥੰਭਾ ਰਕਤ ਬੁੰਦ ਕਾ ਗਾਰਾ ॥

jal kee bheet pavan kaa tha(n)bhaa rakat bu(n)dh kaa gaaraa ||

The body is a wall of water, supported by the pillars of air; the egg and sperm are the mortar.

ਹਾਡ ਮਾਸ ਨਾੜੀਂ ਕੋ ਪਿੰਜਰੁ ਪੰਖੀ ਬਸੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥੧॥

haadd maas naaRa(n)ee ko pi(n)jar pa(n)khee basai bichaaraa ||1||

The framework is made up of bones, flesh and veins; the poor soul-bird dwells within it. ||1||

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਿਆ ਮੇਰਾ ਕਿਆ ਤੇਰਾ ॥

praanee kiaa meraa kiaa teraa ||

O mortal, what is mine, and what is yours?

ਜੈਸੇ ਤਰਵਰ ਪੰਖਿ ਬਸੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaise taravar pa(n)kh baseraa ||1|| rahaau ||

The soul is like a bird perched upon a tree. ||1||Pause||

ਰਾਖਹੁ ਕੰਧ ਉਸਾਰਹੁ ਨੀਵਾਂ ॥

raakhahu ka(n)dh usaarahu neevaa(n) ||

You lay the foundation and build the walls.

ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਾਥ ਤੇਰੀ ਸੀਵਾਂ ॥੨॥

saadde teen haath teree seevaa(n) ||2||

But in the end, three and a half cubits will be your measured space. ||2||

ਬੰਕੇ ਬਾਲ ਪਾਗ ਸਿਰਿ ਡੇਰੀ ॥

ba(n)ke baal paag sir dderee ||

You make your hair beautiful, and wear a stylish turban on your head.

ਇਹੁ ਤਨੁ ਹੋਇਗੋ ਭਸਮ ਕੀ ਢੇਰੀ ॥੩॥

eih tan hoigo bhasam kee dderee ||3||

But in the end, this body shall be reduced to a pile of ashes. ||3||

ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ॥

uooche ma(n)dhar su(n)dhar naaree ||

Your palaces are lofty, and your brides are beautiful.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੪॥

raam naam bin baajee haaree ||4||

But without the Lord's Name, you shall lose the game entirely. ||4||

ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਮੀਨੀ ਪਾਂਤਿ ਕਮੀਨੀ ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥

meree jaat kameenee paa(n)t kameenee ochhaa janam hamaaraa ||

My social status is low, my ancestry is low, and my life is wretched.

ਤੁਮ ਸਰਨਾਗਤਿ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ ॥੫॥੬॥

tum saranaagat raajaa raam cha(n)dh keh ravidhaas chamaaraa ||5||6||

I have come to Your Sanctuary, O Luminous Lord, my King; so says Ravi Daas, the shoemaker. ||5||6||

ਚਮਰਟਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਜਨਈ ॥

chamaraTaa gaa(n)Th na janiee ||

I am a shoemaker, but I do not know how to mend shoes.

ਲੋਗੁ ਗਠਾਵੈ ਪਨਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

log gaThaavai panahee ||1|| rahaau ||

People come to me to mend their shoes. ||1||Pause||

ਆਰ ਨਹੀ ਜਿਹ ਤੋਪਉ ॥

aar nahee jeh topau ||

I have no awl to stitch them;

ਨਹੀ ਰਾਂਬੀ ਠਾਉ ਰੋਪਉ ॥੧॥

nahee raa(n)bee Thaau ropau ||1||

I have no knife to patch them. ||1||

ਲੋਗੁ ਗੰਠਿ ਗੰਠਿ ਖਰਾ ਬਿਗੂਚਾ ॥

log ga(n)Th ga(n)Th kharaa bigoochaa ||

Mending, mending, people waste their lives and ruin themselves.

ਹਉ ਬਿਨੁ ਗਾਂਠੇ ਜਾਇ ਪਹੂਚਾ ॥੨॥

hau bin gaa(n)The jai pahoochaa ||2||

Without wasting my time mending, I have found the Lord. ||2||

ਰਵਿਦਾਸੁ ਜਪੈ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ॥

ravidhaas japai raam naamaa ||

Ravi Daas chants the Lord's Name;

ਮੋਹਿ ਜਮ ਸਿਉ ਨਾਹੀ ਕਾਮਾ ॥੩॥੭॥

moh jam siau naahee kaamaa ||3||7||

he is not concerned with the Messenger of Death. ||3||7||

ਨੈਨਹੁ ਨੀਰੁ ਬਹੈ ਤਨੁ ਖੀਨਾ ਭਏ ਕੇਸ ਦੁਧ ਵਾਨੀ ॥

nainahu neer bahai tan kheenaa bhe kes dhudh vaanee ||

Tears well up in my eyes, my body has become weak, and my hair has become milky-white.

ਰੂਧਾ ਕੰਠੁ ਸਬਦੁ ਨਹੀ ਉਚਰੈ ਅਬ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਪਰਾਨੀ ॥੧॥

roodhaa ka(n)Th sabadh nahee ucharai ab kiaa kareh paraanee ||1||

My throat is tight, and I cannot utter even one word; what can I do now? I am a mere mortal. ||1||

ਰਾਮ ਰਾਇ ਹੋਹਿ ਬੈਦ ਬਨਵਾਰੀ ॥

raam rai hoh baidh banavaaree ||

O Lord, my King, Gardener of the world-garden, be my Physician,

ਅਪਨੇ ਸੰਤਹ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

apane sa(n)teh leh ubaaree ||1|| rahaau ||

and save me, Your Saint. ||1||Pause||

ਮਾਥੇ ਪੀਰ ਸਰੀਰਿ ਜਲਨਿ ਹੈ ਕਰਕ ਕਰੇਜੇ ਮਾਹੀ ॥

maathe peer sareer jalan hai karak kareje maahee ||

My head aches, my body is burning, and my heart is filled with anguish.

ਐਸੀ ਬੇਦਨ ਉਪਜਿ ਖਰੀ ਭਈ ਵਾ ਕਾ ਅਉਖਧੁ ਨਾਹੀ ॥੨॥

aaisee bedhan upaj kharee bhiee vaa kaa aaukhadh naahee ||2||

Such is the disease that has struck me; there is no medicine to cure it. ||2||

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਇਹੁ ਅਉਖਧੁ ਜਗਿ ਸਾਰਾ ॥

har kaa naam a(n)mirat jal niramal ih aaukhadh jag saaraa ||

The Name of the Lord, the ambrosial, immaculate water, is the best medicine in the world.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਹੈ ਜਨੁ ਭੀਖਨੁ ਪਾਵਉ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥੩॥੧॥

gur parasaadh kahai jan bheekhan paavau mokh dhuaaraa ||3||1||

By Guru's Grace, says servant Bheekhan, I have found the Door of Salvation. ||3||1||