Ang 677

ਧਨਾਸਰੀ ਮਃ ੫ ॥

dhanaasaree mahalaa panjavaa ||

Dhanaasaree, Fifth Mehla:

ਸੋ ਕਤ ਡਰੈ ਜਿ ਖਸਮੁ ਸਮੑਾਰੈ ॥

so kat ddarai j khasam sam(h)aarai ||

One who contemplates his Lord and Master - why should he be afraid?

ਡਰਿ ਡਰਿ ਪਚੇ ਮਨਮੁਖ ਵੇਚਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ddar ddar pache manmukh vechaare ||1|| rahaau ||

The wretched self-willed manmukhs are ruined through fear and dread. ||1||Pause||

ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਗੁਰਦੇਵ ॥

sir uoopar maat pitaa gurdhev ||

The Divine Guru, my mother and father, is over my head.

ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਜਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੇਵ ॥

safal moorat jaa kee niramal sev ||

His image brings prosperity; serving Him, we become pure.

ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥

ek nira(n)jan jaa kee raas ||

The One Lord, the Immaculate Lord, is our capital.

ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੋਵਤ ਪਰਗਾਸ ॥੧॥

mil saadhasa(n)gat hovat paragaas ||1||

Joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, we are illumined and enlightened. ||1||

ਜੀਅਨ ਕਾ ਦਾਤਾ ਪੂਰਨ ਸਭ ਠਾਇ ॥

jeean kaa dhaataa pooran sabh Thai ||

The Giver of all beings is totally pervading everywhere.

ਕੋਟਿ ਕਲੇਸ ਮਿਟਹਿ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

koT kales miTeh har nai ||

Millions of pains are removed by the Lord's Name.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਸਗਲਾ ਦੁਖੁ ਨਾਸੈ ॥

janam maran sagalaa dhukh naasai ||

All the pains of birth and death are taken away

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਾਸੈ ॥੨॥

gurmukh jaa kai man tan baasai ||2||

from the Gurmukh, within whose mind and body the Lord dwells. ||2||

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਲਏ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥

jis no aap le laR lai ||

He alone, whom the Lord has attached to the hem of His robe,

ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਤਿਸੈ ਹੀ ਜਾਇ ॥

dharageh milai tisai hee jai ||

obtains a place in the Court of the Lord.

ਸੇਈ ਭਗਤ ਜਿ ਸਾਚੇ ਭਾਣੇ ॥

seiee bhagat j saache bhaane ||

They alone are devotees, who are pleasing to the True Lord.

ਜਮਕਾਲ ਤੇ ਭਏ ਨਿਕਾਣੇ ॥੩॥

jamakaal te bhe nikaane ||3||

They are freed from the Messenger of Death. ||3||

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਦਰਬਾਰੁ ॥

saachaa saahib sach dharabaar ||

True is the Lord, and True is His Court.

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

keemat kaun kahai beechaar ||

Who can contemplate and describe His value?

ਘਟਿ ਘਟਿ ਅੰਤਰਿ ਸਗਲ ਅਧਾਰੁ ॥

ghaT ghaT a(n)tar sagal adhaar ||

He is within each and every heart, the Support of all.

ਨਾਨਕੁ ਜਾਚੈ ਸੰਤ ਰੇਣਾਰੁ ॥੪॥੩॥੨੪॥

naanak jaachai sa(n)t renaar ||4||3||24||

Nanak begs for the dust of the Saints. ||4||3||24||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫

dhanaasaree mahalaa panjavaa

Dhanaasaree, Fifth Mehla:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ ਤੂ ਜਨ ਕੈ ਹੈ ਸੰਗਿ ॥

ghar baahar teraa bharavaasaa too jan kai hai sa(n)g ||

At home, and outside, I place my trust in You; You are always with Your humble servant.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਨਾਮੁ ਜਪਉ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ॥੧॥

kar kirapaa preetam prabh apune naam japau har ra(n)g ||1||

Bestow Your Mercy, O my Beloved God, that I may chant the Lord's Name with love. ||1||

ਜਨ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਤਾਣੁ ॥

jan kau prabh apane kaa taan ||

God is the strength of His humble servants.

ਜੋ ਤੂ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ਸੁਆਮੀ ਸਾ ਮਸਲਤਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥

jo too kareh karaaveh suaamee saa masalat paravaan || rahaau ||

Whatever You do, or cause to be done, O Lord and Master, that outcome is acceptable to me. ||Pause||

ਪਤਿ ਪਰਮੇਸਰੁ ਗਤਿ ਨਾਰਾਇਣੁ ਧਨੁ ਗੁਪਾਲ ਗੁਣ ਸਾਖੀ ॥

pat paramesar gat naarain dhan gupaal gun saakhee ||

The Transcendent Lord is my honor; the Lord is my emancipation; the glorious sermon of the Lord is my wealth.

ਚਰਨ ਸਰਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੰਤੀ ਇਹ ਬਿਧਿ ਜਾਤੀ ॥੨॥੧॥੨੫॥

charan saran naanak dhaas har har sa(n)tee ieh bidh jaatee ||2||1||25||

Slave Nanak seeks the Sanctuary of the Lord's feet; from the Saints, he has learned this way of life. ||2||1||25||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

dhanaasaree mahalaa panjavaa ||

Dhanaasaree, Fifth Mehla:

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਪਾਏ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ॥

sagal manorath prabh te paae ka(n)Th lai gur raakhe ||

God has fulfilled all my desires. Holding me close in His embrace, the Guru has saved me.

ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਮਹਿ ਜਲਨਿ ਨ ਦੀਨੇ ਕਿਨੈ ਨ ਦੁਤਰੁ ਭਾਖੇ ॥੧॥

sa(n)saar saagar meh jalan na dheene kinai na dhutar bhaakhe ||1||

He has saved me from burning in the ocean of fire, and now, no one calls it impassible. ||1||

ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ॥

jin kai man saachaa bisavaiaas ||

Those who have true faith in their minds,

ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਸੁਆਮੀ ਕੀ ਸੋਭਾ ਆਨਦੁ ਸਦਾ ਉਲਾਸੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥

pekh pekh suaamee kee sobhaa aanadh sadhaa ulaas || rahaau ||

continually behold the Glory of the Lord; they are forever happy and blissful. ||Pause||

ਚਰਨ ਸਰਨਿ ਪੂਰਨ ਪਰਮੇਸੁਰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਾਖਿਓ ॥

charan saran pooran paramesur a(n)tarajaamee saakhio ||

I seek the Sanctuary of the feet of the Perfect Transcendent Lord, the Searcher of hearts; I behold Him ever-present.

ਜਾਨਿ ਬੂਝਿ ਅਪਨਾ ਕੀਓ ਨਾਨਕ ਭਗਤਨ ਕਾ ਅੰਕੁਰੁ ਰਾਖਿਓ ॥੨॥੨॥੨੬॥

jaan boojh apanaa keeo naanak bhagatan kaa a(n)kur raakhio ||2||2||26||

In His wisdom, the Lord has made Nanak His own; He has preserved the roots of His devotees. ||2||2||26||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

dhanaasaree mahalaa panjavaa ||

Dhanaasaree, Fifth Mehla:

ਜਹ ਜਹ ਪੇਖਉ ਤਹ ਹਜੂਰਿ ਦੂਰਿ ਕਤਹੁ ਨ ਜਾਈ ॥

jeh jeh pekhau teh hajoor dhoor katahu na jaiee ||

Wherever I look, there I see Him present; He is never far away.

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬਤ੍ਰ ਮੈ ਮਨ ਸਦਾ ਧਿਆਈ ॥੧॥

rav rahiaa sarabatr mai man sadhaa dhiaaiee ||1||

He is all-pervading, everywhere; O my mind, meditate on Him forever. ||1||

ਈਤ ਊਤ ਨਹੀ ਬੀਛੁੜੈ ਸੋ ਸੰਗੀ ਗਨੀਐ ॥

e'eet uoot nahee beechhuRai so sa(n)gee ganeeaai ||

He alone is called your companion, who will not be separated from you, here or hereafter.

ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਜੋ ਨਿਮਖ ਮਹਿ ਸੋ ਅਲਪ ਸੁਖੁ ਭਨੀਐ ॥ ਰਹਾਉ ॥

binas jai jo nimakh meh so alap sukh bhaneeaai || rahaau ||

That pleasure, which passes away in an instant, is trivial. ||Pause||

ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੈ ਅਪਿਆਉ ਦੇਇ ਕਛੁ ਊਨ ਨ ਹੋਈ ॥

pratipaalai apiaau dhei kachh uoon na hoiee ||

He cherishes us, and gives us sustenance; He does not lack anything.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸੰਮਾਲਤਾ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੨॥

saas saas sa(n)maalataa meraa prabh soiee ||2||

With each and every breath, my God takes care of His creatures. ||2||

ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਪਾਰ ਪ੍ਰਭ ਊਚਾ ਜਾ ਕਾ ਰੂਪੁ ॥

achhal achhedh apaar prabh uoochaa jaa kaa roop ||

God is undeceiveable, impenetrable and infinite; His form is lofty and exalted.

ਜਪਿ ਜਪਿ ਕਰਹਿ ਅਨੰਦੁ ਜਨ ਅਚਰਜ ਆਨੂਪੁ ॥੩॥

jap jap kareh ana(n)dh jan acharaj aanoop ||3||

Chanting and meditating on the embodiment of wonder and beauty, His humble servants are in bliss. ||3||

ਸਾ ਮਤਿ ਦੇਹੁ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਭ ਜਿਤੁ ਤੁਮਹਿ ਅਰਾਧਾ ॥

saa mat dheh dhiaal prabh jit tumeh araadhaa ||

Bless me with such understanding, O Merciful Lord God, that I might remember You.