Ang 566

ਲਿਖੇ ਬਾਝਹੁ ਸੁਰਤਿ ਨਾਹੀ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਗਵਾਈਐ ॥

likhe baajhahu surat naahee bol bol gavaieeaai ||

Without pre-ordained destiny, understanding is not attained; talking and babbling, one wastes his life away.

ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਭਲਾ ਕਹੀਐ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਲਿਖਾਈਐ ॥

jithai jai baheeaai bhalaa kaheeaai surat sabadh likhaieeaai ||

Wherever you go and sit, speak well, and write the Word of the Shabad in your consciousness.

ਕਾਇਆ ਕੂੜਿ ਵਿਗਾੜਿ ਕਾਹੇ ਨਾਈਐ ॥੧॥

kaiaa kooR vigaaR kaahe naieeaai ||1||

Why bother to wash the body which is polluted by falsehood? ||1||

ਤਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਕਹਣੁ ਜਾ ਤੁਝੈ ਕਹਾਇਆ ॥

taa mai kahiaa kahan jaa tujhai kahaiaa ||

When I have spoken, I spoke as You made me speak.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

a(n)mrit har kaa naam merai man bhaiaa ||

The Ambrosial Name of the Lord is pleasing to my mind.

ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਮਨਹਿ ਲਾਗਾ ਦੂਖਿ ਡੇਰਾ ਢਾਹਿਆ ॥

naam meeThaa maneh laagaa dhookh dderaa ddaahiaa ||

The Naam, the Name of the Lord, seems so sweet to my mind; it has destroyed the dwelling of pain.

ਸੂਖੁ ਮਨ ਮਹਿ ਆਇ ਵਸਿਆ ਜਾਮਿ ਤੈ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

sookh man meh aai vasiaa jaam tai furamaiaa ||

Peace came to dwell in my mind, when You gave the Order.

ਨਦਰਿ ਤੁਧੁ ਅਰਦਾਸਿ ਮੇਰੀ ਜਿੰਨਿ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥

nadhar tudh aradhaas meree ji(n)n aap upaiaa ||

It is Yours to bestow Your Grace, and it is mine to speak this prayer; You created Yourself.

ਤਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਕਹਣੁ ਜਾ ਤੁਝੈ ਕਹਾਇਆ ॥੨॥

taa mai kahiaa kahan jaa tujhai kahaiaa ||2||

When I have spoken, I spoke as You made me speak. ||2||

ਵਾਰੀ ਖਸਮੁ ਕਢਾਏ ਕਿਰਤੁ ਕਮਾਵਣਾ ॥

vaaree khasam kaddaae kirat kamaavanaa ||

The Lord and Master gives them their turn, according to the deeds they have done.

ਮੰਦਾ ਕਿਸੈ ਨ ਆਖਿ ਝਗੜਾ ਪਾਵਣਾ ॥

ma(n)dhaa kisai na aakh jhagaRaa paavanaa ||

Do not speak ill of others, or get involved in arguments.

ਨਹ ਪਾਇ ਝਗੜਾ ਸੁਆਮਿ ਸੇਤੀ ਆਪਿ ਆਪੁ ਵਞਾਵਣਾ ॥

neh pai jhagaRaa suaam setee aap aap van(j)aavanaa ||

Do not get into arguments with the Lord, or you shall ruin yourself.

ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਰੀਕੀ ਜਾਇ ਕਿਆ ਰੂਆਵਣਾ ॥

jis naal sa(n)gat kar sareekee jai kiaa rooaavanaa ||

If you challenge the One, with whom you must abide, you will cry in the end.

ਜੋ ਦੇਇ ਸਹਣਾ ਮਨਹਿ ਕਹਣਾ ਆਖਿ ਨਾਹੀ ਵਾਵਣਾ ॥

jo dhei sahanaa maneh kahanaa aakh naahee vaavanaa ||

Be satisfied with what God gives you; tell your mind not to complain uselessly.

ਵਾਰੀ ਖਸਮੁ ਕਢਾਏ ਕਿਰਤੁ ਕਮਾਵਣਾ ॥੩॥

vaaree khasam kaddaae kirat kamaavanaa ||3||

The Lord and Master gives them their turn, according to the deeds they have done. ||3||

ਸਭ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥

sabh upaieean aap aape nadhar kare ||

He Himself created all, and He blesses then with His Glance of Grace.

ਕਉੜਾ ਕੋਇ ਨ ਮਾਗੈ ਮੀਠਾ ਸਭ ਮਾਗੈ ॥

kauRaa koi na maagai meeThaa sabh maagai ||

No one asks for that which is bitter; everyone asks for sweets.

ਸਭੁ ਕੋਇ ਮੀਠਾ ਮੰਗਿ ਦੇਖੈ ਖਸਮ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ॥

sabh koi meeThaa ma(n)g dhekhai khasam bhaavai so kare ||

Let everyone ask for sweets, and behold, it is as the Lord wills.

ਕਿਛੁ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਅਨੇਕ ਕਰਣੀ ਨਾਮ ਤੁਲਿ ਨ ਸਮਸਰੇ ॥

kichh pu(n)n dhaan anek karanee naam tul na samasare ||

Giving donations to charity, and performing various religious rituals are not equal to the contemplation of the Naam.

ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਨਾਮੁ ਮਿਲਿਆ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਧੁਰਿ ਕਦੇ ॥

naanakaa jin naam miliaa karam hoaa dhur kadhe ||

O Nanak, those who are blessed with the Naam have had such good karma pre-ordained.

ਸਭ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੪॥੧॥

sabh upaieean aap aape nadhar kare ||4||1||

He Himself created all, and He blesses them with His Glance of Grace. ||4||1||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||

Wadahans, First Mehla:

ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥

karahu dhiaa teraa naam vakhaanaa ||

Show mercy to me, that I may chant Your Name.

ਸਭ ਉਪਾਈਐ ਆਪਿ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥

sabh upaieeaai aap aape sarab samaanaa ||

You Yourself created all, and You are pervading among all.

ਸਰਬੇ ਸਮਾਣਾ ਆਪਿ ਤੂਹੈ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਲਾਈਆ ॥

sarabe samaanaa aap toohai upai dha(n)dhai laieeaa ||

You Yourself are pervading among all, and You link them to their tasks.

ਇਕਿ ਤੁਝ ਹੀ ਕੀਏ ਰਾਜੇ ਇਕਨਾ ਭਿਖ ਭਵਾਈਆ ॥

eik tujh hee ke'ee raaje ikanaa bhikh bhavaieeaa ||

Some, You have made kings, while others go about begging.

ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਤੁਝੁ ਕੀਆ ਮੀਠਾ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ॥

lobh moh tujh keeaa meeThaa et bharam bhulaanaa ||

You have made greed and emotional attachment seem sweet; they are deluded by this delusion.

ਸਦਾ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਅਪਣੀ ਤਾਮਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥੧॥

sadhaa dhiaa karahu apanee taam naam vakhaanaa ||1||

Be ever merciful to me; only then can I chant Your Name. ||1||

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥

naam teraa hai saachaa sadhaa mai man bhaanaa ||

Your Name is True, and ever pleasing to my mind.

ਦੂਖੁ ਗਇਆ ਸੁਖੁ ਆਇ ਸਮਾਣਾ ॥

dhookh giaa sukh aai samaanaa ||

My pains are dispelled, and I am permeated with peace.

ਗਾਵਨਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣਾ ॥

gaavan sur nar sughaR sujaanaa ||

The angels, the mortals and the silent sages sing of You.

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣ ਗਾਵਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਹੇ ॥

sur nar sughaR sujaan gaaveh jo terai man bhaavahe ||

The angels, the mortals and the silent sages sing of You; they are pleasing to Your Mind.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਹੇ ॥

maiaa mohe cheteh naahee ahilaa janam gavaavahe ||

Enticed by Maya, they do not remember the Lord, and they waste away their lives in vain.

ਇਕਿ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂਲੇ ਜੋ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਜਾਣਾ ॥

eik mooR mugadh na cheteh moole jo aaiaa tis jaanaa ||

Some fools and idiots never think of the Lord; whoever has come, shall have to go.

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥੨॥

naam teraa sadhaa saachaa soi mai man bhaanaa ||2||

Your Name is True, and ever pleasing to my mind. ||2||

ਤੇਰਾ ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

teraa vakhat suhaavaa a(n)mrit teree baanee ||

Beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar.

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਲਾਗਾ ਸਾਉ ਪਰਾਣੀ ॥

sevak seveh bhaau kar laagaa saau paraanee ||

Your servants serve You with love; these mortals are attached to Your essence.

ਸਾਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਨਾ ਲਾਗਾ ਜਿਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥

saau praanee tinaa laagaa jinee a(n)mrit paiaa ||

Those mortals are attached to Your essence, who are blessed with the Ambrosial Name.

ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਜੋਇ ਰਾਤੇ ਨਿਤ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

naam terai joi raate nit chaReh savaiaa ||

Those who are imbued with Your Name, prosper more and more, day by day.

ਇਕੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਨ ਹੋਇ ਸੰਜਮੁ ਜਾਮਿ ਨ ਏਕੁ ਪਛਾਣੀ ॥

eik karam dharam na hoi sa(n)jam jaam na ek pachhaanee ||

Some do not practice good deeds, or live righteously; nor do they practice self-restraint. They do not realize the One Lord.

ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਤੇਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥੩॥

vakhat suhaavaa sadhaa teraa a(n)mirat teree baanee ||3||

Ever beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar. ||3||

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਾਚੇ ਨਾਵੈ ॥

hau balihaaree saache naavai ||

I am a sacrifice to the True Name.