Ang 564

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਆਪੇ ਕਰਣਾ ॥

tudh aape kaaran aape karanaa ||

You Yourself are the Cause of causes, You Yourself are the Creator.

ਹੁਕਮੇ ਜੰਮਣੁ ਹੁਕਮੇ ਮਰਣਾ ॥੨॥

hukame ja(n)man hukame maranaa ||2||

By Your Will, we are born, and by Your Will, we die. ||2||

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਨ ਆਧਾਰੀ ॥

naam teraa man tan aadhaaree ||

Your Name is the Support of our mind and body.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਬਖਸੀਸ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥੮॥

naanak dhaas bakhasees tumaaree ||3||8||

This is Your blessing to Nanak, Your slave. ||3||8||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨

vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ghar doojaa

Wadahans, Fifth Mehla, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਚਾ ਮਿਲਣ ਕੀ ਪਿਆਰੇ ਹਉ ਕਿਉ ਪਾਈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ॥

merai a(n)tar lochaa milan kee piaare hau kiau paiee gur poore ||

Deep within me, there is a longing to meet my Beloved; how can I attain my Perfect Guru?

ਜੇ ਸਉ ਖੇਲ ਖੇਲਾਈਐ ਬਾਲਕੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਬਿਨੁ ਖੀਰੇ ॥

je sau khel khelaieeaai baalak reh na sakai bin kheere ||

Even though a baby may play hundreds of games, he cannot survive without milk.

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅੰਮਾਲੀ ਜੇ ਸਉ ਭੋਜਨ ਮੈ ਨੀਰੇ ॥

merai a(n)tar bhukh na utarai a(n)maalee je sau bhojan mai neere ||

The hunger within me is not satisfied, O my friend, even though I am served hundreds of dishes.

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਮਨੁ ਧੀਰੇ ॥੧॥

merai man tan prem pira(n)m kaa bin dharasan kiau man dheere ||1||

My mind and body are filled with love for my Beloved; how can my soul find relief, without the Blessed Vision of the Lord's Darshan? ||1||

ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭਾਈ ਮੈ ਮੇਲਿਹੁ ਮਿਤ੍ਰੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

sun sajan mere preetam bhaiee mai melih mitr sukhadhaataa ||

Listen, O my dear friends and siblings - lead me to my True Friend, the Giver of peace.

ਓਹੁ ਜੀਅ ਕੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਬੇਦਨ ਜਾਣੈ ਨਿਤ ਸੁਣਾਵੈ ਹਰਿ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ॥

oh jeea kee meree sabh bedhan jaanai nit sunaavai har keeaa baataa ||

He knows all the troubles of my soul; every day, he tells me stories of the Lord.

ਹਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਾ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਕਉ ਬਿਲਲਾਤਾ ॥

hau ik khin tis bin reh na sakaa jiau chaatirak jal kau bilalaataa ||

I cannot live without Him, even for an instant. I cry out for Him, just as the song-bird cries for the drop of water.

ਹਉ ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੀ ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਕਉ ਰਖਿ ਲੇਤਾ ॥੨॥

hau kiaa gun tere saar samaalee mai niragun kau rakh letaa ||2||

Which of Your Glorious Virtues should I sing? You save even worthless beings like me. ||2||

ਹਉ ਭਈ ਉਡੀਣੀ ਕੰਤ ਕਉ ਅੰਮਾਲੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਕਦਿ ਨੈਣੀ ਦੇਖਾ ॥

hau bhiee uddeenee ka(n)t kau a(n)maalee so pir kadh nainee dhekhaa ||

I have become depressed, waiting for my Husband Lord, O my friend; when shall my eyes behold my Husband?

ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਿਸਰੇ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖਾ ॥

sabh ras bhogan visare bin pir kitai na lekhaa ||

I have forgotten how to enjoy all pleasures; without my Husband Lord, they are of no use at all.

ਇਹੁ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਈ ਕਰਿ ਨ ਸਕਉ ਹਉ ਵੇਸਾ ॥

eih kaapaR tan na sukhaaviee kar na sakau hau vesaa ||

These clothes do not please my body; I cannot dress myself.

ਜਿਨੀ ਸਖੀ ਲਾਲੁ ਰਾਵਿਆ ਪਿਆਰਾ ਤਿਨ ਆਗੈ ਹਮ ਆਦੇਸਾ ॥੩॥

jinee sakhee laal raaviaa piaaraa tin aagai ham aadhesaa ||3||

I bow to those friends of mine, who have enjoyed their Beloved Husband Lord. ||3||

ਮੈ ਸਭਿ ਸੀਗਾਰ ਬਣਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਿ ਨ ਆਏ ॥

mai sabh seegaar banaiaa a(n)maalee bin pir kaam na aae ||

I have adorned myself with all sorts of decorations, O my friend, but without my Husband Lord, they are of no use at all.

ਜਾ ਸਹਿ ਬਾਤ ਨ ਪੁਛੀਆ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਬਿਰਥਾ ਜੋਬਨੁ ਸਭੁ ਜਾਏ ॥

jaa seh baat na puchheeaa a(n)maalee taa birathaa joban sabh jaae ||

When my Husband does not care for me, O my friend, then my youth passes, totally useless.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਜਿਨ ਸਹੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥

dhan dhan te sohaaganee a(n)maalee jin sahu rahiaa samaae ||

Blessed, blessed are the happy soul-brides, O my friend, who are blended with their Husband Lord.

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਤਿਨ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਨ ਕੇ ਧੋਵਾ ਸਦ ਪਾਏ ॥੪॥

hau vaariaa tin sohaaganee a(n)maalee tin ke dhovaa sadh paae ||4||

I am a sacrifice to those happy soul-brides; I wash their feet again and again. ||4||

ਜਿਚਰੁ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਸਾ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਚਰੁ ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰੇ ॥

jichar dhoojaa bharam saa a(n)maalee tichar mai jaaniaa prabh dhoore ||

As long as I suffered from duality and doubt, O my friend, I thought God was far away.

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇ ॥

jaa miliaa pooraa satiguroo a(n)maalee taa aasaa manasaa sabh poore ||

But when I met the Perfect True Guru, O my friend, then all my hopes and desires were fulfilled.

ਮੈ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਸੁਖ ਪਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਪਿਰੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

mai sarab sukhaa sukh paiaa a(n)maalee pir sarab rahiaa bharapoore ||

I have obtained all pleasures and comforts, O my friend; my Husband Lord is all-pervading everywhere.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿਆ ਅੰਮਾਲੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਲਗਿ ਪੈਰੇ ॥੫॥੧॥੯॥

jan naanak har ra(n)g maaniaa a(n)maalee gur satigur kai lag paire ||5||1||9||

Servant Nanak enjoys the Lord's Love, O my friend; I fall at the feet of the Guru, the True Guru. ||5||1||9||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ

vaddaha(n)s mahalaa teejaa asaTapadheeaa

Wadahans, Third Mehla, Ashtpadheeyaa:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਧੁਨਿ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

sachee baanee sach dhun sach sabadh veechaaraa ||

True is the Bani of His Word, and True is the melody; True is contemplative meditation on the Word of the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥

anadhin sach salaahanaa dhan dhan vaddabhaag hamaaraa ||1||

Night and day, I praise the True Lord. Blessed, blessed is my great good fortune. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

man mere saache naam viTahu bal jaau ||

O my mind, let yourself be a sacrifice to the True Name.

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਹੋਇ ਰਹਹਿ ਤਾ ਪਾਵਹਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dhaasan dhaasaa hoi raheh taa paaveh sachaa naau ||1|| rahaau ||

If you become the slave of the Lord's slaves, you shall obtain the True Name. ||1||Pause||