Ang 470

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਨਾਨਕ ਮੇਰੁ ਸਰੀਰ ਕਾ ਇਕੁ ਰਥੁ ਇਕੁ ਰਥਵਾਹੁ ॥

naanak mer sareer kaa ik rath ik rathavaahu ||

O Nanak, the soul of the body has one chariot and one charioteer.

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਫੇਰਿ ਵਟਾਈਅਹਿ ਗਿਆਨੀ ਬੁਝਹਿ ਤਾਹਿ ॥

jug jug fer vaTaie'eeh giaanee bujheh taeh ||

In age after age they change; the spiritually wise understand this.

ਸਤਜੁਗਿ ਰਥੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਰਮੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

satajug rath sa(n)tokh kaa dharam agai rathavaahu ||

In the Golden Age of Sat Yuga, contentment was the chariot and righteousness the charioteer.

ਤ੍ਰੇਤੈ ਰਥੁ ਜਤੈ ਕਾ ਜੋਰੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

tretai rath jatai kaa jor agai rathavaahu ||

In the Silver Age of Traytaa Yuga, celibacy was the chariot and power the charioteer.

ਦੁਆਪੁਰਿ ਰਥੁ ਤਪੈ ਕਾ ਸਤੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

dhuaapur rath tapai kaa sat agai rathavaahu ||

In the Brass Age of Dwaapar Yuga, penance was the chariot and truth the charioteer.

ਕਲਜੁਗਿ ਰਥੁ ਅਗਨਿ ਕਾ ਕੂੜੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥੧॥

kalajug rath agan kaa kooR agai rathavaahu ||1||

In the Iron Age of Kali Yuga, fire is the chariot and falsehood the charioteer. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

First Mehla:

ਸਾਮ ਕਹੈ ਸੇਤੰਬਰੁ ਸੁਆਮੀ ਸਚ ਮਹਿ ਆਛੈ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ॥ ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

saam kahai seta(n)bar suaamee sach meh aachhai saach rahe || sabh ko sach samaavai ||

The Sama Veda says that the Lord Master is robed in white; in the Age of Truth, everyone desired Truth, abided in Truth, and was merged in the Truth.

ਰਿਗੁ ਕਹੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

rig kahai rahiaa bharapoor ||

The Rig Veda says that God is permeating and pervading everywhere;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਸੂਰੁ ॥

raam naam dhevaa meh soor ||

among the deities, the Lord's Name is the most exalted.

ਨਾਇ ਲਇਐ ਪਰਾਛਤ ਜਾਹਿ ॥

nai liaai paraachhat jaeh ||

Chanting the Name, sins depart;

ਨਾਨਕ ਤਉ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਹਿ ॥

naanak tau mokha(n)tar paeh ||

O Nanak, then, one obtains salvation.

ਜੁਜ ਮਹਿ ਜੋਰਿ ਛਲੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲਿ ਕਾਨੑ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਜਾਦਮੁ ਭਇਆ ॥

juj meh jor chhalee cha(n)dhraaval kaan(h) kirasan jaadham bhiaa ||

In the Jujar Veda, Kaan Krishna of the Yaadva tribe seduced Chandraavali by force.

ਪਾਰਜਾਤੁ ਗੋਪੀ ਲੈ ਆਇਆ ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਮਹਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ॥

paarajaat gopee lai aaiaa bi(n)dhraaban meh ra(n)g keeaa ||

He brought the Elysian Tree for his milk-maid, and revelled in Brindaaban.

ਕਲਿ ਮਹਿ ਬੇਦੁ ਅਥਰਬਣੁ ਹੂਆ ਨਾਉ ਖੁਦਾਈ ਅਲਹੁ ਭਇਆ ॥

kal meh bedh atharaban hooaa naau khudhaiee alahu bhiaa ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the Atharva Veda became prominent; Allah became the Name of God.

ਨੀਲ ਬਸਤ੍ਰ ਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰੇ ਤੁਰਕ ਪਠਾਣੀ ਅਮਲੁ ਕੀਆ ॥

neel basatr le kapaRe pahire turak paThaanee amal keeaa ||

Men began to wear blue robes and garments; Turks and Pat'haans assumed power.

ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹੋਏ ਸਚਿਆਰ ॥

chaare vedh hoe sachiaar ||

The four Vedas each claim to be true.

ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤਿਨੑ ਚਾਰ ਵੀਚਾਰ ॥

paReh guneh tin(h) chaar veechaar ||

Reading and studying them, four doctrines are found.

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਨੀਚੁ ਸਦਾਏ ॥ ਤਉ ਨਾਨਕ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥੨॥

bhaau bhagat kar neech sadhaae || tau naanak mokha(n)tar paae ||2||

With loving devotional worship, abiding in humility, O Nanak, salvation is attained. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥

satigur viTahu vaariaa jit miliaai khasam samaaliaa ||

I am a sacrifice to the True Guru; meeting Him, I have come to cherish the Lord Master.

ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਦੀਆ ਇਨੑੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

jin kar upadhes giaan a(n)jan dheeaa in(h)ee netree jagat nihaaliaa ||

He has taught me and given me the healing ointment of spiritual wisdom, and with these eyes, I behold the world.

ਖਸਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਡੁਬੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥

khasam chhodd dhoojai lage ddube se vanajaariaa ||

Those dealers who abandon their Lord and Master and attach themselves to another, are drowned.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

satiguroo hai bohithaa viralai kinai veechaariaa ||

The True Guru is the boat, but few are those who realize this.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧੩॥

kar kirapaa paar utaariaa ||13||

Granting His Grace, He carries them across. ||13||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਸਰਾਇਰਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਅਤਿ ਮੁਚੁ ॥

si(n)mal rukh sarairaa at dheeragh at much ||

The simmal tree is straight as an arrow; it is very tall, and very thick.

ਓਇ ਜਿ ਆਵਹਿ ਆਸ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਨਿਰਾਸੇ ਕਿਤੁ ॥

oi j aaveh aas kar jaeh niraase kit ||

But those birds which visit it hopefully, depart disappointed.

ਫਲ ਫਿਕੇ ਫੁਲ ਬਕਬਕੇ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਪਤ ॥

fal fike ful bakabake ka(n)m na aaveh pat ||

Its fruits are tasteless, its flowers are nauseating, and its leaves are useless.

ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ ॥

miThat neevee naanakaa gun cha(n)giaaieeaa tat ||

Sweetness and humility, O Nanak, are the essence of virtue and goodness.

ਸਭੁ ਕੋ ਨਿਵੈ ਆਪ ਕਉ ਪਰ ਕਉ ਨਿਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥

sabh ko nivai aap kau par kau nivai na koi ||

Everyone bows down to himself; no one bows down to another.

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੂ ਤੋਲੀਐ ਨਿਵੈ ਸੁ ਗਉਰਾ ਹੋਇ ॥

dhar taaraajoo toleeaai nivai su gauraa hoi ||

When something is placed on the balancing scale and weighed, the side which descends is heavier.

ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਣਾ ਨਿਵੈ ਜੋ ਹੰਤਾ ਮਿਰਗਾਹਿ ॥

aparaadhee dhoonaa nivai jo ha(n)taa miragaeh ||

The sinner, like the deer hunter, bows down twice as much.

ਸੀਸਿ ਨਿਵਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਕੁਸੁਧੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥

sees nivaiaai kiaa theeaai jaa ridhai kusudhe jaeh ||1||

But what can be achieved by bowing the head, when the heart is impure? ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

First Mehla:

ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ ਸੰਧਿਆ ਬਾਦੰ ॥

paR pusatak sa(n)dhiaa baadha(n) ||

You read your books and say your prayers, and then engage in debate;

ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ ॥

sil poojas bagul samaadha(n) ||

you worship stones and sit like a stork, pretending to be in Samaadhi.

ਮੁਖਿ ਝੂਠ ਬਿਭੂਖਣ ਸਾਰੰ ॥

mukh jhooTh bibhookhan saara(n) ||

With your mouth you utter falsehood, and you adorn yourself with precious decorations;

ਤ੍ਰੈਪਾਲ ਤਿਹਾਲ ਬਿਚਾਰੰ ॥

traipaal tihaal bichaara(n) ||

you recite the three lines of the Gayatri three times a day.

ਗਲਿ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟੰ ॥

gal maalaa tilak lilaaTa(n) ||

Around your neck is a rosary, and on your forehead is a sacred mark;

ਦੁਇ ਧੋਤੀ ਬਸਤ੍ਰ ਕਪਾਟੰ ॥

dhui dhotee basatr kapaaTa(n) ||

upon your head is a turban, and you wear two loin cloths.

ਜੇ ਜਾਣਸਿ ਬ੍ਰਹਮੰ ਕਰਮੰ ॥

je jaanas brahama(n) karama(n) ||

If you knew the nature of God,

ਸਭਿ ਫੋਕਟ ਨਿਸਚਉ ਕਰਮੰ ॥

sabh fokaT nisachau karama(n) ||

you would know that all of these beliefs and rituals are in vain.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਉ ਧਿਆਵੈ ॥

kahu naanak nihachau dhiaavai ||

Says Nanak, meditate with deep faith;

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥

vin satigur vaaT na paavai ||2||

without the True Guru, no one finds the Way. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਕਪੜੁ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ਛਡਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜਾਵਣਾ ॥

kapaR roop suhaavanaa chhadd dhuneeaa a(n)dhar jaavanaa ||

Abandoning the world of beauty, and beautiful clothes, one must depart.

ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਪਾਵਣਾ ॥

ma(n)dhaa cha(n)gaa aapanaa aape hee keetaa paavanaa ||

He obtains the rewards of his good and bad deeds.

ਹੁਕਮ ਕੀਏ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਰਾਹਿ ਭੀੜੈ ਅਗੈ ਜਾਵਣਾ ॥

hukam ke'ee man bhaavadhe raeh bheeRai agai jaavanaa ||

He may issue whatever commands he wishes, but he shall have to take to the narrow path hereafter.